장음표시 사용
821쪽
ad D. Iosephi cle Rusticis Commentariorum
Secundo respondetur, lib. r.dixitque Ioan . de Ana n. in d. c. sicut Iudaei, col. q. lio cesse singulare dictum seque vidisse illud Bononiae scrvari. det Cum autem contrarium tDeci iis senserit cosil. 3a . Viso casu proposito, coI.fin. vcrs Vltimo non obstat, diuti sini ode Ioannem de Anania reserens, scilicci ipsum asserere, nunquam
iuxta illud Saliceti dictum se obtinere potuisse, probabiliterque eiusdem Saliceti opinionem,
ante fi ctum veram esse, teneri posse, quia toleratus in citi ita te occidi non deberet, sed sequuto homicidio, occisores excusari debere, prout
in simili casu scribit Alex. in l. huiusmodi, S. si
ita,col. a. ff. deleg.i. Propterea pro resolutione huius limitationis tres casus considerandi sunt. 68 Primus est,quando bannitust in ciuitate ad honores,aliosque actus promouetur, sciente ac
patiente superiori qui potest illum rebannire, quibus quidem actibus bannitus incapax est,
puta quia Decurio crearetur, vel Senator ciuitatis, quam dignitatem bannitus dum in banno perdurat, consequi non potest, I.ordine, C. ad municipata. a in princ.& l .ad lepus,de Decur. desijt enim in numero ciuium esse, I. ainis,sione, S.qui defici ut, Ede capit dimin. per Bar. ind.disputat. inci p. Lucanae ciuitatis statuto,&Doei. ind. l. i. C. de haeredib. instit. Et isto casu procedunt dicta per Oldradu in in citato consilio, Nellum, Salicetum,&asi os praeallegatos Scribentes: Princeps itaque, vel ciuitas superiorem non recognoscens ex eius certa scientia, si
hannitum ad gradum aliquem cuius incapax esset promoueri permitteret,censeretur indubita ter cum eo dispensare, ac restitutionis fauore uti,d. l. quidam consulebant,dere iudic. &ibi per Doct.ac in d l. idem Vlpianus,de excusit uti
niens,de fit. presbyt. ubi Anton de But. de Abb. ind. c.fraternitatis, te scismatic. Dictamque Old radi originalem assertionem in certa scientia, ac Principis patientia consistentem, comprobarunt, Carol. Ruin. consil. 8 s. In proposita qua stione,nu.s vers. Primus est, lib. .& Iacob. Menoch. cons. 2 3. Praesupposito in facto, nu. Sq. vers. Tertius est casus,lib. 3.dicentes hoc procedere sciente superiori,ut est dictum, alioquin dispensatio non induceretur,ex ijs quae tradit Paris cons. q. Pro Domino Hieronymo, nu. Ilib. q. Pro ut idem casus locum non haberet, si ex aliqua necessitate assumptio ad Decurionatus o cium cotigisset, Ruin.d. cons. 8S. colum. Pen. sub num .is. vers. Et istud etiam confirmatur effractus, Menoch.d. cons. et s. nu. f. de verum certe videtur.
Secundus casus est, quando superior simpli6s citcit absoluteque bannitum tolerauit, passu que est illu in ciuitate morari, Se isto casu(qui quid dixerit Salic. in d. l. nullus, in prin. rebannitus aut assidatus non censetur, ut constat ratnot. per Ant de Butr. de Abb.in d. c. veniens, de
fit.presbyt. v bi dictit,quod actus Principis qui est in agere dispensationem inducit,ut in termitanis in primo casu expressis, sed si sit in pati, denegativus secus, cum talis actus non tantae sit virtutis in exprimendo consensum, voluntat que, quantae est affrmativus, secundum gloss.
not. in c. cum accessissent,de constit. Innoc in c.
cum olim, it 3. de restit. spol.dicentem, quod li- ocet per actum assirmativum et coram iudice a quo, videatur ab appellatione recessum,c. solitudinem,de appell. c. relatum,de ossi c.dcl .s cus tamen est per actum sonantem simpliciter in pati,quod dicit D. Anton. esse perpetuo notandum:idem probatur ex not. per esidem Anton .de Butr. dc Abb.in c. quia circa, de cosang.dc assinit Abb. denuo in c. cum iam dudum, infin.de eleel. ubi quaerunt an simplex tolerantia Pontificis in non puniendo legis irasgressores, excuset remissionemque inducat,ac dis sati nem,de arbitrantur,q uod si lex a principio recepta fuit, scobseruata, post modumque cotraria consuetudo superuenerit,sciente ac patiente superiori,superioris lex tollatur,si consuetudo rationabilis generalisque fuerit,c. fin .de consueta ubi autem consuetudo communis non esset, quam aliqui seruarent, aliqui nequaquam, tuc maiori parte illam obseruante,per simplice tolerantiam dispensatio non induceretur, transegrestarque non excusaretur,d. c.iam dudu, Excipit tamen Abb. in d. c. quia circa,casum per d.
l. Barbarius,qui superiori congruit,scilicet quado cum inhabili affrmatiuum actum superior expicitisset, & iuxta hunc secundum casum responderunt Ruin .d. cons8 .num .s. vers.Secum diis casus est, lib. .& Menoch. d. cons. I S.num
mero so. vers. Primus est casus, lib. 3.inducens tradita per Ioan.de Selu. in tract. de benefic. in
Tertius est casus,quando cum bannito in ci I uitate intreuerso, Princeps participat,dc actum
aliquem gerit ad quem potuit,absque dispensatione bannitus promoueri, eum pro milite ast umendo, & hoc ultimo casu bannum remissum non censeri,concludedum est, quo ad omnemefiectum, ut firmat Io. de Imol. in d I. quidam consulcbant,col. 3.de re iudic. dicens s Principe scienter inhabilem promouente, intelligi ex prsdictis cum eo dispensare, secus alium actum gerente, scilicet cum inhabili solitum fieri, ali
gat Clem. Si summus Pontifex, de sentent. excom. cum ibi not. per gloss.in verb. Approbare, de cum Imol. transit ibi Alexan. in et . colum. ablegans etiam text. in l. libertus aduersus, de inius voci per quem ibidem Ang. Paul. de Castri Ludou. Roman.&alij dicunt, quod si Papa dat a excomunicato et iudice delegatu, no propterea
822쪽
Ad l. cum auus, de cond. ct demonst. Lib. v. Cap. xj. Tas
Intelligitur illam absoluere,vel cum eo ad agendum dispensare: inducitur insuper text. in l. I.
infin. et qui&et qui b.per quem scribit ibi Bari quod si prodigus cui lignis est interdictum, &curator datus, in Decurionatum, vel inter priores Ciuitatis fuerit assumptus, non diceretur ex eo reuocata interdictio, cum id quemadmoduin illo textu urgentibus ciuitatis necessitatibus contingere potuerit, quod plurimum Castrem sis exagerat, tanquam quid pulcherrimum notandum,non enim probat hoc esse,&cit non hoc, C.Vnd. cog n. cap. in praesentia,de probat.& ita concludunt Ruin. d. cons.8 3. num. i s. lib.
Secundus es casus, lib. s. Old radi demum decius sionemrpi aedictam veram esse autumare debemus, nisi ad actum rebannitionis alij solennitatibus opus esset, illis enim tunc non seruatis in publicis actibus, sicut non valeret expressa rebannitio, sic nec tacita, l. qui ad certum, isto sed quamuis rebannitus non intelligeretur, nGtamen offendi impune posset, ut utrunque tradit Neli. in d. tra Ct. de bannitis in 8 . q. versic.
X o Perprauum carcerem non adsolam paenuentiam, sed ad poenam etiam irrogari. 23 Perpram carceri poenam, seruituti, morti, ac d portationi aput arari. rq Perpetuis carcertim mancipatos damnatis in me
Is Subrogatum naturam elui in cuius locum sub gatur,fapere.
I 6 Clericoram damnatorum bona Aseo ecclesia appli
18 Damnatis ad perpetuos carceres relictam,pro nosiripta haberi. Is conditionem si sine liberi, decesseris siue taetra
ex hoe contextu Abini ectam, sue a temtare expressam, clericis liberis pergrauatum relictis, ad perpetuos carceres damnatis, non de ere. Eo Damnatum ad repetuos carceres, in ipsis carceribus mortuum, criminaliter mori intestigi, O velut in cruciatu.et I Damnari ad carceres perpetuos in terris ecclesiae, clericostamum posse: non autem laicos, etiam pro ecclesiacticis criminibus. crimine tamen haresis excepto.
et a Perpetui carcerti poenam ex Batuto impani passi. De damnatis ad perpetuos carceres et eris
fieri, an inquam ad desectum conditionis taciata, mel expressa ,si sine liberis deces erat comcurrunt, substitutumque excludant, em de hae perpetui carceris patia, quam plurima Pe siringi.
SUMMARIUM. I Perpetuis e cerva ae damnari seruum posse. a Perpetuis carcersim tiberum hominem iure eis
se inspecto, mancipari non posse: Fdque aevisnter limitari.3 Terpetuis carcerib M liberum hominem ex iure ciuili damnari non posse, data etiam criminis
Sententiam damnationis ad perpetuos earceres
in libero homine ipse iure nutam esse.d Am ae molae doctrinam in inquis mihi bona, s si sci seruas, de ara .hareae declarari
Perpetui carceris poenam, scandaem ius canonicum Irrogari pace. a Perpetui carceris poenam ,fecundum ius canonucum, non passim irrogandam esse,sed pro grauio
s Curicos ad perpetuos earrares damnatos iuxta mnam opinionem posse testari: Se erandum alia veriorem, S communem, utranque Iectamenti factionem activam,fciacet spes am amittere, num. II. FIT. Et nunquId prosimeniis c
E damnatis ad perpetuos carchresilieturus,an scilicet ad huiusmodi conditionis desectum prosint, primo inspiciam nunquid aliquis carceribus perpetuis valeat mancipari, super quo breuiter distinguendum est, aut enim de seruot loquimur ,&is.in perpetuos carceres, vel vincula detrudi potest, i. incredibile, S l. sci uus, ubi Cyn.& alij, C. de
poen. Socin. in cap. veniens, colum. 26. vers. Decimo quaero,de accusat. Matth. Nerutius in rubric.extra detestam. in i a quaest. num. 2s Iacobus Menoch. libr. I . de arbitrar. iudiQq 8s. numero8. aut loquimur de libero homine, &tuc aut secundum ius ciuile,& non potest, istonanque iure perpetua vincula aduersus liberos ho mines t interdicuntur,l. aut damnum,S. solcnt, st. de poen. ubi Vlpianus sic inquit: Solent pra sides in carcere continendos damnare, ut in vinculis perpetuis contineantur: sed id cos facere non oportet,nam huiusmodi poenae interdictae sunt. Imperator etiam ind. l. incredibile, talia verba profert, Incredibile est, quod allegas, liberum hominem, ut vinculis perpetuis contuneretur esse damnatum; Hoc enim vix in sola seruili conditionc procedere potest; quod scribunt pariter, Bart.in l. a.numero nono, C.det publici iudic.in l.imperium,numen nono,Hde iumrisdicLomn.iud. Ang. in I. miles testamento,s.
edictu, vers. Quod intellige,Cdc milit.testam.
823쪽
ci Iosephi de Rusticis Commentariorum
Bald. in I. reos,eol. .in princinum. 3. vers. Iuxta hoc quaeritur,etde accus. cos. 3. Cecchus, infin. lib. 3. Alex. cons is . In causa inquisti nis,num . . vers. Nec etiam, lib. I. Iasini. si victum,num. I.ubi Bald.& alij, Ede re iudici Marian. Socin. in d cap. veniens, col. 26. vers. Vndecimo quam,& in d. l.imperium, idem asseruere Ioan. Francisc. Purpur. num. 23 i.&Gasparva lasci, num . i53. God verum est etiam datas criministim manitate, secundum Ludovic. R man. in l. si vero, S. de viro, in 66. salien .si. sol. matrim.& quicquid in contrarium dicere visus sit Bald. in d. l.incredibile,cum Romano traseunt Ia Lind. l. si victum,in princ.& Iacob. Menoch.d. lib. I .quaest.8s. num. s. quamuis de Ludovico non meminerit: In tantum,quod si sen- tentia de perpetuo t carcere ferretur, ipso iure nulla esset, Bald. in d. l. incredibile, in princ. &diceretur potius sata contra ius legis, quam c tra ius partis, ut ibi aduersus glossam cocludit,& quamuis Cyn.& Salic. ibi dissentire videantur, Baldum tamen late defendit Nerutius in d. rubr.de testam. qui iuribus per glossam prindictam allegatis, idest,t.relegatorum,S.ad tempus, aede interdict.&rcleg. l. r. in princi p. st de quIs & l. moris est,s. iste iere,aliter S. sed enim,&l. Diui fratrcs,st. de poen.acl. poenam, eteod.tit. nititur respondere,quorum iurium soluti nes non discutiam,cum de hoc principaliter no
Praedictam conclusionem idem Nerui.de S. Gemin. in d. rubr. vers c. Si vero sententia, dus pliciter declarabat, et primo cum sententia ex permissione Principis proserretur. Secundo cuin loco huiusmodi poenam irrogandi consuetudo vigeret,ut pereum,eandemque consuetudinem in multis locis adesse, scribit Prosper Farinacius in tract.de delict.&psn. q. Is.lit de multiplic. poenaru indistin .genere,& mater. nu. 3I. vers. Contrarium tamen dici potest seruari de consuetudine,fol. 166. Doctrina igitur Ang. in fi . vers. Et liac ratione dico, ac Ioan .de Imol. sub numero a. versi c.
Et per hoc dicit, in I. si quis mihi bona, . si fisci
seruun Ede acquiren. haeredit. qua disponitur liberum hominem ex dicta ad carceres perpetuos damnatione intestabilem non fieri in te 6 ris Imperij, intelligendat est,permissione principis recedente, consuetudineque circumscripta, his enim, aut ipsorum altero, concurrentibus, utique damnati isti ad pcrpetuos carceres intestabiles fierent,etiam si laici essent, tucque procederet communis opinio de qua per Abb. in d. rubri de testam . in I .colum.& per Hippo Lde Marii l. sing. 363. Dubitarunt alias Doct res, in princ. Aut secundum ius canonicum,& tunc perpe
tui carceris poena infligi t irrogarique potest,
cap. nouimus, de vel borum signis. in fin. versi c. Pro illo vero falsario, p.a nobis,de apostatic quamuis, de poenis, in o. Innocen. in cap. qualiter & quando,extra de accusat. Bald.in I.i. sub numer. .versi c. Item nota hic, C.qui non possiad liberi pervcn. Prosp. Farina c.d. quast. s. numero 3 i. versi c. Item de iure canonico, tradi que Nerulli in d. rubri dicens non passim hanc8 poenam imponi, sed pro grauioribus t criminibus: & ideo de haeresi conuicto solere carcerem
perpetuum assignari, cap. vi commissa, de hinreti c.in 6.clem. r.eodem tit. ubi Doct. Paris. id declarans consilio secundo. Et si esse Iudaeum, numero Iso.&infra libro quarto. Quocirca quaerendum est, an grauato cum clericis damnatis ad perpetuos carceres moriente, dicatur haec conditio deficere, ut autem huius dissicultatis clara habeatur resolutio, primum videamus,an clerici ad perpetuos carceres damnati, testamenti factionem habeant activam vel pacsiuam, & in hoc duae sunt principales opini P nes, prima est,quod testari possint, i quam tenent Bald. in I. I. in et .seo .colum . . num. 6. Ue
sic. Sed quid de damnato ad perpetuum carcerem, C.de sacros.eccles. Abb. in cap. tuae,columna a. vers. Et ex praedictis insero,de poenis,St phanus Bertrand . consilio Is . Viso casu mihi transmisso, col. 3. num. . lib. I .& quidam Consulentes relati per Abb. in d. rubri extra de te
Mouebantur praedicti consulentes, nam ius canonicum perpetuum carcerem in poenam noimponit,sed ad poenitentiam,d.cap. nouimus, de verborum signi f. cap. pyn. de haeretici & cap. quamuis,de poenis in o. ergo non debet haec pgna inhabilitatis testandi, ex poenitentia prodire. Sed ut Philippus Franc. dicebat, quamuis perpetuus carc crad poenitentiam imponatur, Io tamen dicituri poena ac eius vice infligitur, ut patet ex text. in d. cap. quamuis, ubi etiam glos. ct in cap. cum episcopus, in vetb. Carceri, de ossic. ordin .in 6. cumque serui quodammodo poenae essiciantur, igitur intcstabiles fiunt: pro quo facit, nam huiusmodi poena seruitus quaedam est, ut in d. . incredibile, & in I. Titio centum,S. Titio centum, ita relicta sunt, ut a m
numento non recedat, hoc tit. ergo laquam scr-uus testamentum facere non potest.
ii Altera superiori contraria negatiuat est opinio, quod imo clerici ad perpetuos carceres damnati testari non possint,quam sequuti sunt
Petrus de Anchar. ind. cap. quamuis, ver sic. Tertio nota, Ioannes de Imol. in cap. secundo, columna decima quinta, versi c. Quid autem de damnato per Episcopum,extr.de testalia. Abia in rubri eod. tilicolumna secunda,vers. Dubitatur etiam, expresse Philippus Franc in eadem I ubri in o. col. I . vers. Sed certe pars negativa, ditans
824쪽
Ad l. cum auus, de cond. dc demonst.
dicens istam opinionem veriorem esse,& communem, rursus Ioan . de Imol. in I. secunda, c Ius n. tertia, numero tertio, versic. Item adde dictis Birioli, is de public. iudic. inquiens ita etiare nere, Dominum Benedictum de Plumbino, Andr. Barbat .in capit. quia ingredientibus,c
lumna decima M.titu.extr. detestam. Bald .in l. prima, nu m. tertio, versit Et nota hanc legem
ad quaestione, C.qui non posLad liber. peruen. ubi dicit quod utranque amittunt testamenti factionem activam, scilicet, & passivam, unde
nec testamentum sacere possunt, nec ex testalla mento i c.ipere nisi alimenta, l .legatum, is de capit. dimin. alimenta enim capit natura non
persona,quia non censetur persona, sed q uaedanatura esuriens, & facit i. ii victum,is de ieiu- dic. ut per eum,& de amissione utriusque factionis testamenti, loquitur Imol. ac etiam Bened. de Plumbin. per eum relatus,quod voluit etiaHippol. de Marsit. Sing. 3os. Dubitarunt alias Doctores,versi. Et dicit ibi Baldi, in imo Io. de Imol. in dicta l.secsida, concludit, quod nec
alimenta clericis damnatis ad perpetuos carceres relinqui possint, d. num. s. versic. Et etiam videtur Mouentur Primo, cum talis poena carcerisI3 perpetuitseruituti,ut est dieium,aequiparetur, vel mortis inflictioni ,l. intercidit, hoc tit. l. se
uitulcm, de reg. iur. Authcn. si captiui, C. de Spise. & cleric. Aegid. c. in tit .de carcer. num. primo, lodoc.in pi aci. crimin. tit. de Orcer. cap. 16. num. secundo, Roland . de vall. consil. o. Magnificum Dominum FrancIscum, num. I S. tib quarto,vel deportationi, Innocen. in capiti qualiter, & qu. indo,Vxtr.de accusat. Abb.m d. rii br.etar. dc testamen. &Ibi Matth. Nerutius, And. R ibat . indicto cap. quia ingredientibus, cratiam.dcclina,qui omnes cum inicitabiles sint
igitur, & damnati ad perpetuos carceres in t si a biles esse debent.becundo,nam isti sic damnati, in metallum
I da . tist etiam coin parantur, secundum Innocent. In d .cap. qualiter,&qu.indo, Bart. ind. s. secunda, num . nono, vers. laeto aliquis,post Innocent quem citat, st.de public. iudi c. ubi tiam lmolii, Bald. in l. reos, num. 3. C. de accus Alexand .ini. transigere, colum. 3.de transaei.&Carol. Ruin. consil.38. Quia de quam pluribus quaeritur, in princip. libro quinto, sed in metallum damnati v tranque testamenti lactionem amittunt activam, & passivam, l. in metallum,ff.de his qui pro non sic ripi. ha b. merito, & hi carceribus perpetuis maci pati intestabiles relduntur, cum enim Ecclesia dictam mam locopenae damnationis in metallum introduxerit, incrito omnem eius sortitur cflectum, subroga II tum tetenim eius sapit na iuram in cuius locii subrogatur,cap. Ecclesia S. Mariae, extr. visit.
pcnd.S. suerat, Instit. de act. I. si eum, S. qui iniuriarum,ff. si quis caul. Bardin I.comperimus, infin. C de proxim .sacr. scrin. lib. I a. Bald. consit
11 a .Quaeritur, col. 2.lib. i.
Tertio fuit glos not. in cap.quia diuersitate , de concess. praeben. in verb. Praeter eius, in fine, 16 volens et bona clericorum damnatorum fisco Ecclesiae applicari, ergo tanquam non habentes bona testari non poterunt, Authent ingressi, C.de sacrosan. Eccles. Et licet retinendo Baldi opinionem, hodie serui Anae non efficerentur, ex quo debent super uiuere, tamen ex quo perdunt bona, testari impediuntur, sicut de d portatis dicitur, ut in l. eius qui, in prine. & ibi per glossin fin .ifide testamen .
Et quamuis Bertraia d. consit. Is .codetur dictae glossae respondere, cum tamen omnes r
sponsiones ibi traditae parum stringant, omittedae sunt,& a communi iudicando, & consuleniet do recedendum non est, cum qua t ego pertranseo,argum . text.in d. l. prima, C. qui ad liberti peruen. non possi ex quo elicitur, istos damnatos ad perpetuos carceres perdere activam,passivamque testamenti factionem,ac etiam ipsos inseruitute manere, ibi, Iam omni vinculo exoluti, & quasi ad pristinam,vel simplicem seruitutis conditionem redacti,ubigio. in verb. Simplicem,inquit, Nam prius dupliciter erant se ui,cum essent in vinculis, dic ergo simplicem , ad differentiam geminae seruitutis. Cum itaque deportatis, ac damnatis in m talium quin imo seruis, ac mortuis ijdem ea ceres perpetuos damnati comparentur, ut ex prs narratis constat, nec possint aliquid capere, vel relinquere,aei suam,ct passivam testamenti factionem omittendo,quod pulchre etiam tradit Raph. Fulgos consi. q.Quidam est,num.
I 8 tertio, in tantu t quod ii ipsis aliquid relinquatur, pro non scripto habetur, i t ibi Raphael numero secundo, scribit per text. in l. si in metallum, C. de his q uae pro non script. hab.l. in metallum, is de iuri fisc. sequitur nccessario ipsos nihil posse ad desectum, sive e tinctione in conas ditioni sits sine liberis decesserit, taciti ex hac lege subintellectae,vel a testatore expressi proficere, tanq uam ab intestato, & ex testamento in successibiles, iuxt. not. per Bart.& Doctor. in l. filiussa milias,s.cum quis,duleg. primo,amittunt siquidem omnia, praeter ea quae ex iure naturali contingunt, Ruinae. nii l. 88. in princ. libro quinto.
Sta postquam materiam istam ingressi sumus, de tribus quaero, Primo nunquid cle ricus ad perpetuos carceres damnatus, si in ipsis carceribus moriatur, dicatur, criminaliter mori,&videretur quod non, alioquin Episcopus qui sententiam protulit irregularis inceretur: item cadem mors Dei iudicio obuenit, ut not. in s. primo,
825쪽
D. Iosephi de Rusticis Commentariorum ag
o primo,de capit dimin. In contrarium t est veritas,nam iste dicitur mortuus in cruciatu, qui in carcere inoritur,l prima, in decus Od. reor. pinaque ista dicitur non solum corporalis, scd etiam capitalla, Bald. inl.programma, C. commvn.epist. sub num. et .versic. Et ultimum suae plicium, ac in I.reos,num.tertio,C. de accusat.& ita concludit ipsemet Bald.in d.l.prima, nu. .vers. Quaero nunquid, C.qui non possi ad li
Secundo,an in terris ecclesiae,iam laici, qua clerici possint per iudices Ecclesiasticos ad perpetuos carceres condemnari, & dicendum esteti clericos solum,non laicos damnari t etiam pro criminibus Ecclesiasticis, crimine haeretis excepto,de quo non dubitatur,ut in cap ut commissi,&in cap.ut inquisitionis,de haereti c. in sexto, ita tenent, Io. Andr.in addit. ad Specta l. in rub. de ostic.ordin. Oldrad.cons.86. maeritura necclesia, versic. Idem videtur sentire, & Philipp.
Franc. in d.rubr.de testamen . in o. colum. i 3. versic.Sed dubitatum est,iduod .cap.quamuis, solum de clerico loquitur, ad idemq. iacit texti in d .cap.cum Episcopus,de ossi c.ordin. in sexto,cum igitur iura de perpetuo carcere loquantur tantum in clerico, non sunt ad laicos extendenda,c. cum expediat,de eleel.d. lib. o. S reg. Odia,deteg. ivr.eod. lib. Tertio quaero, an haec perpetui carceris pPeta na per statutum t imponi possit, quod sic scri
.Ad defectum rata, conditionis ex L cum Dus, mel alias expresse, nunquid excommu
nicati prosint indagari, assimia eque dis
cultatem reflui: Ex aliqua non inutilia de excommunicationis poena , deque Furariapr uitate praenosci.
SUMMARIUM.r Excommunicationem inter Euhiasticas poenas gravit amesse. 2 Excommunicamnis poena, nustam malarem in ecclesiae .s Excommonicaro Diabolum Misicut viduus asino
Excommunicatum mortuum s 'ra abollat, v fliat, ve ciet, excomnisnicationem inraere
s Exco miscaetum furpem personam nuncupa
o Excomminuat m honectam persinam, aut Turum bonum dici non esse. Excommuincatum proprio vocabuli impium a pellandam esse. 8 Excommunicatis etiam ipsisperentum tuae denegari. s Excommunicatum a iudic' ipsorumque pra-bulis arceri . I o Excommunicareminfamem esse . ii Excommunicatos cuius mortem abire. I a Excommunicinum, membrum Diaboli avia
2 3 Excommunicationem duplicem esse.
I communicatum mortuo aequiparari. is Excommunicationem animam occidere . 16 Delegati m cium licet morte mandantis expiret, non tamen per excommanicationem mandantis expirare . I communicatum ecundum unam opinionem , relegato comparari.
18 Relegatum resecta certi Dei relegari. I' Excommunicatum resectu uniis Ecelesiae, quoad ceteras, O ubique excommunicatum censeri dio Exeammanicatum deportato secundum aliam opinionem qui arari,CT O. 26, et 1 Excommunicationis definitionem Verri. s et Excommunicato omnem actum legitimum intemdictum esse.
as Excommunicatum a comunione sacramentoram potissmum segregatum remanere. et Exeommunicatum non e ere, nec eligiposse. 23 Excommunicatum, bene iam Erebi Deu non
perdere:lice ructus amittat. a communicaetionem medicinalem esse, non morradem 28 Excommunicationis originem a Gracorum, ali
rumip e rit bud quodammodo repeti posse. as ramis , ct execrationes apud Romanos viguis 3 o Excommunicationem minoris gradus meri imper, esse: or propterea quibuόlibet ordinari s iu
ro canonici etiam inferioribu competere. 3T Excommunicati aquiparationem mortuis, deportatis,urere a spropriam ison esse: sed secundum meproindeque de una ad Ada non licere
argumentationem desumere. 3 et Excommunicatum iectari non posse secundum v- nam opinionem: Sed valide secundum aliam opinionem crebriorem rectari, numero o. q.
cri T 3 3 - mu communii appellatione, tectandi im comprehendi et idque orari,nu.3 .ct 3 S. 3 6 Taetrem in tectamentos militis ierum esseposse 3 cmmunicatum, tectem non esse esse. 3 8 Excommunicatos a nasi seipi debere: a nane. credenda esse qua ab eis iucuntur, velfcribat
826쪽
Ad l. climauus,decond. ci demonst. Lib. v. Cap. xij. Tay
mpari quemcunque passe non expresse prohilo
et Tectatoris voluntatem non adimplentem punia
s Testamenti factionem ex causa facile tolli pos
se Tectandi facietatem ex gratia concessam esset licet aliqui de rigore raras i improcedere aura
3Testari quemcunque pune. libertatem, civitatem, famil am, O bona retinentem, nisi expresse prohibitus reperiatur. 6 Ubertatem definiri. I Poenam grauissimam censeri inter homines esse, est hominum se retto carere. 8 L.Manichaos, Lognouimul, ct Authen. deinde Aectorianis,C. haretaec ex Authen. Ga ooracit.correctarum esse. y Venere remoto omnem etiam eius steriem remo
s et Nareius institationem eaput testamenti esse, a imreque ciuili introducta ei se . 3 3 Auctorepublice infamesistimo Neapolitano vis nasio quadraginta ires cone sones perutra H suta , si ho die puncta tentativa in Doctor lusibi remi afuisse. 3 3 Speciale illud dici, cuius contrarium generale
3 6 Excommunicationem plerungue propter comm maciam procedere. 3 8 Excommunicatum luee, testari etiam posse exeommuni opinione, drna. s. do Excommunicatum utranque te ment actione habere,activam filicet, Op pam. 6 t Excommunicatum, in tes amento testim esse posse fet Tessem in te mento esseposse, qui rectamentum condere potest,sed non 3 contrario. 6s Excommunicatumso mensa anathemati a tum testari non posse. dg Anathematinaram haresis Assicionem incura re , ubi quid Mathema sit.
Testamenium inflenni excomunicatione dec dentis non irritari,iare bus excomunicatism
sticione ab hares purgantibus Episcopus illi
purgationem concesserat. 66 Excommunicarum obpere Ionem Cardinaei in tam intestabilem esse. dy Excomamcatu ob crimen his rite rinovos se, eo in excommunicatione per annum petam
68 Excommunieatam ob crimen urarum intestabilem esset. 6s Usurarium manifestum, sine cautione de qua in
ad pia, causu tem, posse: Hoc tamen M. i. declarari. a Teream, umeon tu laedicta cautione bo-seausa exinteruallo praetietur, recon ales
23 Testamentu urari reconualescere per cautione ex imeruasio prae tam, etiamsi te lator procuratorem reliquerat eum Peciali mandato addictam cautione post eius morte proranda, hocque declarari,nu. q. I Usurarius man etias quis dieatur,varie explicari, faenumero *6. firmam restationem asse H rariam contractum ex conjecturis argui, coniecturasque remi e indicari. y VArarium contractum ex duobus, modicitate imquam pretis, pacto de retrouendendo argui multos censuisse: Ahosaatem duo non se picere, sedtria requiri actum,modicitatem,saeneranaeque consuetudinem, nu. 8o. Sed nec iri affcerepserosque opinatos isse, horumque opinionem a Corneo acerrime impetrari, HS a. gutumque iliud iudicis arsurio relinquiquam to loco Toctores credidisse,nu.8 3 .Sedresolutionem a rei, .s Obtque di tingui.8 Rustici contractam usuraria ex duota, illis, sicilice acto de retro endendo,ae modicit epret nonpraesumi.8 s R Ficam ob iuris ignorantiam a praesemptor
de excusari.8 6 Dolam in eo qui conetra iura mercare rasumemaeum esse: Nisis raclicus fuerit. 8 Ruilicum sagacem a iuris ignorantia non exeu sariis 88 RUFic vaces, insimplices eumam i, iudicis
arbitrio relinqui.8s Vsuram darias in datione insolatu, es in contractuin quo pecunia numervia intreuenem exeris
sa aerarium contractum expacto de retrouenium do, raradicit,ue preti, non praesumi, ubicunque tempore celebrati contractus actum non fuisset expresse,nec tacite de retro endendo edis n- de ex interuallo.Sedhanc opinione tuta non esse aliquos existimare,-.y3. est proinde alia conisi raram requiri,s s Incontinenti,velex interuassopam de retrauemdendo fuisse appositu, taeduis arbitrio comitii s6 Excommunicatumprascribereposse. yy Excommunicato beneficium ex Lae amari, de ingemis, O manumi non competere.s8 Excommunicato ius retractvis non permitti .
sv Nudet agis allegatio nunquidsit offensio, vel defensa, Oossensionem esse Dan. Eris umest, idque limitari.roo Excommunicatum Aran ' militarem alligere, idque declarari.
827쪽
s o D. Iosephi de Ruuicis Commentariorum
XoI Excommunicationempe piarum ad confederatos extendi .ioa Excomma nisus esse, Turcis Alsidium tempore belli deferentes , cum densque matrimonia ineuntes . sumimo id verum etiam esse in
deferentibus subfidium Turcis ipsis tempore pacis ,s id animo Tureas muniendi actu .
Fit Io3 Excommunicatorem pinnis de iure Regni assem, rivi Io communicatos contemnentes excommunia tionem a Sacerdoteque semes bis, aut ter iam
nitos, per iudice acutarem sua priuari posis
Ios Excommviaricatasad extismonem condiuomstacita ex hae Lcum auψ,vel alias expresse, si e liberis decesserit, predesse.
ioo Exrammunicata mulierepraegnant partum emcommunicatum non remanere.
nam Doctores aliqui varia subiatiliter disseruet unt, in illam controuersiam prolapsos fuisse sciamus, an ijdein ad conditionis de qua loquimur desectu in prosint, substitutumque excludant: cumque controuersis resolutio ex duobus facilius retuliare fortasse possit, Primo scilicet quibus excommunicati aequiparentur: Secundo an testamenti factione retineant, proinde utrunque perquirere breui quadam narratione expedit: & cum excommunicatorumiserrimus status sit,ex communicatio enim ini ter Ecclesiasticas poenas test grauissima, cap.sacro,de sentent .excommvn. Ias in l.si is qui procmptore, num. 33 I. ff.de usucap. Stephan. Be trand.cons I r. Pro siciliori, nu. a. lib. primo, et imo nulla maior i in Ecclesia,c.corripiatur,t . quaest.3.&cap.absit,io.ead.quaest. Viuius d cissi. Excommunicans,num.secundo,lib.priamo, quae priuat eX comunicatum consoitio h minum veluti foetidum cadauer,secundia Bald. in l.secunda,colum. secunda,C.quib.res iudic. non nota & non solum priuat excommunicatua communione omnium sacramentorum, sed ctiam per eam Deus hominem separat a gratiadi custodia sua,ut dicit Abb.in cap.si quis presbyterorum, in tertio not. de rebus Eccles. non alien . Vnde Diabolus utitur excommunicato, 3 sicut villicus t asino utitur, vel iumento, Hostien. Ioan. Andr.& Abb.in capitiquorundam, de iudicrursus Abb.in rubnextr.de senten. comitiun. circa finem, & dixit glossi in cap. audi denique,undecima quaest. tertia, quod Diabolus in excommunicatum quasi in pecore potestatem habet, quae etiam post mortem perdurare dicitur, nam quis excommunicatum vita iunctum abluendo,vestiendo,vel sociando e communicationem tincurrit, glossa not. ubi Abb.in cap.adhuc,de priuileg.iaciti'. in cap. sacris,ubi idem Abb. de sepultur. cum adductis per Decium in l.is qui,num.vndecimo, C. qui testamen.satapoil . in tantum quod excommus nicatus turpis personat nuncupetur, Bald. in cap. interdicimus, colum. secunda, versic. Sed nunquid,ubi Felin.de iudic. nec bonus vir , seud honesta persona et dici possit, Anton.de But. in cap. m dilectus, depurg. canonic. Socin.sen. consil. s. visa appellatione,columna prima,in fine,vers.Quis autem dubital,libro primo, im- pius etiam velut proprior peculiarique vocabulo appelletur, cap.certum, et .quaest. 3. illi e-8 tiam petentit sus denegetur, cap.intelleximus,
script. eodem lib. a iudicijsque, ac etiam ab ijss quae iudiciorum praeambulat sunt,ipso quido
iure excommunicati arceantur, Ioan.Crot. consil. 3 p. Lata fuit sententia,num.s.lib.primo, sit 1 o etiam ipso iure excommunicatus t infamis, c- infames,o.quaest. prima. Ludou.Roman. post Bald.quem citat,bing. 6 3. An excommunicatus,dummodo ex causa famosa excommunicatio processerit,ut post Innocen. in cap. testem, de testib. tradit uiuius,decis ps. Excommunicatus est vere infamis,in plinc.d. lib.primo, ac multa alia patitur,quae hic referre non expedit, unum non omiserim, quod excommunicatus , II propter excommunicationem ipsam et citius moritur,cap. Episcopi,in fine,undecima quis tertia,quodque excommunicatio breuioris vitae hominis causa sit, glo.in cap. qua fronte, de appellat.Andr. Barbat. cons.3o. Bene etenim , colum.secunda,vers. In tantum quod scriptum est,tib. s.& aliud,quod excommunicatus memrabium t Diaboli dicitur, gloss. in cap. dilectis, Is de appell. quae quidem excommunicatio iduplex est, secundum Ioan.de Plata maior quae a sacramentis separat fideliumque communionc quae pro contumacia,vel crimine,iam ab homine,quam a canone imponitur, & minor quae separat a sacramentorum participatione,ut in eo qui scienter cum alio excommunicato participat, ut dicit glos in cap.constitutionem,&in c. sequen.ubi etiam glost.de sentent.excommunis in o. Hostiens. in Summ.eodem tit.lib.quinto , S.secundo,AnsAretin.in S.minor, num.quarto,Instit.de capit.dimin. Hic maiori excommunicatione damnatus cui comparetur ob varias praedictas notas,ac praessuras quas patitur, o que originem etiam, ac derivationem,sive sub alternationem,plurimum inter Doetores variatum extitit: Quidam enim dixere excommuni-I catum molt uota quiparari,cap. pervenerabilcma
828쪽
Ad l. cum auus, decond. dc demonst. Lib. v. Cap. xij. IJi
de ossic. deleg. in o. roboraturque ex eo quod paulo ante dicebam, excommunicationem de iure canonico maximam pynam esse, Innocen.
in cap. qualiter, & quando, S. ad corrigendos, de accusat. Sed haec Tuiparatio omnino formalis non est,ac exequata,cum ind. p. per venerabilem mors circa separationem a communione fidelium intelligatur, quae separatio veluti mors habetur,ut texti exprimit ibi, veluti mortuus acsi munione fidelium separetur:&quia
XI excommunicatio animam t occidit, vi noti in cap. cum infirmitas, de poenit. & remissi in tex. autem d. cap. si is,qui qui paratio videtur procedere quantum ad exercitium iurisdictionis, quod ita impeditur per excommunicationem sicut per mortem,prout ille tex. loquitur,secus quantum ad potestatem quae per excommuniacationem non tollitur, ut notatur per Doctor. in cap.licet undique , de ossic. deleg. & propterea licet per mortem mandantis ossicium des
et o gati expiret,non tamen expirat, si et delegatus excommunicatus fuerit, Ant. de Butr. & Abb. in d. cap. licet undique, post gloss. Dominie.in
cap.primo,de ossi vic. in o. Bartain 3.quaest in L more,ubi Decinum. 38. versi c. Secus est,ef. de
iurisdi,.omn.iudic. aliaque afferri possent exepta ex quibus huiusmodi aequiparatio confunditur: Alii asseruerunt , excommunicatum relea 2 gato comparari, gloss. in capiti pastoralis, ubi Abiud e re iudic. quam gloss. singularem esse dixit Cardinat . in cap. perpendimus, de sentent. excommvn. ipsamque sequuntur, Ioan Andri Felin.& alij relati per Foller. in practieteri min. in verbo, Et si consess,aut conuicti condemnentur,num. 8.fol. 228. Iason in l. vi verborum,num. septimo,versic. Vnde videtur, C. qui admitt.& ante eum, Ioan. Fabri, in L minor, Imstit.de capit.di min. Haec etiam aequiparatio noprocedit, multaeque diuersitatis instantiae dari Istant, una autem sufficiat,nempe,quod quis
18 respectu i certi loci relegatur,l. relegatorum,ff. de interdict.& releg. atqui respectu unius ecclesiae excommunicatur, quo ad caeteras, & vbbry que id et censetur, cap. curae,undecima quaest. tertia,glossin l.ex ea,in verae Non irrogat, ubi
declarat, C. de postul. gh,Cfin.in cap. si quisi ptima quaeli. prima, gloss. in c. quisquis,qua
ta quaeli. quinta, glosi. ma . in cap. posta ratis, S. verum, de appellat. Multo vero ex comm sto nicatum deportato comparari et assirmarunt,
gloss. in dicto S. minor, in verb. Interdictum, de capit.di min. de in d.cap .pastoralis, ubi noti Abb. Batt. in Lex facto,s. si quis rogatus,il sec6do,vers. Probo excommunicatus,ff. ad Trebilin l. cum pater,s. reditatem, ii tirinta versit
Nota quod per deportationem, E de legati s cundo , Bald. celebrans dictam primam glossi
pro singulari in d cap. licet undique,colum .fin. de ossic.deleg.& in addit. ad Specul. in titu. desponsal.versi c. Pari ratione, Alexand . num. vndecimo,versic. Adde quod notat,& Modem .ini. Gallus,S.&quid si tantum,ff. deliber.&pomhum. Angel.in disputanci Duo ad inuicem litigantes, in prima colum. Socin .sen. in I. si quis
arbitratu,num. o. Ede verb. oblig. Ioan . L peet inrep.cap. per vestra S,S.I8. num. 13. vers.
Idem forsan dicendum, extrade dona. inter vir.& uxor. Ludou.Gomesius, in S. superest, num. o. Instit.de actionib. Viuius opin. 263. incip. Excommnicatus occultus,num. vndecimo,lib. primo. Caeterum & haec aequiparatio usquequaque tuta non est,quam expresse reprobat Barti in I. secunda,num. septimo, versi. Gaero utrum
excommunicatio, de public. iudic. & glossam in d. S. minor eprobant ibi Nico.dc Neap. Io. Fabr.& Angei. Aretin. num .primo, versi c. Sed si aequiparatur, licet enim poena illa aquae, & ignis interdictionis excommunicationi assimilari videatur, per quam legitima communio i
terdicitur, sicut etiam per deportationem, cum in insulam deportatus a comunicatione ciuitatis expellatur, adeo quod vere excomunicatio possit appellari deportatio, quae excommunica
et i tio et in suo genere, nil aliud est, nisi segregatio
extra communionem actuum laeitimorum, x team describit Hostiens. in Sumina, eod. tit. &satis ostendit ipsa nominis significatio, omnis arenim actus legitimust excommunicato in te dictus est, cap. inter dilectos, de excessi praelata in princi p. solet, in fine, de senten. ex comm. lib. 6.cap.licet ex quadam, de testib & maximeas a communione sacramentorum, ac t fidelium
segregatus remanet, cap. si celebrat, de clerici excommum minist. & propterea, nec eligere,
et nec eligi t potest, ut ibi, & in cap. postulasti,
eodem tit. Tamen excommunitatus non pe
dit iura Ecclesiastica, non enim beneficium ecus ciesiasticum ramittit, quamuis fructus deperdat, ut in cap. pastoralis,s.fin.de appella.quod durum primo aspectu videtur, cum si ex communicatus Ecclesiam amisit, ergo,& Ecelesiastica iura amisisse debuit, ex text. in s. cum a tem, Instit. qui b. mod . ius patr. potest. latu.&proinde dicendum esset, quod excommunic a 6 tus ipsi deportato taequiparetur, eodem nanque modo ei a communione fidelium interdicitur e nihilominus valde distare adhuc videtur, intentione scilicet imponentis, ac poenaequalitate , fatendum enim est excommunicationem grauissimam poenam censeri,cum bona spiritualesque participationes amittere faciat,
dicto capit. cum non a b homine, & quo spiritus corpus ipsum excellit, sic poena spiritualiupriuatione grauior,& durior redditur, ad men.cap.vergentis, de haeretic. & Authen. G
829쪽
et 3 et D. Iosephi de Rusticis Commentariorum
Earos, C.eodem titu. intentione etiam sic inter se disserunt, excommunicatio nanque medicius inalis est non imortalis, cap. cum medicinalis, de sentent. excommuni c. libro sexto, ideo nisi eam contemnat, mederi intendit. Ulterius excommunicatio, vel ex contum eia datur, vel ex ossenti donec satisfaciat oden deus, unde haec est etiam contumacia, ut not in Clemen. prima,de dol. & contuma c. in cap. cum olim, in cap. ex parte,de verborum signia ficat. dein cap. cum speciali, de appestati ubi excommunicatio, vel profertur pro emendatione contumaciae, vel offensae, itaque semper ad medicinam tendit, scilicet, ut satisfaciat contumax obedientia, vel ostendens congrua iniuriae correctione, in hocque a deportationis intentione , O natura differt, hinc fortasse priuationes non causantur, quia non ob hoc ab E clesia expellitur, ut condemnetur, sed ut co rigatur et unde aequiparatio non procedit. Si-que similitudinem attingere voluerimus,extra interdictionem aquae,&ignis,longius eius imaginem repetere ab antiquorum Graecorum, &58 aliorum ritibus, et legibusque poterimus, cinsar enim libro septimo Commentariorum, in haec verba loquitur: Si quis, aut publicus, aut priuatus eorum decreto non stetit, sacrificijs interdicunt,li e poena apud eos (Druidum siquidem mores, ac ritus describit est grauissima. Quibus ita est interdici um, hi in numero impiorum , ac sceleratorum habentur, his omnes decedunt, aditumque, sermonemque defugiunt,ne quid ex contagione incommodi accipiant , neque his petentibus ius redditur,n que honos ullus cci municatur hactenus C sar,& Plato ad fimprope,lib. s. de legib. sic scribit:
Haec ille . Euripides etiam in Oreste imaginem quam
sp Apud Romanos autem diras thuiusmodi&execrationes vigui si robat Tit. Liuius, libro sexto, tertiae Decadis, Qui victus (inquit aut excessisset,eum ne quis Vibe, tecto,mensa, lare reciperet, diram execrationem in populares, obtestationemque quam sanctissimam p tu erant, aduersus hospites composuerunt. Et alibi idem Liuius, de quo meminit Andri Tira questus diligentissimusta econditarum re tu o seruator, in traei de retraei. ligna ter, S. primo, gloss. nona,numero a II, de infra, fol. a I s. ubi de ditis istis ,& execrationibus multa accur te scribit, ad excommunicationisque figuram
Alciatus denique Iurisconsulti grauissimus, de Italotum illaesus candor, relata Abbatis opinionedicentis in cap.quod sedem,de officiord. 3o excommunicationem minoris gradus t meri
perij esse,& sic ipsam squiparari modici correctioni, p. ex litteris, extri de ossic. deleg. &propterea ipsam quibuslibet ordinariis iuris canonici, etiam inferioribus competere, in e dem capit. colum. fin.num. 6y.vers. Sed videndum est, distinctione utebatur: Aut enim loquimur quo ad animam, & morti ipsam aequiparari vult, maximamque esse poenam,&secudum naturam delicti, propter quod infligitur regulari: Aut loquimur ex se quo ad potestatem inferentis,& modicae correctioni coparari. Ex praenotatis igitur apparet dubiam esse aequiparationem: Vnde Conrad. in prach. titu. de contumacib.&bannit. nu. 3.soL 6.dicebat, PIicet excoicatus in aliquibus deportato assimuletur,in aliquibus autem relegato,non posse dici aequiparari potius uni, quam alteri, propter multas differentias quae concurrunt inter exco municatos, mortuos,deportatos, & relegatos,
de quibus ibi per eum,& sic esse quandam squipi parationem et impropriam,& secundum quid,
ex cuius debilitate non licet valide de una ad alteram argumentari, Conradumque sequitur Prosper Farina c. de desiet.&DEn. q. Is .nu. t. vers. Melius est dicere. Et sic oportet ad secundam controuersiam descedere, nunquid inquam excommunicatus testari possit. Circa quam duae sunt principales Scribentium opiniones,quarum Prima est, ut 3 a testari non possit, et quam tenuerunt, glossi in cap.decernimus,de sentiexco m. in s. ubi Arch. Steph. Prouincialis in sua disput. quem refert
quam,de usuris, e .lib. Iacobin . de S. Georg. dicens illam glo. singularem esse, cum qua simpliciter ipse pertransit, in l. in pecuniarijs,nu. 3. de procvr.de Albertc.de Rosite,in I. I. num. q. C. de haeredita instit. dicens sic communiter teneri,& fortasse (inquit Iulius Clarus tempore Alberici ista opin. saltem apud Doctor. Canon istas magis communis censebatur.
Mouentur ad id dicendum ex pluribus, sed
urbe liora reseram, Primo, nam ex comunicatusa eo ui
830쪽
Adl. cum auus, decond. dc demotis . Lib. v. Si p. xij. Iss
a communibus actibus excluditur, cap. pia, de except.in s. cap.licet,in fin .de senten ex comm.e .lib. sed haec verba generalissi ina sint,& ius testandi comprehendere videntur, l. Labeo,lubro primo, iunct. l. seq. ff. de vel b. sign.S. sed haeredis, Instit de restam . Llin C.de senten. passis.
Huic rationi responderi potest , excommunicatum a communibus actibus excludi, idest ab actibus qui principaliter communem gen ratem,scilicet,vel publicam utilitate respiciunt, sed ab actib. qui principaliter,& inetactu propriam singularemque respiciunt utilitatem, sicut sunt contractus, iudicia,&testamenta, quae omnia in proprijs rebus exercentur, ac fiunt, non exclusam videri, licet ipsi actus a iure publico sint introducti. Ulterius, similes qui il communibus actibus grum excluduntur ite stari possunt, sicuti relegatus, haereticus minoris haeresis, intimis adultus, &scemina de adulterio, ut l. ad rempublicam, E.
de muner.&honor. l.in testimonium, Ede testibus, cum simil. &de stamina , t. secunda, ff. de reg. iur. l cum praetor,S.non autem, de iudic. ac I .iin. C.de arbitr.deque alijs iura sunt clara Nec obstat actuum appellatione iura testandi contineri,quia illud posset habere locu quando de natura rei quis generaliter omnino,&in totum a communibus actibus repelleretur, sed in casu nostro excommunicatus in totum non repellitur,nec omnino,ut probatur in d. c. pia, di paret,quia libertatem retinet, ciuitatem, de bona, sicut etiam relegatus,& similes a communibus actibus exclusi, qui tame testari possunt.
s i Denique posset dici, t illud procedere, quando hoc nomen actus, per se absolute,& sine adiuncto proscitetur, secus si cum adiuncto, scilicet communibus actibus, tunc enim eius significatio ad on nes aestis qui principaliter propriam,& singularem utilitatem non respiciunt, restringuntur, argum .i sed etsi ad ijceretur, &I.duo,s.fin. Epro sota Secundo excommunicato omnis participatio interdicta dicitur,cap excommunicato undecima quaest. tertia,cap. cum a nobis, ex tr. de except.ergo ex quo generaliter prohibetur, videtur etia m ei prohibita testamenti saetio, cap. cum desideres, extr. de sentent. ex commvn. in princ. l.prima ,s.quod autem,lf. de aleati J. prima,S.generaliter, E delegat. praestand.
Sed dici potest, participationem ei interductam esse, ut possit euitari, & repelli,sed si none uitetur, peccatum contrahitur,& indicenda participantibus est poenitentia,valet nihilo misnus id quod fit, ut d. cap.pia, sic etiam sponsus qui sponsae suae primat fidem dedit pactionis, non debet communica responsae secundae, & tamen si secudam duxerit,& ei communicaucrit,
rinitentiam dc bct age te de fide mentita,vale que quod ii t cum ficu iid i,cap.duobus,exit de desponsiduor. vel dici potest, quod excommunicatus ad sui utilitatem non communicat, sed
haeredum suorum, & ideo testis esse potest, si-3 6 cut, & pater qui in testa mento filii militis i testis iure adhibetur, quia non filio, sed inter heredes iiiij testis esse dicitur, l. qui testamento,
S. per contrarium, C. te testament. & not. in I. parentes,C.de testib. Tertio, excommunicatus secundum Accu set lium t arbiter esse non potest , ut not. in l. Pedius,ff.de arbitr. Specul. in eodem tit. S. differt, versi c. Item secundum, Archidia c. in cap. iudicibus, secunda quaest. sexta, Lanstanc. in traim de arbitr.S.hactenus. Hoc no obstat, in arbitro enim contingit qui ad similitudinem iudicis introductus videtur, cum arbitria ad instariudiciorum redacta sint,l. prima ,dicto titu.de a bitt. sicut ergo si est publicus non pronunciat, ut iudex, cap.ad probandum, ex tr de re iudico late Sebastianus Vantius in traei de nullit .sentent. ex descet. iurisdicti ordin. num. IJ . ita nec ut arbiter, prisertim si arbitria paratam executionem haberent, tunc enim videntur iudiciorum vim obtinere, Andr. Alciat. in l. illa verba,circa finem,versi c. Qu'd intellige,st. de vorborum signific. vel istud procedic ii e uitetur, ac repellatur, & in hac opinione Innocentius residet, ut not.pervincent. ind. cap.pia,& Specus. in titu. de instrumen edit. S. compendiose, versi c. Quid de excommunicato, Iacob. de Beluisio in sua Disputati incip. Quaeritur an exco-
municatus.s8 Quarto induci potest, nam excommunicatia nullo suscipit dcbent, nec ab aliquo credenda sunt quae ab eis dicuntur, vel scribuntur,capae ullus, tertia quaest.quarta, ergo testari nopoterunt ,& ipsorum testationi h des non erit adhibenda,cum ipsorum dictis, aut scriptis credendum non sit. C sterum ex mente Iac. de Beluisio hic text.3y euitari et potest, illum intelligendo in actione, ct testimonio, tunc enim ipsorum dictis coram iudice credendum non est,sed in contractibus, ct testametis extra iudicialibus secus. Item scriptur testa moti mortuis excomunicatis, ipsisq. nihil dicetibus creditur,cum ipsoru in testam ta scripta sunt ab eo qui excommunicatus non est. Praeterea illis non creditur si evitetur,& repellantur,sed ii non euitentur, valet quod secerunt,&postea creditur,d.c. pia, Vltimodici potest, dictum c.nullus,loqui in solenniter anathematietato,qui (ut dicetur testati non potest. Altera igitur superiori contraria est opinio,
o v imo excommunicatus t valide testari possit,
quam tenuerunt Spec. in tit. de test. edit. S. tertio,vers. Quid de excomunicato, lo. Andr. in c.