장음표시 사용
221쪽
quod natura numquam posset formaliter ex natura rei distingui singularitate, quod non
concedet: ergo. Quod sequatur, suadetur; quia ut ex natura rei distinguatur , etiam requiri tur, quod actἰisit,&existat; sed ut ex natura rei distincta a singularitate,n5 existeret: eringo nunqua ex natura rei pollit distingui ab iliata. Suadetur minor;quia ut existeret, debebat esse singularis,quia existere non habet reisi per illa; sed ut ex natura rei distincta, no habet esse singulari ergo ut ex natura rei distincta a singuIaritate, non existeret
93 Deinde, quia adhue natura singula
Titate ex natura rei praecisa, habet unitatem sormalem in D:ergo, & strictam existentiam. Prob. consequentia; quia illa unitas est extra formalem entitatem naturae: sed nil potest e L. se formaliter extra aliud, quin existat: ergo dum stricte habeat unitatem,& habebit exi tentiam. Nee valet ratio Mastri j dicentis, hahere existentiam meta phy sica in , quae statim connexione praedicatorum; quod sie sua deornatura adhue ut dicit unitatem formalem,habet plus esseitatis, quam habebat ab aeterno; sed existentia metaphysea , ut praecise simi tur pro eonnexione prs dicatorum, ab aeterno potuit verificari r ergo adhue sie habet natura Dhil quam illam connexionis existentiam , ut a singularibus praecisa.' sy Deinceps, quia illa unitas ex eonne xione per metaphysicam existentiam, vel est
aliquid realis possibilitatis, vel aliquid abs Iutὀ existem' Si hoc ultimum , habetur Inten in m. Si primum et ergo indivisio naturae, Utὸ singularitatibus precisae , non est plusquam mere possibilis ; quo pacto non erit ali quid in re commune , quod est eontra DOctorem. Nec non , quia illa, quae existunt exeonnexione praedicat tum , etiam actu , &absolute pollunt,& petunt habere existentiam, ut patet in homine,qui connexive existens animal rationale , idem ipsim nune ver, scatur; imo nil amplius potest absolute in existentiaverifieari , quam ea , quae per connexionem praedicatotum verificabatur i ergo vel illa unitas ex connexione non datur, vel si datur,
ipsa formali sumό existens debet esse , quae inpluribus absolute i n venitur.
sUR ART. III. Ex SCOTISTARUM DICTIS
resolvitur ρ robabilius. I oo Raesens punictum est,meo vide-
ri, totius Logi eae mysteriosius aenigma , de quo parti sine miatium anxietate pollumus philosophare. Pr posui supra, tam veterum , quam Recentio. rum Seotistarum famosiores intelligentia , quarum probabiliores vellem adaptare. ior Doctor Subtilis in fer E Omnibus locis hucusque citatus, de hac difficultate excl-tat rationes;precipuε tamen hoc speciale pune
tum excitat in 1. d. 3 q. I. g. ad Pr m marticulum dico , ubi ad praefatum argumentum respondens , haec ait: Angelus disere ab Angelo, qui est forma: ergo habent differentiam formalem; includit sallaciam conseque eis; non enim sequitur formae differunt : ergo
formaliter differut,vel differut in sorma ; sicut no sequitur,homines plures differunt: igitur inhumanitate differun aliud enim est distingui,& aliud est ipsum esse primam rationem disetinguendi; quia cum hoc , quod ipsum sit dictinctum , stat , quod ipsum non sit ratio dictiuguendi; cum hoc autem , quod ipsum se prima ratio distinguendi, non stat ipsum non
esse distinetiam. Haec Scotus.
ror Ex quibus manis ste infert Seotus, quod in Petro datur distincta unitas formalis, ae in Paulo: quia et si singularia non sint prin-eipia sor malia , & specifica , pollunt tamensaeere, quod sint distineta pia principia se
malia. Deinde inseri inanifeste Scotus, quos
etsi sint principia formalia distincta , ita ut in
Petro non sit principium formale, quod est in Paulo, nunquam tamen sunt forma Iitet distincta; quia ad hoe requirebatur,quod prinis
et pium distinistionis foret in ipso distincto: quod principium in ipso non est: distinctum siquidem , est natura sor malis ,& distinguens
ipsam , est singularitas, quae non est intra r tionem formalem naturae, alias non solum innumero, sed , dc in specie haberent differentiam. Sic apud Thom istas, aliud est, materiam primam existere ,&aliud est ipsam esse primam rationem existendi. Primum est verum,
lula in re est extra causas. Secundum est salis iiiv, quia principium existendi est forma. io 3 Sed semper restat integra dissi listas: dicent siquidem: ergo illae naturae forma Iri, etsi sint distin 'ae nature formales, nci auteerunt formaliter distinctae naturae: ergo erunt formaliter idem. Insto argumentum In sauciis
rem praedictorum Seotistarum: singularitates praecisae a naturis specificis non distinguntur specifice: ergo specifice lunt idem. Duo entia possibilia actu no habet unitatu.ergo distinc tione. Ens rationis no habet disti inctionem realemcu alio quociiq; ente, quia distinctio
realis est passioctis realis:ergo habet realiter unitatem, seu indistinctionem. Natura reistri,& natura Pauli. ut iam contractae, sunt indivisibiles numerice et ergo habent aliquam
222쪽
De Universali Physico. et L aos
unam mamerteam unitatem. Deinde vice versii men,nunquam aliquis persecte intelligens disci essentialiter distinguitur passio ab acciden- cet,quod illo rigore, & positivitate habet tuneti, seu risibile a Leone: ergo risibile est essen- dici singularis, ae habet diei,&esse in ultimotia. Sed quia per positionem Unius Incon-- contractionis signo deinceps:ergo licet dieant nientis non aufertur aliud , ideo explicanda, Scotistae , quod illae naturae habent distincta& apponenda est solutio , quod opul , hic la- principia formalia , nunquam ex hoe inferribor. debet, quod distinguentur forma Iiter, sie uero Sentio igitur,apud huius viae Scotis, distinguuntur nun ericet, quia habent disti uictatas resolvi debere id , quod Doctor transeun- numer ica;quia,etsi habeant distincta prineipiater,etsi subtiliter,nos reliquerat supra,praeci- formalia, illa tamen nequeunt habere forma-pue in 3. Itaque sie est philologiandum liter distincta de se, principia autem numeri ea de unitate formali naturae,sicuti de communi- non solum habent elle distincta , sed,& de setate eum Doctore Di Iolopliavimus. Diximus distinguentia ; quare supra dicebat Doctor, enim , ex eo naturam esse communem pluri quod cum boe,quod aliquid sit distinctum,p bus, quia licet ipsa de se non sit in illis, nequet test stare,quod ipsum non fit ratio distinguen- ipsi de te esse in illis repugnat; & ne: dicta rςp di;non autem hoc potest stare se, dum est disia petamus,videantur ibi dicta in tinctum , dc etiam de se ipsa ratio distingueniast a. per torum. Vnde sicuti natura habet ella di. I latro, & Paulo eommunem, sic debet natura et os Dices,& vehementer instabis in praeis Petri respectu naturae Pauli, este unam, di in- satam doctrinam; illae naturae habent distincta divisam; quia sie se debet habere natura quo- principia formalia r inferri ergo debet, quod ad unitatem respectu alterius naturae , sicut se licet de se non sint formaliter distincta , sin habet quoad eommunitatem respectu singula- autem formaliter absolute. Suadetur, quia li-ritatis alterius naturae:ergo sicuti natura, quae eet non sint de se distini, principia formalia, est in Petro habet, ipsa de se non repugnare tamen bene eompatitur , quod absolute sint esse in Paulo , etiam natura, quae est in Petro distinina principia formalia: ergo licet de se habebit, ipsa de se non repugnare esse una cum non sint formaliter distinina , bene compatie- natura Paulit ergo formaliter natura Petri tur, quod absolute sint priueipia formaluernon erit distincta a natura Paular distinguitur distinina. Responderi existimo, eo edendo sie; quatenus est de se, id est, ipsi de se non reis antecedens,& negando consequentiam. Ad pugnat ella naturam,quae est in Paulo, est ve- probaticinem illationis,distinguo eonsequens: rum; ipsa aliter,quam praecise de se,est sorma- bene eompatitur quod absolute sint distin aliter ipsa natura Pauli, est falsum. Itaque na- principia formalia , quia datur principium,uttura Petri seeundum ea, quae formatissime sint disti nixa principia formalia, concedo i de dieit, est eadem formali rer eum natura Pauli alteram panem, distinguendo eonsequens,atin formali sit ma , quia ipsa sic elle formaliter ea. tingo; bene compatietur , quod sint absolute
dem, non exprimit aliud , quam ipsa tion esse distinina prineipia formaliterinum prineipium de se aliam formaliter repugnans; ex quo, ut a quo sunt distinina prineipia formalia , non adhue explieabimus , nil formaliter positive si prineipium sor male,nego. Itaque dico, recinido in convincitur. tε Doctorem horum consequentium fallaciam ros Nune dises;quia Petrus,& Paulus hais annotasse I ut enim naturae praecise , nec non
Ut distini a prineipia numeriea, numerice dic absolute habeant distincta principi a formalia, tingutur: ergo quia habent distincta principia solum requiritur, quod in re, & absolute siesormalia,sor maliter distinguentur. Non tenet prineipium distinctum, seu distinguens, quod veritas in paritate. Ratio est, quia Petrus, 3c etsi solum sit numeri cum , sat est ut prineipia Paulus non solum dicunt praneipia habere nu- formalia distinguat; imo dum tale principium
merica,& haee distincta,ex eo quod illa habe. numerieumst distinguens, principia,quae dinre,sit illa praeelse de se non repugnare, in quo tinguit,debent a sortiori est e formalia;quia ut maximam nune declarabo differentiam; quia de te patet,prinei pia numeriea,non potest ditinatura in priori signo ad singuIaritatem, tune tinguere numericum primipium. At autem ipsa de se non repugnat habere principia nu- non potest eompati, quod dum principia sor-merica,quia ut passim,& nervose ait Doctor, malia, de se distincta, non habeant naturae, quod alicui de se repugnat, adhue intelligibia possint esse formaliter distincta. Ratio est: quialiter non potest habere sine repugnanti at nune solum alieni potest convenire aliquis modus
sie:etsi ipsa de se habeat sineularia novi sie ha- formatizandi, vel quia in se habet illud de se, re exprimit, illa de se non repugnare, sed ta- vel quia in se habet illud ab alio; sed natura dese
223쪽
se non habet illud formaliter dist Inctu in in se;
deinde,neque illud potest habere ab alto,quia nil aliud ipsi superadditui praeter singularua..tem,& haec non est principium formalci ergoly formaliter,non est a quo possit ipsi naturae
ror Qua propter est inaxivi notandum, Scotistas hinc non negare, quod natura de se habeat prinei pium fot male,quia hoc foret negare genuinam mentem Seoti de unitate formali; sed solum negare,quod natura de se habeat principium formale distinctum ς aliud enim est, naturam Petri, & Pauli habere de se principia formalia, & aliud est de se habere principia formalia distincta. Primum conceditur secundum negatur ; ex quo dicimus, quod eum de se non habeant principia formalia disti ncta,hine est,quod licet habeant di itincta principia formalia , non tamen sequitur, quod habeant distincta principia formalia forma liter distincta. Vnde nil eoncludit istantia; quia vi illae naturae, quae de se formaliter non sunt distincte,possent formaliter ab Iolute di iati nevi, debebant hoc eoste in alio statu distinis cto ab illo , quem dele habent; sed extra statum,quem de se habent, non est alius quam inis dividuationum status,& huic deficit formaliter distinguere t ergo dum de se id formaliter non habeant, nunquam potest dari status, in quo sie formaliter abiolute distinguantur.
rog Diecte natura Petri est una naturasor malis,& indivi la formaliter in se: ergo di iavisa formaliter a natura formali Pauli;quia eo modo, quo aliquid est sermaliter unum in se, est a quocunque alio formaliter divi sum. Haec insta nil a ,i n qua Poneius sistit, similiter ae superior est intuenda. Responderi debet,conc 'dendo anteeedens, prout exprimit esse de Ieser maliter indivisam ,& neganda est cons quentia; quod statim deelarabitur. Ios Dices iterum: illa natura Petri soIum habet unitatem formalem, iuxta id, quod de se dicit: ergo eum natura formali, Petri ut v na,& distincta a natura formali Pauli, saltim de se erit sormaliter divita , sicuti solum est una, iuxta ea, uae de se habet. Responderi debet eoncedendo antecedens, & negando consequentsam. Ratio est; quia etsi natura Petri habeat unitatem formalem , ex his, quaedς dicit,tamen ex his, quae de se dicit, non habet a natura Pauli esse divisam, quia solum Vnitas
formalis est mi nor unitate materiali, quod, lieet in re tot sint unitatet sormales, quot ma teria lex,& sic non minor,sed aequalis;at tamen
secundum iis,quod natura diei ede se non sunt tot ;quia ipsi de se non reenenat,quod dum to
sint singularitates,ipsast,quae selum In tot sin
gular.tatibus sit; qua propter,dun dicitur natura Petri de se est una natura formalis , tune de natura eadem omnium individuorum loquitur , quia natura Petri de se non repugnat esse Pauli illlam;& sic dum dicitur, natura P tri de se est sol maliter indivisa , dicitor intare ui natura Pauli , quia de se non est distincta a Pauli natura:vnde natura Petri , etsi si formaliter una, non est formaliter a natura Pauli
divisa; quia, etsi natura formalis Petri habeat principium divisionis naturae formalis , non autem habet principium sor male divisonis, quia illud non habet de se,etsi in re principium dividens habeat. ixo Pro immediate dictis debent hine
maximi notare omnes persecte Seotiis annies,
quod naturae de se non repugnat esse insimul una, & eadem positive in omnibus; quia iuxta Doctorem Subtilem rigorose est servandum,
quod id ,quod alicui de se repugnat, ipsum metet applicare, eit cui radictoria c5ponere,ita ut adhuc intelligibi I iter componatur cotradictio; sed si naturae de se repugnaret esse in omnibus eade,adhue intelligibiliter sine contradictioneno posset esse in illis: ergo naturae de se esse positive in omnibus una,& eadem, no repugnat.
Quo pacto exploduntur aliqui Scottitae, qui
unitatem sermalem naturae, solum explieant
penes indifferentiam essendi in hoc, vel i n illo. Sed immeritό; quia sic nunquam posset intel-
Iectus eam in omnibus ponere,& consequenter deseeret ipsi ad Universalitatem fund
mentum. Neque ex hoc inseras, naturam ita
habere unitatem postivam, ut una,& eadem in omnibus positive sit. Aliud est enim , naturae de se non repugnare esse positivE in omnibus,& aliud est habere id , quod ipsi de se non repugnat ; sicut aliud est naturae, quae est in Petro, non repugnare de se esse in Paulo,& aliud est habere esse unam expeditet in illo: etsi enim esse positive in omnibus, naturae non repugnet,dum tamen hoc absolute non sit, sed praecise,iuxta ea,quae dicit de se,tunc dicere,quod
ipsi de se non repugnat esse positive in illis, non est plusquam dicere,quod solum negative est in ipsis. His ita. Di Dites, nunquam ex dictis posse , nobis vitari vim iIlius argumenti, scilicet, quod natura gloriosa non erit distincta ab illa,qui est in foelix. Respondeo, nunquam id ex dictiι sequi; lumenim sequitur,quod ipsi de se non
repugnet; quod inconveniens, nullum esse ontendi rus,& ostendemus adhue in ipsa natura
gloriosa,& christisera sui de se non repugnat peccatum, quia , etsi principium remotum
224쪽
des iendi e re aenetur gratia , nunquam tamen auferturi sic pariter inconveniet, quod naturae Christi non repugnet de se este in Iuda: in quo est servanda paritas,quia licet natura sit singularitate effraenata , nunquam tamen aufertur,
quod ipsi de se non repugnat. Nec valet, quod ipsa haberet aliauid a singillaritate , contra id,
quod de se dicebat: Non sequitur; auia etsi ipsi
de se non repugnet este in pluribus, tamen neque ipsi de se repugnat este in uno; altils, nunquam posset esse in solo Petro,quin adesset in- te: ligibilis eontradictio quo pacto intelligenda est Doctorix indifferentia in natura , ut ad Universalitatem insumclens. Sle In 3 ait: non solum aut m ipse natura est de se indifferens ad esse in intellectu,& i n particulari, ac per hoe ad esse Vniversale , & particulare dic Ex quibus inserendum est, naturam debere non repugnare de se ,quidquid a parte rei ha
bet, & intelligibiliter potest habere et & sie ipsi
de se non repugnat este in uno,nec in pluribus; deinde nee in uno, vel in ah , nee positive in Omnibtis, dum isti termini per indifferentiam deducantur. ii et Deinde reddo ad illam anxiosam propositione m,scilicet: natura Christi,& Iudae non sunt sormaliter distinctae: ergo erit i ta ip-ss una natura formalis non distincta. Distinguitur anteceden i non sunt distinctae forma ialiter , per indifferentiam , & neutralitatem, conceditur; non sint distinctae formaliter, perpbsolutam bahitionem unius in si visihilis formalitatis, negatur; distinguo consequens: erit Una natura formal Is non distincta negative,& indifferenter,conceditur; absolute, nega tur. Itaq;firmiter ita re debemus in hoc,quod
ex eo quod dicamus, unam naturam formaliter non distinctam esse in Christo , S: in Iuda,
non intelligimus non distinctionem forma- Iem, ut idemptitati formali absolutae si nono π am;quo pacto arguebam eontra indistincti nem formalem Scotistarum,in prima responso ne argumenti praefata. Ratio est; quia quae formaliter absolute idem plificantur, sunt talis rationis conceptus,quod non solum sunt de se
idem, sed ab Iute sunt ita idem, quod nullus dari possIt status, in quo detur prinei pium,
quo distinguantur: v. g. homo , & an mal rationale . At autem, quae indifferenter solum
non distinguntur , non habent ita non disti gui absolutό;quia elim non distingui sit solum de se,& non de se utcunque , sed per neutram indifferentiam,ita habere possunt non distin τι onem formalem inter ipsa, quod ipsa sine plura dillincta forma Ita , etsi de se non sint plusquam formaliter unum. Ir 3 Sed contra omnia dicta, restat seu
venda it Ia maior ponderatio, sellicet: eo modo , quo Petrus,& Paulus ncin distingi mi urstitit idem; sed absolute ,& positive distinguntur a Leone,& hoe modo non distingutur inter sq. ergo ablolut ό,&positive sunt sol maliter idem. Respondendum existimo , eone edendo maiorem,& explico minorem per partes: a solutό, & positive distinguntur a Leone, per principium formale absolutε idem, nego : de se idem,concedo; quomodo non distinguntur
inter se:& distinguo conseque mi absol itε, &positive sunt sor maliter idem, dest,est veriuri absolute,est falsium;quia absolutό nee sunt se maliter idem, nee formaliter distincti,cum a solute sint numerieε distincti. I Tota igitur dii seultas nune stat in hoc , quod P:trus, & Paulus absolutε distin guntur a Leone , & hoc habent non aliunde, nisi quia formatissima Petri, non sunt de se formatissima Leonis; ex quo insertur , quod cum formatissima Petri non sint de sedistin ta a formatissimisPauli,erunt ob idem inter se
formaliter idem, sicut cum Leone formaliter diversi. Diei mos itaque,se esse, sed eum hoe discirmine , qu6d dum formalis natura Petri de se non est distincta a natura Pauli,datur tomen principium absolute naturam formalem dividens, quod est numeri eum , & se, lieetite se non sint distinctae naturae, sunt tamen abs reis lutes dii inciae; at autem dum naturae petri, Se Pauli de se a Leone sunt distinctae,non habent ulterius,ut ita dicam,princium a quo idempti ficentur , sed imo potius, additum , quod est numeri cum, eas non solum relinquit dis in tas, sed,& distinguit. xi s Deinde accedo iterum ad argumenistsi,&dico,quod eo modo,quo distingstur natura Petri,& Pauli a Leonina,ncin distingsitur inter se; sed a Leonina distinguntur sie abicit Ie,ut solum exprimatur,quod natura,quae de
se est humana sit de se distincta ab illa , quae
non est humana:ergo ita non distinguntur interse,quod natura, quae est humana,non sit de se distincta ab illa, quae est humana, quod sinei convenienti supra stabilimus. 6 Dices,ita esse, sed instant haec, hil ret, quod etsi natura humana Petri non sit de έe distincta natura humana Pauli, tamen potest eompati , quod sint duae naturae formales distinctae r ergo etiamsi natura humana Petri,& Pauli sint de se distinctae a natura Leonis, poterit compati, quod sint una natura formalis,3e indist ncta. Respondeo,negando e nis scientia, de paritatem ex dictis Do rationem; quia ex primo non sequitur ecitradictio et siu
225쪽
autem se Tilir ex seeundo. Non sequitur exispri .no; quia tale distinctae naturae ser males , dction es le dilli ociae, de te non dicit cile socinaliter distin dias, Sc non eitc sorii aliter distincta' quia esse diit metas naturas sor males habent a PF incipio numerico ; ut autem esse distinctas naturas sormales de te , & este unam naturam
sormalem , dicit elle formaliter distinctas , &non elle formalit et dili incias; quia sunt de ledistinctae naturae formales, nam de se habent principium for.nale distinctionis; sed dum so-xent eadem natura formalis , de te debebant habere principium formale usitatis sor malis: ercto dicerent cile formaliter disti nctas,& non esse forma liter distinctas. Protan in . quia principium unitatis formalis non potest esse aliud, quam elle formale specificum natur aer ergo eum hoc elle dicat de te natura sor mal is , dum forent eadem natura formalis, de se debebant habere principium formale unitatis formalis. Patet antecedens, Quia principium sermale
unitatis , non poteli elle numeri ui Principium:ergo. Deinceps est dispar ratI γ,quia natura humana Petri lolum i abet per ludiffere tiam, & neutram non repugnantiam,esse ea dem eum natura Pauli,dc sic nil mirum, quod sint ab lolute divisae; at autem natura humana
Petri, & Pauli, cum leonina sunt determinate , & ablolute divi lae,3c quae iam habent absolute distinistam sphaeram , nullo ulterius Polluat
117 Dices, ex dictis de indissuenti eomis munitate polle dici, quod natura Petri non
sit tot maliter eadem cum natura Pauli.Suadeiatur ; quia ex eo natura humana Petri noti estiae maliter distincta a natura Pauli , quia ipsi de se non repugnat elle in Paulo; scd neque ude se repugnat non esse in Paulorurgo si ex eo, quod ipsi non repugnet esse in Paulo , insertur
non distingui formaliter, ex eo quod neque ipsi ecpugnet no elle in Paulo,i nferretur dilhinia sui,vel noti esse idem for maliter. Minor prob. quia ipsi de se non repugnae esse solum in Petro,ali , solus Petrus non haberet quidquid est
sor maliter naturς humane. ergo ipsi de se non repugnat non elli in Paulo. Huic argumentri ex supra dictis facile respondebis; at si uis,
responde per tendo totum argumentum, &ad minorem disicut .atis dic , poste concedi, quod natura Petri non sit formaliter eadem eum natura Pauli. Dices, ex hoc sequi , quodncin minus abellet idemptitas, & unitas formalis inter illas naturas,ae abest is ter illa1,&naturam Leonis. A triuia sic Peripisso,quodee indifferentia ellendi, & non es landi natura Petri in Paulo,instrarur negatio idemptitalis,
eo qυοδ ipsi non repugnet non esse in Paniciat autem nimis debet notari, quod ex illa ipsa indifferentia possit inferri , quod non distinguatur a natura Pauli , cum ipsi etiam non repugnet elle in Paulo ἔ quae non possunt insertiretpectu naturae leoninae , quia cum respectu
istius ita habeant distingui formaliter , quod elle in singulari leonino, semper,& sine indis.
serentia ipsis repugnet, hinc notari opportet motivum, propter quod natura Petri,de Pauli sint eiulde in speciei, etsi eadem natura formalis non sint , & sint distinctae speciei natura Petri, & Leonis, dum eadem natura foris malis non sint.118 Venio iterum ad argumentum , 8c explico amplius, quomodo non sint idem positivε inter se illae inturae, dum positive,& abia solute non distinguantur , sicuti a Leone distinguuntur. Dico igitur , quod si cum unitam praedictae indifferentiae natura Petri ,& Pauli habeant omnem imaginabilem distinctionem
a quo que alio , cum quo talem unitatem in differentiae non habent, nil inconveniet, quo
unitas sit solum indifferentiae, dum distinctici ab sol uta,& si ne i no isere otia sit; praeterqua mquod debes notare,quod Vnitatem indifferentitiae tam absolute habeanς inter se, sicuti dictinctionem a quolibet alio sed sie est,quod possunt absolute distingui tota unitate indis
ferentiae , ac distinguerentur , dum unitatem formaliter,& positive eamdem haberem:ergo ut distinguantur absoluti,& positive a Leone, in .nitate indifferentiae,nabent proportiona. tam vilitatem respectu illius specifieae divisonis. Maior congruere videtur; quia dum inter
indi .isa, e divit a detur Proportio, nil amplius requiritur, ut aliqua sint una in se, & non sine di ulla, ut illa, quae ab ipsorum unitate divisa
sunt. Minorem convincam enicaciter; sta natura Petri,dum solum de se,&per indiffere tiam sit indivisa a natura Pauli, non minuet
essentialiter erit disti ncta cilentialiter a natura Leonis, & hoc modo non distincta a naturae Pauli, ae si natura Petri eadem natura foree formaliter A positive eum natura PauIuerg, sola unitate indifferentiae possunt absolutoedistingui, ae dili inguerentur, dum unitatem formaliter,& positive eamdem haberent. Αα- recedens patet in natura Praecisa,&expedita ad univer talitatem,quae est Una,& eadem sorma liter, & positive,& tamen non distinguitue magis ellentialiter a Leone,& neq; sie distinguitur ab ipsa multipli bili in quolibet, aedistinguitur natura Petri, dum de se habee non esse distinctam ὶ natura cuiusvn singularis eis
226쪽
lio sed instabunt dieendo, respectu Leo- tas,quae sine illorum ineonvenientium mo Iecni, non elle possibilem maiorem distinctio- tia dari Potest; propter quae ineonvenientiariem a natura Petri,& Pauli: ergo dum possi- strictiorem Idemptitatem non ponimus. Non hili, sit maior idemptitas formalis, danda est enim est maior idemptitas aliquibus, quae sine inter naturam Petri,& Pauli; sed maiori demp- repugnantia non potest haberi ab insis i maiortitas est possibilis: quia si natura Petri sorct enim idemptitas foret inter Petrum & Pauis positive eadem natura Pauli, maior idemptu Ium , dum non solum naturam sormalemtas sciret inter utramque , nec non strictior positive: unam haberent, sed etiam dum eam unitas: ergo haec est danda, sicuti eum quocu- realiter, & singulae iter eamdem haberent i sed que alio ab ipsis, omnis, & strictior dis, tamen non ponitur , quia augetur in ereatistimato datur. Respondeo in primis, poste an- repugnantia, in quibus augetur idemptitas. reeedens retardari; quia si bene attendatur, si- 121 Ex hucusque dictis insertur, quomo cuti idemptitas nature Petri cum natura Pauli do iuxta Doctorem percipienda sit unitas na- non est strictior, neque se strictior est distinc- turae ipecificae,ipsiusque communitas ad Uni
tio naturae Petri cum natura Leonis,quod cx- Versalitatem tundamentum habilitans. Pro pressum faeere intendam; quia natura Petri, quorum complemento est hinc notandum me etsi habeat dillinctionem a natura Leonis,non in articulo secundo dixit te, naturam esse eom-
autem habet omnem possibilem; siquilam na- munςm negativE,quia ipsi de se nullum singu-tiit a Pauli habet etiam di tinctionem essentiam lare repugnabat. & comequenter in omni sinialem a natura Leonis,quam non habet absolu- gularitate elle collocabilem; in quo est adve eiate Petrus: cum enim in Petro ,& Paulo sit du- tendum, quod si aliqui Seotitiae insuffieientemplex natura , & consequenter duplex unitas ν putet ni praedictam indifferentiam , utpote formalis, etiam in ambobus debet esto duplex diffulam ad singularitates undequaque ire agi- essenitalis distinctio:& sevit si natura Petri n. nabiles, in tali ea tu pollunt addere nune stabiis solum de se, sed abso Iutes oret eadem cum n. - lit m indifferentiaNum qua ad solas singula
tura Pauli, haberet strictiorem vilitatem Isic ritates humanas, naturae communitatem rendum natura Petri haberet cum Leone distinc- t ingent,&ex ipsis duabus intelligentiis, umiationem illam essentialem , quam habet Pauli cuique naturae speciale fundamentum Univer natura ,haberit a sortiori maiorem distinctio- salitatis adaptabunt. At autem,si aliquis Se nem absolute; quia haberet etiam distincti O- titia in principi j sart1 e. a. sistere velit, in talinem,quam habet Paulus. Vnde notabis n/mis, Casu, ut vitet vim allius argumenti vItimi, sei- quod sicuti natura Petri habet cum natur licet, quod natura humana posset respectu Pauli omnem possibilem idemptitatem essen- quarumcumq; singularitatum eiae Universa tialem , quia ipsi de se non repugnat esse illam, lis,debet starc solicitus in hoe,quod si in eo m-sie natura Petri habri cum Leone omnem posia parati Onc naturae humanae ad singularitates,
sibilem distinctionem , quia ipsi de se non re- nullum singulare alterius in specie distincti
pugilat habere etiam illam essentia Iem dii linem naturae cognoscat, in tali casu, quid mirum, tionem cum Leone, quam habet Paulus. Vide quUd naturam bamanam ,erga omnes illas sin nune , quomodo non aliter distinguntur a gularitatς Vniversalem faciat; omnes siqui Leone,ae vitiscantur inter se. dem illae singularitates naturae humanae adapiro Deinde ad pondus instantiae, spon- tabuntur, cum nullum alterius naturae singuia deo ad minorem subsumptam , non limite ne- lare cognoicat;sin autem cognoscat, quod postgari possibilem elle maiorem idemptitatem, pr cisione nature plura sint singularia,quamquam quae datur inter Petrum,& Paulum; quia illa , quae a natura humana praescidit , tune ob hoe ait Subtilis Magister, adhuc supra ta- cognosce edebet, quod illae omnes singulari-
Iem ecim munitatem naturarum , quaerendam latcs non sint naturae humanae,& sie compata
esse ab intellectu Universalitate ; & li possibi- tio naturae ad illas omnes, manebit impossibi- Iis idemptitas daretur, nil quaerendum resta- Iis, sicuti erit impossibile, illam naturam res-hat ex quo melius patet subtilis Scotistarum pectu llorum Omnium universali .are. H. ia: sed tamen, etsi possibilis sit maior idemP ergia in principia praefati articuli arguere cuialitas, non autem in creatis, sed in divinis, in piar, haec prius dissoluat. 'quibus dumtaxat potest dari aliquid Pluribus 12 a Noto etiam, modum exponendi uni positive idem. Vnde,dum inter naturam Petri, talem formalem, quem Pater Mastrius tervata Pauli detur stabilita unitas indifferetiae, la- vit supra , eile subtilem, nee non,&de senis
tui omnis possibilis,& imaginabilis idem Pti- sabilem ab illo , qui velit concedere, quod
227쪽
datur unitas essentiae , ita ut metaphysice stuna,& indivi si natura omnium individuorum , prout este sic metaphysice unam , solum
exprimit connexionem praedicatorum cum
subiecto. Itaque , qui huiuscemodi expositio in nem servare cupiat,debet sine formidine dicere , quod datur a parte reὲ ens, cuius verita praecise est connexiva, taliter,ut ad talem v
ritatem habendam accidat ipsi status existentis physicae , seu absolutae, de itatus possibilitatis,
eo quod , sive ab omni statu praecisus , s.e in
quolibet contractus, homo v .g. entitari m,uniis
a tem ,& veritatem connexionis habeat; in
omni siquidem statu est verum dice ie , quod
homo est animal rationale. ART. U.
quod datur distinctio inter gradum superio
rem,& inseriorem, nominatque illam,distinis cticinem ex natura rςi,& Dbiectivam, non pro vi res a parte rei existunt , sed prout intentionaliter ante cognitionem intellectus: in euiusmodi explicationem adducit Bathonium t
nentem , quod mediantibus illis distinctis rea presentabilitatibus, ιta diilinete cognoscitur quodlibet attributum , secundum forma Ien rationem absolutam , .c si in Deo distinguerentur ex natura rei , dc sic intendit haberet
eo ne lusionem contra Scotum, quod attributa distinguntur quantum ad rationes absolutas;& eontra Aureolum, quod representabilitate, illae distinguntur ante cognitionem intelis
Iectus in este representato cognoscibili, & obiaiectiυor sieut colores coli columbae, incidente luce , distinguntur ante visionem , sic gradus metaphysici,posita luce intellectiis agentis,an te eognitionem &c. Ita Dionyl. lib. 3. dist.
o. q. q. Art. 1.1Σ Sed praedictum opinandi modum
iam tetulit Doctor Subtilis su 1. d. 3. q. o. sed contra, ubi improbans, quod Intellectus agens faciat univer talitatem in rebus, per hoc
quod denudat, quidquid est in phantasmate
existens, lat causalem;quia ubieumque est,a tequam ita intelle tu possIbili habeat esse cilia iee ire, sive in re,sive in phantasmate, sive habeat elle certiim,sive deductum per rationem;&sse, non per aliquod lum .n: sed semper sit
talia natura ex se,cui non repugnet esse in alioece. Haec Doctor noster, in cuius laudem noto , quod quam plures acriter impugnant diti inctione ex natura rei inter praedictos gradus ab ipso stabilitam , cum re vera distinetio ex natura rei fuerit scopus pro distinctionibus, quas ut novas,& speciales plaudunt. Habemus exemplar in hac distinctione , quam ut propriam Inachonii Dionys. suscitat; nec non io alijs , Pro ut istis. Mel. videbitur. I 2 s. De vide, ubi Doctor ex prosteio pro ponit ,& impugnat praefatam opinionem , ivirn I. a. 3 q. 6. S. mccxur, Sc alibi , ex quq sic formo Otionem: Matiniςllectiis poteli ha bere obiectum sibi praesens in ratione obiectitat iligibilis , absque hoc,quod sit praesens ali
cui potentiae inseriori, aut non' u non : emo non potest habere aliquam operationem si a
proprias dbsque potent i is inserioribus; qui si non poteli habere obieetiam suum sibi prae
sen; sine eis, neque sine eis poterit l, bere ope. rationem; quod recte improbat Scotus ex eo, quod non contingeret, intellectum separari a corpore,sicut perpetuua corruptibili,nisi posset habere operat onem propriam non depen dente a parte sensitiva,& alumine Phantasiante rationes. Sὲ potest habere obiectum praesensabique praesentia potentiae inferioris: ergo si intellectus foret a phantasmate praecisus,ita v non posset in obiecta phalasata immittere luricem , possct percipere illa secundum aliquam rationem communitatis a parte rei dillincta. I 26 Contra a. duae representabilitates non possitnt ex natura rei distingui in specieribus, quin qualitates,leu entitates absolutae representationum in se ex natura rei distinguantur: ergo neque lumen intellectus agentis p terit duas representabilitates, rationes dis
cernzrg, quin ante ipsum in se iam serent ex natura rei diseretae. Antecedens convincitui in specie representante leonem, dc in re Pretenqtante Deum. Confirmatur consequentia;quia
etiamsi intellectus agens immittat luce in sen sationem actualem,nulla bona lucς,ipsam esse discursum,percipiet, non aliter, nisi quia reia pectu Omnis luc is, sensatio ,& discursus, nullam habent a parte rei idem Ptitatem et ergo etiam si ipse intellectus immittat lucem in animal, nulla luce poterit ipsum percipere, non esse rationale , si respectu cuiuslibet lucis nullam a parte rei haberent distinctionem. 327 Contra 3. quia sequeretur , quod Vni .ersale foret purum figmentum,si sormaretur ab intellectu aeteti,ut in pliatasia existe- te. suadetur;quia in tali casu sequeretur,quod Angeli pliatasmate caretes, in o,& in aliquoru seletia inici lectu ageti non possent naturas
228쪽
De Universati Metaphysico si g
eommu nes percipere, neque Universalia sine fictione formare;quod repugnare videtur,eum
ipsi habeant latentiam strictε , de live de Universalibus deberet esserergo.
di 8 Contra in . quia superflue ponitur phantasma, in quo existat universale, quod intellectus agit. Primum, quia intellectus Pa-tibilis est suffieiens causa materialis respectu illorum,quae ipse agere potest: Deinde,ipsi intes lectui ut agenti , mi est proximius, di pro
portionalius,quam ipse ut patibilis.Secundum, quia confunderetur ordo habitus i n progressuspeeterum expressarum, siquidem non rece dunt, sed semper transeunt, usque dum subtiliter consummantur obiectorum expressiones: ergo dum intellectus assumpsit ex phantasmate cibiectum, nil dei nec ps agit, quod in phan
lasmate existat, sed quod ad patibilε solummodo transeat. Tertium , quia inutiliter a geretur exercitium,&actio agetis intellectivi, de ex dictis augeretur,quod suadeo;quia Uniis versale, quod factum ab intellectu existit in phalasmate. requiritur,quod ut sit in patibili, iterum agatur,quia nil intellectus recipit,quin intellectus aganuel si illa prima actio sufficiat,smueretur , quod idem aceidens naturaliter .posiet esse in duobus subiectis realiter disti ne
tis, scilicet, in patibili, & in phantasmate; pecnon eadem forma posset duplicem causam materialem adaequale insor mare. Ex quibus insero, Universalitatem non este formam sie in phantasmate formatam,& sola luminis immisione, manere rationem ex natura rei distin
tam; quod 1 priori impugnabitur , dum stabi-
Iiatur nostra distinctio Scotica.
rate formati,quae eli actu, D formaliter nume-τali minor; per Metaphvsieum liuelligunt na- uram , dum per abstractionem exuitur cliis Tenti; ,3c percipitur unitate praecisionism deis Diquc per Logicum intellisut ea uidem natuis
IVISIMUS Vniversa Iein Physicis , Metaphysicum , de Logicum; laeel ν seum intelligendo
naturam in singularibus existentem cum sua uni ram,ut secunda intentione universalitatis intelligibilitero rationabiliter compactam, et quam ad inferiora in ratione superioris , &prqdicabilis reducitur,strictiori,& determin tiora indivisionis, de communitatis pondere,
quam illo, quod ante praeeisionein in illis habebat . Inqtiirimus ergo, quid sit haec unitas praecisionis, de quomodo sit.
De unieate praesonis exhibetur noraria..
α I T ei rea praefatam quaestionem
V secure procedamus , advertendum est,quod unitas praecisionis dieitur illa, secundum quam natura abstracta ab individuatione quacumque , dicitur communis positive,& Positi vec ad plura indetermiis nata,quae etiam dici solet indeterminatio contraria , quatenus positive contrariatur deteris minationi actuali per differentiam δε eam paenitus excludit;quia si aliquam admitteret,non diceretur aeque ab Omnibus praecisa:qua proditer haec unitas praecisionis coincidit eum mitatu Indetermi nationis positivae , quam habet natura , ita ad plura individua indeterminata per abstractionem a differenti js individual μbus, ut eadem sit proxime potens , ut de illis praedicetur. Communitas veris negativa , seu privativa iuxta plures ex Seotis his dicitur illa, quam habet, natura etia quando est a parte rei per differentiam contracta; quia in tali statu, lieet diei non possit absolvi ε,3c positive communis,'e indifferens,quia est ad unum individuum applicat , adhuc tamen diei valet talis negative , prout lieet sit haee,& singularis; id tamen ex se non habet, vel ex tuis intrinsecis principiis,sed id ipsi advenit a differentia;quare cum adhuc in tali statu non sit de se haec, dicitur negative communis, seu,quia eum simili indifferentia naturae stat extrinseca determinatio eiusdem per aliquam differentiam individualem. Alij Scotistae talem indeter minationem negativam non sic explieant,sed ita ut sit illa, secundum quam natura non est determinata , sed apta nata determinari per differentias,& de se ad inser, ora indifferes. Sed prima explicatio securior videtur,& de eomul itate
negati vages Pectu positi v alloqui distinctius. 3 Nune igitur stat difficultas,an praedicta
unitas praeeisionis ab individuis, seu indeterminationis positivae conveniat naturae , ut solum peractum inteIlectus abstractae ianve ipsi conveniat , vi extra animam sic ante
intel Iectum existenti Cit ea quod adhue D d a inter
229쪽
inter ipsos Motistas duplex via pro viribus deia
sensatur. Aliqui enim eum Tromb. 7. Me- ωPh. q. 8. ara. 2 .ni fallor,nixis in distinctioiane formali naturae,& in illo principio Doct ris,lei licet, quod cuicunque enti propria unitas eorrespondet,postquam plura premittunt, inserunt, quod ante actum intelligendi propria , & distincta unitas inest naturae , quae debet esse praefata unitas praecisionis. E contra Mastrius o. s. Metapb.q. 3.
n. 8 6. Cum communi sententia Motiitarum, naturae ex i stenti extra animam, nu iam aliam unitatem altribuit , quam formalem , cum communitate reali negativa , pro qua adducit Doctorem in a. d. 3. q. I. s. Dd contra , sic aientem : πιι enim secundum quam labet unι- ratem ιn re est tale , quod secundum 3 amun talem praefam sit σπ potentra Pro ιma,
vi dicatur de quolibet supposito &e. Vbi ex
praeeisionis sie instet Mailrius, eum sibi contradicat. Ratici est;quia quod est unum sie prP citet, ut sit unum unitate praecisionis, est apud Mattrium in potentia proxima praedicabile de quolibet; sed apud Scotum nil in re eli tale ieeundum quamlibet unitatem , quod secundum ipsam unitatem praecisam lit in potentia proxi ma de quolibet praedicabile: ergo ex unitate praecisa, non sentit Scotus praediciam unitatem praecisionis:sed ita,ut Scotus dicat,quod nil a parte rei est ita unum,quod secundum illam ipsam unitatem , quam a parte rei prinia habet, sit de quot bet praedicabile , eum adhuc requiratur aliquod additum intellectus , sine quo illa unitas pracile non susscit in re. N que ignoro intentionem Mastrii, eis sie e plieem lyneu dum vn talem praefam; quam se aliter explicui, ne aliquibus ad sequendum Scotu arcta sit via. Deinde Mastrius suadet intentu excludendo omnes solutiones,quae dari possent admissa formali distinctione inter natura,& eceitatem ἔ quia etiam si in opinione oti ita distinguantur,non tamen distinguntur realiter.ergo a parte rei nequit habere natura unitatem praecisionis ab heteeeitate, adhue
admissa formali distinctione inter ipsas. Prob. consequentiam et quia idemptitas realis est ad hue suffieiens ad impediendam hane praecisonem ς eum enim praeciso si negatio quaedam,& haee sit malignant is naturae , debet distributivό negare quamcumque coniunctionem naturae, nedum per idemptitatem formalem,sed
ς Amicus vero , apud ipsum Maia trium citatum supra, sentit, quod posea ditatione graditum a parte rei , ut ipse ponit eum
Seotist unitas praecisionis potest convenire
naturae , ante quamcumque operationem intellectus,non solum in statu essentiae, & ant eessionis,ut aiebat Fonseca, vocabat Fonseca statum antecessionis, illum quem habet natura in statu essentiae,& secundum se considerata,vt ipsa prεcedit omnes differentias individuales sed etiam in statu existentiae,& contradictionis,licet non reduplicative.Fundamentum desinitur, quia praecisio , vel est idem,quod dintinctio, vel saltim in disti tinctione sundatutae go si in itatu existentiς,& contractionis adhuc natura dilimguitur sormaliter a parte rea a i ndividuatio ite , ratione talis disti nctionis potest diei natura praecisa a differentia contrahente; non quidem praecisa realiter,& leparata ,sed formaliter, quatenus non includit eam
in suo conceptu formali; potest ergo in hoelen ,etiam in statu existentiae, gaudere natura unitate praecisionis,quia sub tali praecisione
non conveniunt naturae praedicata positiva, nisi sint essentialia , vel ex essentia necessario profluentia; contumctio autem eum haecceita tibus non est naturq essentialis,neque ex essen-tIa profluens, quia poteli carere utraque. En viri atque opinionis expositiones praecipuas, circa quas, i I fallor,non pauca tendit aequiv catio , ut in sumenda resolutione videbitur Noton inc , me horum punctorum maiorem difficultatem diffuse tetigille in libro I. de ente fecundo intentionati. dist. I. per totum,& exprese in quast. 2. Dieam tamen hinc aliqua iuxta Scotistarum probabiliora. 6 Sentio igitur,quod si unitas praecisionis sit intelligenda , ita ut natura in illo statu solitudinis dieat denudationem ab omni prorsus disserentia,& seiunctionem ab ea, non solum Per negatione idemptitatis formalis, sed etiam realis: in tali casu expositio Mastrii υidetur alijs praeserenda. Primum , quia natura se praecisa,eum dicat unitatem positivae indifferentiae,sicut aeque ab omnibus manet praecisa, aeque ab omnibus debet manete distincta,&riegata; sed hoc est salsum absolute a parte retrergo non videtur idem habere unitatem praeis eisionis, de distinctionem formalem. Minor,
in qua potest esse difficultas , suaderi potest;
quia natura humana Petri v. g. - υte distinc tionis formalis non amittit habere idemptitatem realem absolutam cum Pedro, quam non
habet eum ali is, ita vi absolute sit verum dice re, quod natura Petri non habet illam negationem cum Petreitate , quam habet cum reliquis individuis; sed in virtute unitatis praeci sionis aequalem negationem dicit cu omnibus: ergo
230쪽
De Unioersali Metaphysico . si .
rem quod natura dicat ex distinctione sor mali unitate in praecisionis abiolute,& a parte rex, est salsum. Secundum quibus rationibus propositi, centrum dissiduitatis attingemus sie for mo. Respectu eiusdem praescindentis , non pollunt dari plures unitates praecisionis, quia natura, ut induta unitate praecisionis positivae, manet una i sed distinctio formalis non impedit, qti d tot sine natutae formales distinctae, quot distinctiones formales, & individua ς ergo
quia non se denudatur natura distinctione formali, ae unitate praecisionis. Maior suadetur, quia ex contrario sequeretur , quod unitas praecisionis non foret proxime expediens naturam ad secundam intentionem Preis dieabilitatis,&universalitatis. Minor est in
praesita distinctione de uni νersali physieo pluries propugnata. 8 Tertium , quia natura vi formaliter distincta non requ,rit actum, dc conceptum, quem petit,& requirit, ut positive & absolute praecisa ἔ ergo quia aliud est habere forma. Iem dit tinctionem , & aliud est habere praecisionis postivae unitatem. Prob. antecedens, quia potest natura , Ut ex natura rei ab indi vi hiatione distracta terminare actum , qui
seper,& natura, dc individuatione percipiat, imo ut distinctam non poteit insipieere faei lenatura, quin idemptitate reale eu individua. tione eomprebendat, si natura coprehedat, ut solii quatenus est ex se formaliter distincta; mi m debet percip-re, quod absolute est idep. tiMata, sed natura in unitate praecisionis positivae inspecta , est impereeptibile, quod i simul eum individuatione percipiatur ἔ ergo quia natura, ut formaliter distincta, non requirit actum, it conceptum , quem requirit, ut positive,& absolute praecisa.s Quartum ex fundamento Scotistarum: natura fouisem sub unitate praecisionis, non solum dicitur non haec , sed positive eommunis, de saltim aptitudine ad plura indifferem; sed merito distinctionis formalis solum dici potest non de e hare,non de se singulat is; er go distinctio formalis naturae ab haeeeeitate non suffieit, vi a parte rei dicatur, habere absolutam unitatem praecisionis. io Sed tare non levi fundamento retundere intendit Amicus, ex eo quod cognitio abstractiυa naturae a differentiis non tollat idemptitatem naturae tum illis a parte rei ,&ideo sicut idemptitas realis naturae a parte rei eum differentia non impedit pr isto nem per Intellectum , ita neque impedit praeeisionem
iactam per distinctionem formalem , quia
eum idemptitate reali tam bene: stat distinetici sermesis, quam distinctio rationis. Sed instant nostri, Amici rationem infringentes, ex eo quod ex vi d istinctionis sermalis possit fieri abstractio naturae a differentia , solum praecisiva, no divisiva;quia in virtute talis dintinctionis solum intelligitur non esse de se
hanc; at quando intellectus coneipit naturam cum unitate praecssionis, ut eam faciat universalem, non solum facit abstractionem pre- ei suam, scilicet, intelligendo naturam non
intellecta singularitate, sed etiam divisivam, lula intelligit illam sine singularitate, imo ub opposito singularitatis, scilicet, sub communitate, & indisserentia positiva: unde apud intellectum illa natura perinde se habet, ac
si a parte rei es et omni individuatione e poliata.
tur inter naturam ,& Petreitatem v. g. dintinctio formalis a parte rei, quia etsi a partere, natura non possit este sine singularitate, consideratis tamen naturae praedicati, formalibus, ipsi de se non repugnat esse sine tali P tri singularitate; sed ex eo etiam poterit natura positive praescindi a singularitate,quia i s de se non repugnat esse sie praecisa; ergo
sie uti distinctici formalis, & communitus negativa a parte rei deducuntur eonvenire naturae ex illo motivo , Δ ex ipso deducetur,
quod unitas praecisionis convenit ipsi a partereti Minor est irrefragabilis apud Scotum, quia si naturae de se repugnaret unitas praeciissionis, adhue intelligibiliter non posset intelia lectus talem unitatem ipsi facilitare; ergia. rx Respondendum sentio huic instanti , dicendo,maiorem non esse veram , sicuti apparet; quia si natiira foret a parte rei di tincta, quia ipsi de se non repugnat nDn.esse in Petro V g. sequereter,quod nec foret ά parte rei di tincta,eum ipsi de se non repugnet esse in illo.
Sed quidquid sit de hoc , ad robur instantia
dico, ex eo dari inter naturam ,& Petreita-xem a parte rei distinctionem sermalem, quia praeterquam quod natura de se non dicit in sua formalitate naturae Perreitatem , datur etiam formalitas Petreitatis, quae dum est habilis ad realem idemptitatem cum natura , est etiam sormalitas a parte rei existens, & consequens naturae formalitatem; at autem etsi Unitas pr eisionis non repugnet naturae de se, eum tamen ta Iis unitas, lectulo i mellectu,n turam non eonsequatur,hinc est,quod ad summum potest infferri, quod concretum ex natura , & ex unitate praecisionis sit aliquid a parte rei ex parte formalitatis naturae non