Moriæ encomivm. By Des. Erasmus. Annotated by G. Listrius

발행: 1648년

분량: 543페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

371쪽

n o Rr T, o Lo G. 3ςr Proinde uidebar mihi repetisse rationem , ut delicatis animis hac arte tanquam obreperem cum voluptate quoque medere r. Et saepenumero conspexeram, sestivum hoc loco

sum admonendi genus multis feliciis me cedere. Quod si respondebis, personam, quam induxi , leviorem esse quam ut sub illius rartextu de rebusteriis disputetur, hanc culpam fortassis agnoscam Inepti reprehensionem non

admodum deprecor, amarulenti de precor quamquam millud probe tueri possem, si non alia ratione certe tot gravissim brum hominum exemplo,

quos in ipsius libelli praefatiuncula recensui. Aid autem facerem' Diversabar id temporis apud Morum meum. o Italia reversus , ac renum dolor complusculos dies domi continebat. mea bibliotheca nondum fuerat advecta, tum si maxime fui det, non sinebat morbus quicquam in gravioribus studiis acrius agitare. Coepi per ocium

Morias encomtum ludere, nec in hoc sane ut ederem, sed ut morbi molestiam hoc velut avocameneto lavalem. Ores

372쪽

3ά E RA Mus xo T. Operis incepti gustum amiculis ali. quot exhibui, quo jucundior esset risus cum pluribus communis. Quibus cum vehementer placuisset , institerunt uti pergerem : obsecutus sum , in hoc negocii septem plus inrisdies impendi qui sane sumptus mihi pro argumenti pondere nimius etiam videbatur. Deinde quorum instinctu scripseram , eorundem opera depori tus in Galliam libellns, formulis excu-sus est, sed ab exemplo non solum

mendoso, verum etiam mutilo. Porro

quam displicuerit, vel illud satis est argumenti, quod intra pauculos menses plus septies fuerit typis stanneis propagatus, idque diversis in locis. Demi-xabar ipse, quid ibi cuiquam placeret. Hanc, mi Dorpi, si ineptiam vocas,

habes reum confitentem , aut ceri non reclamantem. Ad hunc modum

per ocium, Lamiculis obsecundans ineptivi, idque semel duntaxat in vita. Quis autem omnibus horis sapito At ipse fateris, ceteras lucubrationes meas ejusinodi esse, ut iuxta piis atque eru-duis omatibus magnopere probentur

373쪽

AD DOR P. THEOL. 363 Qui sunt illi tam rigidi censores , vel potius Areopagitae, iri horam ni Vel .unam ineptiae culpam nolint condonares Quae tam insignis morositas, tunico ridiculo ostensi libelli, tot vigiliarum superiorum gratia repente scriptorem spolient ' Quot ineptias aliorum proferre postem , hac multis partibus ineptiores , etiam in magnis Theologis, dum rixosas frigidi illimas

quaestiones comment , de nugacissilmis nugis perinde ac pro focisi aris inter se es gladiantur Atque isti tam ridiculas fabulas vel ipsis Atellanis ineptiores, citra personam agunt Ego

certe verecundius, qui cu ineptior esse vellem, Stulticiae personam obtexui r quemadmodum apud Platonem Socrates obtecta facie laudes Amoris recitat, ita ipse fabulam hanc personatus egi Scribis, ab istis ipsis , quibus

argumentum displicet, Sc ingenium, Metuditionem , Deloquentiam probaeti, verum eosdem ostendi nimis libera mordacitate. At isti reprehensores plus etiam libuunt mihi quam velim . quanquam nihil moror hanc laudem, .

374쪽

;s Ea As Mus o T. praesertim ab his prosectam, quibus ego nec ingenium esse puto , nec eruditionem, nec eloquentiam, quibus si pollerent, mi Dorpi, crede mihi, non tantopere ocis offenderentur, salutaribus magis quam ingeniosis aut eruditis. Oblecro te per Musas, quos tandem oculos, quas aures, quod palatum adserunt isti quos offendit in eo libello mordacitas' Primum quae potest illic esse mordacitas, ubi nullius omnino nomen perstringitur praeterquam meum Cur non venit in mentem, quod toties inculcat Hieronymus, ubi

generalis est de vitiis disputatio , ibi nullius esse personae iniuriam Quod si quisquam offenditur, non habet quod expostulet cum eo qui scripsit ipse si

volet secum agat iniuriarum, utpote sui proditor, qui declararit, hoc ad se proprie pertinere quod ita dictum est)e omnibus, ut de nemine fudictum, nisi si quis volens sibi vendicet. Acinon vides me toto opere sic a nominibus hominum temperasse, ut nec gentem ullam acrius taxare voluerima Etenim ubi cuique uatioui peculiarem

375쪽

bo militiae laudem, Italis literas & loquentiam, Anglis lautas mensas, sormam , caeteris item eiusmodi quaedam, quae quisque in se dicta, vela noscat non illibenter, vel certe cum risu audiat. Ad haec, cum juxta argu

menti suscepti rationem, per omninmortalium genera volvar, in taxatacis singulorum vitiis verser , quaesis quid usquam aut dictu foeda occurrit aut virulentum Vbi flagitiorum sentinam aperi, ubi secretam illam vitae humanae moveo Camarinam allis nescit, quam multa dici potuerint in malos pontifices, in improbos episcopos, sacerdotes, in vitiosos princis pes, breviter, in quemvis ordinem , ad Iuvenalis exemplum , non puduisset ea mandare literis, quae multos non pudet facere Tantum festiva quaedam& ridicula magis quam foeda recensatismus, sed ita recensuimus ut obiter Mmaximis de rebus nonnunqua admoneamus , quod illos scire magnopere referat. Scio tibi non esse vacuum ad huiusmodi nugas descendere, sed ta'. metri.

376쪽

3ό Ea As Mus o T. mens quando dabitur ocium, fac aetentius excutias ridiculos illos Moria jocos, nimirum comperies non paulo magis quadrare ad Euangelistarum 2 Apostoloru dogmata , quam quorundam splendidas , sicuti putant, masnis dignas magistris disputationes. Atque ipse quoque in tuis litetis non distiteris, pleraque vera esse, quae illic

referuntur. Verum existimas, non expedisse, Auriculas teneras mordaci radere vero Si putas, nullo pacto libere loquendum esse, nec unquam promendam esse veritatem , nisi cum non offendit cur medici pharmacis medentur amaris, 'εων πανinter laudatissma ponunt remedia' Quod si illi fac; unt , corporum medentes vitiis, quanto magis par est nos idem facere in acandis animorum morbis 3 Obsecra inquit Paulus, argue, increpa opportune, impol tu ne Apostolus vult omnibus modis insectanda esse vitia,& tu nullum vis huicus attingio praesertim cum id ca moderatione fiat, ut

ne possit quidem quisquam laedi, nisi qui studio laeserit se ipsum. Quod si

377쪽

A DOR P. THEOL. 367 ulla est ratio citra ullius ostentam, medendi, itiis hominum, haec una, ni

fallor, est omnium maxime accommoda, cum neque nomen cuiusquam editur, deinde cum temperat G abus quorum commemoratione quoque bonorum abhorrent aures Etenim

quemadmodum in Tragoediis quςdam

atrociora sunt, quam ut oculis spectatorum conveniat exhiberi, narrasse sum cia : ita in hominum motibus ouaedam obscoeniora sunt, quam ut Verecunde polli iri narrata Postremo cum

illa ipsa quae narrantur sub ridicula persona per lusum Gocum efferuntur, ut omnem offensam sermonis hilaritas excludatri an non videmus, quantum aliquoties apud severos etiam tyrannos valeat ocus commodus,

di in tempore dictus ' Quaeso te,quae preces, quae seria oratio potuisset registilius animum tam facile placare, quam militis ocus ' Immo , inquit, nisi la-oena nos destituisset, longe atrociora tueramus in te dicturi Arrisit rex, cinnovit Nec sine causa tam diligenter de risu praecipiunt duo summi be- ID Ic5

378쪽

xores M.Tullius o Quintilianus. Tan eam vim habet lepos jucunditas se monis, ut etiam in nos apte tortis discteriis delectemur id quod de C. Caerare literis est proditum. Proinde si fateris vera quae scripsi, si festiva magis quam obscoena; quae ratio commodior cxcogitari poterat medicandi comis munibus hominum malis 3 Primum ipsa voluptas illectat ad legendum,4 illectum remoratur. Nam in caeteris alias res alii venantur. Voluptas ex aequo blanditur omnibus, nisi si quis stupidior est, quam ut literatae voluptatis sensa tangi possit. Porro qui illic offenduntur , ubi nullius editur nomen, ii mihi videntur haud multum abesse a muliercularum affectibus, quae si quid in malas foeminas dictum

sinerit, sic commoventur, quasi ea conis

tumelia ad singulas pertineat oursum si quid laudis tribuatur probis mulieribus, sic sibi placent, quali quod unius aut alterius est, id pertineat ad omnium laudem. Absit hoc ineptiae genus a viris, at multo magis aberuauis viris, mazime vero a Theolostis. Si

379쪽

DOR P. Hro L. GrSi quid hie offendo criminis, a quo sum immunis , non offendor, sed ipse mihi gratulor, qui vace iis malis, quibus multos obnoxios esse video Sinest tactum hulcus aliquod, sum ipse militi ostensus in speculo, nec hic quicquam est causae, cur offendi debeam: t prudens sum .dissimulabo quod sentio, nec ipse mei veniam proditor si

probus, admonitus cavebo ne mihi tale convicium posthac in os nominatim possit impingi, quod illic sine nomenclatura notatum video Cur non

saltem hoc donamus huic libello, quod vulgaribus istis comoediis tribuunt Didiotari quam multa, quanta cum libertate jaciuntur illic in monarchas, in sacerdotes , in monachos, in laetores, in maritos, in quos non ' Et tamen quia nemo nominatim incessitur, arrident omnes , .suum quisque morbum aut fatetur ingenue, aut dissimulat prudenter. Violentissimi quoque tyranni serunt scurrasis moriones suos , cum ab iis aliquoties manifesto convicio feriuntur. Non ultus est Imperator Flayius Vespasianus exprobra in tam

380쪽

tam sibi cacantis faciem. Et quinam isti tam delicatis auribus, qui Moriam ipsam non ferunt in communem hominum vitam sine ullius nominis inustione ludentem. Nunquam explosa fui illa vetus comoedia, si ab edendis nominibus illustrium virorum abstinuisset. At tu quidem optime Dorpi, ita propemodum scribi , quasi totum ordinem Theologicum Moria libenins a nobis alienasset. Quid opus fuit,

inquis , theologorum ordinem tam acriter lacesseres meamque deplorassortunam. Olim, inquis, tuas lucubrationes magno studio legebant omnes. te praesentem videre gestiebant nunc Motia, veluti Davus, interturbati. maia. Scio te nihil per calumniam scriberes nec ipse tecum tergiversatorem agam. Quaeso, lacessitum theologorum ordinem putas , siquid dictum fuerit in stultos aut malos theologos, eoque indignos nomines Atqui si placet ista lex universum mortalium genus infensum habeat qui quid dixerit in sceleratos homines. ais unquam fuit tarn impudeas rex, qui non latea

tura

SEARCH

MENU NAVIGATION