장음표시 사용
421쪽
tet relatio educti, aqua habet forma esse perfectό edicta , necnon esse terminus ictationis educentis ad eductum , quae ini hoc praedica
tos vidi, non valentes re lolvere, quod non sit relatio formalis, Si intrinsecus, dum ignis ethin ipsi fieri formae , existimantes , quod tunc ianis iam sit agenς,ae proinde quod illud fierist respectus. Tunc igitur respectu s irmae ignis a illuc non eductae , non datur formaliter elatio, sed solum datur relationis formalis intrinsecae dispositio; vel si mavis, dic, quod solum datur relatio in 6eri , sicuti & in fieri solum datur terminus; non datur in facto vile, quia actio sol malis conlii tuti a termini 1 nsacto esse est habitudo posito termino existens; oc non posit O , extans solum in seri. Illa autem actio, quae tunc est actd relatio, est actio de xenere actionis,habens Protermino subiectum,quod transmutatur' quae eadem, res dictu termini rc lationis intrinsecus , solum et, diu positio , ut ipsa transacta, relatio toti inlecus educentis,& educti positi habere suum fundamentum, S terminu m, utpote potentiam activam educentis, S: passi 'am educti.
98 Deinde,si occurrat tibi, quod illo primo fieri transacto , pre quod aqua V. s. dicebatur id, quod transmutabatur , adhuc qua υalet denominari transmutata , seu id , quo transmutatum estiae proinde Ruod tunc etia 'debebit dari transmutabilis relatio poteris discere,si relationem admitta adhuc, ita esse; taliter tamen , quod licet relatio iam si fνans murara,ac proinde re speetu illius, quod tranf- mutavit, ut direbamus supra de rx lationibus intrinsceis, nunquam tamen quoad enti rare
spectabit talis relatio ad linc secundum gςnu relationis, sed ad illud ipsiim, ad quod spectast bat, dum erat actio de genere actionis: specture tamen poterit d has alias quoad modum, eo quod talis relatio transmutati ad id , que 4 iransmutavit, videatur iam habere moduli actionis illius, quae dicitur habitu se , posito termino constituens, sicuti relatio reηι ιia ι , quod genuιι , ut supra exponebat D
su Consimiliter debes phylosophare
ipsa actione transmutativa,utpote de ea, quais tenus est fieri ipsum, respiciens aquam , ut id, quod transmutati, r. Potes enim dicere , quod ta' is relatio, etsi quoad entitatem sit extrins eus adveniens,utpote quinti predicamenti,t
men quoad modum potest reduci ad relatio nes huius secundi generis , eo quia tot ος Minter activum , ct pasivum, utpote inter po
ten iam transmutantem active, di transmuta. tam passive et per elle inter potentιam transmutantem , seroat semper entitatem relationis
alterius generis: per cile vero inter transmutantem activ. serυat huius secundi ceneris modum. Relationes vero huius secundi generi habent modum,Sc entitatem, V. g. quae sunt respectu edncentia activi , educere est entitatis, de activii in est modi. Quod omne patet indifferuenti jς substantialibus,quae, cum dieantur quates , habent modum qualitatis , sed en litate iti suHiantiae :d stcretitiae vii o qualita tis habent utrumque. Id omne tam utiliter, quam subtiliter penetravit Mosus , mirabi. lem tradens iusiui ut doctrinam , ut ad boς secundum genus reducamus plures relationes aliorum praedicamentorum , eo quod mo- du n letationun. intrinsecus advenientium Icrveni; culus verba,quia clara,ad literauι re
factione ad Arist. actionum,& pa lucinem ad hoc secundum relationum genus , sinuantem, sic ait: Tertio modo potest dici, quod Phylo sophus non tantum Ponit ibi spicies relationii, ted etiam modos, secundum quos aliqua di cuntur ad aliquid, sicut in cv. de qualita. te , non tantum ponit species qualitatis, sed modos. Vnde dieit, quale dicitur umo inodqdifferentia substantiae; non tamen different substanti lis pertinet per te ad genus qualitatis Ita hic in s eundo modo relativorum pollunt poni illa, secundum quae aliauid dicitur ad
aliud, non υt secundum relationem formali ter, sed ut ieeundum respectum aliquem ex trinsecus adveniciatem, habentem similitudi nem cum illo modo. Quod sequitur, O ama. n potent rum,exPunatur, scilicet,de dii nibus de genere actionins, quod secundum eas
formati ter dicuntur *ctiv d passiva , Ae εconverso i non quidem secundum relationes proprie de genere relationis , sed secundum quosdam respectus , pertinentei ad secutis dum modum sei rivorum , licet non ad ge-uusi relationis , habentes tamen modum si nilem quibusdam speciebus relationis, ut siet ista pertineant ad unum modum relati v vum , non autem ad .liquam speciem relationis.
rox Nec contr* nostram A secti expositionem aliquid pro nunc roboris sentici ; aa illud namque quod obiicitur, scilicet, quod si
xel tio intrinsecus resultaret post actioneni illam,quae erat fieri , sequeretur, quod unar
latiq, utpote intrinsecus , hJς t pro funda'
422쪽
mento alia m, utpote extrinsecus, ac proinde qi,od illud iteri , nec extrinsecus debet esse relatio : respondet Scotus , quod relatio extrinsecus non ellet alterius iundamentum,sed solum praevia dispositio,vel ad terminum, vel ad fundamentum alterius , utpote intrinsecus. Haec sie omni possibili cura expotui; scio namque , quanram disticultatem habeant , de quod aequali indigentia requirantur ad plura .si cupis ea plene capere,vide dicenda infra in Dist. de sex. ritimis Pradιcam. quali. 1 . rex & plenius rogo videas dieenda in lib. P0 l. de casu ut sic,ubi in q. . examinabitur. an eius cau sa litas sit relatio.
ror Λ Lia vero ut me brabile ad mensuram , O scibile ad scientiam , ct sensibite ad
funem . Tex .com. 2 O. apud Scotum ubi scipr in Metaphst in cy. 13. Tertium genus relationis construitur supra mensurabile; υbi esta vertendum, q=od hinc pro mensurae ratio ne non capitur illa, quη est passio qu*ntitati mollis, eum haec sit mutua, & deinde non de-xur potior ratio , ut una quantitas sit mensu plterius .quam e converso, ut patet in palmari
quantit te panni , dc in palmari vinae r quod non ςvenit in hac λlia ratione m*nsur*, qu τest quantitas perfectionis, a qua mensurabitu dieitur dep-nde re dependentia imitationis, sive participationi , cum ein sentitas,& pers ctio per illam innotescat: Si sie circa hane mensura tr-philosophatur , quod lis et mensurabile dependeat a mensura , non autem εsontra: quare dicitur,quod huiusmodi relatio non est mutuae mensurabile namque dicit relaretiim ad mensuram I mensura vero respec-tiim realcm non dicit ad mensurabile, sed Mia um rationis; sed licet realem re elum non dicat, est tamen terminus realis , leu realiter terminans respectum mensurabilis ad ipsam. Ex quibus has relationes, non mutuas esse re quirit Arist. 3n s. Mel. rex. 20. tenens ibi,
quod mensurabile, ut scibile,&e. dicuntur a aliquid ex eo, quod ad quodcumque ipsorum dieantur alia,ut scientia,&e. ro 3 Exeinplificatur omne inscientia, ac obiecto; scientia enim, ut participat perfectiopem ab obiecto nam ut dependet ab obiecto, uta eoneausa cum intellectu, fund*t relatio nem mutuam secundi modi dicitur mensorabilis per illud , siandatque ad ipsum relatio nen, realem, en ivllandamentum est ipsa entitas absoluta scientiae, & tatio fundandi est ipsa dependentia persectionis, quod non evenit e converso, nam obiectum non esset apiatum, scientiae perfectionem mensurare , nisi seientia ab illo realiter dependeret , sive iiis seientia realiter dependeret ab obiecto in pariati eipando ipsius persectionem τ ex eo enam quod actus potentiae intellectivae possit versari circa Deum, & actus potentiae visiυae non possit, insero, a tus potentiae ii tellectivae esse perfectiores , quam potentiae Visivae actus; quapropter obiecta istorum actuum mensurant, seu nobis eorum persectionum certistis
ro Vlterius supra idem exemplar dicitur, tales relationes non esse mutuas; quia licet scientia per aliquid sibi intrinsecum dicatur actualis seientia , seu cognitio alienius obiecti,&esse illa forma re iis,qua intellectus actualiter denominatur cognoscens , aut sciens; secus autem est de obiecto, qnod non Onominatur esse scitum , aut cognitum per liquid sibi inhaerens,aut in ipso existens,cum non dicatur cognitum ex eo, quod in se habeat formam cognoscendi,quin solum habeat ess r purum terminum cognitionis realis ; ac proinde, ut dieatur Plusquam terminativε
cognitum , requiritur UΠa, aut altera eognitioniν relatio; quae cum realis non possit esse, eum ratio fundandi, utpote entitas cognitionis, non sit in ipso, ponitur relatio rationis, euios ratio sun dandi est esse comparatum ad cognitionem r unde resultat esse eognitu sormaliter per formam rationis, quod realiis ter solum habebat esse cognitionis terminum. Ex his enim relatio menlarabilis nou dieitur
ios His ita expositis,pli rima hine examinanda , dc resol' enda vemunt, a quibus breviter expediar; scio namque, quod si nimis dςcurrat animus, ad nominis quaesitum deveniemus. Oceurrit primo, an dςbeant esse mu, tuae Secund6, an debeant esse realestTertio, an debeant esse praedicamentales t Quart6,an debeant esse praedieamentales intrinsecus' Tandem, an sint rectet a Philosoplio adduiactae t Quae omnia ex professo examinarem,
si potius , quam nomen , instaret utilia
Ad primum videbatur, affirmatio nem statim deberi; sateor tame,quod cui non convincat Arist. authoritas , nulla vite eius convincet ratio; quia mensurae ratio , etsi sit persectionis, tamen mensurae quantitativae rationem Imitari videtur.& ad eius similitudinem desumi ; quod posset aliquis suadere ἐParitate exemplaris antecedentis: se uti enim
423쪽
quia visio Intellectualis attingit Deum , secus
autem corporea , metitur ex obiecto persectio actus; poterat similiter dici, quod cum actus
spiritualis attingat inum ,& actus corporeus solum attingat brutum,Valeret ex persectio iteact uum metiri persectionem obiectorum.Verum enim uero,cum Arist. cogat, dicere qui-bis, quod cum in omnibus, secundum rectam Arist. phrasim ,& optimorum principiorum regulam,sit standum in aliquo primo quod sit
primum caeterorum metrum , mnino inde
pendens&c. ideo id in uno, aut in altero est stabiliendum , quod esse obiectum oportet, eum sit primum,& deperie derivans speciem. Nec oportet hinc currere amplius. to Ad secundum faciliter solet exhibe ri resolutio; quia sundamentum est reale , &tatio fundandi ipsi proprissima , nec non in trinseee inhaerens illa denominatio et videtur ergo , quod realis sit illius generis habitudo. Ad tertium dicitur etiam,esse praedicamentales, eo quod entitati scientiae contingat comis mensuratio,ita ut haec illi superadditus sit modus. Sed praesens resa io solet Increpati ab
aliquibus sequentibus Honricu;qura imperceptibile videtur, quod detur aliqua relatio di tincta ab ipsa serentia,eum scientia per semetipsam ad obiectum scitum reseratur. Tum, quia lieet obiectum non sit actu existens , si e refertur scientia, ae si existens sereti ipse tie quia sufficit possibilitas termini, ut solet suia ficere pro i es pectibus transcendentalibus. io 8 Hule increpationi dicitur ab aliquibus , quod postet esse scientia in aliquo intellectu , sine eo quod intellectius intelligeret illud obiectum . ut si destrueret Deus obiectum , vel speciem eius , conservata tamen qualliate absoluta seientiae ; tunc enim illud obiectum non perciperet intellectus:ergo quia relatio se entiae ad ii lud, non foret ι templifieata eum seientia ἔ alias non posset obiectum
non percipere. Dicitur ab alus, scientiam acia tualem praeter relationem transcendentalem ad obiectum ut sie , praedieamentaliter respi-eere obiectum, ut actu existens, eui commensuratur; nam haec commensuratio est persee. tio intrinsera, & contingens illius: defieiente autem obiecto, desteit in actu haec relatio prae- dieamentatis,actualis commensurationis, faltim quoad denominationem , non tamen de scit ea latio transcendentalis actualis representationis. Ipsa ergo cognitici , qualitas est absoluta , fundat tamen relationem praedica-rrer talam , actu commensuratae ad obiectum meras trans. Parum quiesco,statim dicam.
ros Ad quartum nil potest diei, nisi consideratis uniuscuiusque opinionis prineἱplis.
Qui enim requirant ad relationem intrinsecus, veram , & firmam utriusque extremi existentiam , difficile poterunt salvare relationem intrinsecus in commensuratione , cum mihi certum sit, quod circa terminum possibile possit dari commenturatio ς potest namque metiri persectio cognitionis, habentis po si ibi litatem pro obiecto. Qui ver6 dicant,sufficere pro existentia tern ini,quod actu sit cognia tum;possunt dicere, quod praedicta relatio resultabit. Et sic plures alios defectus secun dum sua principia,poterit quicumque salvare. xto Existimo ergo, pro his Omnibus dicendum,intentum Aristo t. fuisse, diffusam relationum seriem ad haec genera congregare, inveniens in unoquoque genere unum, aut alteram speciem relationis, quae praedicamentalis soret; quare licet aliquae re Iationum spe etes, tribus signatis modis cons miles, inentitate,&rei veritate non sint praedicamentales;
qtua tamen iuxta unam aut alteram circunia
tantiam , eis videntur affines, possunt triplex praedica. nenialitatis genus constituere,seu ad ipsum reduet. Tale existimo fuisse intentum Aristot. prout eum Moto licet Scotus propter Authoritatem Aristot. triplex genus verό salvam intendat sn s. Met. q. I 2. oe I 3. ibi . praefatas difficultates non leviter sentiens dicebam lupta , in e relax onumsecundsse
An relatio terminetur ad absolutum. Ira A mertendum est ante quaestionis resolutionem , eam nota procedere de relatione posita inter entitates ex se iam formaliter relativas, v. g. de relatione mediante Inter paternitatem,& patern latem; vel clarius, de relatione mediante inter relationes, prout a pluribus deffendit ur , quod potest una relatio esse alterius fundamentum. Versatur igitur quaestio de relatione mediante inter extrema, quorumentitates sunt absolutae, v.g. de relatione Patris ad Filium. Viri advertitur ab aliquibus, duplicem esse terminum, alium totalem,compositum ex relatione,& entitate termini,V. g.
Filius ,& alium partialem , qui dicitur pars concret ,& termini totalis: & istae est duplex materialis,seu quι, qui attingitur ratione alterius , talis est subieetiim , & entitas Fili it Aeformatis,seu quo, qui dicitur ab eis ratio formalis terminandi. Inquiritur ergo, qui l nam
424쪽
st terminus formalis relationis. Sed quidquid de praedicta expositione sit sentiendum,elarius existimo inquirendum , unico verbo petens, an terminas sit formali ter absolutuni,
vel non. Circa quod plures dicunt, quod in
relationibus mutuis terminus non est absolu- tu ,seeus autem in non mutuis. Ita aliqui An.
gelici uos citat,& sequitur noviter Dionys. nlaseo in s. dist 38 q s. art. a. Alii plures negati υam absolute defendunt. Ita multi Jesultae,quos noviter ei tat,& sequitur Peinad ci
I t 2 Resolvo, relationem ad ablolutum terminari. Ita expresse Scottis in I. d. 26. q. vn. a ε .cotra conclusionem, Cr in d. 3 o. q. z. a i. Retondeo igitπr ad Primam quae. Prob. e. ratione Seoti ind. 26: relatione alia iid refertur formaliter , sicut albedine aliq ita albatur ; sed ipsa relatio sor ma- Iiter non resertur, quia secundum Aug 7. de
Trin. cv. 2. omne relativum est aliquid e
cepta relationer ergo quod set maliter resertur est aliquid praeter relationis formam , ac proinde ab lutum. Dices liatim ,hac ratione
solum probari esse aliquid absolutum id,quod
formaliter resertur; non autem probari,ah- solutum esse id , ad quod formaliter refertur. Dant a liqui dispari tatem ex eo , quod relatio exigat fundamentum ex ratione communiaecid-ntis , seu ut dicit esse In, sicque praeex git fundamentum, ut causam, vel subiectum; at autem ad terminum comparatur ex pro pria ratione partieulari , prout relatio est, seu dieit este Ad , ex qua parte relatio non habet esse in rerum natura sor maliter loquendo, sed solum habet oppositionem ad eorrelativum: ac proinde non praeexigit terminum sor mali ter constitutum in ratione ter mini. Ita Complutenses apud Poneium hine.
ii 3 Sed in primis ipsas Scoti rationes
erant nuans, praefatam responsionem praeca vere intendam. Arguo ex Scoto siciter minus,
vel est sor malissim ε relatio ipsa , vel relativum, et relatu m/ Si p imum c Contra; quia se eundum phrasim Arist. relationi convenit,
quod essentialiter sit ad aliud: sed si relatio ipsa sit terminus , descit aliud ab ipsa, ad quod
ipsast: ergo. T um, quia ut insta di eam cum Doctore , si terminus ipse foret paternitatis relatio , nollemus percipere paternitatem , &filiationem,quin illa aliquid distinctum vitra pater ruralem haberet; quod ad intentum disscit in ,elare convincit Motus:ereo. Si termi- nux sit relati iam di vel dieitur relativum, quia
in ipso formaliter est alia relatio , seu forma relati a ; vel quia forma relativa solum 1 sum denominat, quia est in ordine ad ipsum iquom documque sit, debet esse absolutum, quod sor maliter denominatur e ergo. Prob. indistincte ab Seoto : quia quidquid sor maliter informatur , de denominatur, est aliquid, vel suppositum, vel distiniatum ab ipsa de nominatione, & informatione; sed si quod sor-
maliter dieitur, seu denominatur a relationis forma, non distingueretur , vel supponeretur ad iplam , illa regula corrueret , quia idem foret denominatum, dc denominans, quod crint radicit ἰ ergo quomodocumque sit, dc tess. absolutum , quod sor maliter denomina ἀtur. Mai. suadet Scotus tum in unione, quae distinguitur ab unito; tum in albedine , quae distinguitur a dealbato t tum in quacumque informatione;vnde deducitur intentum; quia sicuti reIatio est forma aliquid denominans relatum , sic unica unitum , cognitio cogni tum ,albedo dealbatum 1 sed υnio non den minat unitum , unitum ἶ nec eognitio cognitum, e gnitum; nec albedo dealbatum , dealobatum, sicuti nec deno minatum denominatio denominat denominatum t ergo di quaecum que relationis denominatio , debet eadem
formaliter supra id , quod nec sit formaliter
ii Deinde suadetur distinctό intenis
tum i quia si terminus dicatur relativus , quia in ipso formaliter recipitur relatio, tunc ter minus erit relatis iis a relatione, quam veluti sormam recipit,sed a forma,quam recipit,potius suscipit denominationem informati in lar subiectum: ergo ex tali susceptione, nonsulei pit termini denominationem. Si dicatur relativum , quia ipsum denominat serma, eum sit in ordine ad ipsum. Contra; quia tune
solum erit id , ad quod tendit relatio a sed vi aliquid sit id , in ordine ad quod tendit relaatio, non requiritur , quod sit relativum, veconcedunτ de non mutuis , dc suaderi potest de termino motus,qui non est mobilis ex eoψquod ad ipsum tendat motus; imo mobile est in ordine ad quietabiter ereo & relati υum in ordine ad absolutum, quod, ut Purεteemi
nans, est relativum motum quietans. Irs Nune arguo aliter contra illam Complutensium responsionem e relatio non solum denominat fundamentum ex eo minu ni ratione aceidentis: oego perit fuga. Prob. antee. quia reIatio tale extremum attingit infundamentum proximum ; sed de ratione communi a identis solum est aliquod alia ringere, vi purum sobiectum: ergo quia illud attingit sub ratione speciali,ac proinde ut reis
latio. Tum,quia difficileporest negari, quod
425쪽
subieetam Illud, non solum denominetur ae- ei dentatum , sed & referens: ergo. Prob. quia non solum sustentat accidens, sed re velationem ; sed est imperceptibile, quod ut subiectum accidentis non maneat accidentatum: ergo&erit impereeptibile , quod ut immediatum subiectiim relationis non maneat reserens. Suadetur; quia si accidens denoni inat,&tale accidens denominabite ergo. Ulterius;
quia illud esse In, ut recte notavit Scotus, non manet, seu cadit solum in lubiecto,ita ut solum detur in illo, quod per rite In exprimi-zur; alias totum esse formae sic haberet absolui εesse Ιο , quod nunquam ad amplius moveret esse illius, in quo est, ut quodvis accidens ab solutum,quod tale esse In habetrergo quia inissimul cum esse In datur esse unde, id est, unde forma est ad aliud: igitur quia sub sorit alaate relativi denominat subiectum. Οο Tandem , nullo melius potest inte tum probari, quam a paritate aliarum relaiationum. Argui sciIet ergo ex relationibus non mutuis, quae sunt in ordine ad terminum, qui non est relativus: ergo dc in ordine ad idemerunt mutuae. Respondet Dion ν. Blasco negando consequentiam; quia relatio mutua est valde in speeie diversia ό non mutua, propter diυersam rationem terminandi; quia in mutuis ratio terminandi est alia relatio; in non mutuis entitas absolutar & rationem dispariatatis dat: quia relatio mutua respicit terminum , ut Pu terminum , nil illi communieando , nec ab illo recipiendo et relatio υer6 non mutua respieit terminum , non ut puta terminum, sed ut mensuram, aqua dependet; est autem mensura, non secundum aliquid re lativum,sed absolutum. Ir Sed contra in primis;quia eo praeciisse, quod mutuae rationes sundandi possemus
advertere , daretve specifiea distinctio ab alii a
penes praecisiam rationem mutui, & non muώtuir ergo ad horum distinctionem aceidit. quod ad relationem,& non ad absolutum ter minetur relatio. Suadetur; quia mutuae,non minus sunt rationes fundandi , quam terminandi ; sed ut mutuae sint Illae,non requiritur, relatio, sed absolutum ergo nec requiretur, ut mutuae sint aliae. tr 8 Seeundo; quia esto relatio Unius ex tremi terminaretur sie ad absolutum alterius extremi, quod illius alterius absolutum ad absolutum primi terminaretur, strictissimό salvaretue distinctio cum relationibus non mutuist ergo si de ratione communi , & praecisa relationis non sit ad aliam reIationem terminari, nee debebit esse de ratione mutui.
Suadeo intentum, & do rationi υ res: quia iὸ
debet assirmari de mutua , quod de non mutua negatur; sed de non mutua negatur,quod in absoluta entitate termini non datur reciprocatior ergo quod assirmatur de mutua ,debet elle , quod absoluta emitas termini reci
1 is Terti6: eoneipiamus unam,& alteram relationem, & cum recta nostrae mentis ratione eamus ad ter minos, seuti relationes vadunt; proiecto per praecise ire non agnos.cemus distinctionem;tum,quia iter esscererat de sundamento ad terminum; tum, quia si ire praeei e unum ad aliud,cum Philosopho definiremus, nil mutui, aut Correlati attingere. muudistinctio namque non stat per viam prς-
ei se eundi , sed per viam regrediendi; sed via
unius relationis non requirit aliud, quam abis solutum pro termino : ergU neque in prima via alietius, licet inde revertatur, quia alterius entitatis est absolum eius. Pracavetur
solutio;quia dato,quod in motibus prime viae daretur distinctio , sufficiebat pro speetatiorientitas absoluta utriusque tergo gratis ampliaretur relatio. Suadetur ; quia terminus volu habere posset elle correlarus, non autem alterius; quia absolutum, ad quod una tende ret,esset alterius emitatis, ae esset absolutum, ad quod alia; ergo esto termini, sub ratione pure terminandi, nil formaliter relationis ampliare videantur, non est dandum , dum
pro correIationis distinctiis, absoluti distinis cti o suffieiat. o Quarto in confirmationem dicto. rum; quia quid aliud formaliter, destrictό Ioaquendo est esse ter mini, qua m esse deductum per Adl Hoe este non augetur in termino,licet terminus correseratur; si namque bene attendatur, correlatio non intendit Ad in
eodem, sed extendit in divelsis; i l est , terminum esse eorreIatum , non est in se in ratione termini addere aliquid supra esse Ad termin non correlati, sed solum est, aliud esse Adponere in fundamento, seu in alio extremoς nee non esse a termini primi, posse esse esse D: ex quo potest deduei, quod distinctio suis mitur ab esse In, quod formalitati termini accidit; de etiam,quod seuti esse In fundameti non distinguitur ab esse Ia prae aliis fundamentis, quia extendatur ad posse habere esse .cd; nee esse Ad termini distinguetur abesse Ad prae alijs terminis, quia extendatur
426쪽
iis nite. Irrelata sunt simul na-
retur ad absolutum , non es.sent simili natura ι quia entitas v. g. fili j in prio i ad filiationem est terminus relationis: ergo in alio priori paternitas refert funda. Dentum ad entitatem ah tutam filii ergo nosunt simul natura ; quia in priori naturae est paternitas antequam resultet, & filiatio,& filius , quod videtur impereeptibile , eognosci Patrem,quin cognoscatur filius. Huic obieetioni plures tradit , & impugnat solutiones Dionv.Blasco. α Responderi potest concedendo maiorem, negando minorem. Dicimus itaque, bene polle compati , quod sie relativa sint simul natura, quod potio Patre insimul adsit Filius,& econ eris,& tamen Patrem referri ad entitatem absolutam filii, Se ό converso. Ratio est: quia relatio Patris, v. g. etsi possit dici relativi rebrio,cum entitatem Patris denominet relata m,tamen relatio non est principium formale referendi relatum,seu relati
vum redupli eativE , sed solum speeificative, nempe est ratio referendi absolutum Patris, quoi est relatum seu quod est id,quod per ta-
Iem rationem refertur.Similiter posita paternitate,seu posita entitate absoluta, quae resertur, insimul debet esse filius, utpote terminusἶsic tamen, quod filiatio, nee aliquid quod sit relativum , sit terminans nisi specificative, nempε, entitas absoluta, quae a filiatione deis
I 23 Relatio namque duo extrema aequε requirit, ipsaque denominat, Unum pro sundamento habens ,& aliud pro termino expos.cens: ipsa enim sunt, quae correseruntur pro-Nime, no autem relationes ipsae correseruiu cum ex proprio munere solum sint rationes, ut extrema reserantur; igitur quia nee relatio Patris refert relationem paternitatis, nec rein
fertur ad relationem filiationis, quin insimul re Iatio Patrix reserat entitate absolutam Patris ad entitatem absolutam filii,de e conUer- . Vnde dato,qucid relatici sit in utroque e tremo insimul,nepe dato,quod in nullo pri
ri sit Pater quin sit filius,sie quod Pater ad id, 'ood iam est filius, reseratur, nunquam ad aliud, quam ad entitate absolutam filii resem retur in dicebam supra: quod suaderi potest in
unionetliere enim in unoquoque extremo pro . pria unio adesset,vnio non uniret uni ne, sed scitum habens unionem in sim ni: nee terminus
foret unitum nisi specificative, nempe entitas
form ,quq in iacto esse est unita,quod in alii;
relationibus non negamus;qui a s Pater reseratur ad absolutum filii , insimul relatum ad absolutum Patris,equidem Pater reseretur ad illud absolutu,quod est relatum,& eeOverso fili j absolutu reseretur ad illud absolutu, quod est restres.Sed haee,ni salior, nil qua to obi j-eiunt, ut pollunt abundare exemplaria. ia Deinde deleniamus ad intentum principali: dicebatur naque, quod re Iata sunt simul natura,quod dii ficile saluabitur,si relata sint absolutae entitates, na entitas absoluta Patris multu extitit,quin entitas absoluta silii extitisset: ergo debet intelIigi de relativis ipsis, ut formaliter talibus. Responderi potest, quod licet entitas absoluta Patris sit reseiarens , seu relata ; praesupponens tamen
actionem generativam de genere actionis, ut dicebamus in quaest. antee. exponentes
relativa secundi generis: unde illa actione, in dispositione praecedente , non potest entitas absoluta Patris existere, quin insimul existat entitas absoluta filii, ae proinde quin absoluta sint insimul natura, cum tune ad imicem reserantur. Unde Potes dicere conformis Moto in I. d. 3 s. q. . quod relativa est. simul natura, intelligitur de absolutis,prout sub relationibus considerantur: sic, quod absolutis potatis,sit inimpedibilis resultantia. ars Si contra dicta adducatur, quod semper unum relativum,ν. g. producens,debet esse in aliquo priori ad aliud ,v. g. productum; ae proinde male esso explicatam relativorum simultatem: responde, uae Scotus in q. a. 3 3. q. a sic aiensia 'rargo re sono,quam dixi I. ιι b.d. et g . q. 3. quod ιιι et relativa sint seminatura, prouis Mit μι dicit,non posse ese sine
invicem: men cum hocstat prioritas orgi
nis, qua nil aliud dicat, nisii 2 quo est aliud 1 16 Consimiliter soIet obiici,quod relativa sunt opposita 3 sed unum oppositum te
minatur ad aIlud: ergo & unum relativum. VI terius ex Aristot. tenente, relativa diei adeonvertentiam: ergo quia relatio terminatue ad relativum,cum quo convertitur. Respondetur ad primum , quod si oppostio sit λα
maliter relatio,in communiter tenent nostri,
tune sieuti relatio terminabatur ad absoluia tum,ad quod reser ur, sic oppositio terminabitur ad absolutum , eum quo opponitur.
Deinde ad Aristot. potest dici , quod ut adeonvertentiam dicantur,su Reit,quod extrema necessario inducant relationem, et sine- maliter relativa non sinit ac proinde ut album v. g. ad convertentiam dicatur, sume it,quod
sit proximum similitudinis fundamentum.
427쪽
Plures alias relativorum di cultates
l I ii. posui esse alterius fundamentum t Respondetur affirmative cum Moto in et . d. r. f. q. versi Contra istam rationem insto , ubi ait: dιctum est enim in primo lib/o,quod relatio fundatur svra relationem , sicut proportιonatiras fura ρνορ ortionem. Simili proporticine id resolvi in . d. 6. q. ro. ubi improbat rationem D. Thomae asserentis , supra relationemnoo landari relationem et falsum, inquit,esse; quia secundum E.clidem s. Geometrsam Princistio , proportionalitas est similitudo duarum proportionum : ergo sever prestor-rionem , que dicit formaliter reIationem,
fundatur similitudo. D inde hec conclusio, nullo melius potest sit aderi, quam eo ipso,
quo supra in q. r. art. 2. constitutivum relationis propugnavimus:quia si paternitas V. g. non sit per se sormaliter similis alteri paternitati , cum quaelibet possit existere, quin sit similis, licet nulla, quin sit relatio:ergo quia in ordine ad aliam non est formaliter similis, de sic nee formaliter relatio; ae proinde,
'quia quaevis poterit ex coneeptuprimci relationis,esse sundamentum relationis ad aliam. Videantur illa,abunde examinata. ir 8 Ulterius potest comprobari intentum per relationem inter duo alba repertam; album namque,quod est sundamentum respectu alterius albi potest ei liter minus per relationem alterius albi ad ipsum tergo& forma, quae est relatio inter aliqua extrema, poterit esse funda medium relationis, si comparetur ad alia. Id potest suaderi ex aliis; quiano minus repugnat toto esse partem, dc vr i esse multiplex , quam relationi esse fundamentum; sed si aliter fiat comparatio, quod est totum potest esse pars, & υnum,quod multiplex e ergo de sundamentum, quod relatio.
dat aliam,vel per idemptitatem, in inter so tem,& Platonem in specie iden uvel per similitudine, ut inter duas paternitates in relatio nibus similes : tune pari pallu quaevis illarum relationiim sundabit aliam eum duae similitudines sint etiam si mi Ies, Ze se υsque in infini-
eum procedetur: ergo. Respondet Scotus huieurgumento iam in z.quam in . ubi supra, illud abunde: dissoli ens. In . enim haec haberi Et ad illam probationem , quod tune esse
proces*s in insinitum in relationabus , dico, quod non valet de real: bus resolutions bus, qωιa aliqua est relaIio νθι ma , in qua non
potest fundari alia realis , sicut aliquod ost
aec ι dens ita ultimum ιn ent ιbus , quod non
potost vitemur esse subiectum alicuius--identis,cta deo nonoquitur,si accidens potest esse sn aecidente , quod in accidentibus es3 processus in in itum. De relationibus tamen rarιο nis bene concedo , quod ibi potest σὰ processus in in tum,qusa quati bet relatio, sive realis ,sive rationis, 'otest ulterius unia
13o Praelata habet Scotus in . quibus extitit conformissu 2 dicens, quod eodem
modo , quo in idemptitatibus, debet servari status de similitudinibus proportionalitatum, quia una propori onalitas est similis alteri si militudine essentiali . duo etiam individoaeiusdem speciei dicutitur similia sorn. a speciissea:& ita sieut est status in idemptitate specifica, ita Se in similitudine proportionalitatu. Hare ipse,quibus eonsor mes diei mus Scotistae, quod paternitas v. g. potest esse similis alteripaternitati per relationem distinctam simili tudinis,quia paternitas non est formaliter similis per se , eo quod voa paternitas maneat, altera destructa;& sic potest paternitas aliam relationem distinctam fundare , tpote sinit Iitu sinis; at autem una similitudo per se sciris maliter est similis; nec petest dari formaliter similitudo,quin si altera formaliter:ae proinde quin se ipsa sit similis , nullo supera idito posito di quare i ii a relatio erit ipsi similitudini
formaliter eadem; ex quo claret, quod non procedat relatio ultra ipsam similitudinem: alias non seret eadem relatio eum similitudine , eum similitudo prima primitatem non derivet ultra. Vnde recte dicebat Motus,quod si aliqua reIatio ultra sim flitudines ipsas procedens intelligatur,nonerit realis,sed ratio. nis,ratione distincta,sicuti rati ne procedens.
13i Et si replicetur , quod similitudinessendatae in duabus paternitatibus, I ieet per se finis imi es inter se, non autem per se erunt similes similitudinibus sundatis induabus albedinibus, quia sne istis possunt esse similes, ac
proinde requirent relationem superadditam, ut similes fiant ; quo pacto semper curret processiis. Respondent adhue iacitistae, ita esse tenentes , proeessum tamen negantes; quia cum non sint res infinitae, quae pos,int similes esse, neque earum similitudines erunt infinitae. Vbi habe, quod eum usque ad deveniendum
ad simi:itudines, quae per se ipsas sint similes,
428쪽
solum altera simillitudinis relatio praecedat,
similitudines nunquam erunt infinitae , quin solum semel res nunc finitas excedent. Nec sie ampliare cursum relationum implicat, cum non implicet distinctionum; quae ι is namque res eum omnibus actu existentibus distingui
'' i , , Ekistimo ergo , praedicta ita debere
subsistere; unam tamen illationem percipio, scilicet, eam relationem non videri praedica mentalem. Suadebitur: quia similitudo si per semetipsam sit similis ,relatio similitudinis noerit modus superadditus ipsi. Deinde , nec videtur esse transcendentalem , quia naec exil-tentiam termini no exigit,&8 militudo unius paternitatis, aliam existere, intrinsece requirit. Diei potest, esu transcendentalem i, cum transcendentalis de per se non sistat in exu-tentia, vel non existentia termina, sed praecise in non esse realiter a fundamento dili incta. Vlteri is mavis, potes dicere,eam viis aequivalenter praedicamentalem , uuia licet per Iesit talis, tamen derivatur ab alia, quae t lis
non est per se ; se quoltu et similitudo non habeat additum infra ipsam , sin autem sinpra Tum,quia si resolutio fiat,invenietur in
primo fundamento contingentia , quae ulterius aequivalent r perseuerat, eo modo quo
actus iam in fallibilis daeitur liber ex re loturtione ad primum eius prineipium.12 3. Dices tr una actio nequit produci per aliam actionem , neque una 'niv Traliam uniri: ergo neque ivna similitudo per aliam a s imitari. P. Poncius respondet, id
non esse ad propositum ; solum namque de bebat seiri, an si uniretur , uniretur per sommam distinctam , υel per se: scire enim , an
possit uniri , vel non possit uniri, n n vld
tur ad propositum, eum ipsi contrarii sat ea nistur , unam similitudinem esse similem alteri, sive per se , sue per aliam ; & neutro modo unam unionem uniri dicunt. Quulquid sit de hoe , facile resipontibo dicens , verum esse, υnam similitudinem non es le similem per aliam; ae proinde semper,& quando aliquid strealiter, & formaliter simile,per se erit alteri simile ; sicuti& id , quod sor maliter sit io,per aliud uniri repugnabit. Itaquo similitudo reperta inter duas paternitates, pςr se non est similis alteri si in ilitudini albedinum, quia respectu harum non est sormaliter similitudo , quin relatio resultans est formaliters militudo , quae υt talis per se assimilatur:
se paternitat est si milis per superadditu m paternitati , quia paternitas non est similit
ra 'Dices 3: relatio est formalis ratio
reserendit ergo sine ulteriori superaddito resertur .Res p. disting. antee. Per se est ratio re serendi in ordine ad terminum proprium,sine quo non potest esse, est verum : in ordine ad terminum sic extraneum, quod sine eo valeat est e,est falsum. Paternitas enim per se est ratio referendi ad filium,qui est terminus propriusμ in fallibilis eius; non autem se per se est relatio ad aliam paternitatem , cum haeesallibilis,d: contingens sit. 13s Difficultabis 2. an una relatio posβ νιθι cere plures termins 'seu,quod idem est,an dum unum subi ectum resertur ad plures eiusdem rationis ter minos, sit eadem numero relatio ad omnes, anue tot sint relatio nes, quot termini ' Prima sententia, cum ex unitate numerica sundamenti dedueat unita. tem numericam relationis, Plures relationes ad pluresisterminos negat. Ita Ppparent Doctor Seraphicus,& Angelicus cum Henrico apud Seoti Scholium s n 3.d. 8.qu .vntc. Secunda vero sententia , cum tam ex termino,
quam ex fundamento,quamvis distinctionem in resativis inserat , c uarium desen dit
i 36 Resolvendum est, quod multiplicatis numero tetminis multiplicantur relati nes. Ita Seotus ubi supra balens: idem,quod argutum est ex iundamentis , probatur exterminis, quia ad duos termincis non potest esse eadem relatio, quia tune eadem simul esset,& non ellet et esset,quia ablato uno termino ,ellet manente alio: non esset,quia quovis 'blato,ud ipsum non esset relatior ergo quot filii, cadest in margine annotatio tot pater nitates. Suadetur aliter intentum Scoti ratio ne cor relativa sunt simul natura: ergo de
tructo uno, destruitur & reliquum: ergo de ctructa hae filiatione in hoe filio , destruiturhaee paternitas in hoc Patre ; sed mortuo primo filio , respectu seeundi Filii manet Patere ergo quia ad seeundum filium fuit alia paternitas , quae ad primum; alias similiter pollentdieere, quod eadem erat utriusque gener atio.
Tandem id suadet; quia per primum filium
Pater in ordine ad ipsum est ultimate Paterrergo cum ipsa ultimitatis relatione alius terminus repugnat.
r 37 Respondent, paternitati advenire novum modum extensionis , per quem respieit filium , quin nova si peraddatur relatio. Sed eontra ex Scoto ibi; quia ille novus modus, vel est respectus, vel non ' Si non sit respectus , nil datur novi , quo Pater alium
silium respiciat. Si sit respectus et igitur F is α cum
429쪽
eum sit novus,idem, ait Subtiliter Scoturieriti luti seari re 'pectum illum , ae foret plurificari relationem ilham : Undo paternitas erit fundamentum ad illos novos respe tus, de ad paternitatem erit fundamentum entitas Patris. Igitur sicuti non repugnat , quod eadem relatio inducat novos respectus , neque repugnabit , quod idem suudamentum , quod erat entitas Patris, inducat novas relatio
3 38 Responde ut ali er, quod prima paternitas respieitprimum filium, tanquam ter minum adaequatum; producto secundo filio, perit paternitas prima, re advenit alia, primum , & seeundum indivise respiciens, di si militer dum producitur tertius, d quarturi quo pacto multiplicatis terminis non multi plicantur relationes. Contra, Je inser ,quodsi Reata Virgo Maria habuillet alium Filium a Christo, periit et Maternitas ad Christum, dc adveniret alia , secundum quam , me magis, nec aliter virum, quam alium respiceret . Di ces. illos iste distinctae naturae filios, ad quos disti nistae forent relationes. Contra: ad fi lios distinctae.naturae distinctae in natura daretur relationes rergo ad filios distinctos numero, saltim numero darentur relation distinctae. Contra it prima relatio perirete ergo ab aliqua serma expellente illam; hoc non ressita. Prob. quia si prima relatio poterat esse cum secunda,ita ut unica pro duabus conflare t:ergo quia nullatenus erat una alteri contrar ia, ut propter unius adventum , altera suum ille deperderet. Contra 3r prima relatio,quae existebat, non poterat habere vim destruendi relationem ad secundum silium, aliis nulla r sultaret:ergo nec secunda relatio pollet habere vim ad destruendum relatιonem ad pri'
r3ρ RespondEt semper alii, si concluissioni, sundamento inherentes, scilicet,in unico sundamento non iboile dari plures numero relationes et quia relationes individuantur a subiecto , ae proinde istud unicam solum individuationem habens', & unicam in individuo ptate ritire lationem habere. Contra; quia album dicens relationem smilitudinis ad album , non poterit dicere relationem disii mi litudinis ad nigrum, eum subiectum micum. st , & relationes isti plusquam individuam distinctionem requirant. Diem, tales relationes esse distinctae spetiei. Contra: relationes distinctae speciei poliunt compati in eodem specie subiecto tergore distinctaea numero in
. I o Obii ei solet x.quod si,ut ictum est, multiplicarentur relationes , homo habens
duos filios, liceretur duo Patres: ergo. Nega tu i latio; quia concreta accidentalia non ac-eipiunt nomen ἱ sorma extrιnseca subiecto, sed ab illo subiecto: unde si unicus paries duas haberet albedines, non diceretur duo alba, sed unum: oc e contra si unica m albedinem haberent duo Patietes,non unum, sed duo alba di cerentur Ratio ςst . quia talia concreta sunt adiectiva uindicant formam per modum alteri adiaceoiis , di sic denominatio lumitur ab illo , cui adiacet: unde solum diceretur,uniri homo,habuns duas paternitates,sicuti unus p rie, duas albedines babens Si aliter dissent te mavis Y vide Scotum ubi supra , duas filiati nes in vilico suppUsto componen e . .i a Obi ic, tolut et: eadem potentia potest producere plores effectus , dc eadem unici unire duo Marma: ergo de eadem relatio p terit habere plures terminos. Responderi potest ad Primum , non tunere paritatem depotentia ad relationem sed de actione adaequata potet .llae ad relationem adaequatam tetmini,& de polen; ia productiva terminorum , ad fundamentum inductivum relationum : sidem in est pariter Philosophandum. Ad secundum poteli concedi, currere unionis paritaqtem ilic tame, quod sicut υ pro recepta in uno,& terminata ad aliud siet habere duci extrema, at unicum ni re subiectum, de cum υnicis termino ; se & relatio recepta in uno,&terminata ad aliud,du extrema dicit,at unicum
stibiectum cum vnac termino. v
ρὸiatis ' Ante difficultatis resolutio nem a o rtendum est ex Doctore nolirci in et s. Praedιcam. τε . ad primum i να- dlios Aa
rest , quod non loqui ur hille de intrifilectaeonstitutivo relationis; nam G eo ni e nec terminum, nec sundamentum esse ne speciei scantia,& constituentia,cum relatio si a ei dens realiter ab utroque distinctum. Se bcum relatio inter omnia entia sit debilisitulmum ens,eum sit sola habitudo duri rum, de ita minime cognoscibilis in se, noscibilior a rem, secundum quod informat ea, quorum est habitudo,ideo i nquirimus de specificativ,extrinseco, ab extremis nobis noto, quodnam se ilicet si in litium, a quo,veluti a posteriori,ivnam relationem variari in specie, deduceret possimus; an sit fundandi ratio, an veternit inandi sit. In fine sensu exagitatur dissentias; Inam aliter nil sundamentum, nee terminus Prosunt,eum intriti se speciscetur,& individuetur a sua propria entitata Iprinia,S Mitiamo constituatur in specie relationis sor malis Per
430쪽
per resipectum . I ; secundum quod prae eaeteris praed amentis manet distincta 1 3 His ita suppositis,varie resolutiones formantur,nam aliqui tenent speciem ex sundamento indicit a j ex termino et alu vero, mediam praestimentes viam , existimant, nullam esse regulam fixam , sed tam ex fundamento quam ex termino posse dignosci. Ultimum videtur rationabilius,& vj etur a nostris deduci ex Scoto usque adhuc citato. Potestv dgariter su deri;quia calor producens alium calorem , di it relationem similitudinis , dieausae cum illo: sed tales relationes disserunt specie,& non propter terminum,qui in specie, numero est idem a sed propter modum sun- dandi , cuni respectii: relationis similit dinis ratio suodandi sit unitas ,& respectis relationis cavsae sit entitas cyusae, actionem
praeseponens:ergo iam ex termino Molix inti
eitur specificatio. Deinde alli ut quatuor v. g. dicit reinionem adaequat etsi militudini, ad album ut quatuor ,& eodem ut quatuor albo mammte , eosito pro termino albo viduo , non dicit adaequatam similitudinis ra tioo em sicuti null9m dicit, nigredine politapto termino t Vrsto nec ex fundamento potest
si a deduci specificatio Dices, quod variatomo extremo,Variatur Se aliud ,de sic ab utroque specificari. Permittam intentum ; eo tamen permisso, nil contra no , cum tune rei
tio ab utroque posset speeificari ri asserim ut enim de per se , nullam regulam polle sixe realneri ,ut ex aliquo determina tr colligatur. Hinel
liqua solent opponi,quq ommitto,quia PT cedenti annotatione intellecta , Deile potiunt. dissolvi.. 3 ficultabir re talia Mi proprietateri Huie dissicultati solet reia ponderi quatuor esses se ilicet primam,habe- ire eontrari meetandam, o Fere magar,ominus: tertiam, dici ad convertentiam equar
Um Urse Mina ra. Pro decisione primae proprietatis est breviter advertendum , qu epor esse oppositionis species, scilicet, relati. contraria, contradi storia , & privativa: de quamvis omnis contrarietas sit oppos
rio, non autem εconverso . Exponendum ergo
innit in quo sensude relativis contrarietaa dia
i s Resolvitur iuxta Scotum in D etc. iPradicam. quod si contrarieta stricte iunia tur, relativa non habem contrarium, nigra. t onὸ sundamentorum. Suadetur prima pars alis eo et quia in rebus ad quas non est per se motuς , non valet esse contrarieras propriό
dicta, nam bie sit per per motum; sed ad TeI liba liuius praedicamenti non est per se motu, ex s. Phys. ergo. Tum , quia contraria sunt proprie , quae sub eodem genere maxime dis tant, & ab eodem subiecto mutuo te expellunt ; sed relativa vise , non sic subicistum;
quam terminum respiciunt. ergo. Secunda pars
Lia detur ex Scoto ibi; nam albedo, & nigredo proprioc'ntraria dicuntur; sed in ei, si ilitudo, Ac dissimilitudo fundantur: ergo rationesundamenti contratia dicentur. IdEm potest seu losopliari de similitudine ut quatuor, in compatibili eum similitudine ut duolet quae intrarietas stat ex parte qualitatis albae, dcubi oris in eodem subiecto. Compatitur cum praedictis, contra ristatem larget sumptam dare relativis. Vide iii ista de quantitate, ubi de eius proprietate pri m. Aliqui Sectistae, hane largam crintrarie em explicant dicentes,quod oppositio con uaria large si impia ista; i uter duas sol mastixoqinvicem in eodem subiecto se compatientesa sed una form relati v non compatitur cum alia respesii eiusdem ut paternitas,dc filiatior ergo tales , larga contrarietate Dpponunturi
Sed in hii parum siste, prout Scotiis in sinu notat dicens: propter hoc videadetur dicendum , quod tum proprietates peraecidens insent relativis i nee obstat Authori. ias Aristot. inconrrarium τ' quia nil υidetur seeundum Propriam opinionem determinare
de relativis ante illam partem, ubi incipit ima
probare primam notificationem relativorum
i 7 S unda proprietas esse suscipere
magis, ' mιnus, circa quam consimiliter lo quitur Scotus resolvens, quod nulla relatio formaliter, de seeundum se suscipit magis SepSuadet a :quia si relatio proprie sit sciperet ma- isye mitius, ad relationem per se est et motus, ne ipsa foret forma divisibilis habens partem post partem; sed id est contra Aristot scap. : ergo. Secundo suadet sic quia si in sorma relationis est et suscipere magis, & minus, relativum di,'umsecundu m magis , per se re serretur ad duo : . sed consequens est contra
tem, quod idem bis reseratur, id est, ad duo
ergo. Consequens suadetur ab Seoto: quia si aliquod relativum susciperet magis,& minus, tunc tale relativum per se referretur ad ali-uid dictum fecundum mimis , secun iam eamdem sormam , dc praeter hoe ad illud , ad quod tale relativum absolute dicitur,v.g. simitius, diceretur per. se ad minus simile , & ad aliud simile , M albiur ad minus album, & ad aliud album: ergo. Itaque stabis