장음표시 사용
21쪽
excellentiam Virginitatis, virtutis Angelicin Agapae, id ess, Christianorum fratrum conuiuiafacta infide, O' mutua charitaleprobantur in undecimo
Duodecimi Canonissumma ess, quod, Vsis non commendat nos Deo. Nisi vestis ista sit interior S noua quanos ipsi Christus induit omine veteri muto.
Vir Mulier habitu Dum mentientes excommunicuntur in Canone decimo tento. Decimus quartus ad Canonem primum,m nonum. σdecimum refertur, Non esse quacumi; de causa, ne religionis quidem carisa,vilipendendas Nuptias. Decimus quintus ostendet, Quid Parentes debeant mitissuis. ibi locus tractabitur, De Tecnotrophia, hoc est, de liberis educundis. Et micissim, Quid Liberi debeant Parentibus dicetur
in Canone decimosexto. ubi De βο iam Aramλ- sunt in mandatis. . Mulierem, velut omni pote late flutam, Susque δε- minam, tonderi prohibent in Carione decimoseptimo. De
22쪽
De ieiunio Chri hano, Deque ieiunio Medico, Ode ie
iunῆ diebus, hoc e , de obseruatione ieiuniorum, dantur praecepta in Canonibus decimo octavo, m decimo
Pomemus Canon damnat eos, qui memorias Martinrum damnant. Ibi de Latria, de Dulia, de Imaginibus. hoc e Lde Reliquiis O veneratione Sanctorum,tructatur argumentum. quod vobis explicare natemur Posiremum,velut omnium, quae viginti praecedentibus continentur legibus,compendium quoddam sequitur: laquo suorum patres explicat Anathematum sententiam, Ne per aduersarios intendatur his cadumnia. Si Deus voluerit,ibi vobis declarabitur
yminum vera sit inuenienda Religio. quod, fugienda sit omnis nouitas in Religione . quod, Humilitas sola
commendat mirginitatem,m Continentiam: Alioqui, neutra virtus ea. Dicetur etiam, Quo animosua quis
S relinquere, Sposlidere debeat. Iterum,de me limentis S ornatu Chii hanorum, ac desacratis Deo templis agetur. Demum, de Iurestripto,b Iure non scripto squo duplici regitur Ecclesia) tractabitar: Et finis illic λη-grensiibus Canonibus imponetur . quod nobis annuat
24쪽
post Synodum in N icaea, sunt constituti.
Aphlagonia minoris 3siae regio, de qua Pomponius Mela lib. I. Cuius situm descripsit Ptolemaeus cap. 4 libri quinti
Geograph. tabula. i. Asiae. Qis Paphlagoniam, δe eius oppida miscet cum Galatia: ut pars videatur fuisse Galatiae. Vna est earum in A sia Phrygiaque regionum , quas priscae Gallorum gentes occuparunt de quibus Liuius lib. 8. de bello Macedonico, Plinius cap. vlt. libri quinti. Inde omnes postea vocati fuere Galatae & Gallograeci. Legimus in historiis ecilesiasticis occideuuales Galatas, & Episcopos Galatiae. τηα,υνγαΜiae Galliae nunc appellatae . . ait Theodoritus cap. 22.lib. a. Sunt Orientales Galatae. de quibus hic. Celebres amicitia magna Pauli fide similiter in Christum,& religione memorabiles. Apud quos, ante Nicaenam uniuersa-C iiij
25쪽
iem. singularis habita fuit Synodus Ancyrana.Nam,Tectosagorum quae Gallica gens eratὶ Ancyra ciuitas est apud eundem Plianium.& Ptolemaeum.Qu'dhuc autem propius attinet Plinius cap. 1.libri sexti Paphlagoniae oppidum Inquit angrae. Plurali quoque numero Gangrae nominantur in me sequentis Gaura. Epistolae. Paphlagonia est contermina Bithyniae. In qua est Nicaea. vnde Nicaenum dictum concilium. Quo peracto.Non multb pdst. alic moi patres,qui partim Niceae fuerant in illo celebri conuentu. contulerunt in Paphlagoniam/Gangris hanc habuere Synodum.
Dominis reuerendissimis in Armenia collegis & coministris, Eusebiu Aeli nus,Eugenius, Olympius, Bithynicus,Gr gorius, Philetus, Pappus, Eulalius, Hyp tivs,Proaeresius, Basilius,Basus , qui conti nerunt in Gangran ad sanctam synodum, In Domino gaudium lc salutem.
In Episcoporum numero, cum Graecis latina discrepant exemplaria.Zonaras nullos omnino nominat hic Epistopos: nec
26쪽
habet hanc epistolam. Tredecim conuenisse dicuntii rhic ex Hi lamno Codice: Tres ab interpretibus Latinis adduntur, Osius Cordubensis, Heraelius,& Bassianus. Vnde Graiianus post ili. dorum recensens Topica, siue Localia quάdam concilia scribit. Tettia est Synodi Gangrensis annotario,quae post Nicaenam legitur fuisse: In qua Patres sexdecim statuerunt canones viginti. Annotatio quod obiter admoneam peculiare iurisconsultorum vocabulum, significat Principis,ac Superiorum de noxio vel reo quopiam,seu de re quavis alia decretu. Sic ab Isidoro capitur hic. . . Vir fuit Osius in asserenda catholica sile vehementissimus: Osuis cim quem valde Constantinus magnus amabat , di honorabat. Co Gmy. dub ciuitatis Hispani caes Cordoba vulo nominatur,& a S erate riu ilium Episcopus in Nicaeno concilio primus sententiam dixisse fertur. Id suit ut author est Socrates Paulino, & luliano Coll. Anno,videlicet, Euangelij praedicati ducetesimo nonagesimo sexto. Mox duobus non . integris exactis annis, quum nouationes Eustathianistaruna per Cappadociam uniuersam Galatiam, Armeniamque percrebruissent, e Bithynia, ubi dege- . . bat adhuc, illo conuolauit Ossius ut credere par est) Constantino mandante. qui prius & eundem miserat Alexandriam, quum suboliticoepissent inter Alexandrum Alexandriae sanctissimum Episcopum de impiissimum Arium distensiones, ad eas sedandas, Annis aliquot ante Nicaenum conuentum. Gangris conse- dit. quae Paphlagonum metropolis est ut inquit hic Ζωnaras. dei vicinis prouinciis adfuerunt alij quindecim. Qui primus hoc loco nominatur, Eusebius,puto quod fuerit ille Caesarieusis Eu- ui Q, sebius. vere profecto inter Christianos omnes appellat μὰ t. diis, nstantino similiter charissimus atque familiarissimus. In huius epistolae perantiqua sane inscriptione duo consideremus. i. Honorificas Episcφporum tum temporis appellationes P βυ, -- Domini lana salutabantur. Honoris magni vocabulum est Do- tantur Do- minus. Etiam priscis Latinis usitatissim una. non ad Tyrannidem, rem Re vel alicuius dominatus impotentiam, .d ad excel- lentiam pertinens, quam quis prae caeteris habet. quomqdo situm Iouem Dominum vocabant, Dominam Iunonem , Dominos omnium rerum Deos. Hoc modo Plinius irai annum vocat d minum Neque solummodo suae Domini vocitantur Episcopi,additur& Epithetum gloriosum,τυὰ 'rii. Id est, Praesta tissimi, Honoratissimi, Reuerentissimi.
27쪽
Desinant igitui Gnostici nostris in Presbyteris hosce veterestitulos calumniari.Non minus claros inuenies in Nazianzeni, Basilii, Hieronymi, Augustini literis,quas aequalibus,& synepiscopis ipsi scribebant. Gnostici quo maledicendi cachoete laborant i quum Dominationem, vel Sanctitate , vel quid eiusmodi legunt in salutati nibus,aut allocutionibus nostris, Adulatores nos protinus, qui falsi; istis honoribus homines captemus, altὰ vociferantur. Atqui, Nullus unquam,vel ipsi Pontifici summo , sic assentatus est, ut in elices fugitivi suri receptatoribus adulantur. Illustrissimos . . Senatores appellant non dico Bubulcos,aut Aratores,quod ali in dignitate minus forte est sed obscurissimos e sece plebis homines, Venalitios,xαρι AM .sa, j.υi,mediis in officinis quae nihil unquam proferre possunt ingenuum natos & altos. Clarissimumque Senatum vocant Hominum,mercaturis, usuris, tabernis, propoliis pleonexiis rem sibi misere quaerentium, quorum iam se,non nomine,scd numine tutos praedicantes depraedicant. Quid hoc est, si blandiri non est 3 Et iis blandiri, quos nec alloquio dignaretur honestior paulo ciuitatis liberae ciuis. Secundo, Mihi diligenter animaduerte Salutationem et, αυρ hi xαρειν. Laertius in Platone scribit Cleonem quemdam suis epistolis praeponere solitum duntaxat x-ho, Id est,Gaudere, Linrari, voluptatem capere. Christianis apta certE salutatio non est: nisi quod hic addatur,1', k. A, In domino . Sic enim Paulus ad ,
, οῦ Philippenses scribit in x, iri., Gaudete in domino. Rur .u,
sus, xαιρε ἐν κυtiω-νοα. - -λιν.ρῶ, παίρετ . Gaudete in domino Dd iis D, semper. & Iterum dico. Gaudere. Luctus occupare solet alim mino gaud rius cuiusuis extrema g.iudij. proiierb.i . Haec de salutatione. S
28쪽
Voniam congregata sanctissima synodus Episcoporum in Ecclesiam Gaia gresem propter Ecclesiastica negocia quς-
dam necessaria: Pariter ut inquireretur insectatores Eustathij,deprehedit multa nefarie,contraque leges ab iis ipsis Eustath ij sectatoribus acta: necessario decreuit, studiose curauit omnia palam facere, Ad abrogationem, sublationemque male dc improbe ab eo factorum.
c. συ ἡ.ἡ C sem videmus hic omnium synodorum, Scilicet, ob vGis,hώ, 'gentes Eeclesiae nece litates:vique prospiciatur his, quibus indi--,iationem, get,& Opus habet ecclelia. vocant ἐκ-λ.mας- . u. . Potissis dia omnlia mum, Ne diu latitent Haeretici. quorum quidem mos iste per- concordiac - petuus est.atque fuit, Vt ore clanculum tibi lantes, dogmata sua, VS tamquam serpentes venena, diffiindant. Qu'd enim sibi inuicem ganniunt in aurem, super tecta nisi fortὰ phygadeuteriotu suorum tecta praedicare non audent. Episcoporum vero munus est, Ex aduerso publice ac saepe congregari,cautὰ omnia rimari, nOxia praeuidere,populoque manifesta facere ne simplices oues istis
intricentur Diaboli laqueis, Mel quidem prae se ferentibus, sed' .
mortem mox ferentibus. O Sanetam, liuinamque Lateranen
sium Patrum legem quaeuibet ab Episcopali officio deponi Epi- In sine scopum,qui de tua Dioecesi negligit. aut non valet suis concio- ς , 2 M. nibus, moribus, & crebris vilitationibus expurgare prauitatis' ὐό. Hereticae sermenium Substituique mandat alium, qui velit, ac possit hoc praestare.Samnae Iesu crucifixi scilicet , ecclesiarum cathedrae Theologis nunc illustrarentur uae nescio quibus re- galibus,& aulicis Diotrephis obscurantur. Hic resticabo,quod in exegesi cap. De multa. super inscriptione Cap .dicebam de meque saepius audistis,& in Gratiani decretis inuenietis. Haereses tam multas, aliasque super alias quoti- ό, '
die nouitates exoriri,quia simul conuenire prouinciarum desie ean.i.
29쪽
rint Episcopi .Prd dolorὶ Qui nunc.& Qui Bone Iesu conuenire possuntὶ Ergo,Tu, Domine,Tu iudica causam tuam.
Hic mihi praeterea diligenter obserua, Qui iusti, legitimique
sint assessbres iudices,3 praesides conciliorum . In antiquis illis primarusque Synodis Episcopos Chorepiscopos, Archimandritas animarum,videlicet,in populo curatores institutos) vel eorum legatos solos interfutile,praefuisseque legimus, atque sentcn
tiam dixisse. Nunc autem miὼδ Gnostici epire didit impios, immanes Ryscas, truculentos Brugandos quales inferius carus.
ferentur in pietatis , christianaeque religionis arbitros constituum.& esse volunt: Ecclesiastica tractantes apud alienissimos ab ecclesia. Quod ipsorum nescio quae testatur Apologiae, te suaque fide confessiones, disputationes , & diatribae Comitiales. Haudita priscorum patrum sanctitas instituit. Neque pium principem legimus vllum . qui talem cognitionem susceperit, de non se 'otius Episcoporum iudicio subiecerit.Quod est argumentum nonagesimae sextae distinctionis in Gratiani collectaneis. Historiam vide Constantini, Valentiniani, Theodo' , multorumque non minus pietate quam potentia magnorum quondam regum. Videbis istorum quidem litetis pariter & impensis, euocatos Orietis & Occidentis Episcopos ob Ecclesiarum distensiones in unusaepe coluissse: Conuentibus illis ipsos interfuisse, cum Sacerdoti- Cano bus una quoque sedisse controuersiarum vero de fide iudices il- Prinς los non inuenies via quam fuisse Fidei iubebant feri disquisitio-ll . nem, non a Stratiocis. sed ab ipsis cogregans Episcopis Ad quam rem,quia vocantibus, & quippiam decernentibus Orthodoxis L. Quo- Heterodoxi non paruissent ut modd non parcnt Episcopis glaniam 'ς gestantes aderant, si qua foret opus. Non ipsi decreta fidei ponebant. sed ab Episcoporum consessu posita defendebant, ab . c.' M omnibus obseruari curabant,Han eticos contradicentes durissi-eleti. me puniebant: suod unicum propriumquc regum est officium. L. Qui- Theodoritus de Synodo illa magna scribe is, quae Constantinicumquς. Magni sumptibus & cura conuenerat Nicaeam. inseri,dum primid eWφ consedisss ent Episcopimum paucis omnium postremum intro
medio sedit,ab Episcopis postulans hoc sibi concedi. Rem longὶ copiosius& elegantius enarrat Eusebius paulo post initium libriij tertij de vita Constantini,quo ex loco sua Theodotitus decerpsit. i. ' Dum Synodus uniuersa consedisset ordine dignitateque decen-
30쪽
CANGRENs I S. 2'ti,Resisque progressum cum silentio praestolaretur,unus & alter,
ex auu jubinde reliqui,praeire de more coeperunt, aduentantem
. regem significantes , ό. τῖν συγκροῦν ea λιθων o , Gra δόρυ'αρων, non ex
consuetis illis satellitibus armatis,& haltatis,sed ex fidelibus Ω- Misis, A Christunis amicis.Inlrrarcinus ille demum venit in syno citam , dum,purpura quidem,gemmisque refulgens exterius,animi relio iniectis'. Sione, Deique timore magis cospicuus & ornatus interius. In intimis ordinum primordiis constitit imperator tantus, ibique,
sita,ex auro facta,non prius in ea sedit, quam annuissent Episcopi. Nunc autem quum nec umbra supersit illius Magni Constantini non dico religionis ac fidei, sed neque dominationis & potentia: pertonant & perturbantur omnia tympanistis, fistulatoribus, atque doryphoris,quando forte venit litis in mentem de Sacris aliquid inquirere.Thronis adeo superbis, ut sacra omnia videantur his inferiora longissimὰ cedere. Nec extra propositum videbitur hie,si repetam, quod in Aristo cratia nostra dicebam, quum disserere vellem de regia quadam potestate in Ecclesiam. Non piget eade me dicere vobis: audire,vos,praecor,non taedeat. Mattianus Orientis Valentinianus. iij. Occidentis Imperatores,excitati literis & admonitionibus sanctissimi Papae Leonis priini,circiter annos a virginis partu quadringentos quinquaginta quinque, iusserunt Episcopos utrinque se conserre Calchedo. . nem. ciuitas erat ad Bosphorum Thraciuin,septem solum stadiis paulo plus milliario . Nam Stadium sunt xxv. passus) di stans Byzantio, quae est Constantinopolis. Qud conuenerunt undi- quaque Sexcenti triginta sex patres .duplicato Synodi Nicaenae numero. Catholici parte dextra templi , ubi Senatus habebatur
Idierat Euphemiae virgini Calchedonensi, sub impio Diocletiano martyri, sacrum sederunt. In sinistra , Nouatores Dioscorus Alexandrinus,luuenalis Hierosolymitanus,& i nscelicis Eutychis alij quidam sectatores. Martianus vero cum suis Hypatis medius res ait: Non tantae quidem iudex aut praeses Ecclesiae primi namque sedebant in ea Pasca sinus , Lucentius , dc Bonifacius, Mia Cal. Romani pontificis locum tenentes in N c earum, quae controchedonensis uertebantur quaestionum disceptator Num,videlicet, Maria vi s go ε - . heslctὶ Num ipse Christus e M. i. 3Id est, illane Dei parensὶ dc hic Deo natus3 Deus neverus,& homo verus esse Christusὶ utraque natura consistens,Humana, Divinaque simuli Qui