장음표시 사용
321쪽
aeceperunt, nisi Spe, s Fide probatis, nequeunt eruare .... demente enim Fulquarentium , largitas erogantium quassatur . Addit porro miracula in morte primorum Martyrum intercessisse, quia Deus praeviderat,ea Eine profutura: MiracuIorum vero signa ideo olim per servos suos Dominus congruenti tempore pra- sabat mundo, quoniam, praescia Divinitate, proficere nihilominus nasolantibus
ea sciebat, nec in vanum currere operarios virtutum cognoverat: ut saltem prodigiorum novitatibus raderent, qui sacra legis praecepta salutaria respuebant; eratque temporibus illis satis congruum, Dei Martyres segnis coruscare virtutum , quoniam rudem dijusum Chrisianismum nunc infructione verborum , nunc exhor ratione scripturarum , nanc sensione Agnorum, nunc etiam trophais inclitis passonum conabantur solidis radicibus feri firmum in cordibus credentium populorum . Denique, ne ex his aliisque in eo opere fuse relatis aliquis existimaret, eum vim miraculorum enervare voluisse , ita concludit: Nec nos ita prosequentes miraculorum penitus abdicamus insignia calesi dono quibusdam collata s con- grvrari tempore Dei per dispensationem nationibus ordinata, sed latratibus rabid
rum canum obviam venimus , qui Martyrum mortuorum intentionem exinanire attentant, dum eos de miraculis redarguere sperant.
ς Uno verbo S. Eulogius confitetur , miracula non adfuisse in passi ne Martyrum Cordubentium, etsi adsuerint in passionibus antiquorum Martyrum ; sed miraculorum desectionem adscribit incredulitati barbarorum , & totis viribus conatur ostendere , mortuos pro Fide suisse inter Martyres recensendos. quod utique non fecisset, si tunc constans viguisset
disciplina de non recipiendis inter Martyres illis, qui miraculorum gloria
6 Argumentum itaque refertur ad illud tempus , quo cognitio causa rum Beatificationis, & Canonietationis ad Sedem Apoliolicam privative delata est: &, hoc quidem tempore inspecto , primo loco se offert Cano-nietatio S. Canuti junioris Daniae Regis & Martyris, quae anno II 64. sacta est ab Alexandro III. summo Pontifice . verum , cum ex alibi dictis desint Apostolicae litterae Canonizationis S. Canuti, tuto asseri nequit, fuisse requisita pro Canonizatione miracula ; idque tantum veris militer asseri potest, conjectura desumpta ex Canonietatione S. Thomae Cantuariensis ab eodem Pontifice celebrata , pro qua scilicet obtinenda facta est miraculorum discussio . ut mox videbitur .
7 Secundo igitur loco obvia fit Canonigatio S. Thomae Archiepiscopi Cantuariensis facta ab eodem Alexandro Papa III. De miraculis autem Thomae intercessione patratis a Deo statim ac ille Martyrio coronatus suit, diserte testimonium dicit Raduimus de Diceto in imaginibus hisoriarum inter bisoria Anglicaηa scriptores Uden tom. s7. his verbis: Orca Pascha Dominus Istis Chrisus , qui in Sanctis suis semper es s ubique mi-r bilii , gloriosissmi aruris sui Thoma Cantuariensis Archiepiscopi vitam laudabilem , o in perabilem in morte consantiam crebris coepit irradiare miraculis,
rit, qui pro tuenda Iibertate periclitantis Ecclem suam ct suorum proscriptisissem
322쪽
ET BEATOR. CANONI Z. LIB. I. CAP. XXIX. 2 9
1or annis sustinuit, dignum cognoscatur ab omnibus reportasse triumphum. VVil lelmus quoque Senonensis Archiepiscopus in sua episola , qua es 8o. Iib. ς. inter eas hujus Sancti editas a P. Christam Lupo) post enarratam mortem S. Episcopo Cantuariensi illatam, non omittit relationem miraculorum ;ut ex verbis dictae epistolae scriptae Pontifici Alexandro desumitur : Ft.
quia pos miri sancti transitum , operante Domino , memoranda quadam ex crebra multorum resatione audivimus accidisse , omnino praeteriri non debent. Dieiturnamque , ct constanter asserisur , pos passionem suam multis apparuitsse in Usu . quibus perhibet, se non mortuum esse, sed vivere, est non vulnera, sed vulnertim tantum cicatrices Viendit. Sane de Martyrio, & causa Martyrii hujus Saneti non una fuit inter Magistros Parisienses sententia . Petrus enim Cantor stabat pro Martyrio & causa Μartyrii, dum Magister Rogerius contraiarium asserebat. & nonnulli id ipsum sentiebant, posito desectu miraculo
rum , teste Caesareo scriptore Contemporaneo in biblioth. PP. Cisere. to. a. in dies. miraculor. distinct. 8. cap. 69. Thomas Episcopus Camuariensis, qui nostis temporibus pro Ecclesia libertate usque ad mortem dimicavit, nullis miraculis insiti persecutionibus coruscavit, satisque de illo pos occisionem disputatum es . Aecommissa subinde miraculorum juridica cognitione Apostolicis in Anglia
Legatis , atque habita Certa eorum notitia, Alexander eum retulit in numerum sanctorum Martyrum ut ex superius allata ejusdem epistola ad Omnes Praelatos Fecisa, in cit. eod. Canoniet. pag. II.) clare desumitur : Nos vero , auditis innumeris es magnis miraculis , qua jugiter per Sancti illius m rita seri, liniversitas narrat Fidelium, est super his non me magno gaudio per dilectos Fratres nosnos Albertum Tituli S. Laurentii in Lucina , ct Theodinum Tituli S. Uitalis Presburos Cardi Ies atque Apsolica Sedis Legatos , qui eadem miracula tanto perspicacius didicerunt, quanto amplius sunt loco vicini, prae-erpue certiores essem, est plurium Hiarum personarum tesimonis fidem , fient debuimus , adhibentes , praedictum Archiepiscopum solemniser in ecclesia, magno ibidem ciericoram, edi laicorum eollegio praesente , in capite jejunii , deliberato
Fratrum uos orum consilio . eanonidavimus, ipsumque decreuimus Sanctorum
cariareo a cribendum . Qua in re Alexander iacutus est exemplum sui Antecetaris Clementis ΙΙ. qui, antequam esset reservatum privativum jus harum causarum Sedi Apostolicae , haud aliter processit ad Canonietati nem Virginis VVi radat ab Hungaris in odium Fidei occisae, quam discussa causa una cum hiraculis ejus intercessione a Deo patratis, teste Bur-hardo Monacho S. Galli lib. de ea tis dicti MonUerii cap. 6. inter scriptore si erum AlamannΜ. Goldasi tom. I. par. I. G ap. Mabillon. sac. 6. Bened. par. I.)in Noriperto Abbate sequentibus verbis supra relatis & nunc iterum reserendis : Obtinuit etiam adminiculante Henrico Imperatore oe conjuge ejus vinete, hoe apud Dominum Aposolicum Gementem II. recitata vita B. UVibora Dejusque miraculis, de tamdiu neglecta re ab ipse Papa redargutus, quatenus ipsam,
praesente Theodorico cinguntiens Episcopo canonizaret, est pro sancta haberi praeseperet, ct anniversarium ipsius diei solemnieandi insilueret.
323쪽
a so DE SERVORUM DEI BEATIFICATIONE
8 Occurrunt tertio loco ea, quae contigerunt in causa B. Petri de C
stro novo in Gallia Narbonensi Monachi Cisteretensiis Legati Apostolici& eontra Haereticos Albigenses Fidei Inquisitoris, qui gladiis impiorum
occubuit die I 6. Februarii anno Domini Iao8. & sic tempore summi Ponti fiet, Innocentii III. Fit itaque ejus commemoratio in Martyrologio Savs Mi, in Martyrologio universali in additionibus ad diem I 6. Februarii, 8c in menologio Cisterciensium; publicusque cultus ei desertur die s. Martii ad S. Gellium in Gallia. & in domibus ordinis Cisterciensis ejusdem
regni, testimonium perhibente Baillet in ejus lita ad diem s. Martii. Historia autem mortis eidem inflictae jussu Raymundi Comitis Tolosani exodio in eum concepto , quia in ipsius ore Verbum Domini non erat alligatum ad saciendam vindictam in nationibus, ct increpationes in populis, uti l quitur Innocentius III. insta reserendus Comitem enim de perpetratis nequitiis juste redarguebat) plene describitur a Petro Valliu SarnMi Monacho Cinerciensi in bisoria Albigensium typis impressa tam . 7. biblioth. flere. cui magna utique fides praestanda est; cum fuerit nepos & comes Guidonis Abbatis Cisterciensis , postea Carcasionensis Episcopi, unius ex duodecim Abbatibus,quos dictus Innocentius ad Albigensium haeresim expugnandam
misit, reste Natali Alexandro in histor. Ecis. μ. I 3. cap. 4. art. I. Narrat Petrus Monachus miracula a Deo patrata ; & signanter . Martyris corpus in claustro monachorum S. Rodii tumulatum. & post longum tempus in Ecclesiam translatum . ita sanum inventum esse atque illaesum , ac si ipsa die fuisset tumulatum ; miramque fragrantiam de corpore & vestibus emanasse, quemadmodum legitur cap. I a. adeo ut de cultu delato post bene probatum Martyrium , & causam Martyrii, & post discussa atque approbata miracula non videatur esse dubitandum . Quamvis enim opponi possit, Petrum anno Iao8. Martvrem fitisse ab Innocentio declaratum , licet tunc nulla miracula secuta fuissent, ut habetur ex eius epis olis ad Amchiepiscopos grbonensem , Arelatensem , Ebredunensem , Aquensem, di men nensem , ct ad Comites, ae Barones ct universius milites per dictas provincias constitutas, quae sunt trigesima prima & trigesima secunda in novo codice Canonizationum : sui profecto sinquit citat. eps. 3I.) eum ob fidem ct pacem , quibus nulla prorsus es causa laudabilior ad mari ritim . sanguinem suum fuderit , claris jam , ut eredimus , miraeulis eortificasset. nisi hoc illorum incredulitas impediret, de quorum Amilitar in Euangelio legitur ; quod Iesus non faciebar
ibi virtutes multas propter incredulitatem eorum : quia , quamquam lingua non
Fidelibus, sed Infirilibus t infit m, Salvator tamen praesentatus Herodi, qui, rese Luca, valde gavisus es, mis ipse , pro eo , quia Aenum aliquod videre feri ab illo sperabat est sarere dedi natus es signum, reddere interroganti res ψumὴ
sciens , quod in operatione signorum non credulitatis inductio, sed vanitatis illum admiratio delictabat . Licet autem illa prava di perversa generatio non sit di-gηβ , ηι ram eito, scut sorsim ipsa quaerit, de suo sol Martyre detur signum, e
pediisse tamen credimus ei, ut unus se pro ipsa, ne tota pereat, moreretur, θηη
324쪽
ET BEATOR. CANONI Z. LIB. I. CAP. XXIX. 2 s I
eis io baretiea pravitatu infecta, per interpellantem occis sanguinem a suo me
lim revocetur errore, quam vivus eam potuerit revocare: non videtur tamen.
hine propositum concludi; cum Pontifex in praedictis epistolis ad ulterio ra non procedat, hoc est vel ad permittendum , ut cultus Martyri deseratur in aliquibus Iocis , vel ad praecipiendum, ut ille in universali Ecclesia colatur ; quibus in rebus consistit Beatificatio. aut Canonizatio. Dece nit itaque Papa in iisdem litteris, ut subdantur anathemati quotquot caedis participes fuerunt; Indulgentias largitur vindicantibus sanguinem justum i absolvit subditos Comiti a juramento fidelitatis & potestatem facit terram ejus occupandi, salvo jure Domini directi; Legatos suos excitat ad opus prosequendum, & ad ponendam animam suam . si fuerit necesse.
in tam glorioso certamine ; ad Comites & Barones sermonem convertit,
ut haereticam studeant abolere perfidiam , & sectatores ipsius, quos ipsis Saracenis dicit esse priores : sed cum de cultu Martyri praestando nullum verbum faciat, & in eisdem litteris aperte se credere fateatur , sutura sui Gse miracula, nisi incredulitas obstitisset, fas est conjicere, dilatos se se Beatitatis honores, usquequo miracula, quae expectabantur, supervenirent: eoque magis , quia ex supradictis ab approbatione Martyrii. & causae Martyrii minime valet illatio ad cultum, seu cultus concessionem ; & etiam quia , cum idem Pontifex Innocentius ante praedictas epistolas in Sanctorum album retulerit Homo num, Chunegundem, & VVulitanum in Anaglia Episcopum , atque mandaverit , ut in die depositionis S. Homo nifestum devote a Christi fidelibus celebraretur, necnon Collectam atque orationes in commemoratione S. Chunegundis, & S. VVulsiani recitandas composuerit, & monumentis Canonizationum inseruerit, his autem similia nequaquam praestiterit erga Petrum . signum evidentissimum est, eum
in praedictis epistolis approbasse quidem Martyrium &causam Martyrii, sed a praeitatione cultus abstinuisse, eo quia miracula deficiebant. 9 se offert quarto Martyrium B. Ioannis Episcopi primum Mantuani, deinde vicentini, qui pro Ecclesiastica libertate tuenda mortem obivit. De ejus morte verbum ni in eap. Intelleximus. de judiciis, & de poenis intersectoribus inflictis in eap. Ad aures . de poenis. Testatur autem Ughellius in Episcopis Vicentinis , Honorium Papam III. praecepisse constructionem processus pro cultu secundum juris solemnitatem eidem deserendo : & de cultu quidem delato nulla dubitatio; sed in processu Apostolico plura miracula ad ejus intercessionem patrata reseruntur, ut videri potest apud Bollandianos ad diem I 6. Martii. Io Se offerunt quinto loco binae Martyrum Canonietationes factae ab Innocentio' IV Petri videlicet Martyris ex ordine. Praedicatorum , &. Stanis lai Episcopi Cra coviensis. De hisce Canonietationibus mentio sit apud Pagium juniorem in bre lario I Ornan. Pontificum in vita Innocentia IV. num. ς T. ct ς8. In Brevi commissionis, quae a Pontifice directa fuit Archiepiscopo Mediolanensi, Episcopo Laudensi , & Praeposito S. Naetarii, im-I i a presso Disiti od by Corale
325쪽
pressio in historia f. Petri Μartyris post primam editionem hujus tomi,
composta a Petro Thoma Campana ordinis Praedicatorum viro erudito , S typis edita anno 174 I. lib. 3. p. q. sic legitur : Gerus ct populus Mediolanenses per communes ac fideles nuncios Tobis humiliter oe eum instantia suntla rant, ni ad gloriam Thi , robur Fidei, depressionem perfidia, ae Christiana
devotianis augmentum , eosdem inclitos viros Petrum videlicet de Verona,& Dominicum ordinis Praedicatorum Fratres ab Haereticis in odium Fidei occisos ) quos regnare cum Christo in Ecclesia triumphanti pretiosa eorum mors,s multifaria prodigiorum argumenta significant, curaremus in AcIsa militanti Sanctorum eatalogo aegretare: de in bulla Canonizationis S. Petri eis. eod. Canonidat. pag. 8ς. miracula reseruntur , & Papa testatur , se in ea seeis ἡdiligenter inquiri: Ceterum quia convenit, ut, quem Dominus in earo magni eat , mundus colat, Nos de sanctitate vita , ac veritate miraculorum ipsius Martyris inquiri fecimus ditieenter . Item in epistola ad omnium Ecclesiarum
Praelatas ibid. pag. 87. sic loquitur : duia plene, ae liquido patuit in ipsius B. Petri Martyris passione , quia post glirisum di reeosensim ejus Martyrium
se suorum multitudine, atque eminentia miraculorum Fides resplenduit . quod quamplurimi Haereιici. e rvmque credentes, ipsius Dei tot , ct tantorum Hyen-mne signorum agnita virtute , ad illius lumen .e suorum errorum tenebris propere redier 3. Porro in bulla Canon irationis S. Stanislat idem Pontifex mem rat , lumen caecis , auditum surdis. verbum mutis , Claudis gressum , epi-Iepticis cerebri robur, & daemoniacis , immundis ab eis ejectis spiritibus, corporum requiem ad ejus nominis invocationem subito a Deo colla insuisse : & in hac utique S. Stanislai causa tanta severitate fuerunt miracula examinata ac discussa , ut Ioannes Cardinalis CGetanus in suis litteris scriptis ad Episcopum Cracoviensem, se ejus Capitulam , de severo praedicto ex mine loquens, haec habuerit, uti legitur in ejus epistola apud Longinum s m vita praedicit Sancti upis impressa apud Boliandianos ad diem T. Mase pag. as 9.Dm. a.) Praeposito Procuratari diximus quasi parabolice: necessarium habet Sanctus vester unum 'aliter operari miracuIum , quia discordantes in miraculis mirabiliter fariar concordare . Et factum es , quod . ubi morbus gravior , ibis tui es suborta propinquior; s subito prius discordes eonversi sunt unanimiter ad
concorditatem concordia , decernentes uniformiter talem virum Canovitatione d
gnissimum , ct per ea , qua fecit, miraevia , quorum extat Iuculenta probatist , veraciter esse sanctum. II Occurrit sexto Breve summi Ponti fieis Alexandri IV. qui , post maturum eXamen relationis Marturii atque miraculorum , cultum indu sit in ecclesia S. Μariae de Sandomitia . & elargitus est Indulgentiam visitantibus eamdem ecclesiam die anniversaria mortis quadraginta no em Martyrum ordinis Praedicatorum . qui in Conventu sui ordinis civitatissandomi riae, dum post Completorium de more canebant antiphonam, Salve Regina, a Scythis devastantibus eamdem civitatem . prout Divin
inspiratione nocte praecedenti suerant admoniti , pro Christi Fide occisi Disiligod by Corale
326쪽
ET BEATOR. CANONI Z. LIB. I. CAP. XXIX. 2s 3
suerunt: uti post Michiovium , Cromerum, & BZovium adnotavit Ca
1a Obvia fit septimo loco celeberrima olim causa Catalani Fabri, &Paschalis Religiosorum ordinis Minorum , qui Μartyres dicebantur, cum in dioecesi Lugdunensi fuissent ab Haereticis occisi . Summus etenim Poniati sex Ioannes XXII. inquistionem commisit Episcopo Valentino , & inter cetera priescripsit, ut in miracula inquireret, quemadmodum legitur
apud Raynaldum ad an. 13a I. num. I T. Praesentium auctoritate committimus
ct mandamus, quatenus, vocatis di adhibitis tecum aliquibus probis viris, tam de vita ct contersatione dictorum Fratrum , quam de professone Fideifacta per eos, dum erant in agone recepti Martyrii consituri, G despontanea suscepti ne dicti Martyrii , quam de dictis miraculis , ac ipsiorum circumstantiis universis . secundum datam tibi a Deo prudentiam, diligenter inquirens, Nobis , qua inveneris , studeas fideliter per tuas litteras nuntiare.
I 3 Occurrit institvo loco Martyrium S. VVern heri a perfidis Iudaeis in odium Fidei occisi anno ia8 . apud V vesaliam villam Trevirensis dioece
sis, Cum esset annorum sere I 4. Acerbissimam proseeto ille mortem sultinuit continuato per triduum Martvrio : minime tamen colitur Ossicio aut Missia , nec usque adhuc in Sanctorum album relatus est; sed tantummodo
ejus memoria est in benedic tione . atque in aliquibus locis , licet sine onficio & Misssa , ex immemorabili sorte consuetudine colitur tamquam Martyr . Extat processus super ejus Martvrio consectus tempore Martini P Pae V. anno I I 8. auctoritate Apostolici Legati Iordani Cardinalis Ursini: & ipsum utique Legatum non tam in Martyrium , & causam Martyrii , quam in miracula judiciali more inquisivisse, constat ex ejus Aetis apud Bollandianos ad diem I9. Aprilis . I4 Se oriri nono loco Martyrium Angeli ex ordine Carmelitarum inter Beatos relati a Pio II. summo Pontifice , ut ex Ioanne Balaeo ad n tarunt Bollandiani tom. a. mensis Maji pag. s . Dicit de Pio Papa II. quod Angelum Carmelitam Martyrem cunmietavit . . . sed bbe defla Osscii concessone,
aut, ut nunc vocamus, Beatrficatione intelligendum esse , bene monet Leetana . Porro . omissa controversia magnis animorum motibus agitata inter P. P
pebrochium Societatis Iesu , & P. Sebastianum a S. Paulo Carmeli tam si per miraculo compressionis cursus fluminis Iordani, dum Angelus una cum sociis ex nimia defluentium aquarum exerescentia illud trajicere non poterat; de aliorum sane miraculorum patratione certa non desunt argummenta , antequam ad ejus Beatificationem fuerit a sancta Sede processum, ut ex iisdem Aetis Bollandianis desumitur pag. ς 8. Ex loco , ubi prius jacue rat corpus , fons vivus aqua nitidissima is suavissimi odoris emanaυit; ex ea vero parte , ubi caput Martyris reqviescebat . expit suere medicinalis olii Iiquor . . . multique agrati illo die flemi descendunt per gradus sentis. Aturi eorpus eorum . im orantes Martyris auxiIium , et sensim, populo spectante , recipiunt sanitatem, praesertim bernici, et paralytici.
327쪽
as DE SERVORUM DEI BEATIFICATIONE
1 s se offerunt decimo loco Martyres Berardus, Petrus, Othonus , Accursius, & Adjutus ex ordine FF. Minorum, qui fuerunt in Beatorum numerum relati a Sixto IV. & quorum fit commemoratio in Martyrologio Romano ad diem I 6. Ianuarii. Apostalicae litterae autographae sunt in archivo S. Mariae de Ara-caeli Urbis, typis autem impressae in Actis Bollandianis rem. a. mensis Ianuarii pag. II. Acin eorumdem similiter Martyrum causa nedum discussum suisne Martyrium, atque occasionem Martyrii, verum etiam examinata suisse miracula , convincitur ex citatis ipsis litteris
Apostolicis , ubi: Pro Chriso mortem subierint, s Martyrii palmam IIoriose
promerentes, plurimis miraculis in ipsa morte , s pos claruerunt.16 Occurrit denique Martyrium septem aliorum FF. Μinorum apud Septam in Mauritania Tingitana, Danielis videlicet, Samuelis , Angeli, Domni, Leonis, Nicolai, & Hugolini, qui ob Euangelii praedicationem ,& Mahumeticae Sectae consutationem , capitibus abscissis , Martyrii palmam anno Iaa I. adepti sunt. Eorum nomina reseruntur in Martyrologio Romano ad diem I 3. Octobris. Paulo autem post eorum gloriosum obitum
Dionysius Primogenitus Regis Alphonsi Portugalliae a Rege Marochitano
impetravit, ut eorum corpora in Hispaniam transferrentur ; & hujus equidem translationis occasione Deus dignatus est miracula operari, a quorum patratione miraculorum cultus habuit initium , ct die 8. Octobris eorum festum celebrari incepit, uti late habetur apud Baillet in eorum vita ad diem I 3. Octobris . Deinde, cum Fratres Minores Cultus approbationem obtinere cupientes, supplices preces exhibuissent Leoni X. ipse praedictum cultum approbavit, data etiam sacultate eorum nomina invocandi in litaniis, ut ex ejus Brevi typis impresib apud VVad ingum tom. I s. u. T. plene desumitur . Quamvis enim miraculorum mentio non fiat in eodem Brevi Leonino , ea tamen reseruntur in lectionibus propriis, quae recitantur in Ordine FF. Minorum S. Francisci die I 3. Octobris, necnon in chronicis Μarci Ulyssiponensis pari. I. lib. . eap. 34. Et, ne quis crederet, ea
patrata fuisse post dictum Breve, satis erit librum conformitatum legerea. pari. pag. 87. Magnae quippe est auctoritatis , ut alibi videbitur , & scriptus fuit anno I 38ς. in quo loe. eis. haec habentur : Filius Regis Portu gallia pro dono petiit, ct accepit, est in Hispaniam transulit. sermo est de corporibus horum Beatorum in per quorum Amragia Deus musta mira operatur ad ghriam suam θ honorem . C Α- Diqiti co by Corale
328쪽
De saera Congregationis rituum consuetudine quoad iracularum nee sptatem in causis Martyrum .i institutam sacrorum rituum Congregationem , nonnullae Ma tyrum causae fuerunt in ea propositae atque expeditae; quarum prima fuit viginti trium Martyrum Iaponensium ex ordine S. Francisci, ac trium ex Societate Iesu . Itaque juxta morem tunc temporis receptum discussa fuit causa a tribus Rotae Auditoribus . Coccino, ManZ nedo , Pir ano . & ab eis edita fuit relatio. In tertio autem relationis articulo iidem suis quidem probarunt, miracula in causis Martyrum non esse necessaria ; at aliqua tamen mirabilia proposuerunt , quae miracula tertii generis jure & merito dici poterant: quin immo unum in medium attulerunt, quod non solum mirabile , sed & verum miraculum dixerunt. Delata postea causa ad sacrorum rituum Congregationem. ipsa utique processit ad ulteriora, sed quod sibi constitisset de Martyrio, & miraculis;
uti colligitur ex sequenti decreto: In causa Canonietationis viginti sex Martyrum , referente Illustris. Cardinali Muto, sacrorum rituum Congregatio censuit. consare de Martyrio . o' miraculis ; ideoque, si Sanctissmo placuerit, posse δε- veniri ad actualem Beatificationem . ct Canoni nationem: 3. Iulii I6a7. Item ex Brevi Beatificationis eorumdem edito in Aetis Bollandianis tom. I. mensis Februarii pag. 7 o. & apud Castellinum de certit. Hor. SS. pag.48 s. ubi: Referente dilecto RIio nostro Tiberio Tituli S. Prisca Presbtera Carinali Muro nuncupato , discussa , censuerunt. consare de Martyrio , ct miraculis . a Secunda causa suit B. Iosaphat Martyris Pollocensis : &. quia tunc vigebat etiam consuetudo praevii examinis trium Rotae Auditorum , edita idcirco relatione a Coccino , Pirovano , & Mertino , iidem in parte secunda sese probare conati fuere , miracula in causis Martyrum non esse nece saria ; ac proinde emendandam asseruerunt lectionem Ostiensis antesignani in sum. lib. 3. de Reliq. m venerat. SS. opinionis miracula requirentis, ita ut in locum verborum: Sed quaeritur taηtum de miracuIis, et causa propter quam pQ sunt: substituenda dixerint haec alia : Sed tantum quaeritur de Marurio, et causa passonis . Emendandam . inquam , tum quia Ostiensis constituere volebat differentiam inter Martyres, & Consessores, quae sine dictorum verborum emendatione haberi non poterat; tum quia in commentariis ad cap. Audivimus , de Reliq. et venerat. SS. postquam sermonem habuit de requisitis in Canonietatione Consessorum , & signanter de miraculis , subdit sub num. ς. Hic autem ordo non semper ad unguem hactenus es servatus, et maxime , quando agebatur de Martyrieatis pro Fide; illi enim consueverant facilius o lavius expediri, nullo amplius facto verbo de miraculis . Subinde tamen ipsi Rotae Auditores in pari. . relationis nonnulla miracula a Postulatoribus
329쪽
proposita retulerunt, iisdemque relatis, ita dixerunt: Super quibus tamen
probationibus cirra miracula cum agentes pro venerabili Iosaphato non mulium in-
erant, transivimus ad excussonem prodigiorum et Agnorum quorumdam admirabilium ps mortem Praesulis secutorum, quibus videtur Deus voluisse comprobare veritatem ejus Martyrii.
3 Post editum judicium Rotale causa delata fuit ad sacrorum rituum Congregationem , & in ea propositum fuit dubium , an consaret de Martyrio , ct causa martyrii ; sacra autem Congregatio censuit constare : Propositum fuit dubium ab Eminentis. Pamphili O , an conset de Martyrio , ct eausa Marurii; ct sacra Congregatio censuit, consare de Martyrio, s causa Maru-rii : 9. Augusi I 64a. Tum Secretarius sacra: Congregationis excitavit ditacultatem , an essent necessaria miracula in causis Martyrum ; & sacra Congregatio demandavit, ut articulus in absram examinaretur : Cum ad in-μηtiam mei Secretarii excitatum fuisset dubium , an in declarandis Martyribus esset a sacra Congregatione , prater examen Martyrii , s cause Martyrii, inquirendum etiam de miraculis , non quidem tamquam necessariis ad faciendram Martyrem , juxta coHmuniorem opinionem Theaeorum ct sacra Rota, sed tamquam probationes certiores O illusriores ipsius causa martyrai, ct praesertim actus interni malis in Martyre, juxta praxim alias secutam ab eadem sacra Congregatione in Iaponen. vI. Martyrum 3. Iulii I 627. factum fuit de hoc tembum per Eminentiss. Pamphilium Ponentem , ct sacra Congregatio mandavit, disputari dubium in abfracto , di interim in hae causa videri etiam de miraeviis :die 6. Augusi I 64 a. Verum sacrae Congregationis Consultores non suerunt invicem concordes , ut ex sequenti suffragiorum relatione percipitur, quae est upis impressa apud Matiam de Canorid. Sanctor. pari. S . cap. 3. num. I. Disputatum fuit in genere pro causis Martyrum , quae solent in sacra Congregatione examinari, virum pro declarando Martyre a Sede Amsolica requirenda sint miracula; ct aliqui, scilicet P. Lucas, T. Alciatus , licet hie ambigue, Reu reudisymi AIbirius . Ghiserius, Dunoetet, ct remotius , fuerunt in voto, quod non mi requirenda , ex eo , quod Martyrium ad insar Baptismi operatur in in santi remissonem peccatorum , s confert eratiam , est ex eo , quod innumerabiles Martyres colantur in Ecclesia, de quorum miraculis non consat, nee Ecclesia de illis mentionem facit. Alii vero fuerunt in voto , quia requirantur , scilicet Aterendiss. Oregius Sacrim , Magiser sacri palatii, Episcopus civitatis Plebis , Promotor Fidei, se non conset de actu interno , est ego , ex eo quod ad consummandum Martyrium requiratur voluntas probata patiendi pro Fide , vel ju- sitia , ct permansio in charitata 1sque in mem ; qua veritas , cum remeat in corde, cujus tantum Deus scrutator es , di pendeat ab actu interno snali, non
potes probari, nisi per Agnain a Seo, quod es miraculum , Me mirabile. Sed
videbantur concordari isa opiniones ex suppositione , quod nimirum , dato vero Martyrio, miracula non sint necessaria; ad hoe mero , ut in individuo hoc , is hoc Martyrium probetur verum , miracula requirenda esse : die I 3. Sept. 16ψa.
Et ideo sacra Congregatio articulum illum in ab racto propositum non resolvit: Disiligod by GOrale
330쪽
ET BEATOR. CANONI Z. LIB. I. CAP. XXX. a s 7
lvit : quia tamen agebatur de re gravissima, statuit actu ipso adhaerere opinioni tutiori miracula requirenti , eo maxime , quod haec sanet e Sodi, consuetudini eiset uni sormis: Proposito per Eminentiss. Pamphilium Ponen-rem , saute diserepantia praedictarum opinionum, quid agendum esset in causas i D i Asaphat Archiepiscopi Pollacensis, an procedendum ad ulteriora , non
consito de miraculis , an vero de miraculis cognoscendum; sacra Congregatis ηihil in tam ardua quaesione declarare volens, transivit cum opinione tutiore validiore, cum agatur de summa re , in qua Sedes A solica accuratissime procedere debet; ct juxta antiquam praxim unanimi consensu mandavit, examinari miracula : die I 3. Septembris I 64a. Tum post 'a his cohaerenter editum sui ta summo Pontifice Urbano VIII. Breve Beatificationis, de quo in Bullario Romano stom. buli. 3o . dicti Pontificii g. I.) Congregatio sacrorum rituum
die a. Martii I I. censuit, consare de validitate processus I die vera I . Ω-ptembris I 6 a. consare de Martyrio, ct causa Martyrii; die demum a a. M tembris ejustem anni I 642. consare eriam de miraculis , ideoque eidem Coneregationi iideri, s do bis placeret, pssse dictum stimum Dei Asaphat Beatorum
4 Tertia causa est B. Petri de Arbues, de qua quidem quando adium
suit, jam ab aula recesserat mos editionis relationum Rotalium . Petrus itaque Franciscus de Rubeis Fidei Promotor suas exaravit animadversones una cum apparatu ad materiam Beatificationis, & Canoni rationis Martvrum . In hoc autem testatus est usum miracula requirendi in causis Martyrum Perpetua , ct conflans Ecclesiae Romana consuetudo fuit, in Maruribus
etiam miracula exigere ad eorum Beatificationem , ct Canonizationem , ut veri
Marurii consuamnatio , ct gloria ob illud in caIesi Ierusalem adepta illis , qt asi Dei digito , manife*tar Ecclesia militanti. Ideoque , pos approbatum Marturium , Accausam Martyrii , transitus saetus est ad discultionem miraculorum , uti colligitur ex sequenti sacrae Congregationis decreto : Proposita per Eminentis. D. Card. Sacchetrum dubia , an conset de Martyrio, ct catis
Mart ii serti Dei Petri de Arbues , Sanctissmus , praevia discnssone , de Fratrum constio censιit, consare de Martyrio. ct causa Martyrii; ac proinde adulteriora procedendum esse, nempe ad discussionem miraculorum . si qua operari dignatus es Omnipotens intercessone Sel intuitu ejusdem servi Dea : die II. Decembris I 66 I. Examinata propterea , & approbata suerunt miracula, quemadmodum ex hoc alio decreto desumitur : Aeriter discusso dubio prope sto per Eminentiss. cisum , an consaret de duodecim miraculis des. raptis ex prccesu compulsoriali, sacra rituum Congregatio habita coram Sanctissmo die a ei Septembris I 663. declaradit, constare de tertio, ct sexto miraculis oc. ac proinde , facta per eumdem Caia. Istim plena Or ks ncta relatione eorum omnium, qtia tu eadem causa Iesa sunt, deque sanctitare vitae, Tirtutibus , Mart)rio , ct causa , Iaruru , prodigio emermescentiae ct multiplicationis sanguinis , smiraculis supradictis , sacra eadem O reeatio censetit, quandochmque tuto de 'iri' se ad solemnem Caudinidationem Petri Arbusi Itixta riItim edi . attento,