Synodus Gangrensis, euangelicae promulgationis anno circiter trecentesimo congregata. Iam tot abiere secula, seculi praesenti errores, multásque multorum superstitiones & impietates condemnans. Explicata commentariolis Ioannis Quintini Haedui, iuris

발행: 1560년

분량: 250페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

posset homo militaris Martianus, patre quoque milite Gregario

natus,cle tam reconditis mysteriis iudicare ξ Nec arrogans id sibi praesumebat. Cur autem presbytetorum consultis adesse prae- , sens voluerit ipse causam in Sexto Synodi consessu reddidit In-einmos quiens Nos ad fidem corroborandam, non ad aliquam pote- ad fide. tiam exercenda,exemplo religiosi principis Constantini Synodo νε dist interesse voluimus: ut inuenta veritate,ndeque vera per vos antiam is concordantibus exposita, non ulterius Populi prauis persuasionibus distracti separentur. Haec ad Episcopos imperator,certEreligiosissimus Euangelicae iustitiae cultor : quae pervicaciter de- Matth. linquentes fratres iubet apud Ecclesiam, non hanc vicinorum, vel aliorum quorumcumque multitudinem prophanam , nec

enim tali sensu, legitur in antiquis doctoribus sanctis, Ecclesia in iubet apud Ecclesiam,videlicet,apud Sacrorum praesectos, accusari. Quorum tantsim iudicio, Publicanusquis , & Ethnicus haberi potest. quod est, te sano corpore fidelium , tanquam pult, dum membrum resecari, Z a reliquis abiici per excommunicationem .

Paucis ostendisse sumiat,Qui soli possint Ecclesiae concilia

celebrare. Superest,ut dicamus,quisnam fuerit Eustathius, cuius causa patres Gangram conuenerunt. Socrates, qui post Eusebium,& Ruisinum commode prosequutus est Ecclesiasticam libstoriam de Eustathio Sebastiae episcopo, antea monacho, quem postea Synodus Gangrensis, ob innovatos veteris Ecclesiae ritus, novasque cerem Onias introductas,damnauit, amplissime scribit in cap 43. lib. 2.& in cap.xi. lib. . Soetomenus etiam in cap. I . libri sui terti j. Deinde sicut aiunt a praedictis missam pilam more 'claudi tenens Nicephorus Callistus eadem de eodem refert Eu- stathio in cap. is.& in fine. cap. I.lib. 9. Siquid hic desideras, illinc petito. Eustathius habuit Eulalium patrem , Episcopum Caesareae Eollat ius Cappadocum . beatissimi Hermosenis successorem : qui qui- σdem Hermogenes Emathium delegerat in presbyterum ἰ sed L

pater ipse postea filium deiecit ab Ecclesia , propterea qu)d δεο ses

vestem presbyteris in s.litam. nec ordini congruentem gestaret.

I nde conuellus Eustathius ad monachismum fertur ille primus apud Armenios,& Paphlagonas, & in Ponti montibus author fui isse monasticae ac solitariae vitae degendae. Suis autem Sectatoribus priuatis habitus nouos praecepit: a communi discretum victum,

32쪽

vietium . nec assii eta ieiunia mandauit: precationes & cantilenas inauditas in ecclesia praescripsit quin de domi quemque suae in-bebat orare, Synaxes & conuentus in publica templa negligens.& alta quae statim singula proferemus. Hoc in instituto monachico sic ille claruit, k alios excelluit,vi monachorum dux op-mus haberetur. Cui magni Baslij perutilem sane & perquam necessarium monachis omnibus. librum. nonnulli tribuerun r. Hos tamen absurdE suille deceptos nemo dubitabit, qui Basilium legerit. Ecclesiasticos enim conuentus, & antiquorum traditiones ille nulli bi contempsit: ubique toto studio defendit. Ab ipso Basilio, quis fuerit hic nefarius haereticus, describitur, Isque damnatur in epistola, quam inli Euri re iniri reis misit. Ea est. 7 . Sed quia Cappadox erat Basilius,amator solitariae seu monasticae vitae maximus qui Caesareae quoque Cappadociae sacris Ecclesiae rebus praefuit Episcopus, in qua pridem vixerat & ordinatus fuerat Eustathius. Hinc arrepta pertinaces Eustalliij sectatores occasibile. pulcherrimum illud Basilii scriptum non erubuerunt in teterrimum nebulonem transcribere. qud persuaderent ipsiu m culpa vacasse. neque iuste damnatu fui illi. Sed ad id, quod coeperam. Nec enim modo dicta conueniunt huc, attamen dicenda saete : nequis cum Gnosticis illa contemnat instituta monastica,velut ab haeretico scripta: quibus Ecclesiae nihil est co- ducibilius. Utinam prae manibus illas veteres pro nouis nescio qualibus regulis algidue nunc haberemus. Ad Eustathium monachum de quo fama tam celebris erat in montibus illis P5ticis. ac tantus de Sanctitate, Politeiaque vitae suae rumor increbruerat,

vi Presbyteris & vicinis Episcopis hypocrisi tali deceptis apparuerit dignus,qui vacanti Sebastiensi praeficeretur Ecclesiae. Delectus utcumque suorum monachorum factione,sic fuit Episcopus Sebastius. Sebastiam Plinius in Cappadocia locat lib.c. cap. 3. Ptolemaeus

quoque.cap. c. libri primi, in tabula.i. Asiae. Neuter aliquam Sebastiam statuit in Armenia . cuius tamen ciuitates & oppida recensent Epiphanius dicit Eustathium Episcopum fuit Ie r is res τε arii xt πο πυδ καλευμε οὐραe, m. --ι Id est, Sebastiae Ponti vocatae regionis, videlicet, Armeniae paruae. Basilius quo

ex Sebastia minoris Armeniae. Socrates , Sozomenus, Nicepi, O

rus in Armenia sebastiam ponunt. Et haec Synodica epistola scri bitur Armeniis Episcopis.Omnes illet regiones,Vtraqu dicς

33쪽

Armenia,Pontus, Cappadocia conterminae sunt, de assines. De quibus idem Plinius cap. 8.& .'. in eo lib. s. Sebastiae factus Episcopus Eustathius,quas in angulis prauas,& a canone discrepantes opiniones priuatim suis monachis insusurrarat,pro concione palam praedicare coepit: Nec in Eccle-sam recipiendos esse dicebat aliter viventes ac se gerent , quam docebat. Homo non tam facundus , quam sermone vehomens, asci ut ait Sozomeniis) innumeram multitudine pelliciebat in suam sententiam. Qua re Patres exciti, se protinus Gangram contulerunt, Anathemate rebellem dogmatisten condiscipulis damnarunt, Ordin ue rursus & Episcopatu move runt. Epiphanius scribens in Haeresin septuagesimam quintam,. Tomo primo libri tertij.tradit & hunc Arij dogma tenuisse pertinacissime: quem sicut ais ἔ ὰι ελ' urta δωμί--. Nec etia tribulatjones persequutionu correxerui. Quibus illς prellius, . suas subinde impietates abiurare se si nullabat,& sanae silet consentire.ut in Autigrapho fidei per Basilium praedicatae pater: cui subscripserat is Eustathius. Hoc annectitur epistolae in Mu-ie Episcopis descriptς,qu est Epist. 8. Semel hoc Romae fecit apud Liberium Papam, quo confugerat post hanc synodum, sub annum Christi .3so,per quem fuit etiam restitutus. Mox tamen ac euaserat, in coeno solito volutabatur. apud Sorωmenum cap. a . libri quarti .Vide quoque Basilium: qui dicit & hunc Alexandriae ab Arici doctum tuisse,connumeratumque x', o mme, In ge manissimis & selectissimis Aru discipulis. Macedonij quoque, Spiritum sanctum negatis esse Deum,blasphemia fuit etiam ii ratus,pneumatomachis patrocinans. ut ait Baslius Magnus. Ita

Macedonicae superstitionis,coepit cum Basilio Ancyrano, ipsius urbis Episcopo. Similiter Eustathium cum Macedonio sensisse scribit etiam Socrates cap. uib. r.Nicephorus. In cap. 47. dicti lib. '.qui post Suidam , & Epiphanium, meminit etiam Basilii Ancyra ni Episcopi, iat dicto cap. s.Tale nihil obiicit ei Synodus,Nec eius sectatoribus: luos tamen, ut hic videtis, vehementer exagitat. Sed quia iMa diu plusquana damnati fuerant errores. illi, duntaxat ipsorum xiari αλι inuectatur. Hae de Eustathio. Inter Eustathb praecipuos asseclas, prim5sque sodales, insignis unus eUtit, Acrius nominatus.Ex quo nomen haereseos Acria-

34쪽

C ANC RENSIS.

monachus pariter Armenius, Eustathb aerio Aue t. & in Mona- . chatus cius. Axo vtεrque. Sic eos vocabat, uic5munibus Ecclesae legibus & canonibus non c5temi,sin*ulare quoddam conuersationis& vitae genus sibi dcligebant, an aliorum solito more diuersum quasi diceres. A c rerotu discretos & selectos o dine.Vietiim,Vestitit,Festiuitates,Orationes,assuetos in Ecclesia contactus, Breuiter,an liquas omnes Ecclesiς ceremonias in nou bat,Sic insignes haberi prodigiosa qua di rituum nouitate volebant. Eustathius,& Acrius tales erant. In quos demum Synodus Gangrensis conuenit post Nicaenam. Quae solius tamen meminit Eustat hi j eo quod Episcopus erat, & Aelium Synasceten suum ordinauerat in presbyterum,quem Plochotrophio praesecerat. Acgre tamen ferens Acrius in Episcopatu praelatum sibi sui C. se synmonachum suum Eustathium, diu suam non dissimulauit emulationem. Secessu enim,iam Plane de socio factus inimicus, ab eo: sed in Ecclesiae calumnia perseuerauit: Impietatis rameam , iri is, trux prim P dogmatis addens aliquid. ut detrahetas. quod Eusta- i. , a sit, aue ibi, doctrinae dissentiret. Auditor Christiane. Νtos fuit,& est H Ecu iacon reticorum perpetuus,Vt via adere,co.Tmun s & una nunquam ce dei: isper sit aut fuerit his omnibus sententia. Sola sunt in maledicentia. des ' eatholicorum detractione concordes. Aerius in mutam senecti tem peruenit. Adhuc enim superstes erat in vita, quum scriberet Epiphanius aduersus haereses, anno Christi, circiter. 376. Eustathius iam tunc obierat, ut ex eodem coniicere licet Epiphanio. Qui quum meminerit utriusque, de concilio Gannensi miror hominem tacuisse: Srnodumque de Aerio. puto quod hic nondum famosus erat: Et Eustathij sectatorum nomine satis intentistitur.

35쪽

QAm, Ex eo, quod illi nuptias damn rent, ic docerent quod nullus eorum, qui sunt in coniugio, habet in Deo spem, Sed uetie mulieres multae suis subditae maritis, ab ipsis maritis discesserunt: Et a pro priis uxoribus, Viri. Sed hoc interim in dio , dum continere non valent, adulteriucommiserunt: Eaque de causa diffamati

siint,& probris insimulati.

Error de nuptiarum calumniatoribus.& disiungendis coniugibus in I.Synodi canone.& in. r . damnatur, Errotisque praedicator Euslathius: qui facile multas in illa regione sectatrices aediscipulas inuenerat. Ibi namque, vicinisque locis, Amaronum m quae matrimonium pro seruitute ducebant,& maritorum, non aliorum tamen virorum,coitum vitabant olim sedes fuerat, ad amnem Thermodoontem, in ora Cappadociae. MTu quoque videas hic epithetum coniugatae mulieris γυνη vocatur: quod ad Roma.cap. ad Verbum transtulit inter re, antiquus Quae sub viro est mulier. In prouerbiorum cap. c. ι

Qui ingreditur ad mulierem proximi sui, non erit mundus. Itaque, mulier sub viro, vel Hypandros, est mulier nupta, sue marita. De qua subiectio G fici uermo in can. 17.

36쪽

Omperiebantur etiam, qui, magna co-

temptione ac despicientia commoti aduersus ecclesiam, SI ea quae gertitur in Ecclesia,secederent a Dei domibus Sc Ecclesia: Et cliam, Qui clanculum Synaxes δίconciones haberent, diuersisque doctrinas traderent:& alia facerent aduersus Ecclesias,& aduersus res Ecclesiasticas.

Inserius i sta nominatim condemnantur in can. s. &can. c. Graeca vox illa quam reliqui in Synaxis in aliquot Ecclesiae graecae doctoribus.& Synodis est usitatissima. Saepius hac in Synodo repetitur.V ix apud alios inuenias. Lesere certe non memini. Latinus nullus de veteribus utitur.quod equidem sciam Conuentum senificat de congregationem populi non quamlibet , aut qu libet illam, sed in Ecclesiam duntaxat & in sacratum Deo templum modo fieri possed) ad gratiarum actionem , dcique laudem confluentis & adunati populi. Ex Apologia Athanas' ad imperatorem Constantium. De quibus conuentibus apud Epiphanium legimus ad finem Syntonii Catholicae fidei. qui liber

ri constitutum fuit ab Apostolis, Quartas subaudias, Hebdoma- dos die J S: Prosebbato sid est,Sexta)R Dominica. ieiunia seruari praecipiebantur in duabus primis iωi zρα. . rii, Ad horam usque nonam . qui nobis est meridies. in priscorum Christianorum Synaxibus, Earundemque certis atque statis diebus, ha- bes quod huc attineat in Ecclesiasticae Socratis historiae libro

quarto. cap. 22. .

Dum vero paschae, Pentecostes, similiumque festorum dierum, vel martyrum Synaxes agerentur, mylteria qubque corpo-

37쪽

ris de sanguinis dominici tum peragebatur omnEsideriinc de

mysteriis participabant. Vbinamque non erat Sacri lacium, nec ibi Festum quid erat eo quδd,omne Festum Sacrificio peragi portebat. Et in multis orbis Ecclesiis obseruabatur, ut omnes, ψ cuuiique periodo recurrente, communicarent mysteriis. Praeter has Sunaxes festas,aliae fiebant absque Sanguinis & Co poris consecratione rin quibus Scriptum tantum legebantur, Adoctores illas interpretabantur. Has modb vocamus Concio

i Niroducunt etiam peregrinos & in -- litos habitus, ad indumentorum communiter usitatorum sublationeta L, .

De sacerdotum, sacrorumque ministroru vestibus,& vestium distinctionibus inserius agemus tribus in locis. In Can. ia conciiij praeseruis. In Anacephalcosi concili l. vers. Ei,Simplicitatem, mediocritat Emq; vestium . quibus in locis damnantur habituum sanctificatores, id cst. In suis adinventis habitibus Iustitia colloc tes,& allucta contemnentes. Demum,Verus de Ecclesiasticus o natus describetur in . 4 i. dist. quae refertur in Speculo sacerdotali.

Seditiosus Eustathius multis persuaserat ,.Cultum corporis si cularem videlicet,Quo populus,pro suo quisque statu, vulgariter uti solitus ellet in illis obitare, qui salutem sibi praeter populi mores ouodam speciali studio quaererent. Ideo ue vestium distinctione docebat habendam: Salutiferas nonnullas, reliquas damnabiles esse dicens. In vilibu nc sordidis constituebat sanctitate. Sancto vivendi proposito dicebat alias impedimentum facere. Semper hinc fucus Religioni maximus factus fuit. Vtinam iam nonnat. dictis nuc in locis da ismatur error hypocriticus de quo prolixius ibi tractabitur. Hieronymi duntaxat ea de re sententiam modbprofera: quam Saluinae de viduitate seruanda scribit. Huius m ritus Nebridius,iuuenis adhuc,obierat, in Caesaris aula prae caeteris

38쪽

ris honoratissimus, atque potentisimus: cuius Eleemosynas,&Orationes, & assidua cu Monachis & Clericis consortia quu d script isset ille, subdidit Nihil nocuit militanti Paludamentu, & Baltheus,& Apparitorum catervae: quia sub habitu alterius,alteri i litabat. Sicut e cotrario,Nihil alias prodest Vile palliolum, Fulua tunica,Corporis illuuies,&Simulata paupertas, Si nominis dignitatem operibus destruant. Haec Hieronymus. Auditores Cap. Chri litani, perpetud meminerimus,quod Personarum no est '' 'acceptor Deus. Sed in omni proposito,Sub quaciamq; veste,Qui timet Deum,& operatur Iustitiam, acceptus est illi.

bi, Secumque sentientibus, tamquam Sarmetis,dispertiuntur atque distribuunci.

Hac inuidia semper Ecclesia laborauit,& vexata suit ab haereticis: etiamnum laborat adhuc & diuexatur. Qui nihil habentes. quod immaculatae Iesu Sponsae post in t obijcere, Sandalium si

nobis hac uti similitudine permittatis in in ea calumniantur. id est, Exteriores nescio quas illius opes reprehendunt, inuadunt,inuolant, de miserrimis discerpunt modis. Nudam videre volunt, ut eius vestiantur spoliis. Nostra suffodiunt,ut edificent sua. Quod est, proculdubio, cum nefando illo prodere Dominum, propter unguentum est istum stiper caput eius. Hoc in Aristocratia nostra . . iampride tractabamus,ea parte,qua de Feudis,& pr diis, ac temporali Ecclesiet iurisdictione prolixe dis rabamus aduersus intestabiles atque detestabiles Martinastros. le Gallici regni Cugneri astros. Rursusque tribus in Apostolicis Canonibus idem tractatum. 39 o.&. r. Non illista quaedam raseremus inserius Can. 7.&.8. quibus ista Praedatrix,Rapax, de Sacrilega damnatur i, resis. Hic interim venit obseruandus impia depraedationis ec rapueGAσεις τοιου ustra.

39쪽

tamquam sanctis, faciunt Ecclesiasticorum prouennium distri l libutiones,atque diuisiones isti se solos Apostolicos esse, Sanctos, =ς λ' NREt ideo se tantum dignos praedicabant.

qui de fluctibus Euangelii viverent. Antiquis sacerdotibus & ministris, ut indignis, exclusis. Incredibile. planEque diabolicum et nus hominum : qui, nisi quod faciunt, rectum nihil existimant: qui mera se pedere thura putant. honor sit auribus) vnde miri nihil est,si,iuxta veterem parcentiam,suus sibi crepitus oleat bene. QEcquid ipsi loquuntur, quicquid stribunt,qui couid agunt,Hoc,suggerente, lictante,dirigente Spiritu Dei, Dictum, Striptum, Factum credi volunt: in tollerabili blasphemia non timentes arrogare sibi, quod habeant Spiritum Dei: quo Sancto Spiritu post Apostolorian decessum si credas mentientibus in ad hoc usque seculum suum, Catholica semper caruit Ecclesia. Gregalis istorum inuem tamen a se postea rustissimo gladio seireearunt non tam late primis ante nos temporibus Dei Spiritum ne uit Ab annis enim mille ducentis & sexaginta duntaxat Ecclesiam Christi terris dimissis relegauit in coelum. Bene habet. Ergo treccntos liberos annos relinquit Spiritui . Vicimus. dummodo

velit eius temporis exempla, patrumque decreta sequi. Sed scio, ciuid isti nebulones ventosi,quasi forenses,ὸ sori formulis respon'

facit Ambrosium cites. Hieronymilm,vel Augustinu: vel quem uis alium de veteribus in illo talicissimo, Christique triumphis proximo seculo scribentibus adducas: Homines fuisse respodent, qui nescio quid humanum resipiunt,quando secum non sapiunt: ac eos delirasse dicunt. Augustinus non ita de Cypriano, Basilio,

g, stili ,. V. h000xςm xantum defert, Vt eos errasse non au ,. Dist. . . prς d sis potiti, non intelligere dicat. Optime certὸ prae cipiunt, qui cum talibus Gnosticis disputare vetant. Litigatoresi emin rixosi mihi magis videntur, quam disputatores. Hic tibi, si quid ex Clemente proferas, Anacteto, vel Alexandro, Sacro- . Lanctisque primae Pon scibus,aut Conciliis Ecclesiae quod illis no conuentat: Mox referent este ficti rios Clementes, laruatos A-exandros, Rhapsodias ab indocto monacho male consarcinatas, ct ab huiusmodi script Jribus,qui Spiritum non habuerint: quem nudiustcrtius ipsi de coelo repente facto sono post Apostosis receperuiu linguis variis loqui coeperunte Hic non habeo quod

dicere possim, auditor Chri iliane, Nisi qubd sunt illo quom lam

40쪽

Patriarcha suo Montano Phryge nam verum negare non decet)hac quidem parte modestiores qui nec in Apostolos, sed in se pri- mum suasque foeminas Sanctum Spiritu descendisse praedicabat, de se Paracletum nominabat. . Non asseuerabat se Dei Spiritu quod verissim E tamen poterat sed opinabatur Paulus, Corinthiis honeste cast Eque vivendi praecepta scribere,& consilium dare. Puto sinquit quod de ego Spiritum Dei habeam. I. Corinth. 7. Rursu ait idem ad Philip . 3. Fratres, Ego me non arbitror comprehendisse. Gnostici contra, nudo iam capite proclamant,omnia sumus assequuti. Scripturas,&n sh; seu occulta Scripturarii tenemus. Ac reuelata sunt nobis omnia. Ste veri nis. que --ip ολωσ,certoque certius agi se tantum Spiritu sui Hrempto- concedo' Se solos habere verba vitae credunt dare verba ne duo AG bite J sippi lalutis auferentes non assentientibus sibi. quod ab ,α EO. hoc didicisse videntur. Hoc Spiritu rapti non ita pri-- dem fuere nescio qui barbarici ter impij nebulones: quorum Rex

Anabaptisticus Monasteriensis. Recrudescit etiam nunc istorum Enthusiastarum furor,Legem Dei sic abolens, ut cuique suus astiatus sit vivendi regula. Quis non iure vocet istos, Gnosticos, insignem sibi nullius non rei cognitionem vendicantes 5c arrogantes Z Vtinam, Sui. De quibus illud Coelos, ac Terras, Divina, Humanaque nouit Omnia, non notus Gnosticus ipse sibi. Auditor Christiane,Prae caeteris,hac una singulari nota digno. ces Haereticos . quia, Se tantum, nec alios ullos a se dissidentes, haberi, dici ve Christiano spatiuntur. Et etia quod mireris Qui Christu negarunt esse Deum, Marcion istae, Ebionitae, Manichaei, Atiani. qualis Se hic Eustathius. Christiani tamen integerrimi vo Haeret cit cari voluerunt. Apud Eusebium Iustinus Martyr hac de malignitate iam conque alia r. cap. D. lib. . Eccles histo. Manichaei se

.s : Sanctos,& Electos Dei solos nominabant. Sic modo Gnostici

diuinam Christi virtutem negantes In Ecclesiae Sacramentis: &ipsa prophanantes impie sacra: soli tam et Samni, soli Christiani soli Spirituales nominantur, ipso Polito non minores dicuntur a

discipulis suis: quos Quod omnes Pijgragissime gemunt nimia

multos ipsis licentia carnis,non alicuius disciplina virtutis, peperit. Nos ver , , Papistae, Rasi, Babylonis inquilini, Meretricis alumni, potius omnia, quam Christiani, traducimur. Quid hoc est An non est criminatorem desulatronem esse in populisὶ Ac dice

SEARCH

MENU NAVIGATION