장음표시 사용
121쪽
V A R T v s . 'Tecta mitis obambulaulad licet variis malis Minnen Arcadis alitis bitum miserans ducem
am tamen mala remiges re pocula etraxerant; 'amsues Cerealia' ylastis pabula vertestant.' -ῖι nihil manet inteVum oce, corpore,perditis.
constra, quae patitur, gemit., leuem mmium manum Ire potentia gramina, rembra quae valeant lisei, I orda vertere non valent. etrare est hominum vigor irre onditus abdita nec umena potentius . ι '
ra,quae penitin meant, ec nocensis eorpori .entis . vulnere sMinutat. . viis P R O S A I I I I. T v M ego, fateor. inquam, nee in
cia diu victo vitisses, tametsi humani
122쪽
324 - L I B Rcorporis speciem seruent, in belluas tamen animorum qualitate mutari. . Sed quorum atrox scelerataq. mens bonorum pernicie
saeuit,id ipsiim eis licere nolui siem. Nec licet, inquit, uti conuenienti monstrabitur loco. sed tamen si idipsum quod eis licere
creditur,auferatur, magna ex parte sceleratorum hominum poena releuatur. Etenim,
quod incredibile sorte cuiquam vide tur, in seliciores esse necesse est malos, cum cupita persecerint, quam si ea, quae cupiunt, implere non possint. Nam si miserim est voluisse prata a, potuisse miserius est , sine quo voluntatis miserae langueret effectus. Itaque cum sua singulis miseria sit, tripliei infortunio necesse' est ut urgeantur , quos videas scelus velle posse perficere. Accedo, inquam : sed uti hoc infortunio cito careat, patrandi sceleris possibilitate deserti, Mhementer exopto. Carebunt, inquit, cyus, quam vel tu forsitan velis , vel illi seste existiment esse carituros. Neque enim est aliquidin tam breuibus vitae metis ita serum, quod exspectare longum immortalis prae sertim animus putet: quorum magna spes,&.excelsia facinorum machina repentinu
atque insperato saepe fine destruitur. quod quidem
123쪽
quidem illis miseriae modum futuit. Nam si nequitia miseros facit, miserior sit neces.se est diuturnior nequam quos infelicissimos esse iudicarem,u non eorum maliciam saltem mors extrema finiret. Etenim si deprauitatis infortunio vera conclusimus,infinitam liqvht esse miseriam, quam esse constat aeternam. Tum ego, mira quidem, inquam , &concessu disiicilis illatio: sed his ' ea, quae prius cocessa sen . nimium con- m,ν. uenire cognosco. Recte, inquit,existimas: sed qui conclusioni accedere durum puter, . aequum est vel filsum aliqui J praecessisse demoliret, vel collationem propositionugi non esse. essi cena necessariae conclusionis. ostendar: alioquin concessis praecedetibus, nihil prorsiis est, quod de illatione causse-rur. Nam hoc quoq. quod dicam, no minus mirum videatur,sed ex his quaesumta sunt, aequeest necessariu. Quidnam Pinquam. Feliciores , inquit, esse improbos supplicia luentes, quam si eos nulla iustitiae poena: Erceat. Neq. id nunc molior, quod cuiuis veniat in mentem, corrigi ultione prauos mores,&ad reistum sapplicij terrore deduci, ceteris quoque exemplum esse culpa
da fugiendi : sed altu quod modo infe - .
124쪽
Iiciores esse improbos arbitror impunitos,
tametsi nulla ratio correctionis . nul Ius respectus habeatur exempli. Et quis erit, inquam, praerer hos alius modus 3 Et illa, b nos, inquit,effinfelices, malos vero miseros nonne concessimusὶ Ita est,inquam.St-igitur, inquit. miseriae muspiam bonum mi-
. quid addatur, nonne felicior est eo, cuius pura aeselitaria sine cuiustiua boni admi- stione miseria est 3 Sic, inqua, videtur. id si eidem misero, qui cunctis careat bonis,
praeter ea,quibus miser est, malu aliud fuserit annexu , nonne multo infelicior eo censendus est, cuius infortunium boni participatione releluatur Z Quid niὶ inqua Habent igitur improbi, cu punmtur,quide boni aliquid annexu,poena ipsam scilicet, quae ratione iustitiae bona est,iidemq. cii supplicio carent, inest eis aliquid ulterius mali , ipsa impunitas,quam iniquitatis merito malum esse consessus ea. Negareno possum. Multo igitur in Miciores improbi sunt iniusta impunitate donati, qu m iusta ultione puniti. Sed puniri improbos iustitii impunitos vero elabi,iniquu esse manifestu est. Quis id ne
get Sed ne illud quide ait,quisquariegathi . bonu esse omise , t iustu est: tantraq. quod
125쪽
iniustum est, malum liquet esse. Tum ego: quide consequentiassint eis,quae pauialo ante conelusa lunt. Sed quaeso,inqua,te, nullane animam supplicia post defunctum morte corpus relinquis Et magna quidem, inquit: quorum alia poenali acerbitate, alia vero purgatoria elementia exerceri puto. Sed nunc de his disserere consilium no est. Id vero hactenus egimus,ut, quae indignis sima tibi videbatur, malorum potestaS. eam nullam esse cognosceres: quosque impuni-tOS querebare, vaderes numquam improbitatis sitae careresuppilatis. Licentia, quam cito finiri precabaris, nec longam esse disceres: infelicioremque sore, si diuturnior; infelicissimam verδ, si esset aeterna. Post haec miseriores esse improbos. in tu sta impunitate dimistas , quam iusta ultione punitos. Cui sententiae consequens est, ut tum demum gravioribus suppliciis urgeantur, cum impuniti esse creduntur. Tu ego, cumtUas,' inquam, rationes considero, nihil dici verius puto. At si ad hominum iudicia reuertar,quis ille est,cui haecno crededam o-d ,sed saltem non audienda videantur Ita est, inquit, illa. Nequeuntenim oculos tenebris assuetos ad hree perspicuae veritatis
126쪽
. attollere, simile . auibus sunt,quarum intuitum nox illuminat, dies caecat. dum enim non rerum ordinem, sed suos intuentur affectus,vel licentiam ,vel impunitatem scelerum putant esse felicem. Vide autem quid aeterna lex sanciat. M elioribus animuli ' consermaueris nihil opus est iudice' praemium deserente: tu te ipse excellenti ribus addidisti. Sutudium ad peiora deflexeris,extra ne quaesieris vltorem ; tu te iplein deteriora detrusisti; veluti si vicibus ser-didam humum, caelum q. respicias, cunctis extra cessantibus, ipse cernendi ratione nuceoeno,nunc sideribus intercise videaris. M
ulgu,ista non respicit. Quid igitur hisne accedamus, quos belltas similias esse' monstrauimus ὶ Quid, si quis.amisso penibius visit, ipsum etiam se habuisse obliuisceretur intuitum,nihilq: sibi ad humana pedi
sectionem deesse arbitraretur, num videteseade caecos putaremus 3 Nam ne illud quidem acqu iescent, quod aeque ηalidis rationum nititur firmamentis, ins eliciores esse eos, qui faciunt , quam qui patiuntur iniu- . riam. Vellena, inquam, has ipsas audire rationes. Omne,inquir,improbum num sirp-
plicio dignum negas t Minime. Mfelices
127쪽
em esse,qui iunt improbi multipliciter liquer. Ira est, inquam . . Qui igitur supplicio digni stant,miseros esse non dubitas C-υetiit, inq uam. Si igitur cognitor,ait, resideres,cui supplicium inferendum putares, eicie qui fecisset, an qui pertulisset iniuriara Iec ambigo , inquam, quin perpesse satisfacerem dolore facientas. Mi serior igitulobi iniuriae illator, quam acceptor en videretur. Conctequitur, inquam. Haec igitur , alii 'que de caussis ea radice nitentibus, quod turpitudo suapte natura miseros faciat, apparet, illata cuilibet iniuriam no accipientis, sed inserentis esse miseria. . Atqui nunc , ait, contra fa sunt oratores'. pro his enim,qui graue quid, acerbumque perpessi fiant, milerationem iudicum excitare coriantur, cum magis admittentibus iustior miseratio debeatur et quos non ab iratis, sed
A propitiis potius, miserantibusque accusatoribus ad iudicium, veluti aegros ad medicum,duci opόrtebat,ut culpae morbos supplicio resecarent: quo pacto desentrum opera vel tota frigeret, vel si prodesse ho-/mitii bus mallet in accusationis habitu vertexetur. Ipsi quoq, improbi, si eis aliqua rimula virtutum relictam fas esset adspicere,
128쪽
vitiorumq. serdes poenarum cruciatiuus aedeposituros viderent, compensatione a dipistendae probitatis, nee hos cruciatus esse dicerent,defensorum q. opera repudiarent,ac.se totos accusatoribus, iudicibus4ue permitterent. quo fit, ut apud sapientes nullus prorsus odio locus relinquatur.Nam bonos quis nisi stultissimus oderit Z malos vero Odisse ratione caret. Nam sicuti corporum languor,ita vitiositas quidem est quasi mor- :bus animoru. Cum aegros corpore minii mord gnos odio, sed potius miseratione iudicemus,multo magis non insequendi, sed miserandi sunt, quoru mentes omni languor atrocior urget improbitas. .
QII D tantos iuuat excitare motus, i
Et propria fatum sollicitare manuὶ Si mortem petitis, propinquat ipsa
Spontes , voluereis nes remoratur equos, Ruosserpens,leo ,tigrita. ursin, ver D entapetunt,ijdem se tamen ense pepunt. An istant quia,di deniqMemores,
Iniustas acies, ctfera bella mouont, Alternisque volunt perire telis Non ess iusta satis saeuitiae ratio . . 'Cis aptam meritis vicem res re
129쪽
i Milige iure bonosis miseresce malis.
. H E I C ego video,inqua, quaesit vel sm licitas, vel miseria in ip is proborum atque improborum meritis constituta. Sed innae ipsa fortuna populari, non ni Ll boni, malἱ-ue inesse perpendo. Neq. enim sapientum quisquam exsul,inops, ignominiosus'. esse 'malit poti iis,quam pollens opibus, honore
reuerendus, potentia validus, in sua permanens urbe florere. Sic enim clarius, testatius'. sapientiae tractatur ossicium, clim in contingenteis populos regentium quodammodo beatitudo transfunditur: cum praesertim carcer, lex, ceteraq. legaliu tormenta poenaru perniciosis potius ciuibus, propter quos etiam constituta sunt, debeantur. Cur haec igitur versa vice mutentur, scelerumq. supplicia bonos premant, praemia virtutu mali rapiant, vehementer admiror, quae l. tam iniustae confusionis ratio videatur,ex te scire desidero. Miniis is enim mira- η ιυη Ter,si misceri omnia fortuitis casibus credere. Nunc stupore meu Deu rector exagSe-rat,qui cum saepe bonis iucuda, malis aspe- 'ra, contraq. bonis dura tribuat,malis optata