장음표시 사용
221쪽
hortatione, neque prram, cogitationem qumediocri statu sermo praeter aliorum conbus versati sumucia assequimur, Vt omnes b
auaritia, quod insoletia praeter opinione accidebat, & intolerabilis videbatur: secundit; autem multo lenior, quod & consuetudo, & ratio,& ut ego arbitror meae quoque lite .rae te patientiorem, lenio emque secerunt: tertius annus ita ellia debet emendatus, ut ne minimam quidem uisquain possit ullam reprehendere. Ac iam hoc loco nὁ
L. 1 i in fraternis ago, totum ut animum,cu
laude undique colligenda. Quod si in res essent, nihil abs te eximium nihil
tur. Nuc vero propter earum rerum, in qui-
tudinem, nisi summa laudem cx ista prouin-uperationem posse vitare. Ea nostra ratio est, nobis omnem diligentiam, virtutemque S robi quod cum iis bellum suscepimus sem- sim contenti esse videantur. Quare quonia e resertissimum , magnitudine amplissi a resonans, ut usque Romam significolle clabora, non modo ut his rebus diu perasse videare. Et quoniam mihi cari Reipub. tibi prouincialem dedit, etsi mul& illud cogita, nos non dereli- micare: quae quidem non tam expe- quam cisci abs te separatum, nihilas est. Nunc vero res sic sese habet,
inc respondeant, ego me meis tan- vium particeps suisti, nihil consecu-
nsequeremur, Vnus praeter Caetcros
teros elaborabis. Non est tibi his so- unc sunt, hominum, sed iis etiam, qui icium, obtrectatione & malevolentia lius Ut nisi onan iis laboribus, tum puteia . quod ii, ut ampadiuvisti: certe idem, ut id retiniis utendum existimationibus actu futuri sunt. quanqua nos una erit veliberatum. Denique illud etian me . are, non te tibi soli gloriam quaerere:quod
si esset, tamen non negligeres, praesertim cum amplissimis monimentis consecrare voluisses memoriam nominis tui . sed ea tibi est communicanda mecum, prodenda liberis nostris. in qua cauendum est ne, si negligentior fueris, non solum tibi paru consuluisse,sed tuis etiam inuidisse videaris. Atque haec non co dicuntur, ut te oratio mea Adormientem excitasse, sed potius ut currentem incitasse videatur. facies enim perpetuo quae fecisti, ut omnes aequitatem tuam, temperantia, severitatem, integritatemque
laudet. Sed me quaedam tenet propter singularem amorem infinita in te auiditas glo riae. quanquam illud existimo, cita iam tibi Asa sicut unicuique sua domus nota esse debeat, cum ad tuam summam prudentiam tantus usus accesserit, nihil esse quod ad laudem attineat, quod tu non optime perspicias, & tibi non sine cuiusquam hortatione in mente veniat quotidie. Sed ego qui, cum tua lego,te audire,& qui, cum ad te scribo, tecum loqui videor: ideo & tua logissima quaque epistola maxime delector.& ipse in scribendo saepe sum longior. Illud te ad extremum & oro & hortor, Ut ta quam poetae boni & actores industrii solent, sic tu in extrema parte & concluilone muneris ac negodii tui diligentissimus sis, ut hic tertius annus imperii tui tanqua tertius actus perfectissimus atque ornatissimus suisse videatur. id facillime facies, si me, cui semper viii magis, quam uniuersis placere voluisti, tecum semper esse putabis, & omnibus iis rebus quas dices ac facies, interesse. Reliquum est ut te orem, ut valetudini tuae, si me de omneis tuos valere vis, diligentissime scrutas.
s T Α T I V S ad me Venit ad v II i. Cal. Nov. eius a luctus,quod ita scripsisti direptum
222쪽
iri te a tuis, dum is abesset, molestus mihi fuit. quod autem expectationem tui, concursumque eum qui erat futurus si una tecum decederet, neque antea visus esset, sustulit, id mihi non incommode visum est accidisse: exhaustus enim est sermo hominum &s multae emissae iam eiusmodi voces α ε να μεγα inquae te absente consecta eL se lator. Quod aute iccirco a te missus est mihi ut se purgare id necesse minime suit: primum enim nunquam ille mihi fuit sicripsi meo iudicioried cum ratio sali cmus, non veritate soldm, sed etiam fama
mea iudicia perscripsi. qui quidem quam ii
suo Statius ipse cognouit: etenim interuenit illo ipso habebantur, & sentire potuit scrmonemen erumpere. quod autem me maxime mos' apud te posse, quam grauitas illius aetatis, & tos enim mecum egisse putas ut se Statio oάφελως mecum in sermone ita protulisset
Quibus in rebus etiam si fidelitas summatae ad te de illo scripsi,
i ad Rempub. accedi e aliorum semper, noa graues, aduentu uae apud me de otissimum no-am illum plus
omendari saetiim esse entirem prolui, quacuni mei lenivi, amiliaritate de-cas: tamen species ipsa tam gratios libeAtque hoc sic habeto nihil enim nec terrariam omnem semaonum corum qui de te
tantum intelligi potuisse, iratos tuae seu quod loquerentur, non defuisse. NuL. Caesius: cui, quoniam ita te velle in dento Zeuxid quem scribis certissiQua de re & de hoc genere toto, ne 38 mirere, pauca cognosce. Ego, cum Gpter hominum ingenia ad fallenduque potui ratione placavi. Primum D quorum principem Hermippum no se uinxi. Ego Apamensem Ephaestum, ego leuissimum hi inem Megaristum Antandrium, ego Niciam Smyrnaeum, ego nugas imaximas omni mea comitate sum complexus, Nymphontem etiam Colophonium. quae seci omnia, non quo me aut ii homines, aut tota natio delectaret: pertrium cst enim leuitatis,as entationis, animorum noossiciis, sed temporibus seruientium. Sed ut ad Zeuxim reuertar, cum is de Caselii sermone secu habito, quae tu scribis, ea ipsa loqueretur, obstiti eius sermoni, & hominem in familiaritatem recepi. tua autem quae fuerit cupiditas tanta, nescio, quod scribis, cu-3' pisse te, quoniam Smyrnae duos Mysos insuisses in culeum, simile in superiore parte prouinciae cdcre exemplum seueritatis tuae,& iccirco Zeuxim cliccre omni ratione voluissetquem adductum in iudicium, fortasse dimitti non oportuerit: conquiri vero, &elici blanditiis sui tu scribis ad iudicium necesse non fuit, cum praesertim hominem, quem ego & ex suis ciuibus,& ex multis aliis quotidie magis cognosco nobiliorem esse prope, quam ciuitatem suam. at enim Graecis solis indulgeo. Quid L. Caecilium moniane omni ratione placaute quem homine me qua iraequo spiritui quem denique praeter Thuscenium, cuius causa sanari no potest, non mitigati te Ecce supra caput homo leuis ac sordidus, sed tamen equestri censu, Catienus, etiam is lenietur. Cuius tu in patrem quod suisti asperior, non reprehendo: certo enim scio, te secissc cum causa. Sed quid mpus fuit eiusmodi literis, quas ad ipse in misistiρ illum crucem sibi ipsa constituere, ex
o qua tu eum ante detraxisses: te curaturii, fumo Vt combureretur, tota plaudete prouin
cia. Quid vero ad C. Fabium nescio que me snam eam quoque epistolam T. Catienus circungestat) renutiari tibi, Licinium plagiarium cum suo pullo Miluino tributa exigeret Deinde rogas Fabium,ut & patrem & filium vivos comburat, si possit:sin minus,
223쪽
existimatione Virgilituis, Cilicensi & Syriit, quos nominata colligendae, qui gum summo ir
incant, ad te mittat,uti iudicio comburantur. Hae literae abs te per iocum missae ad C Fabium, ii modo sunt tuae, cum leguntur, inuidiosam atrocitatem verborum habent. ac si omnium mearum literarum praecepta repetes, intelliges nihil csse a me, nisi orationis acerbitatem & iracundiam, &, si sorte, raro literarum missarum indiligentiam reprehensam. quibus quidem in rebus si apud te plus authoritas mea, quam tua fauenatura paulo acrior, sue quaedam dulcedo iracundiae, siue dicendi sal, facetiaeque valuissent, nihil sane cisci quod nos poeniteret. - me dolore putas assici, cum audiam, qua sit .iius Cn. Octauiusρ Nam si te interioribus vicinis magnum facis. Atque is dolor est,quod cum
incant, vincunt tamen artificio beneuolentiae iontis, neque Agesilaum nouerint:quorum re-erbum ullum asperius audivit. Sed haec a prin , non ignoro. Nunc tamen decedes id quod
iam iucundissimam memoriam tui. succes- us aduentu tua requirentur. In literis inita
abile praebuisti. tolle omnelsis potes, inis mihi narrauit scriptas ad te solere afferri, tequam vero ipse ad te venisset, nullu dcle os electarum epistolaruin, quae reprehendi moneo: scro est enim : ac scire potes, tamen quod Theopompo madaui, cumteis tui, quod es facile,ut haec generae contrariarum, tum absurde & inu-eliosarum. Atque ego haec tam esse, tuis minus animaduersa, nunc per
. Sylla Nomenclator dictus est non pore ipso de epistolis: nam cum hanc venit ahomo mihi valde familiaris. is uisisse uae mihi visae sunt iniquissimae, ne uia de bonis quae i. Octauit Nasonis suissent cuia. Flauius haeres cst, diminucrent antequam C. Fundanio pecuniam soluissent: itemque misisse ad Apollonideses, ne de bonis quae Octauit suissent, diminui paterentur priusquam Fundanio debitum solutu esset. Haec
mihi verisim ilia non videntur: sunt enim a prudentia tua remotissima. Ne diminuat haeres. Quid si inficiatur quid si omnino non debctur8Quuli Praetor solet iudicare deberi equide ego Fundanio non cupio non amicus sumi no misericordia moueor Nemo magis: led via iuris eiusmodi est quibusdam in rebus, ut nihil sit loci gratiae. Atque ita mihi dicebat Flauius scriptum in ea epistola, quam tuam esse dicebat, te aut quasi amicis tuis gratias acturum, aut quasi inimicis incommoda laturum. Quid multat se- .. rebat grauiter: id vehementer mecum querebatur: orabatque ut ad te quam diligentissime scriberem: quod facio,&te prorsus vehementer etiam atque etiam rogo, ut &procuratoribus Flauii remittas de diminuendo, & Apollonidensibus nequid praescribas, quod contra Flauium sit amplius, & Flauii causa, Si scilicet Pompeii facias omnia. Nolo mediiisfidius ex tua iniuria in illum tibi liberalem me videri. Sed & te oro, ut tu ipse authoritatem & monimetum aliquod decreti aut literarum tuarum relinquas, quod sit ad Flauii rem & ad causam accommodatum:sert enim grauiter homo Si mei obseruantissimus,& sui iuris dignitallique retines, se apud te neque amicitia neque iure Valuisse: &, ut opinor, Flauii aliquando rem & Pompeius & Caesar tibi commendarunt,& ipse ad te scripserat Flauius & ego certe. Quare si Vlla res est, quam tibi me sa- .iciendam petente putes, haec ea sit: si me amas, cura, elabora, perfice ut Flauius & tibi &mihi quammaximas gratias agat. hoc te ita rogo, ut maiore studio rogare no possim.
esseni tollantusitate scrip quam audio spice, Si purgprobandam
paginam tenerer mihi te ad procuratoreS
224쪽
Quod ad me de Hermia scribis, mihi mehercule valde molestum suit. Literas ad te
parum fraterne coscripseram, quas oratione Diodoti Luculli liberti commotus de ira chione statim quod audieram,iracundius scripsera,& reuocare cupiebam: huic tu epistolae non fraterne scriptae, fraterne debes ignoscere. De Censorino, Antonio, Cassio, Scaevola te ab iis diligi, ut scribis, vehementer gaudeo. caetera suerunt in eade epistola grauiora, quam vellem. ορθαν maiora it a crunt. Meae obiurgationes suerunt amoris plenissimae,quae sunt noni 'illae,sed tamen mediocres, & paruae potius. Ego te nunqua ulla in re dignu minictissime gereres, nisi inimicosi nullos haberem obiurgatione scripsi, scripsi propter diligentia cnebo,&,ide ut facias, non desista rogare. Attalu
pedires quo minus, quod ad 'ubliceni stati
rogo S admoneo, ne talis viri,tamque nos id iri velis. Praeterea AE pi tragoedi nogiti is Athenis apud Patrone Epicureum to quida Sardianus Epicureus, qui Atheni
rat, cum Licinius co venisset, cum eum sugiset, homine comprehcndit,& in custodia chensione putassem, cum te sana admonitione aut
it, ut sene im-od ego te uti inpestrinum no satis ex literis eius intelliger Ar est, hominem inuestiges velim, sum re, quanti homo sit: parui enim pretii affectus propter serui scelias & audaci
per te recuperarit. Nunc ea cogamu S, adeo ut Cato adolescens, nulli
Vivus effugeret quod cum Gabiniti daliquot adiri possent,vel potestatem priuatus Dictatore appellauit. propius spectari, pus estii illuna
ulare, neque Praetores diebus biicione ascendit, & Pompeiumum, quam ut occideretur. Ex hoc, qui sit status totius Rcip. videre potes. nostrae tamen causae non videntur homines de- suturi: mirandu in modii profitentur, offerunt se, pollicentur:& quidem cum spe sum maxima, tuna maiore etiam animo. spero superiores fore nos: colido animo, ut in hac U Re p. ne casum quide ullum pertimescam. Sed tamen res sic se habet: si die nobis Clodius dixerit, tota Italia cocurret, ut multiplicata gloria discedamus. sin aute vi agere conabitur, spero sere liud iis no solum amicoru, sed etiam alienoru, Vt vi resistamus. omnes & se,& suos liberos, amicos, clietes, libertos, seruos, pecunias denique suas pollicetur. nostra antiqua manus bonorii ardet studio nostri atque amore . si qui antea aut alieniores suerant, aut laguidiores, nunc horti odio secum bonis colungunt. Pompeius omnia pollicetur,& Caesar: quibus ego ita credo, ut nihil de mea comparatione diminua. Tributa. pl. Dess. sunt nobis amici. Consules se optime ostendunt. Praetores habemus amicissimos,& acerrimos ciueis, Domititi, Nigidium, Memmium, Lentulum bonos etia alios, sed hos singularcis. Quare magnu sic animum habeas,&spem bonam. de singulis tamen rebus quae quotidie gerantur, faciam te crebro certiorem. Vale.
, MI F R A T E R, mi frater, mi frater, tune id veritus es, ne ego iracundia aliqua adductus, pueros ad te sine literis miserim Zautetia ne te videre noluerim Z ego tibi irascerer tibi ego possem irasci scilicet tu me afflixisti, tui me inimici, tua me inuidia, ac no ego te misere perdidi. meus ille laudatus Consulatus, mihi te, liberos, patriam fortunas, tibi Velim nequid eripuerit praeter unum me. sed certc a te mihi omnia semper honesta &iucunda ceciderunt:a me tibi luctus meae calamitatis, metus tuae,desiderium, moeror, solitudo. Ego te videre nolueritne immo vero me a te videri nolui: non enim vidiises fratrem tuum,non cum quem reliqueras, non eum quem noras, non eum quem stens
225쪽
sticis periculis potissimis occidad te pueri line literistia fuit, & quaedan scripsisser eodem
fientem prosequentem proficiscens dimiseras, ne vestigi una quidem eius nec simul crum . sed quandam effigiem spirantis mortui. Atque utinam me mortuum prius vi disses aut audisses.Vtinam te non solum vitae, sed etiam dignitatis meae superstitem re- , liquissem. Sed testor omnes deos, me hac una voce a morte esse reuocatum, quoi o- omnes in mea vita partem aliquam tuae vitae reposita esse dicebant. Quare peccaui, scelerateque seci: nam si cecidissem mors ipsa meam pietate, amoremque in te facile defenderet. nunc commisi ut vivo me carere vitio me aliis indigeres, mea vox in dometiae saepe alienissimis praesidio suisset. nam quod
ana vides non fuisse iracundiae causa, certe pigri- iarum & dolorum. Haec ipsa me quo fletu putas scio. an ego possum aut non cogitare aliquando una enim te desidero, fratre, solum delidero te, obsequio filium consilio parente. Quid ndum suit i quid, quod codem tempore de- 'o ingenio cisgiem oris, sermonis, animi
ulcillimum ρ quem ego serus ac serreus e quam vellem : sentiebat enim miser iam imaginem meam, quem meus Cicero &,verebatur.quid, luόd muliere miserrisum passus, ut ciset quae reliquias com Sed tamen quoquo modo potui, stria as credo tibi postea redditas esse: ini bis incis nuntiar ut, ut Romam pro-io esse volui, siqui essent inimici quo- sata: deinde congressus nostri lament atque etiam id ipsum quod tu scri-e causis hoc maximum malum, quod te non vidi, quo nihil amantissimis &coniunctissimis fratribus acerbius ac miserius videtur accidere potuisse, minus acerbum, minus miserum fuit, quam sitisset tum congressio, tum vero digressio nostra. Nunc, si potes, id quod ego, qui sortis tibi semper videbar,non possum, crige te, Si cofirma squa subeunda dimicatio erit. spero, siquid mea spes habet authoritatis, tibi & integritatem tuam & amorem in te ciuitatis, & aliquid etiam misericordiam nostri, praesidii laturam . sin eris ab isto periculo vacuus, ages scilicet ii quid agi poti e de nobis putabis: de quo scribunt ad me quidem multi multa, &se sperare demonstrant: sed ego quid sperem non dispicio, cum inimici plurimum valeat amici partim deseruerint me, partim etiam prodiderint, qui in meo reditu fortas sis reprehentionem sui sceleris pertimescant. Sed, ista qualia lint, tu velim perspicias, mihique declares. ego tamen, quandiu tibi opus erit, siquid periculi subeundum videbis, vivam. diutius in hac vita csse non possum: neque enim tantum virium habet ulla aut prudentia aut doctrina, ut tantum dolorem possit sustinere. scio suisse&honestiu moriendi tempus, Si utilius: sed non hoc solum . multa alia praetermissequae ii queri velim praeterita, nihil agam, nisi ut augeam dolorem tuum, indicem stultitia meam. Illud quidem nec faciendum est, nec fieri potest, me diutius, quam aut tuum tepus, aut firma spes Postulabit in tam misera tamque turpi vita commorari:ut qui modo fratresuerim liberis, coniuge, copiis genere ipso pecuniae beatissimus, dignitate authoritate, Aexistimatione, gratia non inferior, quam qui unquam suerunt amplissimi, is nunc in taas licta, perditaque sortiana neque me, neque meos lugere diutius possim. Quare quid ad me scripsisti de permutatione E quali vero nunc me non tuae facultates sustineant. qua in re ipse video miser, & sentio quid sceleris admiserim, cum de visceribus tuis, &filii tui satis iacturus sis,quibus debes, ego acceptam ex aerario pecuniam tuo nomine
psi, & de quibus idetinus pergas Et properes rum crudelitas non duelliat lationem pertimui, cligressum bis, metuc ba, ne a me distrahi non po
226쪽
frustra dissiparim. sed tamen εἰ M. Antonio quantum tu scripseras, Cepioni tantunde solutum est. mihi ad id quod cogito, hoc quod habeo satis est. siue enim restituimur, siue desperamur, nihil amplius opus est. tu, si sorte quid erit molcstiae te ad Crassum οἰad Callaium conseras censeo. quantum Hortcnsio credendum sit, nescio: me summa simulatione amoris, summaque assiduitate quotidiana sceleratissime insidiosissime-ss que tractauit, adiuncto quoque Arrio: quorum ego consiliis, promissis, praeceptis destitutus in hanc calamitatem incidi. Sed haec occultabis, nequid obsint. illud caueto, de eo puto per Pomponium sotiendum tibi esse ipsum Hortensium ne ille versus, qui in te erat collatus, cum AEdilitatem petebas, de lege Aurelia falso testimonio, confirmetur: nihil enim tam timeo,quam ne, cum intelligant homines quantum misericordiae nobis tuae preces, εἰ tua salus allatura sit, oppugnent 'Sech mentius. Messalam tui studiosum esse arbitror: Pompeium etiam simulatoresperiare: quod precarer deos, nisi meas preces .audire precor, ut
his infinitis nostris malis contenti sint: in qui cati infamia, sed omnis dolor est, quod opti
Filiam meam de tuam, Ciceronemque nostQuin illud moereo, quod tibi non minore dc Sed te incolumi orbi non erunt. Reliqua ita itria moriendi, ut me lachrymae non sinunt :milisque de om nibus rebus rescribas. Sis i Thessalonicae.
bitati &sceleri meo potius, quam imp ullum est
meum peccatum, nisi quod iis credidici iniam essem ccipi, aut etiaquibus ne id expedire quidem arbitrat a se cimus, familiarissimus quisquei' aut sibi pertimuit aut mihi inuidit. Ita uero praeter fidem amicorum cautum meum consilium suit. Quod si te sat inocentia tua, de misericordia hominum vindicat hoc tempore a molestia, perspicis profecto, ecquaenam nobis salutis spes relinquatur. nam me Pomponius,& Sestius,& Piso noster adhuc Thessalonicae retinue runt, cum longius discedere propter nescio quos motus vetaret. vertim ego magis exitum illorum literis, quam spe certa expectabam : nam quid sperem, potentissimo inimico, dominatione obtrectatorum, infidelibus amicis pluribus inuidis De nocius autem Trib. pleb. est ille quidem in me ossiciosissimus, Sestius, εἰ sspero) Curtius, Milo, Fadius Gratidius, sed valde aduersante Clodio: qui ctiam priuatus eadem manu poterit conciones concitare: deinde etiam intercessor parabitur. Haec mihi proficiscenti non proponebantur, sed saepe triduo summa cum gloria dicebar esse rediturus. Quid
13 tu situr, inquiese Quidρ multa conuenerunt quae mentem exturbarent meam, subita defectio Pompeii alienatio Consulum, etiam Praetorum timor, publicanorum arma, lachrymae meorum me ad mortem ire prohibuerunt: quod certe de ad honestatem, de
ad effugiendos intolerabileis dolores fuit aptissimum. Sed de hoc scripti ad te in ea epistola, quam Phactonii dedi. nunc tu, quoniam in tantum luctum, laborem detrusus es, quantum nemo unquam, si releuare potes communem casum misericordia hominum, scilicet incredibile quiddam asse ueris. sin plane occidimus, me miserum, ego omnibus meis exitio fuero, quibus ante dedecori non eram. Sed tu, ut antc ad te scripsi, perspice rem de pertenta,& ad me, ut tempora nostra, non ut amor tuus seri, Vere perscribe. Ego vitam, quoad putabo tua interesse, aut ad spem seruandam esse retinebo. tu nobis amicissimum Sestium cognosces, credo tua causa vel Lentulum qui erito Consa quanquam sunt facta verbis difficiliora. tu, de quid opus sit,&quid sit, videbis
omnino. Si tuam solitudinem, communemque calamitatem nemo despexerit, aut
227쪽
per te confici aliquid, aut nullo modo poterit: sin te qu0que inimici vexare coeperint, ne cessaris: non enim gladiis tecum, sed litibus agetur. Verum haec absint velim. te oro ut ad me de omnibus rebus scribas,&in me animi potius aut consilii putes minus esse, quam antea, amoris vero & officii non minus. Vale.
Μ. TVLLII CICERONI S EPISTOLARvM AD UV INTUM FRATREM LIBER a I. M A R c v s INTO FRATRI s.
Ρas ταLAM quam legisti, mane dederam. Sed secit humanitet Ii ij cin lad me misso Senatu, vesperi venit, ut, siquid esset actum,
videretur, perscriberem. Senatus suit frequetior, quam .es ense Decebri sub dies sestos. consulares nos signati P. Servilius, M. Lucullus:Lupus, Vobe frequentes fuimus, omnino ad ducentos. in agri Campani sane accurate: auditus estihil ex nostris actionibus praetermisit. Leliae in Gelliu expostulationes cum absente ogaturum negauit, nequod onus simulta- couitiis, & ex praesenti flentio quid Se- mittere. tum Marcellinus, Noli, inquit, i s hoc tepore, aut improbemus, iudica- tcros:iccirco taceo, quod no existimo, invenire. Tum ille se Senatum negauit pit: Marcellinum quide primum rocidationibus, lapidationibus questus
re. Ego quocum P cius ad ut causa tenere. Racilius surrexit, &gauit. is cum grauiter de Clodian
esset, sententia dixit, ut ipse iudices pcrpr te emurbanu sertiretur: iudicum sortitione facta, comitia haberentur: qui iudicia impedivisset, eum contra Rem p. esse facturii approbata valde sententia, C. Cato contra dixit, & Cassius, maxima acclamatione Senatus, cu comitia iudiciis anteferret. Philippus assensit hctulo. postea Racilius de priuatis me primum sententia rogauit. multa seci verba de toto surore, latrocinioque P. Clodii. scum laquam reum accusaui multis & secundis admurmurationibus cuncti Senatus. oratione meam collaudauit satis multis verbis, non mehercule indiserte Seuerus Antatistius. Isque iudiciorii causam suscepit, antiquissimamque se habiturii dixit. ibatur in
eam sententia. tum Clodius rogatus, die dicendo eximere coepit. serebat, a Racilio se contumaciter, urbaneque vexatum . deinde eius operae repente a Graecostasi & Gradibus clamorem satis magnum sustulerunt, opinor in Sestilium, & amicos Milonis incitatae. eo nactu iniecto, repente magna querimonia omnium discessimus. Habes acta unius diei. reliqua, ut arbitror, in mentem Ianuarium reiicientur. De Tribunis pleb. longe optimum Racilium habemus . videtur etiam Antistius amicus nobis sore. nam Plautius noster totus est. Fac, si me amas, ut considerate, diligenterque nauiges de mense Decembri. Vale.
NON occupatione, qua era sane impeditus, sed paruula lippitudine adductus sum ut dictarem hanc epistolam & non, ut soleo, ad te ipse scriberem . Et primum me tibi excuso in eo ipso, in quo te accuso: me enim adhuc nemo rogauit num quid in Sardiniam vellem: te puto saepe habere, etsi non semper,qui, num quid Romam Velis, quae
rant. Quod ad me de Lentuli & Sexti nomine scripsisti, locutus sum cum Cincio. Quomodo res se habeti no est facillima.sed habet profecto quoddam Sardinia appo-
228쪽
situm ad recordationem praeteritae memoriae: nam, ut ille Gracchus Augur, posteaquain istam prouinciam venit, recordatus est quid sibi in campo Martio comitia Consulum habenti, contra auspicia accidisset, sic tu mihi videris in Sardinia de forma Minutiana,& de nominibus Pomponianis in otio recogitasse. sed ego adhuc emi nihil. Culconis auctio facta est. Tu ulano emptor nemo suit. si conditio valde bona suerit, sor
tasse non omittam. De aediscatione tua Cyrum urgere non cessis : spero eum in ossicio sore: sed omnia sunt tardiora propter furiosae AEdilitatis expectatione: nam comitia sine mora sutura videntur: edicta sunt ad x i. Jal Febr. te tam e solicitum esse nolo. omne genus a nobis cautionis adhibebitur. De Rege Alexandrino factum est s. c. cumultitudine reduci periculosum Reip. videri. reliqua cu cffet in Senatu colentio, Lentulusne, an P eius reduceret, obtinere causam Lentulus videbatur. in ea re nos & officio erga Lentulit mirifice, & voluntati Pompeii praeclare mus. Sed per obtrectatorcs Lentuli res calunia extracta est. consecuti sunt 'os Senatus habcri non poterat. Quid futuru sit latro ε suspicor per vim rogationem Caninium perladispicio: familiares eius quid cupiant, omnes cunias suppeditant cotra Lentulum . sine dubio magno meo dolore: quanquam multa secit quaimus. Tu, si ita cxpedit, velim quam primum meque venias: in numerabiles enim res susiderem. Tui nostrsque valcnt. Vale.
s c R i Ρ s i ad te antea superiora. nui cal. Febr.
legationes in Id. Febr. reiicicbantur. eod on. Milo a suit:ei Pompeius aduocatus venit. dixit Agatus nonne discessinun7 producta dies est in v lii. Id. interimam Asus in Idus, reserebatur de prouinciis Quaestorti, Si de ornandis Prae multis querelis de Rep. interponendis nulla tralacta est. Cato lege proin, Me imperio Lentulo abrogado. vestitum filius mutauit. ad v ii 1. Id. Milo assuit: dixit Pompeius, faue voluit: na, ut surrexit, operae Clodianae clamorem sustulerunt: sitque ei perpetua oratione contigit, non modo ut acclamatione, sed ut conuitio & maledictis impediretur. qui ut perorauit nam in eo sane sortis suit) non est deterritus: dixit omnia, atque interdum etiam silentio,
cum authoritate peregerat: sed ut peroravit, surrexit Clodius: citantus clamor a nostris splacuerat enim reserre gratiam) ut neque mente, neque lingua, neque ore consisteret. ea res acta est, cum hora vi. vix Pompeius perorasset, Vsque ad horam v m.
3 cum omnia maledicta, versus etiam obscoenissimi in Clodium & Clodiam diceretur. ille serens & exanguis interrogabat suos in clamore ipso, quis esset qui plebe fame necaret. respondcbant operae, Pompeius. quis Alexandriana ire cuperci: respondebant, Pompeius. quem ire vellent: respondebant, Crassum . is aderat tum, Miloni animo non amico. hora fere i x, quasi ligno dato, Clodiani nostros consputare capcrunt. exarsit dolor. urgere illi, ut loco nos mouerent. iactus est .i nostris impctus, fuga operaru. eiectus de rostris Clodius, ac nos quoque tum sugimus, nequid in turba. Senatus vocatus in curiam, Pompeius domum. Ncque cgo tamen in Scnatum, ne aut de talis rebus tacerem, aut in Pompeio defendedo nam is carpcbatur a Bibulo Curione, Fauonio, Seruilio filio animos bonorum osscia dcrcm. res in posterum dilata cst. Clodius in , Quirinalia produxit die. ad v i. Id. Senatus ad Apollinis fuit, ut Popeius adesset. acta res est grauiter a Pompeio. co die nihil perfectu est. ad v i i. Id. ad Apollinis s. c. factu est, ea quae facta essent ad v lii. Id. contra Rempub. esse facta. eo die Cato est vehementer in Pompeium inuectus,&cum oratione perpetua tanquam reum accusauit:
de me multa, me inuito, cum mea summa laude dixit:cum illius in me perfidia incre-
229쪽
parci, auditus est magno silentio malevolorum. Respondit ei vehementer Pompeius, Crassumque descripsit, di xstque apertὸ, se munitiorem ad custodicndam vitam suam sore, quam Africanus suisset, quem C.Carbo interemisset. Itaque magnae mihi res iam an oueri videbatur. nam Pompeius haec intelligit nobiscumque communicat, insidias vitae suae fieri Catonem a Crasso sustentari. Clodio pecuniam suppeditari: utrunque &ab eo, & a Curione, Bibulo, caeterisque suis obtrectatoribus confirmari: vehementer esse prouidendum, ne opprimatur: concionario illo populo a se prope alienato, nobi- i. litate inimica, non aequo Senatu, iuuentute improba. itaque se comparat, homines ex agris accersit. operas autem suas Clodius confirmat. manus ad Quirinalia paraturi in eo multo sumus superiores ipsius copiis. sed magna manus ex Piceno & Gallia expectatur, ut etiam Catonis rogationibus de Milone & Lentulo resistamus. Ad iii l. Id. Sestius ab indice Cn. Nem Pupinia de ambitu est postulatus,& eodem die a ouodam imum sui .lcbuimus) ad eum statim venimus, claue nos x hominum opinionem qui nos ei iure succennique & ipsi, Si omnibus videremur: itaque sa-a allegatos Cn. Letulum Vacciam Sc C. Cornealitates, decuriatique discederent, lexque de iis ufipa, quae est de vi, teneretur. Ad ii l. Id. dixi pro Domitium in soro medio, maximo conventu: stius multis in templo Castoris vulneribus
patietia, virtute, pietate, suauitate
cu Pisonis Liciniana conducta est. Se
ut veris laudibus, magno affensu om- i eo scribo, quod me de retinenda Se- ante lucem. eo die apud Pomponium rebus nostris, cuiusmodi tu mihi sere: quae quidem tua mi frater prudentia, sque sunt restituta. Domus tibi ad Lu- ub, paucis mensibus post Calend. Quint. in tuam commigrabis. tua in Carinis mundi habitatores Lamiae conduxerunt. A' te post illam Olbiensem epistolam nullas literas accepi. quid agas,& ut te oblectes, scire
cupio, maximeque te ipsum videre quam primum. Cura mi frater ut valeas:& quanquam est hyems: tamen Sardiniam istam esse cogites. x v. Calend. Mart.
S E s T i v s noster absolutus est ii l. Id. Mart. & quod vehementer interfuit Reipub. nullam videri in eiusmodi causa defensionem esse omnibus sentetiis absolutus est. Illud quod tibi saepe curae esse intellexeram, ne cui iniquo relinqueremus vituperandi locum,qui nos ingratos esse diceret, nisi illius peruersitatem quibusdam in rebus quam- humanissime serremus, scito hoc nos in eo iudicio consecutos esse, ut omnium gratio simi iudicaremur: nam in defendedo moroso homine cumulatissime satisfecimus.&i, id quod ille maxime cupiebat) Vatiniti, a quo palam oppugnabatur, arbitratu nostro cocidimus, diis hominibusque plaudentibus. quinetia Paulus noster, cum testis productus esset in Sestium, confirmauit se no mc Vatinii delaturin si Maccr Licinius cunctaretur:& Macer a Sestiis subselliis surrexit, ac se illi non defuturum afirmauit. Quid quaerist homo petulans & audax Vatinius valde perturbatus, debilitatusque discessit.
Quintus tuus puer optimus eruditur egregie. hoc nunc magis animaduerto, quod Tyranio docet apud me. Domus utriusque nostrum aedificatur strenue redemptori tuo dimidium pecuniae curaui. si cro nos ante hyemem contubernales fore. De nostra Tullia tui mehercule amantissima spero cum Crassipede nos consecisse. dies erant duo qui post latinas habetur religiosi. caeterum consectum erat. latiar crat exiturus.'
Adum.1d. Apr. sposaba Crassipedi praebui .huic couiuio puer optimus Quintus tuus,
230쪽
nae usque, quod perleviter comotus fuerat, defuit. Ad vi. Id. Apr. veni ad Quinti eumque vidi plane integrum : multi que is mecum sermonem habuit, & perhumanum de discordiis mulierum nostrarum. Quid quaerise nihil festiuitis. Pomponia autem etiam de te questa esti sed haec coram agemus. X puero ut discessi, in aream tuam veni. res agebatur multis structoribus. Longilium redemptorem cohortatus sum. fidem mihi faciebat se velle nobis placere. domus crit egregia: magis enim cerni iam pol rat, quam quantum ex serina iudicabamus. itemque nostra celeriter aedificabatur. eo die coenavi apud Crassipedem. coenatus, in hortos ad Pompeium lectica latus sum. Luccium couenire non potueram, quod absuerat: videre autem volcbam, quod eram postridie Roma exiturus, de quod ille in Sardiniani iter habebat. hominem conueni. i & ab eo petiui ut quam primum te nobis redderet. statilia, dixit. erat autem iturus sui aiebat ad iis . Id. April. vi aut Labrone, aut Pisis con Tu mi frater, simul ac ille venerit, primam nauigationem silum molAd ii. Id. April. ante lucem hanc epistolam ut eo die apud T. Titium in Anagnino manere inde, cum in Arpinati quinque dies suis em, ire manum, Ut quoniam in Nonas Maias Miloni
sem, teque mi charissime S suauissime fiat pcationem Arcani ad tuum aduentu sustento primumque venias. Vale.
ε S Li T E R A s milai tuas iucundie omiseris. e in itinere, itaba:
quas tuus nauta attulit Olbia datas. schoc tamen non queo differre. Idib. ne Gabinio deneganda. adiurat Pomihi cum sua sponte iucundum, tum deside
ens diuinus fuit in supplicatio-ini accidisse. soris valde plauditur. ius, quod me absente sest enim ειλι uες iudicium)sine oppugnatione, sine gratia nostra. cram Antii. Quod Idibus, & postridie suerat dictum de agro Campano actum iri non est actum. in hac causa mihi aqua
haeret. Sed plura, quam constituera: coram enim. vale mi optime ac optatissime frater,& aduola. idem te nostri rogant pueri. illud scilicet coenabis cum veneris.
ir PLAci Tu Ruxi tibi esse librum meum suspicabar: tam valde placuisse quam scribis, valde gaudeo. Quod me admones de non curatia, suadesque ut meminerim Iouis oratione, quae est in extremo illo libro:ego vero memini,& illa omnia mihi magis scripsi, quam caeteris. sed tamen postridie quam tu es prosectus, multa nocte cum Vibullo veni ad Pompeium. cumque ego egissem de istis operibus atque inscriptionibus, per- benigne mihi respondit,magna spem attulit, cum Crasso se dixit loqui velle, milisque. ut idem facere, suasit. Crassum c o s. ex Senatu domum reduxit. suscepit rem, dix ueesse quod Clodius hoc tempore cupcret per se εἰ per Pompeium consequi: putare se, si ego eum non impedirem, posse me adipisci sine contentione, quod vellem. totum ei negotiu permisi, meque in eius potestate dixi sore. Interfuit huic sermoni P. Crassus,
adolesces nostri ut scisin studiosissimus. Illud autem quod cupit Clodius,est legatio ali-it qua, si minus per Senatum, per populum libera aut ByZatium, aut Brogitarum, aut trunque. plena res num orum. Quod ego non nimium laboro, etiam si minus assequor quod volo: Pona pcius tamen cum Crasso locutus est. videntur negotium suscepisse. si perficiut, optime:sin minus, ad nostrum Iouem reuertamur. ιφιλα*ιαν autem illam, quam tu soles dicerc, bono modo desidero, sic prorsus ut aduenietem excipia libenter, latentem etiam nunc non excitem. Tribus locis aedifico, reliqua reconcinno: vivo
paulo liberalius quam solebam. Opus erat,si te haberem paulisper, fabris locum dare.