Scotus philosophicus, antiquorum sapientia exquisitus, et virorum nominatorum commentarijs, noviter narratus. Authore P.Fr. Ioanne Perez Lopez, in seraphica observantia lectore iubilato, ... Tomus primus secundus

발행: 1687년

분량: 577페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

471쪽

M. Disinctio II.

li directum , nee univ ό eonforme, sed solum negative, & materialiter se habens; quia propositio sormaliter , & directe non com mensuratur cum illo, etsi illud praesuppositive se habeat ad ii lud ede, ex cuius consor mitate propositio est vera. Itaque directe,positi-vet,& uniformiter illud esse,concretum raζι ne,est v ltimum significatum propositionis,ita ut nil ultra illud possit significari, prout a propositionis habenda eonformitate exigitur. Noto etiam,quod nee ilIud esse deficit inobi ecto propositi in is,etsi modificatum ratione ,quod posset sufficere, ut ex omni parte illud obiectum propositionis consormabilis sit

vltimum.

3 s Ex dictis ab exemplari faelle alterius

Propositionis normam percipies. Itaque diis ei mus , quod in hae propolit one , homo est animai,vel Caesar est nomo,abstrahitur a iasare,qui fuit vera ratio suppositi humani ,&sie ab omni statu abstrahitur vera natura humana , quae unitate abstractionis informata, nee dicet potius statum existentiae, quam pota sibilitatis i sed omnes status uni sermiter,

quoad connexionem praedicatorum eoncerianit: unde, illud esse positive, de realiter, non potest esse euicumque statui commune , quia vel debet esse solum possibile, vel solum aeis tuale; sed tamen abstractum a quolibet, erit verum , & sie in quoeumque verificabile, ut supra diximus de natura. Resol at igitur inistellectus veritatem huius Propositionis,homo est animal t equidem ultimus terminus eo formitatis erit natura ab omni statu praeelsa, de omni statui per eam parationem commuia nit; quia si resolvatur,quod eius determinatus terminus sit solum homo existens , praecisa existentia non erit verum dicere, quodlio. mo est animal , quod est falsum ex dictis su peri insim aliter est discurrendum, si alius sta tus deterii inares resolvatur. ergo debebit diei, quod terminus υhimae eonforrnitatis illius propositionis, est terminus omni statui eo munis,ita ut ratio speeiaIis status, sit illi te

mino extranea , ut diximus in cy a.

3 6 similiter hee propositio, Caesar est

homo, dum Caesar sumatur pro natura conis

repta ut haec, subiectam illius propositionis it υerum esse suppositi Caesarei. ab Omni differentia existendi abstracti. Fiat inde res Iulio; erminus, quo oratiri dicebatur vera, erit esse verum suppositi,esse obiectivo insommatum t quin id aliquid impediat , quod tam

esse suppost quam esse naturae enuntiataeis p naz non repugnantiam extra esse obiecti

Tum quia tametsi indirecte, difformiter , dc negativό,illa non repugnantia sit id, in quod pessit fieri ultima resolutio;sed positive, diis rectE,8c prout attinet ad id , quod propositio

uniformiter exigit, v Itimus terminus resoIutionis erit ilIud esse obiectivum, & praecisione informatum; & ne molestus inficiar, habe prae oeulis praedictiam exemplar, Sc haee, te plura alia ad illius normam philosophare eurabis. Idem philosophabis ex fide theologica

apud tenentes. Se certam ab author itate asse

toria, & revellatione , vi ab ultimis obiectis formalibus,tta,vt sifiat resolutio certitudinis, non fiat in Deitatem ex eonformitate actus,

etsi Deitas sit radix, aqua illa obiecta di manant; quia sic Deitas solum se habet ut quid mater tale, no de fidei requisito quoad assev rari: sed de requisito praesupposito ad obieeta fidei, quoad materiaIiter esse. Nota haec, quia sunt similia. Neque ex his inseras, quod si militer possit philosophari de esse eontigentium in esse obiectivo completo; quia est dita par ratio,vt in eaeest. I. abundό liximus; ab

tractici enim vim veritatis solum retinet in suppostis,ad suum essentiale commune cot paratis,ut recte notavit Seritus ibi. 37 Seeundum oppositum , quod eontra stabilitas resolutiones potest adduci,desumitur ex signifieato enuntiationis erga conti gentia. Dicetur ergo,i quod dum enuntiatur, quod Petrus currit v. g. haee propositici nunquam poterit esse vera,nee falsa, si veritas,vel salsitas stet in eo ormitate signi ad rem siese habete;quia res, ut in se habetur,v.g. Petrus prout existit eum cursu, non attingitur Perillum actum;qu a quod attingi potest , est, quod est ab illa oratione significatum; sta

existentia eursus in Petro,vel cursus , ut in existens, non est signifieatum illius orationis; quia alias Petro non eurrente , illi orationi deficeret siqnifieatum,cum deficeret existentia cursus in Petro, ergo id, quod in se est terminus illius actus , non attingitur , ac Proinde non erit salsus,tiee verus. Exponitur ,& COnfirmatur disseultas ex eo,quod in his, & consimilibus eminitationibus, earum significatum

sit semper idem; quia significatum , si semper

idem non sciret, sed variaretur ex existentia, vel non existentia obiectit externi, sequeretur, quod Petro externe non currente , n n Aret falsa haec propositio,υ. g. Petrus curru , quia eum , Petro concurrente, varietur signifiearum,utpote illud , quod erat Petro currente, Petrus currit, seret orario conformis Petra non currente,quia signifieatum huius Orationis, Petrus currit, eum foret diversum non currente Petro , non disconformarerue eum

472쪽

Dὸ Enuntiatione.

Petro non currente : quare dicitur ab oto, citato in dist. I. q. a. st 3. quod vi oratici pri Rit dici vera,vel falsa ex consormitate,vel difformitate ad rem , ut ei ,vel non est, debet oratio idem significate , sive res sit , siυe non; aliter enim,ea Je ri oratio non pollet quandoque esse vera , Ic quandoque elle falsa , vi ex Philosopho recitat ibi Scotus t ergo significatum non est res ut eth, sed rex vi intelligitur,& ooi ctive existit; quia solum sic res elesemper idem significatum t ergo consermitas oraticinit ex relatione signi ad significatum, non est eo formitas orationis cum eo, quod phv sice res est, vel non eli. ιι8 Respondebis, quod dum dieitur, significatum esse semiter idem , tune prci fgoi eato i itelligitur elle obiectivum, & intentionaliter existens , ex cuius elle significati eonsor mirate ad rem ut est, oratio dic tur Uera: unde siquis eatum , quod est idem, ae esse cibisiective existens semper est idem ἔ cum quoecipat itur , quod ratio sit determinatu vera,

si si in se, ut senifieatur elle .& determinali falsa, s .i significatur esse, in se n5st. Fateor,

se de here orationem este determinate veram,

vel salsam, sed tamen instat oppositio; quia si seni fiearum , quod semper est idem , sit illud

este obiecti uniri, seu res ut intctionaliter exis.

eens,inquiro, illud esse obiectivum, vel est .l-ximum significatum , vel non ἰ Si non sit ultimum fgmfieatum i ergo quia res prout exi tens sienificatur ab illo esse obiectivo ι sed rex vi existens non potest significari: quia in tali casu, faeta transmutatione in existentia rei, quae erat siqnifieatum fieret transmutatio in inratione significante , quae Ndderetur non

signifieans cum significatum non daretur: eris

stri Si illud esse obiectivum sit ultimum fgHiieatumrergo resint externe existens extra it

lud esse obiectivum, non et id, quod significatur ἔ ae per eun sequens veritas non poterit

elle in relatione signi ad ultimum signatum.

vel vera.

39 Vpponendum est ex Doctore nostro in quodl. r .inprs sentiquaestione loqui de propositionibus futuri contigerilis ante cim ne disinum decretum ς quia quoeumque Dei decreto posi io, si efficacitee formetur , adhuc circa even tum maiorH ςcinti ngentiae, una, aut altera

pars illius debebit deereto determinatό eo respondere: quod sufficiet , ut ab eo quod res

erit,uel non erit determinate , oratio eam so re,vel non fore signifieans,vera, vel falsa diis catur. Loquimur ergo de contigenti ante omne decretum efficax, sive absolutum , sive eonditionatum:& loquimur de eontigenti lavi tu . non depraesenti,quia de praeienti , una, aut altera pars debet esse vera, tum m propositionibus exprimitur contradicti a , quod ra dieatur in illo princ pio, omne qued est, qua-do Ustc.de econtra, omina quod non est uά- do G est ecesse πῆ est,que recte expeduntur praeelarissimo nostroAntonio Andraea supra 1. Periher. inevolis.vit vers evenit d icta

pro occi ui paul6 infra id ipsum exponens ait, quod es sit certum , quod sicut res se habet adesse sic & ad verificati, quod si sit actualiter in presenti,m se ipsa habebit,a quo si veritas:&ec citra futurum eontinges , cum in seipso n6 sit, sed in causa,& in causa,quae non mastit se habet ad esse,quam ad non esse ἰ quRre ab eo, quod habet, neutra et it Oratio,cum tam in se, quam in causast neutrum ab eo quod est. His ita expositis, di in soluti ne aIgum. exponendis adhue.

e rigens affirmantes,sive negantes , nee MAbere determinatam veritatem, nec falsitatem, sed esse neutras. Formatam resolutionem genua nam elis apud Scotum , absque dubio existimavi, tum vidi nostrum Celeberrimum Scotillam Antonium Andraeam,tum Aristotcquam Scoto fidelissimum. Infertile etiam satis iteraliter ex iacito in 'modi, temens, ois positiones contigentes ante decretum dici, num esse neutras. Nee aliquid iuvare videtur pro altera parte expositici nia ei Antonii Grossci,qui in disertat. p. elucid. s. asserit ιquod determinatici veritatis Potest desumi, vel ex parte obiecti, vel ex parte nostri a fluus ex parte obiecti , erit propositio determi nate vera,vel falsa:sicuti si ex porte actus nostri rat neutra, &' dubia , eum quoad nos deisereti inscios,nullam possit dari motivum , ex quo determinatae resolutionis simus ecin seii quare dum Motus ait, neutras esse,debet exponi quoad nos; non autem quoad realitatem obiecti . Miror tam leuem expositionem apud ingenium tam eximium. Primum; quia usque adhuc, semper , de quando Scotus secie de υ ritate sermonem, nunquam deter mi nationem veritatis ad nos retulit, sed adsicuti re να-

vi fleantur tot nobis superius exposita. Macundum;quia si neutralitas deberet quoad nos intelligi, inconsiderata: diceret Scotus, qo d

473쪽

Ass Distinctio II.

ante omne decretu erant neutrae, cum quoad nos adhue essicaciori decreto posito , neutraesint, eum & decreti essicacis positionis simus in seii:& deinde adhuc talis positionis conseij, versus quam partem tendat positιο , maneamus ignorantes. Existimo ergo , sic Scotum resolυisse dissicultatem , sicuti de facto dubitatur a nobis a de facio enim neutralsas quoad nos, nemine dubitatur; sed neutralitas ex parte ob)ecti, est adhue dubia apud

omnes,cum nec ipsi, nec nos possimus habeare evidentiam , εcillam fidei ter. itudinem, circa quaesti resolutionem;an scilicet, affirmatici de eontingenti , ex contonantia ad obiectum,determinatam veritatem,vel salsi. talem indue attergo.

x ltesolutio , tametsi nullo melius, quam argumentorum solutione sit propugnandam elarius exponenda, potest tamen suadet primo ex illo Aristot. s Ethac. c. s.ct. g. vbi considerans contingentium futuri iationem , velut ι si a decreto Dei foret nobi iacum praecisus, ait, quod si in propositionibus futuri eontigentis esset determinates veritas, aut falsitas,omnia evenirent de necessitate; &sie non oportet consiliari, aut negotiati; aeper consequens , quod tota humana politica esset frustra; sed hoc est falsum:ergo illud ,uta pote esse i ndeter minatum, est verum .Corro

horatur aristotelicuna dictum : quia si propositio de suturo contingenti ante divinum

deeretum esset vera, Deus decerneret necessarib 3e non libere, illud obiectum; ac perconis sequens veritas 1llius propositionis tolleret divinam libertatem,eum ante deeretum foret vera propositio:ergo.

1 Respondebis stat i m , & novissime eum Grosio , dicondo , quod i it ud obiectum

esset indeterminate extiturum, non autem de terminatό; ait enim, quod existentia obiecti sutura,determinatur a divino decreto; sed ad veritatem propositionis non requiritur determinata existentia , neque suturitio obiecti

pro illo tunc,pro quo propositio fit , sed pro illo tune , pro quo copula significat. Quod, inquit, patet; quia non , mplieat,quod ante divinum decretum, haee propositio sit vera:

Mundus erit umor, a u mundus dei ermι-nabitur, quae non important actitatem deter-m Inationem. Sed contra; quia quomodolibet sit,indubitatum est,quod ab eo , quod res est, oratio dieitur Pera; sed apud ipsum existentia rei est indeterminata tergo & indeterminata

erit veritas orationis.Contra deinde;ad vertata tem propositionis non requiritur determinata existentia pro illo tunc,pro quo Propositio fit, sed pro illo tune,pro quo copula significat 'ergo vel pro illo tunc,pro quo propositio fit,nil propositio significat, vel significae

pro illo tune , quod existentia sit in determinata; alias si quod sit determinata signifieet, idem significabit,dum fit,ac id,quod pro tunc copulae significat. Tum etiam; vel pro illo tunc, pro quo copula signa ficat,datur decre tum, vel noni Si si tollitur difficultas. Si nonrergo vel pro illo tunc,pro quo copula significat , non ponitur determinatio futurae exista tentiae,quae requiritur ; vel cum decretι praecisione, potest compati rei extiturae determi

natio.

AE 3 Contra .ex eo , quod praedicta ratione nunquam soleatur nostra posita ratio, ut pote, quod posita determinata veritate, Deus libere formet inde existentiae decretum.

Suadetur ex ipsa propositione Grossi; quia si ante positionem divini decreti haec propositio,mundus erιtfuturus,essct verae, haee alte ra propositio, mundus non erit futurus, esset

falla; sed ex quo haec ellet salsa , ignoro: ergo& ex quo illa esset vera. Suadetur minor;quia ut illa negativa esset falsa, requirebatur,quod esset mundi suturi determinatio; sed ante determinationem non datur determinatio,alias ultra primam Deitatas determinationem proia cederemus:ergo ex quo esset falsa , recite ignoro. Deinde propositum directe suadendo, se contra arguo: si illa propositio, musdus erit futurus , esset ante decretum Vera : ergo eadem illa propositio ante decretum non

pollet esse talia: sed ut possit non esse faIsarequiritur, quod oppositum illi futuritioni

non possIt decerni a Deo , quod est salsum. ergo. Convincitur falsitas ; quia ante decre tum praeseinditur Deus in sua voluntate liberis rimus; alias, non scirent decepti, qui mundi necessitatem defensarunt, eum dc ipsius de ereti positionis, Catholici necessitatem deis sententi ergo.Quod si ante decretum illa propositio sit vera determinate, non possit esse falla,convincitur etiam;quia si posset esse sal sa , estet, quia ante decretum posset contra dictoria futuritio decerni tergo dum ante decretum est vera , id eiὲ,diun non est de futuritione mundi decretum, sed est solum posse ponere mundi futuritionem , est dicendum, vel quod ante decretum non potest esse falsa:

υel si possit esti salsa,est dicendum,quod sicuti petest esse falsa . quia potest non suturitio poni, solum similiter erit vera , quia potest poni

futuritio:ex quo sequitur intentum , Ut pote, quod determinate nec esset vera, nec falsa,

eum se esset vera,seuti posset esse falsa; quod et h

474쪽

tue scita expeditio virtutis indeterminatae , 3c indifferentis.

Potest deinceps pluribus aliis probari

resolutio. Primum;quia non minus elle,debet supponere absoluta ,& determinata veritas noli rorum actuum,quam suppositum ab actu abs tuto divinae eognitionis; sed actus absolutus divinae eognitionis, ut est ille, qui die iatur visionis , supponit elle rei determinatum decretoc ergo. Sreundum;quia propter quos unumquodque est, illud magis eli; sed ei e verum orationi et est propter ei te rei, v. g. v luntaris, & haec in suo principio non habet

determ Inatum esse erga esse situm d ergo actus ab illo elle denominandus in esse veri, non habebit magis determinatum esse erga veritatem illius. Tertiu; quia inspecta voluntate iecuniadum se, solum est verum dicere , quod amaiant et non amabit; & solum est fallum di cere, quod nec amabri, nec πω a ιιι et ergonee dicere tantum , quod amabιι, erit deteriamin γte verum et nee diaere tantum, quod non amabit, erit determinate falsum. vel meliu, sier ergo dictiim unius partis earum, nec erit verum,nee salsum,eum utrumque, modo dicto, requiratur , ut determinate sit fallum,uel verum. Quartum; quia si oste futurum eomparetur ad causa in eontingentem,ncin magis

eius positio, quam non positio est debita eonia tingentiae cause, quam sit debita positio pro- arietari ,vel eius non positio respecua essentiae in illo priori indeterminationis ad proprietatem: sed in illo priori,nee est determinatε verum,nee determinatό falsum, quod ellentia hominis v. g. st risibilis,vel non risibilis;quia est iri statu praeeisionisi ergo a simili in alijs,

eum sint in eodem statu . Sed haec omnia solutione oppositorum melius explanata utur.

quibus melius resolutio adaptatur. 4s ljei es t. ante omne decretum

L I divinum, hie disiunctiva cst

vera , vel mundus erιr, vel non erit; nequit esse vera per omnimodam consormitatem eum obiecto et quia implicat, quod seeundum utramque partem obiectum sit eonMrme rergo seeundum alteram partem debet esse eonformis: sed necessaria Meritas II- Iiuq disiunctivae nequit pendere, nisi a contradictione vim usque extremi, ex qua contradi

cti ,ri est,ut alterum ex illis poni debeatrerm si militer a eontra .lictione quaru m propositionum necessarib manebit veritas unius,& falsitas alterius; quia esse , & non esse, non magis admittunt medium inter duas propositiones, quam a unica complexa. Confirm.quia supinposito , quod praedicta proposito posset pro

ferri ante omne decretum divinum , etiam posset intellectus reflectere supra illam propositionem , dc alius iudieare illam veram secundum partem asst malivam, alius ver6 tuis dicare veram secundum partem negativametune istae propositiones reflexae essent deteris minate verae , aut falsae; sed quaelibet earum terminaretur ad kIum v mcum obiectum, de ad alteram partem propositionis disiuncti υae eonti ad ιctoriae t ergo propositio terminata ad solam unam partem contradictionis ante omne decretum diu num est determinat ό ve Ta,vel falsa.

Αο Respondendum sentio , emeedendo

maiore,& distinguedo minorem; nequit esse vera per omnimodam eonformitatem indeterminatam cum obiecto, negatur; per omnimodam eoniciemitatem determinatam, Conine editur. Consequens deinde distinguorseeu dum alteram partem debet este consor in is inis determinate, conceditur; determinatet, nega-gatur. Itaque dico, quod illa propositio est

vera, iniis di necessario vera,eum etsi sola una pars semper dcberet esse In fallibilis, Mutiquod homo est animal rationale, rei verum dicere, quod mundus erit creandus, vel non creandus; sicuti nunc , etsi homo non possit non esse animal rationale, est verum diisere, quod homo,vel est animal rationale, uel nrita est animal rationale; ted tamen est haee differentia, quod etsi illam propositicinem esse --ram concedamus, no tamen eam concedimus

veram ex aliqua parte determinata, sed deis herminat E ex indeterminata; quo pacto, nec affirmativa determinatε est vera, nee negarlva determinatό est falsa uta vi in nulla deter minatε sit veritas,vel falsitas,sed est determinate veritas in utraque indeterminate,hoc est, vel in una vel in altera. Vnde diximus, quod illa propositio erat vera per omnimodam Hissormitatem eum obiecto ; quia veritas illius propositionis , non est veritas huius, utpote,

mundus erιt ; nec est veritas huius, utpotε, mundus non erit,sed est veritas huius, e, vel mundos erat, vel non erit,cuius propositionis x erae obiectam , non es futurum m Ndi, nec 'tu am non eis mundi: sed est utrumque in determinatό, utpotό futurum esse munZ , vel futurum no nasse mundις hoe enim totum, est obiectum , eui consor- matur tota illa propositio, utpotε, vel mundus erit, vel mundus non erit. Sic t ecp

test diei verum , quod voluntas amabit,

475쪽

nee potest diei vestam , quod voluntas non

amabit; est tame verum, quod voluntas amabit,vel non amabit; quia se, indivisibilis in- disterentia ad inrumque est cibiectum. 47 Et ratio pro hoe respondendi modo potest esse , ouia in talibus propositionibus iam mutatur tensus quaestionis: existimo quidem ,quod ipsae non lunt contingentes; sicuti

nec contingens est earum obiectum, quod est neeessarissimum , ita ut talis veritatis obiecistum sit metaphvsieum τ non autem physicum,& dependensa eausis effieientibus, ut est elle futuri eontingentis , est ea quod propositi num veritatem indagamus. Quod enim fieobiectum metaphysicum,& insallibilis,atque ellentialis eonnexicii is, deducitur ex pi .ribus. Deducitur prim6 ex eo , quos omnibu causis repugnantibus,1 m s & prima ,esse illius

cibiecti nrin deficiet, esto status possibilitatis non defietati im6 & statu pcissibilitatis deficiente , erit sterum , quod erit, vel non erιt.

De lucitur seeundo , uuod illud elle sit me istingens ex eo , quod illa propositio debeat elle vera , quidquid fiat i scuti quidquid fiat

erit verum, quod homo , vel est animal, vel non est animal; q iae eonnexio est signum metaphvsiei subiecti, ut late diximus supra. Dedueitur tertio ex distinctione notabili a propositionibus veris esit ingenter;lieet enim haee propositio , Petrus eurret , sit vera , quia emeaei ter determinata a Deo; sed tamen una, aut altera potentia ad eontrarium solet peris mitti,sive remota sve thom istica , ut in actu phusice praemoto,sive l igiea ,3ee. Sed in illa

altera propos ione,utpote,vel mundus erit, vel non erit, nulla potentia in eo nitarium est

exeogitabilis, sicuti in praedicatis metaphysi-cε eonnexist ergo. Q arto,quia licet non sit determinatum, quod mundus erit, nec sit determinatum , quod mundus non erit, ut an te omne decretum, & determ i nationem ex i ta timo debere dici: ab omnibus , est tamen de terminatum , quod mundus erit, vel non erit, ita υt ei rea hoc esse obiectom , non proceis

dat De usi iberό, sed necessari6 , sicuti vi ino sit animal, ubieumque sit homo rergo da tur diversitas in his, Ae similibus propositionibus ab his , de quibui loquimur ; ne cinvariatur sensus quaestionis .cuni hine loqua mur de obiecto ab omni determinatione praecisa.

8 Itaque existimo , posse resolvi , nos

tram eonclusionem illaesam manere; quia li-eet non sit verum, quod mundus erit , nee quod mu dus non erit, quia neutrum habet

esse determinatum pro aliqua temporis diis rentia ; sin autem εrit verum quod mundus

er It, vel non erit , quia pro omni temporis differentia habet elli determinatum , etiam prohoe mine,in quo est. Similiter dieo,quod licet hxe propositio,mundur erit, e sie quaevis alia eontingens de esse ncin determinato, nee sit vera , nec sit falsa , erit tamen verum, quod vel artifalsa , vel vera εἶ sieuti & erieverum dicere de illa propositione, quod nee μι vera, nec false. Idem di eo de illis proinpositionibias, quae non sint eomplexae , est 6 esse, di non esse et ea indὲ visibile respiciant. i 9 Dices: ergo quod mundαι erat,deter minate est verum, vel non est verum. Dieo, quod haee propc si io, mundus erιt, nee est vera,nec non est vera : nee id sequitur ex dieistis. Rat o et i quia obiectum signifieatum per

illam prop ,stionem , mundas erit, non habet esse determinatum; quia nee est determinatum,quod erit, nee eth determinatum,qucidnon erit; de se, nee est verum, quod erit, nec est falsum , quod non erit, se , nee habet esse non Urum t ex dictis ergo solum insertur, quod sit verum dieere, quod est verum,quod illa propositio nee sit vera, nee sit salsa , seu non vera; quia obiectum talis dicti est deter

minatum; quia eo ipso,quod non determ i intur haec propositio, mundur erit , d terminatur obiectum illius alterius, utpote, quod hae propositio, mundor erit , nee sit vera , nec

non sit vera; si que ab hoe obiecto determ iis nato est verum ditere, quod illa propositio nec elt determinate vera , nee salsa , seu non vera; resprctu cuius dicti est determinatum obiectu m,propositio illa,quae erat obiecti inis

determinati.

so Dices aliter: in aliis propositionibus, quaeὐis sola est determinat vera, quin ad

veritatem earum requiratur obiectum habens esse ex connexione metai,hysica per positionem unitivam alterius intrinsicό determinain tu mi ergo de sola propositio de contingenti suturo erit similiter vera , v. g. maendus e νιν. Anteeel. patet in hae propositione , mundus est,& similibus, v. g. Petrus convertitur. Haec

instantia faeile solvitur; q ita propositi nes de praesenti signifieant obiectum praesens, quod si non sit , affirmans erit determinatό salsa ,& negans determinate vera: at autem propositiones de suturo sum de obiecto no deis terminato, & se,de obiecto, quod sorte eritι quare propositio negans non potest a dishue diei vera : sieuti ex eo, quod sit de cibisiecto , quod sorte non erit , non potest ad huc altera diei salsai & ε eontra, neutra salinsa. Itaquς ad propositiones de praesenti, ut

476쪽

ut de obiecto determinato, non requiritur ad

veritatem eomplexio earum, determinationem metaphysicam nducens; sin autem ad propositiones de situro, eum determinationem a principio, & esse physico non habeant.

His ita. s et Respondeo ad confirmationem di eendo, illam reflexionem non posse negari supra quamlibet illarum propositionum; exi

timota inen ambas propositiones reflexas,esse determinate salsas, sic intellectas, v. g. assi rismat aliquis, quod mundur erit, 3c aliquis, quod mundus non erιt, & deinde primus reflectens supra primam , ipsam habens pro oblecto asserit per reflexam , vera est ρηνοβισι sanismartiva , de sie alter asserit per aliam, quod vera est negativa , in quo easu videtur poste diei,quod Otraque reflexa est salsa; quia prima reflexa affirmat, quod affirmativa di recta est vera,quod est salsum,quia prima dia recta nec est vera nec est salsa, Se se aliter se habet in se, ae affirmatur esse, siquidem quod

nee est verum, nec falsum, non est determinate uerum. Similiter feeunda a firmans, quod negativa est vera , videtur falsa propter

idem ivnde similiter debet diei,quod esset salius affirmaret, quod aliqua ex direetis seret

salsa; quia quaecumque ex directis nee est vera, nee est falsa rergo asse mare, quod aliquaerit salsa, ellit salsum , prout sie intenderetasEt mare , esse se Isum id , quod nec erat verum,nee salsum.

s r Deinde adverto,quod si per reflexi

nem affirmaretur de suturo , neutra reflexa foret vera,nee salsia,v.g.siquis diceret, ρroρο- pia af lamans mundum fore, erit vera,quia

hine non ines dictum obiecto sibi praesenti, sed refertur ad obiectum adhue non determinatum, sicque, nec potest diei, quod determinata sit verum, nee salsum, sed quod indete minatό est utrumque , & quod determinatό erit aliqua pars ex utraque. Neenon si alia eupias, poteris ad praedicta respondere, seuti noster Antonius Andraeas' ad hane propositionem, te fore aIbum, est verum ,respondet; d iei potest,quod determinatό nee est vera,nee

salsa quia,ut recte Scotus praevidit in e vasti. a. Peraherm. Ueritas enuntiativa est mensuranda,& inserenda ex ultimo signifieato. --

de quando aliquid est signum alleuius, quod aliquod est adsue signum aIterius, abi e altero , quod nullius est signum , est omnium

praecedentium signorum inserenda veritas; quare cum propositio ress xa sit signum enutiativum directae ,& directa sit signum enuntiativum ipsius rei, quae nil ulterius significat, sed est ultimum obiectum,ab istius esse est in.

serenda veritas directe , de reflexae ad ipsum tendentes: seque,siquis dicat, Petrum fore aI-bum, & deinde alius reflectat ,verum est, P trumfore album , haee propositici etiam erit in determinatό vera , cum sit etiam relata ad ultimum designatum , euius esse est in deteris minatum; quare non poterit dici , quod sit vera,quia si tό non ponetur albedo; nec poterit diei salia,quia sortό albedo ponetur ,&sie illud dictum manebit verum. Elige,Anod malueris; quoeumque electo satisfacies; servatamen in electione intentum contra te arguentis.s 3 Obi ieies z. ante deeretum divinum si postri diei , Deus faciet decretum de creand mundo,illa propositio foret vera:ergo simi liter propositio affirmans obiectum decreti an in te ipsum decretum esset vera. Patet anteced. quia divinum deeretum non habet esse futurum ab alio decreto, ut supra diximus: ergo propositio affirmans decretum ante ipsum decretum, quod quidem postea re vera fieret, non penderet ab alio decreto ad sui veritatem, sed solum a sola positione decreti: ergo simi Iiter propositio affirmans obiectum. Cois

firm. quia veritas non est conformitas cum causa ipsius obiecti, neque aliam causam requirit , nisi obiectum secundum differentiam temporis importatam per copulam; sed obi ctum supponimus, inquit novissime Grosso quod secundum disserentiam temporis imis portatam per eopulam, est conforme,ant di formet ergo propositio illa est vera , aut falsa

ante omne decretum divinum.

s Respondendum sentio negando ante-eedens;quia adhuc ex suppositione, quod illud dictum foret expedibile, nescio ex quo determinatam veritatem posset habere , cum post insta ns, quod concipitur , posset Deus mundi

ereatiΟem non decernerer unde illud dictum non seret verum. Sin autem pro facere de

cretum percipiatur , praeeisε decernere , sive

ereationem, sive non creationem,tunc verum

erit illud dictum; sed illud, ut iam dixi,habee

obiectum esse metaphyset , dc necessarii, ita ut Deo non sit liberum , eum Deus decernere debeat,praecipue apud tenentes,quod nodatue suspensio divini actus; necnon tenentes, quod aliquod possibile, manere tantum possibile, proeedat ex decreto supra esse possibile, addens Iu νῶιum; de quo in proprio loco. Itaque dieci , quod etsi decernere sit determinate ne-eestar tu,quia Deus se speius,&ab om ni decreto precisus non potest manere, saltim in sentetiaco muniter negate in tepore decreta; sed tameMium 2 de-

477쪽

decernere ereatIonem est inditer minatum,& sic in determinata veritas, & similiter est in determinatum non decernere illam. s s Ad confirmationem respondeo dicendo, verum elle , quod veritas non est consoriamitas eum causis ipsiuet obiecti, sed cum ipso obiecto,quod in se esse, enuntiatio significat; sed tamen obiectum secundum se eontingens, de ad virumque indifferenter apere hensum, nullum esse habebit determinate , nisi supponatur eius indifferentia per alicuius causae amonem , vel determinationem rei tuta, oceonte acta , ut ab eius iam firmo esse, firmam habeat veritatem enuntiatio. Itaque dico, quod veritas , etsi non sit scirmaliter consoris initas eum eausis, est tamen praesuppositive, eum requiratur,quod ea usa sit neeestario,isae meae iter determinata ad esse obiecti,ut potisit inde resultari veritas ex conformitate cum illo. Ex quibus infertur,quod esse contιngens, di indeterminatum , Si deinceps ab omni demereto praec sum , nee non solum causas et lamcontingentes praesupponens,non habebit,υnde possit esse terminus a quo oratio possit diati d terminate vera,vel determinate falla. Et ad illud , utpote, quod obiectum supponitur seeundum differentiam temporis, importatam per copulam,esse conforme,vel difforia ea di- eo, quod supponitur probandum,quia supponitur esse,vel non esse deleeminatum,seu su ponitur obiectum, qnod est falsum , quia esse obiecti est adhue inde terminatum pria tempore importato per eopulam, pro quo solum est verum,quod et it, vel non erit determinais

s s miteles 3. nune mundus v. g. est de terminate existens,iaque, de oratio mundum . existere significans est determinate vera: nunc siet sed nil potest esse determinate existens, quin saltim in illo priori ad existentiam ha beret determinatum esse futurum' ergo nil erit sutorum , ex euius esse determinato desinat aeratio illud significans,esse determinatε vera. Relictis aliquibus , qtae diffuse occurrunt, breυ iter respondendo , eoneedo maiorem, &nego minorem,prout intendit argumentum,

utpote,quod foret determinati futurum,illud idem quod est existen . Neque haee responsio potest scandalia excitaret quia deereta divina extiterunt absque futuritione, dum ipsad

creta divina potuerunt non existere non mianus,ae quodlibet esse mendicatum. Hoe dico, ne disparitatem inqui ras. Deinde,si ab aeret no us aliquam ereaturam extra causas produeeret, sore rexistent, quin suturiticinem prae euntem ibi existimem. Tum etiam, quia mhoe , in nullo , quod sesam, minuitur dependentia , nec petricctio rerum , quae de facto

sunt.

s obiicies q. haec propositio, Petrus

manε converIetur, est d,fformis suo obiecto, si obiectum indifferenter futurum sit: ergo ex dictis, nunquam possumus vitare, quod propositio de futuro contingenti sit determitiatέ salsa. Prob. antec. quia ut propositio sit falsa, sufficit, quod eius obiectum sit aliter, ae siganificatur ι sed propositio significat, manε Petrum esse eonvertendam,& hoe determinatό, quia non conversionem Petri non signifieat, dum tamen obiectum sie non se habet , cum eonversio Petri se indifferenter exti tura:ergo semper est difformis suci obiecto. Id eonfirmari potest ex eo , quod si ad eonMersionem erastinam Petri praeiret decretum efficax , id non augeret determinationem signifkationis huius propositio nis, trus mane convertetur, sed idem semper signiscaret; sed obiectum foret in se diversum e ergo quia nune est aliis ter,ae significatur. s 8 Pro solutione huius argumenti revoca in memoriam,quae diximus eum Scoto su prag. 1. art. I. refol. s. utpote, quod ad veri tatem proposit onis de suturo non requiritur,

quod obiectum ita sit stati signifieatur,sed re

quiritur ita sere. Revom similiter in me moariam quae diximus dist. l. a. a. st 3. vlynte, quod oratio idem significat re existente , di non existentet quibus ibi. Respondeci arguamento negandia antecedens.Ad probationem respondeo cor cedendo maiorem, & dieendo ad min. verum esse, quod propositio significat, Petrum mane: convertendum , & hoc de terminate, prout determinate significare , est

idem ae dicere, quod signifieatio sermonis est immutabilis alat Maluenim ide est,sive res existat, sive non exulat, sive extituta sit, sive non sit: inde tamen noci seouitur, quod is determinatetis ficet , quod .llimum significatum significet,lunc iam esse determinatum rquia ilIius determinatio accidit orationi sig-laificanti . ut determinate signifieet et quin ex hoe ppssit inserri difformitas,seu salsitas; quia etsi oratio habeat determinate signiseare

conversionem mane extitutam,& haec determinate non sit extitura . sed tamen eo m salsi ras ,& difformitas solum debeat esse ab eo. quia erit,& determinabitur,non debebit oratio diei falsia , quousque in tempore debit , quod sit signifieato determinate contrarium,

determi turis

s ' Deinde id eonfirmatur ex ipsaeensirismatione in contrarium I quia posito decreta

478쪽

De Enuntiatione. u. II. Mob

ncin determinatur amplius, quod signifieae raticii non aliunde, nisi quia oratio non habet d terminate significare a decreto; a Ii sistri ablato, nil determinatε signifiearet;quod est salsenit ergo quia determinatio rei a Gidit determinationi significationis r & ad illud, quod obiectum foret diversum, potest simili. ter diei, quod esse obiectivum,& signifieatum non sol et di ver lum,quia significatum est res, ut intelligitur , S: haec semper esset eadem: si euti diximus, esse idem significatum, re exi

tente , dc non existente. Dico itaque,orati nem illam significare determinate,conversi ἀnem fore ; non autem significare conversionem determinatam , quod est diversum; dum enim affirmo, Petrum esse eonvertendum mane , hodie solum signifieo determinate sutiliatam eonversionem; led vel mane determinandam , vel hodie a determinatione praeellam; quia quod eonversio sit indifferenter futura, non impedit, quod non sit furura, ita ut fato sum non sit dicere, eam lare: ergo alisque salis state , eam sore , potest determinate affir

mari.

- 6o Et quia scio , quanta sit praedicti aragumenti machina , illud instate intendam in propositionibus de praesenti ; dum enim affirmo,quod Petrus est albus,sie determinata signifieatur, Petra esle album,ae signi Seetur, Petrum esse animal, dum affirmo, quod Petrus

est animal; & tamen,Petrus non est albus, sicuti est animal, quia est albus eontingenter, de animal neeessari s Nune sicitam necesIarta illa oratio,Petrus est albus,significat,Petrum esse album,ac illa altera, Petrum esse animes:

ergo erit salsa , quia quod est contingenter, signifieatur, veluti quod est neeessarium. Vel ser signi Matio est necessaria: sed obiectum est

contingens r ergo aliter se habet, ae signiseatur. Nee valet, si dieas , quod omnis oratio contingenter signifieat; quia arguam ex hac oratione , Petrus est animal, cuius obiectum est neeessarium ,& tamen signifieatur eontinis genterr rgo non est in se,ut in significatione.

Quidquid dieant,dicam. 61 obiicies s. si propositio affirmans,

Petrum scire e .ertendum,nec esset vera, mistis,sequeretur quod vetitas, & salsitas non essent passio necessari seonsequens orationem assirmantem; sed hoc videtur insolitum , imo& repugnans um absque veritate,υel fauit test impossibilis assismatior ergo. Responderi potest dieendo ad maiorem, non repugna e, quod similes affirmationes absque veritatet,v-l salsitate determinate formentur .Ratio est;

quia similes assit mationes non possunt dic isimplieiter , Se determinatis tales, sed solum

secundum quid; non enim affirmatur absoluia tε,sed assit matur ita,ut si affirmatio de re nodeterminata: quare cum affirmatio sit de obiecto , cuius esse adhue est sub indifferentia causarum pro terr pore , pro quo assirmatur, consimilem veritatem , & salsitatem habebit, utpote indeterminatam , quae poterit diei veritas seeundum quid; sicque nunquam illa ase firmatici ab laue veritate proportionata in tuetur. Poten planius responiteri dicendo,uod nulla est propositio, quae pro temporagnifieato per copulam non sit determinate vera, vel falsa i unde , cum oratio de suturo contingeti significet actionem exereendam In

tempore suturo,non autem in praesenti, eon. similiter, tum sempore suturo erit determinate eera, vel talia δ non ver tempore prae

lenti , lin quo sormatur propositio de suturo. 61 Instabis ex oratione, quae etsi sit de praeterito,v. g. Petrus fuit conversus,non habet veritatem de praeterito, sed de praesentit non enim potest dici, quod nune formata proinpositio fuit vera,vel falsa , sed quod nune est determinate salia , vel vera r ergo simili est philosophandum ci rea orationem de futuro, ut etiam habeat veritatem de praesenti. Resia pondeo negando instantiae paritatem. Ratio est ι quia propositio de praeterito non potest habere indeterminatum obiectum; eam enim omnem determin. tionem debet habere,quam habuit depraeseoli, seu ii Iam supponere ι imis possibile siquidem est , quod Petrus determi

nate non fuerit e norsus, et i non conversus,sieque ab eo, quod determinate fuit , poterit oratio vera este , sicuti & posset vera esse depraesenti ab eo,qnod foret .si etiam deeretum firmitet esset; quare,eum supponamus,neque in se, neque in causis obiectum habere deteraminationem , neque illam potest babere v

ritas.

σ3 mi Rus s. omni deeret praecisio, certo cognovit Deus, an Petrus erastina die libete sit eonverte dus,vel non; sed illa eognitio divina de eonversione no fuit indisteres, sed deter minate vetat de vera non solum prcitempore eonversonis,sed ab aeternor ergo &vera similiter erit quaevis propositio nostra illud idem similiter assirmans. Huic argume to respondent aliqui permittentes, quidquid

ad Deum spectat, & negantes quidquid ad

nos. Disparitas ponitur in eo, quod intelle tio divina comprehendat omnes causas secuis das, uantumvis contingentes,& eorum effectus tigno scens partem , ad quam se determinabit voluntas, vel in ipsa determinatione. si-

479쪽

Disinctio II.

libera,vel meminentia suae eomprehensio dis,

vel in alio medio, nobis ignoto ; at ver6 propositio nostra de eon Uersione sutura libera non habet de Praetenti,unde possit determina

tam veritatem trahere,quia omnia med a unis

dequaque sunt contigentia. Sit novissime intendit etiam respondere Diony . Blasco ιι b. s.

6 Sed eontra praefatam responsionem, eximiam sentio violentiam; quia esto cognitio divina fit vera,debet esse vera, quia ce se habeti eminus ver talis , se uti cognolei turrergo et limpossibile , quod se , etiam quaevis alia affirmatio de eodem termino non sit etiam vera. Videantur dicta circa hoe, supra in quast et . re .l. I. quod enim non est, neque in Deo potest contineri; im 6 persectio divinae

eminentiae splendet penes verum continendi modum, nil continens, neque representas nisi serL ando ipsius esse veritatem ; alias futurum inde terminatum , non foret in De contentum. Possibilia ereo,nee a Deo videntur ut sutura, nec sutura videtur estis entis; ita vi solos

illos gradus percipiamus habere divinam visionem, quos deeretum veluti auget. Aliud

enim est, quod nos non cognoscamus verita-

tit medium , & aliud , quod esto si medium,

affirmationi nostrae deficiat. Non cognosce is re,an sit verum,quod affirmamus, potest subsistere ; non autem, quod non sit verum,dum

adsit determinatum conformabile , sive Aeognitio divina,sive eminentia, sive quodvis aliud. 6s Fateor , quod de facto punictum eo nistingentiae controvertentes , non levem relinquunt serupulum in Deitatem; quia,etsi iuxta robur nostrae formatae resolutionis pol sit, &debeat responderi, quod secluso omoi deer to, solum cognoscit sutura contingentia contingenter, ita ut hoc honestemus dicendo,

quod si Deus eontigenter scit , est , quia vulteontingenter scire, eum velit res i lias absque deereto, sed solum in suarum causarum toniat ingentia i sed tamen durissimum videtur, quod Deus ab aeterno non cognovisset determinate omnes contingentiae suturos eventus,

dum de danda gloria, seu de infligenda paena

infallibilem habuisset resolutionem; quae non foret tanti Numinis,si poenam determinaret contra indeterminatos desectus. 66 Respondeo ergo, me praefatam reso- Ititionem formasse, ibi annotando resolutionis modum , videlicet, ex stappositione, quod effectus futuriis ita sit eontingens, & in determinatus, quod nullum esse possit ex aliqua eausa percipi determinatum , sed omnes esseeontingente , etiam primam. Hoe modo diis eo , quod nec Deus posset assirmare eonversionem sie contingenter futuram, quin etiam eius assematio foret in determinate vera: nie id inconυeniret ; quia dum sorte aliud eveni. ret,illa Dei assirmatio eessaret,seque nuquam mentiretur;sed nec determinatis diceret verum ante eventum determinatum , sed daretur in Deo actus a veritate, &falsitale praecisus , sicuti Seotistae rei arrones divinas ab impersee-tὲone , & persectione praecisas fgnamus, quousque eas formaliter intuemur ι dum lamen eas realiter intelligimus, eessat praeelso, & intrat determinata persectio. Si enim non repognat,quod in Deo detur formalitas.qus determinate , nec sit mala , nec bona; nee re pugnabit formalitas , quae nec sit vera , nee

falsa. Haec sentio; itaque si de facto, se omne

decretum exeludatur, idem sentire de facto debeo a existimo tamen , sic non esse res eo nistingenter suturas; quia eam Thoni istae, quam Seotistae eomponimus sufficientiam liberta iii eum infallibilitate deereti: ergo quomodolI-bet effectus sit de facto liber , decretum in alis libile connotat , ita ut ille effectus, 3c nonal ius sit eventurus,in quo eventu ,quaestionem cellare videtur. Non sie eellare vi letur di Riseultas adhuc, sub illa sippositione quaestionem eapientes, sed semper plura vincenda

restant.

QVAEST. III.

An eadem propositio posui transire de vera

infal m. 6 Α Nie quaestionis resolutionem solet supponi, hine non loqui de propositione necessaria,si. ii nee de impossibili; quia eum quaelibet sit

in veritate aeterna,& aeternum sit immutata.

le,est impereeptibile, quod propositio mutetur, sietiti est impossibile , quod mutetur impossibile ' quod neceiIarium non sit tale necessari 6. Quaestio igitur proeedit de pro potatione contingenti, utpote de illa , quae neque semper est,ut necessaria, neque est unquam, ut impossibilis, v. g. Petrus eurrit, Cnristus nascitur Me. Hinc etiam praevenitur ab aliis, quaestionem debere procedere, non de actu intuitivo, qui movetur ab ipsa praesentia obialecti, sed solum de actu abstractivo, qui engnoscit rem per speciem alienam , v. g. dum cognosco Romam , propter humanam re velinIationem , quae mihi Romam representat. Existi m d tamen, hane notam non requiti

480쪽

De Guntiatione. si III. MO

xuitversaliter . eum Inutilis videatur ad ψεri tatem propositionis seri piae, ad cuius deterin

minationem illud motivum extraneae revelia Iationis non requiritur: unde si requiratur, erit ad propositio nes interne formatas, quae non possunt sormari intuito oblecto, contra

eius intuitionem ; de quo dixi satis in lib. i. q. t & alibi. 68 Resoluo igitur, eamdem propositionem sirmalem posse transire de υera in salsam. Ita expresse , 8e liter aliter Mntus in I. Periherm ei tans Aristot. in lib. P adi eam east. desubstan. dicentem , quia eadem

mirino stratio quandoque est vera, uando

que estfama,ctc. Ex quibus arguit Semiis: oratio idem siqnifieans p ,test quandoque esse vera,& quandoqise elle falsa a sed oratio significatiυa est propositio , seu enuntiatio formalis, de qna loquimur: ergo propositio, seaenuntiatio signifieant potest esse, idem si nisi.

ris,quandoque L era qua Lique salsa. Maior et literatis apud Aristot. prob tamen ab Se isto; quia oratio idem significat re eia lente, Nra non existente: sed re non existent ,v g loria res sedet, sorte non sedente et oratio falsa e sorte sede nee est mratim vera ereo oratio idea fgnificanς, potest quandoque esse vera, qua δ' ue elle falsa.Qii ii oratio idem signistret, facta quaeumqu'tra ,s nuratione in re, pluri bus rationibus subtiliter probat ibi semus; via de driata supra in d . r. q. 3. Deinde reliqua ex maioris probatione volae pendent: it Iaenim propugnata, insertur manifeste eiusdemora i nis transitus a quia υeritas enuntiativa, Ee formali sistit in ipsa oratione xt in signotereto eum hoe, idem sit, sive sit verum ex eo,

quod sit, quo)Θ at; siue sit falsum ex eo,

quod aliter si,quod sienatur : sequitur,qii deadem oratio sanificativa possit de veto in falsim habere transi um. 6ς Probari potest etiam ex aliquarsi proapositionum exemplari,v. siquis ante adventum Cli isti formet hane propositione Christus nanetvr,quae perseveret usque a thuc , erit vera ante C, isti nativitatem, de falsa pos illamierari. Sic pilires aliae prop 3sitiones sarrima et solent. Re poletur. Ac novissime i in nys ni aseo dist 24. q. I. art s. quod omnis propositios resfi at, iron solum actionem, sed

etiam rempus sen qu exercetur, ratione verbi sieni fi antis eum rempore i ideo illa , de simili alia propositio, v.g. Petrus currit,vel ap tu i pio senificant toto tempore, quo ipsae

persi erant', nativitatem futuram,& eursum Pelei,υel in aliqua parte determinata, Vel in

deter minata illius horae. Si primum a princi pio suerunt salia; quia assirmant suturitio.

nem rei empore quo iam existit. Si se eundo: vel in illa parte horae veras eantur , vel non lSi primum, semper fuerunt verae: si secundum, fallae:sie omnes promiae modo sunt vere,v.g. Christus nascetur, quia leat per significant naistivitatem mi illi futuram respectu temporis, in quo Propheta illas scripsit, quia non porusunt varia te obiectum.

o Huic responsioni aliqua est exhiben, da satisfactio ι ted in primis arquo sier illud

idem,de quo in hoc initanti est verum dieere, quod fuit Verum,non potest nune elle verum ἔsed servata perfecta intentione prophetiae potest desinite Eeelesia , quos illa propositio,

Christus na seetur,suli vera: ergo quia eadem propositio , vera non est nunc. Maloe debet esse eerta , loquendo de vero terminat . ad obiectum tempore informatum; quia si ha epropositio v. g. rarstans, A, praterui, si veta une in instanti B, no potuit esse vera In insetanti AEde ε eontra,si haec proposuis ιη'A A, prasemestauit vera, impossibile est, este verum,quod instans A. praesens siti di a simili inventes in quacumque propositione de ohieeto tempore se insormator ergo si illa propositio de futuro fuit vera de praesenti, eadem propositio tempore nune praesenti debet esset salia. Deinde, quia ut illa propositio sit --ra , debemus nos considerare in tempore, iaquo fuit Propheta , dc in illo eodem tempore considerare propositionem:ergo si in hDe rea litempore considerem ut proposit ionem,eum id possimus, propositio erit salsa. Quod ideo nissiderare possimus, suadeo evidenter; quia posissimus eonsiderare nune, illam proposti nem seriptam perseverare, & dei neem debes

eonsiderare,quod illud tempus Prophetae, non possimus ecinsiderare I et severare nunc ἔ ali stempus foret de consilieratione eontinui peris manentis r ergo considerare possumtis, illam propositionem perseverare nunc , quin iuxta talis perseverantiae considerationem , positismus eonsiderare,ea m nune esse veram.

71 Τ um etiam ς quia si illa propositio sit

vera, uia possumu ,& debemus ea m eransileia rari in tempore, quo suit feripta a Propheta, seu ab illo praedicata , sequeretur, bix ullam propositionem posse esse salsam : quia si ah ouli dicat, rastus poterit se erinsi. derare in nocte natiuitatis Dominicae, εc in tempore I satae, si dicat, cimius nasi etur, &liae consideratione , nil di det, quod verum non sit Diees,ita esse; quia pro postin illa tueab eo sic intenta, foret propositici mentalis,

SEARCH

MENU NAVIGATION