장음표시 사용
301쪽
Di s p. X. Fulcriti decretorum. Si I. I. TI
decreta libera sint virtualiter futura.
I NA persectiones necessarias non posse esse
ad liti virtualiter futura S,ceritam est apud omnes. Controuersia ergo tota deuoluitur circa perfectiones diuinas contingentes, S liberas, respecticidad necessarias. An scilicet prioritas , qua gaudent persectiones necessariae, te spectu liberarum δε contria gentium, sussicies sit, ut perfectiones liberae sint virtualiter, forma lue futurae. Dixi virtualiter, bc formaliter, qui an posse esse realiter futuras indubitatum est apud omnes,aliter non e sicut aeternae.
De Onctitutiva, ct requisitis futuritionis virtualis. Circa constitutivum futuritionis virtualis Aucro primis, a. cum communi sententia, dicere carentiam e istentiae 2 ι ζin uno igno priori .existentiam in alio signo posteriori misit is Probatur, quia his solis stantibus, quolibet alio praeciso, stat i; futuritio virtualis, riuolibet eorum deficiente, dos caetera maneant, non stat ergo in illis formaliter conssistit. Confit matur. Futuritio realis formalis, Qvirtualis, eo tantum differunt, quod realis formalis est in ordine ad instantia realia virtualis vero in ordine ad signa rationis ergo sicut suturitio realis formalis dicit effemialiter carentiam existentiae pro uno instanti priori, existentiam pro posteriori, ita: futuritio virtualis dicet carentiam pro uno signo rationis priori,de existentiam pro alio posteriori. Nunc autem explicanda sunt, tam ea quae constituunt fu 3. turitionem virtualem, quam ea, quia illam rcquiruntur. M a Circa
302쪽
Circa rationis signa duo eXplicationem desiderant. Primum, quid sint ea signa Secundum , quod sint ad futuritionem virtualem neces aria Circa primum dicere postat aliquis esse quasi tempora , vel instantia ratione nostra tantum distincta,& successiva, in quorum primo libera non existunt, do existunt in sequenti. Vel dici possit signa illa es se ipsas diuinas perfectiones: unde primum signum erit ipsame perfeci io necessaria, atque adeo ens necessarium riccundum vero ipsa- me perfectio libera, atque adeo contingens.
pora, vel instantia adhuc ratione nostra successiva. Probatur π . , , qui jempus essentialiter successivum, eo autem mo-; ' ... 'u O successivum est , dicit destructionem unius aduentu istitui in alterius , cum duo tempora non possint esse simul realiter, sabbes V pora realia,&Virtualiter, si sint virtualia: at signa. Elia... illa os uni esse simul, imo actu sunt sibi virtualiter cocxistentia ergo non possim coiistitui ad modum temporis, adhuc virtualis Minor probatur Tum quia primum signum est eos neces rium adhuc virtualiter, cum esse in primo si gno nihil sit contingens, nec possint non esse illae persectiones necesssariae ens autem necessarium , sicut non potuit non esse, ita nec semel existens potest deficere adhuc virtualiter, quod fatentur omnes, imo in liberis nullus est, qui teneat, decretum semel virtualiter X istens posse adhuc virtualiter deficere adueniente alio signes ergo coexistit illi. . Confirmatur,ea signa non excludunt instans reale,sed sunt intra idem instanc ergo adueniente secundo, non potest non esse, neque deficere primum Antecedens est certum quia realiteriunt simul libera, neces aria in omni instanti. reali , aliter libera essent realiter futura ; unde necessi eston inia signa est e intra idem instans reale. Consequentia pro-uatur, quia si primum signum post et deficere adicentu secun-
, quia in eo instanti, in quo cisset secundum signum, non
303쪽
Disp. X. Futuratio decretorum. SECT. I. 277
osset primum , aliter coexisterent, aliunde esset ergo esset,
S non elset. Dices ea signa coexistere quidem realiter, non autem virtualiter.
Contra, quia in eodem instanti reali non potest dari cxistentia virtualis unius signi carentia existentiae virtualis eiusdem , haec enim sunt contradictoriari in eodem autem instat reati,in quo est virtualis existentia secundi signi,cst existentia virtualis primi, aliter Vtrumque non existeret virtualiter intra idem instans reales, ergo non potest dari carentia virtualis primi signi , pro instanti cali, in quo est existentia virtualis secundi signi ergo debet dari cocxistentia virtualis utriusque signi Sicut pro eodem instanti, quo duo virtual
ter distinguuntur, non potest dari carentia distinctionis vir '. tualis eorum. Haec mihi numis clara sunt rideoque ulteriori Signa fu-
probatione minime indigentia tu illi Cnis Alier tertio, ligna illa non esse ipsas me aluinas perse ne sunt,
ctiones. Quare primum signum non est persectio cccsiaria, V . . 'nec secundum, aut tertium perfectio libera. Probatur, quia ipsaemei signa illa sunt signa in quo haec autem in Deo sunt pura β'μοῦ
figmenta, ut constabit totius disputationis decUrses ergo non citone,.sunt, nec esse possunt ipsae mel diuinae perfectiones. 8. Circa signa autem ad futuritionem virtualem re ii sita, communis sententia asserit tria esse necessaria Primum in quo sunt ncces aria. Secundum , in quo sit futuritio libe rorum. Tertium , in quo sit eorum existentiari aliqui tamen Recentiores duo tantum exigunt signa. Aisero quarto, duo tantum signa sussicere futuritioni vir. . tuali. Probatur primo , quia duo tantum instantia sufficientia sunt futuritioni reali unum in quo sit carentia e X istentiae rei, sume utit&aliud, in quo existat ergo similiter duo tantum signa su se u ii scient futuritioni virtuali, unum in quo sit carentia existen iuitia tiae decreti, Maliud in quo decretum existat.
Confirmatur, quod non est in uno signo priori est in alio posteriori, omni alio pracciso, est futurum AErgo inutile
304쪽
est signum medium Antecedens probatur , quia esse futurum respectu alicuius est , existere post ipsum, sed quod non est in signo immediate post , omni alio praecis , existit post
necessari ab ergo dc est futurum respectu necessariorum. Probatur secundo. ecundum signum es t existens ante
tertium signum, post primum ergo aliquid liberum es et existens ante tertium signum, despost primum , cum signum post necessaria sit aliquid liberum , ut ostendimus id a utem est contra aduersarios qui nihil liberum admittunt existere in secundo signo: ergo secundum signum, medium inter primum o tertium chymaericum est,in impossibile. Confirmatur, in secundo signo nihil esset existens ante te tium, post primum quo tale signum constitui possit existens ergo impossibile est tale signum , cum impossibile sit aliquid existere nihil habere quo constituatur exi
Dices esse carentiam existentiae decreti , eaque constitui secundum signum. Contra, vel ea carentia est libera, vel necessarii Si necess aries ergo pertinet ad primum signum necessariorum. Si libera ergo cum sit actualis , est actuale liberum decretum de illa, quod vos negatis , aliter tale decretum vel non est et futurum , quod fugitis, vel illius futuritioni tussicerent duo signa, primum scilicet, di secundum, quod
intendimus. NDices iterum eam carentiam intrinsece sua entitate considerata esse quidem necessariam, quia impossibile est decretum existere tam in primo, quam in secundo signo, ut connotantem vero existentiam Decreti in tertio signo , si e liberam; quia ea connotatio potuit non si e cum ea con- notatione constituere secundum signum distinctum primo A tertio nam in primo non est haec veritas. Decretum erit,
me non erit, sed est Decretum. ... . - Νῆψ' onnotatio Vltra entitatem necessariam Varentiae , tantum addi denominationem extrinsecam ab existentia
305쪽
D 4 p. X. Futuritio Decretorum. SECr. I. 279
existentia Decreti, quae non est in secundi, sed erit in terti, ergo ea con notatio, qua libera nihil est existcns in secun-d signori ergo neque potest constituere secundum signum
Obiicies adfuturitionem necessarium est signum , in quo Verum sit diceres: Decretum non es, erat tamen posset hoc non potest eis primum signum necessariorum , neque tertium, in quo Decreta non erunt i sed sunt ergo medium interutrumque , in quo ea veritas, scilicet, non est , erit tamen postea, si de futuro enuntiari valeat. Ressandro , distinguens maiorem necessarium cst signum smplex, nego complexum ex duobus concedo , . ego minorem de complexo ex primi secundo. Nam haec veritas Decret .m non vcrificatur in primo signo ue illa vero: eratimnen postea, iterum imbibit non esse , quod spcctat ad primum signum S esse post , quod velificatur de secundo tigno, in quo est Decretum.
Instabis ori uritioni assignandum est aliquod signum , non
necessariorum cum sit contingens, neque existentiam,quia dum est existentia, non est futuritio : ergo Similiter Resonde , futuritionem duo diceres, videlicet , non esse rem in uno signo, de hoc pertinet ad primum necessariorum, Messe in alio, d hoc spectat ad signum existentiae. Vnde pliis, quam duo signa , superfluunt. Circa extrema futuritionis, videlicet existentiam in uno signo , . carentiam existentiae in alio. Assero quinto, existentiam debere esse desectibilem, non qua semel existens, possit deficere ab existentia, sed quae ita est, ut non fuerit in omni signo. Probatur quia existentia, quae fuisset in omni signo, non fuisset futura , sicut creatura quae omni tempore extitis
set, futura non fuisse ergo perfectio aliqua diuina , ut futti. rasit, debet illius existentia est defectibilis quae scilicet non solum potuisset est e δε non eis , sed quae ita sit, ut Monsuerit in omni signo. Duplex tamen d nicultas est circa carentiam existentiae.
ni neces salta , de bet esse defo tibialis id non in omnisei, ne eeu ita existens.
306쪽
debeat esse sibera, sufficiat necessaria.
tideblinitia in debeat negari simpliciter existentiam , quae postea -- ix 'VςJsHisci'i negare istentia narro signo priori, id es b. a piae sentiam existentiae ad signum prius. Et in primis naihi actualis certiam est adfuturitionem tam realem , quam virtualem, necessariam non esse carentiam liberam actualem, quae scilicet positione existentiae Decreti , potuiss et destrui Ratio est a priori, quia ad futuritionem tantum requiritur, rem non esse in uno instanti, vel signo priori , est e in posteriori; quod autem terminus potuerit est e , vel non esta in signo, vel anstanti antecedenti, quod a carentia amoueri potuerit, vel non materiale est respectu futuritionis ergo non reo uiritur carentia libera potius, quam neces aria. Confirmatur, qui negant motum successuum potuisse esse ab aeterno , non idcirco negant fuista futurum ab aeterno motum , qui de facto est, jamen carentia existentia huius motus ab aeterno destrui, potuit positione termini ab aeter no: ergo ad futuritionem necetaria non est caretio libera, siue amouibilis positione termini. Id quod fateri tenentur omnes in duratione Verbi gratia hodierna, idemque ut de crastinaue utraque enim futura fuit heri, dc ab aeterno, nec tamen prae
:/gnum, vel instans prius in quo res dicit D mr en
tum receni, - .c D JUViuersa sint, vel unica tantam,ic est a praesenti controuersia leuioris momenti Hoc
307쪽
mihi certum est, terminos esse inter se longissimo diuersos. Tum quia existentia rei simpliciter est ipsa res praesentia veryad tempus est accidens illius, non minus, quam praesentia ad locum Tum etiam, quia existentia rei simpliciter est realis , praesentia vero illius ad instans saepius est rationis, tpatet in duratione me hodierna, quae realis est, praesentia vero illius ad tempora praecedentia ficta citem in motu successivo si possibilis non sit ab aeterno, cuius existentia simpliciter est realis irae sentia vero illius ad aeternitatem , ficta Si ergo carentias multiplices multiplicitate terminorum consu-quenter eas carentias futuritioni requisitas, multiplices esse
Status quailionis, o sententia proponuntur. Posito constitutivo futuritionis virtualis, eiusque requisi ii. iis, dissicultas est an decreta diuina libera,vi contingentia sint respectu persectionum necessariarum virtualiter futura, id est An ita eristant in uno signo, ut in alio priori non extiterint, quod idem est, aca An decreta libera sint posteriora in quo perfectionibus necessariis. Nam esse posteriora a quo fatentur omnes, cum id aliud non sit, quam dependentia ab alio independenti, tanquam a principio, vel quasi principio. Dixi decreta libera, quia nunc nihil disputo de latentia, nam circa illam visa est aliquibus specialis ratio, pr pter quam ea scientia futura esse non possit, quod inserius ex
Prior sententia asserit decreta diuina libera esse virtualiter cis. sutura respective ad perfectiones necessarias. Ita P. Fonseca P.Fons ec. 3. Metaph. lib. 6. cap. 1 quaest. 4 scct io P SQ rius in opusculis. .. lib. 1.de essentia condonata, cap. 8 P.Rui disputat. 26 sect . . .
Fuster de volumate, i num. 43o dc multi alij, quibus adde N ' Patro m
308쪽
P F sel Patrem Fasolum quaest. I . art. 3. diib. 8. tiam ui Do. Ioia' ' res isti omnes non adeo strictis terminis in hoc puncto loquantur. Commune,i celebre huius sententiae fundamen tum est, quia prioritas a quo, id est, independentia adependenti fundat prioritatem in quo respectu extremi dependenti S.
i . Ante omnia in praesenti controuersia diligenter attenden- est.distinctio inter prioritatem quo , S in quo Prioritas
Oilialem ergo quo Vna est Originis, altera naturae. Prioritas originis 'Ro, a quo dicit num esse principium, aut rationem existentiae alterius non ero e contra, si sit principium realiter, erit
prioritas a quo realis, si virtualiter, virtualis, sic quodlibet principium , c causa cum omnibus suis requisitis est prior a quo termino , vel effectu a se productes terminus vero , vel effectus dicitur posterior a quo. Haec autem prioritas praescindit tam a mutua , quam a non mutua dependentia inter rem priorem posteriorem , quia reperiri potest inter res mutuo dependentes, siue connexas, quod idem est in praesenti, ut inter Patre in aeternum in Filium,in inter res non mutuo dependentes, ut inter pracdicata diuina neces aria,
S. Prioritas naturae a quo dicit independentiam unius ab alter dependente, sic praedicata necessaria sunt priora liberiS, ii posteriora , quia praedicata neces aria inde pendent ah cri depende inibus4 haec autem prioritas praescindita CO quod
309쪽
Di s p. X. Fulti ritio decretor Si C T. III. 83
quod res prior praecedat, vel non praecedat tempore poste riorem. Nam praedicata necessaria sunt prior a quo natura liberis, nec tamen sunt tempore priora ic mea voluntas est priora a quo natura voluntate hodierna scribendi. simul tui tempore prior. Prioritas in quo est prioritas existentiae , quando videlicet 16. unum existit prius, quam alterum existat. Vna est realis, quando res prior, tempore praecedit posteriorem, ut in crea tis patet respectu fili j S fructus praesentis anni respeel fruta stuum anni venturi, duratio hodierna respectu crastinae,&c. Alia est virtualis, quando res prior non praecedit tempore posteriorem , sed signo aliquo virtualiter tantum distincto.
Pere oriones diuinae contingomes non sunt virtualiter futurae res emue ad necessarii ratione dependentia ab independenti.
PRobatur, quia dependentia realis formalis ab indepenue a T. denti non unda prioritatem in quo , siue fuit uritionem Qrealem formalem extremi dependentis respective ad inde indepen- pendenti ergo neque dependentia realis virtualis ab inde
pendenti umdabit prioritatem Ha quo lex staturitionem rea tutationi
lem virtualem extremi dependciatos respective ad inde pendens. Consequentia optima est, nam futuritio virtualis funa datur ab aduersariis, eo quod dependentia realis formalis secum trahat futuritionem realem formalem Antecedens Oitur probatur , quia actus liber , quem Christus. Angeli in primo suae creationis instanti elicuerunt, realiter fuit dependens a volim late Christi 5 Angeli inde pendentes, nec tamen fuit realiter formaliter futurus respective ad olim talem
310쪽
realem formalem externi dependenris respective ad independen S.
z8. Dices dependentiam realem non fundare actu futuritionem realem, sed posse illam fundare, quod possibile fuit actibus illis a Christo, angelo in primo instanti creationis
elicitiS. 29. Contra, quia carentia omnis existentiae constituens rem mere possibilem, quae potuit esse ab aeterno , est realiter formaliter dependens a Deo independente, cum potuerit Deus cum positione termini eam carentiam destrueret talis autem carentia non potuit esse realiter futura ergo dependentia realis ab independente, nec fundat, nec dicit, posse funda re positionem realem Minor probatur, quae res, quae e X suppositione, quod sit, debet semper esse , non potest esse futura carentia autem omnis existentiae constituens rem
mere possibilem , ex suppositione quod sit, debet semper esse ergo Minor patet, quia -- cum pura possibilitate entis pugnat omnis existentia illius, tam ab aeterno, quam in tempore' ergo pura possibilitas, vel debet semper esse, vel nun
Q Si Dicas, id verum esse de negativis,non vero de postiuis. Contra primo, quia plura decreta complentur negatiuo , in sententia libertatem diuinam in intrinseco Dei, & extrinseco creato constituente: ergo si in negati uis dependentia realis ab independente non fundat , neque dicit, posse fundare futuritionem realem, sin illiter neque dependentia ab independenti, in illis decretis, quae negativo complentur, dicit, posse fundare futuritionem virtualem Secundo , quia scientia visionis de obiecto creato pendet realiter a suo obiecto independente ab ipsa, nec tamen potest esse realiter futurari ergo,&c. Tertio , quia possibilitas actus supernaturalis pende: realiter a possibilitate voluntatis independentis ab illa, nec ta me possibilitas actus supernaturalis in esse possibilitatis, po