장음표시 사용
211쪽
Mrt. eo. Elurido Responderi lamen polin. quod si pereeptibilis sit communitas aliqua in
signo priori ad risibilitatem,nuusam mconveniens sequitur ex eo , quod natura sitisse communis ad risibile non risibile a qxua non minus proprius est naturae, rus v. g. io stes tio signo,& extraneus Paulus quam sit insidino seeundo risibile,& exta an norisibilarer go si in seeundo signo dicitur negative communis,qui ausiabsistule possit esse in P .lo, illum tamen de se non e udit, aut negat; etiam in primo signo dicetur negistive comuis ni, ad non risibila,quia uiudpositine tunc non exesudit.Si enim natura io illo signo,propria,& idemptificata non duit, nil mirum , quod extranea,& distincta non neget. 36 Respondendo tamen iuxta solidiorem doctrinam Scoti, neganda est maior. Ratio est,qina ut in rei veritate illa natura foret Miagative indifferens formaliter, aliqua Memalεου nitatem eo modo tue requirebat,quae est ian- perceptibilis insigno,inquu natura tantum est natura; quia dum natura intelligatur comm nis , debet natura intelligi cum . liqua Pasiisne,& impli eate tradictionem, liquam pansione intellisere in signo priori ad passiones, se i licet, in signo priori ad risibile, di non risiis
hile. Sie enim procedcremus infindet quia de il la communitate ad risibile,idem Passemus i vestigare, scilicet, an natura illa de se dieat in lanci priuri,utpote kn illo quo nil propristativum dieit, ita essentialia praecise . itaq;n tura in eode signo dieit omnςs pa istones, quae sunt priores ad singularitate m tergo vel datur vlutas,quae non est naturae Palii uves in eodesigno,in quo risibilitatem,& etiam unitate dicit. Quae recte: praevissa fuisse a Doctore, exponebam supra. Unde,dum sic concipimus naturam, tu ex imperfecto concipiendi modo, illam commune ad passiones intelligimus; vallatu in radiolem communitate evisceramus.s Deinde ad id quod invertit argumentu, dieenda est, dari diversae suppositionis salI
ciam' dum en indicit,quod naIura,que esset in sngulari non risibili, foret in specie distincta ab i ita , quae seret in risibili, supponit i a naturam in tertio signo; & dum unam natura d bat negative communem,suppoderit iliam in primo signo. Deinde datur alius transitus, ex hoe,quod in una partesuNon. t naturam pes live singtilare m, & in specie distinctam, ad inalia supponat negative eommunς, & in specie indivisam. Itaque verum est; quod natura,quae esset in non risbiIi,diceret praedicata in specie diversia ab illa,qus in singulari risibi si ellet: sed
atura cum negativa communitate supposita,
est in sprete eadem,quia ipsa non dicit,quae in non tisibili essent, sed salum dieit ex illa eo munitate, qliae sunt fit quod est in illo esse, in
quo tantum natura est. Deinde non diceret illa
praedicata, Uia aesset in non riseriti, cum non risibile non dieat naturam , quae esset, scd m tura quae est. Instabi Mergo saltim natura piserit diaci negative eommunis ad singularitates lem sanas,N humanas. Prob.consequentia;quia exm natura est negative comunis ad Paulia, quia
eis ponenda sit in Petro,ips.tamen de se nonreeugnat esse in Paulo; sed in illosim , neque ipsi de se repugnat esse in singuIar reate Leonis, di deinde est in signo,in quo iam potest hahere
Proprietat ;ex quo non poterae ad risibal, , aeuon risibile elli communis:ergo i itim natura poterit diei negaraxwe munis ad singularitates amni o M, dc humavias. Neq; hue insumis te relinquunt negativa ma munitatu penes pura indifferentia ab aliquibus Scotistis iuxta D . intellecta. Itaque laine applicanda sunt prosi lutione,quae dixi 3n priina responsione pr-dentis argomenti Responderi potest instantiae dupliciter .Primo m odia et cedetrito conseque
tia. tio eli,quia dum natura est in illo signo ipsi praecise , R indifferenter deficit singulariatas:ergo natura humana eii quacum; con
cretu humanu faceret, cultae formaliter sit a natura,no est cur ipsi de se in illo signo repudinet esse cu quainq; λgulacitatesc bune rin re ex eisit Doe. du natura sic ampliata praevidit, e dixit, in tantii esse communem, quod ipsi non opugnet,quod cum quaeumque Nui tale singular uatis P nistur. s p Aliqui enim in hac resolutione manu non lavi scandalo, quia i inplicatorie praesci
dunt.Moti via oritur ex eo,quod natura respiaciant in ordine ad singularitates leoninas , ita ut noci solii singulare,sed, & leo inum P pre
helairiuo pacto nil de seEdalo miror; se d tamenoreae apprehedunquia natura in illo signo nil leoninu respicit, sed puram singularitate. Suadetur In natum humana, quae in illo senosoia tedit ad singularitate; non aute ad aliquid humanu. Prob. quia ipsa non tedit ad H,quod sotruatissime habet adaequate; sed in priori ad singularitatem habet ad ualet, Se simpliciter universa forma humanitatis; ergo ipla solum tendat in illo signo ad singularitate, aute ad aIi quid quod essentie humane sit.Propter quod Subtilis Magister ex proffeta probat 3 π φ. 6.9aιιειργνasu 2 d. 3. quod adaequata essentia singularium est eorum natura, in quo aliquod inducit discrimen respectu naturae divinae secundum se singularis fio Deinde line omnia suaderi posminis si tunc apud omnes perfecte praescindentes.
212쪽
supponamus enim,quod singularitates naturae humanae sint decem,& quod aliae sint singularitates leoninae; praescIndat tune intellectus lingularitates omnes a naturis , & memor vi-inti singularitatum , habeat praecise naturamum anam in mente, quod omne, saltim specu Iative non repugnat. Nunc sic:tune illa natura humana, tam expedita est ad viginti , quam ad decem singularitates; non enim ullae decem singularitates habent plusquam aliae decem rergo illi naturae de se in illo signo non repugnat, quod eum quacumque unitate singulatitatis ponatur. 6i Probantur ista efficaciter: si illi naturae repugnaret elle In alijs decem , maxime, quia singularitates aliquid haberent leonis, vel quia intellectus non poterat obi visci leonit lis; sed neutrum obira:ergo. Non Primit, quia Petreitas praecisa a natura, nil habet humani istat,u ergo neque aliae zliquid habebunt leonitatis. Videantur de hoc dicta hinc g. 3. art. r. F. 3. Non secundum, quia ex hoc tequeretur, quod saltim naturaIiter omnes praecisiones re pugnarent,quod ite eonvinco; quia non posset intellectus praescιndere Petreitatem a natura humana , de econtra, quin in natura humana foret memor Petreitatis,& In Petreitate sciret memor naturae humanae: ergo omnis praeeiliose repugnaret. Deinde augeo vim sic ἔ ex eo natura numana praecisia,non poterat de viginti singularitati xdiei, quia in deeem haberet memoriam naturae leoninae abi liis praecisae, di repugnat quod memor leonini applicet humanum ; sed etiam dum naturam numanam praescindata Petro, di a quovis alio, haberet memoriam Petreitatis, cuius crat, Ic non minus repugnat , quod memor petrini, applicet paulino. ergo quaevis praecisio funditer repugnaret. Src pariter , dum a decem singularibust scinderet naturas, debebat esse memor de oe, quod decem a decem praeciditi ergo nunquam sis memor intellectus de cuiusvis singularitate, illas posset unificare. Deinde, ex ulla parte eonfunderetur,quia sciret ex una parte, quod eorrespondebant lpecificis propriae unita M& ex alia parte, cum Praecisa natura ab
illis non induceret lingularitatum correspondentiam, alteraret ex conlusione modum eon tractionis: ergo ne tanta confusio sequatur,
aequalis debet esse ille praecisionum ordo; etsi non dicam,quidquid dicant. si Confirmo ducta aliquibus medus. Priumum,quia si natura in i llo signo dieeret magis
una singularia,qua in alia,maxime,quia naturam eontrahebat concretia singulare, scilicet,
Petrus,& non Petreitas; sed hoc est satur ergo. In veritate maioris debet sistere eo trari i,quia si singulare no dicat aliquid humanitatis quo modocumq; sit, non dabitur motivum, ut potius singulare humanum, quam Leoninum ex-
poseat: sed singulare in abstracto nil dicit humanitatis, sicut nec humana natura i n abstraciato nil retinet singularitatis. ergo si natura dieitvna,sus qua alia,est, quia iplam posset emtrahere concretia, Sc no singulare abstractu. Minotis fallitas suadetur;quia id debet contrahe re natura , quod non est in ipso intelligi eontractionis natura;sed si natura conti a ret e etetu , in millo signo contractionis poterat in contrahente no intelligi natura: ergo est falsii, quod tune singulari eo retive cotrahatur. Pa tet,quia ut de se Intelligitur, foret corracta,cla non ci ,tracta:nu cotracta,'uia supponul,quod cotrahitur:cotracta, quia e reto si Vularis eo trahitur sie singulare iam haberet naturam. 63 Secundu mediu confirmationis delum itur ex eo,quod id debet dicere natura,quod
ab ipsa di manat; sed praeelsissima singularitas dimanat a natura r ergo nil plus dicit Maior est .vel debet esse contrariorum. Mi nor CDvi eitur; quia si aliquid praeter praecisam siugularitate dimanaret a natura, maximε natura humana,vel tormaliter,uel alio modo; sed est in intelligibilet, quod natura humana di manet a naturar ergo praeeisssima singular itas est,quae dimanat a natura. En,quare Doc. n 2. d. 3 . . 6. . ad ινι f. dicat,quod seuti Petrus est homo per septim 6 i natura humana, quia in aliquo prior I ad Petru est natura humana, cuius entitari prim6 debetur essentia hominis: sie etiam
Petrus est per se primo singularis a singularitate, quia in aliquo priori ad Petria est singularitas, cuius entitati materiali primo debetur Armalitas singularis. Nota haec in ptae dicto
- σε Tertium mediu sormari potest ex eo, quod nil repugnet , quod natura de se habeat, seu nullam exeludat singularitatem;qumd suadeo,quia si aliquid inconveniret, maxime, quia sequeretur,quod in linea distinguendi praecise numericE , non haberet plus Leo cum Petro, quam Petrus cum Paulo , ex quo sequeretur, quod haberet in hoc Leo respectu Petri, qi. id
Petrus respectu Pauli; sed quod aliquid sie habeat, nil inconvenit, dum maneat excepta integra differentia specifiea:ergo. Prob. minor, quia potius debebat Inconvenire,quod haberet
Leo,quod est de essentia hominis, quam quod homini essentiale non est; sed nil incoli mi, quod Leo haheat animal , quod est de ellentia hominis, non aliunde, nisi quia specifieum, &distinetivum essentialiter excipitur in tot mali
213쪽
differentia o quod aliquid mimerice, modo praedicto,habeat, nil inconveniet,dum maneat excepta integra differentia. 6s uuartum medium,quod supra innu ham , sie breviter formatur: sol uni requiritur singulatitas,ut natura humana si tae,& concretum ex ipsa , & ex singularitate dieatur hic homo; sed quaeumque sngularitate posita in natura humana, istam faciet hane ,& eoner tum simpliciter, & absolute dicetur hie homor ergo nullus defectus inducitur naturae ex eo, quod de se nullam in illo signo priori per neutralem indifferentiam repugnet. 66 Dicent aliqui , & praecipue: plures ex nostris,lum ere,quod natura humana, etsi non formaliter , saltim radicaliter dicat singularitatem Sed contra;quia ex hoc sequeretur ,quod natura humana idemptificanda Petto v.g. solum dire rei Petreitatem de se,quod apud Scotistas universaliter negatur. Proh. qui alptum apud vos illud dicit de se , quod radicaliter continet: sed in re solius Petreitatis, vel uni us determinatae singularitatis poteit elle radix: ergo illam lolam singularitatem diceret de senatura humana. Prob. minor; quia solum illius potest esse radix, quod intra radicem , divIrtutem continetur; sed intra radicem lori Petreitas continetur I ergo in re talius Petreitatis poteli esse radix . Dices, quod licet a MO-lute inre,solum Petrum conti neat,quia solas ipse poteth extra eius virtutem poni; alias si altera singularitas posset extra ipsam dimana re, Petreitas realiter distinguereturὰ sed tanten ipsi de se non repugnat, quod quaecum uocon lineatur,etsi absolute, di in alio sigilo, sola υna de ipsius radice dimanet. Bene est, sed iterum insurgit initantia; quia ex eo ipsi de se non repugnat continere quamcumque singularitatem , quia ipsa in signo priori ad singular latern ,uullam dicit, nec negat singulariis talem: ergo non est motivum, cur qua meum
que singularitatem se de se non contineat. 67 Contra huius argumenti re Blutionem objicies,quod ex ductis tequeretur,quod natura in seeuodo signo foret etiam negative munis ad taceeitates divinas, quod absurdati ergo. Prob. sequela;quia ex eo potest dici negative communis ad qua meumque singularitatem,quia de se non dicit potius hanc, quam illam , ita ut laeet unam non dicat, neque ipsam tunc excIudat; sed neque tunc excludit haecce itates divinas, etsi eas non dicat: ergo etiam sequeretur,quod in seeundo signo seret negative eommunis ad haeceeitates divinas. Responderi potest, negando sequelam. Ratio est;quia natura in secundo signo, ex eo est nogative eommunis ad quameumq; singularitatem, quia tunc non habet adhue aliquid ,a quo ab illis distinguatur et habet tamen in secundo signo aliquid , a quo a singularitatibus divinis dili inguatur; habet siquidem esse creatam, qui modus,etsi indistincte,& univoce,tani singularitates naturae leoninae,quam humanae reipiis ei at,quin omnibus aeqtie convenit esse creatas,& finitas; attamen singularitatibus divin spo
sitive eit opposit quia, etsi in sententia Scotinon sint forinaliter perfectae , de infinitae, sin
autem negative, di aequivalenter, eo quod habeant esse non finitas,&non creatas,quod sunficit pro nunc.
quod natura humana seret positive universalis respectu omni u in singularium, ac proinde pollet licimo predicari de singularitatibus Le nis. Rei pondeo , iuxta principia a Doctorestabilita, nunquam ex pura,& negativa communitate , universalitatem debere inferri: quia ut toties diximus , etsi Ium negati.ὲ communis soret respectu Petri, Pauli, di ali rum sie , n unquam respectu ipsorum foret e pedite, positive, bc formaliter Universalis; ita
ut adhuc de iplis non posset dc terminate praedicari, dc diei praedae atione dicente , hoe est hoc , die. Ex quibus melius dignoseitur differentia, quam ponII Doctor inter esse naturam solum de se eommunem,Se esse absolute: Universalem Quare,licet nature de se non repugώnet, quod cum quacumq; unitate singularitatis ponatur; at autem, ut sit Vnive rialis, requi
ritur,quod solum de illis, ad quae inelusive est comparata , praedicetur , ita ut intellectus it. Iam non repugnantia in secundo signo de se distusani, comparative modificet, quia Ileri
cognoscat , quod ex parte naturae non repugisnat comparatio ad plura,cognoscit tamen ab
solui E repugnare , quia in singularitatibus
Leonis videt propriam naturam inclusam, ac proinde impedientem comparationem natuarae humanae ad illam.
comparatio , non potest absolute expediri, ii ex parte alicuius extremi adsit latet I ibi Ieimpedimentum, quod etsi ex parte naturae noci lit in illo signo,adest tamen ex parte natur Vt comparatae,quia comparatio est relatio, flesie requirit terre incis,quitum singularia;&dia positive respieit singularia, etsi illa, praedis tione non respiciat, tam m iam habet natura, plusquam in secundo signo habebat: tune siquiadem solum dicebatur mutriplex numerice,quia etsi nullum singulare respiceret, neque ullum videte repugnabat . Deinde dixi,quod si ex pae.
214쪽
De Universali Pusico. V. H. Isr
ee alleuius extremi adsit Impediens intelligibialiter, non potest expediri comparatio ; & im pediens intelligitur,si non ex parte naturae de se, ex parte extremorum singularium. Ratio est quia non potest intellectus comparare naturam humanam ad omnia possibilia singula. ria , quin intelligat , quod omnia singularia non sine naturae humanae; quia non potest non intelligere , quod dentur aliae naturae extra humanam,& quod illae sint singulares: ergo
licet ex Di te naturae humanae de se non repugnaret ; repugnaret tamen comparatio, iuxta intelligibilem astensum, ex parte alio-Tum extremorum,Se actuum ad comparationem requisitorum, illam universaIem absolute, i itelligibiliter contradicentium. Sentio aliqua contra haee polle instari: sentio tameni Fla initari,& solui debere ab omnibus, prae cisiones quomodocumque obiectivas admitώ
o obi jeles 3. singularitas est passio; sed
pastio est a tota ellentia dimanasrergo imper ceptibile est, quomodo ad quamcumque si gularitatem possit ellentia hominis esse negative communis. Responderi potest distinguendo maiorem sie r est passio materialis , con ceditur a formalis , negatur et & similiter ad minorem:est 1 tota essentia dimanam specifice , & sormaliter , negaturi materi allo ter, de pure numerice, concedituri 3edistin guendo eonisquens, aliter solvitur argum en rum; est impereeptibile in ligno, inquis natu eae debetur illius di manatio, eo editur 3 in quo illam nullatenus mancitare debet, nega-
tui. Itaque dico, quod ex eo , quod sit passio materialis , ita di manat ab essentia , quod ipsi talis palsio veluti accidat ex ratione is mali , & specifiea eius; nil enim specifieii mderivat essentia in puram singularitatem, sicuti in alias passiones formales; risibile enim Potest animal , etsi non i rim4, diversifiearea rugibili, non se pura singularitas; si enim animal, quod est rationale, ret irrationale, nil plus quo ad puram singularitatem derivaret; quare ait Doctor , qutid est unitas materialis, & quasi accidens essentiae. γr Seeundus modus , iuxta quem dixi, mus , posse instantiae primae responderi , est consormis aliis Motistis, qui supra stabilitam
non repugnantiam, oe negativam indisserenia iam,aliquam idemptitatem adstruunt equorum doctrina vertetur examen,
di si adsit probabilitas, libe
A R T. IV. IN QUO ALTERIUS DOCTRIN E
νε Ufficiebat pro nobis , Ae Scor communitas in natura , hucusquc propugnata; sed tamen , quia a Doctissimis nostrae Scholae sectatoribus aliis quid supra illam additur, & aliter pro viribus
defenditur; cte alias intendam corr borare,
quidquid apud Motum probabilitatis sit; ideo
dum eorum via probabilis intueatur, sine formidine aperietur.
73 In duos igitur opinandi modos diψῶ
sunt huius viae Scotistae. Iuxta primum, asse runt aliqui, quod inter naturam humanam Petri, di inter humanam Pauli datur distin tio realis, Ita tamen, quod non excludantidemptitatem formalem positivam inter iditas. Pro hae via vidi deinceps textum Docto xi, Subtilis, qui ab huic opinioni contraria tibus, non facile interpretabitur .Doctor enim inta. 3. g. ad quain nem . prope iniistium, ait, quod non eus deminae. a rq nauuνf-matiter, oe quo viseraeut realiλιεν lacer adem posti esse drstinctum realιter, re convenaena formistar σε. Deinde hane opinionem suadenr,tum rationibus, tu obiectionum solationabus. Rationem eiiicaeiorem desumunt ex eo, quod Petrus, & Paulus magis conveniant a parte rei, quam Petrus, di Leo; sed talis convenientia non est materialiuergo est sor malis: ex quo inserunt,quod a pam te rei datut formaliter positiva communitas. Et obiectionibus promptam satisfactionem adstruun , ex eo quod idem iras forma Ite misit vereari inter ea. quae realiter sunt di iatincta. Vnde, si ipsis obiiciatur, quod idemDtitas formalis est summa , δέ strictior, quam realisi ergo si idemptitas realis nequit dati inater realiter distinina , multo minus dabit formalis. Respondent negando assumptum,& dicunt, quod unitas, seu idemptitas formaialis , utpote propria naturae Um vertatis, talis debet esse,quod eum multiplicitate componatur, quia universum est unum in pluribus, &consequenter unitas universi debet admittere distinctionem, de multiplicitatem realem; de
se idemptitas formalis, non est strictior quam realis, imo ista est omnium strictissima; stati omnitim distinctionum strieti si ina, est realis Et si instetur , quod idemptitas formalis est
215쪽
inter illa, quae adhue per rationem distinguntur, ut in homine, qui est idem formal ter, ae animal rationale. Respondent, illud non nais bere idemptitatem formalem ex natura sua, sed de per accidens, accidit enim illi , quod ea, quae scir maliter sunt idem, realiter non sint distincta: dum enim inter realiter idempti ficata potest a parte rei dari sormalis distine-tio, etiam , & inter realiter distincta poterita parte rei dari formalis idemptitas. Iuxta secundum opinandi modum, ali i Semistae, inter quos novissime Fr. Antonius Groso , suavilis moventur i temperant enim idemptitatem formalem , asserentes , itatam, positivam non elle , sed praecise negativam. Itaque aiunt, quod natura Petri, & n tura Pauli , sub suo eonceptu essentiali nuturae humanae, nullam inducunt distinguendi rationem t sed eo modo, quo aliqua non distinguntur,sunt unum, ex Arist. s . metvb. textu. II.ergo natura Petri,&natura Pauli e
sentialiter tabent unitatem, si illam habent, uuae essentialiter non habent distinctionem. Vnde, hane idemptitatem vocant idemptitatem, seu eommunitatem negativam , eo quod
non dicat aliquod prineipium positivum, per quod Petrus sit idem eum Paulo; sed solum dicat prinei pia, per quae non habet distincti nem ab illo , & est non distinctio essentialis, seu idem plitas negativa. Probant opini nem suam ipsis principiis, ae alii Seotistae probabant, etsi ex diversa intentione;aium eii inii Petrus a parte rei non est alius ellentialiter i Paulo: ergo est Petrus essentialiter indistine tus ab illo. Deinde apud quemlibet Molixaniadi modum, est observandum ,quod praedictat idemptitates habet natura, in quocumque sigiano sit,etiam si rea Iiter in singularibus imbiba tur; quia natura quamlum Vis singularis, nonam mittit sua praedieata specifica,& essetialia; sed talem idemptitatem dieit ratione praedie torum essentialium e ergo quamlumvis singularis, cum natura Petri non differat essentia. liter a natura Pauli, praedictam idςmptitatem
s UBAR T. I. RES OLUTIO CIRCA PRIMUM
s π Esolvendum est firm ter , re L nugnare a Frte rei unitatem
formalem positivam, ita, quod a parte rei constituat naturam , quae positiVe,
& de facto sit indivisibiliter in multis. Ita ex corde iacitus, quidquid ex superficiali intelligentia , aliud eviscerare existimarent aliqui. Prob. contra aliquos Scotistas,& contra illos male Scotirantes: Subtilis Doctor laxis fibris negat naturam a parte re universalemr ergoi parte rei ta Iem unitatem communem non admissit. Antecedens est passim in ipso. Consequentia suadetur; qu a ex tali unitate communi, maneret natura univer salis: ergo paris
tere Italem unitatem non admissit Antece
dens parvo indiget attra mento; quia illud est universale proxime,& formaliter , quod est unum in multis cum sui multiplicitate; sed
ex suppositione talis eommunitatis,natura sciret una formaliter,& proxime i r multis, cum reali ipsius multiplicitat et ergo ex tali unutate , cc communi, maneret natura Unive salis. 6 Prob. 2. non minus efficaeiter contra eosdem . Subtilis Doctor, & cum ipso sere omnes veteres ,& eordiales Seotistae aiunt, quod tot sunt a parte rei naturae. Communes, quot singulares. Rogo nune, iuxta quem sen
luna hoe axioma pereipiti si a sortiori debetis
dicere, quod vel formaliter ex natura rei; vel realiter absolute; sed quomodocumque sumatur, vel contra vos, vel contra Scotum resulistat contradictio r ergo. Prob. minor , quo ad
pri mu m sensum; quia natura sor maliter pariste re, est una per vos ; singularia a parte rei sunt plura per Seotum et ergo repugnat, quod a parte rei tot sint naturae communes , quot sngulates. Prob. quoad secundum sensum; quia dum natura intelligitur realiter absoluiste: in Petro, iam iuxta Seotum supra , ipsi r pugnat non esse in Petro , est enim ipsemet Petrus: sed adhue ex illis naturis , de quibus dixit Motus, quod tot erant, quot singularia, nulli repugnat esse in alior ergo adhuc realiter absolute eontradicit ipsi,quod tot sint naturae, quot singulares. Deinde,quia dato, quod adhue in singularibus sint de se communes, d bet esse, in ab illis formaliter distinctae; in sedistinctae non sunt toti ergo. Denique , quis favor pro Moto, & ipsius intenta communitate' Idem enim esset, ac si dixisset, tot sunt naturae singulares, quot singulares.
7 Prob. s. quia Subtilis Docto e supra,
nil reale commune tribus actu , di positive admitti extra Trinitatis mysterium; sed si natu ra a parte rei pluribus seret actu eommunis, aliquid reale actu, Ac politive commune daretur extra mysterium Trinitatis: ergo. Reia pondent statim, in Scoto numquam sequi Trini-
216쪽
Trinitatis i tentum; quia inerratis Alum estinatura una, di eadem formaliter; in divi e fuero, una, de Udem numerice. Sed contra: quia ex hoc , adhuc sequeretur , plusquam in Trinitatis musterio, in linea communicati inis praedicatorum formalium r ergo. Prob. sequela; quia esse formatissimum essentiae d-vinae, unicam singolaritatem, & unitatem a meri eam posset dumtaxat habere; sed esse sese malis,imum essenti creatae posset habere plim res singularitates, & unitates numerieas te go uigoe illa secundae communicatiorus Prindieatorum formalium plus splenderet, quam sto Trinitatis mysterio. 3 Respondebunt, quod iam dantur uniatates not Ranales,quibus essentia divina totum scium ella indivise communicat. Sed contra,&voto argumentum inserendo,quod nunquam matura creata erit realiter multiplex natura. Arguo sic. sie communicat natura ereata suum
esse praecisu: formale singularitatibus indiὐia se laut natura divina 4 in singularis comm nicat, praeter elle sor mala, tingularitatem n tionalibus unitatibus; sed nunquam unicati latitas, pluribus unitatibus notionalibutcom muni cata, potest reddi realiter multiplex singularitas: ergo neque unquam unica matura malis, pluribus singui ritatibus commuis nimia , poterit reddi realiter multiplex m. tura. Minor est certa v qum nunquam potest dari casus, in quo tres naturae, nequς singularitates dentur in divinis,nec sermaliter, nee realiter. Illatio suadetur ἰ quia non minus est notio divina secum realiter idemptificans siti gularitatem , seu naturam divinam singula. rem, quam notici creta est lacum idemptis. cans raturam formalem. in inde , non minus una notio divina est alteri notioni opposita, quam una notio creata alteri creatae. Dein. Ceps , non minus natura in personis in multu Pip x personaliter, quam n tura crota multa plex singulariter; sed nunquam siugularitas divina, nec sor maliter, nec realiter reddit
multiplex in his, quae sunt singulari ιis , etsi
multis contrahatur: ergo neque reat, tar. n que formaliter multiplex, unquam dicetur natura creata in his , quae lum natura , etsi multis determinetur.
79 Semper persistes,in hoc dari diserimen,
ad hoc ut natura divina non multiplicetur inmaturas exeontractione ad multiplicitatem, sin autem ut multiplicetur creata. ista enim contrahitur ad singularitates,quan antea si gularis esset: at autem illa erat singularis, ante
uam contraheretur ad notiones , de sis postea singulariter multiplicari, implicat. sed D trastula quod minis a stianis erismis uia lariter una, nunquam impedit. quod post eonistractionem personarum vertatur multiplex r.ergo ruit sol itio. Prob. ante dens siet si quia natura erat ante personas singulariter una,mon posset deinceps esse multiplex , maxime, quia omnis multiplicitat , Ac numeri multit do desunt itur a fingu laritate , & dum haee est unica, implicae , quod amplius multiplex fiat: sed extra sngularitatem datur multitudo in divinis, quia in re dantur tres personae, deseno tonu multitudo. ergo quo natura si ante personas singulariter una nunquam i redit, quod post contractionem personarum verta-rsir multiplex. Nune sem6 aliunde ter vos est matur creata realiter multiplex, nisi quia de liter idepti Matur notionibus creatisr ergo na-iiura divina eis iter efficietur multiplex, dum sificeturcia notionibus dies nisadatur liquiade post singularitatem , idemptificanda adhuc lii ιcitas. Ex quibus inserendum est , nil reale positiM, & indivise esse in multis extra
Deum: nem paritate unitatis et Trinitatem adstruamos in ereatis, vel illam destruamus i divinis.1 o Prob. . omni a illis rationibus, etcηintius tam .Antiqui,quam Reeeneiores hor-xihilas inserunt consequentias , ut esse aliquid creatu in i parte rei,& aliquid nonr transu tantiatum aliquid in Eucharistia , & non1ransabstantia tum , &e. quae ab Scoto su ruat ex iste proposita in a. d. 3. qua'. o. ν.
si Biicies r. illa naturae, Petri, Iscis iere, ad Pauli non disti
guuntur formaliteri ergo idepotificantur. Coneeditur antecedens ab aliquiis bus Ministis, dc negatur eon laquentia. Si instetur, quod illae duae natur realiter absoluate distinguunturi ergo,& formaliter Respondent, negando e sequentiam, dicendo,quod sicuti Motiis admittunt distinctionem farinmalem ex natura rei inter ea, quae absolute
idemnificantur, similiter debent idemptitate formalem admittere inter ea , quae absolute distinguuntur; hoe tamen diserimine, quod talis idemptitas sit negatio , non vero positiva, sicuti in primae viae Seotistis tenebatur.
217쪽
si Sed revera disici limu apparebit, quod
inter praedictas naturas possit dari idemptitas formalis negati Ma , ut distinctioni formali ex natura rei contraposita , scilicet, non distinintio formalis ex natura ret Suaderi potest,qum apud istos, idemptitas formalis positiva e eludit omnem distinctionem realem: ergo, di non distinctio formalis exeludet omnem realem distinctionem. Prob. consequentiae ex eo idemptitas formalis positiva exeludit omnem realem distinctionem,quia est maior omnium
idemptitatum idemptitas; sed non distinctiosormalis etiam est maior omnium non diti
tinctionum non diitima o: ergo non distin tio formalis exeludet Omnem realem distinc, tionem r includere siquidem debet omnem non realem distinctionem; sicut idemptitatilla sor malis includere debet omnem rea Iemidemptitatem: sed isti Autl res ponunt i is,
illas naturas distinctionem realem abso Iutam: ergo nullam possunt ponere realem non dis
83 Deinde quidquid sit de hoc , exacte
texaminandum in Metaphy. In quaest. dedi tinctione ex natura re argui potest sic; quin ex eo non admittunt idemptitatem positivam formaliter , parte rei, quia ex illa sequeretur dari universala actu, & formaliter a parte rex sed ex non distinctione formali ex natura rei, actu, Ac formaliter sequeretur ἱ parte rei um- versale tergotalis idemptuas eum non distin tione formali ex natura rei,non est admitte da. Maior suit impugnatio contra Scotistas primae viae. Minor convincitur ; quia a parte rei daretur quid . indistinetiam formaliter in pluribus cum eorum reali multiplicitater ergo daretur a parte rei formaliter univeriale. Prob. consequentia; quia esle quid indistinetum, est. naturae Deir, , & Pauli intrinsecum.
Dei nde, dum hoe sit uni vocum,accidιt praedi-eabilitari naturae, quod fiat per indilhinini
nem, direndor Petrus actu habet indit tinctam
naturam , Paulo , & sie de reliquis ; suffieit
enim illa indistinctio ἱ palle rei ut expediatur universaliter praelicatio: ergo si bene attenda. tur, nil deficit,ut , parte rei actu , & formalia
ter sequatur universale. 8 Deinde, quia si bene aetendatur, idem inconvenientium genus sequitur pro tenenti. bus, non dari distinctionem sormalem ex na tur a ret,ac pro ponentibus ex natura ret,idepistitatem formalem. Ex eo enim Seoristis primae viae inconveniebat idemptitas sormalis, quia sequetretur a parte rei, eamdem naturam
in Iuda este miseli Eem , & in Christo gloriosam a sed ex eo quod non detur distinctio so malis ex natura rei , sequitur quod natura, quae in Iuda est inscelix,si non sit eadem, non tamen sit i parte rei distincta ab illa, quae est in Christo eloriosa tergo sequitur idem inconvenientium gen us.
8s Propter ista existimo, quod plures
alii huius viae Scotistae , aliter aceo dant non distincticinem formalem, quia si ipsis obiiciatur, quod Petrus, di Paulus non distinguntur sermaliter i ergo eadem natura positi vennuenitur in illis. Respondent, distinguendo antecedens se r non distinguntur so maliter, ita utentitas sor malis naturae Petri, sit ipsam et emitas formalis naturae Pauli , neganti ita in ipsorumentitates sint eiusdem rationis, concedunt. Placeret distinimo, si explicare ne,
quid sit illud , quod eiusdem rationis est. Si enim eiusdem rationis sunt: ergo aliquid datur,quod est eadem ratio, seu idem in aliqua
ratisne. Nunc rogo: vel illa ratio eadem esta parte rei, vel per puram mentis ration nySi primum ergo a parte rei datur aliqnid idem actit in pluribus. Si seeundum: nil extra Thornistas dicunt.
r inero hie dicunt, ex predicto argument solum probari, quod Petrus, & Paulus a parte rei habeant unitatem , seu convenientiam formalem, id est, naturas non distinctas Pete principia formalia,& elIentialia; non tame probari secundum hane unitatem, seu convenientiam sorma Iem , naturam humanam esse positive Petro, & Pauloeommunem . nam ad communitatem istam requiritur, quod nat Ca, seu unitas, quae dicitur se communis , sit in multis omnino indivisa; quod non eo petit naturae humanae, seu unitati formali, quam habet: siqv idem tam natura humana,quam unitas eius formalis lunt in Petro, & Paulo divisa, seu indi .idualiter distincta. Optima sunt
ista, quae cum Meri nero adducuntur; sed dicent alterius viae Scotistae quod similiter potest admitti communitas sor malis positiva, quia haec non foret omnino indivisa; siqii idem
eis formaliter esset eadem,positive tamen numerice ,& materialiter foret distincta; quod suadςbunt facilime; quia quod est formaliter
non distinctum in omnibus , omnibus m dis non perseverat non distinctum t ergo quod esset formaliter idem in omnibus positi-Ve, Omnibus modis non perseveraret idem
positive in omnibus; si enim quod non est formaliter distinctum potest esse realiter distinctum, etiam quod est formaliter idem poterit
esse non idem realiteri vel clarius sie: si foe- mali non distincto , non correspondent non distinc
218쪽
bit correspondere idem reale. Ex qu inserunt etiam quos supra, sei licet , quod sieuti in
eorum sementia Universale est unum in mulis
eis eum sui multiplicitate i se in aliorum sen-rantia erit indistinctum in multis eum sui
8ν Quam plures ali i Semissae ab hae disia
seultate averti intendunt, supponentes, quod natura Petri. & Pauli, adhue ii singularitati. spraecia, a parte rei distinguuntur,& consequenter cum quaevis raturast essentia, &ab alia distincta, dieunt, quod Petrus,& Pau-
lus in re habent essentias distinctas ι asserunt ero, nunquam essent latii er distingui. intibus s cibi letatur,quod eadem natura eslet misera, di beata , respondent, nil inconvenire, provilaoc exprimit, quod natura misera, & heata non differunt essentialiter. Fatior, quod illo anconvenienti sie ad millo, nulla opinione sa- citius vis argumentorum infringetur. Sed etiam restat explieare, quomodo Petrus,&Paulus habent distinctas est: ntias, di bis non obstantibus essentialiter n in distinguantur; ex eo enim,quod Petrus A Leo habeat distiniactas essentias,essentiat iter d i inguunturi ergo ex eo,quod Perrus, & Paulu. distinctas essen. . ria habeant, e festialiter di tinguentur. Suais detur; quia ex eo, quod Petrus, & Paulus habeant distincta principia nu i erica , distin-
Ruuntur numeriae.ergo exeo,quod Petrus,&
Paulus habeant distincta prine i ta essentialia, distinguentur essentialiter. Ex quo infero, quod ad Ue vitanda recurre e debent ad aliorum Scotistarum negativam idemptitate. 88 Pater Poncius hie,tam unitatem po- stivam, quam privativam neg t , & solun unitatem si inititudinis,ut sumclantem concedit ,& insimul dieit,hanc est e con muniorem
Scotistarum opinionem: U nde si psi obiiciatur predictum totius difficultatii argumentum,scilicet,quod Petrus,& Paul s non sunt sor maliter divisii ergo idemi Respondet ne- . pando antecedens I quia sicut na ut a Petri in se est una formaliter,ita sormali te distinguitur. & di Diditur , quacumque alia, quae non est ipsa,& eonsequenter a naturas ah liidicuntur tamm,non distingui formalite ,seu esset tialiter propter maximam sim intudinem, quam habent in suis essentiis i seu i etiam solet dici de aliqui a individuis hominum , si
magnam habeant similitudinem. Drinceps,si Patri Pontici obiiciatur, quod Petriit,& Pav- Iut sunt similes essentialiter: erto ha ent aliquam unitatem essentialem positivam similitudo enim fundatur in initate serent m P,
Iosophum i Respondet dicendo, niloseph timnon dixisse similitudinem landari in unitate; sed tantum dixisse , illa esse similia , quotum
exiten a sunt una, quod potist esse vetum, quant Lmvis similitudo non stinditur in unitate. Itaque,ait,sensus est,qucd idem tmn Intist,aliqua esse similia,& aliqua esse soriralitee una et unde, illa, quae sunt similia , sunt etiam una, di e contra. Ex quibus pater Porcius
componit communitate m ad universalitaritem, dicendo, quod nulla aptior iuxta mentem Scoti,quam unitas similitudinis, & conosor milatis , seu representabilitatis per eumdem crincipium loriralem i ex hoc squidem conformitate,&similitudine oritur,quod illa ipse coticeptus sol malis , quem habe trus de Petro,quatenus homo est praecise, possit aequε
bene representare Paulum, aequen cumque alium homine πrquemadmodum imago facta ad repi e sentandum unum hominem , aeque bene represent: ret alium taminem omnino
similem ipsiiameis mit Poneius si loquamur
de definitione obiectiva, alia st diti nitio, seu conceptus obiectivus Petri, & a Iia Paulis insere igitur , quod unitas requisita ad uniis
versalitatem,consistit in illa unitate similliu-dinis,aut conformitatis,aut representabilita tis per eamdem speciem.
8s Sentio in primis,patris ponet i opiniorinem de qua sunt etiam Mori Ianus , di A verasa,apud Mostrium disp p. quaest. S. art. r. In inultis duplicere scoto. Prin es, quia Doctor
in B d. 3. q. reontra illud, ad relationem similitudinis supponit unitatem realem , niis N erali minorem , in q, a fundeturi ergo alia
est unitas Doctoris,& alia est praedicta unitas similitudinis, pro universalitatis conditione. Secundo; quia Doctor ibidem q. . . ad quaestionem, resolvit in fine, qued singulare non est definibile dbfinitione alia a degnitionei eis ciei ergo duo ecreptus obiective, & speei fieε definientes, disseilh eombinabit pontius ex duorum singularium diversitate. Tertio,quia opinio Pontii, mhltis eoineidit ei in Non inali vpinione, neque aliter explicatur universale in representando,quiIm sicuti Pectus explicat unitatem similitodinis,ponedo loe nominis plura signifieanti,, imaginem, seu represen
tabalitatem picra exprimentis.
so Sed quidquid sit de Moto eonfert encla
ψ est pridina in nra propter piuta propter P imum ; quia adhue unitas similitu/ οἰs nota ψRretur ex fundamento pone ii quod se su --Ο:ex eo apud ipsum unitasser mali qu in Petro, non est scirmature quid ideyc unumcii vestate,quae est in Paulo,quia sicut narur
219쪽
Petri in se est formaliter Una, sic est formaliter divita q racuque alia, di sic distincta ab illa, que et in Paulo: sed itiam similitudo, quae eth in natura Petri, est in ipso formaliter una , ac per consequem divisa a quacumque alia,scili-eet,3 similitudine Pauli tergo si ex indi. isione naturae Petri in se, non dat Pontius quid unum in te , neque ex similis indivisione, debet dare
quid unitatis in s militudine. Minor convinci rur; quia Petrus solum potest dici formaliter similis,vel per ipsam in re unitate, vel per re- Iationem in ipsa fundatam: sed quomodolibet si , in se unicam potest habere relationem , sicuti, & unitate, 'itia nequec per unitatem, ne isque per relationem Pauli, ipse potest esse me-rnaliter similis r ergo. Deinde consequentia; quia si unum in re non supponatur , quomodo
ex pluribuς, & distinctis similitudinibus unum intimilitudine dieemus' Unde interpretatio Ponei j frivmIa videtur. Quae est igitur haec unitas si in ilitudinis ad universalitatem sunfieiens , & insuffciens illa unitas fornia-
si Propter secundum ; quia etiam seque retur , quod natura in similitudine essentiali
eadem foret misera , & glorosa , Iudaica , dc
Christisera, quod in veniens adaptabitur aeq; magnu ,ae isti adaptabant contra tenentes ea di natura elle formatissim E in pluribus Ratio' est , quia etsi non sic horribile videatur dieere prs dictu inconveniens de natura ellentialiter simili, aede natura sor maliter eade, sed re υera videtur ide, ex eo, quod sicuti in Mileto,&Beato idemptitas, de convenientia no est pluia qua similitudo, se disconvenientia,& diversi ras in Misero,& Beato,no est plusqua proportionata dissimilitudo , ita ut ad inconveniensno reputandu intueatur parva ex similitudine
idep itas, sic ad ipsum reputadu intuetur parua ex di sit militudine distinctio;se,etsi mali
rum sentetia incoveniens sequatur in formariter eisde , etia simulatur ex hoe,quod ex opposito ponatur in realiter absolute diversis:eriago si bene intueatur , idem sequitur eX unitate essentiali simili tu sinis,ac ex unitate elleluiali
si Propter tertium i qm a predicti modi
interpretandi militant contra intentione textus, cuius persecta expresso manet in Scotoq.
3. Quare recte ait Mastrius supra,ibi Philosophum assignare modum , & sunda metum prci - ximimi relationum primi modi , Se ait, illat fundari supra unitatem; si igitur haee unitas n5 sit nisi convenientiae,& similitudinis,ldemeia serio e si dixit Iet, similia sui dari super simili- tudinem,de aequalia super aequalitatc. Dei ade, . Aquia si eonvenientia , e similitudo duorum
- sunt sundamentum unitatis formalis volveris
salitatis, potius unitas fundabitur supra si milia tudinem, quam e contra, quod est contra Philosophu. De quo videatur Mastrius supra cit
tus , qui hos diffuse impugnat.
93 Propter quartum;quia nunquam Pon- eius, de unitatem similitudinis eos ruentes posis sunt fugere illam robustam , & omnibu et serε invencibilem ratione in ,eirca indistinctionem essentialem inter naturam Petri, dc Pauli, qua sie eontra istos formo:ellentia speeifica Petri,
vel est formalis, i me similitudo, vel extra prae incisam,& formalem similitudinem,Petrus,3uRhomo est, habet essentiam specificani Meci videri respondere debent , quod ellantia Petri aliquid est extra praeelsam si. litudinis rationem : quia sicuti si υnicum album daretur, sal υaretur sormaliter ellentia albi, absque vi la sol mali similitudine, sie si solus Petrus daretur , salvaretur Elentia hominis, quin ulla daretur similitudo formalis. D inde , quia i priori aliquod debet dari fundamentum vi Petrus sit similis Paulo, non autem Brunello. nec non id suadent immediate dicta ex in lo sopho,& suo loco dieenda ex Augustino aiε- te: quod omne relativum est aliquid ,excepta relatione: ali ἱs quid esset relativum ' Si euriquid esset simile, si non esset aliquid excepta similitudinet Neque hω negare videntura re si negent,similiter formabitur argumentum pro similitudine , ae pro essentia. Nunc sic: er g Petrus habet esset iam,quae est similis Paulo Paulus habet essentiam, quae est similis Petro: sed istae essentiae , seelin dum quas sunt sim t-le , non distinguntur essentialiterr ergo datur essentialis indivisio. Prob. mmor ἰ quia eo Petrus, & Rrunellus non sunt similes, quia
essenti liter distingunturr ergo ex eo id lo --rum essentiae sunt sinites , qilia non distinguritur essentiali ter. Consequentia est dictorumat sumptum, quia indistinctum, de indivisum,
indillincte se trabent. 9 R.espondere videtur Poncius, ne an do minorem , ex eo , quod licet unum e ci contradictoriis debeat cuilibet competere,
ex illo principio , quodlibet est , vel nou
e J, non tam em competit , dum tale principium est eum addito, Ut patet in pari te. qui lieet debeat esse , aut non esse intrinsece , non tamen intrinsece debet esse albu ,
aut non albusi sic pariter , c melius dicere ee eonira dum natura consideratur prae ei la a Petro , neque est essentialiter dita tincta, nuc non disiicta , quia tunc non consideratur absolute , sed iecondum se
220쪽
sub qua reduplicatione naturae conceptae, vesie, neque ipsi competit idemptitas, necnon idemptitas;& se natura humana , quae est in Petro, vi consteratur secundum essentialia, neque habet esse illam naturam , quae est in Paulo , nequc habet non esse illam. Sed crintra essicaciter ς quia etiamsi natura eonside retur ut est in Petro , consideratur in ipso vesimilis Paulo; sod non potest considerari ut similis, quin eonsideretur secundum essenti liarergoqucid consideretur secudum ellentialia, non impedit, quod in Petro consideretue insimul in ordine ad Paulum. au'd natura dum consideratur ut similis, possit, imo& d beat considerati, non solum feeundum se , &praecisa, sedeoncretive, sua dctur; quia non
potest percipi similitudo nisi inter distincta; non polliint pereipi distincta singularitati-tibus praecisa : ergo non potest eonsiderari similis, ut praecisa , & solum secundum se eo n-sderata. Nune sie: et si natura consideretur secundum ostentialia , potest, imo ,& debet dici, quod Petrus secundum essentialia est simi- Iis, vel dissimilis Paulo: ergo Ilcct eonsider tur seeundum essentialia , erit impossibile, quod Petri et non sit essentialiter distinctus, vel indistinctus a Paulo:ergo indivisus ; ergo
idem, & formaliter unus.ss Pater Mastri ut de Meldula pugnaein
sine hoe punctum examinavit, & pro viribus inius decisionem Doctoris menti applicat, necis non robustissima argumenta diitolait. Itaque ad praefatum argumentum ait supra in
γ art. 2. strum. II . quod non proeedit Contra tenentes, unam,& eadem naturam in
individuis per soIam negativam indifferentiam, eum qua unitate, & communitate naturae sie indisserenter, bene stat multiplieatio eiusdem in singulix individuis: quia unitas ii
differentiae est unitas naturae metaphysica, quae resipieit essentiam reaIem naturae , ut abntrahit ὸ eonditionibus individuantibus a uniistas vero inexistentiae , chaee est illa postiva
primae viae Scotistarum, quam suseitavit Pataqua lig. apud Mastriumst seu entitativa . est unitas physica, quae respicit essentiam, ut exitatem rem,& determinatam a singularibus z. vnde haee unitas importat indivisionem in entitate ὸ parte rei existente; illa vero soIum importat indivisionem in estentia , ut abstrahit
ab existentia. Ex quibus ait, falsum esse, quod dari nequeat a parte rei aliqua indiviso, quae mori sit entitativa, quia dari potest indivisio esse oriali , quae spectat ad essentiam , ut ab existentia praeseindit. Sicque si ipsi obiiciatur, Quod natura quae est i a Petro distinguitur a Petreitate: ergo, & multo melius distinguetur
a natura, quae est in Paulor Respondet, non inferri, quia natura, & Petreitas in Petro sunt entitates diversae omnino rationis; una enim est communicabilis, altera incommunicabi- Iis, una contrahens, altera contrahi bilis, una est ratio as,imilandi, altera est ratio distinguendi ; natura vero Petri, & Pauli inter se comparatae, ita sunt omnino eiusdem rationis, ut inter se nequeant discerni, nisi accipiatur, Ut coniunctae. ctim singularitatibus,& hoe presertim, quia distininio realis sundatur in- diversitate existentiarum, de existentia non convenit naturae, nisi mediante singularitate,& hine est , quod una natura nequit fundare realem distinctionem ab alia, praecisis singularitatibus.
y6 minde ad substantia disticultatis , scilicet, natura secundum suam estentiam considerata, vere habet a parte rei carentiam divisonia essentialis: ergo etiam unitatem realem
sibi propriam habet in omnibus adequale; n tura siquidem secundum se est ens reale, seq:
unitatem realem sibi proportionatam debEt haberet Respondet insorma,distinguendo ania teced. Uel enim per carentia divisionis essenatiali, intelligitur indivisio physica, ac entita.
tiva naturae quae pertinet ad existentiam mistius, quam ad essentiam; vel intelligitur indivisio metaphysica, dr proprie essentialis, quae eonsistit in connexione praedicatorum essentialium: in primo sensu, negatur assumptum cate Mastrius ; quia tune esset una, & eadem natura in omnibus per inexistentia,quod in erratis est impossibile;tum , quia ad Occulu videt nus, naturam unius individui esse loco, de subiecto
a natura alterius separatam e in secund6 sensu eoneeditur assumptum, sed negatur conseque istia inde deducta;quia eum tali indivisione naturae metaphysica,& ellentiali stat divisio eius physica, & entitativa, & consequenter multiis
plieatio formalis unitatis individualiter simul
y Laudo doctrina , sed re vera fert per eximia restat solvenda distieultas; quia natura Petri adhue existens in illo, in quo distinguitue
a natura existenti in Brunello, nodistinguitura natura existenti in Paulo: ergo sieutI ex illo, in quo distinguitur a natura Bruneli,insertur
iuxta illas positiva distinctio , sic ex illo, in
quo non distinguitur 3 natura Pauli , inferretur positiva unitas. Tu,quia dii scili me salva bit Mastrius sua doctrina ex distinctione existentie, qua prε scindit naturam,quia si natura nequiret habere reale distinctione ab alia,ex eo, auod distinctio realis sundetur in diversitate existetiaria, Si existetia no convenit nature,