장음표시 사용
261쪽
impositum est. Extraordinarium vero, quod non Lege publica, sed ex improviso in repentinos casus est indictum, veluti ad bellum illatum propulsandum m. VI. Causa essciens tributorum est imponens, Potest autem ex natura rei ille demum imponere, qui lummam in Republica obtinet potestatem. Ratio est, quia tributa indicuntur propter commune honum Reipublicae, ac proinde non ab alio imponi possunt, quam, ab eo, cui cura incumbit totius Reipublicae, cum potestas agentis proportionata esse debeat fini: Ergo etiam ab eo solo imponi pos.
sunt tributa. P. SuareZ de Legib. Lib. F. Op. Ι . num. a.
Inferiores igitur potestates tributa indicere neutiquam possunt, nisi forte ab eo, qui summum in Republica Imperium habet, haec facultas ipsis expresia fuerit concessa, vel via praescriptionis acquisita: Quamvis enim Jus imponendi tributa ex numero si jurium Majestatis, non tamen est Ius Majestatis intrinsecum, sed tantum extrinlecum, quod salva Majestatis substantia ab ea separari, & alii, communicari potest. Ubi ergo inferioribus potestatibus etiam communicari 1olet, ibi via quoque praescriptionis legibus populi cujusque civilibus receptae acquiri Poterit: ubi vero communicari non solet, ibi nequidem via Praescriptionis acquiri posse arbitror, cum enim praescriptio mera sit juris civilis creatura, non alia eidem subjecta esse possunt, quam quae legislator subjecta esse voluit. Atqui hoc Ius tanti aestimat, ut illud non soleat aliis communicare, non censetur id praescr*tioni subjicere voluisse : Ergo nee subjace
hit. Et de hoc tantum casu P. SuareZ. supra cit. Cap. I . num. Io.
sensisse videtur, ubi Jus imponendi tributa per praescriptionem etiaam immemorialem, utpote meram Iuris civilis creaturam, ab inferiori acquiri posse negat; Si enim summus Imperans hoc Ius etiam inferioribus per privilegium communicare soleat, ipsius voluntas neutiquam creditur refragari, quo minus id etiam via praescriptionis , saltem immemorialis obtineri possit.
262쪽
- νῖ t qa VIII. Subjectum tributorum sunt illi, quibus ea imponuntur. .Ubi tributa personalia , & mixta separanda sunt a realibus. Illa non missi subditis, vel .quasi subditis imponi possunt, ac proinde exteri
transeuntes trjbutum. Capitis, tanquam, merissime personale solvere . haud tenentur. Grol. Lib. a. Cap. a. f. a . num. r. in D. Haec vero
cum immediate ipsi rei imponantur, nullo possessorum habito respectu, . etiam. exteri, qui hona immobilia in. territorio imponentis dita habent, Unos ere . suntuI. . IX. Forma tributorum consistit in legitima eorum impositione. Ut autem talis .sit, requiritur primo justa causa, qua deficiente tributa neutiquam imponi. possunt; nec enim audiendi sunt illi, qui turpi assentandi studio Regibus, quidquid libet, iacere, permissum esse . asserunt, sed potius auscultandi sunt Uiri non minus virtute, quam doctrina celebratissimi, qui omnes uno ore contendunt, tributa non pro mero summorum Imperantium arbitrio, sed ita demum indici posse, si justa adsit indicendi causa, quorum auctoritas utruque multum praeponderat adulatorum aulicorum levitati, .qui Per- versiis suis dogmatibus ex impia Machiavelli schou depromptis non , - , tantum sibi, sed & Regibus justam .divini Numinis vindiciam attrahunt. Justae auteni caula, ex quibus tributa imponi poliunt,'sunt Plures, qu3rum
erima est condigna summi Imperantis, & Ministrorum, quo rum opera in gubernanda Republica utitur, sustentatio, modo b na propria hunc in finem .deputata deficiant, aut quaei olim assignata fuere, non sussiciant; cum enim Princeps pro Republica laboret, eam regendo, in pace conservando, & defendendo. justitia postulat, ut vicissim Respublica eundem pro dignitate sustentet. ', dignus enim est operarius mercede sua. Et haec trihuta exigendi 'causa perdurat , etiamsi Princeps sua culpa, veluti luxu , profusis . Hli largitio-
263쪽
largitionibus, injustis bellis, reditus ad suam sustentationem ordinaiatos dissipasser, quamdiu enim fungitur tuo ossicio, & curam, aesollicitudinem iustinet pro contervanda pace, ac tranquillitate Reu publicae, tamdiu eidem condignum debetur stipendium, ita tamen. ut hoc casu mediocribus contentus sit sumptibus, & si progressu temporis ad pinguiorem devenerit mrtunam, illum contributionum excestum, quem ob ipsius culpam subditi conserre tenebantur, illis ἄν resarciat, & compenset, ut recte tradit. Molino de IOI. Tract. a.' GO. σο. num. . o F. P. Lesso de , ct I Db. a. cap. 33. Dubit. σ. m. I. Clariss. Dno P. Soll. de tribun Part. a- cap. a. 'uas. .. num. δα se seqq.
Secunda caula est, si princeps publicae securitatis. utilitatis, vel necessitatis gratia sumptus quosdam extraordinarios facere cogatur. v. g. Regnum , aut provinciam a latronibus , mare a pyratis puris gando, patriam a contagione, aut similibus malis defendendo. Si tamen hoc non in bonum commune totius Reipublicae, sed partis tantum immediate vergeret, ratio aequiratis dictar, ut illi, qur praecoeteris exinde beneficium recipiunt. etiam plus oneris ferant, ut . recte post Molin. advertit. Dn. P. Soll. cit. Eart. a. Car. s. mast. r.
nrtia causa est justum bellum sive defensivum, sive ossensietum, quippe, quod non nisi immensis sumptibus geri potest. Unde SoAugustino is Cast . Causas. ma I. Cfrist , inquit, tributa Caesar, monet reddi, quia propter besta necessario m stin sipendium praebe- . rur. Dixi, justum besium, nam bellum injussum non potest justa A esse tributi indicendi causa, quin potius Rex, qur belIum injustum gerit, subditis omnia damna, quae propterea perpessi sunt, jure
naturae resarcire tenetur, tantum abest, ut eo nomine tributum i dicere possit.
uana causa est, si subditi adversus Principem crimen sediti nis, & rebellionis commiserint, quibus Partim in justam poenam, pam
264쪽
tim in compensationem sumptuum . quos Princeps ob hanc causam facere necesse habuit, proportionatum tributum jure imponi potest, ut accisis viribus posthac modestiores sint, nec tam facile amplitis talia audere possint. Lesa.M. Dabir. 6. Aum. 4st. Dn. P. MILAAL Euaest. F. num. v.
Secundo ad legitimam tributorum impositionem requirituri in modus causae non excedatur, seu, ut tributum non si majus, quam causa postulat, qua parte enim excedit, iniquum est, cum eatenus imponatur sine causa. Sicut ergo justa causa necessaria est ad justitiam tributi, ita & proportio ad caulam necessaria est ad justit am tributi, ac per consequens quantitas tributi non potest excedere conditionem, seu indigentiam cauis, vel 1i excedat, tributum quoad excessum injustum est. P. Suareg. de Legib. t. Db. F. ORas. num. . P. Less. dict. Dubis. σ. num. a. vers secania.
Tertio denique requiritur. ut etiam inter personas ad tributum solvendum obstrictas servetur proportio et nec enim iustum est, ut omnes aequalem solvant portionem, sed tanta singulis est imponenda, quanta facultatibus, & viribus cujusvis patrimonii respondet. P. Suarra. m. Lιb. s. Cap. 16. num. s. Quod & in tributo personali, seu capitatione suo modo observandum erit, secus ab injustitia defendi haud poterit. Modestin. Pistor. Consi. 4. num. ro. Κloh. MContrab. Cap. rr. num. v. O IV.
mectus tributorum alius est, si tantum sint indicta, nondum vero soluta, alius, si jam sint soluta. Si indicta tantum snt, ominnes non exempti ad ea solvenda in conscientia sunt Obligati, nisi injustitia tributi esset manifesta , vel summus Imperans indicendo nihutum usus sui siet verbis mere poenalibus, aut disjunctive mixtis i
265쪽
licet enim Is subditos ad solvendum tributum in conseientia ob χre possit, non suificienter tamen hoc casu declarat, quod ita obligare velit, ac Proinde obligare velle non censetur, tum quia in dubio pars mitior, & benignior praeferenda, tun, quia, contra eum .
qui Legem dicere potuit, apertius iacienda est interpretatio. At
Quid dicendum, si injustitia tributi manifesta non se, sed tan
tum dubiat Sunt, qui existimant, subditos hoc casu non esse in conscientia obligatos ad solvendum tributum, eo quod in dubio si melior conditio possidentis. At contrarium nobis longe proba bilius esse iridetur, dissolveretur enim ordo imperandi, x parendi nisi subditi in Jubio praecepto sui superioris obedire tenerentur, Certe si subdit, m dubio non essent in conseientia obligati ad indi- έtum tributum solvendum, non posset non summa oriri confusid, R turbatio Reipublicat, ut cuivis consideranti per se patet. Dei de saepe non expedit, ut causa, propter quam tributum indicitur, statim propaletur, aut licet e rimatur, multi tamen haut raro erunt, quihus expressae causae justitiam nulla ratione poteris persu dere, quamvis a parte rei illa justissima sit. Unde stanse contraria sententia non posset Respublica convenienter gubernari, & conse vari. Adhate summus Imperans existit in possessione juris impetarandi, & indicendi tributum 1 Ergo melior erit ipsius conditio praesertim cum in dubio semper pro legitimo imperante sit praes
mendum. Confer. Dn. P. Soll. tu. Trin. Pan. s. Cap. un. I. O .
Quod si tributa jam soluta sint, tunc interest, utrum imposta
fuerint ad codimunes Reipublicae necessitates, puta ad solvendum militibus stipendium, ad muniendas urbes &c. vel ad sustentati nem Principis. Si ad communes Reipublicae netessκates, obligatio incumbit summo Imperanti, ut illa expendar in eos usus, Prointer quos sucre imposita. quia talium tributorum Dominus non fit, sed Dissiligod by Coosicl
266쪽
sed solum dispensator est: Ergo tenetur in eum finem expendere. propter quem imposita sunt, secus ex justitia obligatus erit . ut damna subditis, quae propterea perpessi sunt, restituat, vel saltem propriis sumptibas tenebitur illud conficere, Propter quod pec - nia a subditis collecta fuit. XIX. Plane si neeessitas, vel major Reipublicae utilitas exigeret, ut tri-hutum in alium usum, quam in quem solutum est, expendatur. Princeps contra ossicium ἰ & obligationem suam non aetet, si illud in causam aliam magiis necessariam, aut Reipublicae saltem magis proMuam impendat, quippe cui hac ratione magis contulitur, - quam si in usum ab initis destinatum insumeretur.
si vero tributum impositum, & solutum si ad sustentationem, Principis, nullius injustitiae Is argvi potest, sive bene, sive male e pendat, eum enim ejusmodi redituum dominus fit, citra injustitia am lihere de illis disponere potest, modo suo muneri non desit in gubernanda, vel defendenda Republica, secus enim tributum, quod propter ossietum, & tanquam stipendium laboris solvitur, injusia acciperet, & retineret. P. SuareE. de Lesb. sve eis. DL s. Cap. I s. m. s. & Dn. P. Soll. di I. Tract. Part. a. Cap. a. Euast. a.
contraria tributorum sunt cauis , ex quibus obligatio illa solvendi tessat. Cessat autem vel ex parte , vel in totum. Ex parte cessat, primo, si cello generi personarum immunitas speciali Lege publica sit concessa. Secuna, si quibusdam privilegium exemptionis fuerit indultum, quin enim Princeps unum, vel alterum ex justa & legitima causa ab obligatione solvendi tributum eximere posset, non videtur esse dubium, nec tenetur partem ex causa boui publici remisiam in solutum imputare , sed illa caeteris accrescit.
267쪽
Dn. P. Soll. ope cit. Tract. Part. s. Cap. um Et '. I . num Rag. Cessat tertio, si aliquis immunitatem a solvendis tributis praescr,paserit, cum enim immunitas haec privilegio acquiri possit, etiam praeseriptione, ubi ea legibus civilibus introducta est, acquiri poterit, nisi sermo sit de illis tributis. quae in signum, & recognitionem is premae potestatis exiguntur. & persolvuntur. ab hisce enim solvendis subditi vi praescriptionis se neutiquam Possunt eximere.
In totum cessat obligatio iolvendi tributum, s causa, proptet quam indictum est, cessaverit, nisi forte causa nova supervenerit, ob quam de novo imponi Posset, tunc enim obligatio solvendi tria butum non ex irat, quia hoc ipso, quod in locum prioris cause alia aeque justa luccesserit, prior causa moraliter centetur perdurare. Less. cit. Cap. 33. Dubit. o. Num. I. ubi simul ex Alphonc Castro advertit, quod si causa immediata tributi non sit negotium aliquod transitorium, sed obligatio quaedam Permanens, v. g. ad vindica dum perpetuo mare a pyratis, vel itinera a latronibus, tributum non statim cesset, si aliquo anno pyratae, vel latrones non grasse tur, cum tali casu pro ipsa obligatione exigatur, quae continua est,& semper manet, quoniam Princeps semper tenetur esse paratus, & habere naves, ac militeo expeditos.
De Iure imponendi vectigalia. sUM MARIA.
I. Vox vectigalium in proposito Lmitur pro reditu, qui propter rerum
importarionem, aut exportationem, vel Gιam propter nudum
transitum solvitur. II. Dividitur vectigal in terrestre, se navale: terrestre porro in pes .. gium, o vectoraum : Navale autem in Marinum, fluviatile,
268쪽
m. Rectigalia illi demum imponere potest, qui summam in Republica obtinet potestatem. . IV. Rectigalia solvere tenentur omnes non exempti . stris subditisnt,
V. Possunt autem quidam eximi pacto inter diversios populos inito, quidam legibus civitibus evusvis Reipublica propriis, aut speciali privilegio. VI. 'Legati jure gentium non sunt immunes ab obligatione solvendi vectigaba. VII. Rectigat quandoque etiam pro nudo transitu solvendum est. VIII. Ex infla causa vectigalia etiam pro rebus usualibus imponi possunt. IX. Ad legitimam vectigalium impossionem requiritur primo justa
causa, cujusmori plures recensentur. X. Secundo, ut aeqvus modus servetur.
XI. Virium vectigalium nomine ex inis mercibus puriem aliquam de trafere permissum sit 8 . XII. Eua pinna a clanmr illi, qui legitima defraudam vectigalia tm. Damnum, quod Gaures, ct vectores ob culpam ejus, qui vectigalia percepi , sunt pse, ibo ab eo resarciri debet.
AFFinia tributorum, quatenus hanc vocem in proposito nos a cepimus , sunt vectigalia; licet enim nomen vectigalium late sumptum quamcunque denotet pensionem, quae fisco, vel Reipub Icae Imperii titulo praestatur, quo significatu etiam tributum comis plectitur, in sensu tamen adeo lato hanc vocem no, hoc loco non accipimus, sed strictiore, pro reditu, qui propter rerum importa-ς tionem, aut exportationem, vel etiam propter nudum transitum silvitur. Et in hac acceptione
269쪽
Dividitur vectigal in terrestre, & navale. Terrestre porro in pedagium, & vectorium. Pedagium solvunt sedites, & equites e Uectorium uero, qui curru. aut rheda utuntur, S uel io specie tale est, quod solvitur pro rebus, quae solo vehuntur, & dicitur eia
Eando , vel pontivegium, quod ab iis exigitur, qui pontes permeant, & vocatur ein Eruci ea o Soll. Vectigal navale dispe.
scitur in marinum, fluviatile , & ripaticum. Marinum ob trajectum maris penditur in portur Fluviatile praestatur ab iis, qui navigant per fumina: Ripaticum denique solvitur pro trajectu suminum de ripa ad ripam, Schweder, in bu Rubc Pars. Spectac
Causa essiciens vectigalium est imponens. Potest autem ille demum vectigalia imponere, qui summam in Republica obtinet potestatem, sub cujus Imperio, & dominio exesunt viae, & sumtiana publica, quibus ut res, & persimae transeuntes commode, &secure oti possint, non modic quandoque sumptus facere cogiatur. Inferiores igitur potestites jus imponendi vectigalia sibi ne liquam possunt arrogare, nisi iam ab eo, qui fiammum habet Imperium , ipsis fuerit concessum, quod tamen haud factum esse cenissetur, si alicui tantum jus exigendi certum vectigal suerit indultum: diversa enim sunt, imponere novum vectigal, & vetus jam impositum exigere, cum facultas nova imponendi vectigalia longe amisplior sit, quam vetera authoritate summi Imperantis jam imposita duntaxat exigendi. Sic licet S. R. I. Electores vi A. B. Cap. 9. te Ionia in praeterito statuta, & indicta percipere valeant, nova tamen vectigalia exigere, & Vetera augere ipsis neutiquam permiu
270쪽
- IV. Subjectum vectigalium sunt illi, qui ea solvere tenentur. Ἀ-nentur autem vectigalia solvere omnes non exempti, sive subditi sint, sive exteri, in quo vectigalia potissimum differunt a tributis, quae non nisi subditis, vel si realia sint, bonorum saltem immobilium possessoribus solvenda incumbunt. V. Possunt autem primo quidam eximi pacto inter diversos popu-Ios, aut populorum Rectores inito, velut olim inter Romanos, &Carthaginenses conventum suerat, ne ab utriusque gentis subditis. excepto eo, quod scribae, & praeconi dandum erat, ullum solvatur vectigal, ut ex Polyb. refert. Grol. Lb. a. Cap. I s. g. 6. num. a. S cundo quidam eximi possunt legibus civilibus cujusvis Reipublicae propriis, aut speciali privilegio. Sic Iure Romano praeter alios exempti etiam erant Legati exterarum Gentium non hostilium , exceptis illis speciebus, quas ex loco, unde venerant, non sui usu gratia importabant in dolum Romanum. L. I. Coae de Vectigal. scommis.
Hanc autem exemptionem soli Romanorum civilitati debebant Legati, nam Iure Gentium non videntur illi esse immunes ab obligatione solvendi vectigalia , os Ambassedeurs, inquit Wicquefort. Db. I. Sin. aI. pag. mihi. as. jouissem en Horunde de l' exemiton deroin us drotis, quι sy levent fur os denrees, qui se consument; mais ussoni obliges de parer ceux d' entree , o de sortie, doni on n' exempte persenne. En France, pergit illa, ou le Ror meme δ' oblige de dimi