장음표시 사용
351쪽
nuntur in seeundo signo , & lndividuales in
tertio .ergo eum accidentia sint impropclora,& ignobiliora passionibus individualibus, ingrediuntur post eas: ergo ab ignobilioribus ineipiendo,erunt priora , quae ulti ma, utpoteaeeidentia. Deinde, quia cons miles denomiis nationes possunt dici singularium , sienti de consimiles actiones suppontorum. 63 Dubitab. 2. an si unum aeeidens poneretur divinitus in pluribus subiectis, solet universaliter praedicabile Respondetur negative;quia tunc non daretur formae universalis multiplicitas. Nec valet, quod concreta multiplicarentur;quia concretum aeque dieit sormam, & materiam, sicque non videtur sufficere , quod subiecta multiplicentur , ut eo ereta multiplieata dieantur: quod potest suaderi in ecinereto spiratoris divini , quod est um,etsi Pater,& Filius sint distincta subieeta; & hoe non aliunde, nisi quia virtus spiran. di,quae est forma concreti,multiplex non mainnet. Aliqua,Ac non levia tale dubitationi im
minere video, quae omitto, quia metum non
pugnant iuxta dicta in quast. vhim. Iib. Vniis
De Pradicabilium vntrate, es' multiplicitate.
fuit de eonstitutivo cuiniustumque universalis in particulari,agere de
eorum numero,&vnitate versus universala
vise, decernimus; dctae,ni fallor,recte procedendo,eum cognitis eorum specialibus constitutivis, facilius inde de eorum numero, & unitate phylosophetur. Duplex igitur restat resolvenda disseultast de unitate una ; de multiplicitate altera. Cirea multiplicitatem inquiritur , an praedi eabilia sint quinque, ita ut nec sint plura, nec pauci
rat Cirea unitatem vero inquiritur, an conve mantvni voce in ratione universalis visie,ita
ut hoc se trabeat in genus ad illa φ Quae omnia duplici quaestione sequenti manebunt reso
m Predieabilium multiplieitate. α δ Esolvit Motus i dieendum, quod
resolutionem format: universa Ie,vel signifieae substantiam,vel aceidens' Si substantiam , vel totam, vel parte ml S, fgnificet totam substan tiam,erit species. Vbi notat,quod species dicit totum esse individuorum ,quia si praeter esseniatiam speeiei aliquid estet in essentia individui, duci individua et lentialiter differrenti ex quo infert Motus, quod illud esse, quod in hoc, Scin illo ultra haveret eisse,posset ut species soria maliter dividi, ae per consequens individuum definiri. Deinde,s universale significet partem substantiae ; vel materialem , α sic erit genus, vel formalem , & se erit differentia. Si significet aeeidens p vel convertibile, Ac sic erit proprium , vel non convertibile, & sieerit aecidens quintum prpdieabile: ergo inqiiii
Motus cum non sit possibile lignificari alia quid dicibile de pluribus, nisi aliquo istorum
modorum, non erunt rusi quinque modis universalia.
3 Notat deinde Motus,quod licti in re in Iis quinque modis multiplicitas universalis exambiatur,sed tamen,si ut lorici alIoqui debeamus,debet universalium sulfieientia aeeipi penes praedicari. En breviter; praedicari enim dividitur in praedieari in quid ,& 3n quale, tanquam in per se differentias , & in primo praedieandi modos. Praedicarisn quid,est prae- dieare essentiam subiecti per modum essentiae, id est, per modum subsistentis, non autem per modum denominantis:& hoc ,vel totum,& siespecies; vel partem , dc sic genus. Praedicari in quale est praedicare per modum denominanistis : de hoe , vel praedicando quidditatem per modum denominantis, dc sic erit quale essentiale,quod est differentia;vel praedicando quale non essentiali,& sie,si egrediens a principiis subiecti, erit proprium ἔς non, erit accidens. Cum igitur praedieari de pluribus , inquit Scotus solum aliquo ex his modis contingat, sequitur, quod praedicari de pluribus , qu.e est ratio universalis,dividatur in haec quinque tantum,uellati genus in per se differentias. obiicies i. haec praedicatio , Petrus est animal risibile, est praedieatio universalis; sed haec in quinque non clauditur:ergo. Maior est certa; quia animal risibile est quid superiti, ad Petrum. Minor suadetur; quia non est praedi
352쪽
De Pradicabilium unitate, s multiplicitate. ZI. ID
calici generi , eum addaς propr tum ς nec proprii,eum addat genus; nec 1peciei, eum generi non addat differentiam; nec est accidentis, nee differentiae, ut patet: ς go. Respondetur, negando polle fieri unum predicatum ex genere, I proprio,tametsi detur Vnum predicatum ex duplici parte,ut potet ex genere,& disserentia. Non igitur implicat fieri unum predicabile ex genere,& different iis,quia utrumque praedicat
intra ellentiam , Ut pars materialis unum, ut
formalis aliud , quod ad compositionem ali- euius te iti i requiritur ἔ at ex genere , 3c proprio, implicat fieri unum praedicabile,cum sint dii parata; unum siquidem intra, & aliud extra ellentiam praedicat,ex quibus tertium non potest adaptari. s Fateor, solidam esse doctrinam, sed ta. men intensius exprimendam. Dicent igitur, quod non sunt disparata ad esse et ergo nec erunt ad praedicari. Suadetur antecedens, quia I ieet ani mal sit intra essentiam , & risibile extra, id non impedit,ut animal, cu risibile fiant
adesse in Petro realiter idem: ergo neque Impediet ad praedicari de ipso. Insero ergo,quod
se uti hoe idemptificatum , utpote animal risibile, datur in Petro di itinetum ab alio, utpote animal rationale; poterit similiter dari animal risibile praedicabile de Petro , distinet umabhoe deiplo praedicabili , animal rationaia
6 Responderi debet sistendo in hoe, quod
vi animal risibile foret distinctum praedieabiis
te,debebat esse tale per modum totius: δc animal risibile, proprie loquendo,non est totum, sicuti & improprie est unum. Est impropriε
unum, quia Vnum est ex rebus eiusdem ordianis A animal est in ordine primo essendi,dum risibile est in seeundo:& deinde risibile est imoprie asitus,sicque debile ad rationem totius. nde resolvo,praedictam praedicationem, vel
esse generis tantum,vel este generis,& propri j
divisim. Dixi,talem praedicationem esse generis tantum;quia quando in prae licato eoncurrunt dii ae formalitates, de alias ambae sunt diversae sphaerae, solum ab una debet de sumi deno minatio,vtpote ab essentiatiori;quia ab hae, veluti absorbetur alia. Sicque cum animal sit estentiale Petro dumtaxat, dum animal affirmetur de Petro, debet poni animal in linea iI-la,quae solum directe tendit ad id quod est erusentiale subireto: υnde hue praedicatio, Petrus est animal risibile habet hune sensum,nempe, Petrus est animal habens, seu dimanans risibilitatem; risibilitas enim,eum impar sit animali, non potest insimul in recto esse predi eatum
cum illo. Dixi necne , posse esse generis, mi
proprii divisim : quia cum proprie animal ,&ti sibile, aliquod unum non comI Onant,de animali , &risibili praedieatio unius, seu ad modum totius, dabilis non est. Sicque haec plaedicatio, Petrus est animal risibile , habet hune sensu in , Petrus est animal, di est risibilis; quo pacto etiam risibile , sicuti habet esse , habet de praedicari. Ratio sistit in eo,quod eum animal sit idem intra essentiam, dc tisibile sit idem extra illam , non potest per eanadem unionem intentionalem , per quam attingitur animal, attingi de risibile. Hinc revoca in memoriam, quae dixi mus in lib. I. d. 1 .q. .prope finem, ubi dicitur , quod uniones intentionales se is
quuntur, conditionem uernptificatorum.
bijci solet t. quod modus praedicandi sequitur modos essendi,qui sunt decem secundum decem praedicamenta: ergo praedicabilia non possunt este solum quinque. Deinde obiiciscitet Phylosophus, qui in 1. Picor. c P. 3. st . solum assignat quatuor communia praeia dicata, videlicet, genus, definitionem , pro prium.& accidens: ergo praedicabilia non possunt esse quinque. Ad primum respondeo ex Fcoto, supra pro universalitate accidentis ei lato, & in q. 1 .generi ςxpolito , dicendo, quod modus preditandi non sequitur modum
essendi praecisὁ , etsi sequatve modum essendi praeei sum. Modus enim praedicandi sequitur
modum essendi, ut proportione informatum, quia seeunda intentio generis fundatur supersqbstantiam,& accidens v.g. vi sunt in propo tione unum; ita ut Iicet ei Ie materia Ie substantiae sit distinctum abesse materiaIi aeeidentis, sed tamen ut sundant modum praedicandi ,e rum esse praescinditur ab intellectu proportionante; quo pacto habent idem elle, quia si-euti substantia se habet ad plures substantia ,sieaeeidens ad plura accidentia; ex quo eorum esse materiale praecisti, non fundat praedicandi modum. Ad secundum resiponderi potest dicendo,quod Phylosophus solum intendit diuisionem Mni υersalium penes praedicari converistibiliter, vel non eon Uertibiliter ; quaesie formatur e vel praedicat es lentiam, vel non prae- dieat essentiam Si praedicat essentiam; υel non convertibiliter.& sic est genus;vel convertibia Iiter de se est definitio. Si non praeditat essentia;vel eonvertibiliter,Vel non convertibiIiter; quo modo erit proprium,& accidens. Divisit ergo Phylosophus universaIe per es e convertibile,& non convertibile,quia ibi consuebat
conversionem,& non conversionem praedic torum propositionum , ex quibus argumenta toplea possent eonstrui; quare cum ac eorum
constructionem aequalitet possit poni diffe
353쪽
renita, uae est convertibilis eum sipeeie,ae spe- ei ex ipsa,ideo posita definitione,in qua includitur defferentia , differentiam non nominat, tuta ad munus conversionis est idem .His eo nisentire videtur Doctisso Anglicus supra Seo- eum hine. 8 Quam plurima alia omitto argumenta; tum quia levi cura ad unum ex prgeittis quinque modis sunt reducibilia; tum quia eorum solutiones in quam pluribus RR.abundant. Si eorum esse conseius eupias, vide novissimε Dyonisium Blasco,& Ignatium Peinado hine. Solum proponam unicum Scoti argumentum
in videam si sine praedicabi lium maiori multitudine salvam possim relinquere plurium Seotistarum doctri nam .s Argumentum igitur est illud, ex quo
probatur , quod dari debeat unum universale quod si medium inter universale ut sic, & in ter genus,dc speciem: v. g. 'adseab3Ie de ρωνβus 3π qπid , quod praedicabile est superius genere, & specie, uia nec dicit per modum totius,nee partis;& deinde est inferius ratione universia in ut sie, cum de istius ratione non sit praediearis requiis , alias accidens non foret universale. Similiter suadetur aliud universale inter universiale ut sie, & inter pro- pr iv, dc aeellens: quia aceidens ut dieitpradicatsi no essentiale est quid superius ad propriu, re areides qui nisi praedicabile,cu aceides apytu pro praedicato no essentiali,nee dicat semis
dum se esse eonvertibile, nee es le non convertibile. Deinde est quid inferius universali in siciquia universale ut sie non dicit praedicatum
non essentiate; alias nee genus, nee species potisent participare rationem universalis ut siet ergo dantur duo alia distincta uni .ersalia. 1 o Huic argumento praebui resposonem inquast.2. Difrentia,ubi dixi in expositione Scoti, quod praedicari de pluribus in εκιd non erat distimis universale: quia ly in quid, erat quid aequivocum generi,& speciei. Videantur illa,quia ibi inteditur difficultas. Deinde dixi
eonsimiliter,quod nec praedicari in quale ac cι dentale erat aliud unum distinetu in univeris sale , e 3 quod etiam quale accidentale debebat elle aequivocum ad proprium, & aecidens; quia si praedicari extra eslentiam concedatur univocum aecidenti, & proprio; Sc praedicari intra illam debebatur concedi generi, & speeienscut: enim eonvertibile,Ac non convertiis
bile eonveniunt in hoo,quod est,non elle intra essentiam subiecti,sie genus, & qiecies conveniunt in hoc, quod est , non esse extra illam: qua propter permissi in quast. r. de Prostri ,
quod non dabatur praedicatum non essentiale uni vocum proprio, Sc accidenti, fle in hune
sensum exposui Scotum ibi: eui expositioni directe favebat sapientissimus Anglicus in ex . ρομ. quest. et . Universatium , Ubi resolvit,
quod si aequivocum sit quid generi , de speciei
iuxta Scotum ,& aequivocum debet este quale proprio,& accidenti. o Verum eum celebre, Motistae degendant,quod quale accidentale seu Praedicatum non essentιate sit quid commune Proprio , ac accidenti,& invenerim nimis liter alein pro ipsisSeorum; hine aliqua exponere decerno, videtur tale quale commune,quin numerus pre dicabilium augeatur. In primis, tale quale commune,quod ponatur ab Scoto,invenietur inq. 3 I. 'ravem. in explicatione definitionis proprij,si literati sensui sit standum. Videatur etiam inq 3 Vbi ait,quod aec dens sumi potest ut significat praedicatum non essenistiale, prout sic est distinctu in contra praedica tum essentiale est commune duobus vltimis universalibus,ct sic ponitur in desinitione propras. Videatur etiam in q. 3s ubi ad mitit, quod praedicinium non essentiale fit genus intermedium inter univemate, re aeridenr , aiens, quod sic ponitur in definitione proprii. His omnibus reliqui expc sitas rationes, interpretantes literas istas Seoti iuxta maius robur rationum, de consequentium illatio innum ipsus , quibus sistere pυterit aliquis Scotista; sed in dicendi, statim pro hac altera parte firmius q uescat. His itaret Cirea primum potest admisi, quod
detur in quati praedicatum eomu ne proprio, dc acci lenti,quin numerus praedicabiliu in augeatur;quia illud quale erit quoddam universale intermedium,intelligendum, vel sub moismo generis rebaeetu proprii,& aecidentis; vel intellige dum sub modo speeiei respectu υn versali, ut sie,eui subiiceretur ut speetes; adderet siquidem supra rationem praedicati ut sieυ nam spretalem differentiam, nempe, non es sentiale.Vnde solum sequeretur,quod daretur quoddam genus interiemam,ex quo praedicabilia non habent augeri, sicuti in g. g. generis diximus,etsi darentur genera suprema,infima, de interiecta , quia omnia ista non habebantes le plusquam quoddam individuum generis ut sic, quod ipse respireret sub secunda intenotione speciei. Vide dicta in q. r. de Disserentia,in resolutione prima, ubi diximus proba Ailiter , qualiter non augeretur numerus Prae- dieabilium, eis daretur conceptus differentiae communis tribus illis differenti is. Vide similiter quae dixi mus in s. 3. de 'ecie sub . art. a. s. vltima. Sed exacte vide dicta in toto
354쪽
AEn. 2. vhiphylosophatur de intentione indi
Uidui , sicuti debet hinc phylosophari de hae
intentione accidentis,ut pluribus communis.
I 3 Dices,verum videri , quod conceptus ille intentionalis praedicati non essentialis sit quid sub modo gener is, veI speciei intelligibilis , Quo pacto lieet augeantur quidditates , dc
primo intentionalia,ut de decem predicamentis die ebamus , non ver6 sequetur augeri modos , sub quibus intelligibiles possint este; sed
tamen ex hoc sequitur , quod similiter exproprio intentionali non augeatur distinctii mpraedie abile. Suadetur ex eo, quod etiam pro . prii intentio possit considerari , ut respieit plura propria, vel specie, vel numero distineta;quo pacto secunda intentio proprii transiet ad elle quid sub modo generis, vel speciei, reia ieiens inferiora , & sub modo speeiei subijei-ilis,dum respiciat suum superius,utpote uni versale ut sie. r Hulerationi ramnem dGellitatem opis ponenti , respondeo dicendo , esse disparem. Disparitas,ni fallor, eon vineitur ex eo , quod conceptus intentionalis praedicati non ellentialis est quid in recta linea , sicque solum derivat respectum universalis ad inferiora,etiam in recta linea posita , prout sunt inferiora res. pectu ipsius , qualia sunt accidens , de proprium: unde cum accidens,& proprium, quae
solum sunt eius inferiora, sint in specie ὸil- tincta, nil mirom quod eo neeptus ille quidditativus rationis solum sit sub modo generis intelli stibiliq; at autem eonceptus propri j potest eo ne ipi ut positus In recta linea, & ut positus in laterat 1, quia proprium potest concernere specie m ,& se habere per eius latus speeiei individua:3c potest eoneernere directe sua propria individua , utpote hoe,& illud proprium. Si enim proprium consideretur ut in latere concernens speeiem , sic est praedicabile sub secunda intentione proprii , quo pacto
non erit in recta linea: unde solum erit praediis eabile de individuis speeiei. Sin autem consideretur ut immediat ε ,& directe eoneernens individua, utpote propria , tunc verum est, quod sie ea respiciat sub modo speciei,aceoniseeptuet ille intermedius habet respicere sua inferiora, utpote proprium,& accidens. Quod enim eonceptus ille intermedius , ν pote ρra-dιcatum non essentiale, non possit elle ad latus,& sicuti proprium, patet: nuia non respicit aliquam speetem eum qua sit convertibile;
alias tenus proprii foret proprium , quia ille ceptus ponitur ut genus in definitione proprij,& sie est convertibile: ergo non habet alia
quid ad latus concernere,ut proprium,sed Mialum concernet illa, Ut species, dc genera eonis
i s Manet igitur expositum,qualiter posisit dilIolvi argumentum,& exponi Scotus cir- ea positionem universalis inter aedii , euriis expositio potest similiter applicari illi alteri universali intermedio, P sitis inter genus, dc speciem , & inter universale ut sic , videlicet praedicari de pluribus tu quid. Unde Scotist uibus potius placuerint hinc tradita , de traiaenda, quam tradita in quasi et de raserentia,& inquast. Ide Pro 'rio, poterunt dicere, literae Moti consor mes , quod in definitione proprii, nempe,quod accidat insaliomster , ly accidit ponitur loco generis , significans tradicatum non essentiale , quod est quid univcicum,& commune proprio,& accidenti. is Sed testat adhue maiori di me ultati satisfacere, ut haec , qui iuxta Scotum maluerint, possint sustinere. Maior igitur dissicultas stat in hoc,quod Motus resolvit, quod praedi- eari de pluribus in quid non erat uni vocum generi ,& speciei. Quare, Iicci victam relinquamus Seotistis difficultatem addendi Vm- versalia , tametsi daretur praedicabile in qui I, quod foret universale intermedium inter genus, & speciem, de inter universale ut se i sed tamen nimis difficile est, vincere paritate in aequivocationis, videlicet, quod non sit aequi- voeus conceptus quali tatis ad proprium,& aeis eidens,dum aequivocus sit conceptus quidditatis ad genus , & speciem. Nec valet, si dicas, quod genus, dc species non habent sie esse aequε
intra essentiam, ae Proprium , dc accidens habent aeque esse extra illam. Signabis rationem ex eo,quod genus solum intra essentiam habet partem . & ijecies habet totum ; at tam proprium , quam accidens habent extra essentiam este totum: quae ratio poterat in summa esse congruentiae;& haec non videtur va Iere, si bene paritas intueatur ; quia etiam proprium sie habet esse extra essentiam , ut habeat aliquod
principium intra illam a & hoe apud Scotum in de Propria citatum , dist nguentem proprium ab accidenti ex eo, quod proprium habeat in essentia causam per se. Deinde, quia proprium non est sie extra essentiam, quod non maneat sic convert bile , ac si ret intra illamr ergo hoc , quod est elle extra essentiam , non videtur aliter convenire
proprio,& accidenti, ac esse intra illam eonis venit generi , de speciei. Quapropter , haee non parum considerando,inspexi, disti ei limE
355쪽
posse eombinationem adaptari, s praesumatur distinctio , ut conceptus in quid sit aequivocus
generi,& speciei, non autem conceptus qualisiace identi,& proprio, in quo firmissimus adest Ioannes Anglicus citatus supra. Itaque fateor, quod hanc viam probabilirando , dc Scoturn componendo, tum unicus mihi occurrit dincurrendi modus. r Scotus igitur,supra in s. 2. Differen-rsa videndus, resolvit , quod differentia , ut constitutiva terti i praedicabilis,constituebatur per esse praditabile de plurιbus in quale quid, ita ut hie conceptus sit differentii interia mediae,& vltimae communis. Deinde opposuit sibimet, quod ex hoe sequeretur , plura dari praedicabilia,quia differentia intermedia erat praelicabile de pluribus in spetie in quale,&differentia infima de pluribus numero ; & plura In specie,& plura in numero debent constituere duo universalia, sicuti genus,& specie duo constituunt, quia pluralitas generis est de pluribus in specie, de pluralitas speciei est de pluribus in numero r eui opposito satisfecit Scotus dicendo , non ex eo genus , & species constituere duo universalia, quia In uno datur plura habere in specie , de in alio datur plura habere in numero; sed quia in uno datur quid in parte, Sc in alio datur in toto. Vnde cur inrendo disparitatem ait, quod eum quid sie equi, vocum ad genus, dc speciem, eonstruunt duo
distincta universalia , quia in ipso quidditatis modo habent adhue distinctos modos praedicandi,utpote de pluribus vi totum,& de pluri bus ut pars ἔ at autem eum qualequid sit unia voeum ad plura specie, de ad plura numero, non constituunt duo universalia ; quia idem modus qualitatis in utraque differentia invenitur,nempe quale ut pars, quale ut for ma, α quale in quid determinans. a 8 Nune igitur videndum est attente, qua Iiter quale sit univoeum utrique illi dictarentiae: quo viso insteretur, qualiter quid de heat esse , & intelligi iuxta Seorum , aequiv cum generi ,& speciei. Dum igitur quale ex
modo suae univcieationis non relinquat du distincta universalia , pro intento Seoti sufficiet,quod quid non aliter habeat esse aequi voaevm , nisi ita , quod non habeat omnem m dum uni vocationis, quem habet qua Ie, euit desectu alicuius uni vocationis sequatur, quod non constituat duo universalia. Sie igitur quale est univoeum illi duplici disserentiar, quod non solum ipsis communicetur nomen, α ratio qualitatis, sed ita, quod utrique com municetur omnis , dc completa ratio qu/lita tisualiter,quod conceptui qualitatu comm
nieato nulla addatur disserentia ab aliqua est illi, duabus differenti is se , quod additum stin linea qiralitatis:sed se, quod additum sit in
linea interiecti,& infimi, nempe, plura in speeie,dc plura numero; quod additum etiam eonis venit alijs a differentia, cum generi,& speciei possit convenire, eo quod ab illo adit ilo dicatur genus interiectum,& infimum:&simi liter species valet dici interiecta,& infima. Nune sie:etsi quιd possit ille quid uni vocum generi,
de speciei, quia si genus habet diei in quid, Si
species etiam ; tamen potest diei aeqvivoeum, seu non univocum , prout non esse υni ψneum dieit non habere omnem , & eo mi eram sormam univocationis, sicuti eam habet qualeqvid. Qua propter,etsi quid si uni voeum g neri lc lpeciei, sed tamen additur ab inferioribus aliqua dissetentia ipsum quid eontrahens in linea quidditatis, nempe quid per totam quidditatem , & qηid per partem quidditatis: unde sequitur,quod quid non sit se univoeum, quod Mnum solum universale eonstituat in Urid seuti differentia in qπale;ae per conseques,sicuti quate habet esse univoeu different interiectae, di infimae, diei l Motus, quod quid penes talem modum habet essὸ aequivocum generi , & speciei. 1ς Nee al leui videatur, praefatam expositionem me libere applieasse Scoto : est enitaeviseerata ex ipsius doctrina in q. r. Preditam. praeterquam quod ex opposito disseu Ita tum , At deinde ei ipsarum eo illo, ipsiu ipsa doEtrina se saeiat propriam. Ad rem isti
me inueni semuni supra s. r. Predieam. Vbi ait, quod non secundum omne univoeum fi eomparatio, sed seeundum speetem athoniam. In quibus debes notare , quod Ileet speei et athoma, illa utpote, nullam addens differenaliam intra rationem univccam,sit eonformior univoeaiorum comparationi; non tamen in ferri,eam solam esse uni vocam: quod patet ex illis x erbis,noπ secundum omne uni votum 'eo,aratio. Sed expressius Invenitur Motu se pm sequendo et vel aliter, quod univoeum apud Logicum dicitur omne illo/ι quad per unam rationem devenit apud intellectum, Deundum quam dictaur de multis. Sed Vudnamrale non est omne tati v iveram , sed rari in qu/d est unum secundum ultimam formam eo tetivam. de dicitur 7. Metaphvisa, in genere multa tarent qui voeationes , quod tamet, Toricas non concedit.
Qind elariusleto Inserendum est ergo, quod ly in quid
possit apud Logicum esse commune generi,d
speeiei , ita ut possit dari conceptus inten
356쪽
De Pradicabilium unitate,s multiplicitate . si M. Iu
tionalis interiectus, Wil univoee possit diei degenere, de de specie ; quia potest abstrahi ab QUAEςΤIo II.
Omnibus quidditativis aliqua ratio , quae una deveniat apud i ntellectu m , utpote conceριπι De pradicabitium visitare. quidditatis, in quo nec advenit conceptus pamtis, nee conceptus toltu ἔquo pacto puterit prφ- et2 Uod inquiritur in praesenti est, dieahi te de pluribus in qui d concipi sub modo an conceptus universialitatisve seneria , ει se definiri poterit 3pud logicum. siest univoeus ad quinquo pro
Non tamen poterIt esse umVocum Umnibus dieabilia;& an talis υmvoeatio in re, sit sub
modis,& eomplete,eum sic perar, quod quid- modo generis signatat quid in illa linea possit haberi , h. at ratio et 3 Resolvo circa primum , praedictumum voea, v. h, qualequid respectu differe ecinceptum elle quinque universalibus univo iatiarum, in quarum qualibet non in nitur vl- eum. Ita expresse Scotus in s. s. Univers. s. terior ratio qualitatis, quam in urniebatur in ad pr mam quUionem. Suadetur; quia id est ipsa ratione qualis, ut communis k quo pacto univoeum aliquibus , euius idem nomen , &-non est univoeum ly qmd , quia tota ratio cuius nominis eadem ratio habitur ab ipsis; sed quidditatis, quae datur in sueme, noΠ dabatur quinque universalia habent idem nomen , &in eoneeptu eommuni quidditatis sipecie , dc eamdem rationem universalιtatis'. ergo coeepia generi; sicque non est uni vocum apud natura. res universalitatis est illis υ nivoeus. Maior est Iem,quia apud hunc latent in illo genere equi- eerta. Mi nor exponitur ab oto ex ipsa defi- voeationes respectu quidditantium. Ex quibus nitione universalis, quae est mediii adprobania
ad rem insert ibi Scotus, quod maior sit unitas du de quolibet praedicabilitatem de pluribus in re, qua sumitur uni ocatio speciei, quam et Neque contra stabilitam resolutionei. aqua generis; quia ibi est unitas sormae com- sentio ullum roboris argumentum , quod expletivae, hie tantum alicuius materialis, dc in- dictis non possit facile dissolvi. Vide tameneompleti . . dicta in q, 3 de Acς denιι art. 2. resoluta onaeti Ex qtubus omnibus debes nunc inferre, ει reafec Mardum. Prta nunc igitur solum potest
quod si qsid apud naturalem sit aequivoeum eontra resbIurionem excitari,quod universale generi, de speeiei, quia non dicit, de exprimis non fit complete univoeum iuxta dicta stipra rationem quidditatis usque ad ultimam , de his qua l. r. eo quod universale eompleatur in
omnem formalem rationem; etiam quati a esse universalis per rationes ipsum contrahen dentale, seu praedicavim non essentia Ie,erit te s. Sic ergo formatur argumentum: ex eo pra-
apud naturalem aequivocum proprio, dc aceto dieabiIo de pluribui 3n quιd erat apud Seotadenti,quia non exambit, quidquid extra essenia complete aequivocum respectu gener is,& speiatiam est formaliter , siquidem propriumaddit eiet,quia intra rationem ipsiam quidditatis adia differentiam illi conceptui , quae differentia ditur quidditatis conceptus ab specie; sed inain etiam intra lineam non essentialium; & si- tea rationem ipsiam universalis additue unumiliter in .enietur additus in accidenti. Sie versalitatis eonceptus a quocumque ex quinia pariter debes inferre, quod si quate AEccidenis Que universalibus: ergo sicuti eonceptus quid-νalo polsit esse quid univoeum apud logicum, ditatis in sic non est compIete: univocus gene quod tale etiam possit esse quid1.quia sicuti po- ras,& spee rei quidditatibus; nee conceptus uniis test pervenire ad intellactum nomen , dc ratio Ner salis vi sic erit complete univocus quinque radicati non essentialis, in quo sit praeeisus praedicabilium rationibus.
conceptus non essentialis convertibilis,& non a s Vt tam vis argumenti, quam e is soluis vertibilis; sie etiam poterit pervenire ad in- tio perfecte videantur, revoca in memoriam, tellectum nomen,& ratio unius pria cδιι eue quae in antecedenti quaestione exposuimus , di
sentialia , in quo sit preei sus conceptus essen- propugnavimus. Quibus ibi responderi potest Malis partia & essentialis totius. Sie enim po- dicendo in primis, quod tametsi praedicta patest conelliari sapientissimus Anglicus cum ritas concluderet, semper posset salvari inten- caeteris , aliter circa hoe purietiam scoliranti- tum, uidem semper foret υerum, quod unibus. Elige quod apud Seotum malueris; rogo versalitatis conceptus est et uni vocus apud lo istamen quod hoc secundum eligere mavis. gicum , etsi talis non esset apud naturalem.
Vide dieenda in qua l. sequenti Hese expositioni multum eonsentire videt ueprope initium. Scotus in quo 8. Vnivein. vers contrabae , ubi etiam dicit, quod apud naturalem, in genere latent aequivocationes p. physio.
357쪽
Sed Logiem ponit ranus Uni v eum propter unitatem rationis: igitur logice loquendo,universale poterit esse genus istorum quinque. Respondeo deinde direndo, posse negari pariatatem ; quia quιd , non dicit omnem concertum quidditatis ,& universale dicit omnem univer talitatis conceptum. igitur non dicit omnem eonceptum quiduitatis,quia speetes addit ei quidditatem , ita ut differentia addita ad quιd sit intra rationem sor malissimam quidditatis,cum species extra illum conceptum qua d, habeat alium conceptum quid-ditatis, vioote quid ἱ sorma quidditativa; si eque nil mirum , quod conceptus praedicati de pluribus in quid non sit in complera , de luminma uni vocatione , generi, & speciei univo-
26 Universale autem dicit Omnem uniis verialitatis eo neeptum, quia in nullo ex quinque praedicab:libus ad litur universalitatis cone eptus; imo minui videtur, eum universale secundum se sit quinque praedicabilibus superius , Ac contra clium in aliquo ex illis, talem superioritatem deperdat,siquidem nec genus, nec species &e. pollunt diei quinque praedicam bilibus superiora. Deinde universale dicit Omnem universalitatis eo neeptum,quia ex nulla differentia additur aliquid intra rationem
universalitatis. Explieatur sic, uni versale s eundum se dieit praedieari de pluribus,eui rhtioni non additair aliquid , quod sit praeditari de pluribus; sed solum additur modus, ita ut aptitudo ad praedicarulum de pluribus non i tendatur,sed precia modificetur labens hune, vel illum modum. Qua propter id subtili ssime attingentes Scotum exposuit in q. 2 a .ct ina . Vm versal.quod species' differentia solum ratione sui generis habebant hoe quod est habere, se respicere inferiora; ex eo enim habent diei de pluribus , quia earum genus est
universale, cuius ratio est dicere de pluribus. Videantur dicta in q. t. de Jecie n soluti ne ad seeundum. Itaque debes stare in hoc, quod unumquodque uniuersale habet hanc rationem , ρνεκι cabiti de plumbos eum Di multιμι citate: quae rario non suscipit unive falitatis additum , sed solium ipsi adduntur
modi, empe,qu/d,quale,r e e. ex quibus,& ex omni ratione universalitatis construiturquod dam unum ex universiali de ex modo. Deinde illud υltimum Scoti , & ncii rae expositionis suadetur in habentibus quidditatem,omnem, seu totam quidditatem, nee non passiones, Ut patet,saltim in Deo, 'c tamen ex his modis nil universalitatis eonvincitur.Similiter differentia individua qualifieat , di ex eo non dirimi
universialitatem tergo quia universale dat omnem excogitabilem rationem universalitati, quinque alijs,ita ut nil addatur ei intra rationem universalis , sed praecise addant ut modi, qui solum habeant diversimode cste cum vniversalitate eompatibiles. et Circa secundum communiter solet etiam resolvi, quod conceptus universalitatis est signabilis a seeunda intentione generis. Ita expresse Motus in q. 2 I. s - 2 7. Vmve .m quibus ait,quod species, & differentia habent ex genere tuo dicere respectum inferiora; sed earum genus ex ipso Scoto est universalerergo. Et etiam in q. s. vers. ubi ait;ad primum δι co, quod intentιο generar sibi appli-eatur νωρ ectu istorum amisque. Deinde faei-lime exponi potest re tolutio ; quia Illud se habet ut genus respectu alicuius , quod ab iiti propria disseremia est im mediate divisibilis,&lie determinabilis , quod ex apso,& ex diffstentia aliquod inserius specificum maneateonstitutum; sed universale est imitediate, de de per se divisibile a quocumquς ex quinque raedicabilibus,& deinde est sedeterminabile propria cuiuscumque differentia, quod ex hae,& ex eo aliquod specificum inferius eons
titutum maneattergo universa Ie respectu omnium quinque se habet ut genus. Maior est ee taμ exposita iuxta Scotum in Gene ν is,& alibi. Minor ceria videtur, quia conceptus universalis, qui in prae licabilitate de pluribus seeundum se est indivisus, dividitur per praedicari de pluribus in qu d,ιπ 'Male, Sce .cum sic sat multiplex ille unus conceptus. Deinde ex quid , & ex pr.el eabilitate de pluribus manet metaph, Iiee aliquod unum specificum. x ipsi universali in serius,cum predicabile in quia
indi .isibile in speetes, di divisibile in indivis
eg obii ei solet primό:gerim,quod est primum praedieabile, non potest non elle genu et sed si Vniversale ut sie se haberet Ut genus ad primu praedicabite,debebat hoc, amittere esse
genust ergo. Breviter respondendo distinguitur maior r primum praedicabile non potest non esse gemis, i nsormatum comparatione ad universale in se, negatur; informatum comparatione ad stia propria inferiora , concedi tur: & si e reliqua distinguuntur. Itaque, cum tam secunda intentio generis, quam quaevis alia sit sorma ex eomparatione ad rem derivata, mira variabitur, troties coparatio. N que ignoro aliquas RR. instantias anxio fias: praevidi tamen eas in q. I. ct 2. Generas. ες obiici solet et . universale est comm
ne quinque praedicabilibus; sed si universale
358쪽
esset genu inon posset esse illis commune, quia ratio generis non est c ν munis speciei, disse
ribus commune, suit tempore Scoti ab ipso solutum,& specialiter iam sormatum. Vide ipsum in q. 3. I o. ct II. UniverL. Respondeiatur ex Scoto, dicendo ad minorem,quod si universale esset genus essentialite . on pollet ratio υniver salis esse communis, quin communis sciret ratio generiri sed ratio geneeis extraneatur ipsi rationi universalis, quia ratio uni ver salis est tune res primae intentionis, & ratio genetis est res secundae; & est impossibile, inquit Seotus , quod res secundae intentionis possit per se , & ellentia ter convenire rei priis mae intentionis , siquidem tunc aliqua res se . eundum suam esse ut iam partim esset a natura,& paetim ab intellectu,& se adiversis non ordinatis : quare non posset esse unum essentialiter. Itaque id solum erit superioris,commune inferioribus,quod ipsi superiori, ita essentialest, quod iiiperior non possit essentiam comis
munieare, Quin insimul, quidquid ellantiale sit
In ea, commvn cet. Non autem communica
bit,suasT eommunicando essentiam, quod ipsi iam aeeidit; quod bene notavit Scotus disenis
tilex quo infert, quod universale non habebit robur ad communieandum aliis id , quod iam extraneabatur sibi, siquidem in plus erit iam extraneum ali j se,& parum plus sufficit, veverε de aliis non possit iam diei, quod adhue verέ dieitur de se.Et si dicas,quod aliquod accidens eonveniens superiori, potest & inseriori convenire ; prompte satisfacit seotus dice do , quod illud , etsi posset este verum de acet-
denti reali , non autem de his accidentibus in istentionalibus,qtiae sequuntur rem,& intellectum; illa ver 6 sequuntur solam rem,& sic plus vltra praeeunt.eam sequi. 3 Diem viee versa,quod universali aeci det si militee esse praedieabile. Suadebis illationem ex e et uod universali aeeidat elle genus, Et generi essentiale sit dile praedicabiIe. Deducitur,quia s sic eonveniat alleui subiecto e num praedieatam,seu' i convenit ei, quod est essentiale tali praedicato , sie conveniet υniversali esse praedicabile, sicuti universali eon.enit esse genu , evi est essentiale elle praedaeabile. Renpondet tir, illationem ineonsequenter deduci; seque lieet υ niversali accidat esse genus , α generi fit essentiale esse predicabile,non propter id, subie sto, eui aeei dat genus, aeeidet &id,quod generi non accidit. Ratio a priori statio hoc , quod arguatur ab inseriori ad superius,cuius argumentationis illatio est indilec-
ta. Sed quidquid sit de hoe,aliis terminis exponitur ratio ex eo, quod so lum alie ui subiecto accidet quoddam praedicatum,quod sit intrinsecum alteri praedicato etiam aceidenti subiee-eci , quando praedicatum ex connexione accidens,non sit commune , ac propter aliud dintinctum medium conveniens subiecto, v. g. si
albedo accidat Petro , di disgregare visum, quod est intrinsecum albudini, accidet Petro, quia di fgregare visum solum per albedinem
convenit Petro;albedo enim non est praedica tum commune. At autem licet albedo aceidae Petro, non autem accidet Petro ratio entis, quae est essentialis albedini; quia ratio entis est formalitas communis,& Petro aliunde ab a I-bedine convenibilis. Sic pariter, licet genus accidat universali, de generi esse praedicabile non aceidat,esse praedicabile non accidit universali; quia elle praedicabile est quid eommune,& aliunde a ratione generis universali convenibile.
mum, dicendo, quod si universale foret genus ad quinque praedicabilia , genus esset inserius sua spectet ergo. Suadetur; quia si universale foret genus,genus incommuni, quod est primum predicabile,debebat sub se continere genereitatem universalis ; aliis illud non solet genas incommuni:ergo cum non possit genus in communi continere rationem particularem generis universalis, quin sit ratione contenta
superius , dum genus in eommuni sit speetes
universalis,genus erit in serius sua speete. Alias quam plurimas deducant consequentias, omnes tamen a prae inissa ratione pendentes. Hule argumento variae parantur solutiones,quibus,
potius habet confundi, quam dii ol ui. Existimo ergo illi Scotum reliquisse solutiones, expositas in q. q. Ge exir,de alibi in s. q. ali
rum praedicabilium. 31 Respondendum est iuxta doctrinam Seoti in q. 8. Vnι versidistinguendo duplex g nus praedicationis, vιdclicet deno minat ivam,& essentialem. Praedicatio denominativa dicitur illa, quae licet habeat praedicatum, quod uni voce applicari videatur subiectis , tamen non praedicat an quιd de illis. Praedicatio essentialis dicὲtur illa,in qua praedicatum, prae ter univoeaticinis modum , habet dicere subiectorum quiddita em. Vnde ista praedieatio, genus 'unsversale, predicatio essentialis, quia universa Ie , praeterquam quod univoce dicitur de genere, gener Is quidditatem dicit,
siquidem ut late exposuimus inq. I. st 2. Gener ι , conceptus quidditativus universalis est
genus in definitione generis, sicque pars qui
359쪽
ditativa eius .Haec autem praedicatio,vni veris
fato est genui, est praedicatio denominativa, festi haee, Peι rus est albus, quia se genus a cidit quidditati universali, sicuti album aeetiadit quid ditati Petri .In prima enim, inquit Moistus,praedicat qvid de re; in secunda ver6,de repraedicat modus; quia notio generis est modus, cum quo i ntelligitur quidditas intrinseca univer salis.
ci,quod υ niversale non pol sit aliter intelligi qu1nque praedicabilibus superius,quam sub illa ratione, sub qua possit respectu quinque i telligi superius praedicatu iu ; sed so Ium conceptus universajis, ut quiddilative, de prim intentionaliter intellectus , potest respectit quinque habere rationem praedicati superi eis: ergo solum in hac ratione quidditativa, deessentiali universalis,quae est generis quiddita-hivi,& prim6 intentionalis, universale respiei et quinque praedicabilia , ut superius. Unde exponitur, quod uni Uersale, si intelIigatur e sentialiter,erit quid superius genere, cu genus in definitione generis sit ratio essentialissima
uniUersalitatis, v. g.genus est versale,ubi ly um versale est genus exercitum , prout
quidditatiυό dieitur de genere signato. Sin audem ratio generis summatur, ut praedicatum denominativum universalis, v. g. vmversato
est genui, tune lygenus, quod est modus inte
tionalis denominans quidditatem universalis, poterit esse superius ad universale: ita ut sie dieatur intentio generis de natura unioersali,si e uti dicitur de quaeumque alia natura gen rica ἔ quia non aliter secunda intentio generis dieitur de universali , dicendo vivor te es genu , quam de animali , dicendo animal es genuις seeunda enim intentio generis potest eis eque applicari,ut habent proportionis unitatem; utpote,quod sic se habeat natura anima- Iis ad quinque speetes animalis,ac natura uniis versalis ad quinque species universalis. Sicque, flauti animai,ut denominati x e est genus,habet quamdam intentionem indiυiduam generis reisectu intentionis generis ut sie, se de eam habebit similiter νm .ersale respectu eiusdem.
Et sieut quidditas animalis est superior quinisque animalium speciebus, etsi non sit superior
genere denominativo; sic Ac quidditas univer tali, erit quinque .ni .ersalium speeiebus suis perior,etsi sub alia denominatione, insea melius exponenda in fioe, superion non sit genere denominante. Si e Motus supra vers. ad Ari
tent,& plures R.R. confundantur , id radieitus iuxta sectum ampliuη exponere intendam. In primis ergo debes . . aderare seeundam intentionem universali, ut sic, de hane eui eumque rei intrinsece universali applieabilem;quo pacto seeunda intentio universalis, solum deis nominative de omni excogitabiti natura die tur aeque, V g. animαι est umversale , homaost univorsalia, & sie de quaeumque rea Iitare pluribui a parte rei communieabili. Cirea quod debes nimis notam,quae Scottis in s. 3 . de alibi , enim praeearetur unum diffieile, videt ieet, quod secunda intentio universalis
est diei bilis de pluribus; sed est diei bilis seeuna
dum rationem nudam secundae intentionis
universalis ut sic , utpote abstrahens a genere, speeie &e: ergo iam dabitur praedicatum secundo intentionale, quod extra quinque sit de pluribus dieibile. Neganda est minor; de quo in ipsa annotatione videlicet, quod secunda
intentio universalis respectu eorum omnium
subiectorum est diei bilis,ut aecidens quintum praedieabile constituem;quia non aliter aecia dens illud intentionale conerenit, & inhaeret
in illis omnibus subiectis , ae album , de sic
quodcv mqne aliud accidens physicum eoncernit, & inhaeret in alii . Idem notanter phylosopha de seeunda intentione generis, vi e n- cernente purum esse materiale subiectorum, nempe ani malis, eol oris, Sin. Vnde haee praeia dicatio animal ost genus, non est praedieatio generis, sed aeeidentis; quia secunda intenti generis,quae est modus animalis, coloris, dcc. se habet ut aeridens, prout an mali, de colorν inhaeret, ut in subiectis, & in materi is hui uneonereti genus,euius forma n .respicis antari l , nec colorem , ut species , quod est pro prium generis: sed ea respieievi subiecta,quod est proprium aeeidentis.
ti, ubi dixi, quod si ratici genexis sumatur vepraedicatum denominativum universalis; tunc alio generis poterit esse superior universali debes notare,quod poterit esse superior ut a eidens, quia ratio generis, ut denominativum praedicatum, respieit universale ut subiectum,
sieueι ut subiectum resipidit animal, ut supra dixi: sieque ratio generis, in aecidens, erit saperius Universali,ut subici ,eum aecidens sit superius omnibus subiectis,& uniVersala sit sievnum ex iubiectis illius praedicati denominativi generis. At vero si universale sumatur,rion ut subiectum, & conseq ueruer, nee vi subes hconceptui gener ieci ut secundae intentioni a
eidentis; sed matur ut qui ditat superior,
nata conceptu generis; tunc erit superior quin
360쪽
cicient :quod respiciet,non ut aceidens, ed Otspeciem. Idem est ergo Philosophandum,ae in fine philosophabitur de genere. Itaque notio
Mncris , Ut rc spicit univeriale ut lubiectum, est accidens , ut respicit inseriora universalis, tale accidens in universali genus signatum dieitur.3 3 Deinde debes considerare, quod seeunda intentio unive salis, quae In ciampar
tione ad omnia illa subiecta erat secunda intentio,& accidens, si deinceps consideretur in
suo esse metaphyseo secundae Inietionis,tran-
set ad esse qui 1,habens sic definita, praedicata
primo intelionalia intrinsece eum ipsius qukl-ditate connexa, sicuti dicebamus deaceidenti in luci esse metaphysico aecidentis eonsidera to , & similiter diximus de notione generis, speciui lubiicibilis, & aliorum , Mixta illud proloquium Scoti,quo uti bet in Dogenere est quid . Unde omnis modus in suo modo ellendi
conlideratus, non manebit modus,&sie considerabiti ir ut res respectu omnium modo rum, respectu quoium non est Iam mo lus. Ita
que sicut i accidens in suo esse considerato habet quid ditatem exercite: communicabilem omnibus accidentibus, & seeunda intentio generis in tuo esse considerata habet quiddit tem ttam intrinsece eomnmeabilem omn
bus generibus,ita ut secunda intentio generis, quae erat secunda intentio,& aecidens re eis ctu animalis, transeat ad elle quid respectu omnium secundarum intentionum generis; miniti & albedo , quae erat aecidens respectu subiectoriam , transit ad esse quid intrinseeum respectu omnium albedinum in suo esse albe dinis communieantium : se pariter,universa liras, quae erat in primo passu seeunda intentio respectu omnium subiectorum materialiter universalium , & aeeidens eorum , in suo esse metaphysieci eonsiderata transit ad esse rei
intrinsecae, ita ut respectri distinctorum subi j-emilitim , utpote omnium umversalitatum, reddatur conceptus quiddirativus , primo intentionaliter communieabilis, & illis omni bus essentialiter superius, ut te proiit ine Ius quidditativa ratione aeque communicanti
3 Deinde, uti coneeptus quidditativus
generis, omnibus generibus intrinsecet eo minmunis , porcst dejionii natio e dici species , sub leeunda intentione spiei ei eonsiderari, quin hoc r pugnet ex eo , quod ille modus. speciei sit i olei ior quo I ibet steriere individuo,
eum quodlib't genus , secundum generis rationem, expi i nat esse quaeumque speeie superius: sic pariter, conceptus ille quidditativus
is multiplicitate. si II. 's s
vniversalis poterit denominative diei genus,& sub seeunda intentione generis considerari, quin hoe repugnet ex eo, quos ille modus generis sit inferior, eomparatum ut individuum genus ad suum genus in eo muni, quod uti peetes debet esse superius quocumque suo in
33 Diees , quod huevique dictis non manet radicitus eviscerata difficultas; quia repugnare videtur, quod dum universale sit superius ad quinque praedicabilia , possi t illi su
peraotitati applicari modus , qui sit inferior aliquo ex praedicabilirin. En omnem anxiam in ultimo discursus pondere. Respondeo, vitumque compati, si exhibita d ctrina plenε capiatur. Itaque d co,quod dum dicitur,vniis
versale est genus, ly genus, quod est praedicatum , potest dupliciter considerari respectu universa Iis. Potest. enim considerari ve est modus universalis, & potest considerati,ut in iplo modo ellendi modus , est individuum allia quod modi generici ut sis.bi enim secunda inistentio generis consideretur,ut ipsa est modus
respiciens ut quo inseriora , quae ut quod , di
exercite re incit universale; tune penes hune
reseectutia, universali applicatur modus, qui se sit etiam superior i quia sie sieuti exere itε uniuersale est superius,& signatε superior erit Reunda intentio applicata,cum tum habeat per illam, respectum ad inferiora signare quod prima intentio universalis exerret: selprima intentio universa I s exercet superior i tare mi ergo secunda illa intentio sic sumpta eam fgnabit. V nde habebit esse signate supe riorem,ptour hoc lolum exprimit esse signum super iciris exerciti, di hoc modo non est inferior primό praedicabili,quia ut in actu signa . to est superior , non signat primum praeitcaiabile ut genus,sed ut speetem,quia x t ait Motus passim,gener is eorrelativum solum potest esse species,& illa intentio est genus ligo te;quare genus prDnum praedicabile erit illius eorrelaiativum ut species,sicque non erit superius.
3 ρ sin autem illud genus signatum consi deretur , prout in suo particulari modo sit nandi quidditatem pluribus speciebus communicabilem dicit respectum ad genus signa. tum ut sit; tune illa secunda intentio generis est inferior;est tamen inferior per alium, seu' sub alio distincto modo , eum sit inferior sub secunda intentione individui. Itaque eximius
tune efficitur transitus; quia genus, quod erat modus,& secunda intentio respectu univet la- iis, dum intelligitur dicens respectum ad g nux ut sic ,transit ad esse rei,& primae intentionis e ntitatis generitae, sub modo , & seeunda