장음표시 사용
131쪽
D 4 p. V. Amor Dei ergo creat. Si C T. I. OS
cognosci a Deo scib conditione re ducendam ad statum exi-ilentiae exercitae, si per ipsos non laret, ideoque pois a Deo amari sub conditione , quia cognoscitur ut conditio nate futuraci creaturae autem ut praeci, postibiles non cognoscuntur a Deo, ut absoluth, neque sub conditione suturae; ideoque capaces non sunt terminandi diuinum amorem. 8.
Contra quia Deus non solum vult saltem reproborum, sub t conditione , quod per ipsos non stet .sed etiam vult, quod L ὲ ἡ
purificetur conditi, seu quod per ipsos non stet, iuxta illud probora Ezechielis 8. Mortem peccator nolo sed ut οπμer atur, ' 'i
uat emtii autem vult obiectum existere sub aliqua conditio fles. a. ne simulque vult existere conditionem quoque saltem implicite, vult obiectum absolute existeres vult enim eam exi ste Distentiam obiecti, quae resultat positione absoluta conditionis:
positione autem absoluta conditionis, non resultat existentia conditio nata obiecti, sed absoluta ergo cum Deus ex uno capite velit salutem reproborum sci conditione conuersionis δε ex alio ipsam conuersionem existere quoque vellet, saltem implicite, absolutam salutis existentiam. Nunc ita existentia absoluta salutis reproborum, quae nun- . quam erit absoluta, potest cognosci a Deo notitia excitante, de alliciente ad ipsius amorem ergo etiam possibilitas creaturarum, siue illud esse , quod citra omnem implicantiam haberent , si absolute existerent, etiamsi nunquam absolutae cxtiturae sint, poterit cognosci a Deo notitia excitante malliciente ad ipsius amorem, .consequente practica Patet consequentia ex aduersariorum fundamentis. Nam ideo negabant diuinum amorem posse terminari ad creaturas pure possibiles , quia non cognoscebantur traducendae ad statum existentiae exerciti salus autem absoluta reproborum non cognoscitur a Deo traducenda absolute ad statum existentiae exercitae S tamen amari potest ergo creatura possibilis. Confirmatur. Decretum conditionatum, quo Deus vult o. salutem reproborum, si conuerterentur, attingit per modum motu conditionis absolutam conuersionem nunquam traducen
132쪽
iti gi dana ad statum existentiae e Xercitae δε tamen abso ita reprodisii 46 bi conuerso, illa scilicet eadem, quae esset, si ad statum exi-4jxionis stentiae exercitae traduceretur , potest diuinum amorem terminare ergo etiam si possibilitas creaturarum traducenda uexiliove nunquam sit ad statum existentiae exercitae , poterit illud idem esie 'und haberet absque ulla implicantia, si traduce
retur, diuinum amorem terminare. Maior probatur, quia Deus non vult adhuc conditio nate soluere reprobum, si conditio nate tantum conuerteretur, sed vult saluare, si absolute conuertereturu ergo decretum conditionatum vult per m dum conditionis absolutam reprobi conuersionem. ii Probatur secundo, potcst Deus habere displi: centiam circa I 'Rβ is peccata nunquam committcndari ergo oc complacentiam ci da creatura bonas, nunquam producendas. Consequentiata nun bona est, non enim est maior ratio, cur malitia pure possibiis iiἡ ' lis valeat diuinam displicentiam terminare in bonitas pure possibilis, non possit complacentiam Antecedens probatur, quia si creatura committeret peccata, a quibus abstinet, agCret contra Diuinam voluntatem displicentem , prohibentem fieri talia peccata , ea autem sunt pure possibili: ergo. Maior est concors Patrum. fidelium mens. Iuxta illud Ec clesiastici l . Non dixeris per Deum abes, quae enim odit me feceris. Hieremi te Nolite facere verbum abominationis huiuscemodi , quam odivi. Sapient ii tauri exhorruisti Domine, quoniam odibilia tibi opera faciebant. Isaiae s. Fecia ma- Concilio tum in oculis meis quae nolui elegiseis. Et Concilium Arau-Α -- 6' icanum statuit suam voluntatem homines faciunt, non Dei,
quando id faciunt, quod Deo displicet. . Non autem implicare, ex secundo capite videlicet, quia Creatiira creatura possibiles nihil sunt, atque adeo earum bonitas nul- uiuata Probatu , quia creaturae pure possibiles sunt ipsemet id esse creaturae existentes , siue illud idem s. , quod haberenx creaturae, si existerent esse autem quod haberent creatura Miaei bonum est ergo amabile a Deo. Sicut es e quod haberet peccatum malum est, ac proinde odibile a Deo.
133쪽
DI si . V. Amor Dei ergo creat. T. L io 7
Confirmatur. Pristo nam ut superius vidimus salus absoluta reproborum amatur a Deo, cum tamen phy ice nihil su: ergo etiamsi creaturae pure postibiles physice nihil sint, poterunt amari a Deo Sec do scientia simplicis intelligentiae, d visionis, non differunt ex parte obiecti, sed tantum ex modo tendendi in idem omnino obiectum, ut ostendi descientia Dei ergo eadem bonitas, quae est obiectum scientiae visionis, erit quoque obiectum simplicis intelligentiae ionitas autem creaturarum cognita per scientiam visionis potest excitare, mallicere Deum ad ipsius amorem ergo etiam cognita per implicem intelligentiam quae est scientia possibilium Tertio creaturae pure possibiles, nihil sunt, e tamen
habent sussicientem veritatem ad diuinam scientia terminandam : ergo etiam bonitatem ad amore diuinum terna mandu . Denique, neque implicare e tertio capite, scilicet, quia amare, est velle bonum rei amatae, dc Deus nullum bonum ora. conferre vult creaturis pure possibilibus. Probatur , quia id Vel ob proprium est amoris efficacis,in amicitiae, non e I simpli- Eti ori cis complacentiae, quae tantum est laetitia de bono repraesen- ς' p atato secundam se nullo habito respectu ad personam, cui ametur, nec ad existentiam, quae procuretur, Ut patet in amore stricto creato , quo amatur obiectum secundum se. ' ό Tum in complacentiis de obiecto turpi, quae saepius contin placen- 'unt absque ullo desideri Oexecutionis obiecti, imo cum no-
sitione illius ergo amor diuinus erga creaturas possibiles, per modum simplicis complacentiae , non potest reddi Deo impossibilis, eo quod per illum Deus nullum velit illis conferre
Altero secundo Deum amare creaturas postibiles bonas,
praescindendo ab eo quod re ipsa extiturae sint aliquando, b
vel nunquam. Couclusionem X plico. Deus prioritat na-- 'Eies tutae , antequam decernat e Tisteres, Vel non existere creatu tuta, potaras, cognoscit illas possibiles, idque indifferenter independenter, tam a decreto e X istentiae creaturarum , quam aptae sem-
decreto non existentiae. Pro illo ergo priori dicimus, Deum 'in ' :
134쪽
i na re creaturas e cognitione earum, V praecis possibi quando lium, amore quidem pure stricto, siue simplici complaceti-vriam ista, praescindente similiter ab eo, quod creaturae extituimsint aliquando, vel nunquam. Vnde praedictus amor aequo fertur m creaturas futuras, ac purae possibiles muta omnes per implicem intelligentiam aeque repraesentantur ut possibiles,in consequenter potentes diuinum amorem terminare. Dixi amore ricto, non quidem excludente a suis intrinse-cis praedicatis aliquale gaudium , quod circa ipsam possibilitatem haberi potest, sed excludere gaudium supponens obiectum re ipsa existens, 'pos essum. IS Probatur conclusio , quia huiusmodi amor ex nullo capite
P0 ς' implicat ergo de facto concedendus est Deo Patet conseriolte dii quentia, quia non alio fundamento negatur existens in Deo,
nisi quia existina aturi inpossibilis Antecedens probatur di .. .s scurrendo per singula capita Pris m, quia pos et Deus nolle
plaeet existere obiectum sibi placitum : id autem nullum est inconueniens , sicut enim potest Deus nolles istere unionem hypostathicam Spiritu Sancti, quae optima est, propter motiua sibi placita ita propter eadem motiva potest nolle existere obiectum, in quo complacet id enim non prouenit ex impotentia ponendi obiectum , sed ex diuina libertate p6tente eligere ex creaturis bonis, sibi placitis, quas vo
36. Secundum, quia per simplicem intelligentiam non proponerent ut creaturae modo sus icienti ad amorem diuinum cxcitandumo id falsum est , ergo Milior probatur , quia objectum, quod proponitur in se bonum, sussicienter proponitur Vt ametur: creaturae autem possibila proponuntur per simplicem intelligentiam in se bonae ergo Minor probatur, quia creaturas non existere non impedit cognitionem illius bonitatis, quam haberent, si existerent id autem sussicit simplici complacentiae: ergo Alia autem capita praecisa a nOri iunt ex dictis pro priori asserto , videlicet creaturas poni'Muς nihil esse, neque posse notitiam practicam terminare
135쪽
Di si V Amor Dei erga creaturas. SECT. I lo 9
Confirmatur , ex scientia possibilium potest moueri Deus ad amorem efficacem existentiae creaturae ergo etiam ad inesticacem , siue simplicem complacentiam Antecedens certum est , consequentia autem perspicua, non enim requisita est minor bonitas, eiusque propositio ad amorem efficacem creaturae , quam ad inesticacem. Si ergo bonitas creaturae per simplicem intelligentiam proposita solliciens est ad amandum amore esticaci cur non ad inena caci Assero tertio Amorem diuinum circa creaturas possibiles T.
terminari ad illud esse , ad illamque existentiam , quam ha .
berent creaturae, si producerentur a Deo. Conclusionem CX tum pos
plico. Nam ut tradidi de scientia Dei, scientia simplicis
intelligentiae, visionis non differunt ex parte obiecti, item ii enim obiectum repraesentatur ab utraque .sed tota diuersitasse tenet ex modo tendendi actuum, simple enim intelligen Fbi estia reptae sentat esse δε existentiam, modo tamen inde pen exist ii ab eo quod tale esse, talisque existentia re ipsa sint aliquando, cinunquam Scientia vero visionis repraesentat idem esse, existentiam creaturarum, modo tamen dependenti
ab eo, quod tale esse , talisque existentia sint re ipsa in aliqua temporis differentia. Nam scientia simplicis intelligentiae , V. g. Petri, idemque est de aliis, ita habeo; praedicata Petri si existerent in innanti Α, nihil implicarent , Cuius veritas,lc modus tendendi omnino est inde pendens ab eo, quod Petrus re ipsa existat aliquando , vel nunquam. Scientia vero visionis ita habet praedicata Petri exinunt in inIranti nihil inglicant Qui actus non ex parte obiecti, sed ex oc tendendi in idem obiectum differunt, ut considerant per-sbicuum fiet: Vterque enim attingit praedicata Petri, teroue instans A , terque existentiam δε Vterque negat implicantiam vi sola diuersitas se tenet ex eo, quod existentia, quam unus attingit per modum conditionio, alter attingit ':
Posita autem in Deo scientia simplicis intelligentiae potest iis est a- excitati duplex asscctus in voluma c diuina circa praedicata tata .
136쪽
Petri eiusque existentiam. Primus inessicax complacens in omnibus illis, de se non minus indifferens, quam ipsa scientia, ut ponatur, Vel non ponatur a parte rei suum obiectum Secundusessicax exequens idem obiectum. Inde dicimus eos affectus non distingui ex parte obiecti, sed ex modo tendendi in idem omnino obiectum, quia scilicet unus tendit modo ericaci, alter vero inessicaci atque adeo amorem creaturarum possibilium terminari ad illud idem esse, Millam eandem existentiam, quam haberent creaturae, si producerentur a Deo sene posse ab eo esse, de existentia praescindere, cum sint omnino idem , esse,in existere creaturae. Abeo autem quod tale esse, existentia reipsa sint aliquando, vel nunquam , praescindit non minus amor creaturarum pos sibilium quam simplex earundem intelligentia.
, o semρ-m sistisne formatur conclusio no a. diiςie primo Creaturae purE possibile, sunt nihil quod
possibile, autem nihil est bonum esse non potest, & consequen
quod hi non sunt UeO GU-atur,creaturae pure possibiles, eo mo- .ilum do sunt bonum, quo sunt aliquid, non alite : creaturae autem pure possibiles non sunt aliquid, nisi cum hac restriectione, po liter ergo neque erunt bonum, nisi cum hac eadem restrictione uepostibili ere Prior autem restrictio praestat creatura possibiles, posse quidem esse entia ue non velo esse
ergo posterior restrictio praestabit creaturas possibiles post
quidem esse bonas, non vero effeci cum ci go rerum bonitas sit earum amabilitas; fiet inde creaturas pur possibiles non ς*ς mobiles, sed nosse olim , ,s, i V -VJ V VUM P 'am diles, quatenus possunt senexistentes atque adeo praescindendo ab co quod existant,
137쪽
D V. Amor Dei erga creatur. SECT. II. Π
Hoc argumentu Thom istas obiicientes plus impetit, quam 1 o. no . Pt Obat enim prim), contra ipsos, crcaturas pure possibiles no posse cognosci a Deo, luia non sunt, sed tantu est possunt Ii iihi. aliquid verum, ut patebit applicanti formam argumenti, quo
probatur non is , sed tantum possie cile aliquid bonum
Prchoat fecundo , cxistentiam temporalem creaturae non polle terea mari a Deo ab aeterno , quia pro statu aeternitatis non fuit, sed potuit eis sicut creatura pro statu pure possibilitatis nihil ui. ita sed potuit esse Probat tertio, decretia conditionatu ho- mistarum circa futuro contingentia saltem pur conditio nata impossibile esse. Nam futurum contingens pure conditionatum re ipsa nihil est , sed esset si conditio poneretur ergo neque erit bonum, sed esset si conditio poneretur conditio autem futuri pure conditionati nunquam ponitur Ni ginnunquam bonum est. Probat quarto , ambientes procurantes dignitates, honores, ri diuitias, quae ipsis nunquam contin- 'ent, non illas expetere , quia ipsit nihil re ipsa sunt, imo nec eas cognosceres, quia cum nihil re ipsa sinat, vera cita Te
Respondeo igitur distinguens maiorem Creaturae possibi ria. les sunt nihil physice , concedo , obiective nego, Nam actu cognoscuntur, es repraesentantur a Deo. Similiter distinguo s minorem. Uuod nihil est physice, neque obiective, bonum inon est , concedo quod nihil est physce, actu tamen est obiectives, nego. Et nego consequentiam , quia sicut creaturae, it ut
quae physice nihil sunt, obiective sunt verae, eaque veritas' ' sufficiens est in sententia omnium, ut actu cognoscantur a Deo; ita creaturae, quae physice nihil sunt , obieci ita sunt bonae , eaque bonitas sussiciens est, ut amentur a Deo. Inde patet ad confirmationem Etenim quod non est physice, sed tantum potest esse physice aliquod bonum , est obiective bo num atque adeo susticiens, non solum, possit, sed etiam tactu ametur, sicut est verum , t actu cognoscatur.
Obiicies secundo aure possibilium nulla est existentia: 4 1 eroo amor diuinus terminatus adiure possibilia,terminari, cita poteria
138쪽
poterit ad eorum existentiam Patet consequentia,quia amor diuinus terminari non potest ad existentiam quae non sucu haec nihil sit actu, aliter terminaretur ad id, quod nihil est. Restondeo, distinguens antecedens pure possibilium nulla est existentia physice concedo obicctive nego. Et negocosequentiam. Ad probationem distinguo antecedens ramordiuinus terminari non potest ad existentiam , quae non est physice nego. Ad existentiam , quae neque physice, neque obiective est, concedo Existentia autem pute possibilium, licet physice non sit, est tamen obiective in mente diuina;
atque adeo potens Dininum amorem term mare.
13. Sed instabis. Pure possibilium adhuc obiective nulla est
Q 'Mψ existentia : ergo amor diuiniis pure possibilium terminari non sthbtea potest ad eorum existentiam Antecedens probatur, quia pu-
ό. l. pQ sibili nunquam physice existunt ergo Deus non po-qθὰ ictu ci Cognoscere physicam existentiam pure possibilium eroo physii C ' istentia pure possibilium non potest es se obiectitie hE. Ei: in mente diuina: ergo physica existentia pure possibilium, neque est physice, neque obiective in mente diuina, aliter Deus cognosceret in puris possibilibus existentiam pli sicam
quae noncst. γResondeo , negans antecedens , concess antecedente: distinguo primum consequens Deus non potest coo noscere physicam existentiam modo absoluto , assirmante talem existentiam s. concedo modo conditionato assirmante, quod si talis existentia esset, nihil implicaret, nego ne andae iunt caeterae consequeauiae. φ, ό,rn Instδbi iterum Deus non potest modo absoluto cogno ii dori scere Xistentiam physicam pure possibilium ergo neque
dition ta poterit amare amore absoluto candem existentiam , sed tan- suis si tui amodo condit lonato. Patet consequentia, quia eadem est. . . - ' 'xi intellectum, d bonitatis ad voluntatem. ψibi, pq negans consequentiam Dignitatis est,quia diui-η, ' nx' rix circa obiectum, seu existentiam pure
postibilium saluata non potest, nisi modo conditionato attingatur,
139쪽
Dis P. V. Amor Dei erga creat. SEGr. II. ii
patiar. At honestas diuini amoris salua consistit, etiam si absolute existentia pure possibilium absoluto flectu mesticaci dili ratur. Nec obstat , eam existentiam proponi modo condi donato : nam obiectum conditionate propositum πο- uere potest in voluntate affectum absolutum. Si Deus, ex scientia conditionata conuersionis Petri sub hoc auxilio moueri potest, non solum affectu inesticaci, sed etiam csticaci, ad positionem talis auxilij. Obiicies tertio Amare est velle bonum alicui, nan mai I. Philosophorum,&Theologorum consentu Deus autem nullum vult bonum creaturis pure possibilibus ergo non amat illas Minor probatur, quia neque vult illis existentiam, imo impedit teque vult alia bona existentiam lupponentia er-po nullum vult bonum. Confirmatur, Deus asticaciter impedit existentiam creaturae pure possibili. ergo cum existentia cuiusque rei sit primarium, .fundamentas bonura ipsius, cui cxtera superueniunt, consequens est , Deum csticaciter voluntate sua impedientem existentiam creaturae , impedire
quoque ipsis omne bonum. Quomodo igitur ipsas amat quomodo ipsis bonum Vult . . Respondeo maiorem quidem veram eis de amore amici f. tiae , specialis beneuolentiae , non vero de amore puro h ni isto siue simplici complacentia circa Obiectum, non quod inii amo sit ed quod si esset non implicaret. Ad co firmationem di s nitet ei iis nihil obstare Deum complacere implici affectu in illo ..esse , existentia , quae si produceretv r, nihil inplicaret, 'l aliunde ex motiuis sibi placitis, nolle efficaciter illud est e existentiam poni a parte rei. Nam simplex complacentia obiecti , non ita allicit ad exequenduin Obiectum, in quo complacet, ut cogat, aut necessite adhuc moraliter ad ponendum illud tacui nec scientia idem obiectum proponens
risi A. sequi ex nostra doctrina, non existentiam pur 27-
possibilium futuram Deo inuoluntariam , saltem secundum
qui Sequela probatur. Nam qui decernit aliquod obiectum,
140쪽
cum assectu ad oppositum illius, operatur inuoluntarie saltem secundum quid Sic mercator,qui imminente naufragio, proiicit eices , inuoluntarie operatur saltem secundum quid , quia cum voluntate proiiciendi, habet simul volunt a tem retinendi proiectioni resistentem ergo si Deus decernens non existentiam pure possibilium , earundem existentiam vellet, inuoluntarie operaretur, saltem secundum quid., Respondet'. Riba deneyra disput. ii num. 33 nullum effeposSibile in conueniens admittere in Deo inuoluntarium secundum
M. ii, quid Nam de Vindicta, quam sumit Deus ab impiis, diciturrium se Isaiae P. 24. Heu vindicabor de inimici meis. Et ut ait Bernardus M' Vm serm. s. in natali Domini. Nam quod iudicat, e condemnat, nos doeeat eum quoreammodo cogimw. uod si non placeat. Reypondeo, ne-Nος sa gam sequellam. Ad cuius probationem distinguo maiorem: Est a qui decernit aliquod obiectum , cum affectu ad oppositum, mittendi operatur inuoluntarie secundum quid, si oppositumst ipsithubsisti bonum conueniens, concedo si tale non sit, nego ue tunctari si enim affectus inessica ad oppositum non resistit voluntati; ii '' efficaci , quod longe aliter contingit in mercatore, in quo voluntas inessica retinendi merces est circa bonum sibi utile, & conueniens ideoque resilit voluntati essi caci proiiciendi. Existentia autem creaturarum non est bonum Deo conueniens, Mutiles; ideoque voluntas inessica existentiae: non resistit voluntati efficaci non existentiae, unde nec reddit illam secundum quid inuoluntariam.
η Dein amare possit formalem malitiam peccati possibilis. PRO sententia assirmante citari solent P. Heriete disput. Is . cap. I. um .9 dc P. Ripalda, immerito tamen, ut optimc Onuincit P.Ribadeneyra disput iri num. I. Doctus tamςΠRuia