Benedicti 14

111쪽

DE sERvORUM DEI BEATIFICATIONE

Patientia est. De avaritia triumphus est, pecuniam spernere. Laus est Fidei. mucia futurarum , mundi adversa tolerare . Sanctus autem Isidorus His p lensis saeculi sexti scriptor lib. 7. originum cap. II. eos inter Martyres recenset: Duo autem sunt Martyrii genera, unum in operta passione , alierum in osenlta animi virtvte ; nam multi hostis insidias tolerantes , est mnctis carnalibus desideriis resistentes , per hae quod se Omnipotenti Deo in corde mactaverunt. etiam pacis tempore Martyres facti sunt, qui, etiamsi persecutionis temptis existeret, Martyres esse potuerunt: quod desumptum videtur ex spuriis S.Ioanianis Chrysostomi in psalm. 9 s. num. 6. rom. s. Martyrium , fratres , non eventu tantum aestimatur, sed etiam proposito.

3 Verum, quidquid sit de his, incertum admodum est, quo praeci

tempore horum Confessorum coeperit cultus in Ecclesia; teste Cardinali Bellarmino Iib. 6. de Eucharistia, vel a. de Missa cap. 2 . num. q. tom. 3. controυ. 3. ubi inquit: Certum est, Martyres caepisse publice invocari, o rerum

nominibus dies festos coli, di basilicas erigi ab initio plane Ecessa ; Consessores

autem multo serius hune honorem in EccIesa meruisse . Sed . si aliis adhaerere velimus , concors esse videtur eorum sententia , hujus disciplinae initium ad saeculum quartum esse reserendum . Agmen ducit Innocentius III. lib. 3. de Ἐsteriis Missa cap. Io. ubi ait: Ecclesia vero post tempus B. Silvestrieaepit sanctorum Confessorum memoriam venerari; & B. Silvester quidem non ante saeculum quartum summus Ponti sex factus est. Sequitur Cardinalis

Bona rerum liturgicarum lib. a. cap. I a. num. 3. ubi testatur, monumenta Ec-eIesastiea trium primorum Ecclesia secuserum de cultu Confessorum silere . Mabillonius in praestione adseculam quintum ordinis S. Benedicti g. 6. num. 97. haec habet: Ut Martyribus, sic etiam Confessoribus honos publico cultu delatus ab Ecclesia est, id feri reeptum saecuti quarto . Et Iustus Fontaninus Archiepiscopus Ancyranus in praefat. ad novum codicem Canonidationum ita scribit: Hune enim solemnem edi maximum honorem in Ecclesia militanti quatuor primis Christi Domini saeculis in unos . Martyres prae ceteris collatum fuisse , veterum Patrum scripta testantur . Saeculo deinde quarta Confessoribus quoque tribui coepit. Concordat Durant. de ritibus Ecclesia lib. a. cap. 3ς. Et quamvis in Concilio Romano anni s97. cujus Acta legi possunt apuὸ Labbe tom. ς. Conciliorum eoI. II98. ct II99. extet decretum S. Gregorii Papae, ut plebem Coerceret , quae in colendis summis Pontificibus recens defunctis nimis facilis erat, & de qua timeri poterat, ut non tam consito. quam impetu quodam pio & reverentia dignitatis magis , quam prudenti aestimatione Sanctitatis, in ea obsequia prorumperet: Sicut indignos nos pro B. Petri Apostoli reverentia mens Fi Mium teneratur, ita nostram infirmitatem decet semetipsam semper agnoscere, est impensa sibi venerationis onera declinare: ex amore quippe Fidelium hujus Sedis Rectoribus mos tiltra meritum erupit, ut cum eorum corpora humanda deseruntur , hac dalmaricis contegant, easdem dalmaticas pro Sanctitatis reUerentia sibimet partiendas populus scindat: m eum adsint multa a sacris corporibus Apsclorum , Martyrumque velamina , a peccatorum corpore primitur,

quod Disiligod by Cooste

112쪽

ET BEATOR. CANONIZ. LIB. I. CAP. V. 39

quod pro magna reverentia reservatur . De qua re praesenti decreto constitio , titpheretrum , quo Romani Pontificis corpus ad sepeliendum ducitur , nullo tegmine veletur . tauam decreti mei curam gerere Sedis hujus Presbteros ac Diaconoscenseo . Si quis vero ex eorum ordine hac curare neglexerit, anathema sit; ct r spondertint omnes: anathema sit: ex cujus decreti verbis inferri posse videtur, nondum tunc temporis datum fuisse initium cultui Consessorum, facta videlicet a S. Gregorio mentione Apostolorum tantum, & Martyrum , nec

ullo modo Consessorum ; id tamen non obstat initio cultus Consessorum , quod saeculo Iv. adscripsimus : vel quia causam decreti Cardinalis Baronius repetit ex impenso studio humilitatis , qua S. Gregorius cultum ab se omnem post obitum avertere conabatur; vel quia, si manus admoveatur ad libros dialogorum ejusdem Sancti, quos circa annum ς43. elucubravit, ut probat auctor praefationis ad eosdem dialogos in nova Parisiensi editione , unusquisque facili negotio deprehendere poterit , eos, de quibus in dialogis disierit, maximam partem Consessores esse, quorum alii uno , vel altero saeculo prius, nonnulli paulo ante ipsum Gregorium floruerunt, &eosdem , cum haec scriberet, non uno in loco significare Sanctorum honoribus publice fuisse exornatos, uti desumitur ex lib. I. cap. I . & fusius ex lib. 3. cap. I s. ubi narrat, Euthicium sanctissimum Monachum tanta apud Nursiae populos in veneratione post mortem fuisse, ut quoties pluvia deerat, ct asu nimio terram longa siccitas exurebat, collecti in unum cives urbis illius ,

ejus tunicam levare , atque in conspectu Nomini ctim precibus oferre consueverint. Cum qua dum per agros pergerent exorantes, repente pluυia tribuebatur .

4 Initio cultus Consessorum saeculo Iv. suffragantur monumenta quoque & illationes, quae fiunt a viris antiquarum Ecclesiae rerum peritissimis. Monumenta dico saeculi Iv. Sanctus enim Hieronymus in vita S. Hil rionis nΠm. 3I. tom. a. refert, s. Antonium jussisse, ut sibi pararetur sepultura in loco ignoto , ne Pergamius vir dives aediculam super corpus suum saceret aedificari: Causam occultandi juxta praeceptum Antonii fiisse referentes , ne Pergamius , qui in iliis locis ditismus erat, sublato ad villam suam Sancti corpore , martyrium sabricaretur . S. Hilarion Antonii discipulus, dum in Cypro versaretur , mortuus est, & ab Insulae indigenis tumulo conditus, magno in honore ac veneratione habitus fuit; cumque Hesychius ipsius discipulus Reliquias ejus Palaestinam deportasset, & in suo

monasterio sepelivisset, ab eo tempore dies sestus maxima hominum se quentia , & summo splendore quotannis ab indigenis celebratus est , teste Soromeno lib. 3. cap. I 4. Et sub idem tempus cum Nilammon persectae vitae Monachus spiritum Deo reddidisset, dum , impetratis unius diei induciis ad deliberandum de acceptando Episcopatu Gerarum sibi Glato a Theophilo Alexandrino, preces ad Deum sundebat; testatur idem Soz menus lib. 8. cap. I9. super ejus sepulcrum suisse ab indigenis constructum templum , & ex tunc morem invaluisse, diem ejus mortis magna cum s lemnitate celebrari: quartoque eodem labente saeculo Gregorius Nissenus

Basilii,

113쪽

M DE sERvORUM DEI BEATIFICATIONE

Basilii, & Gregorius Nazianzenus Athanasii laudes die obitus eorum annia versaria celebrarunt. S. Ephrem Syrus vitam hanc mortalem claussitan. 37s. Videre est hujus Sancti celebre testamentum apud Bollandum ad diem I. Februarii. In eo testamento ibidem per capita distributo cap. a. num. ς. sic fratres moriturus rogat: Ne sinatis me in domo Dei poni, aut sub altari: Et num. 6. Attendite, fratres mei carissimi, o viscera desiderara , ne pannos meos vehit Reliquias, monumenti gratia tollatis . S. Gregorius Ni s senus, quem mors abstulit anno 394. orationem exaravit de laudibus S. Ephremi, in qua de ejus cultu fert testimonium pag. Ioa 9. tom. a. auapropter cum ita circulus ferat anni, ut hodie collaudandus ac celebrandus sit no is S. Ephrem; & antea praemiserat pag. Ioa 8 hujusce cultus consuetudinem jam esse introductam: Cum ergo ea Ecclesia nosra consuetudo sit, atque institutum, ut virtutis cultores,

propterea quod ejus partes amplexi sint, coronentur Oc.ς Et, si his, quae in Oriente contigerunt, aliqua ex Occidente superaddenda sint , obiit eodem seculo 1 v. Martinus Turonensis, & Severus Sulpitius epis. a. eum parem Martyribus praedicavit: 'Nam, licet ei ratio temporis non potuerit praesare martyrium . gloria tamen martyris non carebit. quia voto , atque virtutibus m potuit esse Martyr, ct voluit. Hus quoque festivitas statim coli coepit; ideoque solus ex Consessoribus ossicium proprium habet in vetustissimis Breviariis , teste Cardinali Bona rer. Iitti . lib. I.

cap. II. ntim. 3. cui adhaeret Martene de antiquis Ecclesia ritibus tom. . cap. 3O. num. 3. Quocirca Concilium Turonense primum habitum anno *6I. tom. a.

Harduini col. 793.ὶ loquitur de celebritate S. Martini tamquam jam antea introducta & vulgata : Cum ad sacratissimam fesivitatem , qua Domui Martini receptio celebratur in civitate Turonorum , beatissmi Sacerdotes .... con Uenissent, hoc est, ad translationem corporis ipsius a Candarensi pago ad Tur nensem Ecclesiam, cujus fuerat Antistes. Quaerit Thomassinus de sesis Iib. I. cap. 6. num. IO. utrum prior suerit cultus S. Hilarii Pictaviensis in Ecclesia Pictaviensi , an cultus S. Martini in Turonensi , & sic respondet: Unius Hilarii solemnitas in Ecclesia Pictatiensi eum S. Murtini feso die in Turonensi de antiquitatis gliria certare posset; attamen S. Martinus aliis quibusvis Confessoribus , quos Ecclesia universa solemniter coluit , palmam praeripit; nam provincia plurima , ac regna illius solemnitatem celebrarunt: aliorum dioeceses qsta dam , quibus praefuerant. Et profecto initio saeculi v. Symmachus Papa in Urbe ecclesiam dedicavit in honorem S. Martini. Ioseph Blanchinus , Francisci Blanchini magni nominis inter Eruditos viri nepos qualibet laude dignus in prosegom. ad tom. 4. Anasasi pag. LxIx. e codice Veronensi m numentum edidit pertinens ad vitam Symmachi. quod jam vulgaverat in ena Vat. Nerv -Athanasiana in s)mbolum edita Verona am. I73 a. in cujus fine habentur haec verba : Hie B. Martini ecclesiam juxta S. Silυesrem Palatini illuseris tiri pecuniis fabricans, ct exornans , eo ipse insante dedicazit. In vetustissimo Mislati Francorum apud venerabilem Dei servum Cardinalem Thomasium in lib. Sacrament. extat Missa S. Hilarii Pictaviensis , de quo

blis tali

114쪽

ET BEATOR. CANONIZ. LIB. I. CAP. v. 4 IMissali ita loquitur Morinus de sacris Ordinationibus pari. a. pag. 2 Ia. Itaque mihi videtur codex ille pos annum s II. sed ante annum s 3 o. in gauIta seriptus . In Missali vero Moetarabico edito per Cardinalem Xim nium, cujus usus, si additamenta posteriora dempseris . ante aetatem quoque S. Isidori Hispalensis viguit non in Hispania modo, sed in Hiis etiam regnis , extat antiquissima Missa S. Martini Turonensis , quam inde magna ex parte exscripsit Cardinalis Bona rer. liturgic. lib. I. cap. I a. Aitatem suam Missa ipsa fgnificat his verbis, quae leguntur in oratione

post nomina, atque ita se habent: Hunc etiam virum , quem Caelicolis admiarandum , Martyribvs adgregatum, aetatis nfra tempora protulerunt, jubeas auxilium nostris ferre temporibus . Paucis ergo post obitum Martini annis Misia haec composita est. & sic initio saeculi v.; liceatque obiter adnotare, Auctorem praefationis ante Canonem recitandae apologiam quamdam perstruere voluisse, qua iis satisfieret, si qui sorte miraturi essent, quod ritur Missae in honorem institueretur ejus viri, qui Martyr minime fuisset: tota enim in eo praefatio versatur , ut Martinum aequiparet Martyribus, ostendatque, non defuisse illi genus quoddam Martyrii, & praeterea omnia adfuisse necessaria , ut ei licεt Consessori cultus exhiberetur : Hunc erga

inter Atlios juse numerandum, teguntur facta per saeculum signa pos transitum,

opera dum vixit mirabilia pos recessum . 6 Suffragantur quoque illationes eruditorum supra memoratae. In Cainnone quippe Romano Missae , post B. Virginem & Apostolos , Martyres duodecim nominantur , nec ulla fit mentio Consessorum , non nisi quia Canon Missae, qui constat ex verbis Domini, ex Apostolorum traditionibus , & ex SS. Pontificum institutionibus , quemadmodum colligitur ex Concilio Tridentino ses . aa. Op. 4. antiquior est iaculo I v. quo publicus Consessorum cultus incepit; teste supra citato Cardinali Bona, qui lib. a. cap. I a. num. 3. ait: In Canone Romano, ps B. Virginem ct A solos, Martyres duodecim nominantur . Confessorum nulla fit menti O , vel quia Martyres passe sonem, O mortem Domini, qua in He sacrificio repraesentatur , e se sanguine. imitati sunt; vel quia Canon editus es , antequam Confessorum memoria celebraretur , de quibus silent tribus prioribus saeculis Ecclesiastea monumenta . Consessorum fit commemoratio post Martyres in Canone Missae ab Ambrosianis, Zc etiam olim fierit a plerisque aliis, de quibus apud eumdem Ca

dinalem Bonam , & apud Martene de antiq. Eccl. rix. lib. I. arx. 8. num. Iς.

Sed haec sunt, & iuerunt particularium Ecclesiarum additamenta , Cum ordo Romanus eos tantum Martyres admiserit, qui in hodierno Canone sunt, Consessoribus semper exclusis. Iuxta ritum Morarabum modo memoratum , praemissa commemoratione B. Virginis, Zachariae, Ioannis ,

Infantium , Petri, Pauli , & reliquorum Apostolorum , & Euangelistarum , & omnium Martyrum . ait Sacerdos: Item pro spiritibus par annum.& recitat nomina Hilarii, Athanasii, & aliorum plurimorum . quorum nonnulli in album Sanctorum relati sunt, alii autem minime; quibus reci-F tatis.

115쪽

42 DE SERVORUM DEI BEATIFICATIONE

talis, ait chorus : Ex omnium pausantium ; uti legi potest apud modernum Le Brun rom. a. explicat. Misse, ubi late exponit liturgiam Hispanicam Mo-Σarabum . Supra dierum est, ritum eum esse antiquiorem S. Isidoro Hispalensi , quidquid nonnulli asseruerint eum adscribentes aut praedieto S. Isidoro , aut S. Πdesonso, de quibus apud Clericatum de sacris Milo decis s. num. 26. θ seqq. Ipserum enim assertum validissime impugnatur a Natali Alexandro ad sec. 7. cap. 4. art. 8. Et quamvis certum ejus initium ignoretur, ex supradicta tamen oratione ejus initium adscribendum videtur illi aevo, quo solis Martyribus solemnis cultus Concedi solebat: nullum enim tunc quoad Consessores discrimen erat inter illos, qui postea Sancti declarati sunt, & alios, quibus hic titulus nunquam tributus suit :cumque proinde eo tempore par esset utrorumque causa , nec Ecclesia adhuc declarasset, quemquam ex illis aeterna frui Dei visione ; pro omnibus indiscriminatim preces & sacrificia offerebantur, uti prosequitur saepe citatus Cardinalis Bona lib. a. cap. I num. 4. non attentis iis, quae supra dicta sunt de Missa S. Martini, quae extat in Missali MoZarabo; cum ea posterioribus temporibus, & longe post ejus initium in eodem suerit reposita; quemadmodum & alia addita fuisse a SS. Leandro, Isidoro, Iideson- , & Juliano, Natalis Alexander fatetur loco citato. Post introductum autem cultum Consessorum, nonnullae Ecclesiae phrases inveniuntur, quibus sacrificium pro illis dicitur offerri: Annue nobis , Domine , ut anima famuli tui Leonis hae prst oblatio ; consimileque illud , quod legitur in precationeVuillelmi Abbatis S. Gregorio VII. exhibita , & edita a Mabillonio in an lectis rom. I. pag. 28 I. in qua oratur pro animabus S. Augustini, & S. Monicae ejus matris: qui quidem dicendi modus ab Innocentio III. explicatur in cap. cim Martha . De celebratione Missarum, ut prosit illis ad honorem , hoc est, ut magis a Fidelibus glorificentur. In Concilio Moguntino anni 8I3. rom. 4. Hard. coI. Io I s. canon 36. ita loquitur: Fesos dies in anno celebrare sancisnus , hoc es, diem Dominicum Pascha cum omni honore , ct sobrietate venerari; simili modo totam hebdomadam illam Observari decretamus . Siem Ascensionis Domini pleniter celabrare . Item Pentecosen similiter , ut in Pascha . In Natali Apsolorum Petri, ct TauIidiem tinum . Tatilitatem S. Ioannis 'Baptisa . Assumptionem S. Maria. vedicationem S. Michaelis . NataIem S. Temgu , S. Martini, S. Andrea . In Natali Domini dies quatuor, Octavas Domini , Epiphaniam Domini , Puri Leationem S. Maria, ct illas fessotrates s rurum , vel Confessorum observare

decrevimus , quorum in unaquaque parochia sancta corpora requiescunt, militer etiam Dedicationem templi. Canon hic Conciliaris animadvertitur a Tli mastino in suo opere supra citato dedier. ses. celebrat. lib. I. cap. 6. num. II. ubi asserit, primam hanc esse constitutionem generalem pro Consessorum cultu, Cum antea eorum cultus inniteretur moribus, & decretis particularium Ecclesiarum . Sed hunc eruditum virum existimarem non bene sensisse. Inter haereticos etenim condemnatos in Synodo Atrebatensi an. Ioas.

116쪽

ET BEATOR. CANONI Z. LIB. I. CAP. v. 43rem. 13. spicit . Acheriani cap. II. illi recensentur , qui assererent, soli, Apostolis, & Martyribus venerationem ab Ecclesia esse impendendam . exelusis Consessoribus : Sed non idcirco ab hominibus injuse venerantur utiloquuntur Synodi PP. de Consessoribus ) quia percusseris gladium uοου βηθ-Hιut . Verum s ratiis temporum non potuit praesare Martyrium , gIoria tamen Marurum non carent, quia oe voto G virtute, ct potuerunt esse Maruress Goluerunt quia Martyrium nin flum em=ηe sanguinis, sed absianentia peccatorum perficitur. 8 De initio cultus Consessorum tractant nonnulli ex his, qui de Ss. Canonietatione volumina ediderunt. Victon. cap. s. ct eap. 6. agit de hac controversia, & concludit, veram esse assertionem Innocentii III. supra relatam , ordinarie loquendo ; sed nonnullis SS. Virginibus , & Consessoribus solemnem , publicumque Ecelesiasticum cultum fuisse exhibitum tempore Pontificatus S. Silvestri. Auctor tractatus de Canonietatione ad Cardinalem Montis Regalis 3 lari. cap. 7.disputata in partes quaestione , ita concludit: Ergo consar, ab initio Ecclesia etiam Confessores Sanctis fuisse adstriptos ; M tamen florum Martyrum ratio haberi videtvr , tum quia hortim sunt magni exercitus , illi pauci mi, rum quia illi sunt celebriores Ob gloriam

eonfessonis , s sanguinis pro Chri usi; unde Martyrologia ab ipsis dicta sunt , ct Eusebius bisoriai s artyrum scripsisse dicitur. Qui quidem Auct

res, ut probent id, quod contendunt, nonnulla proserunt de cultu primis Ecclesiae seculis exhibito B. Virgini Mariae , SS. Ioanni Euangelistae.& Lucae, nec non SS. Annae, &Joseph. Verum, ptaetermisso examine initii cultus SS. Annae , &Ioseph, de quo alibi habebitur sermo , &praetermisso quoque historiarum examine , ex quibus suas supradictas modo memorati DD. depromunt assertiones , praesens quaestio non respicit cultum B. Virginis , nec Apostolorum , nec Martyrum , sed aliorum, qui post heroicarum virtutum exercitium in Domino mortui sunt , morte illis a Tyranno nullatenus inflicta : in quo rerum themate extranea sunt exempla cultus B. Virginis, & Ss. Ioannis Euangelista , & Lucae . Per Beatis simam etenim Virginem omnes Auctorem vitae suscipere meruimus, & ejus cultus adeo celebris erat in Ecclesia ante saeculum I v. , ut coacta sueriteoercere immodicum cultum eorum, qui illi tamquam Deae sacrificium offerebant ; teste S. Epiphanio hares 79. ubi dictum errorem refellit. Depius repetendo: Sit in honore Maria. Dominus adoretur; & S. Irenaeus saeculi II. scriptor Iib. s. advers haeres cap. I9. num. i. de Heva , & Maria sic loquitur : Etsi ea s Heva ) inobedierat Deo . sed bae s Μaria ) suasa es

obedire Deo e uti virginis Hevae virgo Maria feret advocata . Et quemadm dum ad rictum es morti genus humanum per virginem , salvatur per Uirginem . Sanctus porro Hieron'mus seu, ut aliqui putant. Fuibertus Carnotensis haec habet in serm. de assumpt. Maria cap. I. pag. IIo. to n. II. Oper. S. Heron.

Neque enim dubium es, illam, qua meruit pro liber dis ferre pretium , posse impartiri 'fagium liberatis. ris a inter hac oratio jugis ad Tominum dir F a satur. Duilired by Corale

117쪽

4 DE SERVORUM DEI BEATIFICATIONE

tatur. De S. Ioanne Euangelista Christus Dominus praedixerat, ab eo bi

endum esse calicem passionis: quocirca non inter Consessores , sed inter Martyres est recensendus, licet in pace quieverit, Ac ex serontis olei do Ilo, in quod suerat immissus, Divina protegente gratia , incolumis evaserit; ut in re simili bene ponderat S. Cyprianus sepist. ς 3. ad Lucium Papam Romanum reversum ab exilio Neque enim in tribus pueris minor fuit Mariaurii dignitas , quia, morte frustrara , de camino ignis incolumes exierunt. Aut non consummatus Daniel extitit in Dis laudibus , quia , qui Ieonibus missus D rat ad praedam , protectus a Domino vixit ad gloriam. In Confessoribus Christi dilata martyria non meritum Confessionis minuunt, sed magnalia Divina prο- tectionis ostendunt: ideoque Eusebius, & alii antiquiores eum Martyrem appellant, teste Tillemoni in ejus vita art. s. De Sancto denique Luca non desunt, qui eum recensent inter Martyres, & signanter S. Gaudentius Brixiensis, qui in fine saeculi I v. vivebat . quique per longum temporis spatium in Oriente fuerat versatus. Alii hoc idem asserentes reseruntur

a Tillemoni invita S. Luca . Sed, cum certum non sit, eum Martyrem mortuum fuisse, satis erit ad rem , de qua agitur, scire, eumdem a

Graecis & Latinis titulo Apostoli decorari, & quaestionem de initio cultus Consessorum nihil habere commune cum cultu B. Virginis , & Aposto lorum: communi quippe omnium Ecclesiarum consensu in ipso Ecclesiae principio cultus tum B. Virgini, tum Apostolis delatus est ; uti ponderat Mabillon in pras ad sae. s. Ord. S. Benedicti g. 6. num. 92. Aeta SS. vi ginum Pudentianae & Praxedis , patrisque ambarum Pudentis extantrom. 4. Mui Bollandiani pag. a 99. Ipse Actorum scriptor se nominat Past rem Presbyterum . Constant autem Aeta duplici epistola , altera Pastoris ad Timotheum pariter Presbyterum , altera Timothei ad Pastorem , de insuper ex appendice quadam, in qua Pastor de Praxedis obitu agit. In hac postrema parte historiam totaem haec verba claudunt: Cujus , idest

Praxedis, eo us ego Pastor Presbter sepelivi juxta patrem Pudentem via S alaria in caemeterio Priscilla , ubi forent Orationes roram usque hodie , praestante D. N. I. C., cui est honor ct imperium per aeterea saecula jacvlorum . Amen . Planus & apertus esse videtur sensus eorum verborum . tibi forent orationes eortim usque hodie : consuevisse videntur Fideles eo accedere , ut sese Pudentis, Pudentianae pridem desunctorum , & Praxedis poli illos mortuae . ibidemque una jacentium , precibus commendarent . quarum precum lcorationum vim atque essicacitatem re ipsa iidem Fideles experirentur, multa inde beneficia reportantes. Et quatenus sensus praedietus retineatur, magna profecto dubitatio insurgit adversus statutam epocham initii

cultus Consessorum e nec enim Pudens, nec duae Virgines necem , aut Carceres aliosve Cruciatus passae sunt, attamen ab ipsa morte earum nomen invocatum est , & ipsarum sepulcrum frequentatum est , & mem ria honorata Ac pie culta. Verum Tille montius Acta praedicta tamquam Vocrypha aperte rejicit; & Papebrochius citato tomo Maji inquit, allatλverba

118쪽

ET BEATOR. CANONIZ. LIB. I. CAP. v. 4s

verba : ubi foreηt orationes eorum, tribui non posse convenienter Pastori,& se adjecta suisse ab alio posterioris aetatis ob adjunctam illam particulam usque hodie , cum hujusmodi loquendi modus longiorem temporis i tercapedinem requirat, quam ut in scriptorem contemporaneum c

dere pollit. CAPUT VI.

De EccIesiastico Iudicio requisito, antequam Cultus Religiosus Confessoribus exhiberetur. i U IE contigerunt in cultu Μartyrum , contigerunt quoque in cultu Consessorum . Quis enim unquam sibi suadere poterit, , non potuisse cuItum Religiosum exhiberi Martyri non vindicato , eumdemque potuisse exhiberi Confessori, de cujus virtutibus &miraculis suum Ecclesia non tulisset judicium 3 Severus Sulpitius, qui scripsit principio saeculi v. , in Sita Sancti Martini, qui ex supradietis aut Primus, aut inter primos recensetur Consessores , qui coli coeperint in Ecclesia . narrat cap. II. non longe a Turonensi Monasterio suisse altaria erecta, quod Martyr ibi sepultus esse crederetur : Erat haud longe ab Oppido Turonens ) proximus Monasterio locus, quem salsa hominum opinis velut consepultis ibi Martνribus sacraverat. Tam ct altare ibi a superioribus Episcopis constitutum habebatur . Sed cum nomen Martyris ignoraretur , & certa non adessent de ejus passione monumenta subdit Sulpitius) indebitum cultum suisse a Martino remotum , qui mortuum adjuravit, & vi adjurationis scivit, corpus non esse Martyris, sed latronis , qui propter scelera , quae commiserat, capite fuerat damnatus : Nomen edicit loquitur de sordida umbra, quae . adjurante Martino, apparuit de crimine confitetur latronem se fuisse ob scelera percussum . tu i errore celebratum , sibi nihil eum Martyribus esse commune , cum illos gloria , se poma retineret. a At, ad cultum Consessorum ut descendamus, praesto sunt Canonica jura, quibus , post introductum cultum Consessorum , prohibitum fuit, cultum publicum erga quemcumque Dei servum exhiberi, proindeque sive Martyrem . sive Consessorem , si Ecclesiasticum Iudicium de eorum sanctitate non praecessit set: praesto sunt antiquae solemnes Corporum Consessorum translationes, & elevationes sactae auctoritate Episc pali , in quibus initium Ecclesiastici cultus consistebat; praesto denique sunt Episcoporum decreta pro remotione cultus erga eos , qui ex errore populi, nulloque praecedente Episcopali examine, inter Beatos Consessores publico cultu fuerant recensiti. 3 Et in eo quidem , quod attinet ad Canonica jura supra memorata , ex Concilio Agrippinensi apud Ivonem par. 3. Decreti cap. ς 4. haec habentur: Defessis, seu Sanctis notater in υentis me auctoritare insenioris nisi Episcopo

119쪽

46 DE sERVORUM DEI BEATIFICATIONE

probante, in ejus territorio minime venerentur. Ex Capitulari Caroli Magni ad annum 8ος. col. 27. cap. 17. tom. I. de Ecclesiis seu Sanctis noviter in

ventis statuitur , ut non colantur , nisi Episco probante, salis etiam se deiae, ct de omnibus Ecclesis Canonica auctoritate . In Synodo Atrebatensi Ioc. cit. decernitur, ne se Itis temere Divina solvantur , nisi per praviscialem

sopum vita sepulti examinetur, si secundum Euangelium Christi fuit: Mapud Guillelmum Malmesburiensem s de gestis Pontificum Aulorum lib. r.

pag. a 28. inter scriptores rerum Anglicarum Savilli S. Anselmus sie in sua Sy

nodo statuit: Ne quis temeraria notitate corporibus mortuorum aut fontibus aut

aliis r btis quod tantigisse coguovimus ) sne Episcopali auctoritate reverentiam

Sanctitatis exhibeat. 4 Succedunt solemnes corporum translationes, & elevationes au-

istoritate saetae Episcopali. Saeculo v I. facta est solemnis translatio corporis Ioannis Abbatis Reomensis, opera Leopardini Abbatis, & sociorum, qui cum Gnsilio Episcoporum sanctum altare consimxerunt. Accedente licentia

Aistulphi Archiepiscopi Moguntini, saeta est ab Elgile Abbate Fuldensi

translatio corporis B. Liob e Abbatissae discipulae S. Bonifacii Moguntini Archiepiscopi & Martyris ; & corpus hujus Virginis, cujus in te cessione Deus dignatus est miracula patrare, collocatum fuit juxta memoriam S. Ignatii Martyris. VValburga , seu V Ualburgis labente saeculo v III. magnis cl1ruit virtutibus & miraculis, & Oigarius EpiscopusE1stetrensis ad locum excellentiorem & magis reverendum solemni pompa translationem corporis explevit, teste Philippo Episcopo in lita S. VHIIibaldi, quam vulgavit Iacobus Gretserus cap. 3I. er 3 a. Othmarus Sangallensis Abbas virtutibus Christianis iaculum viri. nobilitavit, de ejus elevatio corporis saeta est auctoritate Salomonis Constantiensis Episcopi dioecesini; teste Isone Monacho S. Galli apud Mabillonium in saec. 3.

Benedict. pari. a. pag. I 64. quae omnia saeta sunt, perspectis vita ejus exemplis, .... s apertis miraculorum sensionibus. Saeculo IX., petente Ful-

rado Abbate, atque instantibus Clericis , facta est elevatio corporis Ur-smari Laubiensis Abbatis, & festiva dies in ejus honorem statuta est, permissu Halidgarii tunc Episcopi Cameracensis teste Fulcuino in Actis Sanctorum Benedictin. seculo 3. pari. I. pag. 2ς7. Saeculo X. Monachi CoenObii Sithiensis solemni pompa corpus elevaverunt Folcuini Tamennensis , alias Tervannesensis in Gallia Episcopi, & in loco tumuli altare construxerunt, consulto tamen prius Stephano ejusdem temporis Tamennens s Ecclesiae Episcopo, teste citato Fulcuino Laubiensi Abbate inter Acta SS. Benedectin. secvis A., pari. I. pag. 629. Et denique saeculo X. refert Baldericus in chronico Cameracensi lib. I. cap. 3 s. par. 6 I. 9 62. Hadulphi Episcopi Cameracensis corpus fuisse elevatum , praecedentibus miraculis , di intercedente auctoritate Fn grani Episcopi Cameracenss: Hujus Sero Sanctitas procedente tempore multis mirisque portentis ostensa est, quorum prAE cipuus testis Ofidituus Monasterii S. Vedasti, Engrano Cameracensi Episcopo, vim

120쪽

ET BEATOR. CANONIZ. LIB. I. CAP. V l. V

visiones , quas plerumque viderat, propalavit. aut ergo testem idoneum animadvertens , sancium corpus levavit; in qua elemtione , ad declaranda S. Uri

merita , mulier quadam ab immundo spiritu mirifice Iiberata est: unde Episcopus laetus, verbo facto ad populum, Beati Hadulphi solemnia in numero SancIorum norificavit. ς Hae, aliaeque consimiles elevationes, congesta undique Ecclesiastica eruditione, collectae legi possunt apud Archiepiscopum Ancyranum Iustum Fontaninum in sua disertat. de S. Perra Urseolo; Ac aliae etiam in hujus operis decursu a nobis exponentur, ubi decreta pariter & praecepta

Ecclesiastica occurrent, quorum ope cultus remotus est , qui ex populi errore fuerat introductus erga aliquos, quorum vita non fuerat sum tenter discussa, aut de quorum miraculis certae non praecesserant probationes : intereaque satis erit indicare statuta S. Anselmi adversus eumdem

abusum , de quo scripsit etiam ad Stephanum Archidiaconum epist. s I. lib. 3. Mando vobis ut eatis ad Rumesei ct dicatis θ dicendo praecipiatis Somna Abbatissae ct Sanctimonialibus ex nosera parte di ex parte Epίρ i remtoniensis,m vestra ; uis nolunt me prohibere illis diυinum officium facere , tunc ex toto

prohibeant, ut nullus honor , qui alicui Sancto exhiberi debet, exhibeatur ab ilIis , aut permittant ab aliquo exhiberi mortuo illi, quem quidam volant pro Sancto haberi . Filium autem ipsius mortui propellite a vilia , nec amplius conυersetur in

illa. De Hugone Linconiensi Episcopo scribit Ioannes Bromptonus Iornalensis, abrogatum suisse cultum a Monialibus monasterii Godoshomensis,& , populo adventante , introductum erga Rasimoniam . Qui plura desiderat consimilium rerum exempla , praeter ea , quae alibi a Terentur, legere poterit eruditissimum Patrem Christianum Lupum in notis ad I v. Concilium Romanum S. Leonis IX.

6 Cum in superioribus loqueremur de Martyribus , diximus, Aeta passionum suisse diligenter collecta : quoad Consessores vero dicimus, e rum virtutes suisse fideliter a probis viris descriptas , & posterorum meminriae mandatas; sicuti bene ostendit Bollandus in praefat. gener. in vit. SS. g. a . in me, ubi haec habet: At non Marurum flum, sed aliorum quoque, qui vitam pie actam insigni opinione Sanctitatis terminassent, praecipue se prodigii essent a morte celebrati, Mibi res practare gesae eonsueverunt. βuam ad rem cum alii viri probi ct eruditi, tum ipse etiam Antisites sudium contulerunt. Pagsm occurrent toto hoc opere exempla, essetque supervacaneum hic universi

velis recensere . Habes in Ianuario vitas non paucas a doctissmis Monachis conscriptas. S. HieronTmo, Cyrilli, Euginio, S. Fauso, S. Beda , RHujhο GIabro . Hugone Flor es, aliis ; a religiosi semis Abbatibus S. Pascha Ratberto, S. Gerardo Silva- majoris , B. Ealredo , Evi elmo , a sanctissmis Epis it S. Gregorio THOI O . S. Gregorio Turonensi, S. Athanasio Magno dic. Item, cum in superioribus de Martyribus loqueremur, diximus, Acta passionum, seu eorum memorias fuisse ab una ad alias Ecclesias transmissa; dc hoc modo eorum cultum ab una ad alias Ecclesias suisse progressuma