In aureos versus Pythagorae opusculum (Tr: Joannes Aurispa)

발행: 1474년

분량: 195페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

uoliuntatis nostrae iniquitas prouigeri tiae iudicio supposita non permittit simile ipsis fatum distribui si necesse est

bona malaque pro ut meremur nobis i ferri ncc conturbet nos quod 1 animalibus brutis N in arboribus: N in iis quae anima carent idem quod in hominibus accidere uideatur. Non enim ob hoc aquae nobis adueniunt suae prouidentia sunt. si aut illis haec ut forte accidit euenerunt: aut iustitia, iudicio uirtutis S malitiae rationes in illis uigeant clum 1 nobis diligenter Nicre sic: ut dictum est. Quae ueniunt distributa sunt. Prinatim ea que Anima zarent: Sic posita fiant: Vt communis materia arboribus

brutis animalibus 5 Hominibus: at seque aliqua exanimalibus cibus si ut o muniter brutis o hominibus qua in re bruta animalia iam hominibus suntlitudinc aliqua adi uice habere uidelissis secudum eos merita patiat: sed qd si

adigetiam plet undecuci possit lia I ca

82쪽

quaedam Fcxlicitatis aliis animalibi is ense uidetur nostra indigetia quae sibi ex omnibus pro ut euenitur satisfacit at que id quod illis causa faelicitatis esse uidetur mobis passionen aliquam Vert. Si igitur superioribus dictis alios nobis meliores si monstratum est:si illi ad satis fationem corum indigentia nobis

abuterentur ut nos brutis videmur: ut

mortales illos esse op6tebat fateri: hominum Spora pro illorum indigentia

consumata esse uiderentur certe nihil quod homini rarponitur Iortale erit: quin e omnibus generibus quae ratio/ne utuntur: ultimum sithomitium se nus: ob hoc immortalis homo ad Stale corpus noua conditione accedit: sibique instrumentum accipiens brutis consanguineum in terris Dersatur. Ita citae nihil Omnino crit quod nostro astatunio ad suam epulatSem abutatur. Neque id nobis suae ordire pleisii cupiditate uescat. iustitia 58 ordo b dii immitialibi nobis melioribo existit: tiarios

83쪽

Nic es circa nostr. im tabernatioNerinponit nat uiam 8 modum inueniamus:

quibus malitia nostra diminui possit: Nquibus ad illos redi ualeamus nos Nailli ut cosanguineos decidentes curant. unde pudor:accusatio dodecus a uitiis depellens solos homines recte ad uirtutes reducere possis dicuntur. Nam rationali solum animali a natura datum est: ut iudicium c iustitiam 1 telligat. 23 misitur magnis terminis abrutis diste monaaena iiterentia in simine: S moderat one uiuendi ab illis disier debemo. Commensurata enim est omnium repe mentiis prouidentiae lex: S ut singula ab opifice Deo statuta, secta sunt s1 a prouidentia meritum accipiunt. Nam ut Platoni N Pythagorico Thimaro qui nil 1l mortale Deo accurate creari putant uidetur: Deus singulis animarum humanaru superest les brutis vero solum rerum Aenera natura protendit:

quae res ipsas postea facit 'ofingit Acaias hominu ex ipsius Dei creat6 fieri

84쪽

ut heroes claros. Qil aobrem unicuique hominum prouidelia est quo pacto ab aliis abstieat quo uc ad alia 1 clinet: quomodo hic uersetur: quo uenum ad aliulocum se transferat quoru nihil de anima bruti cxcogita aut negociari decῖ:

eque enim quia non potest ad deum

accedit: neque in terris: ut planta caele

stis meque aliquod simile sibi astrum referri naturaliter potest. Et hae quidem ipsit dicta a nobis si luanos casus, calamitates aegre feretibi: N isa nihil omnino a prouidentia regi ostendere pbare conatur. Quibus 8c haec etiam apte diceretur. Pacifice aequo animo du

ra' ea quae dissicilia sunt fercdo humana uita ratione regi uidetur. in resit dura illa e dissicilia faciliora, sevia

sunt&infuturum filiate pariti t. 3 itu6 o Hoelices casus magna S uel cinti aegritudine asticiuntur. luid auxilii sibi asterunt: nisi te impietatem quae Omnium maloria maximum est. erunnaria

85쪽

aliquid super adiungunt: S ipas calamitates idigna atq4 iustas sibi putates difficiliores sibi faciunt. a qui aegrotat si morbum aegre fert.ob id ipsu quod nopatios :ue Iementius aegrotabit. Quaξ dolore nos decet si dignat facinori bus retributio nobis datur ne pcr nefa dam in praesentibus impatietiam Vro latiores habitu fiamus consideremus etiam istud 8c hoc modo. Si quis in paupertatem deueniens mansuete illam Nnytiquo animo ferat. ex hac animi moderat6e solamen uitae aliquod 1meniet: Rat1o enim moderati figiminis hac primum sibi secutratum acquiret: moerore non confundetur .ctum etiam cpproximi magnam eius patientiam admirates ipsius uitae necessitati qtuna poterutauxiliabuntur inui uero casus humanos aegresfert 5 effemiate luget Primit

quidem sponte dolorem sibi N aegrit dine augmtabit:qui deditar pauptate moestitudini ipqtes olo fiet .nec ex se

sibi suppedita ali id positis iis pnimis

86쪽

adiutus erit: nis sorte quis miseridodia motus aliquid sibi largiatur quod etiam homini in tanta indigetia existet morrorem augumctat. Quas obres caus humanos aequo animo ferre oportet. 8 eorum causas rat e cogitates &4tellige

tus tuaptum fieri potest: a peruersis opi onibus ad salute nos deduci oportebit. Nam prouidentia existente qui bonos nunc factus est non negligitur etiam si

trahatur ah antiquae uoluptatis memoria tum in acquirendo uirtutes. in acqsitione ipsarum profugit, salutem 5 auXilium a se ipso erunnarii sibi affert. nam iuidentia liberatione molestiarum capit. Vitia enim nostra calamita se te concipiunt:ac Dei iudicium praui talem punit quibus oportune tersimudamur: si nostra uirtute, lege provideliae nostro impetu ad bonum proficiscete a malis absoluimur. haec quidem sutq ex serotia os uersui; ad uirtutis confirmatorem Ni a Geretia accipe possum .c itinc enim deiuideria: de s to

87쪽

nobis ipsis uerissimas aloes. q.id cliuod uidetur difficile odiarum propter

inconueniens: direxit N etificauit oratio. cante omnia probauit deum nullius mali causam esse: Si quis aut haec prioribus adiunxerit:una 8c rhibus ostendetur sententia quae aeternitatem animic6firmat.nam iustitia exercere: dosortia1o mori:8, in pecuniis liberalem esse: illud maxime respicit ut dictum est: animum silicet cum corpore lana nyateri/re. At ut caelcstem fortuna mansuete feramus& ut aegri sanari possima:ut paulo ante apparuit opus est putat 8 credere animu nostru n6 una cu corporegni. Ex quibus duobus manifeste ostenditur animii aliari corpus substaria habere quae per se existit 8 aeterna habe .

nyenim possibile e ut aliqdλι aliquo

repore 1 enerat6e,venerit spetuo ma ncat obduret:& simili modo id quod ab aeterno substantiam accepir: corrumpi

non est possibile. Si igitur post 6poris

corruptione humanus aiuspmanens N

88쪽

duras iudicium 8c poenas patitur Nis 3ru quae in uita exercuit c6digna merita accepit neque fieri potest ut semperi maneat&duretqJ in tepore num fuit Manifestume animos hominum anteno per omne lepus substitisse: si excreaturis aeternis quas opifex deus fecit

at homu e uenititur j ob causam illis aliquid diuinae similitudinis inest. Sed quin hoc mediocriter ingenio expla

nauerimus . tempus a est reliqua cons1derare

M VLTI hominibus feringes terueniunt timidi 8.bes: qbine' obstupeas: me, te plicari mittas Ac si men/

ciacui dicatur dulciter cede. Vmana uoluntas quae neq; a uir tute semper: neq; uitio persistituerba per uocem prouemctia:modo bona:modo malai lucet similia diuersaedi positioni uoluntatis suae. Quaobreg1ermonum aliqui sui ueri: aliqui boni

aliqui mali:aliqui falsitiquae quidem dif

ferentia artificiosa eget discretione ut

89쪽

sonos suscipere: malos depellere possi-

te propter ueraces suscipiam a. nam quini ullum audit: bonae orat5nis audit6nes priuat. H uero indiscrete mes audit occulte mendacibo offendentur.

Audiamus igitur libenter alioru oratione: sed cu alacri iudicio: ut audiendi uolutas omesmonii genu capiat Iudiciuautem peiores depellai:, sic Pythagoricii seruabim praeceptii: nolis prauos

sermones obstupeamus. neci bonos: da sermones sunt similiter ut praui sint itemus. Primum quidem ea rat5N am plecti imur: tui sui sermones: sed clamori. nec alii a rat5ne spernunt quia sermones sed trionia mcndaces Praeterea

audacter dicere possumus eos se solusermones qui ueri sunt. hicni diitaxat rat5nalis substatia dignitate seruant: S ex animo ad optimii in te cie 5 Ppriuῖ ornam etiam post idec prouenitit. Falsi uero sermones ne inalserinde habedi

90쪽

stant. Ad malitia eniim dc salsitate scitat. uerborum nobilitarc pcrimul. 8, futuoces animi suae rat6c: S 6turbati: neque omes iquit igitur suscipias ne obfalso s. neque omnes depelle nee ueraces. iatruique enim Ditiosiam est. bonos. s. aeqodisse ut malos: di falsos suscipere pro/pter ero S. Oportet igitur bonos laudare: eosque accipietes exercere. N inqui. rere ubi N quantumueritate attingunt

Ad repugnadum quo cla falsos sermones uire accipere quae ab artificiosa rat5ne

prouenietes Ueritatem a mcdacio reste discernent:&qua mendaces sermones

reducere ad ueritatem possint: quod 3 demi; perbe: aut inrituose facienduest: sed mansuete ueritatem sequi debemus: N suaui reprehensione mcndaciua mouere 8 depellere: S ut ipse textus distat. Si quod mendacium dicatur humiliter credere: nsi ita tars credere op6tet: ut mcdacio assentias sed ut sine ira c6turbatione a audias. nam dulciter caede .n6 ita intelligendu cui medacio

SEARCH

MENU NAVIGATION