장음표시 사용
651쪽
Certum igitur est appetiisse aequalitatem cum Deo non solit m secundum similitudinem , v rum etiam secundum aequiparantiam, idque non solum voluntate inessi caci & solius complacentiae, sed etiam voluntate essi caci. Hugo de sancto Victore in summa trin. 2. cap. . Similis, inquit, ei te voluit altissimo, non per imitarisnem sed per aequalitatem. Secundo obseruandum est ex hoc eapite
colligi posse quam admirabilis sit violentia
amoris proprii ad pertrahendam voluntatem contra tectam rationςm. Nam si consideretur conditio Angeli ante lapsum , facit Θ intelligi potest necessariam fuisse extremam quandam& in eredibilem vim ad eum impellendum, ut vellet sibi diuinum honorem attribuere : habuit siquidem Angelus in intellectu suo ante lapsum claram . Dei cognitionem non solum ex cognitione creaturarum sed etiam ex inspi. ratione intrinseca, qua Deum per praesentiam contemplationis manifestὰ cernebat . ut ait Hugo a sancto Victore in suis sententiis, cuius
verba D. Thomas vocat magistralia 2. 2. qu. s. art. I. In voluntate vero non dubium est quin
habuerit persectam inclinationem ad amandum Deum super omnia, siue consideretur secundum prinei pia naturae intellectualis, siue . secundum principium gratiae, nam appetitus& inclinatio sequitur formam. Cum igitur na- ruram intellectualem in petfecto gradu habum Sit de conformiter gratiam, sequitur quod ni-
652쪽
Caput III. De animabus participatis. 61shil ei defuit ad perfectam inclinationem amoris erga Deum. Quae cum ita sint, sequitur quod ad hoc ut contra lumen illud intellectuale di perfectissimam inclinationem amoris, Deo neglecto, ubi eius honorem attribueret, necessaria fuit quaeda vis & violentia ineredibilis. Atqui non potest haeς vis maligna attribui nisi amori proprio , quo Angelus sibi complacuit in
propria excellentia. Hoc significat D. Gregorius Nazianzenus, Lucifer eximis nam quod fruereia, bonore sterabat fugate Dei soliumque deeusque: Et D. Ambrosius loco citato epist. 33. Qμomam sua quam acceperat potentia er dignitate sibi piae, it seque auibori sua gloriae comparauit a coelesti sublimitate deiectiu es. Huc spectant verba illa
D. Augustini , quibus dedit initium operi
suo de ciuitate Dei. Amor sui usque ad contemptum Dei ad cauit ciuitatem diaboli. Non potest igitur negari quin sit in amore proprio vis quaedam & violentia incredibilis ad permovendos animos contra rectam rationem : si enim inviti di haec fiunt,in arido quid fiet. Hierem. I ..Arrogantia tua cir superbia cordis lai decepit te. DINTA PRO Pos ITIO. inter istos spiritus malos unus est princeps. Certum est ex scriptura sacra esse unum principem daemonum. Matth. 2s. De maledicti in ignem aternum , qui paratin est diabolo π angelis elin. Et Apocalypsis Ia. Factum est pratium magnum iucoelo Μiebael . Angeli eius praeliabantur cum draconi, γ' draco pugnabat O Angeli Et poste i
653쪽
616 Dialect. Ptit. Pars IV. De Amma explicat quis sit i ste draco: Et projectu es draeo
iste magnu serpens antiquus . qui vaeatur diaboluso sat bonas, qui seducit uniuersiam Orbem, G proiectus es in terram,tar Angeli eius eum illo misit hum. D. Hieron. in cap. Habacuc, Sicut Ecclesie G omnis viri christiu est capuι . ita eunctorum δε- Dionam , qui in boc saeculo debacchantur, eaput est Beel ebul prineeps daemoniorum. D. Chrysostomus hom. ΑΣ. in Matth. Si diabalus princeps es. eaeteri daemones illi subsiciuntur. Doci ores Scholasti ei in eo conueniunt esse scilicet unum principem daemoniorum, sed dissentiunt in reddenda r tione huius principatus. D. Thomas I. pari. qu.1o9. existimat iundari in excellentia naturae
huius Daemonis, cui alii subiiciuntur, cum sint illi secundum naturam inferiores, & quidem probabile e st fuisse supremum illum Angelum, qui proptere, Luci sex appellatur, & de cuius
lapsu scriptura loquitur cum admiratione; Quomodo eecidisti de coelo Lucifer, qui mane orieba- νὰ ρ Diuus autem Dionysius dicit mansisse naturalia in Angelis post lapsum: Cum ergo Lucifer natutaliter habuerit praelationem supra alios, illam retinuit, nec eam amisit post lapsum. Verum probabilius est. hanc praelationem non fundari in natura daemonis, nam certum est daemones non seruasse suum principatum , ut ait Beatus Iudas in sua canonica , &quod dieit D. Paulus loquens de daemonibus , non est intelligendum de statu illorum post lapsum, sed ante. lapsum. Et certe praefectura
654쪽
Caput III. De animabus partisipatis. 6I
iactura illa qvie fundatur in natura Angeli est signum excellentiae & nobilitatis ; at Angeli post lapsum meruerunt priuari omnibus hon ris insignibus iustitia enim id postulat, ut qui contemnunt principem, & sunt Rei laesar Maiestatis destituantur omnibus priuilegiis & nobilitatis titulis. Hoc igitur referendum est ad Dei ordinationem , nam primo hoc conuenit prouidentiae quae nihil inordinatum in uniuerso relinquit. Secundb conueniebat iustitiae ipsius ut illi qui ad suggestionem primi a Deo desecerant in poenam delicti sui illi subiicerentur , non voluntarie sed coacte : unde Dominium illud non fundatut in amore, sed in odio Dei, & est regnum Tyrannicum. Haec propositio est apud Porphyrium loco citato superiori propositione loquens enim dedaemonibus t Di . inquit , videri voluist , oe' potestas eu ρνaesidens Dem maximus vult baberi. Hanc vero suisse antiquorum opinionem patet ex Lactantio lib. 1. diuinarum institutionum, cap. Iue.' Ili sunt, inquit , liritus malorum quae
Idem colligitur ex Euangelio , nam cum vidissent Iudaei Dominum nostrum eiecisse darimonium ex corpore cuiusdam Energument, dixerunt quδd in Beelzebul principe daemonioru eiiceret daemonia; non potuissent autem hoc Domino exprobrare, nisi iam esset certum apud illos & longo usu tritum & usurpatum,
655쪽
i 6 ih Dialia, Ptit. pars IV De Anima. esse daemoniorum principem. aliquem qui
Beelzebul vocaretur. SEXTA PROPO si 'TIO. Daemones sunt
E coelo detrusi in haec inferiora. Haec propo- sitio duas habet partes , prima est quod sine ejecti e coelo : securula,qubd sint dejecti in haec inferiora. antum ad primam partem attinet , D. Thomas I. pari. quaest. 6 I. diciequbd Angeli fuerunt creati in coelo empyreo, ductus aut horitate Strabi qui super illud Genesis, in principio creauit Deus coelum & teris ram : Coelum, inquit , non visibileboe appellatur, sed emoreum; id est , igneam mel intellet sali, non ab arrire, sed a si=lendore dicitur , qua starim factum Angesu repletum est. Sed siue fuerint creati in coelo empyxeo, siue non, certum est quδd omnes Angeli in principio habuerunt locum in coelo, ac proinde cerium est daemones cdm sint ex numero Angelorum ante lapsum fuisse in coelo. Qubd autem post: lapsum E coelo deiecti sint, probatur authoritate scripturae. Isaiae I . Quomodo cecidisti de ea a Lucifer, qui mane oriebaris Ezechielis 18. Peν.
fctus in deliciis paradisi fuisti , in medio lapidum
ignitorum ambulasti , perfectus in viis suis disconditionis tua , donee inuenta est iniquitas in te. Lucae Io. Videbam SMbamam tamquam fulgur decσlo cadentem. 2. Pet. 2. Dein Angelis peceaniἐ-biu non pepereit, sed rudentibus infe ni δειν actos in tartarum tradidit eruciandos in indicium νeμνη- .
656쪽
Caput III. De animabin participatis. 619
. coelo ejecti sunt. itavi non sit locus eorum inuentus amplius in coelo. Probatur etiam Patrum testimonio. D. Chrysost. in Psal. 34. Vnm , inquit, libe ciuis tamquam inquilinus mouit seditionem cr eiecta est tamquam externus a Deo alien- , ω' cum eo qui eum fessareui sunt manes. Et hona. 22. in Genesim , dicit diabolum & omnem eius cohortem olim a gloria
illa excidisse & ignominiosos factos fuisse.
D. Ambr. in epistola ad Demetriaderet: Diabo-ιω , inquit, qui quandam sua quam acceperat potentia s dignitate sibi placuit , cum iis Angelis, quos in eonsensum impietatis sua traxerat, a cael stibblimitatε d jectus est. Isidorus lib. I. de sum. mo bono cap. io. loquens de Lucifero ; dux, inquit, ut creatus es , in fusterbiam eruit ,
praecipitatus est de caelo. Confirmatur ratione rnam coelum Dei sedes est & thronus maiestatis diuinae: sie nos Dominus praecipit cum Deum inuocamus ad coelos respicere, in quibus Pater ille noster coelestis habitat: nec prilis ipsemet ad dexteram Patris sedere incoepit, quam in coelum conscendisset,& superbus ille Lucifer , cum affectae diuinitatem non posse se Putat prids optatis potiturum, quam si in coeluascenderit,& super astra posuerit solium suum.
Atque eam fuisse omnium antiquorum opinionem , ut coelum diuinum quid sit, & ad diuinutatem pertinens. etiam ipse Aristoteles testatui lib. a. de coelo cap. t. Superum, inquit, locam coelumque veteros quidem Diis tribuerant. Est
657쪽
fro Diale Piat. Pars IV. De Anima.
etiam locus beatitudinis vitae perpetuae Regni aeterni, in quo regnaturi sunt qui Deo omnipotenti fidele obsequium praestiterint. Non decebat igitur ut daemones Deo odibiles, superbi, rebelles diuinae maiestati, & qui sunt ad supplicia aeterna destinati de iam damnati, in loco illo diuino & Beatitudini destinato remanerent. Qtiantum ad secundam partem attinet
quod sint detrusi in haec inferiora, probatur auth oritate sacrae scriptiirae. D.Paulus ad Eph.2. vocat diabolum principem potestatis aeris huius. I. Pet. s. dicitur diabolus circuire de
quaerere quem deuoret. Apoc. o. Et projectus e i draco ille magnus serpens antiquus, qui vocatur diabolus f svibanas , seducit uniuersum orbem, O projectus-in terram. σ' Angeli eius eum iliotnisii sant. Accedit authoritas Patrum. D. Hieronymus in epist. ad Ephes. cap. 6. Hac omnium Doctorum opinio est , aer se, qui caelum medius diuidens inane appellatur, plenus est contrariis se ritudinibus. D. Chtysos omus in primam ad Tliessalonicenses : Nestis quain masti fiunt dam nes in hoc βaιio, quam insita fera, quam mnisa θis tualia nequitiae. D. Aug. H. de Ciuitate cap. 33. peccasse , inquit . quosdam Angelos er in .aias mundi ima δινωμs, qui eis velut carcer est usque ad visimam in die iudieii damnationem. Apostolus
Petrus apertissime ostendiι άicens quod Deus Angelis necantibus non pepercerit . sed carceribus eal ginis rei dens triaiderit in iudicium puniendos re-beraari. Hugo de sancto Victore in summa sen-
658쪽
Caput III. De animabus participatis. 62I
tentiarum , tract. 2. cap. q. Deiectus est, inquit, in sum aerem caliginosum , cum Mnnibus illis qui ei consenserunt ad nostri probationeis , ut sint nobis avi
Fiaec propositio quantum ad posteriorem partem de loco in quo nunc sunt daemones, est secundum dostrinam Platonis. Nam distinguit daemones a coelestibus spiritibus, ac coelestibus quidem spiritibus existimat committi gubernationem coelestium corporum, daemonibus vero horum inferiorum administrationem esse d mandatam ; itavi coelestium spirituum loeus sit coelum,daemonu vero sit hic mudus elementaris, Matuitque daemones esse medios inter homines de coelestes illos spiritus quos appellat Deos. Porphyrius in lib. de sacrificiis cap. cui titulus est , de oeciebus bonorum σ malorum daemonum, hanc Platonis sententiam explicat, Qηκcηmque,
inquit, animae ex tota anima pullulantes, matnas bab luna uereum partes gηbernant, simitentes quidem siue anaerentes, siue imp μκ θiritui, sied ipsium fecundum rationem imperantes, ouutique bonos daemones iudieandum. Et paulo post: Quaecumque vero animae eoniuncto θ uritui minime dominamur sed plurimum cedunι, ba μηὸ per bune ducantur minium . ferantur , quando irae eoneu-pificentiaeque spiritus inualeseunt: hae quidem animae ipsae quaque sunt daemones, fled ris e malefici nominan- /ur. Atque haec opinio iuit antiquorum,ut patet
ex vetbis Hesiodi qui daemones est, terrestres appellat.
659쪽
or a Dialea. Plas. Pars IV. De Anima.
COROLLAR IvΜ. Hic quatuor notanda
sunt, ac primo quidem notandum est daemones non esse relictos in his inferioribus , ut ibi habeant partem gubernationis horum inferio. rum , nam beatus ludas in sua canonica epist
Ia asserit Angelos illos rebelles , qui sunt in his inferioribus . non seruasse suum principatum. Et ratio est prista, quia participatio gubernationis est fgnum honoris , ut diximus sectione praecedenti: at non decebat ut spiritus illi, qui Deum contempserant, haberent aliquem honoris titulum, iiv merebatur infamiae
notam. Iuxta illud decretum diuinum. I. Reg. cap. 2. Nunc autem dieit Domin s. absis bae a me. sed quicumque glori=cauerit me , glar cabo eum 3 qMi
autem contemnunt me , erunt ignobiles. Secundo.
quia gubernatio pertinet ad bonitatem . est enim exequutio prouidentiae diuinae, prouidentIa autem pertinet ad bonitalcm , ut dixtimus supra : unde videmus Deum non dare participationem suae prouidentiae creaturis sine participatione suae bonitatis, ut patet in matribus erga filios in ordine naturae: & in ordine gratiae non prias instituit Beatum Petrum principem Ecclesiae . qu m exegerit ab eo excellentem charitatem. Clim ergo daemones sine spiritus maligni, non decebat ut illis committeretur gubernatio horum in seriorum. Secundb notandum est daemones relictos esse in his inserioribus, tamquam in loco carceris
ut ibi detinetentur usque ad diem iudici j. Hoc
660쪽
Capuι III. De animabus preticipatis. 623
expresse docet beatus Iudas in sua epistola: Angelos , inquit,' non servaverunt suum principatum sed reliquerunt buum domicilium , in iudicium magni Hei sub ealigine ν estruauit. D. Augustinus de natura boni cap. 33. loquens de daemonibus:
Iam, inquit, hanc caliginosiam aerem tamquam carcerem ecceperunt
Tertio notandum est non amisisse quidem naturalem virtutem in corpora, nam naturalia illis remanserunt integra ex eo tempore quo fuerunt deiecti in haec inferiora : non tamen habuerunt licentiam utendi hac virtute nisi secundum Dei voluntatem peculiarem ; idque in duabus occasionibus ad illorum ignominiam. Nam primo Deus illis permittit uti suis vitibus ad poenam peccatorum , ut patet ex illo loco Psal. 7. Misit iram indignationis suae, immissiones per angelos malis, & ex eo quδd D. Paulus I. ad Corinth. s. iudicauit tradendum esse sathanae illum insignem fornieatorem ut spiritus saluus esset in die Domini. D. Chrysostomus homil. 3. de patientia Iob, Stest inter bomines, inquit, sunt milites qui bonoribus ministrando insistant , . alii qui ad ραηas exigenda3 segregantur ;sic ad miniseria oe bominam dispensationes sancri Angeli, ad malorum verὸ bominum poenal exigenis das , daemones. Secund b, Deus permittit daemonibus uti suis illis viribus naturalibus ad tentandos homines propter eorum prosectum remaiorem remunerationem, α virtutis exercitationem , ne in socordiam di desidiam labe