장음표시 사용
861쪽
et 6 D. de Ruiticis Commentariorum
tem admirematicui si consuluissent,nec respon improprie heredem eri . se quaedam , pauca tamen inuicem aduersantia IS Dictiones il- ,σ--mois, O geri Deo, ae libris eius responsorum inseruissent, nihil illu- esse. rius in legali facultate reperiri sortasse posset. Is Fideicommi viniam, bariara simiamae avem g
Sum transicli sine fideicommissi conglimnalis an cum sit ex primo Abstituto tutia in
conditione ex sivi hcum a sim aliorum i
rium distositione existunt,ex comecturis transmittatur,non ab re haesitari, laque iuxta Petri Ancharavi, em Rubet Alexandrini opinionem enodari. SUMMARIUM.2 Fide ammi sim coditionale ex coniecturu, eum s
condisone existum, ex leumauin, cum simiLPcundum Caroli bini sententiam nequaquam transentiti: Sed contrariam opinionem verior; esse,n m.8
2 Legei facium propriam'am hominis aestiationem limitare. 3 Singularem legem ration emna circa triave sis. L.cum auuae,iacitam conditionem,de iureseci lii xta nonnussorum opinione minimὲ censeri .s Specialia Ao ebea idem concurrere, ex odio via fauore, serrae m non esse. 6 Donationem taetram pacto nodo ivitam, amo'γnon producere.
Donationem pacto nudo ex ea a expressone b die perfici. 2s Tra missionem ex tacita eandisione per legem loco expressa Abrogata, non impediri.llo Transmissionem tacita conditione ex lege impediri ipsa iacita condura pote iis uerit. XI Conditionem tacitam ortum actionis, s obligationis impe re,licet transmissonem vi eu dictu non impia at. 2 L. cum auuae, procedere etiamsi mendens non
fuem laestitutus, s grauare,,sed per fideicommissum se .ctiturus, O nili minus grauatu , ex Petro de Anchar.emineri o Furisconsulto. Is Fideicommissariam uniuersalem quo adessem. laredem censeri: pr senim si materia fauor bis fueris,numi a XI Fidei commissarium visiser emius deliberandi sadh-edes transmutrae. Io Fideicommissarium morientem 'Eaditam hareaeitatem, sedes ante elaommissi restitationem illis ad larede, iris mittere t es inimo etiam
a et Fideicommisse rium restituta etiam bareditaete, o Simile ae idem diuersa esse, ese pudora adurius emi ad idem non esse.
V AE R o ulterius,nunquid fideia commisium conditionale ex cmiecturis transmittatur, cum filuex primo substituto tacite tantuin conditione existunt ex dispositione huius Leum auus,& d.l.cum acutissimi. In hoc duae reperiuntur Scribentium opini nes,quarum Prima est, ut fideicommisium conditionalet non transmittatur,quam tenuit Carol.Ruin. cons. I o. Viso dc bene intelle nument .vers. Et si forte dicatur ib. r.ipsumque sequitur Hieron. Zanch. in rep.l.haeredes mei, S.cum ita,num.3I o. vers.Limita secundo,sLad S. et Trebell. Dicebat Ruinus transmissionem solum habete locum in expressa conditione non in tacita,rationemque diuersitatis esse posse, quia in tacita duo specialia cocurrant, cum primo su audiretur tacita conditio de iure speciali,l.si ita stipulatus,S.Chrysogonus,ff. de verb. oblis.&vlterius pendente conditione fideicommisium transmitteretur,quae ratio non militat,quando conditio a testatore est expressa,tunc enim veris saturius commune, quod est potentiusquam speciale,l.eius militis,S. militia missus, de testam.milit.& quia lex faciliust sitam limitat dispositionem quam hominis,l.assiduis, equi potior.in pign.hab. Sed contrarium sustinendo huic rationi Primo responderi posset, negando ius quoddam speciale esse,illud ex dispositione huius contextus proueniens, est siquidem ius ordinarium ac generale,cum lex praesumat hanc esse testatoris voluntatem,nec plus agat lex,quam sibi dictet naturalis ratio, quod scilicet testator ita voluerit disponere,q uamuis errore scriptoris id omissum sueriti di in hoc casu nihil eorum concurrit,quibus specialis ac singularis lex dici posset,
cum ut tradit Bald.in l.cunctos populos, num, I r. etde lamna.trinit.& fid.cath.clarum sit, i gem singularem ratione personarcirca uiatconsiderari, aut inquam inhabilem reddendo habulem, utputa quod filiusfamilias testari possit, aut inhabilitando habilem, veluti quod adubtus non possit testamentum condere,aut & te tio ha bilitando seruata certa forma torum a tem neutrum militat in casu nostr ideo ius sin, gulare
862쪽
Ad l. cum auus,de cond. iae demonst. Lib. m. Cap. ij.
gulare nequaquam dici potest;& nuncupatim, de quo in superioribus late disputatum est i plu
quod tacita conditio et ex I.cum auus, aliorum- rimumque praesemendi modum attendendumque similium i urium non siide iure speciali,scri esse autumo, scilicet quod minus scriptum, dehit Francisc.Rip.in l.ex facto, S.si quis rogatus, plus dictum suerit; Praesertim si eandem dij
I .num.1y.vers. Ista ratio,iLad Trebell.inquies sitionem non veluti ius singulare censeri cum de iure speciali non esse,cum sit secundum me- Francisco Ripa in d.S. si quis rogatus,t.nu. 2p. tem testatoris . Nec obstat d. l. si ita stipulatus, ct Iacob.Menoch. Papiense Iurisconsulto gra- S. Grysogonus, quo Ruinus suam opinionem uissimo admiserimus. comprobat, cum in contraetibus loquatur, in Altera igitur superiori contraria est opinio, quibus persona extrinseca proinde non praesu- 8 quod imo ndeicommissumiconditionale,qu mitur, quia id non creditur fuisse a contrahem uis simus in tacita subintellecta conditione iuxtibus cogitatum,ut ibi omnes aduertunt Secum ta hunc textum,I. cum auus, transmittatur, indo dici potest, inconueniens non esse duorum qua resident Petr. de Anchari cons. 26. Quias specialium t concursum ex odio,vel fauore ad- supra conclusum,in a.dub.vers. Catherina a mittere, non solum in consequentiam, verum tem. quod quidem celebre consi um est,ualde etia principaliter,ut in i generaliter,C. ad verum subtile ac perpetuo propter eius praestantiam
hian.quemadmodum intract. an&quando tu consulentisqueautoritatem, signandum,memberiin conditi sit.vocen.lib. I.cap. i.num S. tique tenendum,Anton.Ruta Alexandri n. convers. Non obstat,dicebam, respondendo etiam sit.8.Praesupponitur in facto,col. fin. nu.8. vers. ad i. i.C.de dotis promiss. Et talis conditio subintellecta,Iacob. Menoch. Secundo Ruinus in praecitato consilio indu- d.concy, Etsi doctrinum. ii a.vers.Et in sp eebat not.per Bart.& Doct. in Liuris gentium, cie d.vos. i. S.quinimo,nu. ro.ff.de paelis, ubi dicit, quod Probatur haec hesida opinio, extemini. quae licet ex donatione expressa secta pacto nudo in sub conditione, sin isde condit.instinvbi n riatur aetio,i. si quis argentum, et de donat.s tat Bart. in princi quod conditio quae apponi.ε eus tamen est, si donatio et tacita sit, tunc enim tura lege, remota conditione expressa posita a duo specialia concurrerent,prssumeretur enim testatore, licet in locum conditionis expressas donatio,contra l.cum de indebito,de probat .de subrogetur, dicitur tamen tacitam transmissi ex pacto nudo actio oriretur iure speciali,d.ldu nem impedit,cum igitur huiusmodi conditio arisgentium,&igitur nuda. lege subintelligatur,& apponatur in defectum Hanerationem,modo quo supra Iacob.-- expressae a testatore, ergo transmissionem non nochius,consisI.num. i 18.versic. Et ita etiam P impediet :& quod tacita et conditio non impe- procedit,lib. r.euitare nititur,dum ad dS.Gry diat transmissionem,tenuerunt Francise. Aretasogonus, respondebat, dicens sic etiam proce- in l.3.col antepen.vers.Et ad materiam, de leodere aliud simile ex glos. in d.l.exsecto,s. si quis I. Iasin l. item quia, in fin. num. 23. vers.Item rogatus,v.fLad Trebellinam illi filij naturales, ultra praedicta,mde pact.& quamuis Dynus cci ideo non comprehenduntur,cum non prisuma trarium tenuerit, eiusque opinionem fortassetur ex mente disponentis, ut ibi omnes scribsit, defendi posse,scripserit Io.Sadolet in d.l. 3 .sub maxime Francis. Rip. num. 28. subdens sic etia num. 1s.ver Et idem subdit Aretinus, at tamdeaetetis similibus a Carolo Ruino relatis satis. ibidem Marian Socin.iun.num.6 .versic.Am- fieri posse,ut per eum. Animaduertendum est, pliatur hoc, dicit contra Dynum esse comm Bariolum ind. s. quinimo , dubitatiue,&sub nem Doctorum opinionem, quam etiam am. verbo forth,id asseruisse, quicquid Alexand.de plectitur Hieronym.Zanch. in d.l.hi redes mei, Imol.postmodum existimauerit; idque non c5 s.cum ita,num. 3 Isocia. Amplia secundo protingere tanquam ex tacito siue praesumpto,sed cedere.Et licet posset attentari tacitam hane etiquia recedit nomen Scausa, per quam caula ditionem a lege subintelligi, quia plus dictum et expressionem hodie donatio t pacto nudo per- fuerit, & minus scriptum, & sic non remouere fieitur,d.lus quis argentum, secus si simpliciter expressam ed ipsam detegere ac clarificare,ta-
sine causa promittatur, ut declarat idem Barta men non audeo ab hac posteriori opinione r in t .si tibi,in prin.in finalib.verb.vers.Ad illud, cedere, ob maximam Petri Ancharani aut horicum praesumptum omnino tacitum non sit,prae talem,& comprobationem Alexandrini, ac I
settim si i lege aliquid praesumatur,nam pro li- cobi Menocliij, qui in eminentissimo scientiae
quida etiam probatione censendum est,quem- gradu positi sunt, Ruinumque minus recte senadmodum in dispositione huius contextus eue tire in praecitato consilio s s. num. it a. versic. nit,quae praesumptione iuris inducitur,praesum Non obstat secundum,amte Menoch.ipse i ptioque huiusmodi sortes ac subsistentes cau- statur,& verum dicere existimo tis,sive rationes annexas,aut dependentes con Quod autem de tacita coditione dictum est, tinensi plures esse velimus, vel unam tantum, ut inquam ex communi opinione transmissi
863쪽
et 8 D. Iosephi de Rusticis Commentariorum
nem non impediat,non procederet in conditione tacita ex dispositione legis, quae potestati uar o t esset,l. miles, S. pro parte,de Ieg. r. vhi Ioan . de Imol. & tradunt Bart. in l. conditiones quae extrinsecus, hoc tit. & in L n. quan d. dies Iehced. Paul. de Castr. in l. quibus diebus,S.quida Titio, in fin hocmet. tit. Francisc. Aret. in I. quiliberis, in prin. colum .fin.de vulg.&pupili. Angei. cons dis a. Punctus est,colum. r. ver c. Ante
igitur . Denique licet fiat transmissio, dicitur tamen conditionalis ad impediendam natiuitai di temtactionis&obligationis, ut dicit glossicommuniter approbata in d. l. item quia,ac scribunt Bald. in l. g. sub num. l. C.de arbitr. in I. si ex cautione, in S. q. num. I 2. et de nou num. pecu. ubi.
declarando magistraliter ac iubtiliter loquitur,
Dec. consa. Et pro tenui sacultate mea, num. .
vers. Sed te spectu obligationis, Ruin cons. 83. Proponitur quod testator, col. .num. LI. lib. 2. cum adductis per Hieronym. Zanch. in d. .hinredes mei,S. cum ita,num. 3 23. vers. Vltimo circa hanc coniecturam.
Nec omiserim Petrum de Anchar. d. consit. et I 6. in i .dub. aliud notatu dignum asseruisse, scilicet hanc L cum auus,procedere etiams&scendens institutus non fuerit&grauatus, sed per fideicommissum substitutus, O nihilominus grauatus, habebit enim tunc etiam locum pietatis coniectura de qua in hoc textu,cum eadem sit ratio praeserendi sobolem ex se descendentem alijs quibuscuque,ergo idem ius, vulg. l. illud, ad i. Aquil c. inter corporalia, de transi.
epist.& quia si deicommissarius uniuersalis ( ut aes ipse inquit in effectui haerescensetur,post restitutionem verbalem vel reale,s. restituta, Instit. de fideicom haeredit. l.si filiusfamilias, S. I. c. quod cum eo qui in alien. potest. l. postulante,S. I. is ad TrebelL& haeres simpliciter appe Iatur, ut in l. i. C. quand. & quibus,quart. pars
deb. lib. Io. Ioan. Petr. Surd. consis . D. Antonius Ba Eanus, num. I I. praesertim si materia far uorabili si sit, ut voluit Andr.Alciat. in L haeredis appellatione, a. deverb. sign. de fauore autem huius contextus, ac similium iurium alibi in discursu superius saepe diximus. unde sicut haeres his deliberandi ad haeredes transmittit,l. eum antiquioribus, C.de ivr.delib. ita & fide Is commissarius ivniuersalis, Iasin Li.S. de illo,num. .isad TrebelL Ubertin. Zuccard. in usin.
num. i o .versi Secundo pro opinione mea, C.
de edidi. diu Adr. tol l. Et non solum fidei commissarius molies post aditani haereditatem, sed di ante fidcicommissi restitutionem,illud ad hi redes transmittit, secundum receptissimam Doctorum opinionem,ut per Francisc. Rip. in L cusiliosa milias,num. 3. st .dele I. re verum & quoque ante aditam hi reditatem ex crebriori bcribentium sententia, ut Per eundem Ripam in praecitato loco, numeri s. Dee cons et 8. In causa D. Aurelij, num. s. l. a. ubi hoc declarat,cons. yo. Visis,& circumspectis , L fin.ante num I t. Capic. decis 8s. In causa Ioannis Baptistae,in et .dub. numero S. Michael
Crassi in traei. sentent.S. haereditas,q. y.num .3.
versi Hac ratione, Achilli Personata in traei. de adipisc. possnum. i88.fol. I 8. Rot de Vati consil. 6. In praesenti consultatione, num. . libris. qui omnes de communi attestantur .
Quicquid tamen dictum hucusque fuerit de fideicommissario,obscurari nequit, ipsum limr proprie haeredem t dici, censerique, Bald. con-
sit. o. Concessio fuit facta, colum. 2. vers Praeterea istud nomen heredis,lib. a. Ioan . de ImoI.
cum tutoribus, col. i. E. de transiet. Andr. Ba
bat. in d.l cum acutissimi, col. 36. vers. Sed an appellatione haeredis, et de fideicom. Socin . sen. in rubr.col a. versi Prima conclusio sit, d. tit. de vulg.& pupill sithstit. Alex. in rubr.num. . versic. Tamen his non obstantibus,ubi Iacobin .de
sabstit. Paul. de Castr.constet. Praesens consultatio,col. 2. versi Praeterea, lib. a. rursus Scis inussen. conci . Post consilium suprascriptum, col. a. versi Restat nunc respondere,litas. Dec. consita s s. Legitimatio infantis,colum. fin. num. s.conL 88. Accurate,num. I i. Andr. Tiraquei L
versi Et ita scilicetaol. o. Michael Cras .in d.S.
haereditas,q.s. num. i .f. l. I . NicoL Bellon. de communi opinione attestans, nsil r. Communiter in Italia, numer. 33. etiam post aditam ab haerede haereditatem, factamque restituti nem,& lib. supput. p. ly.num. I 3. Hieronymus Grai.conL s. Et si hoc responsum,nia mero et a lib. a. conLIS. Cum materia, num. 6. Odem vota Ioan. Crot.conL ii. Magnificus Comes &Eques,num. a libr. I. Tob. Nonius Peria sinus con Let s. Viso testamento,nu. I . Iac. Menoch. cons. ais. Praestipposito in octo, num. 8.lib. s.
vincenti de Franch. praeclarissimus Iurisconsae Sacri consilij Neapolitani Praesidens, decis
et o . Per ritus Magnae Curiae, num. .in I .part.& Claud. Chisset. in tracti de successioni iura 1 soti et .ve Est & alia,& versi At vero in quibusdam, ubi inter substitutum ac fideicommissarium differentias ex prosesi prosequitur, &rursus O .p. versi Nam quamuis dicatur,soL3T. quam quidem coclusionem leges praecitati clam probant,scilicet L filiusfamilias, S.I.dum dicit: Effectu enim quodammodo haeres est, ct L
postulante, S. sed S in huiusmodi, ibi, Nam &quodammodo in partem haereditatis Senatus recipi voluit fideicommissarium, & haberi hin Frei 3 loco, pro qua parte restituta est ei haererditas a
864쪽
Ad l. cum auus, de cond. S demonst. Lib. vj Cap. iij.
ditas,& iterum l. si haeres ab eo,in f .princieod tit.ibi, H redis vice iungi eum cui fideicommisi 8 sum relictum est: hae nanque dictiones, i quodammodo, & haberi loco, ac vice, sum improprietatis & fictionis significatiut, i. si me in vacuam , & ibi glossi in verb. Nec amittat, E. de acquiren. posses in s.in suis, E de liberi & po
sthum.& S.sed sui quidem haeredes, & ibi glos.
in verb. Existimantur, Instit.de haered.qualita& dister. Bart.in l.si is qui pro emptore, columna quarta, versiculo, Ad hoc respondeo, ff. de usu cap.&ini. a. ff. ad S. et Maced. in I. si maritus, S. legis Iuliae, i. post princi p. ff. de adul
tris & fiiij, Ede vulg.de pupill.cum simil. Quinias mo fideicommissarius t similitudinem dicitur
haeredis gerere, ut in s. inordinatum, versicu- Io , Etenim in legatarijs & fideicommissa rijs, auth. de haeredibiis & Falcid. ergo idem cumeto haerede non censebitur,quia idem & fimilet diuersa sunt, i quod Nerva, .depos. Et quod i co alterius est,non est illud ipsum,l. mercis, Ede verb. sign. Anchar. tamen deferendum esse existimo , qui effectum respexit rationisque identitatem considerauit.
HYPOTHESIS D tiones refrictiuas tunc es' eo casis , istius L cum auus, dispositionem tollere secun- dum Hieronymi ibani opinionem, sed contra
eundem inibanum tandem concludi.su MMARIUM.2 L. eum auus dispositionem Ossere ubicumve in
subtiitHirare verba resibic tu tunc est eo case, adessem,scunae musam Hieravis ni Animum: Sedrantrariam ess veriorem aquis
2 Tune,di nem, resimum esse, temporiique extremi remsignificare. 3 Tunc Seocas ,re ictiva verba esse. si itutionem vulgarem ad aliam rasum MLcunque refragor verbis,tunc es eo casu, visisse an extendi, idemque in eicommissi ia
c Sub Divitionem vuliarem non continere tacitam pupillarem, ex appositione illarum verborum, tunc Hr eo caser. II Tune, dimorie non habere naturam relirisinuam e taxati a ratione tam nis unius ea seu es exclusionis alterius , tamam ratione
extremitatis temporis. ret Geminationem potentius operari. Is Geminata verba taxatiua non operari refictionem cum ad maiorem expressionem mentist toris prolata reperiuntur.
I Taxatiuas dictiones perlegem extrasionem reis emere is Geminatas dictiones supersuas non censerismaioris expressanis causa positasserint.r Rota Romana autoritatem maximam esse 18 Petri Anchar ani consilium 3 36. serie teli
menti, colam. a. versic. Tertio hocprobat, non
procedere ubi dispositio fauorabilis esset. CAP. III.
quid cadem i. cum auus, procem dat ubicunque testator verbis illis restricti uis, tunc dc eo ca--ii et Tm iam se,usus fuisset, & primo intuitui videretur dicendum,dietae legi t locum non esse, cum inquam testator se ad aliquem certum casum coarctasset ac restrinxisset per appositionem eorundem verborum, tunc & eo casu,
prout in indiuiduo concludit Hieronym. Cardinat. Alban.consilio vigesimosexto, vidi, num mero quinto,versiculo,Secundo respondeo,dicens substitutionem de qua in casu consilij,tanquam certo tempore limitatam dilatari non posse per coniecturam dict. l. cum auus , &L cum acutissimi, omnes enim casus a iure subauditi per appositionem dictorum verborum, tunc&eo casu, reijciuntur, ut per eum, cum a dictio ista, tunc, t restrictiua sit, temporisque extremitatem significet, l/. S. sin hoc titulo,l. uxori usumfructum villae, Ede usustuci. l .dcvtrobique Barto. Com.consilio ro . Pro decusione, lumna penult. in princip.libro primo,
consilio avo. In praesenti consultatione, ante numeri 3.versiculo, Et ita velificatur,libro te tio, Dec. consilios s. Et pro tenui, numero a. consilio si . Pro resolutione,numero S .consis 3 a. Visis,num. io.& conL8s. Viso puncto,numero I. bertin. Zuchard.in l. fin.vers Tunc in iudicio competenti,num. I 3 i. Qde edici. Diui Adr.toll. Socin. iun. configo. Vt praesens co sultatio,numero so.lib. a. Carol. Ruin.consilio et Restrictimas dictionem orabilem etiam HsHA goo. I ita themate proposito,numero v. librotionem re ingere. secundo,Hieronym.Grat cons. 18. In calamis Tarativas dictiones non excludere casus iter. hi proposito, num. 32. consito . Primam disti, o Tunc O eo eas dictiones,non excludere extram cultatem,num. .lib. 2.Ioan.Crot.consi3. Masionem de caseu adcasian, ex coniecturata testan ture &diligenter, num.8.lib.i. Iacob. Philipp.rit mente, secundam veriorem receptioremque Por cons. q. Praesuppositis,numero sy.libro sententiam, O num. Io. I. Hieronym. Alban consso. Legatum factum
865쪽
et 8o D. Iosihi de Rusticis Commentariorum
fuit,nu. r.eon sit. I.Illust. D.Io Franciscus Palla uicinus,num.II. Francisc. Mamarico . 6. L cto testamento, in princip.Tob. Nonius cons.I6. Duo sunt, nume. . versic. Nam illa dictio. Iacob. Menoch .consi. y a. Dubia semper qua stio, num. 168. lib. I. cons.' . Habet haec cohsaltatio uni. 3Iaeod. volum.conLIS . Re Undendum videbatur,nu. I.lib. . cons. 2 3. Disputationis huiu, dubitatio,iau. I. lib.3. quod 3 autem verba tunc&eo casu, restrictiuat sint, Bald. consis . Item instituo,colum. a. lib. 2. Io. de Anan .cons. 66. Visis liis, colum. 3.post med.versic. Et hoc expresse volunt, Aym. Craue ita consi. y8. Nobilis & potens, nu. 6. lib. i. Paris. consis. Ista substitutio, nu. I i. vers. Tamen in casu praesenti, lib. 2. Iacob.Menoch. cons. et 8. Tametsi adeo docte, nu. et t. lib. 3. Proinde fit ut in proem. dicebam, quod licet in substitutione vulgati Expressio unius casus ad alium casum porrigatur,l. cum proponas, C.de haeredib. instit. hoc non eueniet cum in casu expresso ver-
ba praedicta tunc & eo casu t apponeretur, per
quae substitutio ad solum casum expressum restringeretur, ut in his terminis respondit Petri de AnchanconL3 so. Ex serie testameti, col. a. vers. Tertio hoc probat,quem sequuntur, Deci confit. 63. Et pro tenui facultate mea, colum. I. num. a. versic. Et in simili casu substitutionis, consi. ra . In casu ad me transmisso de Italia,
num. I .conL3r . Pro resolutione, num . . vers.
Tettio hoc probatur, Lodoui c. GOZadin.con- si ui. Videtur dicendum, colum .penul.nu. 3 S. ubertin. Zucard.in l. fin.verse. Tunc in iudicio competenti,nu.I3 I. ubi alios citat, rursus Dec. consit 8s. Viso puncto,nume. s.consi. 28 . In ciuitate Placentit,nu .i I. versic. Accedit etiam,&in l. quamuis,sub num. t. v et sic. Et quod dictum est, C. de impub. & . substit. Ant. Itub. Alexadri.conLII. Praesupponitur in facto,col. penult.nume. s. versic. Et istud, Ludovic. G me s. in S.rursus, nume. I 6.versic.Tamen ultra omnia, Instit.de act. citans Ancharanu & alios, idemque sensisse videtur Tob. Non iurid. n- sit. id. Duo sunt,num. . dum Petrum Ancharanum & Gomesium allegat. Paris. d. cons. 3. Ista substitutita,nu.3 i. lib. a. Rolan. de Vall. d. consil. r. Quoniam ex facto, nume. 2 o. lib. 3. Francisci Manti c.in tract. de coniect.vltim. vol. Iib. 3. tit. I num.io.versic. Frequentissima est, sol. s. Ludovie. Molina de Hispan. Primogen. lib. s.capit.8. numero . versic. Idipsum etiam sol. oo. secundum impressionem Colonienis sim,& eodem lib. c. I .nu. 6 p. versic. Antequam autem,post Curtium seniorem, itemque Socianum seniorem in locis ibidem expressis, Francisc Bursat.conLII. In omnibus autem,nu. Sy.& nume. a. versic. Cum haec clausula, ubi de Andrea Alciato meminit, Augustin. Bero. filio os . Facti praesentis specie umero o. lib. 2. Io Cephal. consi. III . Magnificus olim, nu I s. lib. a. Idem etiam in fideicommissaria substitus tione consuluit Lud. RomamconLIII. Prima dubitatio, I. i.in eodemq; casu cos. I 38. N ua superuenit, col. I. in a. ratione, & quamuis
passim insimul cum Anch. allegetur Romanus in praecitatis consilius, tamen in ipsa fideicomissaria nucupatim Romanu sequitur Celsus H gocosa S.Cosultus, nu. 8.vers. Et si vellemus, consentiuntque Berous,con sys. Facti praesentis specie,nu. p.d.lib. 2.& Iacob. Menoch.cons.sys . Respodi superioribus annis, nu. T. lib. . de magis comuni opinione attestans. Et quod per verba taxat tua & restrictiua vulgarissu 6 stitutio expressa pupilla remi non cotineat,v I uere Alex. nu. 3 . Soci. sen. in S.Iimit.&Fra cj se. Ri p. nu .l f s. in J. I. Ede vulg.& pupilli. su stit. Paul.de Castri num. a. di Ias sub nume. q. in l. iam hoc iure,eod. tit. Salic. in I.precibus, C. de impub.& Raph. Fulgo si in d .l. quamuis, eodem titu. ac in l. fin. C.de instit. & substit. At xand. Dentacin que in tua inde substiti in pri. Parti capit. II. in s. effectu, numero secundo , ver sic. Et iuxta hunc casum, sol. q. Hocque de restricti uis verbis in aliqua dispositione i tantum est verum , ut restringant ipsam dij et sitionem tetiam fauorabilem, l. penuit. C. delegat. per quem texta ita dicit Bald. cons. r 6 a. Recolo, in fin. lib. i. quod repetitur consilio Id. lib. s. Aym. Craueti .consilio s8. Nobilis&potes,nu.i .d.lib. I. ut ex his versi dixisse videatur Albanus d.consit. 16. Vidi,nu. . scilicet huius contextus dispositionem quantumuis fauorabilem stantibus dictis restrictiuis verbis, tunc & eo casu, conquiescere.
Sed quicquid Hieronymus Albanus conissuluerit,& quicquid alij in diuersis casibus substitutionum frequenti assertione dixerint, contrarium fortasse attentari non ab re poterit, ut inquam dispositioni huius I. cum auus, & l. cu8 acutissimi, locus detur, tetiamsi adsint verba illa,tunc & eo casu, ad idq; dicendum moueor,
Primo ex ijs q uae tradit glossi in l. ob aes, C. do
praed. minor. quae vult, dictionem taxatiuam,s tantu,casus similes decisos in alijs legibusinon excludere, ne eorundem iurium sequatur correctio,vnde licet ob aes alienum tantum,volu rit textus ibi, usa cognita prisida lique decre- . to praedium rusticu prouinciale distrahi posse, idem tamen ob similem causam licere, Accursius ibide annota uit, utputa, dotis, donationis propter nuptias, famis, & sorte etiam ob fame coniunctarum personarum, dictamque glossi notabilem esse dixit Ioan. Crot. contatio I 36. Superioribus annis, nu. S3. estque alia glossi in I. si mora, C sol. matrimon. ubi licet textus dicat, maritum duntaxat teneri de dolo, tenetur
866쪽
Ad l. cum auus, de cond. dc demonst. Lib. vj. Cap. iij. I 8 r
tamen de lata culpa, quae dolo assimilatur; si igitur casus similes non excluduntur,multo magis
casus non solum similes, sed sub eadem ratione comprehensi,& a legibus decisi includi debent,
ne huius legis,ae consimilium correctio inducatur,quae plenissimam interpretationem,intellectumque receperunt., Secundo & fortius, nam quamuis adsint in substitutione illa verba restrictiua, tunc & eo car o su, extensionem fieri r de casu ad casum probat text. in I.Gallus,S.&quid si tantum, iunct. princ.eiusdem legis,fLde liber.& posthum. que textum in specie ad hoc pondera uit Ludovic. GoEadin. consilio 5 . Testator instituit Hier nymum, in fin. versic. Ad ultimum dico,ubi inquit dictionem tunc, sitam naturam non seruam re nisi secundum metem testatoris, sed ad alios casus extendi eandem habentes naturam; in principio enim d. l. Gallus, habetur, quod si i
stator dixerit,si filius meus me vivo morietur, tunc nepos qui infra decem menses nascetur sit haeres, & tamen casus ille mortis non obstante quod illa substitutio suetat facta sub illa voce tunc, ad casum deportationis, & sic ad aliam mortem ciuilem porrigitur in d. S.& quid si tantum, eundemque text. ad hoc induxit Lance Iulot. Galiaul. ibi,numero decimoquarto, ver sic. Ex hoc notabili in sero ultra omnes, ini probans
Petrum de Ancharano, & Decium in praeali gatis consilijs. Et si diceretur obieetionem istam non obstare. Primo,quod vox illa tunc in princ. d.l. Galbius,non ad taxandum & iudicandu casum mortis, sed ad ostendendam solam extremitatem temporis prolata fuerit, scilicet quod nepos qui insta decem menses nascetur, tunc hoc esta tempore mortis filij, ita ibi sentit glosi in verae tunc, licet primo exposuisset tunc, idest eo casu, a prima si quidem interpretatione statim recedens,citat l. in quartam,S.fin .hoc tit. de eo dit. & demon. quae de temporis extremitate i
quitur, quapropter cum hic sit nouissima illius glossae expositio, illi innitendum est,ut habetur in l. bona fides, C. depos. & per gloss.in l.qui filium,S. i. ff. ad Trebcli. cum igitur illa vox tunc ad solam temporis ex tremitatε a testatore prolata fuerit, consequens est,u t non sit aliter intelligenda quam mens testantis fuerit, i. non omnis, C. si cert. pet. Respondeo recte Accursum dicere, quod dictio tunc non restrictionem significet, sed temporis extremitatem,ut considerant Franciscus Rip. in I. i . numer. Iop. vers. In
Alexand.Trentacinq. in d.tract.de substit. in I. pari. cap. II. ante num. 3. dicentes dictionem, II tunc, non habere naturam i taxatiuae ratione
inclusionis unius casus, ct exclusionis alterius,
sed tantum ratione extremitatis temporis,na mcxtremitatem ipsam temporis de sui natura significare dicitur, ut probatur in d .l. .S. vltim.& ini. in substit titione, d. tit de vulg.&pupili. unde euenit, in pr alleg. l. i. ubi adest dictio tuc, ut non solum trahatur ad alium casum vulgaris,sed etiam pupilla ris,qus diuersi est effectus, proinde Rip. ibid. num .i 6 p. in fin. vers. Quod nota,non immerito Decium d. cons. 63. Et pro tenui,col. a. improbabat. Secundo, quod in d. l. Gallus, sola illa vox tuc, fuerit expressa, sed nos praesupponimus dictum fuisse tunc&eo casu, I a quae quidem geminariot solet potentius operari, ut per Bart. in I. cum scimus, C. de agricol. &censit, lib. ra. l. Balista,ff. ad Trebell. cum simit.& in terminis super hac geminatione tuc, & eo casu vim fecit Dec. cons. 3 is. Superioribus diebus,numero quinto,in huiusmodique geminatione loquitur Petr. de Anchar. in praeallegato consilio. Adhuc respondeo,dictam geminati nem ad maiorem expressionem mentis testat ris sectam censeri, ad limitandum tempus su stitutionis, secundum naturam illius dictionis
tunc,non autem ad exclududum casum ex identitate rationis comprehensum,& ex coniectura
pietatis pellegem inductum, &consequenter ad inducendum horum iurium correctionem, is ut in verbis i geminatis taxatiuis tradit Alex.
non versemur proprie in extensione,ex quo militat eadem mens testatoris, ac legis coniectura, in casu qui pro dicto habetur, licet scriptum
non fuerit; gloss. not. in cap.primo, de tempora ordinan 6. Ex hocque tertia tollitur oppositio, quod hae laxatiuae dictiones geminatae nullius essent momenti, vel efficaciae, nisi excluderent,& restringerent,contra not. per Bar. in l. si qua-do, E deleg. primo, frustra nanque positae dicii non possunt, si maioris i expressionis causa metis testatoris processerint, ut etiam considerat Iacobus Mandeli. consis t. Decessit iam,num mro iv. Vlterius aduertendum existimo, taxatiis uas dictiones t a lege dilatari posse ac ex tendi,
ut not. Bart. in l. serui nomine, . de usu cap. numero tertio,vers. Et sic nota, sed lex est illa,q uae subintelligit&comprehendit,exsuperlativa ac exuberanti ratione pietatis, igitur taxatiua licet geminata casum legis non excludit,cum extensio non fiat ab homine, sed Iegis autoritate, ut scribit Hieronymus Alba n. cons vigesimo priamo, In causa liaereditatis, numero 3. vers. Te tio dicimus. Et ne in hoc negocio Doctorum autoritates deficiant, contra Petrum Ancharanum,& Decium , ut inquam ex coniectura voluntatis su
stitutio ad casus similes possit extendi,non o stantibus dictis verbis restricti uis,&taxatiuis
867쪽
catur,lib. 2.Curt.sen.conLysia Dominus Ludovicus,num. I .Parisconsit. so. Ex testa metuo condito,colum. . numer. sa. & 33.ve Cuius opinio comprobatur,lib.3. Socin.i . consilio I S.Viso testamento,num. as.vetiitSecundo respondetur,libro tertio, consit. I I . Stante temstamento quondam Clarij,num et v. lib.I. Ioan Dilect. Duran. in tractate an.test tit.de substit. cautel.s numero quinto,Iacobus MandelI. Albens.d.cons. 3I . Decessit iam,numer. 2 2. Natta conso s.Habito saepius colloquio,numeri I 3. Ioan Cephal.cons. pS.Nobilibus, num. 2.libro .Francisc. Marrancons. T. Requisitus, numer. It .vers. Restat nunc diluere,& in epitomede fideicom.ina .part.quaest.2 .dicens sempersequutum suisse hanc opinionem, Tiberius De
sic.Frequentissima est, ibi. s. Andr.Alciat.libro tertio de verborum signisses.s T. versicut
Sed quid si limitatiua,ut ita dicam dictione, Simon ue Pretis, in tract.de interprivltim volun libro tertio,sol. 2.numero ii. fol. 3I o.dicens ex
facto Anchonaerespondisse, Riminald. Iun.consilio asti. D. Thomas, numero olibro tertio,
Roland. de Vall.conL o. Quoniam quodammodo impossibile est,num. p. & infra libro 3.
Iacobus Menoch.in tract.de praesumpti pari. a. libro quarto,praesumpt. 63. iub num. 28. vers. Verum a praedictis, & verse. Praeterea Ancha. rani, & sequacium opinio. ac consil. allo. Pe
plexa & dissicilis,num.38.libra terito,eiusdem rue sententiae fuit ipse Deed. cons. a a T. In ca-u ad me transmisso de Italia, numero duodecimo,vers. Non obstat quod extenso,& consilios et r. visis & diligenter consideratis umer.d cimo,vers. Non obstat illa dictio tunc,hancque
opinionem comprobauit Rota Romana ut per Cassador decis. I .columna prima, tit. de testamen. quam decisionem referunt ac sequuntur
Ioan. Dilectus,Marrarius,' Menochius in pug citatis locis: autoritas autem Romana tRotae quanta sit, alibi explicaui, ut nouis encomijs nunc opus nequaquam sit,adeo quod libere affirmari possit crebriorem opinionem esse, qua tenet etiam Ludovicus Molina de Hi*an. primogenijs ibro tertio, cap.8.numero sellio, versic. Similiter etiam non obstat, di cum eadem ego pertransibam in huius operis pro m. cap. secundo, numero ro . videturque sequior, ut contra Hieronymum Albanum arbitrer coincludendum , quod scilicet huius conte ius diaspositio procedat etiam si in substitutione vehis pndicta simplicia vel geminata reperianturi Haecque conclusio dupliciter roborari potest. Primo nam si testator praeter adverbium illud
temporis adiecisset etiam,eo casu,per argumetum a contrario sensu videretur caeteros casus excludere, quod quidem argumentum ex coniectura sumitur, & ideo in primis coniectura spectanda est,quia una praesumptio tollit aliam l. Diuus, de in integr. restituti cum vulse sed in contrarium sertissima urget praesumptio ex dictis iuribus desumpta, ergo praefatae dictiones alium casum in quo fortior non solum eadem adest ratio non excludent. Secundo considero, quod eidem dictiones ex quibus praesumptio exclusiva oritur ipsam substitutionem subs
quuntur,quae ubi primum concepta ac expressa extitit, conditio si sine liberis per legem fuit subintellecta , tanquam plus dictum& minus scriptum,& sic praesumptio inductiua huius dispositionis est anterior,lex enim semper loquitur, l. A riani, C. de haeretici adeo quod subsequentes dictiones restrictiuae non potant tollere dictam conditionem iam ortam, & in esse deductam ex lege ac voluntate testatoris, sed operari debent in casu eiusdem conditionis, id quod operari possunt, ut verbum substituo referatur ad verbum decesserit prius prolatum inquantum virtualiter in se tacith conditionem li rorum coniunctim continet. Et ita isto casur 8 vel maxime dicendum est, cum dispositio et fauorabilis sit, tunc enim incerium non est, A charani responsum non procedere,x t in indiuia duo scribunt Hieronym.Grat.consilio Iod. In causa testamenti,numero trigesimoquinto,ubi
consilium dicti Ancharani pulcherrime declarat,libro secundo, & Iacobus Menoch. doctissimus Iurisconsultus,d.libro quarto,praesum
Si maior mi per testatorem insituraretur, postque eius mortem de dens qui maior nat uerit evocaretur, hanc I. cum euus, i cum ex inexandro olensi non menae care,
ipsiusque Alexandrisententiam expendi. Et
quid si filius moratus fuisset Db qua itate au
qua, qua in nepotibus cesserit tSUMMARIUM.t L. cum auuae ,si locum non vendicare, visu que maior natu per reflatorem inmmeretur,
868쪽
Ad cum auus, decond.&demonst. Lib. n. Cap. iiij. I 83
postque His mortem descendens, qui maiorn tu Deriet vocaretur: Sed contrarium vertis esse, num. M. Et Milommm cum Asexandro de imo prioris opinionis .mctore transeundarens
et Aeratis maioris qua inem, adhaeredes transmiCsbitim non esse.s Nepotes appetatione horum non comprehendi, i 3 vocemur qua ite a qua per rei atorem
adiecta, et a nepotibus non conueniatbaeque nu. .declarari.
hisntiquiori bres maiorem sapientiam, rerumque experientiam inesse praesumi.3 Successonempropraam de grauati successone in L cum ac tissmi, C. Deiramumeno.6 Suce edendi ae excludendi ius, epotemia,transmisibilim esse.
8 L .cum auus, coniecturam ex vehementi te, Iatoris volantate resaltantem, tanta efficaraa esse, vit ei si lex interpretati uccumbat, quatin formis Icitur . intestamento, in P. C. demul laeuam.
s Patre es filium in primo gradu inter se existere.
1 o Troximum, proximiorem, tuaque verba, tra
ctum successuum habere, O proptepea tempore
et I Regum ac Principum, iue ad pubertatem adtutores uniuersalem administrationem Pectare: idque ex Ol ado explicari. I a Iuuenes senibus persicaciores,ac circumsectiores quandoque ex pere. 33 Primogenitum, O maiorem non sera ratione alatii,sed etiam prioris cognitionis dici. Is L. cum auxi, non procedere ubicunque torator noselum maiorem natu vocassit,sed maiorem simpliciter I 6 L .cum au-,non procedere, ubicunque filius esset vocatas sub aliqua qualitate, qua in nepotibus cesseret.
te' 'NAE ON inutile fortasse, vel incongruum erit nunc perquirere,si filius uti maior natu per testatore instituatur, postque eius morte descendens qui maior natu fue- vocetur, an sit locus dispositioni huius i. cua uus imiliumque; Et in hoc singulariter inuentione Alex. de Imol. cons. . Ponderatis verbis,
col. a. ante num. .vers. Et ista non concurrunt,
I lib. .tenuit maiori si statis qualitatem,sue primogeniturae operari ne dictorum iurium dispositioni locus esse videatur, quem sequutus est
Paris cons i s. Ad resolutionem, coLy.nu.so. vers Praeterea ipse D. Nicolaus, col. 1 o. nu .s . vers Prout obiectio tollitur, & col. 2 .ante nu. I 6 vers. Secundo dum isti dicunt, lib. a. quod celebre tanti viri responsu in est,congruuntque tradita ab eodem mei Alex consii et s. Discuistis haesitationibus, col. i.& a. lib. l. Mouetur ipse, nam dicta maioris aetatis qua et litastad haeredes non est transmissibilis,l. Emi- Iius Largianus, i T. de minor. proinde cum in nepotibus qualitas per testatorem requisita non adsit, non poterit csse locus dictis tui ibus, elici ta voluntatis sententia, quae semper praedominatur,l. 3. C.deliber. praeterit. cum vulg. Sicut etiam dicimus,quod etsi filiorum appellatione
aliquando nepotes comprehendantur, cum tamen filij sub aliqua qualitate,qus in nepotibus
non aderat vocantur, nunquam h liorum appel; latione i nepotes includuntur, nec idem de virisque iudicatur,l. fin. C. de natura l. liber. l. I. ubi Bart. C. de priuileg. do t. riirsus Bart. in i liberorum,colum . qualia, vers. item p dicta vera,de vel borum signis. Bald. in I ep. l. in suis, adfin .st deliber &postlium. in l. iubemus,S. fin. C. ad Trebell. Petri de Anchar. in Clem. i. colum. 3. in a. q.de Baptism. Alexa n. consa et g. Discussis, colum. r.vers. Sic etiam videmus, libr. I.&d. cons. .colum. 2. num. 8. lib. q. Corn. consias . Pro decisione,col fin. lib. . Hipp.de Ma sit. sing. gog. Filiorum appellatione,vcrs. Vnus casus est, Andr. Tiraque i l. in traditi primogen.
l. 238. num. 3 q. versi Nam quando qualitas, Pori. in S. fi. Instilliqui testa in tui.dar. post. Anton. Capic. decisa i. In causa Lita, num. S. Anton. Rub. Alexandrin. consa a. Testator, in sin. sub num .i . & Socin. iun. cons. I 6. viso ic stamento, tum et . lib. et non itaque tam a s cetionem respexisse dicendum est , quam maiorem aetatem suorum des ei; detium,ut per antiqui rem veluti peritiorem, ac prudctiorem eius h*reditas melius gubernaretur, sicut in simili habetur in s. cum pater,S. pater pluribus, is de leo a. in antiquioribus si quidem maior et sapientia
rerumque experientia praesumitur,c. porro, Sq. distinci .ca. sciendum, et .q.6 quod Plautus mTl in uino his verbis expressit: Sapientiae aetas condimentum est, sapiens elati cibus cst, Socratis etiam authoritate(vt caetera taceam apud
Platonem in Sy mposio ab Alcibiade relata co
Quicquid tamen Ate1 ander de linoia suis per themate illo labos curetamen consuluerit, quantum ad istam l. cum auus, attinet,eius opinionem a Petro Paulo Parisio absolute comprobatam veram non esse dici fortasse posset,& se dictam qualitatem maioris aetatis non adeo efficacem censeri, ut pietatis vinculum in eadem lege praeuisum, & expressum dissoluat, vel abrumpat, quod ex ipsa l. cum auus,
869쪽
et 8 D. Iosephi de Rusticis Commentanorum
euidentissime deduci videtur, ubi si pronepotibus testatoris impedimento non est eiusdem filius substitutus quin conditio illa ob coniecturatam pietatem intelligatur, non video cur in proposito qualitas hac magis debeat operari sic simpliciter adiecta, cum aemilius Paulus Papinianus acutissimi ingenij Iurisconsultus sciret ipsi testatoris filio qualitatem eandem maioris aetatis inesse, & tamen conditionem istam subintelligi statuit, ne videatur alienas laccess siones propi ijs anteferre, id est successioni t ipsius grauati, secundum Ioan . Cephal. cons. f. Adhuc videtur,ntum. 3 . Iers. Quinta coniectura,lib. s. Crederem itaque praedictam qualitate tanti habendam non esse, quod huiusin odi distri inen constituat, ex eaque legitimam voluntatis coniecturam dc sumi non posse, illa m nanque a flectionem quam testator ad eius filium natu maiorem habuit, eandem ad eius ex filio
nepotes habuisse censetur: Quod potissimum
suadetur ind. l. cum acutissimi, geminatam diactionem Non aliter, tum in princ. tum in calce te, tus appositam considerando,& in l. generaliter,S. cum autem,C. de instit.& substitui. n absque mi sterio etiam repetitam. Non obstant quae in contrarium adducumtur, Primo, quod maioris aetatis qualitas transemissibilis non sit, nam ello ita esse,quod no vndique liquidum,& absolutum videtur, ac ex ijs quae fuse Andreas Tira questus in fauorem nepotis ex primogenito cotra patruum prosequitur, controuerti potest, quae hic repetenda non sunt, transit tamen succedendi potentia ex illa qualitate producia,S. reliquum, auth.de hare-dib.ab intest venientibus,ubi licet in nepotem qualitas utriusque vinculi non transeat, transit tamen potentia excludendi, quae non ab ea proficiscitur. Cum ergo in filio qualitas illa sui ipsius inclusi ualuerit, caeterorumque exclusua, talis succedendi & excludendi potentia ad n f potrint transmittitur, iuxta not.per Bart. in l. is pCtest, col. 3. num. S. vers. Est & aliud,& alibi sepe in eadem lege,ffide acquir. heredit. Sed si Papiniano crediderimus asserenti coditionem de
qua loquimur subintelligi, quod minus scriptu(vt frequenter repetitum est quam dictum fuerit inueniretur, sique coniecturam dictae qualitatis leuem,& ieiunam arbitrabimur, de transemissione non erit aliquid agendum, non enim quaelibet friuola ac exilis coniectura conditi nem praedictam submouebit, nec omne testantis verbum nepotes succcssione privabit, puta
quod grauatu in testator maiorem natu Vocitet,vel ex propria consuetudine, vel ut ipsi maiorem animi aflectum ostendat,vel quia eunde honorificet, aut fortuitur qualitas autem quae
circa vocem filiorum ipsos a nepotibus distinguit, talis esse etiam debet,quae signi istionem
et et conclud cnter dimoueat, ad filiosque tantum illam constringat,exemplum patet ind. l. fi. C. de natura lib. liber. ubi lex circa filios disponit,
non quia filios simpliciter, sed quia filios spurios, Bart. in d. l. liberorum, col. q. ante num ae
sccio constrictio non facile ac passim inducituret
utque ad coniecturam istius contextus reue tar, contraria coniectura ac praesumptione it sim tolli incertumno est,dummodo repugnet,& aduersetur, debet autem directe sortiterquet. repugnare, ut vincat, pietatisque erga nepotese flectum diluat : coniectura si quidem ex hac I
. cum a uuS,desumpta, cum ex vehementi testantis voluntate resultet, tantae virtutis atque eff-caciae est,ut ei succumbat simplex interpretatio 8 quaesumitur lex uniformi, iuxta l. in tes ametio, , in fin. C. de testam. milit ut scribit Carol. Ruin. cons. 3. De pluribus quaeritur, num .i a .vers. Et
quia interpretatio, lib. a. ubi hoc late &egregie plicat: ubi durante finali causa exclusionis, durare debet exclusio,cum pietas ad grauati ta , bolem reserenda sit, pater etiam & filius in pri-y mo gradui inter se existant,l. Iurisconsultus,
de gradib.S. I . Instit. cod.tit. denique cum gradus mentio fit, non mirum si nepotes filiorum . Voce non includuntur,nam gradus & proximitas consideratur respectu eius cui succeditur, maior vero natu respectu aliorum postea geni- . torum, haecque maioritas qualitas est momentanea, quam csitinuo quis acquirit,ut natus est, . S ita etia confestim excludit postea natos qua- diu supercst,vel aliquis ex eo, cui hoc ius veluti ex propagatione, atque ex traduce ipsius co- petit: proximus,proximior,agnatus, aliaque siro milia verba et tractum habent successivum, l. si cognatis, E de reb. dub. & propterea tempore variantur, non sic momentanea , arg.l.insulam in biennium, vers. Neque enim, is de verb.oblig.Vt subtiliter considerat Paul. de Castr. comsilio is . In praesenti causa, col. 6. ante num. 6. vers. Ad secundum respondetur,lib. a. Secundo non refragatur prudentia ex sentactute, maiorique aetate ad ligreditatem conse
uandam elicita, illa nanque causa prudentit ob maiorem statem non mica in proposito apparet,quinimo & aliam adesse natur; innitentem compertum est,priori sortiorem atque fauorabiliorem, quycum naturales radices &pietatis fundamenta habeat, dirum prudentie causam
disgregat,ac prostemit; sed si minorem statem consideremus,qui sortasse iudicii imbe&litate sit infirma atque inconstans,quid tum si legum
auxilio fauoreque,tutorum inquam, aut cur
Ii torum studio suppleatur ut de Rege i infanteis quiunt, Bart. in l. quidam consulebant, ante
870쪽
Ad cum auus, decond. &demonst. Lib. vj. Cap. iiij. 83
sin. Edere iudi c. Bald. in ibi Ludovicus Roman. et de militi testam. Oldrad .consit. I a. Quistio est talis, Ioan. Andr. in cap. cum inter uniuersas, de eleel. & in addit. ad Specul. in rubricide tuticolum .prima,versi c. Nostris temporibus,&in se. usque ad fin. rubricae, Oldradu quc in dicto responso censuit Regis tutelam decimoquarto anno nequaquam finiri, sed vige- imo,& nihilominus ante vigesimum quintum administrare non posse,v t per eum, cum S r gna minorum imperio, ac ditioni saepe subiaceant,ut ex veterum monumentis videre est. Si vero aetatem superiorem attendamus, nonnea et iuuenes perspicaciorest finibus existunt, &quandoque circumspectiores gloss. in l. G Ius, in prin. in verb. Si filius, is de liber. post-laum. Andr. Barbat conso. colum. Penuit. libro primo,I et in in cap. proposuisti, colum. fi n. de probat. Minor etiam dum testatorem non affectione motum Alexander asserit, cum ex voto liberis diuitias acquiramus,& relinquamus, sique bonorum conseruationem testator considerauit, maiorem insimul amoris paterni obsequium patefecit. Primo insuper eidem Alexandro Imolensi,
circa terminos eiusdem l .cum auus, negocium faciunt notata per Bar. in d.l.liberorum, col. nu. I et .versi c. His praetermissis reducamus m
teriam ad quaest. quae inspici poterunt, licet ipse ante numen octauum, responsum dare profiteatur
Secundo urgent omnia iundamenta pro SIio primogeniti contra patruum secundogenitum per Doctores varijs in locis allegata,que- admodum enim Alexander ipse fundamentis, pro Rege Roberto factis innititur, ita nos conistrarias, ac aduersas rationes, & forte meliores amplectimur, dum regulam siniecturamque huius Iegis defendimus,quae videtur in istis terminis maioris aetatis per Andream Tira quellututissime allegari in d. traei. Primogen. quaest. o. in prima parte, num. yg.& s . in S. argumento , fol. 283. ubi pro filio primogeniti laesam I. cum auus, ac similes concludenter inducit, nepotisque partes sustinere videtur. Tertio obstat, nam primogenitus, ct maior
non solum ratione atatis dicitur, sed etiam qui I 3 primo cognitus t a lege reperitur, licet non sit
primo natus, Felin. in rubric. exit de maior.&obed. in cap.veniens, in princ. colum. fin extride simon. Paris.d. GLI p. num. I as.sed nepores primo cogniti sunt a iure, ut in hac lege, merito secundum subiectam materiam dictae conditionis maiores dicentur. Quod si qualitates omnes adessent quae per Alexandrum in illo thematc aderuntur,absu dum nequaquam videretur cum ipso pertra sire,eiusque opinioni absque scrupulo acquiescere: non enim simpliciter in institutione testator maioris aetatis meminerat,ac etia in substitutione, sed ulterius disponendo dixerat,omnia volo scruari semper in filijs maioribus descendentibus per lineam masculinam ab ipsis usque in infinitum quandiu in asculi, vel masculus unus tantum solus maior ex uxtroque, vel altero dictorum nepotum maiorum per linea masculinam descendenserit, in praecedentibus etiam pluries qualitatem eandem maioris aetatis geminauerat, ut non ab re Alexander ibi in princi enixam voluntatis testatoris sententiam asserat. Iudicando tamen, ac consulendo, cum Alexandri autoritas sit maxima, concurrente
I Petro Paulo Parisio, possit ipsorum t opinio
praeualere, sed si iudicus, ac consulentes contrarium senserint, reprehensionem (ni fallor non incurrent, riteque consulent,ac iudicabunt: opinionemque contra Alexandrum amplecti videtur Ludovic. Molin. in traei.de Hispan. Primogenijs,libro primo, cap. quarto, nu. 3T-vcrs. Quod ex rationibus, lol. et . qui ctiam codem
libro primo ,eodemque cap. quarto, num c. I S. . maiora tum ex mente ex tendi concludit , ut to-bique hanc legem, & similes inducendo, prout ipse idem ad hoc propositum dictas leges induxit,lib. 3. cap. 6. tit. qualiter in Hispan. Primog. ex reprssentatione succedatur, num. 3 2. in lin. v bi de patruo, ac nepote latissime, ac resolutite scribit. Si autem Alexandri opinionem sequaris, procedat etiam si simpliciter testator
maiorem vocasset, tunc enim maioritatem reri spectu aetatis i considerasse dicendum est, Per.
de Anchar. in cap. primo, fol. 6.versic Ego habui hoc etiam de facto, extr. de constit. di tradit idem Alexand. d. cons. . Ponderatis ver bis, num. a. vers. Modo sic maior, lib. quarto, cui se subscripsit Parisid. consi. I s. Ad resolutionem,num. I a s .vers. Et quando testator, libro secundo. Concludendum igitur est, regulariter hanc I cum auus, locum no habere bicunque filius 16 esset vocatus sub aliqua qualitatet quae in nepotibus cessaret, ut Parisius inquit, quem refert Anton. Gabriel.lib. quarto,de fidei comm .
cones.secunda,num. 8a. in a 3.limit. quae tamen
debeant istae q ualitates esse sub qui suffiiij invitenturad tollendam eiusdem legis dispositionem, dicendum videtur non quamlibet leuem sufficere, sed illam requiri qualitatem ex qua
possimus recte nepotum exclusion et mniicere,
cum ( ut est dictum coniectura ex qua dispostio huius legis inducitur,vehemens sit, adeo Psi praesumptio sortior esse debet quae atram io lit, qualitas ex qua contraria coniectura est elicienda valde urgens, & cificacissima adesse reis quiritur,