장음표시 사용
171쪽
que adaequato Dei lime ratio sormali, illius invenietur , di praecipue ex supra dictis in questio. r. Post. 3. Praambutum, ubi valde notamus , quod tot erant obisiecta formalia , quot desinitiones , & sie ex definitione cuiusvis lubiecti seientiae, ratio formalis statim deducetur. Sed tamen, ne in terminis , pro omnium intel- Iigentia deficiamus, expleto praesenti puncto , specialem quislio m , de materiali,& formali obiecto, possibili brevitate, ins
6r Probatur igitur supra stabilita doctrina de eo , quod iuxta considerationem ibi positam sint secundae intentiones subieetum in Logi ea adaequa tu in . Suadetur Pri
cipaliter , quia illud est obiectum adaequa. tum scientiae , quod in linea speciali, &propria scientiae, omnia scibilia ambit i sed
hoe habet ens logice intentionale dicam logice intentionale, ne modum intelligendi logicam intentionem cum molestia r
petam. Uideatur modus in dictis supra rergo. Minor, in qua est diffieultas faei lε concedetur a pluribus, etiam extra puram
scholam Div. Thomae, pro obiecto Logiis ςae ens intentionale opinantibus; diffiei letamen eoncedent, tales secundas intentiones logicas, & alias consimiles denominationes elle rationis. Cum enim firmiter des.sendant ,extrinsecas denominationes esse reales v. g. esse cognitum , esse visum, &c. firmiter etiam asserunt, intellectun. forma
litet definire obiectum , Sc obiectum esse formaliter definitum , sor maliter esse idem i& sie illud esse passivuin denominationis esse reale, sic uti realis eth a ctus formalis ae-tivus r unde dicunt,reales esse omnes denominationes , & Intentiones logicaS. V. g. elisse genus, elle predicatum dcc. Contra quae sentici,nil exacte poste tradi in eoru eiectio nem , & nolirae conclusionis favorem , si pro firmioribus viribus de esse intenticinali
non suadeatur contrarium. Videantur diciata pro fere omni lib. emis fecundo inten-rionaIι 1, praecipue in D 'in. 1. 2.ct 3. σι n Dist. 2. quest. 6. Ac notri similiter , quod eorum argumenta simili facilitate an ibis avertentur, si contra intellige tiam primam ualetionum militare non con-nantur. His tamen non obstant ibus , aliqua hine attingemus. Suadetur igitur illa mancir, intendendo probare, quod esse intentionaleelh rationis. Suadetur 1. ipsa ratione Scoti,
qui ex celebri plausu , di omnium recto sensu asserit in I. q. Pradie- quod L thaptae aliis dicitur scientia rationalis r emo quia ens adaequat c intentionale est rationis.
61 Respondent statim aliqui RR. inter
quos novissime Peinado Trac. 1. Proem .diff. 2. Dc. 3. verum elle, quod Logica prae alis dicitur rationalis, dicitur tamen ta- Iis, non quia agat de ente rationis obiectivo,
sed quia prae alijs directive procedit citea
ens rationis subiectivum , nempe , eirca a lux intellectus. Nequec caret nomine scientiae realis, quia de obiecto reali non agit, sed quia de ente reali obiectivo secundum se non agit, sed prout subesse potest coneeptibus sormalibus. Sed contra , quia ex eo, quod Logica agat de ente rationis subiectivo, non datur moti υum, ut eum aliis scientati is non dicatur realis , & prae aliis dieatur rationis: ergo. Prob. quia esse subiective ens rationis, noni tum dicit esse reale in se, sed in elarissima significatione, cum audita voce obiecti τι , statim percipiatur, quod est ens oppositum enti rationis nil habenti realitatis; qua nota, entia realia , quae sub lective non sunt rationis, realitatem suam,& oppositu non exprimunt .ergo non datur ex eo motivsi, ut prae alijs dicatur rationis, imo p otius datur, ut pre aliis dicatur realis. De indu , quia si eius obiectum reale, dum habet notam rationis , ex Ele subiectivo rationis , Logica prae aliis dicitur rationis, eum nulla st icientia , euius obieetum reale, terminative non sit rationis,nulla erit scientia, quae prae Logica , non dicatur rationis. Nec non, re scientia agens de actibus humanis, ut rationi consonis ,&Animasti ea etiam agens prae alijs de principio,& radice rationis dicentur rationis praealijs ,& prae Logica. Item , quia si qua tendit ad actus intellectus, qui sunt rationis, dicitur rationalis , proprie deberet diei actualis, prae aliis, cum Prae aliis tendat ad obiecta, quae sunt actus ; quod friuolum vi
63 Diees, Logicam diei rationalem, ricinqui a tedat in actus intellectus, sed quia direte-tive tendat. Sed contra,insto semPer, ex eo,uod in alijs scientiis dentur principia eruientia, & regule specialiter docentes: ergo cum ista partialiter eci intellectu coeurrant,& partialiter in directionem actitum mstuent. Die es , tales regulas , de doctrinas esse circa obiectorum intelligentiam. ne ne est , insto semper e licet actus intel- Iectus sit erudiendus de obiectis, actus tamen
172쪽
intellectus est , qni est erudiendus: obiectum
enim extat eruditionis incapax τ imo ex
notitia obiecti , veluti ex propriori me sura, quilibet intellectus specialiter eruditur. Deinde, quia intelligentia obiecti est actu, i pie intellectust ergo si ei rea intelligentiam obiecti datur regulans principium di melle non dabitur etrea actum ipsum intelleeis
6 Contra aliam partem , secundum
quam asserunt, logicam de ente reali obie tivo non pgere, nisi ut subest coneeptibus formalibus, se arguo. Etsi Logi ea de entereali obiectivo seeundum se non agat , agit tamen specialiter de illo , ut subest eonee tui sermali r ergo dato , quod Logica non ageret de ente rationis obiectavo , deberet tamen agere de illo. ut subest eonceptui folia
mali. Augeo vires argumenti r etsi .ens
reale obiectivum, secundum se, non sit quid specialiter tractabile ὀ Logio, specialiter iLoglea tractatur , quia subest actibus forma libus et ergo quidquid specialius , dc strictiu, subsit, speei alius , de strictius in Logica trae tabitur . sed nil speeia ius,&strictius su sis
potest, quam ens rationis Obiectivum rergo nil specialius tractabitur. Suadetur minor, quia
nil speei alius potest subesse alicui, quam illud,
euius totum suum esse est intra illud, sed totum este entis rationis obiectivi est intra a tus mentur ergo. Minor est in communi a ceptione, iuxta quam ens rationis est, quod tantum habet esse obiective in intellee
Contra aliter ex eo, quod semper,& quando in aliqua linea possit dari ter mi. nus formalis, in quo entia illius lineae sistant vltimo, & praeter hoc habeant denominare, et speeifieare actum universalilsime , ab illo in tali casu est resolvenda series , dc linea illa Deeifiee , de ultimate: adaequanda ; ergo si sine intelligibili repugnantia signare positiamus, quod entia rationis sic eon.pleant,&in non minori universalitate adaequent lineam, Ze sphaeram omnium logicalium, ab iis,& non a conceptibus mediis, qui sunt aetus formales , erit logica sphaera speeifieε adaequanda. Antecedens luaderi potest ex eriti bus meta physicis, Sc physicis,in quibus, ab ulti iamo sprei fiee terminate,& re luente denomi nandiue subiecta. Illatio in consequentia imbibita ponitur. Q ia eonceptus obiectivi r ticinis sunt ultimi termini actuum intellectus, post quos nil amplius derivatur. Deinde sunt non minus universales , cum tamςtsi aequivo-ce,dividam ens ut sic, & deine eps habent speciem,qua Logica possit distingui subconee tu, de nota definiendi, dividendi, praediean
di,&e. ergo inutiliter pro horum linea, altera seientia specialis erigitur , sed suficienter ab eis logica sptara poterit speetiae adae
66 Suadentur aliter ista, quia intellectus est principium omnibus selent ijs aequό vniversale; non enim intellectus est potius huius seientiae , quam illius; tum,quia nulla scientia potest sine inteIlectu dari ε tum, quia intellectus omnium scientiarum est proprium
subiectum, ramnes squidem seientiae in ipso insunt, & ab ipso sustentanturi ergo si de a tibus intellectus , de de alijs intelligibilibus possimus usque ad obiecta hane discurrere paritatem , quin sphaera speeifica logi lium deperdatur , inseremus , valdε liberum esse, se eonceptus, de actus intellectus pro sphaerato ealium adducere; sed potest hoc inveniritergo. Suadetur , tum , quia actus intellectus pollunt, imo, & debent, subes le o bieetis sub illa nota , quae solius Logicae sit prOpria , quia dantur definitiones obiectivae,
differentiae , Sceo lusiones; tum, quia etsist ex suppositione, si dentur conceptus obisiectivi secundo intelionales, qui valeant o lectis applicari, tune a obiectis, sie per relationem rationis secundas intentiones Iogia
eas habentibus, Logica signate prae aliis
cognosceretur e ergo ex coneeptu obiectivorationis, ut forma Logica signato , de eetiam Logica dignosci ; sicuti exesse obiectivo real , absque ulla nota intentionum, reliquae scientiae dignoscuntur.
εχ Deinde haec confirmo , quia in quo potest sstere anxia de eo , quod conceptu omnes subsint formalibus, ut Iniet si nil si
diras, quia directio est ratio formalis Logicae, dc hic in conceptibus formalibus invonitur. Contra , quia sine directione Ioglea possunt dari conceptus sermales , ut patet in eo neeptibus a Rethorica direct s ε ergo punctum tantae distinctionis, non de sumitve praecise ex formalitate eonceptuum , sed ex directionetergo eu obiecta dirigi valeant non erunt Ohiecta isecialia Logicae , quia
subsint eonceptui formali praeei se , sed quia subsunt praeeisε directioni. Diem,
quod obiecta non poliunt subeste direetioni, nisi subsint actibus Armalibus. Contra etiam, quia si obiecta ex se non haberem non repugnantiam dirigendi, omnis directio ruret ipsis conrradicens , nec possent subesse
173쪽
coneeptibus scirmalibus,qui a m possent ex repugnantia subeste: ergo sicuti Logi ea agit de conceptibus Obiectivis, ut sunt con notati a formalibus;eum etiam si Logica ageret deformalibus. ut con notati ab illa non repugnantia speciali obiectivorum , adhuc logice ageret, non videtur cur potius obiecta non possint Iubelle directioni, nisi quia lubsint conceptibus formalibus. Si enim logicus adaequare consideret omnem denominationem logicam, ad quam in obiectis datur non repugnantia, quidquid logicum est,poterit imprimi in obiecta: ergo logice procederet, qui exerceretur in
ηctibus formalibus, in quantum ipsos verteret, ita, ut subessent illis non repugnantiis logieis obiectorum. Quod enim in esse oblectivo, ut terminans est, possit dari aliquid speciale, ratione euius signetur, & specificetur facultas, circa ipsum tuos actus vertens, & dirigens, suaderi pctest in Obiecto terminante Potentiam materialem , cuius nuda terminatio , ita specialis est, ut non quodvis obiectum spoetii cum elle purae terminationis exerceat, ut patet in Deo, qui potentiam materialiter vi
suam terminare non valet. Deinde, ex terminatione visionis dici potest visum,quod ex iIla
terminatione nodicitur intellectu , auditum,&c: ergo ex parte entis,iuxta suum esse cibiectivum , & terminan , datur suffieens motivum , ut cuiuslibet lineae exercitia speeifice
63 Probari poterat etiam illa minorimi argumenti ex eo , quod tamets Logieaberet pro obiecto secundas intentiones,quaesorent quid raxionis obiectivum , non deper deret ex his , Rientiae qualitatem, & ratio. m. Suadetur ex ipsis contrarijs , qui ad agendum de formis purae rationis, specialem scientiam constituunt: vel de ipsis metaphvsi-e m signant scientiam,dum huic , solum possit
competere de pura ratione agere, quia non agere de pur ratione, competite ergo dum de pura ratione essent notae intentionales, & ali nicienti js impropriae , nullo specialius , quam
nuda ratione in elle lubiecti, Logica adaequabitur, quin scientiae qualitatem deperdat. Sacenim salvaretur persectissi inus ordo scientia
rum, sicuti & entium. Daretur enim intenti -npliti in entiu arbor, cuius radix foret in linea rationis primum ens,pulchram derivans varietatem in v niver tum rationis, ex quo universalissima elevaretur scientia, seuti ex universe
realitatum, unive latissima elevatur meth
phvsiea. Unde perfectum haberet senium
citatum ab Scoto 3. Wrivercti. dicenistis, quod methaplasicus , oe logicus circa idem laborant, cum certum sit, quod subie tum utriusque eIaborationis non sit idem: quare ita debet intelligi,ut idem capiatur pro intento, & seopo universalirandi scientias; illam universalitatem considens logicus in ratione, quam metaphy scus in realitate. Si e laborant circa idem,& sic debent laborare , ut undequaque aeque fecundetur intellectus , de aequalibus obiectis dividantur, scientiae. Sic enim ens non perficitur per substantiam, quin substantiae lineae,altera accidentis statim correspondeat linea; et sic impenetrabili,penetrabilis; absolute, relativa;& individue, individua quin in rationibus dividentibus servent paritatatem, nisin corres PQndentia universali Eania di,& eontrahendi:similiter discurrere poteris in causis, in quibus nunquam deficere potest una, quaesit finalis, habens cum reliquis eor- respondentiam, penes hoc, quod est , este causam, habere causalitatem , & inducere essectum ; sed tamen universum causarum reli
quit , ex opposito causandi modo, saecundum, cum finalis, non physicam , sed pure rationis,& intentionis requirat exiitentiam , quin ratio , esse veram causam minuat tergo a simili
omnium predictorum , dicere debemus , quod debet dari quaedam scientia , quae sit non mianus univer Ial is , quam metaphvsica, & habens in obiecto disterentiam rationis , sleuti illa differetia habet realitatis,& ita omnibus apta, de comunis, quod sicuti m thaph usca per realitate exhibet materia,& instrum ciuessetijs,disi. venientiis, proprijs,accidctibus, comunibus,& indiuiduis,sic α haec alia unicuique, constamilibus intentionibus,circa ipsa tendet , a lia cando essentiae notionem speciei , conven Ieriatiae notionem generis, & sic omnibus, aliter verum, ac.metaphvsica,distribuens.
69 En, ex quo, prae alijs, Logica vocatur seientia rationis , de cum Doctbr Subti- Iis , doctaseomprehensione praevidens praeia dicta, in quec a Predicam. hane sermat ilia lationem : ergossicut est aliqua Icientia fer
natum e ita potest aliqua scientia esst d perse de conceptu , ct hac est Logica . IVnde
perse habet dici scient a rationatιs,non tan tum quia traditur Per rationem , sicut quaelibet
alia scientia, sed ex hoc , quodsi de cineγ- Lbuiformatis ab acturationis
174쪽
o Neque sentio, quod aliter posit mus
nostrae resolutionis assumptum propugnare, cum maneat ligatus intellectus, a probatione essendi secundas intentiones aliquid rationis, Suspensus. Videantur dicta in Iib. entis intentio naus,ubi satis lit rationibus in contrarium,& etiam quibus novissime tradit P. Peynado,N Praecipue, cum prope supponat, denomina tiones extrinsecas , & esse passivlim obiectorum, este quid reale,quod diffuse ibi impugnamus. Proponam tamen hinc aliqua argumenta, ique , meo videri, lunt contra resolutionem di-retii ora.
i obijeies r. posita directione logiea,
ponitur id,quod formaliter ad Logicam spectati ergo libere additur secunda intentio. Di . . tingua potest antecedens, ponitur id,quod G maliter ad Logicam specta tanquam dispositio, est verum; tanquam forma, est falsum; &negatur consequentia. Itaque,itandum est in
hoc,quod id ,quod formaliter est directio, Ium dispositive est sorma,ut patet in forma, de in eius formalibus dispositionibus. Aliud enim est,quod formaliter sit dispositio,& aliud est, quod formaliter sit forma. In linea enim se mali alleuius entis,plura ingrediuntur, aliqua aenim ut principium effectivam dispositionum formalium, alia ut dispositiones sor males termini foemalis,qui solum est forma,ut patet indinea intelligibili, ubi licet dici possit, quod plura spectant ad lineam formalem intellige di, non tamen , quod omnia, quae spectant ad lineam formalem, spectant ut forma. Funda mentum ad huiusmodi expositionem desumi
potest ex eo, quod dissicili mε possit signati
forma,ad quam non praecedant dispositiones & directicines; de similiter difficilime possunt signari dispositiones,quae non sint ad aliquam emamr ergo dum in Logicis , dispositiones videamus, formam sperare debemus, quia illa entia ad aliquid disponuntur: ergo eum in omiam linea,persectior sit sormai ad eam siquidem reliqua disponi videntur; non dispositiva diremo , sed forma intentionalis resultans,erit eius speetale obiectum. Diees,nos vera dixisse,in sere omnibus easibus,demptis tamen Logicalibus, quia Logicus aliter , ae reliqui scienti fiet debet respiciore obiecta ergo ut speeraliter Logica eonsi. deratio distinguatur, debent a Lodeo haberi pro obiecto ipsae dispositiones actuum , illae siquidem a nullo seientifico respiciuntur. Nil enim miram,quod Logieus directiones habeae pro obiecto, cum Logiei proprium munus, in dirigendo suadeatur. Respondeo ad argumentum,dicendo,ueram elle causalem antecedet ἀ
tis, se ilicet, quod Logklls aliter debet resipieere obiecta ; nego tamen consequentiam causa-Iu. Ratio est, quia in casu, in quo solum res- .pectu dispositionum invenissemus distinctionem, S speciem, transiret, quod Logieus solum a disposicionibus speeificabatur; At vercs, dum extra ipsas dispositivas directiones, speciales formas,& este obiectivum resultans, In veniamus , solum pessimἡ obiecta dirigentes, ponemus formam subiecta in dispositionibus ad ipsam formam. Hoc en Im videtur ration bilvis,dum intra ambitum scientiae, non solum directio,sed,& terminus formalis directionis inveniatur.Neque nego, Logicam respicere directionem specialiter, & aliter, ac alia quae eumque scientia; solum nego,quod eam re Meiat ut formam,& ut specificans; sicuti in quovis eomposito, de subὲecto, tametsi actus physei specialiter respiciant dispositiones , ita ut ab actibus alterius agentis non respiciantur sic , respiciuntur tamen , servatis servandis informa,propter quam specialiter dispositiones
- 73 Nee valet si instes, quod Logica non
dirigit secundas intentiones, sed conceptus is malos, seu vetus intel Iectus: ergo,quia imme diatius attingir actus intellectus, quam secundas intentiones, dato,quod secundas intentiones attingat. Non enim va Iet,& sic responde-fri potest, negando antecedens, quia Logica di- igit esse intentio mi se, sed cum tale esse dependeat ab actibus intellectus per effectionem,aut . resultantiam, nequit illud dirigere, iiisi citri gendo actus intellectus, quibus veluti instruis mentis utitur,ad secundas intentiones, vel di-πrgendum,vel efformandum. Sic,Iieet ad consequendam sanitatem , debeat Medicus etiam edirigere eurationem, tamen, non curatio , sed sanitas, quae ex illius directione dimanat, Est obiectum specialiter intentum. Similiter igimur, actus intellectus est veluti illud instrumentum , quo directo , tota secunda intentio imatur, ita, ut licet uetus intellectiis dirigatur, tamen ipse est instrumentum, ipsa directio est dispositio , & solum secunda intentio est forma. Et ad illud , quod prius dirigitur actu intellectus, respondetur facile,quod ex eo, tum seqititur, quod sit primus via generati nis,non autem via perfectionis, & formalitaris; ut paret in physico composito, ante quod, prius educuntur dispositiones, quam forma ipse, quae illius generationis est terminus foris
obiicies et . impossibili secunda inten tione, adhue esset possibilis Logica r ergo secunda intentio non est eius obiectum propriti,
175쪽
& adaequans. Prob. antecedens: quia impositibili illa resultantia,posset recte dirigi actus intellectus ad modum sciendi, & explicandi essentias,& earum eviscerare proprietates:ergo Respondet Noster Grosso negando antecedens,& merito,qula impossibili illa resultantia, etiam esset actus impossibilis, cum resultantia illa , posito actu, necessariis procedat.
Deinde potest dici, quod impossibili secundae
intentionis relatone, eis a us ille directus daretur , solum esset logicalis iundamentali ter, & dispositive. Sic tenentes, quod duo parietes albi sunt formaliter similes relatione reali, resilitanti ex positione qualitatum,si reis Iatio impostibilitaretur , ut aliqui putant, &etiam ex nostris, diceretur, quod impedita resultantia , solum sundamentaliter sereni simi-Ies. Nee valet, si dicas, quod posito actu , est impossibile , quod omnis sorma logica non detur: ergo quia ab actu omne esse logicum derivatur; Non enim valet,quia non ipse, sed secunda intentio erit forma semper in illo, Scin omni eventu.Sie,licet posito materiali ree. Cati,non possit non dari formale, tamen lemis per salvatur una formalitas, quae sit materia, di altera, quae sit sorma. Similiter nota. 7s Sed contra dicta , has inseres eons quentias, scilicet, quod secunda intentio dirigitur:ergo iani obiectum proprium est laeunda intentio directa:ergo iam secunda intentio, insimul elim directione , est obiectum formariter adaequans. Responderi adhue potest,eo cedendo illationem,eum prima cransequentia,& negando ultimam. Ratio est, quia ex e , quod secunda intentio directa hi obiectum formale, nunquam illud est directio sed dire tum i quod solum dicit,esse terminum formais Iem directionis. Sic licet dicatur,quod anima, quae est unita , est terminus formalis eompositi,nunquam infertur, quod terminus sit unio, sed unatum, quod solum exprimit , esse terminum, ad quem tendit unio. Sic forma disposita est terminus scirmatis,in quo non exprimitur, quod terminus sit dispotitio. Vnde , poterit congrue dici, quod licet secunda intentio , ut sit obiectum formale, non possit non esse directa , nunquam tamen forma erit, quatenus di recta , sed formaliter , quatenus secunda 1ntentio. Sic, licet bonitas non possit esse obiecistum formale vol untatis,qui n si cognita, nunquam tamen res est obiectum , qua cognita, sed qua bona,quia esse cognitum, solum directivε, pectat ad amorem rergo sie,licet secunda intentio debeat esse directa , directio non erit
forma logiet actus, cum solum dispositivε spectet ad secundam intentionem. , ART. V.
γε Esoluimus supra, obiectum ex
attributione adaequatum , esset
syllogismum, quin ibi de stri tiori modiscatione syllogismi, resolutionem
intenderemus; quia cum controuersia substaniatialis staret inter modum sciendi , & svllogi mum,quomodocunque intellectum;vi Doctoris Subtilis doctrina,a maiori difficuItate maneret libera,de syllogismo ut sic, vel sermali, alloqui sufficiebat. Supposito igitur , quod sy llogismus sit subiectum ex attributione adaequatum,restat nunc amplius resolvendum t an
tale adaequationis subiectum sit sy llogismus ut sie;an vero sormalis, & demonstrativus: Quam plurimi Nostratum resolvunt, subiectum attributionis logi lium esse syllogismum ut sie , ut sub se habentem dialecti-
eum, & demonstrati m. Ita etiam resolvere videtur oviedo controv. a func. r. f. 8. Di
nniadi p. t. sec. s. qui allerunt , subiectum attributionis esse syllogismum, prout ex parte obiecti conlprehendit demonstrativiim,& pr babilem , & ex parte modi praescindit ab eis. Hae resolutio posset suaderi ex eo, quod illud sit subiectum ex attributione adaequatum , ad quod omnia illius scientiae reducuntur, vel ut
principium, vel ut pars subiecti , vel ut pasito totius subiecti,vel pri ncipi i, vel partis elux, &se de alijs modis, quibus fit reductio unius ad aliud; sed ad syllogismum in sic possunt sub
una, aut alteta ratione , reduci omnia, quae sunt in Logica: ergo. Suadetur minor, quia
incomplexa, & complexa possunt considerari, ut partes syllogismum integrantes , & sie pola sunt considerar, omnes sciendi modi, qui sormae syllogisticae sunt incapaces adaequate . inde, syllogismus probabilis, & demonstrati-υus possunt sub syllogismo in eommuni considerari , ut partes subiectivae sit b principi it
communioribus considerantur. Dei neeps,Sophisticus potest considerari , vel ut obliquum svllogismi vi sie,vel ut ipsius privatio,sub quibus modis pluries consideratura Doctore Subtili: ergo sufficit consideratio , ut syllogi iamus in se sit subiectum ex attributione adaeis
8 Sed contra prelatam considerationem insurgent aliqui R. R. inter quos novissime
176쪽
Peinad 3,qui duplicem rationem adduces,eam ad plures alios diccdi modos inpugnandos habilitat. Erigitur ergo cistrat ius exeo,quod aliescientiae non quaerant a Logica notitiam lara ticam syllogi lini, ut praescindentis a probabili,& demonstrativo , icd qu. aerunt determinatam notitiam de monitrativi , cum intendant de primarici obiecto lcicntiam acquirere:ergo. Deinde contrarius DGrtur ex eo , quini noti ita syllogismi ut sic refertur potius ad notitia demonstrationis, quam e contra: ergo pratius demonstratio,quam syllogismus Praescindens, e fit subiectum attributionis. Antecedens suadet, quia cognitio generis, natura iba , potius refertur ad notitiam speciei , quam e contra;
sed syllogismus ut sic eli genus ad demonstrationem : ergo. Maiorem probat ex eo , quod genus sit pars metapbysica ipecie ,N partis notitia,natura sua,Drdinatur ad notitiam totius.
Et si diem,notitiam specliui iuvari ad n litiam reneris, ut patet in notitia hominis, & leonis iuvante ad notitiam animalis ut sic. ergo poteth appeti aliqua notitia in specie, Propter aliqua
notitiam entis ut sic:Instat contrar,um in antia
mali ut sie , de quo non plus scitur post cognitionem hominis, & leonis, quam antea, licet spec ierum, Sc differentiarum illius nova det ut notitia.
9 Optima videntur Peinadi fundamenta, sed tamen ex ipsis, salva potest semper consuria ere drictrina, in favorem Nostratum erecta, in primis non υ detur infringi a prima ratione. Ratio est, quia possvnx dicere, quod ad Loeticam solum spectat mini lirare sciendi , de probandi instrumenta;aliis vero ieienti jseompetit mi mitrare materiam;sienam syllogiimus maneat probabilis,& non dς monstrativus, non derivabitur defectus, ex parte syllogismi vi sie quem offert Logica , scd cx parte male riae quam Logieae offert illa specialis scientia. Syllogismi enim forma poteli villa eadem , de tamen ex eontractione ad diversas materias diei probabilis,aut demonstrativus:ergo quaerere determinatam notitiam syllogismi demonstrativi , non delet scientia adaequale a Logica , eum demonstratio ex maiori parte su minatur a materia, qua potius in se habete, quam a L fea quaerere , dobet quaecunque scientia;alia dimeti Spollet salvari,quo modo extra Logicam,posset signari aliqua seientiai ad quod dieendum , pluries habui non Ierim
propensio nem. 8 o Neque ex altera ratione intentum
Nostratum infringitur. Ratio est , quia ut aliquid rardinetur ad aliud , non requiritur, quod undequaque ordinetur ad illud, sed suia fieit, quod iuxta aliqua veram, & congruam eonsiderationem dicat, & habeat ordinem quem dicunt omnia inseriora, & subi jeibilia respectu tuorum superiorum,alias non darenis tur genera suprema, ad quae, veluti ad capita,
omnia cavhegoriarum membra ordinarentur.
Quare, etsi lubstantia sit pars, dc genus, tamen homo , & reliquae species dicunt ordinem ad illam : & hunc non aliter, nisi quia sunt partes subiectivae eius , ita ut licet substantia sit pars hominis, nil impediat, ut tarn respectu hominis, quam aliarum specierum sit caput: ergo eum syllogismus demonstrativus, & probabitalis sint partes subiectivae syllogismi ut sie , iste erit caput; lede apiti,& supremo retritia membra subijciuntur,de ordinantur:ergo,& sic, syllogismus ut sic poterit elle id ,ad quod reliqua
ordinentur. Deinde, quia ad Ordinationem, non videtur debilior ordo alc ndentis,ac deliaeendentis; sed species,& Omnia tota dicunt re pectum ad partes , di genera, per viam ascendentis : ergo non pollunt non dicere ordinem,& ordinem magni ascensus. Denique ex eo,
quod si valeat dictum Peinadi, utpote , quod
potius pars ordinetur ad totum, quam e contra , ex ex hoc motivo contrarιum subiectum attra tionis adducat; etiam valebit pro Sco- aistis,quod potius effectus ordinetur, & red catur in causam , quam e contra; alias dicent, quod causa prima non erit primum ex attr i ii ne causarum: ergo cum partes sint eaulae,&tota sint effectus , vice versa, in syllogismum ut se , di in alia genera fiet ordinata refot
gi Sed ut habenda resolutio magis evicceretur,sic contra praefatam Scottitaruin reto
lutionem arguam : illud debet este in seientia attributionis subiectum, apud Scotum, quod principaliter dat scientiae unitatem ; sed hane principa Iiter, non dat syllogismus ut ser ergo. Maior infertur ex Doctore Subtili in a.
Maavem verL. cymniosιιιcet, ubi impugnans argumentationem non elle subiectum adaequatum , in haec concludit: Zel est analogum ad contentum oub ea ,σ runc βιent a non erit viva ab ino , sed ab unitate Prιnci statis , ad quod omn/a alta ἀνιrιbuuntur , re illud est Ilogi Μή , sicuιι Vmιηι MN aphrsica est ab unitate substantia, a quam , omnνa alia entia attrι buuntur. Haec Scotus: ergo subiectum attributionis ell, quod principaliter dat se tentiae ψnitatem apud Scotum, & merito. Arguo
nune sie: illud est in omni linea principali is, quod persectiorem formaro habet; sed nulla est persectior sorma , quam syllogismorum
ptiinae figurae directorum rergo unitatem illam
177쪽
non dat se sentἰae syllogismus, ut sis. Quod illud ,quod seientie dat principaliter viritatem, det,& scientiae esse,insertur,quia ab illo,a quo aliquid est unum,habet, & este ens 32 Dices, quod eis syllogismi, in prima figura perfecti sent in forma persectiores, non tamen respectu syllo ν illi .l ut sic,quia iste non excludit illorum persectionem , ted abstrahit; seque solum erunt principaliores respectu aliorum syllogismorum imperfectorum.Con- tr , quia etiam si syllogismus ut sic illam maiorem persectionem non excludat,etiam aliorum syllogismorum imperfectionem non negat : deinde etiam si illam maiorem persectio nem non neget,sic neque illam affirmat; ergo esto persectius reputetur principalius,ut reputat Seotiis in iubilantia, respectu accidentis ad Metaphy sieam, dicendum ςit, quod principa- Iior eli sphaera praediciorum syl logi sinorum, siquidem non solum maiorem persectionem
non excludunt, neque m norem non negant,
sed absolute, & simpliciter circa persectius Iais
8 3 Dicent ali j, quod illud subiectum sus
ficit pro attributione, de quo congrue palsioianes demonstrantur, dc alias poteti logicalium dari aliq.iis ordo ad iplum; sed talis ordo m net supra exhibitus respectu syllogismi in e muni,dc deinceps palsiones valent de ipso deia
monitrari: ergo non est, cur altera principaliistas requiratur, ut sit pro attributione subiecia
Ium. Contr1, dc quidquid sit dr ordine infra modificando , inito rationem in syllogismo probabit i,de quo passiones pollunt demonstraiari, de per non minus infallibile medium; nec non de incomplexis, dc complexis integratura sed syllogismus probabilis non eli omnium attributorum logicalium subiectum:ergo quia ad attributionem , nec sufficit demonstratici passi otium, nec logicalium integrantium qum vis ordinatio, sed requiritar eximia in perse tione attributio. Addo , quod de syllogismosophistico pollunt demonstrari I assiones.
S Dices, quod si syllogismus pri imis
Itoris directionis ,& formae debeat esse praeali ix biectum attributionis,quia ex hoc moti QO Doctor Subtilis signat a paritate, substantiam debere esse sit biectu in in Metaphysica in tius Lalvaretur luod syllogismus ut sic sit sit lectum attributionis,quam quivis alius speeialis syllogismus tergo ex paritate substantiae,
neque Scoto, teque ratione aliquid suademus. Prcib. intentum antecedentis,quia etsi substantia sit Libiectu in attributionis ex Mnitate pri cipalis , non tamen tale subiectum est subitantia principalior , alias Deus foret Iii biectum attributionis Metaphysicae r ergo etsi Doctor Subtilis, rationi innixus,d1xerit, quod a paritate subitantiae, princidale debebat esse subie tum in Logica, non intertur,quod taIe debeat esse syllogismus principalis, sed principale erit subiectum syllogismus ut sic. Haec solutio non
facile instingi videtur. Sed contra eam uni iscam rationem trado, scilicet,quod talis syllogismus , utpote ad perfectiorem sormam eon. tramis, adhuc manet intra limites scientiae logicalis:at autem talis substantia,utpote ait perfectiorem formam contracta,non videtur manere intra li mites metaphysicos , quia sie iam erit , vel subiectum T Ologiae , vel alterius specialis scientiae: ergo. Deinde, quia si intendant Probare, talem substantiam intra limites Metaphysicae manere,similiter,ae de syllogi mo perlectiori,iuxta Scotum,dc rationem di
8 s Sed his omnibus occurrent aliqui,non sinistre fundati, & dicent, quod ex dictis tam iacito, quam rationibus manifeste deducitur, quod syllogismus demonitrativus sit attribuiationis subiectum. Suadetur deductio,quia illud existimatur subiectum attributionis, propter quod,υeluti propter principalis cognitionem,
reliquorum notitiae moventur,& ad ipsum,
veluti ad principalς Ordinantur; sed primipa te est inier omnia syllogismus demonstrativus: ergo Iste erit subiectu m ex persectiori atri tributione adaequatum. Quod difficili me salvabitur apud Scotum,& rationem. Apud Se tum , quia syllogismum esse dialectieum , vel demostrativum, desummitur penes materiam, ad quam contrabitur. Ita an I. μιον. φ 2. prope finem. Apud rationem, quia subiectum principalitatis non attenditur penes persecti rem materiam, sed penes persectiorem mam:si enim de anulo daretur scientia, anu Ius aureus non diceretur ex maiori perfectione prinei palitatis iubiectiim:ergo a simili. 8 6 Ab hoc occursu compellimur, ut iam doctrinam restringamus Existimo igitur quod praesens ratio nou instat ita ,quod syllogi semum demonstrativum esse subiectum attributionis, compellat. Primum, propter luperius dicta respondendo pro Scotistis ad rationem P. Pe inadi. Vnde dico, quod eu in hi ne solum inquiramus attributionem respectu illorumentium , quae sunt formaIissime secundae intentiones Logiee,sic illud subiectum debemus eonstituere attributionis subiectiim,quod sor- maliter sit seeunda intentio: sed esse s male secundae intentionis syllogistiet entis, est sola forma ,& non Materia , etsi materiae insit,&applicet uta ergo subie et una attributio uis, non
178쪽
materia, sed sola secunda intentio, a formaIi directione resultant , erit specialiter constituistat ergo non deducitur,quod syllogismus de monstrati .us sit subiectum attributionis , etsi tale deducatur seeunda intentio formae perseeo. inde,potest diei,quod etsi subiectuin a tributionis intelligatur ut ex materia ,& exsorma constatum,adhue syllogismus temoniatrativus pollet percipi subiectum attributionis ex parte formae7, alijs syllogismis contrahi iabilis', quin perciperetur subiectum ex parte
omni aequa dieitur demonstrativus, scilicet, ex parte formae, de materiae. Ratio est, quia subiectum attributionis summe exactum, lebet esse illud ultimum , & ita in perfectione independens, quod propter ipsiim reliqua moveantur, de ad ipsum reliqua reducantur, non autem e contra . saltim in famosiori reductione ergo cum adhue in sullogismo demonstrativo, materia sit propter formam,& materia reducatur ad formam , ut ad ultimum perficiens scientiae rationalis, sola sorma erit semper subiectu Ini attributionis stricte intellectum. Nee non post et sorte diei, quod casuvino intendant omnium materiarum Logicae serere attributionem , tune nil reserret, quod materia demonstrationis foret; omnium 4liarum ex attributione, subiectum., Sed huic potest obstare, quod etiam aliqua Logicae prtificia, non mimis quam demonstrativa , materiam
. 87 Tandem , si persecta sorma sylli,
gistica non posset preeipi sine aliqua mann ratione ad materiam , demonstrationi propriam,non deberemus negare,sormam sylloianis leam se intellectam , esse subiectum attributionis; et si existimem , qund nunquam de . monstratio esset subiectum in illo rigore, in quo ab alii, esse subiectium de Tenditur; si iam ad quaestionum nominis distinctionem
non reducamus. Fundamentum ad propositum intentum est apud Doctorem eximio Subtilem. Doctor enim in quampluribus Ioeis excitatis prci tota hac Di'. resoluit,
quod omnis secunda intentio est quid spe-
ei aliter tractabile a Logica ; ita tamen , quod seeunda intentio consideretur 1 logko , riapplicabilis rebus. Videatur pro omnibus locis in I. q. Perbierm. quam se concluditisi
lamen considerentur , ut 6ur rebus anticaia
communibusὲ Nunc sic : secunda intentio a Dplica is est Logi, sebiectum; sed secunda Pntent o applicabilis non potest pereipi sine recursu ad res , quibus est applicabilia: erm subiectum Logicae, ex forma intentionali, oceo materiali conflatur. 88 Pro solutione huius dissei limi in Liantiae , duplicem intendam adaptare intelligentiam, quarum illa poterit eligi, quae, tu ta cuiuslibet Seotistae captum , magis lupei sedeat. Potest igitur diei primo, quod etsi forma syllogismi seeundo tutentionalis non valeat percipi nisi ut applicabilis rebus,&materiis, nunquam tamen insertur, quod sy Iogismus demonstrativus sit subiectum L gicae , ut undequaque conflatus, scilicet, ut formam , & materiam aeque indicens. Ratio
desummi potest ex eo, quod illud esse sor male in prima figura directum , non solum sit bule materiae applicabile , sed pluribus alijs, ex
uua applicatione poterit mrfecta formalitate seeundo Intentionali, non resuliare ivllogi iamus, qui sit demonstrativus, sed qui sit pure
dialecticus, aut alius. Quo pacto videtur salia vari, quod iecuidae intentiones applicabiles sint subiectum Logicae , quin tale inseratur syllogismus demonstrativus, prout unde quaque aeque acceptus. Vbi debes etiam notare, quod etsi ad logicam spectet exhibere , &proponere secundam intentionem'si sor mam applicabilem, tamen applicatio ipsa non
sie videtur spectare ad Logicam sed ad intellectum, sub cuius universali Peindipio ea litvssus , & applicatio formarum cuiuscumque
8s Potest deinde diei seeundo , quod a. huc supposito, quod forma se ungit flea, rebusneeestariis appi te bi lis , sor et distincta, nun ,- luam iuxta Doctorem subtilem cogeremuricere, quod subiectum attributionis Loqiem erat syllogismusdemonstrativus, prout abs
lute acceptus, & ex omni parte aequς consideratus. Ratio dediicitur ex ipso Doctore Sub titi,tam ex s. I . Plas vers qua in ex q. 8 .i a quibus locis resolvere vi dxtur, quod etsi seeundae intentiones, solum ut applicabiles insont illis rebus, debeant Intelligi . tamen esse speciale Logicae , non rebus , sed sormis secundo in tentionali biis attribuitur. Sic etsi dum des nitue genus, non definiatur genereitas, sed secunda intentio applicabilis,subiectu tamen definiti dis seient:ae,non est concretum ex seeunda iotentione,& ex re,ut ex partibus conflatu m,sed sola secunda intetici,que est illius O reti ior-ma. Vnde,etsi secunda inictio, applicabilis illi soli rei, vel simili, intelligatur, re5u tametotius intelligentis Logicae,io tu est seclida interio:& lieet Leunda intentio iit solum quod X diei-
179쪽
dieitur in rei to' nilominus instem,quod de- qua reduci ut integrantia, scissere, incompte bet etiam intelligi res,vt ipsa intentio in recto M ,& unico iudici. Complexa , de alia debeia intelligatur datissaeit subtiliter Scotus in 8.q hant reduci ut subi cibilia, Elicet,omnes speia v m. dicendo , quod manquam i melligen- ei es , vel saltim individua demonstrationis vetia rei,respicit rem ut partem aeque dicibilem, sic ς ergo. Minor suadetunquia ineompIexa e& intelligibilem, sed ut pure , & nudsi ter mi- complexa reducuntur ad syllogismimi ut sic, nantem. Dat rationem,quia si aequε utrumque ut integrantia, ac reliquae se Ilogi smorem respieeretur , tunc subiectum scientiae foret cies, ut subiicibilia: ergo. Sentici tamen, hane unum per Meldens, utpote unum ex ente reali, attributionem fieri per viam , de prioritatem de ex ente rationis, 1n quo etiam ea se sola se- generationis, saltim ex principaliori parte,quaecunda intentio Bret subiectum , quia in ente est Drs discursiva,ut pote,omnis species sylloe. per areidens debet dari reductio ad aliquod git morum vel formaliter directorom,vel speia primum primum eonsiderabile a logieci est cialiter demo nitrativorumquare iudieo, sνl- rationis,seuti ens naturae est primum conside- logismum ut se solum posse dessendi subiecit . rabile a primo Philosopho. De quo etiam Sc cui omnia ordinantur ut primo, primitate πω tus. Itaque haec applicabis praedictae difficul- nerationis, non autem primitate persectionis. rati,discurrendo supra concretum demonstrast Ex quibus inferriquod eum propensius desse rivum , scuti seotice debes supra genericum. saverimus , attributionem applicandam esse His ita, ei rea pun m resolvendum , evisce' priano primi late Persectionis , consimilitoratis , iacili negotio resolutionem decide mne resolvere debemus I at, videatur in I amus. Citato probabilitas deducta,& ibi eombinata in horum Scotistatuni favorem.
ART. VL sa Resolvo igitur famosiori methodo
tam iuxta Seotum, quam iuxta rationem , ita
REso EUTIO IN PR DICTIS Ium syllogismum esse subiectum excellenti a habenda evan νr. ei, re solvitori a tributione adaequatum,qui in summa perfectione rurmae sit constructus, velso πτT clarius resolvenda hine ex- qui, etsi materiae ne cellariae debeat esse appli
V pendantur, adverto , m cessa - candus, intelligar ir , sicuti paulo ante eum rium esse revocare in mem - Doctore Subt, Ii csis intentionale inteueximus. xIam,quae diximus in hae Art. a .in ex- Quod haec resolutio sit iuxta rationem , Gaia politicine Scoti. s. Via sta explicandum πν' dent fere omnia dicta in tota praesenti mi nit, ubi proritatem generationis, & speeisicae praeeipue in loco et aio m huius tesolutionis perfectionis explicuimus ;& etiam videantur initio. Id ipsum suade ni sere omnia dicta iadicta in eodem Art. in solutione obiectorum hneart. 3 . Deinde,quod si Doctoris,non mi a f. Restondendum ntia, usque ad Art. a in nus manet expressum in tot locis , ex quibus exelusiime , ubi evisceravimus modum intelli rationibus,& exemplis addux mus Scotum ex gendi communitatem attributionis ,& quali- pirantem attributionis commimi intem, tam
ter a persectiori, 3c specifice determinat tori, paritate subiecti TMologiae,quam a partiatocr t probabili ut ratio subiem attributioni subiecti latentiae naturalis, Melai,hysicae , εο derivanda. His ita. aliatum. Solum hine restat literalibus verbis,sa Exist imo, posse probabi liter dessendi vera,de genuina mente , aliquibus Motistis is
opinionem Motistarum dicentium, quod suta tisfacere, de quo statim. lectum ex attributione commune est syllogita s3 Etsi enim Doctor Subtili, subi eamus in communi. Pro hae opinione videtur ictum attributionis signasset syllogismum, esse Scotus,si penes literalem senium sit caseia quin neque in 1. Priori neque io 3. Vni dus;sisque nulla indigent interpretandi anxieis Og iPsum contractum explieuisset , non dea rate. Ratio est, quia ut aliquid sit subiectuti, bet ex hoc inferri, quod determinatὁ sello. ex attributione commune Jufficu, quod om- gismus in Communi foret subiectum attribu nia redueantur ad ipsum , aliqua ut integranis tionis omnimodae in eius mente, sed solum tia, si alia ut subi essiilia; sed sic possunt omnia esse sebiectum syllogismum , ut compara reduci ad syllosis mum in communit ergo tum ad alias sipezies modi sciendi extra set Maior p test suaderi; quia nullum potest dari , gisticam. Rationem , attentus Sedito , ὸe- subiectum , cui ux attributio non fiat ab inte- sumpsi ex eo,quod tam in prima Priεν. quam malibi , ,& subitet talibus, quia etsi labiectum In tertio Vni matrum posuisset Seotiis matri ibutioni t iaret d monstratio,de bant aliis nem matroversia; latet syllogismum , Se
180쪽
inter omnem aliam multitudinem modorum mitur ab ipsa unitate universali natura, Iristiendi, & ut lubstantiam difficultatis, & ner- is, quae est subiectum praedicationis .nciri, kum controversiae decideret, opposuit praci se tem desim mitur ab aliquo subicibili ri, syllogismum, quia alicuius contractionis cu- ipsam determinante, ita ut hoe sit stibi z-ι aret,quia ad praecipuum intentum,id necessa- attributionis humanae scientiae , & adhu iritium esse non reputavit. Itaque, cum tam pro oh liquo sufficienter commune:eroo &ὐri: tithomptinis, quam pro aliis complexis, syllo- scientiae rationis debet sumi ab unitate subiee et smu, sufficeret pro centro, resolvit Scottis, quod eaeteroru m logical turn subi ectu attr ibu iatione commune erat syllogismus, non euranspici tune de alio syllogi imo , quam de eo muniter intellecto. Sic est intelligendus Se tus, si aliues eius illationibus sit etiam sta
ς Deinde adverto,quod motivum ad se
efformandum resolutionem,extra tot superilis
dicta . habui ex eo , quod Passim inveniit mapud Seorum , quod in per se ordinatis deve niendum erat ad .liquod unum, cuius ii mite, scientia non transeat, quin excellentiam munuatiergo quidquid tale sit,debet in quaeum: linea rectε ordinata , esse subiectum omnium aliorum entium , per g .dus persectionis ad ipsum,veluti ad eentrum decurrentium. Sicque si omnia incomplexa ,& complexa decurrant per speetales gradus ad syllogismum visie, eui adhue deficiat in perfectionς decursus, non il-Ie,vtpote ut se,sed alter,utpote complens, debebit esse subiectum syllogismi ut sic , & alio rum decurrentium ad ipsum. Nac valet, quod
post syllogismum perfectioris sphaerae dati potest sullogismus individuans , sicque, quod
iste erit subiectum omnis decurius. Non enim valet; quia tune transcedit seientia limites syla Ionismi perfectioris sphaerae , minuendo perfectionem subiecti, quia cum omnis perfectiosormalis syllogismi individui sitiam in eo mismuniori,& supra hoe habeat universalitatem, quae respectu seientiae est aptioris conditionis, non poterit scientia ultra illum syllogismum
decurrere,quin latentiae excellentiam manuat.
Nec valet, si dicas, quod syllogi smux ut sie est
universalior , quam sphaera syllogismorum persectorum. ergo. Non valet a quia ibi, etsvniversalitas sit maior , sed tamen cum diminuta persectione, quam summe habet altera sphaera. Deinde,quia ut dixi in locis eitatis supra, in obliquo non est minus universalis sy Llogismus sphaerae persectioris. Videantur ibi. ss Contra stabilitam resolutionem unimina proponam argumentum. Argumentum
igitur intendet prohare,quod unitas scientiae, eo mode debeat summi ab unitate modi sese di vise,qui quidem est subiectum predicati nis,& habens universalitatem in recto. Arguitur sic; unitas scientis totius humanitatis desu-ti,in recto universalis,& per praedicationem expedibilis, quod est modus sciendi logiee i
tentionaliratus; non auic desummetur ab unitate subiecti solum in obliquo communis &illam rationem communem determinantis
quod quidem est syllogismus. Respondeo adtargumentum, conceta antecedenti, negando eonsequentiam, & paritatem. Ratio est eonia sona supradictis; quia omnis sor malis,specifi . ea , & estentialis persectio humani , salvatur in natura humana, ut unitate in recto communi infor mala,quin aliquod eam determinans,alii quam essentialem persectionem ipsi addat: at autem, nota sic omnis persectio specificans sal vatur in modo sciendi, eum adhuc supersint speeificae rei olutiones, sormalem , & strictam persectionem illi addentes. Si en im post rati nate daretur adhuc aliquis gradus , ipsum itiformali,& specifica persectione ret Oluens,l Iis gradus specifice determinaret scientiam h manam,ipsique persectius daret unitatem,quia inter talem gradum,& Inter rationale daretve ille excelsus,qui de facto datur inter animal,&inter gradum rationalem. Ex quibus insero, nullam esse paritatem ; quia natura humana aeque participMur ab om nibus individuis, nullum enim est,quod persectius sit homo ; & sienil mirum,quod scientia humani solu aecipiat unitatem,& resolutione ab ipsa natura humana in recto universali,quia nullum datur,quod ex aIiqua speciali excellentia possit eontiitui omnibus in obliquo commune at autem, modi selendi natura non sic aeque participatur ab omnibus subiicibilibus,eum detur aliquod, sci Iiret,syllogismus,qui in modo habendi selendi modum,omnes sor maliter superat, sicuti modus disturrendi formaliter,& specifice superat omnes modos, qui praecise lunt iudicandi. Quapropter , debes notare , exacto examine haec omnia Scotum praevidisse, dum supra q4. I dicans. dixit, quod quando sibi ectum scientie erat analogum,tune de illo secundum te,non debebant fieri demonstrationes, sed Mprimo illo,ad quod omnia alia attribuunturys Infer ex dictis quaestionem resoluentibus,quod eadem doctrina,quae nos induxit, ut subiectu attriti utionis solu in syllogismis directis primae figure costitueremus,inducit nos etia,ut no inquatuor modis, sed solu in duo. X a bus,