장음표시 사용
41쪽
Tanta est malefieorum in peerando li-- centia , ut Providentia divina nulla esse videatur. Ia Quae tamen aliquando castigat post peracta peccata tum Maleficos: tum eorum Consultores, ut duobus Capitubus palam fici. Caput T. Malostor punit. Quam grave peccatum sit maIeficium ,
. quod omnia peccata videtur comprehendere: nec ulla paena condigna castigari potest. Ideo misericors Deus sic illos graviter punit in hoc mundo sive ordinarie r live Extraordinaric, ut duobus sectionibus manifestabitur . iis de seq. Sectio T. invinaria. ordinaria paena mulctantur malefici ,
cum invina ordinatione per homines morte vioIenta puniuntur. I 29 Solet enim Deus eos tolarare longotem pore, ut e vertamur, vel permitte- . re meidere in manus hominum, qui in illos animadvertam auctoritate pu-hlior vel privatar ut sequentes articuli manifestabunt. πινώωι ν δ Auctorisino publisa. Ad puniendos maleficos tenentur Principes, ac Magri ratus jure Divino , Eeclesiastico, & humano. I 3IIudices, si mali sunt, praevalet contra eosdaemon, s poni, Deus illos protegit, et eis maIefietis puniendos adducit: tum per se occulta providentia: tum per homines instinctu particulari: Lum daemones coactione si
gulari. I 32.&seq. Principes ad idem tenentur. Qui id praestiterit meretur gratiam apud Deum, & gloriam apud homines, ut exemplis probatur. Per utrosque cum puniuntur malefici , convertuntur Plerique. 1 a II. Auctoritara privata. Malefieos puniunt ii, qui uItorem Oadium accipiunt, & ex odio, fur re, aut alia occasione eosinteisciunt.
probante ἡ non tamen sine Dei providentia . Ex eis alii mortem intentant malefieis incogitantes: ut qui occidunt delatos in nubibus , congreg tos in arboribus, intromissos in cameras, transformatos in bestias. Uel qui dederunt
Alii cogitantes, de ex proseo mimici, vi varie a maleficis vexati eos occiunt. Amici vero vel consulentes ipsos: vel Magi, & eandem artem profitentes in judicior veI extra judicium pugna ludicra, vel sanetia. I 3ου Quae omnia variis exemplis proba
Sectis II. Extraordis H. Deus non punit homines pena extrao dinaria, nisii crescente numero scelerum, & sceleratorum. Quare maleficos maena extraordinaria castigat, cum nulla spes emendati nis effulget, tunc Deus eos iathanae tradit.
Qui illos vexant in Vita, & in Morier ut sequentes articuli manifestant. Animias L Iu Visa Sic puniuntur malefici, ut requiem nu
lambabeam die, ac nocte. Dis ι quia
42쪽
vitam ducum infamem , de indisn-tem , ac miseriis cumulatam . Nocte et quia vel ad maleficia emen. da r vel ad suos conventus persistunt. I 42 ι-lau II. D Morte. Si mors peccatorum pessima , prior maleficorum e quia apparet diab Ius horrendE horridili morte eos absu-
sumens, ut probatur morte multorum maleficorum . Citoque quia immatura morte tolluntur . Consentatur utrunque exemplis. IU
Ili per ineantationem e ac consedentium armis incantatis. Qui exemplis comprobantur. II. Privm.
Ut in publicis, ita ut privatis malis . ad Deum confugiendum .
misee facit punitur a Deo, dc illud,
Quod variis exemplis declaratur.
Sectis II. Ad Mna eo equenda. Caput Π. lenter maleficor. Qui maleficos consulunt, & ad illos accedunt , puniuntur , Quia sunt vel Infideles; vel Idololatrias vel reticit vel malefici: vel inobedientes , ut ratione probatur. Iq8Quoquomodo accedant ad illos, hoc est, vel ut a malis liberentur r vel ut Bona consequantur ι ut duabus sectionibus notum fiet. Sectio I. Ad mala tolienda. Dum malis praemimur, ad Deum com. fugiendum . Quare illi, qui consu-giunt ad Daemonem, graviter Deum offendunt, spe vana deluduntur, &gravioribus malis se involunt: Quo- quomodo accedant ., sive pro malis
publicis, sive privatis 3 ut sequentes articuli patefaciunt. 149 Omnes bona appetunt summo desiderio, ideo toti sunt in illis acquire dis, & augendis. Si illa a Deo non accipiunt, a daemone requirunt exitu infelici; sive petant spiritualia 3 sive temporalia , ut sequentes articuli patefacient. Arrisurus I. Spiritualia. Multi non intias quaeriint, ut fiant Deo accepta liores, sed signa , prophetias , revelationes , extases , quibus fiant apud populum honoraxiores, &in admirationem. Ogae cum non obtineant a Deo, quae
Ηi puniuntur a Iustitia Divina, Ecclesiastica, & Civili.
Quod exemplis declaratur. Articular II. Temporalia. Articular L Publiea. - Ostenditur miseranda sors illorum; qui a daemone postularunt honores, divitias, ac voluptates.
Cum publica mala sint innumera, hoe Exemplis variis id testantibus. in solo bello, quod omnia complectitur, demonstratur infelici exitu praeliorum , dc obsidionum, cum nunt' . ope daemomun il vitantium pericula
43쪽
num, non ad Messicum spectare manciorum cognitionem , in quantum a Deo sunt, ut causa permissio. Nam ad illum minet Meficiorum coismitto , ad quem pertinet ejus cauta cognitio, ut ex Λristotele initio iudiPoutum est.
Sed ad Theologum, non ad Medicum spinat cognostuc causam Permissivam maleficiorum i eum ejus sit, de
non Medici. Disputare de Deo permittente mala: de modo a quo permittit, de rationibus, quare permittit. Iudicare, an maleficia eveniant veI ad penam, vel ad probationem, vel ad alium finem.
Disponeret in leficiis assectos ad emenia
dationem, ad costantiam, acco sermitatem Dei. rgo ad Theologum, non ad Medicumspectat maleficiorum cognitio, ut ab illa causa procedunt.
Ideo ad Theologum recurrendum est.
44쪽
RiNCiPiVΜ igitur disputationum nostrarum sumamus ab eo , I
qui principium, & finem non habet , quamvis sit principium et oi Iummum, a quo omnia prodiere , Deo, nempe, optimo maxi- νζ:'cizz. mo. Qui risi ab imito, ut ait Huga Uictorinus lib. I. de Sacram. α finis. P.R. c. I. Sic nothiam fui in homine temperaverit, ut μαι aramquam , quia esset ιακm, potuis comprehendi: iis quia esset , nunquam pro sis posuit i norari. A quibusdam tamen non admittitur, qui non modo tant; sed etiam omnino negant, Deum esses &ideo Athaei nominantur, quorum quotavi.
Λlii speculativi: Λlii practici dici possunt.
P Rimi sunt illi, qui tantis caecitatis tenebris offunduntur, ut etiam ipsa re esais Alii spe I mante natura, dcvi eidem quasi de industria illata, quod, ipsa duce, magistra, ignorare non possunt, hoc senescire fatentvrs quamvis, ut aptissime dixit S. Paulinus Epist.2. ad Severum Sulpitium: Quod Deus es, hoc omnis anima videare ad hoe mens nulla eriles: hoc etiam infidelium fides recipiast. Quae anima Deum non videat, si intra seipsam circumserat spirituales oculos ad di illa circumspicienda, eruae Divinitatem intuentibus manifestant: etim signatum sit super eam lumen vultus Domini, ut loquitur David ma 48 d est enim vultus ille, nisi juxta Augustinum in Ast. q. demonstratio, qua utique tanquam perinspicuo, ac evidenti signo ipsi impreiso, & in intimis ejus essentiae recessibus indito, Deus seipsum demonurat, remaniscstat λ quaeque non apparere solum , nec tantum resplendere asseritur, ut bene notat Chrysostomus ι ει signari, ad denotandum, sic illam animis hominum inhaerere, ut quasia1hpressa, re insculpta seipsam omnibus ostentet, &prodate nec ab aliquo ignorari possit, nisi ab eo, qui oculos claudere , &malitiosa obltinatione seipsum excaecare voluerit Θ Ideo , ut anima in Dei notitiam devenire possit, non indiget prodire foras, dc longius evagari; sed in seipsa consistere , seque attentius contemplarit quia, ut ait S. Athana sius orat. contra Idola et Divinae eontemplationis Um , istelligentiam
45쪽
ex rei s ramene ομ-e- ώ-- sex, es msis o Er non sit, ex om-ri,s eogniscatisν. riaec ille. Sic mundus manifestat eum, qui ipsum disposuit ι sinu ra suggerit illum, Mi eam&cit ι ipsa conditio ostendis, qui eam conlidis, creatura indicat Creatorem. Qui, ut ait Mercurius Trimeg. in rimandro cap. . per svular orbis parsi las aerique I urit, inquo ades fa norum e insat, ut non intelligere modo; sed manibur e iam ror, ut ita disse, liceaxatmectare: Nam undique nostris oculis ejus obversatur, laque obiicit, & inculcat imago; &nihil est in rerum natura. euod non aliquam praeseserat Divinitatis imaginem. Quae denique naes infidelium Deum non recipit i seu gusnam hominum, ut utar verbis Arnobii lib. I. contra Gentes, non eum star principii norisna diem priminnat latis Misavit, eui non sis ι-enitum , non adfisum ν -- ἐνῆ μω in genisal
que sine, modreat em Quia, ut scribit Tatius lib. I. de legibus . muis gens es
neque tam immanGMa, neque tam fera, quae non hab at doctrina amisipasionem andam Deorum ν etian Fignoret, quadam habera Demm dee ι , ι-- Β--- um fiat λ Cum enim non inristino aliquo, aut more, aut lege sit opinio constiatina, maneatque ad unum omnium firma consensio, intelligi, ne ite est , esia Deum. qtinniam insitas ejus, vel potnis innatas cogitationes habemus. De quo autem omnium natura consensit, id verum esse , mcesse est. Cui concinit Simplicius in Epictetum c.38. q. I. Omnes homines tam barbarἐ,qiam Graeci, inquit, tam im nito supretori tempore, tum nune 3 quamviraliaritis rasionibus, Deum esse eensem 3 ornarura, non homines movi, sed se brutae animanter, Osisper, O lapider, se denique omnia, quae sunt, pro sua quinquo vissit --men νεοα--. Et tamen quod
anima in seipsa videt, quod me cernit in creaturis, quoa fides in hominibus intuetur, hoc Athaei speculativi se deprehendere non posse, aut nolle dixerunt , qualesiuim Diagoram, Milesum, Iheodorum, Cyrenaicum, Evemerum Tegetem, Protagoram, Euripidem, acarum, memorant ι qui quantumvis philos phic disciplinas profiterentur, tamen invideteste Ud. I . Com ta surt,e ab sa ruis a famis Is diis μυ. Quia, ut rectissimὰ dixit S.Cyprianus lib. de Idol rum vanitate i Hoes Amma cti, molle ἀσnocree, guem ignora n amor.
I. I I I. 3 o Munduunt Illi, qui justo Dei in eos sevient dieio, &inducente impieta-AiMPrinici. relathanica in impletiuis baratrum, di stolidiuininm , aequoris malo mavis Tem exitii voraginem eorruerunt, ut si non habitu, actu saltem Deum esse inficiemur. Certum est enim, ut eruditὰ notavit Alexander Alen. I. qu.3.m .3.
46쪽
quit, verae Diυinuaιis, ut crevi se rationali iam ratione utenti non omnino ac penitur
misi abscondi. Actu tamen Deum ignorare posse, praesenim si secrandum inferiorem rationis partem , quae in Memptandiscreaturis vers ur per peccatum 3 ac se n- dum superiorem per errorem a Deo avosus obscureturi ut rectissimῆ asserit Athana. si usto supraeit. M sua - .mor, ait, et abiuisio vi Mis Deo com -- ο Maa, a Deum ἐρ--factu cernere possis r se tamen comm -- es Melie -- -- ρε--δ que aliam evre rein Risis a linam Baleat ovistimam δε in totaad , is a pristi orandisa fuit: alias sua merseo in D am Divia um ρω δε - λι-- , ω st. arulam , ut pol corporalibus voluptatibus οὐ-ι- , ea Iuusua eo tu Manmisi/scareat, ev elati mauis, quibus Deum comemplari pareras, effecti a sualmineis siona matis in iis sese visu ,σ--M im ea a sola obtinum bab ι, ε es μαν -- μαι. Quibus verbis indicat, eos lumen labi a primordiis Mit naimore,qui exuisperantitas eorum peccatis, Per quae oculus intellectus excaecatur,u' ue adeo obtunisduntur, ut nituralis vis, qua ad veri Dei cognitionem suapte ingenio submoveri poterant, per se minus sufficiens iit ad illam assequendam. Dum enim actibus frequenti stimis repetitis eum ignorant, tandem in totalem ignorantiam cadunt, quae eos in Athaeiunum detrudit, Ec ia extremam Mucit impietatem e Cum, ut ait S.Iheodoro tus in piat. i 3. haec verba Davidis explicans: Diaeis ἐκ ior in eorri suo. Fuis me sum, sex isto et is visae eorruptria ι. G- -- si is eo. Miis et farinam tae a Sont, Dei memoriam a mente proiiciunt. Tales sunt illi juata Aposto umas Titum I. ω Roman.I. qui conmensar te nosse Deumfactis Meam n πιι de cum Deum cognoscant, non sicut Deum glorificant, aut gratias amne ι sed evanescin trico. gitationibus suis; ec obscuratur insipiens cor eorum, alcentesque, se esse sapie tes, Resii fiunt.
s. I U. AD utrosque proxime accedunt quidam,quos Actaeos mixtos jure dixeris, qui
Deum partim speculativὰ, partim pramcὰ negant. Speculative, qui Hira Dus 1peculanais intenti adiutriri cogitationibus mentem avertunt. Practicti qum et- imitantur si exterius saltem rectum vivendi servem institutum i Deum tamen agnoscere, de dein quidam bitis honoribus colere negligant ι quorum numero se inferunt quidam ex Mediciscanxid dico , quia cogit veritas quos utroque modo ad hoc athaeumi genus devenire experentia docet. Nec turbentur Medici deisu, ac proia r non emim eos feti Dν sed veneror, oreolo. SpeculativE etenim eos ad athaeismum paulatim declinare cinum est quia isti Meeulati. .
Medicis speculationibus semper occupati lapsu temporis insensibiliter Dei cognitionem ammittunt.
Fatemur quidem, medicinae scientiam , etsi prout est practica inter mechanicas aries mameretur, ut speculativam tamen in ordine artium liberalium quas homines profitemur, nobilem tenere locum 3 necram humano studio partam, Eclonga ex. perientia conquisitam esse, quam divina institutione conmunicatam: cum a Deo ipse creata sit, Ac quasi cacteue munus exhibita orbis habuatoribus, ut monet M.
plans Eoeles cecinit Perisalvus Poeta de Medicina, his versibus.
47쪽
Uod Ethnteorum disciplina commendat, cum non solum illustrissimos Phi-
losophos Platonem , Aristotelem, Democritum, Thymaeum, & alios non ignobiles in hac arte scripsister Non solum excellentissimos Principes, ut Her- metem, Melae Regis Damasci nepotem, Avicennam Cordubae Dominum, dc Cybelem minoris vetustissimae Phrygiae Regis filiam: Non solum potentissimos Reges, Saborem, &Gigem Medorum, Sapidem Arabum, Mithridatem Pon-ci, & Apim AEgyptiorum illam meditari, Ac exercere nequaquam ded. gnatos suis se, commemorat; Sed etiam semidaeos scientia medica excellui me asserit , quale braculapium, & Herculem ierunt, quorum primus Medicinae fuit perstissimus rsecundus pharmaca multa adversus venena, & serpentum morsus invenit: Immo Deos ipsos caeteris eminentiores, Apollinem, nempe, & Mercurium, quos prisci, ut auctores, & fautores tam nobilis artis, dc scientiae hominibus proficuae si gulari honore prosequebantur.
I. U I. 1 π Dipsum illust tiori auctoritate, & commendatione Relidio christiana confir-
mat. Quae primo a divinis scripturarum oraculis hujus scientiae professeres co-Iere docet, non impio, & sacrilego honore, ut Ethnici, qui alias Paeonem in m dica arte doctissimum, a cujus nomine Paeonia herba nomen sumpsit, post obitum
in Deorum numerum retulerunis Et ne otiosius esset, constituerunt Deorum Medicum, Sed culto debito iis, qui a Deo edocti, & longo studio exculti de universis
hominibus bene merentur. Tum Apostolos,& apostolicos viros veneratur tanquam, Domino missos in orbem, non ad tollendas solum animarum infirmitates I sed etiam ad curandos corporum morbos iuxta insignem potestatem, & admirandam virtutem Lacie μ iplis gratis exhibitam 3 atque ab eis diversimode ore, tactu, umbra applicatam aegrotantibus. Insuper Angelos hujus artis opus exercentes, dc ad curandos infirmos speciali gratia deputatos fascipit: ut Raphaelem unum ex septem, qua astant ante Dominum,qui modo medicinae theoriam docet,dum virtutes piscis enumerat , sive ad fugandos daemones 3 sive ad tollendam oculorum albuginem: Modo Practicam exercet, dum utrumque Tobiam, & Saram sanat sumo cordis particulae super prunas positae,& unctione selis oculis applicati . Deniq. Christum Dominum .Eterni Patris filium adorat , caecis visum, surdis auditum, claudis motum, leprosis munditiem, languentibus sanitatem, mortuis vitam verbo, tactu, luto, modisque admirandis restituentem tanquam humani generis Medicum, ut seipsum in Synago ga Naaaret Lmae Uriae 5 I. verbis probat, di prositetur.
s. V I I. ATtamen, ut sunt hominum ingenia ad malum proclivia, &cujusvis rei qua
tumvis bonae datur usus, re abusus; saepius evenit, medicinam divinitus im1titutam, di divinitus exercendam, ariemque sancte traditam,& ab iis, qui sanctit tis amantes sunt, pie administratam, a quibusdam ex ejus prose storibus non sancto,& pio, sed prosano, di impio modo tractarit quia dum toti sunt naturae operimus considerandis, & sui ipsius, & naturae auctoris obliviscuntur, atque ita paulatim ad athrismum ultimum, & horrendum errantis, Scracscati ingenii praecipitium dilabuntur. Quis magis sui ipsius obliviscitur, qu 1m qui Animae immortalitatem negat y Et tamen hoc faciunt quidam ex Medicis,utGalenus,qui in line inferiori mundo nihil putavit immortale,& divinum contineri, a quo si hujus assertionis causim scisciteris, videbis nimiam naturalium operationum spe culationem hunc illi errorem in stillasse.Nam in libro,quc constristit: uod animἐ more equantur corporis te ramo
ι latetur, persuadere sibi non posse, in homine aliqua parte immortalu esse, qualis a
48쪽
Platone rationalis statuitur et cum videat in phreneticis, &resiouis deliria patientibus laedi mentem mutato corporis temperamento ι & mortem inferr i extincto calore nativo: quasi calor nativus sit ipsius animae substantiao ali uin ignotare se ejus essentiam. Cujus sententiae putat, fuisse Hippocratem; &ideo in anima praeter hujusinodi calidum generationi, & corruptioni obnoxium, nihil immortale in 1pexit. Ab his non dissentire videbatur quidam in tota lard Lombardia Medieis vilddnotus hoc nostro aevo, qui in suis publicis praelectionibus animae immortalitatem negare non verebatur, istasque discipulis hunc instillare errorem, animam nempe, simul cum corpore interire ι licEt cujusdam protestationis, seu potius inanis distinctionis, ut dicunt, concinnaret fuco, asserendo, videlicet, se haec ut phil sophum sentiret ut catholicum vero se quicquid Sancta Mater Ecclesia docet credendum crederet quasi vero duos haberet intellectus, unum, quo opinioni erroneae adhaereret: alterum, quo veritati catholicae assentiret. Pari modo isti Deum n gant , quia continua mentis occupatio circa Physicas, & medicas operationes in humanis corporibus, in quibus rara, & insolita naturae prodigia visuntur, summam ejus potentiae, de virtutis opinionem inspirat, quae eo magis crescit, quo in dies prodigiosiora cum animi stupore cernuntur . Unde sensim sine sensu decrescit Divinae centiae fides; de semper decrescendo penitus evanescit. Et e contra virtus naturae ruasi summa concipitur, ideo tanquam potentissimae operatrici ea dantur, quae aieci omnipotente singulari providentia in salutem hominum perficiuntur; atque ita non Deus, sed Dea natura, ut mirabilium operatrix agnoscitur ab ejus cultoribus, qui illam pro Deo substituere non verentur, quasi summum aliquod numen , a quo omnia mira procedunt.
f. VII I. PRamee vero se athaeismi erroribus insectos testantur, cum in medicinς pra- roximorbos omnes semper naturae, nunquam Deo tribuunt, ut videre est Plinies.
an morbis maleficis, in quibus dijudicandis, & curandis facile seipsos immiscent,& Theologos exorcistas, quibus insensi sunt, ab hujusmodi cognitione, & curatione longius arcent, quali mittant falcem in messem alienam. Si enim rationem attendas, quare hanc sibi cognitionem, & curationem asciscant: videbis non es se aliam, nisi quia putant nullum extare morbum, quia causa supernaturali , aut supernaturaliter agente procedat, sed omnes credunt a naturae deficientis erroribus provenire. Unde maleficos morbos negant a Deo, Daemone, aut male fico diabolica virtute operante inserri posse; Quia Deu negant ι & Deum negantes negant etiam extare Daemones, ac maleficos, cum iisdem rationibus, quibus Deum a se abiiciunt, Daemones quoque, & maleficos reiicere, necesse sit. Sed illos ad peccantes , & ad pravas, noxiasque temperamenti, & corporis dispositiones referunt r &tanquam enectus naturales naturalibus remediis tollendos ede contendunt: atque de facto suis pharmacis tollere nituntur. Gare saepius Theologos irrid t, qui Deo, Daemoni, & maleficis tribuunt ea, quae, ut aJunt, natura sola facit, &operatur, atque sacramenta, res sacras, benedictiones, exorcismos, totamque divinam, Necessiasticam potestatem in talium morborum curationem
applicant, quos isti Physici putant sola vi lapidis, herbae, ossis, aut similium quisquiliarum sanari posse, & debere. φ6. I X. II
AT immerito hane morborum maleficorum cognitionem, &curationem quasi scientiae medicae opus sibi vindicant, & perperam usurpant Theologorum cogit itionem Exorcinarum officium, cum falsistimonitumurfundamento; nem nullum exta b Progn. Alexicachon. Λ 3 re
49쪽
iiii ia. quae in mundo fium, proce dunt.
bona. Permittenter utiunt mala.
s Disput. L De Deo, ut causa Maleficiorum.
remunt, Daenacmena, &maleficum 3 Ec ideo nullumnorbum ad illos refere dum esse; cuiussallitatem ostenderes utile postem, si athaeium, mores eruere, αΛthaeistarum dogmata veritatis arietibus deseruere mens esset , sed quia illud instrutuli nostri ratio non patitur 3 paucosque esse Medicos putem, qui ea de causa sibi
maleficorum morborum cognitionem tribuam, quod Deum, de causam super naturalem extare non credant 3 ideo ad Medicos illos, caeterosque sermonem conis vertimus i qui ex divinarum scripturuum auctoritate, universalis clesiae oraculis, sacrorum Conciliorum canonibus, Sanctoriam intrum doctrina, Philosophoiarum confensu, moribus, ει instauris omnium nation-m, naturae ipsius instinctu
Deum noverunt, &Daemones, maleficosque esseta stria.. .
Hoc enim immobili, & firmo posito fundamento dicimus, Deum morborum mal incoram causam esse , non efficientem, sed permissivam. Constans es enim Theologorum sententia, omnia , quae in mundo fium, evenire non quodam fluctuantis naturae impetu, aut larauit causarum concursu, ut alias censuerunt Democrietus, Heraclitus, &Emur de res, teste Lactantiool. 1. Misa Dei α edi l C. Sed insulibiti Dei gubernantis vcuuntate. Cum enim ad eum pertineat, non solum res secundumsubi amiam producere; sed etiamdu diae in iuum finem iuxta divinam rationem, in eo quasi is summo omnium principe constitutam, sequitur omnia eius imperinesse subjecta, nihilque -uitum, aut , castrale ab ho tubus fieri posse, quod vel efficientis: vel perinittentis ejus voluntatis finibus non circumscribatur. Eruit omnia bona, nec est aliquod bonum in rerum natura, quod tanquam manans e fonte rivulus ab is incomprehensibili bonitate non oriatur e cum initium, incrementum, & consummationem det operibus bonis, quae intam tum bona sunt, inquantum ab eo sunt, atque sacris ejus influxibus plus , minusve participant. Permittit aliqua mala, ut testatur Amos Propheta cap.3. Si erit malum in eisit D, suod non fuerit Dominum quia ad Iustitiam ejus spectat inducere mala poenae-, quibus impiorum petulantia coercetur: Et ad epas providemiam omnes si arum causarum defectus permitteree ut siluc mala culpae, quae ab hominibus perpetrantur. Nam sic disponit omniasuaviter, hoc est, uncinquodque secundum conveniemem naturae aemodum, scilicet, naturalia naturaliter, de necessarior liberavero libere: libertati enim suarum actionum relinquendi sunt homines, quia sine creationis primordis liberum arbitrium ac perunt: ut communisomnium The lagorum schola testatur. Quare, cum maleficia, quae daemones,& eorum asta quomodocunque nun cupencuti vel seipsis; vel rerum naturalium adminlaeso ita dies malitiose operam Lur, intra bona connumerari nequeant 3 sed in malorum serie fi remum i cum teneant 3 non ad Dei voluntatem emientem di sed ad permissi, am reserenda sumo dc per consequem eorum causa non eruiens, se permissis μcenda est. s. X. ouiauis, ii Π-ram causa efficiens est, qua Ulave operante, ve ninnis Non ope. dante fium, ut mnas schola testatur, quis audebkaskrere malefica inperationes ei tribui debere, cum eas nec per se faciat: nec abalin fieri velit λ ---μ δημ' ης i in enim per se maleficia facere, magi eisque operationibus se immiscere potericis, qui seipso summe bonus cum sit, bona novit, mala non novit notitia approbationis p idest, mala culpae ficere non novit: quia cum sit bonus per essentiam, non est ullo modo ad. malum deelinare. Ideo sicut neut potest non esse beneficus, ua non potest esse maleficus, neque nralaficia quoquomodo operari. Mo-nc sum iuum non. deneget, dum ciuntur, hinrc praestat, diminionibus
50쪽
. Antequam committantur, ea non &c. 7
eooperatur humanis , prout phys sunt, non ut anthiosaeuuod postea latius ex abitur. Sed quomodo per alios fieri velle poterit, cum Divina ejus Voluntas in eo, &in nobis semper ratur in bonum tanquam in pro tum obsectumρ Insti qo id voti, nisi seipsum p iam est sumnum bonum, nee aliud datur majus bonum, stipsum necessario vular nec aliud vellem est. Unde estissimo impetu voluntas illa primario, ut ait Scotus - 1.1MM. Lendum supremam, de in- itam bonitatem, quae totvin eius impiet allaetam, & terminat amorem. Inn bis quid aliud petit, uuam bonum p Et quid vult, quod non redoleat bonitatem primm ne sit Paliliis x -μα---M Dei μctificatio nos et quae omnia peccata excludit, &lato sinu con lectitur vi tes , dc opera bona, quibus -- per quotidiana gratiae incremem propius accedit ad summum bonam . Ideo ea non vult, quae hominii, dc sanctitati ad persanture ut sunt omnia peccata, di maleficia. re, cum illa non iaciat, nec fieri velit, sequitur, Eum maleficia peris mittae, ut totius disputationis contextu demonstrabitur, ostendendo et Q modo ut causa permissiva se gerat antequam committanture Dum committun tur Et postquam commissa sunt . Nam antequam committantur , non vult, sed prohibet: Dum committuntur, permittit, vel impedit. Postquam commissa
sunt, castigat, deputat: Quod tribus partibus palam fire.
II A est humani generis hostis proditoria consiletudo, cum homi es ad ma-
1 lum conatur impellere, nunquam illud revelata facie exhibere: sed sem- minoi sem-i per contegere simuIata boni specie , atque ementitis titulis adornare, ut sub specios, velamine amorem sui iugerat, non horrorem. Novit enim, Omnes hέν, hie malum fugere, bonum appetere 3 neminemque, ut monet philoisphicum axioma r. in malum intendentem operari: Ideoque inatum boni simulacrum, sub quo malum delitescit, inuencium oculisonerre solet, ut sic facilius desipientes ὀecipiantur. Hoc videre licet in tanto peceantium numero, in quo nullus est, qui aliter in Pereatoria scelera prolabatur, quam sub vana, di fiducia larva boni apparenter conveniet tis. Quid prima fronte speciosius, quam caeteris praeesse, bonis affluere, potiri deliciis, optatis perfrui voluptatibus, dc laetam inter opiparas conviviorum memissustam ducere λ Et tamen sub apparenti illo fuco miseri homines ad inverbiam, avaritiam, Iuxuriam, gulam, caeteraque flagitia invitantur, de propelluntur daemone, qui eadem arte quos prodigos vult, liberales esse suadet quos optat iracundos, docet esse magnanimose tenacitatem appellat parsimoniam: vindictam generositatis nomine cononestat: dc vitium virtutum coloribus adumbratum o tru dere non cessat iis, qui in malorum abyssum praecipites ruunt: ut benὸ admonet D. Gregor. lib. o. Mor l .c.I6. in C. I 2.Job. Eundem deceptorium morem observat, cum Magos, Incantatores, Se universam Maleficorum turbam dementare , dc a A maleficia incitare desiderat . Malefieis Non enim maleficas proponit actiones tanquam maleficia 3 sed ut miras, dc 2.Ita s. Eis insolitas naturae operationes ostentat . Neque artem , qua peragumur , vult tam eom. esse magicam 3 sed occultam scientiam , in dignam , quae ab iis, qui subli- DdM, ori spirisus acumine vigent, addistatur . Unde plures ex hominibus nimis .c uti hanc artem perdiseere, ficulas exercere operationes contendunt . Quis Maurit. enim nolit, artem maleficii adipisci, quae mira, et insolita docet ' Quas non aveat modum scire , quo naturaIes ri cuntur effectus sua excellentia , de dignitate communem mortalium captum praetergredientes Qui non quaerat