장음표시 사용
201쪽
tas obiectiva seeundae est natura humana , de Petreitas: ergo veritas obiectiva primae est naiatura humana secundum se. a Dices, quod praeelsa Petreitate, iam
non manet natura humana. Sed contra , quian parte rei datur hoe concretum Petrus: ergo adhuc praecisa Petreitate, per locum intrins cum non destruitur natura humana. Prob.
quia ex eo,quod una Pars concieti physice auia seratur, non sequitur, quod per locum intrinseeum destruatur physice aliar ergo etsi una parseoncreti metaphysice praescindatur, non sequitur, quod per locum intrinsecum
non maneat alia, scilicet natura humana. Confirmantur dicta, probando iterum stat
cedens primi enthrmematis pro fundamento positi. Si natura humana ex se inetaphyseε dieo ex se metaphysice, ne aliquis ι nulligathine loqui exse large, prout frigus ab aqua ex se dieitur, & forma a materia 2 diceret ungu- Iaritatem, maxiME , quia est impossibile, quod in non singulara sit; sed hoe nil obstati ergo. Prob. minor; quia licet homo non pinst existere nisi in risibili, tamen metaphyliee, di ulti md quiddilative homo secundum se nodieit risbilitatem e ergo licet natura humana non possit nisi in lingulari esse, tamen ri s eundum se metaphysior illam non dicat ν ni obstabit. Prob. antecedens: quia homo laeun,
dum se prim S metaphysice solum dieit , quae
sunt de eius essentia quidditative constitutivae ergo seeundum se non dicit restalitatem. re' 'Deinde probatur illud primum ante. cedens siei si homo seeundum se metaphvMedioret singularitatem, rationale, & risibile idem inter se quoad primum esse metaphymeum hominis scirenti ergo essentia metaphysi ea hominis singularitatem reticet. Pr h. antecedens,quia si rationale laetidum se metaphy- see dieeret singularitatem', eum risibiIe tam stricto modo non posset esse nisi in singulari, metaphysee etiam diceret singillaritatemis sed quando unus eo eptus diuit secundum se, quidquid metaphyseέ alius dicit, ambo conis reptus metaphvseε sunt idem inter ser ergo eum risibile dieat sngularitate in , uam metaphyseε seeundum suam quidditate diei rationale, rationale, de risibile,quoad primum esse metaphysicum homistis, idem forent in
is Probari potest aliter ser vel nutura dieit haereeitatem seeundum suum esse quid iaditativum . quia est perfecti , vel quia est idemptificata persectio ; sed neutrum lineit emo. Prob.mi nor quoad primam partem:quia deet subsistentia sit Persectio naturae substantialis, de inhaerentia accidentalis, nequό subsistantia in suo esse quidditativo dicit subsisten
tiam , neque inhaeren ta accidens:ergo. Prob. quoad secudam partem;quia etiam si persona. litas foret idemptificataeum natura,ita ut natura non pollet non eile nisi in persona , non oti hoe perlonalitas laret prima quidditas natu rae: ergo natura non dicet lecundum eile quidditativum haecce itatem, quia sit idempti hcata Perfectio. Prob. antecedens : quia etiam si perlonalitas Patris sit apud contrarios perfectio , non minus idemptiscata cum natura divina,quam Petreitas cum humana, nilominus tamem perlonalitas Patris non est de me
taphysica quidditate , di de primo conceptu naturae; alias perlona iiiij non foret Deus: et .go etiam sitie. 17 Probatur aliter , ex his quae adducit D. Subtilis ad hoc idem punctum in t . d. 3. q. 6. Petreuas, v. g. vel eli differentia respecta Pauli, vel noni Si non est differentiar ergo,vel eli convenientia Per idemptitate , vel per non dillinctionem ergo quomodolibet sit, datuta parte rei fundamentum ad indivisionem. Mait differentia: vel est essontialis , ac specifica, vel non Si est rilentialis , di speeificaretio a parte rei non differt magis Petrus a Paulo, quam a Leone. Deinde, homini praeciso a Petreitate non conveniret esse infimam speciem,sqii idem adhuc deficeret fundamentum ex disi ferentia essentiali. Denique adhue per ratio nem non daretur motivum , ut magis abstraheretur a dilerenti js essentialibus ratio disseis rent , quam ut abs taheretur ab individuit; quod eli negare bonae substantiae arborem. Si non est differentia essentialis: ergo est aliquid ex ra essentialem quὶdditatem naturae. Proba.tur; quia intra quidditatem euentialem, solum poterat esse aliquid, vel ut conveniens, velut essentialiter distinguens: no est ut eo isniens,ut de se patet;deinde, neque vi essentialiter distinguenta ergo. li 3 Deinde, si non est differentia essentialis: contra; I parte rei datur differentia esse tialis; sed haec non datur in Petro cum Paulor ergo inter Petrum, de Paulum , saltim a parte rei datur negati fundamentalis communiatas. Prob. minore in Petro cuin Leone datur
dissetentia essentialis , id est , essentiae r ergo
haec non datur in Petro cum P. ulo. Prob. conis
sequentia: si haee daretur in Petro eum Paulo, maximE, quia Petrus est lue, de Paulus est iliate; sed si Leo praeeisu haberet elle ille , se ilicet Ioannes, aliter,& minus differret ab istis: ergo dum nune aliter essentiat uer dii fert, lite dissetentia non datur in Petro cum Paulo. Nunc
202쪽
Nune se , haee differentia , quae essentialiter
datur in Petro cum Leone non datur in P
tro cum Paulo : ergo sicut quidquid differentia datur inter Petrum ,& Leonem est a paria te rei,quidquid no differetiae Leonis ad Petrudatur inter Petrum, dc Paulum , debet esse a parte rei; si contrariorum eadem sit ratio ergo quidquid inter Unos est divisio , inter alios communitas , vel saltim non divisio debet esse. Neque aliud intendit Doctor Sub tilis dum in hane resolutionem prorumpit. Argumenta, & scopus presentis quaestionis, ni fallor, sufficienter extant eviscerata in u-bro de ante eando intentionali , praecipueris . r. quast. a. & inferius proecinctur adhuc, cum aliquibus impugnationibus a Mag. Dylonosci novissime oppositas.
In qua examinatur , qualiter iuxta Seotumst radi communitas inreuirenda.
ry Um Subtilis D. dixerit in a. ubi supra, quod naturae converi
tellectum, de insimul habere unitatem a parte
rei, minorem numerica , consequenter Ins runt aliqui contrariorum, pessime Scotizantes , quod Motus admisit universale actu, Aesermaliter a parte rei ἔ quam intelligentiam miror adduinam ὲ celebri Doctoris reici luti
commentatore in 3.d β. s. q. a. n m. 3 R.
propter quem , dc plures alios, vellem prius mentem Moti possibili claritate aperire.
eo π enim Subtilis postquam I naturam realem in triplici statu praevisit, illa praedicata , seu
attributa ipsi accomodavit, quae pro unoquoque ipsi a parte rei convenire intellexit. Prin, illam in primo sui esse statu eonsidet
vit,inquo intellexit naturam, neque unam, nequet eommunem , neque universalem , ne que partieularem , ita ut tunc istum dieat naiatura , quod solum formatissime est natura. Quod suadet Doctor , quia natura est prior naturaliter omnibus dictis attributis et sed secundum illam prioritatem naturalem habet
natura quidquid sor mali issime est suum estei ergo in illo priori nil dieit natura extra id, quod natura sol malissime est , dc sie nequόdieet unitatem , neque multitudanem , &e.
Probat Doctor ; quia id solum in primo esse dicit natura , quod exprimit metaphvsica, dc quid ditativa definitio ; sed haee nil eorum
attributorum exprimit r ergo est extra ista, quidquid est tune natura. Prob. minor et quia praedicta attributa sunt passiones naturae;
sed nulla passio per definitionem quidditatis exprimiturr ergo tunc nil eorum attributorum exprimit. Maior videtur orta, quia esse unum,dce. adhuc in ente transcendenti sunt pasiones; dc ubi non , signent illas innatura. Minor etiam Uera videtur hucusque.
2 r In secundo signo considerat Doctor naturam cum unitate, iuxta quam sit indiserens ad singularitatem , itaui non repugnet illi unitati de se, quod elim quacumque uniatate singulari ponatur.Quod suadet,quia que Iibet ellentia, & natura debet habere unitatem sibi proportionabilem; sed unitas numerica non est naturae secundum se proportionatare go debet formaliter habere aliam illa min rem. Prob. minor: sic debet natura secundum
se habere unitate,sicuti habet distinctione,quia sieuti aliquid in se est indivisa, se de est divi,uab aliis; sed distinctio numerica non est natures udu se proportionatar ergo neque proporistionata erit numeriea unitas. Probat nervoιε minore Doct.in a.d. 3.q. r.s iatra ill de cim nis diversitas numeralis in quantum numeralis, est aequalis, itaut numerice omnia sineaeque distimctar sed natura lectan lum se aeque non distingvitur ab omnibus;quia, ut in que sintione antecedenti dixi , Petrus non aeqtie di iat inguitur a Paulo , ae 4 Leoner ergo , quia di lia
tinctio numeri ea non est seeundum se, naturae proportionata. Dei nde, minor vltima coris
roboratur a Dinore; quia aequalitas dis in torum potest metiri ex veritate , vel mendaeio abstrahentium, ut universalitatem sormanti υ; sed in easu, quod essent aeque distincta, aiemctor, sequeretur,quod non plus posset ab trahi sorte, de Platone aliquid comune , quaa sorte, & linea; in quo casu universale foret purum figmentum: ergo. 22 Deinde inteda adhuc suadere illa minois re, ex qua robur sumit unitas Scoti. Si natura humana metaphysice preseindatura suis differἴtii; singularibus, necno de a suis praesein latue Leonina,tucvn ,δc alii singularitates nodin seret, plusqua numerice: ergo recte ait Scotu . quod distinctio numeralis , ut numeralis , est qualisi, ae proinde unitas ipsi eorre potens, nature specificet insufficies Prob. anteceden ςΛa quia
203쪽
ia se prxeissis alis naturis , singularitates
remanentes non differrent specie: ergo sic Draecissis, non differrent plusquam numerice. Prob. antecedens; quia praecilla natura humana, non convenirent in speeiu eius simgu- Iaritates: alias non foret praecista natura spemciscar nee non sequeretur, quod singularitates non erant prim6 diversae t ergo se praeeil- sis illis naturis , singularitates remanentes non differrent species alias in specie differrent.quae in specie non habebant naturum.
Nune siet se uti Petrus differt a parte rei a Paulo, sic , prou' a parra rei, habet differrea Leone; sed aeui, & numerice differt a Da io emo actu,& formaliter differt a Leonet sei non potest actu, de numerice differre a
Paulo, quin actu , & nometiee habeat vilitatem: ergo non potest actu , & formaliter dis ferre ἱ Leone, quin actu , & formal1tet habeat vilitatem. Prob. illatici : non potest ha. here Petrus distinctionem numericam cum Paulo, quin actu habeat numeri am unitatem
In set ergo non potest formaliter , & actu habere distinctionem cum Leone, de ipsam non habere eum Paulo, quin in ipsis , vel in ipso actu , & formaliter unitas specitica habeatur 1 se. En dictum Scoti assErentis , non
quamlibet unitatem este naturae ellentialiter proportionabilem.
23 Denique eonsiderat Doctor naturam in tertio signo , in staec verba prorumpens in
ecte paulo ante dixit,quod si accipiatur subs .
tantia pro substantia prima , Iunc verum erit,
quod quaelibet substantia sit ex se propria illi,
cuius est,quo pacto non poterit este substantia sortis,& Platonis. Et ratio est; quia licet lilbia tantia ex se non dicat elli hanc primam , si tamen hane primam iam esse concipiatur, repugnat iam substantiae , sic esse communem,
scuti repugnat substantiae sic intellectae, iam non esse singularem di ergo sicuti substantia in priori ad singularitatem non dicebat illam ex se, quia non intelligebatur primippum adhue, quo singularitatem diceret: se dum substantia est iam sub signo singularitatis, fingulare erit quidquid ex se tunc dicat, eum
ia habeat iri se principium a quo sit singulare,
quidquid ante illud ex se singulare non di. cebat: natura enim singularis de se solum
et Dices: id , quod naturae convenit seia eundum se . semper debet ei conveniret ergcis naturae secundum se eonveniat non esse sin gularem , quantumvis in tertio signo sit, semper ei non esse singularem conveniet. Dis
tinguo antecedens:debet ei semper convenire,
si ipsi conveniat absque conditione stitus,eoniaeedo; si con veniat cum status , seu signi conia ditione, & dependentia, nego. Vel melius: si ipsi conveniat secundum se , quia per lo- eum intrinlecum , 6c absolutam exigentiam, concedo: si ipsi conveniae, quia illud dieit per neutralitatem , s e Per non repugnantiam, nego. vel aliter: si ipsi conveniat post ti. E stricto modo , concedo; si ipsi conveniat veluti praecisis ive, nego a Fe sie consequentiam pere pio. Itaque explicare debemus praedicta, quin Pro nunc aliorum Scotizantium expositiones reprobare velim. Pro huius intest lingentia est advertendum, quod illa tria signa, in quae Scotus distinxit naturam , non habent prioritatem , & posterioritatem ordine duis rationsi, quia hic ordo inter realiter idem piatificata sciret ridiculus. Deinde potest diei, quod etsi prioritas naturae detur iuxta phrasim Seoti dicentis su illo prιors natura, α. tamen est prioritas illa naturae omnibus
pbysicae naturae prioritatibus strictior , Seveluti delicatior , eo quod inter gradus non cuiusvis naturae , sed formatissimae , demetaphysicae versetur. Qua propter , sicuti se habet gradus ad gradum , sic status ad statumr unde scuti unus conceptus est alio naiatura rei distinctus, Sc metaphyscEtrior, siestatus illius naturae sunt nominandi ex natura rei formalit et priores , & posteriorest non vero realiter lato modo, quia se omnes sunt aequales,& eumdem statum habentes. zs Ex quibus debes inserre , qnod nais tura, ut est in statu , ire quo formatissime est natura, est tunc in aliquo priori reali ex naturaret, in quo nulla est singularitas, sed est haee in aliquo pbsteriori reali ex natura rei. Quod suaderi potest: quia dum homo solum dieit sormalias inia eius, est in aliquo statu proportionato simili modo , iuxta quem sol malissima dicit; sed formatissima dieiti parte reir ergo in aliquo statu simili esti sed dum homo solum dieit formalisis ma,no dieie proprietates: ergo nequε in ua reali, in quo est homo,sunt proprietates. Prob. Vtrumque: si in illo reali, inquo homo est, essent propristates,in illo reali homo diceret illas; quia homo in quoυis reali dicit, quidquid in illo est, i habensd homo dii sor malissima dicit,
di exprimit,no dieit proprietates:ergo quia est Veru d icere,quod in aliquo reali, in quo est homo,no sunt proprietates. Nunc sic;illud reale,
204쪽
vel est prius, vel est posterius , vel aequalet
non posterius,ut probatum est; neque mi uale, quia valeret quidditativa coversio: ergo prius: ergo datur succesio ex natura rei ac pereonisquens numerus metaphysicus , & formalis
motus identifici secundum prius, & poste,
es Haec igitur omnia in quaeitione o. ne tuose probare videtur Doctor, eo quod ex natura rei detur metaphysico aliquis gradus, qui actus vltimus dicitur: ergo, vel a parte rei formaliter incongrue sic denominatur , vel debet dari in eadem linea sermali 1 parte rei gradus, respectu cuius, Ut prima, ille alius, ultimus dicatur. DeindE, id psum intendere Doctorem, censeo ex eo , quod in omnibus differentibus petat statum, constituendo teris minum in ultimis, ultra quem nullum ens, nequec intelligibiliter praeteriri possit. Dat rationem, quia si ultimi Rctus naturarum non
forent prinus diversi, sequeretur , quod nou haberent statum, eum differendi foret infinitus processus: ers 3 a P rte rei datur gradu eui sor malissim eposterioritas competit; ergo eum idem processiis posset formari ex principiis metaphysicae inceptio is, ne sequatur, est dieendum, quod a parto rei duur gradus, eui soli formalisti me primitas copetit. Hi pro
horum signorum paenuria exhibitis. ii a
27 Respondeo explicando praediciam distinctionem: dixi ergo , id debere naturae
semper convenire ,quod non convenit cura
conditione status, & signa , quia quod se eo venit alicui, dum statum di tinctum acquirat,
illius convenientiae modum retardavit. Ratio
est, quia dum res eointelligitur cum aliquomodo,tune debet percipi ad modum, ad que ςorotet Iigitur: ergo si natura; solum in signo priori ad ultimum , dicebatur communis, dum sit in Ultimo, solum dicet ut singui ris, It que, quando dicimus , naturam de se non
esse singularem, non possumus intelligere naturam in ultimo sgno , vel quia in ultimo signo dicit singularitatem , vel quia eam i telligere secundum ea, quae de se solum dictu,
& eam intelligerenn υlt imo signo , adhuc Intelligibiliter repugnant. Hinc Mapta exemplar de essentia, quae apud aliquo , in uno st
tu dicit de se existentiam possibilem , M in alio de se dieit actualem; quae omnia statim
as Dixi, quod eonvenit semper naturae, quod ipsa dieit de se, si ipsi non coveniat per
non repugnantiam , & potentiam neu ramdi
quo pacto potest aliquid de se non dicere, de
tamen in omni statu non poterit esse sine illo. Sie voluntas de se non dicit amare semper,& tamen ei de sit non repugnat, quod semper amet: sie materia prima de se dicit omnessor mas , & tamen ei de se non repugnat esse sine illis: vel e eontra : sic enelum de se
non dicit motum, & tamen ei de se non re pugnat esse cu m illo . Sic Pariter, dum dici mus, natura de se non dicit Petreitatem , intelligimus per indifferentem potentiam; quia si intelligeremus per positivam, de intrinsecam repugnantiam, nunquam posset habere natura , quod ipsa de se sic dieebat; imo neque,
adhuc intentionaliter; quia repugnabat,quod intellectus pollet a Troiam de natura id,quod ipsa de se per repugnantiam negabat. Sie similiter , neque natura de se dicit Pareitatem per determinatam potentiam ἱ quia in tali casu, neque adhue intelligibiliter prellet esse communis ; repUnaret siquidem , quod ipsam intellectus vere eo iperet sine illo, quod determinate de se dicebat. Quare ait Doctor: est erro in re comm ne, quod non est dos hoc ,σ Per consequens, eι de se non reflet
as Ex quihus adapto doctrinam Subtilissimi Magistri, iuxta probabilem viam allia
quorum seruietantium, te ilicet,dari naturam, quae in aliquo signo habet minorem unitatem, quam numericam. Ratio est; quia illud est minus unum , quod est minus indioisibile; sed unitas naturae in secundo signo est minus indivisibilis tergo est numerica , tritus una.
Maior Hob. quia unum est indivisibiler ergo quod est inis indivisibile, est minus unum. Prob. quia quod est mi:ius indivisibile,est ma- ei, divisibile;sed,quod est magis di visibile , est minus vivam, quam quod est minus divisibile ergo cum quod est minus indivisibile , sit ma
hvis i/ς , quod est minus indivisibile,
erit minus unum. Prob. nunc minor primi
syllogismi; quia natura in secundo signo, em non repugnet psilivet singularitatem , tamen neve isi secundum se repugnat eommunitate M sed natura singularis, quidquid posti non est singulare, repugnat: ergo natura in secundo signo est anes non repugnantiam, de se minus in sibilis. Deinde, na tura in seeundo signo , etsi positive non sit eommunis , neque positio est singularis; sed natura in tertio signo , adhue non
est negative communis: ergo saltim ne
g tive in seeundo signo , est naturae unitas minae; indivibi sibilis. Causales ha rvtur m manent superius; sed exae-
205쪽
tius in lib. r. dist. I. quast. 2. Hoc ergo modo intolligo ait Scotus lupra in q. 3. g. ad quastionem naturam habere umtatem
realem , min rem unitate numerati. Quo
modo eo neupivi inteli gere , quod Scottis, profundius intellexit.De his videatur Doctori . d. 3. q. r. per totam; de q. 6 ct r. ct in s.ct 7. metv h. x s. ct i 8. & alibi , sed in his vim , de seopum exhibet. Notat tamen Doctor, quod etsi admittat, naturam habere
unitatem realem , minorem numerali, tamen illa unitas non habetur a natura,dum solum,
quae naturae sunt, exprimit; quia dum res se- eundum strictam realitatem suam intelligitur, non debet cointelligi aliquis modus , qui neque sit eius per intellectum , puta neundam intentionem universalitatis neque sit eius extra intellectum puta unitatem illam , numerica minorem j. Ratio est , quia quili emodus debet rem, cuius est, praeintelligere, quia ut ait Scotus,nulla potest excogitari Unitas, quin ad eius ens, seu subiectum ascendamus: ergo in illo priori naturae , nullus modus, neque passio potest eointelligi.ART. II.
Armatur, ct infim ι contrarrorum calumnia rei ciu
turam in tripliei signo exposuit, veluti si praevidisset calumniasas quorum existimantium, ipsem a parte rei universalem reliquisse,in pluribus locis ex suis praeitatis satisfacit dicendo,i parte rei esse
naturam communem, non autem a parte rei esse universalem. Sic supra in a. q. I. satisfaiaeit cuidam obiectioni ex om-entatore I.
de Anima. Commem. 3. Pro quo, ac tu alijsqq, inserius latifacit. 3I Circa quod , permissis seotistatum validis expositionibus , se existimo satii faetione Moti posse adaptar i: ut natura fit parte
rei universalis iuxta Seotum, requiritur, quod habeat, ut est a parte rei iuxta Seotam commuinnis, quidquid intentionaliter solet habere, veest iuxta Logicos universalis; sed Seoti communitas nuquam dicit a parte rei,quod Logi
eorum universalitas : ergo nunquam Scoticommunitas est positiva,& communis univer salitas. Prob. minor; quia ab Sccitoselum dieitur natura a parte rei communis, quia licet absolute sit in uno , ipsi tamen Leundum se no repugnabat esse in alio; sed prout est logi
ce eommunis,dicit per Oxpςditam exi tiam di aptitudinem absolutam, esse communicata
lem omnibus Iergo nunquam Scoti communitas exprimit a parte rei,quod Logi eorum
3ε Confirmatur, & probatur eadem minor: taliter est natura a parte rea communis ut ipsa ex eo dicat quodlibet i ligulare, quia ipsa secundum se nullum praeei se neget ; sed natura logica, ex eo est intentionaliter c m-munis, quia omnia singularia posities dicit ergo nunquam Scot 1 communitas dieit i parte rei, quod Logicorum universalitas. Ve I siectarius: ex eo natura est apud Seorum , eo munis, quia ipsa de se,nec dieir, nee non dieit esse positive Petro communicabilem , v.g. led in logice sit universalis, plus requiritur, ut in prima Probatione dicebamus: ergo nunquam Scoti communitas est positiva , de logica unuversa luas.
3 3 Prob. aIiter ei usdem minoris assum Dium: vi natura positive, dc Ioglae sit universa Hs,req uiritur, quod tunc non sint tot naturae vixi vertales, quot Individua , Ita ut esse eamdem naturam positive a parte rei communem, dc esse tot naturas , quot supposita, repugnet. Deinde, ella naturam logice universalem, deesse insimuι in mente tot Iogice universalia
quod Inice subi j cibilia, per loeum intrinse
eum intelligibiliter repugnat; Sed ut natura sit iuxta Scotum communis, mn repugnat, quot tot sint, re concipiantur naturae communes, quot singularia: ergo nunquam Seori communitas est positi de veluti logieavnivre salitas. Minor est textualis in Scotti, α in fere omnitius antiquis Scotirantibus; quam se suadeo; quia ex eo Petrus haesi naturam semiee communem,quia eis ipsa sit in Petro, ipsi tamen de se non repugnat esse an Paulos sed etiam Me idem a parteiret habet Paulus,stcundum esse naturae , quam habet: ergo ut natura iuxta Scotum, sit communis, s n rein pugnat, quod tot sine,& concipiantur naturae mmum, quUt singularia. ii i
Prob. aliter ulla tum 1 paritate abltractionis, communiter divisae:in praeci sivam, ev negativam. Sic se habet praecilio in linea auferendi,Muti se habet positio in lineae donandi ς sed nunquam praeeisiva absistractio posities,& rigoro e separat naturam
ab inferioribus , ut eam separat negativa; ergo neque unquam negativa Seoti positio ponet naturam inferioribus communem, ut eam ponit Logiet positiva. Prob. conis sequentia; quia ex eo natura per puram praem
206쪽
e Giversali Physico . si II. I
praeeisonem abstracta ,stricto illo modo praeiae ilionis negative non abstrahitur , quia licet praeeis .a abstractio secundum se,non dieat in natura singularia , tamen illa positivό non negat,ut negativa praecisi O:ergo cum Scoti eo mmunitas sistat in hoc , quod etsi non neget sinis gulare, illud tamen de te non dicit, ut positiva,& logica communitas, nunquam Seoti ν sitio negativa ponet naturam inferioribus com munem, ut eam Ponit Logici positiva vn
3s Confirmantur omnia, Irruendo in
praecipuum aliquorum sundamentum:si Seoti negativa communitas a parte rei repugnaret, maxime, quia per locum intrinsecum repugianat , quod natura de se non repugnet esse iapluribus,diim est impossibile, quod sit absoluia
te in illis; sed quod hoc sie de se non repugnet
natura,non repugnat: ergo. Malor est fundamentum pro eensura aliquorum. Minor prob.
Iieet sit impossibile,quod creatura producatur, nisi ab omnipotentia existenti in triplici per
lana, tamen iuxta Augustinum,& alios,
non dicit de se ereatura:Deinde apud alios,etsi 'sit impossibile,quod materia prima existat naturaliter sine forma , non tamen quia ipsi secundum se repugnet; cum apud aliquos graves Philolophos, attenta eius conditione, non deis tur repugnantiae Nec non apud gravissimos Theologos , etsi natura divina non possit sce. eundare spirationem passivam , non tamen
quia ipsi de se repugnete ergo licti sit imposit, bile , quod natura a parte rei sit absolute in
omnibus, non tamen ex eo sequitur, quod ex se non habeat non repugnantiam. i3 6 Ex quibus notanter est inserendum, aliquos non recte illam Seoti non repugnam. tiam eo rehendisse; imo sentici, & miror, quod aliqui Seoti nantium existimassent, po tui In inmilite Pauleitatem di manare a natura, qua dimanavit Petreitas; nec nou tam
illo Scto Moti, sei licet, quod naturae Petri non repugnabat de se essi in Paulo τα ex alio dicto, scilicet, quod singularitates sunt quasiarei dentia naturae,absolutam separabilitatem inter sngularia,& naturam non leviter innu-nnt. Immerit4 tamen; quia praeterquam quod contrarium p ictim exprimit Semus, tam anseris expositionibus non indigent, ut praecia
salvent illam Doctoris non repugnantiam; quare formabo in contrarium vim, quae obij-
3 Nature de se non repugnat esse in pluribus: deinde naturae, quae est in Petro ncin re
minat de se esse in Paulo 1 sed quidquid non repugnat,est possibiler ergo sieuit a parte rei non repugnat, sis,& a parte rei est possibile, quod sit in Paulo; sed non est possibile , quod
sit a parte rei in Paulo,quin sit a parte rei sep rabilis a Petro: ergo natura est a parte rei separabilis ab illo. Ni l urget inre,sed solum apparenter. Distinguo minoremi quidquid non
repugnat,est possibile absolutε, nego ; εκ illo
motivo , ex quo non repugnat, concedo ; dc concedo consequentiam. Ad minorem si
sumptam similiter distinguendo respondeo: &simili forma ad reliqua. Itaque dico, quod ut aliquid possibiliter inducatur absolute , non sufficit, quod uni de se non repugnet, dum ut
poss.bile sit, ex parte alterius debeat dari non repugnantia. Saltim pro nobis lactistis, nullum aptius Potest esse exemplar , quam illud Omnipotentiae; dicimus enim,quod omnip
tentiae de se non solum possibilia, sed neque
repugnantia producere,repugnat,ita ut verumst dicere de Omnipotentia, quod actsi habet virtutem,eui a parte rei de se non repugnat elle per influxum in impossibilibus;quo sim iii m do ait Scotus,quod natura de te a parte rei habet actu unitatem , & non repugnantiam , is per idemptitatem sit in singularibus. Nune sie: etsi imp dissibile ex parte omnipotentiae non repugnet, erit verum dicere, quod est possibile,quia est possibi le,quod non repugnat Neu liquam infertur, quod sit positive,& absolutet poLibile, sed solum ex parte Omnipotentis naturae: ergo sie similiter. 38 Deinde insem haeer Universalior debebat ella illa virtus, quae quantum erat ex se, non solum poterat producere octo gradus
ealoris possibiles,& octo plus, si forent possibiles; quam illa virtus, quae de se soIum octo pollet producere tergo, & universa Itor debet esse aptitudo illius naturae, quae , quantum est de se,non solum in uno , sed, &m alio potest esse,quam illa, puta singularem quae solum
in uno elle potest. Nunc sic:etsi Oinnipotentie non repugnet de se, posse verti per realem instoxum in impossibilia , tamen absolute non est respectu ipsorum proxime expedibilis vi tus,sicuti est respectu aliorum , exercitio causante unum, & aliud: ergo lieet naturae de se non repugnet, esse per idemptitatem in pi uribus, tamen non erit illa non repugnantia suffieiens, ut absolutε sit respectu ipsorum proxume praedicabilis, praedicatione dicente, lise est hoc. Quo pacto ait Scotus, quod i IIa indifferentia, secundum quam natura Ium negative est communis, non sufficit, ut de omnibus expedite: dieatur , praedicatione dicente, hoc est noc,ut dicitur de Oatura praecisa, & copulative comparata;& consequenter resolvit,quod licer
207쪽
licet extra naturam non si quirenda commvnitas; sin autem extra illam quaerenda est a hue Universalitas. ART. III.
AZIQUA OBIECTA SOL NTUR. 3 Bjicies et . Iuxta mentem Moti J diximus, quod tot sunt communes naturae,quot singularia:
ergo implicat eontradictionem, quod 3 parte
rei detur unitas,quae numerica sit minor. Prob. consequetia' quia tot sunt unitates,quot nat
rae;deinde tot sunt naturae,quot singularia: ex quo ergo potest convinci,non implicare conistralictionem, quod a Parte rei detur unitas, ruae numeraea si minor. Respondeo conce-endo antecedens, & negado consequentiam.
Ad explicationem probantem, potest distingui minor:tot sunt naturae, quot singularia de se, est falsum; ex suppositione,quod exitiant in illis , est verum: & tam pro m nori, quam pro consequentia , dico: semper pollς ι parte rei convinci , quod quaevis unitas secundi signi sit
minor a parte rei,quam quaevis numerica, etsi
tot sint naturae,quot singularia. Ratio est,quia unitas formalis, saltim seeundum se,est pluriabus communicabilis. Sed hoc adhuc secundum se non habet materiaIis unitas : ergo aliquomodo convincitur, quod unitas formalis est a parte rei, numerita minor. Suadetur hoe exeo,quod saltim negative,nunquam natura est divisibilis secundum unitatem numerieam in ea , in quae est divisibilis secundum sormale me ergo eum illud sit minus in unitate , quod est multiplex in di visione,dum naturae secundum se non repugnet esse multiplicem numer ice, Scomnibus modis , vel saltim isto , numerici r pugnet esse multiplicem: hine est,quod natura
secundum unam unitatem denominatur minus una,quam secundum aliam denominetur.
Itaque standum est pro aliis in hoc,quod sicuti natura respectu singularium, negara in spiei. tur, sic de omnibus illius passionibus respectu illorum est philosophandum. Nolo hine,dixisse ad argumentum , quod non erant tot de senaturae,quot singularia, ex eo,quod eum uni naturae de se non repugnet esse in omnibus,d
duxi, quod una pro omnibus sufficiebat: ergo tot, solum ex suppositione dabuntur. o Dices: ergo saltim sequitur, quod natura humana de se habet esse unam in pluribuuergo saltim de se habet quod diuina; sed hoe repugnat;etsi anti sit 1mnossibile, quod exemeeatur absolute id, quod de se praeeita dieir: ergo. Prob. repugnantia; quia etiam si solet
impossibile ex parte termini communitati, nihilominus tamen,indecens,& repugnans debebat este , essentia m divinam communicari per idemptitatem Petro,& Petro de se non reis pugnare ; sed si naturae de se non repugnaret Petro,& Paulo communicari,nature de se non repugnaret summam Deitatis habere perse
tionem:ergo hoc repugnat;etsi alias sit impotisibile,quod exerceatur absolutet, id quod de se praecise dicit. t Respondeo ex Doctore in a. d. 3. q. 6. de etiam ex dietis ab ipsosn q. t. distinguen do primum consequens; de se habet esse unam in pluribus per positivam , & determinatam tendentiam, negoἰ per n n repugnantiam , Scindisserentem potentiam, subdistinguo: n signo,in quo est natura singularis, nego;in pri ri eoneedo,& nego secundam consequentiam. Itaque ut recte praevidit Subtilis Doctor pluribus in locis emper magna advertitur dis. serentia inter utramque naturam; quia natura humana ut sit negative communis, requiritur quod sit prius naturaliter, quam hac m rura, ita vi in illo priori ad ei te hanc naturam , sit 'negative communis, eo quod in illo priori, eum habeat esse naturam,debet,le habere unitatem sibi consequentem iuxta illud esse; quod esse, cum habeat priusqu-m sit lim natura: re antequam sit haec natura debet habere unitater ergo eum unitas numerica solum habeat cidum natura est hac, hinc est quod a lucr quam numerire: erit una; at autem natura divina non est prius communis,quam bac;qui abaee natura est communis, ita ut esse in signo, in quo est singularis, insimul compatiatur eum esse in signo, in quo est communis:vnde ibi nunquam eadem numero natura est adhuc negati. uribus communis, sed natura in signo formali: at i n divinis eadem natura numero est absolute pluribus communicabilis δ ςx quo non pauca dignostitui differentia. . O.
a Deinde,quia sortό, etsi dese, & net rivm talia attributa haberet natura,dum experidiiό, & simpliciter illa non haberet 'summa. semper salvaretur differentia I quia hoe quod est lolum aliquid non repugnare de se,infinies distat ab illo positive habere; quia iam in his habendi modis, restringitur in uno persectio, quae in alio ampliatur; ita ut ly de fotam, exprimat dependentiam. Sic dicimus, quod e reatura de se est producibilis , sicuti Deli, dest productivus;ita quod sicuti repugnate ereatura,Deus haberet e illi productivum,sie,& r ugnante Deo, haberet creatura esse prodaei . ilem:ergo de se habet creatura aliquid ,qusd
208쪽
Deus:& nihilominus tamen asseitat Dei ab ac seitate creaturae infinite distat; quia asseitas Dei est per non repugnantiam,& existentiam in omni statu absolutam asseitas vero creatu res est ipsi eum restrictione ad statum possibi, Iitatis, non autem absolute, de se connotat eausam,ut absolute sit. Sic pariter, etsi apparenter inseratur,ouod saltιm per non repugnantiam haberet natura de se, quod fivina, eo ipso quod dicatur per non repugnantiam , &deinceps, non absolute, sed de se, infinite re L. tringitur:sicuti essentia divina infinite res ei geretur,si solum de se,& per praecisam non repugnantiam foret in PIuribus,dum in illis a QIute , & simpliciter non foret communie
3 Contra praecipuε dicta instat semper
Scotius nervose, supra respondendo ad quae tionem. Si est aliqua unitas realis minor uni. rate numerali, aut est alicuius in eodem nuia mera liter uno ut est in aliquo alio non uno in eodem numero: sed quomodolibet sit, repudinat quod non sit eadem numero:ergo non datur unitas numerica minor. Maiorem probat;
quia quidquid ei , vel est in uno, vel in plurisbus. Minorem insert; quia quidquid est in eoiadem numero,est unum numero; sed illa unitas est in eodem numero: ergo quomodolibet si Tepu nat,quod non sit eadem numero. Probaatur ex ipso; quia in eis nil est numero realiter
unum: quia hoe lolis divinis suppositis est proprium ε ergo illa unitas est in eodem numero. Nullum hueusque vidi Auctorem, ex calum niantibus Scotum , qui melius contra Scotum arguat, quam ipse contra se. t- Α In primis Doctor instat in instan tiam, alio smili non minus manifesto , sici suidquid est in una specie,est unum specie; sed
aeolor in albedine est unum specie rergo color non habet minorem unitatem unitate speciei: Ne perconsequens non dabitur distincta in gemere unitas. Dei neeps rei ponder I potest exin
illis, quae adbibuimus pro solutione primiurgurrenti, in quo diximus,quomodo de se sit Datura multiplex numerice, etsi tot sint natu rae,quot individua;quibus applica, quae nuper dixi pro disperenti a naturae divinae ,& humanae , cum quarum rationum sermolitate , ista solvendae sunt. Sie, & ipse Scotus refertur ad solutionem prima questionia , in a. d. I. σαd I . tib. q. de attributis,in noιutione Prs mi bis. Et tandem hine q. s. iterum solvit exeo,quod natura prius sit naturaliter,quam bunatura; & sie , non quidquid de se est aliquid, unum numero est; de quo adhuc inserius; de
ut melius eviscerentur. i - i a
s Instabis sic: ex eo entitas iar malis naiaturae humanae , v. g. est communis , quia licet in in hoc , attamen ei de se non repugnat esse in alio; sed etiam si Petreitas sit singularizans υnitatem sermalem A, ipsi de se non repugnat singularizare unitatem serma Iem Erergo vel illud non est motivum,υtentitas io malis sit communis, vel est etiam mot vum ut eommunis sit singularis. Minor nimis suaderi potest; quia ex eo entitas speeifica, & sormalis de se non repugnat esse in alto,quia ipsa seeundum se eadem praedicata essentia Ita dieit in quolibet, seu respectu cuiuslibet; sed Petreiistas, v. g. eadem praedicata numeri respectu cuiuslibet entitatis formaIis dicereirergo smialiter insertur , quod etiam si Petreita, sit singulari Zans unitatem formalem A,quod ipsi de 4e non repugnet singularietare unitatem so malem B. Minor videtur manifesta;quia sicuti natura humana posita in Petro, ipsum redderet hominem , & similiter hominem redderet Paulum, posita in Paulo;sic Petreitas posita in emitate is, ipsam redderet Petrum, cu Petrum redderet posita in entitate B: ergo Petreita v. g. eadem praedicata numerica, respectu cuisius libet entitatis sermalis diceret. Ex quib is i nfectu r, Petrum, vice versa,posse esse Uiuve salam,& praedicabalem de pluribus.
Haec initantia a me pluries fuit praevio,& toties difficilis fuit obiecta; dependet Gquillam a primis Logicorum principi js,de qui
Mis dari debet fides,non vero disclirsust Duare similibus.argumentis responderi solet, quia
poterat responderi dicendo, ita esse, quia naiatura est de se communis,& Petrus deses in v astris. Responderi tamen pro nunc pollem quia horum persecta resolutio pendet ex ariati c. sequenti, v ex ulteri us exan inandis conia dendo maiorem, vel sic explicando; quia liacet sit inhoe , attamen ei de se non rePugnabat esse in alio, est verumr ei de se non repuσnat esta in alto,est falsum. Dum enim natura est in hoc, iam est natura singularis, & naturae huic de se repugnat esse in alio : repugnat Qquidem quod sit alia, natum,quae iam est haeci quod cum Moto praeuidi in art. de teipliei na- tirae signo. Deinde nego minorem:& a tenentibus, quod praecisis singularitatibus, non manent distictae naturae, sed indistinctae , potest negari suppositum; supponunt enim,quod sine Petreitate , & Paulestate detur natura A. dc natura B. & consequentia negatur absolutε. Ad probationem minoris responderi potest dicendo,quod non est de se non re enans en-
tuas sormalis sub illa expressione , sed etiam quia
209쪽
quia in aliquo rea li prior i intelligitur ad singularitatem; quam expressionem non potest habere singularitas: quare minor probationis
supponit,quod per locum intrinsecum repudinat ; supponit enim singularitatem potuisse de
se,per naturas migrare et nego deinceps conseis
γ Ad probationem secundam minoris, eadem suppositionis repugnantia est adverte da,&sic neganda suppositio,N reliqua,ad quae extenditur. Denique , ad illationem essendi Universalem, respondendum eli,nunquam s qui ,e quod supponatur, quod repugnat; imo ex hoe approho dicta. Ratio est: quia sequeretur , quod singularitas soret Universalis , &non foret Universalis r foret Universalis , ut
supponitur; non foret Umversalis, quia erat imperceptibilis multiplicitas, eo quod nu quam distincte Petrus praedicaret ἰ praedicaret enim semper sie:homo est l etrus:homo est Petrus: moest Petrus,&c. Unde nulla daretur praedicatio,in qua praedicatum, Petrus non s ret; ac per consequens, non Vniversale , sed singulare seret aedicatum Universale. 8 Itaque, pro dictorum corroboratione
dici potest, plura lupponere instantiana, quae si vim Deiunt, solum est, quia contra stabitna principia pugnant. Licet enim natura de se
lingulare non dieat; non autem e contra. Ratio est;quia singularitas est modus,& suci m do intrinseeus; quare sieuti ordo dependentiae
non est physce mutuus inter modum extrins eum,ac natura physicamite nee debet esse mutuus inter Intrinsecam,& tiatura metaphysica formaliter,& ex natura rei, adhuc dum naturae independentia negativa sit. Illa enim rati probans, quod eadem numerica haberet Petrus unitati B. politus,debet esse intolerabilis,& ab omnibus lolubilis; quia si Petreitas poneretur in quavis re,quam signεt pro Univeris sali sundamentata,etiam eadem numerica servaret rergo sicuta datur in aliqua re landam
tum, ut sit in pluribus, quia omnibus idem est
sun lamentu insitiam idem fundamentum res. pectu talis tandamenti dabitur in Petro, cum respectu omnium sundamentorum remor rum, quae sunt in rationalibus naturis, idem foret Petrus'Non tenet:plura enim ex suppositicine eogunt, sed deficit motivum, ut cogat suppositio. Si enim Petreitas poneretur in navitura divina , certum est , quod Petrus quoad numerica idem foret :& sic de pluribus aliis, ut si haee actio poneretur in illo alio agenti,insa de se eadem sciret tergo, si quia effectus ideforet per distinctam actionem determinatus,
effectus est indifferentiri per quamlibet acti nem sit, nee non ut bis producatur; etiam aeritio,quia eadem Bret,si i n alio agenti poner tur,poterit in illo,& in pluribus ponis non sequitur, neque sic admittitur suppositio; quia actio de se est deiciminatio,& modus; non sie effectus:& sic melius dicitur,quia hoc est hoc,& illud est illud.
ta, est ; quia , vel in metaphysicis non dantur actus; vel si dentur, quod plus habeant actualiistatis, illud in indifferentia deperdent. Ex hoc enim voluntas est de se indisterens ad actus in speei edivcrsos, & nulIus actus est sic de se indifferens ad plures in specie voluntates. Sic Anima,quae est radix super or,eli principium
di manativum sormarum indistin diarum; non autem iam sic voluntas,neque iotellectus. Cur
autem' quia hoc est hoc, & illud est illud. . so obiicies et . quidquid est productum,
est singulare: led illa natura communis est producta;ergo est singularis. Hce est aliud a gumentum, in quo plures e contrari js funda mentaliter sistunt. Potcst enim sub duplici eo sideratione , huic argumento responderi; vel considerando hodie naturam, ri producta mavel considerando naturam in ipso nunc productionis.Sieonsideretur natura in rerum naritura iam producta,PO est semper aceomodariaordo ille praecisionis , secundum ea, quae formali istine dicit,quae in omni statu debent eonsiderari priora ad illa,quae non sic formali hiaree dieit. Videantur quae binc diximus in ara. 1. de tripiscιAgno.
i si Difficultas stat sub alia eonsiderati ne; an scilicet, po isit dici, quod dum natura prod tacitur , producatur in aliquo priori rea. ii ad singulai itatem'Nullam sentio invencibilem repugnantiam. Sic pro solutione argumenti suadetur ἰ quia singularitas dimanae Xealiter a natu a t ergo in aliquo priori reali ad singularitatem est natura. Antecedens est
eertum , si certum sit, quod passiones dima. nant a subiectis. Conicquentia prob. quia datur signum realς,in quo in verum dicere,quod natura est principium dimanationis r ergo est verum, quod tu . liquo priori ad sinpularitatem est natura. Prob. consequentia; latur signum rea Ie,in quo natura est principium prinis
ei pians:sed in illo rςali, in quo est principians,
non est absolute singularitas principiata , hoe est ima nata: erg. est verum, quod in aliquo priori ad singularitatem est natura. Prob maior;quia datur signum reale, in quci est Memmdleere,quod singui sitas est dimanarac ergo debet dari signum rςale,in quo natura sit principians,& dimanas. Minor prob. in illo reali,
210쪽
in quo stngularitas est dimanata, non est a paria
te rei di manans:alias haberet Deitatis conditioinemrergo neque in illo reali, in quo est prinei pians,seu di manans,ellabsolute dimanata, sed
s1 Confirmantur di 'a: tam immediate a natura singulari di manat lubsistentia, sicut a natura immediate dimanat singularitas; sed naturas ligularis est in aliquo reali prior ad subsisten
tiania ergo εc erit natura in aliquo reali prior ad singularitatem. Prob. maior; quia sicuti inter naturam,& singularitatem nil mediat, praeterdi manat Ionem , sic neque aliquid praeter dima nationem mediat inter singularitatem ,& su sistentiam tergo tam immediate a natura sing laei di manat subsistentia , sicut a natura immediati di manat singularat as. Minor Prob. quia est nimis receptum, quod verbum Impedivit m n tura humana Cirrilli lubsistentiam , per immediatam suae subsilientiae positionem : sed si in
nullo reali foret natura prior ad subsistentiam, illam no possct impedire,dum naturam,cui insimul erat, non impedire te ergo natura singularis est in aliquo reali prior ad subsistentiam. Dices, semper dari discrimen penes hoc, quod singularuas est realiter tiaturae idennifieata,& lubsistentia realiter distinina. Contra; quia ex hoc solum insertur,quod inseparabilitis di manet, non autem quod immediatius;quod in plurium sententia potest eonvinci; quia licet to tum pliuscum sequatur ad partes realiter inter sedistinctas,tamen tam immediatum est partisebus unitis, ac est immediatum totum metaphysicu partibus idemptificatis. Deinde, apud quamplures tenentes totum a partibus simul sumptis distingui, convincitur melius sic: licet totum
physicum distinguatur realiter partibus simultu Liptis,tamen tam immediat ό ponitur ad positionem partium distinctarum, re separabilium,ae totum metaphvsicum ponitur ad positionem partium inseparabilium , & idem plificatarum rergo ex distinctione no convincitur immediatio. Dei neem,quia ra separabili ,& distincta est actio a causante,quam sit effectus;& tame com inurii ter , immediatior est actio. Denique, nil potest ex eo gitari immediarius, quam este post non este, saltim in phusicis, & nil potest esse dis. timctius. qed de his agam in Metaph. Responderi igitur pri test ad argumentum iuxta rigorem perfeci ἔ citi hantis,sistat quilibet in ductis Art.
t. : quidquid est productum est singulare , di L.
tinguoi in a liquo signo entis completi, eo ne do: in ram ni signo, subdistinguo ἔ iuxta ea, quae
dieit formaliter, & ex natura rei, nego; iuxta ea, aue dicit realiter absolute, seu sticita re alii te, cocedo. Concedo deinde minore, 'c negoc5-
sequutia, vel simili modo distinguo. Ita aidie , quod du producitur petrus, in aliquo priori naturali metaphisic6 producitur natura, in quo noeo intelligitur producta singularitas. Potest
adaptari eogruetia: tu ,ex eo,quod natura habet
ex natura ipsus distinina existentia a singularitate t ergo ex hoc motivo no repugnabit esse in aliquo pi tori extra eati fas natura: r u , ex e ,quia natura existit,quia est extra caulas; singularitas
vero existit, & est extra eausas , quia est extra
natura aergo a parte rei est prius,esse natura extra ea ulas,qua sit, esse singularitareextra natura.
s Dices, si in aliquo priori reali natura , telligitur extra causas, in quo no intelligitur singularitas, nullum dabitur motivum, ut inflaui biliter sit singularis: ergo in nullo priori excogitabili est prius extra causas natura, quam singu laritas. Non parti sisti potest in hac dubitatione; dum enim natura in aliquo priori non sit de .se Rc,dissicile videtur signare Prinei pium indesectibilis idemptitatis eum beecertate,quam ,etsi non eger,no dicit. Responderi tamen posse senistio,dieendo, indefectibilitate ideptitati seu singularitate ueherede fumi ex eo, est enim veluti Scoticum axioma quod nulli rei pol sit descere status,qui sistit in hoc, quo sit,conveniat,di δε- . rat,& vlti md diversificet: ergo sicuti est ipsi indefectibile,quoci trabeat gradu, iuxta que in uno signo eonveniat; sic,& debebit esse indefectibile,
quod habeat gradu, iuxta que simpliciter diffitat: sed statu no posset habere, quin sor et singulari rergo. Dices hinc, quod hoc modo ,etia sussili etiadebebat esse indefectibilis; non tenet paritas,quia vi diea in Met. Dist. defuU qa c. 2 art. 2art. a. subsistentia est termi nus naturae in statu
physico, uti singularitas est terminus nature mstatu metaphylico; sie eni debet esse potentiae,&actus, sie uti est eorum status; quare, actus status
physicino sui inde Dctibiles poteti js, v g formeluinta tiales,& sie neque ullus actus huiusmodi
status.s s obii eles 3. Si illa negativa indifferetia ad
negativa communitatem sufficeret, seqoeνetur, quod natura hnmana posset etia esse comunis ad risibile .dc non risibile:ergo ne sequatur, plus requiritur. Prob antecedes: deo dicitur negative
eommunis ad singularia, quia in secundo signo nulla dicit, neque eo notat singularitate: sed neque in primo signo ullam dicit, neque connotat risibilitate: ergo similiter in illo sit no esset res pectu risibilis, & non risibilis, negative e munit.
Deinde vertes argu metu sic; sed natura ,que est et
in noti sibili,soret in specie distincta ab illa que in risibili esset: ergo nuqu3 potest esse ad risibile,& non ris bile negative eommunis. Propter hoc argumentu aliqui Scotistae dictit, illa no repugnantiam no sus ere ad negativa communitate, inter quos novissime Fr. Antonius Glosso HG