장음표시 사용
551쪽
in societate universali omnium honorum. t. I. f. s. o I. a. . pro socio, quod jus civile constituere non potuisset, si traditio jure naturae necessaria esset ad translationem dominii. Less. θb. a. de Isb
III. Asenari possunt non tantum res privatae, sed & publicae, quo
primo pertinet summum imperium. Ubi tamen intercst, utrum illud sit patrimoniala, vel non Patrimoniale ab eo, in cujus pleno,& absoluto jure proprietatis existit sive ex toto, mre ex parte libeth alienari potest. Non patrimoniale vero non aIiter alienari potest, quain si popuIi, vel Procerum regni consensus accedat, imo si pars tantum alienanda sit, praeter consensum reliqui corporis eti-I. P. U.am partis alienandae consensus requiritur; alias inutilis erit ali ia' p natio, excepto casu necessitatis, vel publicae utilitatis, ubi pars et am invita alienari, S alterius imperio subjici potest.
Aliud dicendum esse videtur de minoribus functionibus civi Irubus, quas Reges etiam in Regno non patrimoniaIi, & quidem Iure
quoque haereditaris, inconsulto populo, probabilius .conceder possunt, quia per hoc corporis , & summi imperii integritas non imminuitur. Et ita passim etiam receptum esse videmus. Disse tit Gror. f. ι o. eo quod Reges non nis jus temporariam habeant sergo, inquit, etiam effectus non nis temporarius esse potes, quibus ve his hoc velle videtur, quod in regno non patrimoniali non possint Reges successeres obstringere, ut servent, quod ipsi concessinin At licet directe eos obligare nequeant, possunt tamen obligare i directὰ medranre populo, qui deferendo i nperium simul etiam po restatem dedille censetur, ut hene meritis tales minore& mn ilunes Jure etiam haereditario concedere possint, ac proinde perinde est, ac si populus immediatὰ per se concessisieto cum ergo iSuccestores imperium habeant a populo, necessario etiam ejusmodν concessiones ab ante storibus ex voluntate populi factas servare tunc turis
552쪽
Secundo ad res publicas pertinent bona coronae, seu patrimonium populi, cujus fructus destinati sunt ad sustinenda Reipublicae,
aut regiae disnitatis onera. Haec bona Reges itidem non aliter alienare postunt, quam si populi consensus accedat, quia in illis non nisi usum fructum habent, aliquando tamen hic consensus ex scientia, & silentio etiam non longi temporis praesumitur. Planesi justa iabsit causa, & Rex jus indicendi tributa habeat, is partem patrimonii publici saltem pignori obligare potest, quae omnia in Iure nostro Publico Universali latius fuerunt explicata. ς- .
In mortis eventum sit alienatio per testam tum. Quanquam autem testamentum, perinde, ut alii actus, formam accipere posse a jure civili, ipsa tamen testandi facultas post introductum dominium descendit ex jure naturae; nemo quidem pro eo tempore disiponere potest, quo quis non amplius dominus est: at testator non disponit pro eo tempore, quo is non amplius dominus est, quia non disponit, postquam mortuus est, sed tota dispositio ab eo vi. vente perficitur, licet effectum demum post mortem consequatur, quod simplicitati juris naturae neutiquam repugnat; idem enim contingere potest in donatione inter vivos, si scilicet donans ante acceptationem ab altero factam moriatur; nam & hoc casu donatio demum post mortem donantis consequitur suum effectum, postquam nimirum donatarius donationem sibi a defuncto factam
acceptaverit. Non male igitur A. g. num. I. testamentum descriptit esse Arenuionem in mortis eventum ante eam revocabilem, re
tento interim jume posfidendi, ac fruendi. Dissentit Puffendors. c.
cap. Io. num. a. qui putat, testamentum non posse, stricte loquendo, vocari alienationem, eo quod in omni alienatione requiratur, ut duorum voluntates , dc quidem eodem tempore conspirent, &velut uniantur. Recte; at hoc etiam in proposito contingit, voluntas enim testatoris Iitteris, vel auribus testium Eommissa ejus 'morte non exspirat, sed hoc ipso, quod ante mortem non fuerit revocata, perdurat, ac proinde si laaeres institutus haereditatem sibi delatam agnoscat, ejus voluntas, & testatoris voluntas jam eodem tempore conspirant. M vetus uniuntur, perinde ut in donatione, k 1 Uter
553쪽
inter vivos, si donans ante acceptationem mortuus sit, si donatarius eandem post imortem donantis acceptet.
De acquisitione derivativa beneficio legis.sUM MARIA.
II. Quomodo beneficio legis naturalis nobis aequiratur dominiam rei aliena ad explendum jus nos,um 'Successio ab intestato post introductum dominiam fundatur in pra- sumpta voluntate aefuncti. Iure natura debenIur alimenta primὸ liberis, etiam ex ra marri'
monitim sesepiis, donec se ipsos alere possint. Et quidem non tantum primi, sed se asterioris gradus, se proximiores parentes decesserint. Areundo debentur parentibus, s se non ampsius asere queant. Laberi non aliter δειccedam paσemibui, quam sc-μι, ex His eos natos esse. VII. Post liberos, or parentes ab intestatos ccedunt tollarer dira, ase dia Di debet inter bora paterna , vel avita, O noviter acqui sia. III. IV
Vla I uisitio derivativa, quae fit beneficio Iegis naturalis, vel Gemo tium, vel civilis. Α. I. I. ubi merito tanquam injustam damisnat Iegem , quae bona naufragorum fisco addicit , nisi enim justa praecedat causa, nemini, quod suum est, jure auferti potest. Beneficio legis naturalis nobis acquiritur dominiam primo, si rem mihi debitam, aut loco rei debitae, vel meae, ubi non possum jus. meum aliter Consequi, aliam , quae tantundem valet, debitori, vel injusto detentori anseram, nisi enim rei apprehensae dominus fi sum, jus meum non expleretur, in quo tamen finis appletan ianis consistit. Et hoc in stata naturali sati3 est expeditum, quia ita
hoc statu quilibet sibi jus dicere, δέ quod jus esse credit, mana equi potest. At in statu civitatis, nisi illa Propter rebelliovem .
554쪽
aut dissidium subditorum quasi in an archiam sit prolapsa, hoc per- millum haud est. Quodsi judicium ad momentum duntaxat esset, ut si debitor aufugerit, hoc casu licitum quidem est fugitivo, si
debitum non possem aliter consequi, tantum, quantum mihi de-het, eripere, interim tamen dominium a judicis addictione erit exspectandum. Gror. g. a. ubi in fine subjungit, etiam tunc legem de judiciis cessare, Δ ad jus pristinum rediri, si jus quidem certumst, probatio autem deficiat. Sed hoc non de violenta acceptione, sed occulta tantum compensatione intelligendum esse ostendi in Iure Publ. univers. P. I. α I.
Secundo beneficio Iegis naturalis nobis acquiritur dominium per iuccessionem ab intestato, quae post introductum dominium 'fundatur in IIaesumpta voIuntate defunctis cum enim credibile non sit, voluisse eum, ut bona sua multis saepe laboribus parta, si de iis ante mortem non disposuisset, tanquam derelicta cuivis primo occupanti cedant, necessario sequitur, ut ad illum devolvantur, cujus ea esse voluisse defunctum maxime erat probabile. Cr dilud autem in dubio id quisque voIuisse, quod aequissimum, atque honestissimum est. In hoc aurem genere prima causa est elus, quod . . debetur, plox a ejus, quod quidem non debetur, ossicio tamen congruit. Grota f. s. , .
Debemur aIimenta, & quidem primo Ioco Iiberis, non tantum primi, sed & uIterioris gradus, sive ex filiis, sive ex filiabus descendant, sive ex legitimo matrimonio, sive extra matrimonium sint Procreati, adeo ut parentas etiam eκ damnato coitu susceptos alere 1eneanzur; cur enim innocens proIes propter deIictum aIienum inme pereati Imposuit natura patentibus hanc obligationem propter generationem, qui enim generando vitam dedit, etiam quantum in ipsis est, de quantum necesse est, operam dare debet, ut vita, quam dedit, conservetur. Hinc etiam bruta ex instinctu naturali faetibus suis necessaria subministrant aIintenta. Falluntur ergo, qui putansi rationi naturali satis quidem consentaneum esse,
555쪽
ut liberi a parentibus alantur, non vero esse debitum justitiae commutativae, utpote quae inter patrem, & filium qua talem propter desectum alteritatis personarum non datur. Durat autem hoc debitum eo usque duntaxat, donec liberi se ipsos alere possint. Gror. S.
Plane quod paulo antὸ diximus, etiam liberis ulterioris gradus
alimenta deberi, hoc ita intelligendum est, ut eo demum casu procedat, quo parentes proximiores decesserunt; tunc enim aequum est, ut avus, & avia pro mortuo filio, & filia curam suscipiant nepotum, & neptium, & sic deinceps, unde jus repraesentationis ori ginem suam traxisse videtur. Si autem parentes primi gradus e - tent, avus, & avia alimenta nepotibus dare haud tenentur. Groti U. Deinde debentur alimenta parentibus; si enim Proximo in necessitate constituto tenemur succurrere: quanto magis parentibus, a quibus vitam, & alia plurima accepimus beneficia Nihil minus tamen ratio naturalis, etiam seposita lege civili, ad successionem primo loco vocat liberos, postea demum parentes; in liberis enim per se est, quod alimentn indigeant; nana quando nascuntur, nihil secum afferunt, unde vivant, in parentibus autem tantum per accidens est, quod se ipsos non possint alere. A. s. s. Non aliter autem liberi parentibus ab intestato succedunt, quam si constet, ex illis eos esse natos, praesumuntur vero nati esse, si inter illas personas matrimonium sit contractum, quamvis haec praesumptio per certiores conjecturas elidi possit. Deinde ita demuin luccedunt, si parentes eos non excluserint a successione, quo tamen casu alimenta saltem ipsis sunt relinquenda, nisi tale commiserint delictum, propter suod mortem sine promeriti. Porro evenare potest non tantum ex lege, sed & ex pacto, ut, qui ex justo conjugio sunt nati, sola alimenta habeant, aut saltem, a praecipua hae- reditate
556쪽
reditate excludantur, exemplo sit matrimonium ad morganaticam latractum. Grol. g. g. O L
Post Iiberos, & parentes ex praesumpta defuncti voluntate propter
naturalem propensionem erga familiam suam, ex qua ortum aliquis trahit, ab intestato succedunt collaterales. Quis autem ordo inter eos servandus sit, non satis est expeditum. A. g. y. dc meo judicio recte distinguendum esse putat inter bona paterna, &avita, & inter noviter acquisita. In bonis paternis, & avitis succedunt primo liberi eius, a quo bona immediatὸ profecta sunt, & sic deinceps: Cum enim moriturus non possid ampli iis dominium in res sitas retinere, non creditur is voluisse perdere bencfaciendi materiam, in bene fi risaurem naturalis ordo hic est, ut imprimis gratiam referamus ei, a quo beneficium accepimus, & postea demum amico conferamus beneficium. Refertur vero gratia vel viventibus, ves ian mortuis in eorum liberis, qui naturaliter pars sum parentum , Mquibus, si viverent parentes, madii me velfent, benefieri. Cuin igitur bona provenerint a parentibus, praesumitur defunctus volutile, ut illa ad parentes, unde Provenerunt, vel iis non amplius existentibus, ad eorum liberos revertanturi In bonis autem n vite acquisitis, cessante officio referendi gratiam, successio ei defertur, qui defuncto charissimus fuisse creditur, qualis ex communi hominum sanorum incIinarione censetur esse, qui gradu cognationis' proxime defunctum attingie. Idem dicendum est de bonis paternis, & avitis, si nec ipsi, a quibus venerunt, nec eorum liberi ex-- rent, ita ut ossiCium referendi gratiam cesser. Ita Gror. q. p. O ro. qui jam transit ad successionem regnorum, quam mazerim In Iurg R1 oPublico universali plene excussimus. 3. 4.Dπ
557쪽
De acquisiitionibus, qua vulgo dicuntur suris
I. . Ex modis acquirendi, quos JOi Romani Iuris Gentium esse diacum , sola occupatio bestica ad Ius Gentium proprie dictum pertinet.
II. In libertate naturab existunt etiam fera in sivis circumseptis, ct pisces in sagno, aut lacu. III. Si fera capta custodi4m nostram evaserit, etiamsi eidem signum aliquod sit appensum, tamen nosra esse desinit.
IV. Dominium fera in natisati libertate existentis etiam per apprehensionem mediatam nobis acquira potest. ' U. Res littorales, s pro derelictis habita, nec non hesaurus perinde ut fera bestia, jure natura occupantι cedunt. VI. Accessones solatiles non Iuri natura, sed Juri Cisiti originem Fam debent. VII. Nam Jure natura incrementum astuvionis cedit populo. VIII. Idem dicendum de integra terra parte ripis alecta, psquam
IX. Et Insutis vado cohaerenIibus. X. G ct parte alveisceata, vel toto alveo deserto. XI. Agri inundati possessio Jure natura pistando retinetur. XII. Reius animalium Jure natura semper ex integro peninent ad do.
XIII. Iure nasura fructus ex re aliena percepti non suns bona frit possessori . XIV. Acesisiones artificiales, puta sepecificatio, adjunctio, inadificario, scriptura, ct pictura Iuri nasura sunt incognita. XV. Etiam plaηtatio, o serio modi acquirenes naturales haud sunt.
Cquisitionem, quae fit beneficio legis naturalis, excipit illa, I, quae fit beneficio Iuris Gentium; quamvis autem ICti R
558쪽
mani complures acquirendi dominii modos recenseant, quos Iuris Gentium vocant, sola tamen huc pertinet occupatio bellica, de qua sn lib. R. agemus, coeteri omnes vel referendi sunt ad jus naturae, vel ad jus Civile, non solius populi Romani, sed multarum circa Nationum: quod tantum est jus Gentium improprie dictum, quia non pertinet ad mutuam Gentium inter se societatem, sed ad cujusque populi zranquillitatem, unde & ab uno populo aliis in. consultis mutari potest. A. g. r.
H. Ad jus naturae refertur occupatio rerum, quae nullius sunt, quae in duas abit species, venationem, & inventionem. venatio porro in venationem in specie, aucupium, & piscationem. Qui ergo feram bestiam capit, ipso jure naturae fit dominus captae, modo in naturali extiterit libertate, in qua non illa tantum animalia existere dicuntur, quae in infinitum vagari possunt, verum etiam, quae certo loco, tantae tamen vastitatis, inclusa sunt, ut ad Iubitum capi, & apprehendi nequeant, veluti sunt ferae in sylvis circumseptis. ω pisces in stagno, aut lacu. Nec quicquam refert, utrum inde adhuc elabi possint, Vel non, & p irro, utrum stigna, aut lacus ipsa loci natura, vel opera hominum ita munita sint, ut omnem piscibus exitum praecludant, nam qui stagnum, aut lacum munit. non hoc ipso pisces capit, sed eorum capturam duntaxat faciliorem.& spem suam certiorem reddit. Dispar ratio est piscium , qui in piscinam conjecti, & ferarum, quae vivariis inclusae sunt, quae procul dubio a nobis possidentur, ac per Consequens non amplius exi stunt in libertate naturali, nam pisces in piscinam conjecit, & ferae vivariis inclusae ad lubitum capi, M extrahi possunt, non autem, . qui in stagno, aut lacu sunt, & ferae, quae in sylvis circumseptis vagantur, ac proinde nec dici possunt, naturali libertate excidi ile. quippe, quae non quavis inclusione amittitur, sed ea demum. qua ita coercentur, ut ad libitum capi, & apprehendi possint. cf. . de A. vA A., P. Dn. Brauu . de mesar. cap. I. I. s. m m. I l. O ι a. dissentit Gror. g. a.
559쪽
Quodsi fera capta custodiam nostram denuo evaserit, & in libertatem naturalem sese receperit, etiam nostra esse desinit, Miurium fit occupantis r uti enim ferae per amissionem libertatis nostrae fiunt, ita & per recuperationem libertatis nostrae esse desinunt. Diversum obtinet in caeteris rebus, quarum d minium a possessione initium habet; tametsi enim earum possessio amittatur, non tamen propterea amittitur dominium. Ratio diversitatis est, quia aliae res sine vi in potestate nostra retinentur: ferae autem non nisivi occupari, nec nisi vi in potestate nostra retineri possunt. Unde cum perpetuo possessioni obluctentur, etiam perpetua Velus DCCupatione opus est. Aliter Grol. qui in g. s. existimat, per se non amitti dominium ferae, quae custodiam nostram evasit, ted ex sola probabili conjectura, quod ob dissicillimam persecutionem eam pro derelicta habere credamur, praesertim, cum internosci, quae nostra fuerit, ab aliis non possit, quam conjecturam per alias coninjecturas ait elrdi posse, ut si sive crepundia ferae essenta inpensa, aliaeve notae impressae. At ejusmodi signa, & symbola infinitam illam, quam ferae bestiae a natura insitam habent, vim vagandi non coercent, ac proinde efficere haud possunt, ut dominium earum retineatur. Intelligitur autem fera custodiam nostram evasisse, & in suam naturalem laxitatem rediisse, quando veIeculos nostros effugit, vel in conspectu quidem nostro est, ita tamen, ut dissicilis si ejus persecutio, veluti si lepus captus e manuhus nostris elapsus rursus nemora petat , .1V. , Ut igitur ferarum in naturaIi libertate exissentium domiuium equiramus, opus est apprehensione; nam ferarum dominium sinet possessione acquiri nequit, possessionem autem non aliter, quam apprehensione adipiscimur. Non tamen praecia requiritur apprehensio immediata, sed sufficit mediata, seu quae fit idoneis instru mentis, modo duo concurrant. Primam est, ut instrumenta singis nostra potestate; alias enim fera dici non potest in nostram Potestatem pervenisse. Λlterum, ut tera iisdem ita conclusa sit,
560쪽
ut saltem intra id tempus, quo ad eam perventuri sumus, se inde extricare haud possit. Unde facile resolvi potest quaestio, utrum
sufficiat, feram vulnerasse refert nimirum utrum fera ita sit vulnerata , ut non potuerit amplius evadere potestatem vulnerantis procul abeundo, vel utrum adhuc poterat effugere per saltus, de lese oculis venatoris subducere. Illo casu sussicit, feram vulnerasse. perinde enim est, ac si laqueo eam tenerem, aut lancea, vel gladio transverberassem. Hoc autem casu vulnerasse non sufficit, etsi enim, qui vulneravit, spem forte capiendi habeat, multa tamen accidere possunt, quae spem istam frustrentur, & ut fera evadat, siquidem multa cadunt inter calicem, supremaque labra. Grol. I. I. in M. O g. . Moribus hodiernis feram vulneratam, quamdiu eandem persequiniur, alius capere haud potest, sed, qui vulneravit, sanguinantem etiam extra proprium saltum XXIV. horis, nonunquam etiam diutius persequi potest, modo in ipso persecutionis in-Cemae loco signum aliquod, puta, pileum vel simile quid in rei testimonium deponat. Κnipschilt de Notibi. lib. I. cap. s. num. IILU Inventio vel earum rerum est, quae nunquam ullius fuerunt, vel quae dominum habere desierunt. Illius generis sunt res in mari, aut littore maris natae. Hujus generis vero thesaurus, dc res proderes ictis habitae, quae omnes non minus, ac ferae bestiae, jure naturae primo occupanti cedunt. Uti autem Principes jus venandi,
exclusis ab eo subditis, ita etiam jus quaerendi, & occupandi res littorales passim ad se traxerunt, sed & thesauros in quocunque loco repertos in solidum sibi vindicare Elent.
Ex adverso ad jus civile, excepta laetura animalium, reserendae sunt omnes coeterae accessionis species, quod ut appareat, breviter easdem percurremus. Est igitur accessio vel naturalis, vel artificialis: naturalis porro vel contoua, vel discreta. Speci. es accessionis naturalis continuae sunt alluvio, accretio, insulae productio, & alvei derelictio. At hi modi acquirendi naturales haud sunt, sed originem suam debent juri civili a diversis populisl 1 citra