장음표시 사용
81쪽
lionem, ut formamr unde, eis sesamiis,quod intelligere nil est praeter quoddam pati , ita ut, etsi i ntellectus in se non causaret intelleetionem , ipsaeausiata ab alio denominaretur intelligens,qiiς est vox activa;non tamen quia activum sit intelligere, sed quia ad exprime-
dum hoc concretum intel ligens, propria voce caremus ; quod concretum , ait Dinor, ex. primeretur iuxta nos,hac voce intentisicossi talis vox ad illud soret in.posita , videatur Doctor , . ad agumenta , ubi electam tradit doctrinam ad evadendum argumenta contra resolutionem praefactam.
In qua de actu eomparante , ct de retati ine iente plura requ-sa expen
ro 3 o Eliabat pro eomplemento praeduri ctarum resolutionum inquirere de
qualitate, de praxi illius actust parativi , ex quo esse extrinsecum in obiecta derivatur.C rca qualitatem enim acti sinquirendum venit an debeat,vel possit esse iudieativus; an vero alter, qui iudieativus non si, suffieiat. Deinde inquiri insimul potest, an talis pctus comparativus iudicii sit contingens, an vero sit necessarid exhibendus. Circa pra-xim eius, difficultas stat in expeditione talis actus comparativi, explicando quomodo acistus comparativus debeat exequi , ut existat sino intelligibili eontradictione consormis O tecto , cui esse extrinseeum per talem actum communicatur. Et antequam de essenti alior busquisitis aliquid resolvamus, volo de contingentia comparationis iudicatius formare resolutionem. ART. I.
ro Entio igitur posse resolvi, con-
'tingentem ei e comparationem praedicta tr. Existimo, hanc re-εolutionem esse menti subtili ecinsormem. Videatur in quodlib. I 3 A. rca secundum,verK. Qia aurem dιλnctio, ubi loquendo de relatio ne mensurae,& de relatione attingentiae , seu unitinis , censet esse separabiles, aiens sic: Nee tamen semper inferior habet respectu superio ris relationem attingentie . Exactius hoc ipsum
explicat in fine, Se prope finem g. citati, ubi Scotus supponit , quod intellectus cognoscatali quod obiectum abstrahens ab existentia , de
quod deinceps comparet utrumque , scilicet, actum, de obiectum cognitum, quo exercitio expedito, ait Scotus , quod sicuti actus rectus potest esse sine reflexo, sic secunda relatio rationis potest esse prima, ita ut obiectum posset terminare actum illum absque hoc, uod habeiaret relationem rationis ad actum a de coneluia die Doctor,quod secunda contingenter causa tur poli actum intellectionis rect .r o ς Nune se,quousque obiectum terminans actum dicit relationem adactum,per qua diximus dari formalem coexigentiam relati- Varum denominationum , non fuit exhibitus actus iudicativae comparationis; sed firmiter, ait Molux, quod obiectum potest terminare actum rectu in eognitionis, quin debeat nece sariose ni relatio obiecti ad actum ς ergo fi miter est tenendum apud Seolum,quod unitiva comparatio eontigenter causatur , dum ad obiectum terminatur actus. Dcinde,quia mul, toties experitur, quod aliquis terminet visionem ad obiectum,quin ex propia .ra distincta ocupatione actus intel Iectivi possit actum
comparativum exercere;qimd etiam a fortio.
ri est dicendum de brutis persecte videntibas, de nil persecte comparantibus ἰ ergo Sce. Io 6 Diees ex hoc sequi, quod adficiat in aliqua linea, quidquid iar maliter spectat ad illam: ergo si detur potentia lormaliter vidA, debet de dari terminus formalis illius visionis, ut expleatur in una linea quidquid formaliter coexigitur ex perfecta correspondentia. Res ponderi potest oc est notanda responsio pro
argumentis contra Dr Imam resolutionem iamrmatis ex Doctore Subtili 3n I. .. 3. q. 6. i. Dιeetur, distinguendo antecedens sic , lebet
dari quidquid sormaliter spectat ad illam lineam de per se,de necessariis,coceditur,de perate idens,& ex suppostione, iegὸtur,& sic potest distincte admitti consequentia. ro 7 Itaque,ut bene notavit Scotus , terminus formalis,Ne a parte rei requisitus debet poni iii linea intellectiva v. g. iste autem terminus non est obiectum haliam esse diminutu ut esse cognitum , elle representatii in &c. Sed
talis terminus est quid redie, scilicet, ipsa intellectio,quae est sorma perdictionem intellectus producta. 6c eonsequenter terminus in malis productionis de per se requisit it in linea intellectiva. Deinde, quia ut ait in . his fisnt tres breves qq. actio. & passio solum sunt de per se inductivae alicuius termini accipientis esse per ipsas;ergo cum operationes i nimais
82쪽
De esse motivo, ue obiectivo entis intentionalis. si M.
hentes sint ultimi termini, post quos nil accipiat esse , obiectum eum illis realem coexigentiam non habebit. Hoe idem exeitat Doctor quodlib. I 3. g. de tertio artie. Vbi ait, quod transmutatio tam activa , quam passiva eli ad aliquem ter- . minum accipientem esse illa transmutatione; sed solum secundum terminum, passum se habet a liter nune,ae prius,quia operatio non est in aliquem terminum,accipientem esse per ipsam: ergo nulla reat is mutatio adest in obiectoratione cuius mutuo coexigatur. Λ R. T. II. Circa qualitatem ames comparativi expenditur reselutio, o priu/ evi era
io 8 Irca qualitarem actus compa- . rativi due viae probabilis apparent , tametsi in praetica explicatione,ma videatur alter aprobabilior, de quo insta exhibetur examen. Supposito enim ,quod relatio realis ad obiectum no erat susticiens medium, ut esse extrinseeum passivucommunicaretur obiecto , quod talis relatio vnitiva rationis debeat esse actus iudicativi, aliqLi seotistae defendunt, & novissime Antonius Grosso ei: atus lupra. Alij vero simplicem comparationem sufficeri' pro viribus densenstant. Ego autem cum in dist. a. q. 2.circa formationem secundae intentionis eursu pro blemat leo discurrere intendam. Vtrumque
bine disendi modum probabilem relinquam, tametsi in praxi exhibeda, opinio Grossi ali- qu tutu displiceat, ut videbitur insta. His ita.
aos Evisiceratur opinio Scotizantium, quod illa relatio unitiva rationis vaseat esse actus iudicativi .suaderi potest,quia vi sit persecta coexigentia denominationum, sic debet poni denominatio vis v. g. per eausam rationis , sicuti ponitur denominatio videntis pere illam realem:sed de nominatio videntis, ponitur in potentia visiva per Pasitonem mi i-Vam formam videntis eum potentia videnti; ergo , & denominatio visi poterit poni in o lecto viso per formalitatem unitivam esse pas sivum visi cum termino visci.Nunt sic, sed hoc qucid est unire,& intctionaliter copulare,pr prium videtur actii iudieativi,ergo ex suppo-stione,quod esse visi unirive ponatur,videtur poni per iudicativam comparationem. Confirmari potest 3 paritate vis agentis intelligibiliter dantis esse respectu aliorum Mentium physice dantium esse: non enim ages ph, uni per quan eumque relationem ponit formam in subie , sed l3er reIationem Uniciem formam cum illo; et go cum intellectus Iasie intelligibili agat,quod agens physieum inesse reali,non per quamcumq relatione ponet forma intermino sed per relationem componente, &vnientem formam eum illo; sed i tentionaliter toponere est iudicare; ergo &e.rio Confirmari potest aliter huiusvie pro babilitas; quia illa coparatio potest esse uniti-va,per quam aliqua forma concipitur esse intermino A ponitur intelligibiliter in illo; sed peractum affirmantem concipitur esse in teris mino, & ponitur intelligibiliter in illo ; ergo per acti a iudicati ve eopa rationis videtur uniri esse passim cu termino. Maior supra videtur exposita. Minor potest suaderi, quia contraiarioru eade est ratio, sed vi intelligibiliter nominatur aliquid positive in alio,& ut cocipiatur aliquid non esse in illo , videtur requiri actus negans; ergo vi intelligibi Iiter aliquid ponatur interminoo ut intelligatur esse in ilisto, videtur Poni actus assirma n . His ita pro eviseeratione probabilitatis huius opinionis. Di Evisceratur opinio simplicem com- rationem tenentium,& ad ipsos,ut ad pro- biliores disponitur persuasio.Sic ergo potest suaderi,ut potentia visiva denominetur videns terminu, vidctur sussicere relationem realem ad illum; ergo ut terminus denominetur visus a visione, videtur sufficere relationem rationis ad potentiam visivam ; sed ad simplicem reIs tionem rationis non requiritur plusquam situ plex comparatio, Vt scolistae alteri s viae adiam itunt, & ut ego in praxi harum opinionum exponam; ergo non videtur requiri iudieium
aliter applicans , ut in linea visiva praedicta
11 E Suaderi potest assumptum opinantiuue ex eo, quod si ter minus prsei se .s iceret re
lationem realem ad potentiam videntem, inta It ea se exacte terminus denn minaretur viis sus , sicuti propter relationem realem ad terminum potentia denominatur videns; erga cum terminus tametsi simpl/ci actu et paratus dicat relatione rationis , saltim intentionaliter debet deno minari visus,siquide realem re- Iationem dices,realiter visus denominaretur. it 3 Dicent aIterius viae scotistae non teianere paritatem, quia , etsi verum sit, quod si terminus diceret relationem realem ad vides, tunc terminus foret passivae visus , non tamen quia talem relationem realem diceret,sed sciret a priori, quia terminus innovaretur aliquo esse , a quo excitaretur relatio; sic etsi ex eo, quod unus paries albus dicat relationem et eale ad alium pariete album,inseratur,quod nune est album,id quod tale non erat at te relatio
83쪽
talem relationem, sed quia habuit novum esse
ex albedine, , quo illam relationem excitavit; ergo propter ipsam rationem relatio illa ra. tionis non sufficiet ad esse visum , quin detur unitiva relatio ponens in term Ino alicuius
Haec meo videri poterit esse Grossi.&aliorum stolistarum ponderatio;tamen instari potest, quia tam Groilo, quam alij contrariae viae resolvere videntur, quod ad pr etiam relationem rationis habendam a termino su D ficit simplex comparatio; sed apud ipsos nullualiud elle innovans terminum datur praeter ipsam relationem rationis ex simplici compatione derelictam ; ergo iam relatio rationis poterit excitari,quin aliquod esse novum prius in termino praecedat. Ir Deinde quia adhuc iuxta Doctoris textuale metem manere videtur Seotistis s tutio. Doctor enim consimile argumentum sibi obisciens ιn η. d. I. q. s. s. vltimo,post quam unam reliquit tolutionem, aliam exhibet dicendo , quod relatio rationis potest elle nova in aliquo abique omni novitate absolu- ei in ipso; sufficit enim nova coparatio absoluti ad alterum per actum iEtellectus, quo Pacto potest diei Deus Dominus de novo sine Muci absoluto in ipso; vel magis ad propositu prosequitur Scotus potest humus dici preciude novo;esse enim Pigctu, non dicit nisi relatione rationis &c. ergo lulficit no vitas coparationis,ut obiectu relatione ratIonis inducat.
xi s Dicet alterius vie Scotiste, quod ad huc dato , quod paries ex comparatione dicat praedictam relationem rationis,no tamen lui-ficere,ut vel e possit Intel lectus ne actum eliscere, scilicet, paries est visus; talis enim actus requirat unionem inter Petrum, Se esse extrinsecu visionis; ergo requiritur iudiciu coparas. t 6 In primis relinqua in exhibenda pia fit infra modum secundu quem prsdictus actus sine intelligibili e tradictione valeat elicI. Videbuntur dicta in ultima resolui:one luxta primum sensum. Dici posset deinde quod alterius viae Scotistae Ostendent,quod ex relati nibus mutuis ex simplici comparatione derelictis in obiectis; manet connexio inter obiecta Sie novit simu Grosso Differt. p. Elucid. 9 quae eonnexio ptitest diei simplex unio intentionalis. Vnde , ut intellective ,& intentionaliter aliquid inteΠectus dicat de alio, non requiritatur, uod inter ter minos quos unit per iudiciu detur summa connexio,quia dantur variae e nexionum species, iuxta quarum aliquas sunt verae prcipositi tines , quae iuxta i I sarum alias
larent fallae,si intellectus iuxta ipsas intenderet copulare,de iudicare. Iste enim actus,v. g. Petrus est albus,aliter intenditur ab intellectu iudicante,& coponente,ae iste, Petrus est animat,ita ut copula, quae concepta ab intelictu inter Petrum,de albedinem est veri sensus,falsi sensus foret,s inter Petrum,& albedinem intenderet Per copulam conceptam exprimereidemptitalem obiectivam Petri,& animalis;&tamen ex parte actus ea de vis in eopulis componentibus, & connectentibus apparet; erg. sic similiter,duni predictam connexionem In tellectus percipiat inter visonem A parietems
poterit sine intelligibili cotradictione dicere, paries est visus. II p Haee doctrina cofirmari,& adaptari posset in cognitione abstractiva, commianiter divita in praecisivam ,& negativa. Abstracti Praecisiva dicitur , qua intellectus cognoscit natura sine conditionibus individuantibus, solum per piscisionem ab ipsis, non aute per ne gationem. Abstractio negativa dicitur,qua intellectus cognoscit naturam sine eoditionibus individuantibus,negado de natura singulat ita tes. His ita , adaptatur doctrina. Sie uti datur duplex abstractio naturς pridieabili, a subiectis,se debet dari duplex conexio, ita ut cuilibet abstractioni formae as..biecto,debeat co respondere altera positio,& connexio formaeeu illo;ergo sicuti per simplieem actui intellectus potest sol ma abstratu a subiectici,& intelligi sine illo,sic,& per simplicem actus intellectus poterit forma connecti ,&pereipi in teti naliter cui lici t ita ut sicuti in actu,illo modo abstrahentium non sit mendacium , n oue in actu reto ipso modo connectentium si eo tradictio , aut figmentum. xi 8 Resoluo igitur probabile esse primaevie opinione , cu ta ex rationibus,qua ex textiis
bus Doctoris noleυia possint sor mari sendamenta ,sed tame pro nuc resolvi potest alteriusvie opinione probabiliore apparere. Itaque qui ad hac velit potius, qua ad alia inclinari,porearit eu doctrina in his s. . vltimis posta,alte rius vi rationibus satisfacere. Nilo minus ta- me prima via probabile relinquo,& utraq problemate formalimbo in Dist. 2. q. a. necnta pro
utraq stati propona pravi intelligibile. Fit larentu ent,ut in anxietate probabiliZgdi utraqἱngredi ii renua desumo, ex eo, q iod aliquos videri Seotistas, qui in examine mῆtis subtilis confusi, nullo modo praedictas formas, & denominationes esse rationis admitt*t: sed quod omnino terga vertentes Magistro plura dessendant, quae videntur erronea in file Scoti. Qua propter annotavi,in quo stet substan ia-lior doctrina Scoti iuxta ipsius probabiliora,
84쪽
De esse motito, obiecti υo entis intentionalis . O
sei licet, quod praedictum esse obiectivum est
rationis;& hac iloctrina salva plures vias sinficienti probabilitate relinquam, ut quilibet. eam deffendat, quam proprio captui melius
sis R Liqui Nostratum inter quos Tri novissime Antonius Grosso
circa praxim in his doctrini, exhibendam se se habent. Allerunt enim,quodeste obiectivum virtuale,& sundamentale proximum est terminatio actus ad obiectum ,v. g. esse visionis terminatum ad parietem , & este acti ale sormale derivatur in obiectis per acta comparativum intellectus ponentem in obiecto formam vis per unionem intentionalem. Nunc igitur difficultas istat in hoc; quomodo, scilicet, este passivum vis poterit exterminatione actus ad obiectum este sufficientem rerminum,ut per unionem iudicativae comparationis intelligatur elle,& poterit per iudicati Vum actum poni in pariete v. q. quin adsit inteli igibilis erintradictio, quae sic formatur. ito EYDoctore subtili in quodlι, . de prima, ad hoc ut intellectus ex aliquibus
praedicatis faciat unum per rationem,requiritur,quod unitas eorum sit sine contradictione intellistibilis, sed ex visione,& lapide non potest effici unum concretum , dicendo paries est visus , quin adsit intelligibilis contradictio:
ergo ex terminatione actus ad obiectum non
datur sufficiens fundamentum, ut sine intelligibili contradictione ponatur, per actum judicativae comparationis este passivum visi in illo. Maior exacte manet propugna a in q. r. dist. t. NI inor prob. ex eo intellectus non Potest facere unum concretum intentionale ex lapide,& ex Petro, uia cum ab intrinsecra repugnet,ouod lapis sit in Petro, non potest sine eontradictione intelligere, quod Petrus sit lapis; sed no minus ab intrinseco repugnat,qundviso sit in lapide : ergo non minus repugnat, quod sine intelligibili erant radictione possit ex
visone,& ex lapide unum intenticinui iter facere per astum iudicatioae comparationis. 2 Fr. Antoni 'ς Grosso ut suam doctrinam luxta rectam praxim exhibeat duri consis eir argilia: enta , ex quor im solirtionibus p dicta re, cute iliten lit .obi icit en ini,quod si ex
comparatione Obiectum denominaretnr ursu,
si intellectus compararet visionem ad Petrum, de si Petrus in re tune non videretur, ex comparatione denominaretur visus. Ad quod re pondet,quod potest Petrus comparare,& viai re visionem cum Petro,& si nulla viso sit terminata ad Petrum: sed tunc fingit, Si metitur,& facit ens rationis sine fundamento in re r si vero visio supponatur terminata ad Petrum quando intellectus comparat illam cum Petro denominando Petrum visum faeitcti sundamento ens rationis; quia ex eo , quod viso terminetur ad Petrum, susserens fundamentii habet, ut denominet Petrum visum: de sic nee fingit, nec inentitur;nis illud est e visum conciis piat laquam aliquod intrinseeum,vel este rea
Ie extrinseeum in Petro. Ira Secundum argumentum oblieit exeo,quod post quam visio terminatur ad Petrii, haec propositio est vera, scilicet, Petrus est vi iasus;ergo consor matur cum obiecto; sed obi ctum est Petrus vi sus ergo Petrus est in se visus. Ad quod resipondet , quod obiectum materiale non est Petrus forma hier visus, sed Petrus sundamentaliter , & materialiter vi Ius; ita, quod ut illa propositio sit vera solum requiratur visio , ut termis ata ad Petrum, qui visio aliquod este intrinsecum , vel extrinsecureale communicet Petro ; quia i Ilud esse visi, est quid intentionale,& obiectivum, quCd c
municatur per actum intellectiis comparantem sormam extrinsecam cum obiecto; ex qua comparatione , leti unione intentionali facit intellectus quoddam concretum intenticinale,
quod dieitur visim; quod quidem concretum per actum iudicativum praedicatur de Petro. 123 Sed rc vera , & si lubtiles videantur praedictae solutiones, nunquam, ni fallor,vitatur difficultas,icili cur,quomolio ex terminatione actus ad obiectum potest aliquis actus
qua natum vis comparati V ut sit, ponere intermino ille,quod non est, sed terminatur quod melius sequenti instantia discooperietur . Adhoe ut actuet ille formalis sit intellistini liteeverus cum sundamento , dehet conicirmari eum obiecto; scit adhuc eum obiecto signato
Crosso non conformatur, ergo nunquam potest elle intelligibiliter verus. Prob. min. Obiectum illius actus non est Petrus formalit-t
visus, sed Petrus sundamentaliter visus; sed
eum Petro fundamentaliter visci non conformatur; ergo adhuc cii obiecto signato a Ceos
so non consor matur. Prob. min. Petrus inpleti aliter visus solum est obiectum dicens visione ad I)etrum,nciri autem in Petro; sedi, raedictus actus formalis dicit visicinem nran ad Petrirm, sed in Petro ergo nrin consormatur.
85쪽
erga idem undequaque invariatum obiectum non possunt dari duo actus formales distincti, quorum quilibet illi sit eonformis; sed dat ut actus formalis conformis cum praedicto cibi e-oto &deinde distinctus ab actu comparativo ergo erga illud idem obi ect am non potest e
se eonformis actus comparativus. Maior vi detur certa, aliti relatio ex correspondentia mensurae, dc mensurabilis otiosa staret apud Aristotelem,& Scotu in . Minor suadetur,quia cum Petro materialiter visci , actus formaliseonsorinis est hic, scilicet , Petrus est terminas visionem, seu visio terminatur.ad Petrum; sed te actus est distinctus ab actu illius comparationis ut de se Pater: ergo datur actus formalis consormis cum praedicto obiecto, Ze dilia tinctus deinde ab actu comparativo.Conformant dicta cum D. Subtili in x.d 3.q 7.Lclusio, vers. si dιcatur, ubi ait , quod nullus
actus natus esse ctrca obiectum Josset esse ιde, or non terminari ad idem obieriti m.
et a s Neque pro praecedentium solutione apparet congruum dicere , quod intellectus non fingit, quia illud esse visum non concipit in Petro, ut quid intrinsecum , vel quid reale extrinsecum Non enim hoc valet quia forma deno minans ,sorma realis debet esse , quia e tra realem visionem, nil posset Petrum denominare,quod cognitionis non foret;ergo sor. ma realis debet ab intellectu concipi unita , ut denominatio non sit cogniti , sed visi. Neque ob ista intendo reproba re unionem intenti nalem, quia etsi sorma sit realis , volo poterit esse rationis, & per rationem communicari, ut dum lapis realis per rationem dicitur de Petro t nee non per unionem accidentalem forma,quae est substantia in composito physico, communicatui subiecto. x et 6 Sed licet ex his aliquantulum displi-eere videatur opinio Grossi , non tamen absolute displicet, cum sorte pollet eius praxis probabilietari, illo ipso , quo probabiliratur
praxis abstrahentium sine mendacio; idem enim ineonveniens ab abstrahentibus naturas
absorbi videtur; quia in ren illa natura est abstracta actu, & sor maliter a & tamen quia in ipsa aliquod adest fundamentum , vel ex negativa indifferentia, vel ex quolibet alio motivo, potest esse obiectum huius actus soris malis, scilicet, abstracta est , vel abstrahi potest natura, quin vlla intelligibilis contradictio in abstractione formali adsit ; ergo a simili Sed quidqui l sit de hoc. ir' Sentio posse dupliciter sine inteIligibili Ontradictione obiectum denominari. In ptimo sensu, ita ut ex eo , quod visio terminetur ad Petrum, concipiat intellectus,Petrum esse obiectum pure terminans visionem, taliter quod cum nil reale visionis , neque intrinsecum, neque extrinsecum si in illo , non va leat aliquo esse p ssivo denominari et comparet igitur intellectus Petrum cυm visione, quam terminar, & dieendo tune, quod Petrus si visus, denominat Petrum terminum visu, istumque habet pro obiecto. Ratio est, quia, etsi de Petro percipiat intellectus,quod solum est terminus visionis, tamen dum actu Petruseomparatur ad illam, manet in Petro , qui erat terminus relatio rationis respectu cuiussit subiectum: quae relatio rationis cum sit aliquid in linea videndi,& non possit esse talς aliquid in linea activa, quia est relatio terminantis actum videndi ; & deinceps ccinereiatum ex ipsa,&ex Petro valeat praedicari de Petro, quia iam ipsius tal .s relationis Petrus non est purό terminans, inde fit, quod sine in telligibili eontradictione valeat aliquod esse passivum,etsi intentionalizatum , diei de ipso in linea videndi. a 28 Dices, quod Petrus solum est terminus visionis; ergo nunqani potest esse aliquid visum. Prob. consequent ia, quia ut aliquid si
visum, requirit ex dictis , quod aliquod esse obiectivum habeat ; sed 'imd est praecise terminus, nullum esse obiectivum, potest habere: ergo nunquam potest esse aliquid visum. Diset ingui potest anteeedens, tum est terminus visionis ante comparationem , conceditur, post ipsam,negatur. Et se distingititur consequens. Ad probationem antecede tis concedo maiorem, & distinguo minorem , quod est praecise terminus nullum esse obiectivum potest habere, est verunt : quod est terminus comparatus,
est falsiim i & ve supra diltinguatur conse
aEs Itaque sim ma est advertenda aequiis vocatio; etsi enim Petrus solum sit terminux,& comparetur , ut terminus est , tamen cum in ipsio maneat relatio tetr inantis, transit adesse subiectum , quin ex habitione relationis terminantis debeat tam dici terminans in re, sed in nomine , cum aliquid habere,iam non
sit termini, sed subierii. Sic solet dici , quod
dum genus definitur, iam non ut genus , sed ut speetes debet reputari , etsi genus definiatur; nee nondum secunda intentici reduplicatur, ut quid dilative explicetur,non debet iam ut secunda intentio, sed ut prima reputarii se iv dum ipsa definitio des nitur. Similiter in hae proposition , Petrus est iuhiectum, in uua sorma in re predicati, subiective dicitur,& se de aliis,quibus abundant logici.
86쪽
De esse motimo, obiectivo entis intentionalis si V. Ο
a 3 o Seeundus sensus, iuxta quem esse obisiectivum potest communicari, videtur clari risintelligentiae. In primis enim percipit inis ellectus, quae dantur ex parte visionis,& quae dantur ex parte obiecti visibilis. Ex parte visionis percipit,illam non esse in obiecto adhuc
secundum esse reale extrinsecum; percipit tamen , quod secundum tale extrinsecum esse, iam quod in illo non sit, terminatur , ct te
dira desse ιltius. Concipit igitur intellectus hoste , se ilicet sic , illud elle extrinsecum non est, inclinatur tamen ut sit: ergo si possit dari agens, illud obiecto applicans nulla debet intelligi contradictio in hoo,quod esse passivucommunicetur illi. Deinde ex parte obiectipereipit intellectus aliquam visibilitatem paliasiva in, de infert si viliter sic; ergo cibiectum ex se aliquod esse pass.vum in linea visibilitatis in nuin ergo si detur agens , quod exercitium illius visibilitatis in cibiecto exhibeat, poterit tale e xercitium sine intelligibili contradictio isne applogi. 3i Uidet igitur, do considerat intelleetus vi in agentis visivi,& percipit, non dari in eo virtutem ad ponendum in obiecto , quod aliter habere sibi non repugnat ; considerat deinceps virtutem propriam , de in se invenit vim esse sufficientem; de sic eoneretum illud ex obiecto,& ex esse passivo υis apprehenso,ponit in Petro dicendo, Petrus est visus. In qui bus est notandum, quod huiusmodi actus non babet pro obiecto visionem nudὶ terminatam ad Petrum, ut supca impugnare intendi , sed habet etiam esse passivum visi sine repugna tia apprehesum, & se obiectum amnii per in-t llectionem. Deinde est notandum , quod ut ex parte obiecti aliqua excitetur non repugnantia, poterat sufficere, esse illud sundamen tale, quod ex terminaticine visionis habet i se
enim quamdam non repugnantiam negativam
percipimus in naturis, ad sar male universalitatem,& non aliunde nisi quia fundamentum exhibent ad universalirari, tametsi impossibi Ie non minus sit, quod sit forma universalitatis in ipsis a parte rei, quam quod sic sit in Pς.
tro forma visionis. Haee nota.
i 3 et Dices hine,quod illud exercitium est rationis; ergo neque inclinatio ad illud poterit dari in visione rea Ii, neque in visibilit te perei hi non repugnantia. Videtur consequi, quia alia aliquid rationis contineretne Intra non repugnantiam obiecti realis, quod distatioris sphaerae percipitur. Insto argumentum, cogi inicientis rationis est effectus reali, i sed eius ea a e sunt intellectus,& ens rationis,quia ex obiecto, di potentia omnis notitia paritu ergo enchul realis intra musam non realem eonti nebitur Dei nde obieetiim est non vi vum, eognitio est vitalis, quomodo ergo produceis tur ab obiecto,si vitale non contineatur in illo. Cognitio non est substantia , sed est contenta intra vim intellectivam , que substantia pst;ereo intra substastiam,non substantia e tinebitur. Dicam,quidquid dicant; praeterquaquod praefatum argumentum est solverulum a multis, siquidem etiam dieunt, universalitat isor mali, quae est forma rationis, dari in nat
ra non repugnantia, quatenus est ex se. 133 Pro nunc tamen eoncesso antecedenti, negatur consequentia. Potest excitari di
paritas ex distantia ipsa, quae ab omnibus perincipitur ex ipsis non repugnanti is ad earum exercria r dum enim res praecise contenta consideratur , etsi in se sit nil, vicina enti simpliciis per conspicitur ,&taliter quod virtuale esse
creaturarum, ut omnipotentis esse reputetur;at
si a continentia extrahatur, ita suum esse debilitat , quod multoties de sui esse continentia dubitemus Ista notat Otus, in I. d. 3. q. .&praecipuἡ se causis aequi votis, in quibus nullus datur passus, iuxta quem ens tendens, diversa secie nod videatur. Quis enim non eonsiderat gressus speciei spiritualis in obiecto m atri ia licontentae Nec non, & speciei materialis visibilitatis gressiisl En, quod dum Celum possit
intrare intra speciem , qiiς intret in oculum, Coelum infra oeulum intrare non valet.Sic ad propositum plura vaIent applicari. 13 Deinde,quia vi rect notavit Dominus Tartaretus 3. Praedicab.dub. . in fine,alia est eontinentia ex immediatione virtutis , &alia ex immediatione consequentiae. Contenis tum in aliquo, Immediatione virtutis,requirit maiorem affinitatem cum illo, eum sic contineatur, quia in linea directa essendi eviseerat subiectam servando in dimanatione modum physicum,quem habebat in continentia:sie Omnes passiones continentur reali ter in subiecto rum virtutibus , sieuti& iuxta eum dem moduab illis dimanant. Contentum vero in aliquo per consequentiam,dicitiir illud ,quod etsie ea
lem ,& physicam proportionem non habeat iuxta esse, sin autem quoad intelligibiliter indueti sie secundae intentiones continentur in primis; quia primae intentiones ratione aliquarum proprietatum repertarum in ipsis ea usant, & inducunt secundarum intentionum cognitiones. Sic videtur posse diei, quod continetur unum obliquum in recto,quia rectum
est sui obliqui index,ut ait sepό Scottis, vide
Sic ergo pariter vi sum rationis potest eontia
87쪽
neri in visibili reali , Ita ut apprehenso nor pugnantis exerciti j intentionalis Wisi , si consequens ad reale subiectum; quia eum ad invisibile non sit adhuc intentionaliter consequens, sufficit, ut recte sundatus intellectus, modo supra exposito, consequentias rationis illi soli obiecto applicet ex ipsius congruenti
r3s Noto in sine pro praedictarum eo m- parationum ple na intelligentia, dari inter ipsas comparationes aliqualem differentiam; quia si intellectus eomparet visionem termi natam ad Petrum,& Petrum terminantem viis sonem,in tali casu , etsi relinq uatur in visione ad Petrum relatio,sed non qualis relinquitur in Petro ad illam,neque in Petro comparavito ad albedinem , vel in quovis alio obiecto comparato ad aliud , quia ut recte notat Scotus, ex comparatione unius obiecti ad aliud,solurn manet pura relatio rationis; in compa rati Ine vero visionis ad Petrum, de relatione
illa potest diei , quod nee est pure realis , nec
pure rationis. Non pure rationis, quia actus secundum se terminatur ad aliud. Non puro realis, quia etiam ex comparatione refertur ad obiectum. Ita Doctor in quod ib. 3. artis a. g. Orca secundum. VerL. de Prsma rela
DISTINCTIO II. De strictiori esst, s norma se
De intelligentιa es arationis.1 A significationem
terminorum secundo,& primo intentionaliu, duae fuerunt opiniones celebres. Prima fuitN minalium opinio dice tium,quod s cunda intentio est term Inus metalis naturaliter siqniti sterminos ea ratione .qua sunt signa,seu ea ratione, qua sunt siganifieativi aliorum terminorum , ut sunt isti termin; mentale ,n meai,verbum,propositio,
univer tale,praedicabile, gli us, ecies,&c. quinaturaliter significant alios terminos: at vero prima intentio est terminus mentalis naturalia ter significans rem,& non terminum, v. g. isti termini mentales, homo,Petrus, lapis &c. quinaturaliter rem , Ac non terminos signam
tium , secundas intentiones non esse terminos mentales: sed secundas intentiones elle relationes,seu respectus ratis nis causati, seu derivati per actum comparativum nostri intellectu comparantis unum in Ordine ad aliud, v. g. actus , quo cognosco hominem in ordine ad animai,vel ad aliquod aliud,ex quo ac re i mediate secundae intentiones praedicabilis,vel
subjicibilis resultant. Ex quibus Doctor subtilis pluribus in Ioeis secundam intentionem si
ne comparatione non ad initit. Sufficiat pro omnibus citatus an a. d. I. g. I. M. quantum ad hoc igitur, vers. de hoc, quod dicitur , ubi ait: ιntentro autem fecunda fine actu compa
3 Deinde pro subsequentium n litia debet ex dictis insereti,quod duplex est intentio, scilicet, prima,& secunda, di utraque, dupli idisserentia solet exprimi, scilicet, for mali, &obiectiva Prima intelio for malis dicitur actus simplex intellectus, per que aliquid simpliciter,
SA absolute in se cognoscitur, v g. actus, quo ego cmgnoscI, animal,prout in se, habet vi v re,de sentirer Prima intentio obiectiva est obiectu,seu terminus illius aetias. Secunda intelio formalis est altus collativus,a quo relatio rationis inter extrema comparata derelinquitur,
qui quidem actus, licet in se sit qualitas ah
Iuta, biective tamen relativus dicitur. 9reun da vero intentio obiectiva est relatio rationis resultans inter duo extrema comparata abachi erillativo nostri intellectus. Ita disere videtur Doctor in I. d. 23. dist. t. par ea I Nota hine, omnia subsequentia esseverha seeundae intentionis, scilicet pradieari, diei, firmam ,πQμri Jobici, ignari,exci di, iso iniri,cth usmodι alι a. Deinceps est nimis advertendum, quod
iuxta Doctorem citatum an I d. 2 3. actus
homparativus adhuc est induplici differentia: unus siquidem dicitur simplex , 3c alter comis postus. Simplex dicitur ille, per quem intellectus unum comparat alteri absque compositione affirmationis illius de altero ; qui diciatur pura relatio unius ad aliud, sicliti dum na-
Iura communis comparatur ad inseri ra sine praedicatione. Actus comparativus compositu dicitur ille, per quem intellectu duo obiecta cognita comparat , unum alter fata ribuetudo, v x
88쪽
Dbstrictiori esse,s no a secundarum intentionum. si I. ro
v. g. dum animal cognitum, attribuit homini etiam cognito,qui dicitur relatio rationis unitiva Itaque debet in serri,quod sicut iactus a soluti is praesupponit obiectu abso ictum , sic, & obiectum eomparabile , praesupponit se ipsum,prius cognitnna peractum absoIutum,&νthibens esse primae intentionis obiectivae, &entis rationis large accepti. ratio est, quia υel steunda intentio causatur in obiectis tanquam relatio unius obiecti praecise ad aliud, vel ta- quam relatio unius obi ecti cum alio. Si primo
modo causetur, actus eomparativus erit simis pie x , quia relatio rationis resultat ab illo,& non debet excedere suam causam. Si se- eundo modo ,erit relatio unitiva,quia Praeterquam quod unum ponit intra aliud, debet sapere relatio rationis ad actum,quem habet pro causa di manative.s Rursus est inserendum , & etiam valde notandum,quod ad hoc si detur comparatio, ex qua secundae intentiones logicae resultent, non requiritur, Quod homo v. g. cognoscatuTut formatissime species , neque quDd animal, ad quod comparatur, cognoscatur Vt lbrmatissime genus ; quia contrarium passim docet Scotus,& ipsius saepe erinfirmat ratio. Videatur in I. d. 28. 3. Dem arguo, ubi ait , quod quidquid movet intellectum ante negociari in lem comparativam non est intentio secunda; s enim intellectus tenderet ad comparation α& iam genus apprehcsum compararct, elatio
rationis generis ex con .paratione non resul
taret,sed ad illam praeiret .Quapropter Scotu in I. d. 3 s. g. ρ Mest dιes,doret,quod relatio rationis petiis est,qua cognoscatur. Expressus. n z. d. r. q. I . . quantum ad hoc, Pe . de hoc quod dicιt,ubi ait, quod intentiosecundast per intelligentiam in vero esse suo nouin e se cognιto, ideo prius est,quam cognsa
relatio universalitatis cognoscatur in natura hominis v. q. requiritur tamen, quod praecog noscatur illa propositio, quae sufficiat, ut intellectus habeat motivum ad comparationem, ex alia secunda intentio univθrtalitatis resultet , ita ut in notitia obiecti comparabilis , si non relucet, ut lubtiliter ait Doctor , requiri-tiir,quod quasi reluce.rr Qti modo autem intellectus sine intellio bili contradictione pia sit habere fundamentum , ut naturam hominis comparet ad inferiora, & ex comparatione praebeat universalitatem,quam non habet natura ,'uin υ niversalitas habeat a parte rei pluia
quam fundamentum , quod in plurium sententia est ipsa negative preci la,& ratio proxima fundia i relationem rationi , ipsa in eo minparata videantur dicta in di foct. r. quast.. 2. & Praecipue in ejus resolutione: & in quast. 3. resolutione vitιma in uno, ct alteros M.
γ oppones I .actus comparativus est re blinergo imperceptibile videtur, quod ex comis paratione possit resultare relatio rationis Prob. consequentia; quia ex eo apud Doci
eabilitas, etsi sit negatio, non est rationis ne gatio , quia est negati Va entitas ex natura rei, de quidquid sequitur rem ex natura rei , non potest diei aliquid esse rationis Iergo cum rei tiones ille secundo intention les consequanatur actum inteIlectus ex natura rei talem,imperceptibile videtur, quod possit este rationis
8 Vim prae licti argumenti percepit Doctor in i d 36 F. adstramum dico,praecipue in fine. Et dist 3 s. . contra conclusionem, O g. potest die3. Formalius 3n quodlibet. 33. Ara. 2 g. cινea fecundωm in fine. Sentio inprimis,hoc argumentum soluendum etia in esisse ali omnibus ponetibus unionem rationis Inter Petrum, & lapidem,qui sunt extrema rea-
Iia r unde insto sic: illa unici non est actus ipse intellectus,quia iste in re est realis; ergo eth alia quid rationis ab ipso immediate resultans. Si dicas, q iod est actus ipse intellactus. Arguo
sie: ergo sicuti hoc concretum intelligens, totum est reale, quia etsi receptio sit umo i ntanotionalis forme intellective st tamen realis; ita lud concretum ex Petro , & ex lapide unito per formam realem totum erit reale. Deinde unici est in extremis, quae denominantur unita, sed actus intellectus non potest in re est e in lapide, & Petro: ergo non potest esse ipsa vincientitas realis actus.s Doctor subtilis citatus in quodlibet is tane sormidine resio Iuit,quod potest natura actus sequi aliqua habitudo,que sit rationis; modum enim in Seoti resolutione servadum de mussit mere ex his,quae movet in loris citatii Fcita
igitur difficultas stat in explicando , quid sἰnt
huiuscemodi relationes raticiniet. Et, ni fallor, relatio,seu forma rationis nil aliud est, quam quoddam objici respectivum aliquorum te minorum ἶ ex eo enim quod eognitio sine intelligibili eoiura lictione comparet naturam
hominis ad Petrum, & Paulum , obiicitur intellectui natura praedicabilis resPectit Petri,&Pauli,
89쪽
Pauli,& Petrus, fle paulat obilalutur intellectui,vel possunt obitet, ut subiicibiles respectu
naturae; hoc enim esse obiectivum est relatio rationis,quod non causatur effective,rigor
se loquendo ab intellectu , sed consequenter; hoc est , cum ex eo , quod actus cognoscentis eoparativi intelligi hi liter respiciat unum o lectum in ordine ad aliud, resultet, quod intellectui objiciatur unum obieet .m cum resepectu ad aliud, hinc est,quod respectus illi r
tionis dicuntur causati a comparatione immediate , quia post actum comparantem, im mediate sequitur ,& resultat illud ob sci. &sie non existinaes,quod relatio rationis creantis, est aliud quam ipse errans objici intelligi
ro Deinde cum ex alia parte,id quod Objicitur intellectui no sit , parte rei in ipsis rebus , & deinceps ut adhuc per rationem sineremurmurante intellectione conveniat rebus,
requiratur, quod multum negotietur intelle eius, ut ex natura a parte rei, & ex sorma rationis unu eoncretu m i litet Iigibit i ter fae iat; &deinceps ad hoc requiratur, scindere,seu tollere ab illa choe est praeleindere pi ures male rialitates, & alia quq impediunt cuparatione, illam, induturam ad suum modum. qui est secundo intentionalis;hine est,quod eum ad hoc indumentum,cognitio prima,quae est absoluta,non sussciat; merito subtilissimus Magister in tot locis a me citatis, definit,quod praebere
formas rationis naturis, soli comparationi ex munere competit, & consequenter , quod rationis est, quidquid ex eomparatione resutarat. His ita. II Respondeo argumento in forma di- singuendo anteeedens potest enim concedi actus comparativus est malis formaliter,eoncedo;est realis illative, seu occasionativε, ne go,& nego consequentiam, vel sic distinguo; imperceptibiIe videtur,quod possit oriri relatio rationis ab ipso , immediatione virtutis, concedo; i mmediatione con sequentiae, nego. De explicatione hujus distinctionis manet notitia in sine ultimae resolutionis distincti
nis prima quastionis vlιι ma Ad eonfirmatio. nem Respondeo, negando paritatem,quae neque urget contra hueusque dicta , neque contra Seotum. Praecipua ratio est, quia dum di citur , quod relatici rationis sequitur ad entitate,& naturam aetas eomparativi , est in te
minis sallaeia,s debeat currere paritas ad n Rationem, qus sequitur ex natura subsistentis. Fallacia enim stat in hoc , quod etsi actus i tellectus ex natura sua sit realis , tamen dum addit esse comparativus,ex natura sua dicit esse
aequivalenter , & quasi virtualIter rationis,
quod habet non ex natura actus sed edi natura comparationis; at autem illa negatio eum
ante omnem rationem possit movere, ut cog
noscatur, Sc ex alia parte sibi corradiceret intellectus,si denominationem eius ab ipso exi
timaret,ine est,quod una,ex natura reali,d
het esse realis, sicuti altera,ea actu reali, debet esse rationis; falleretur enim intellectus, si illa ab alto,quam ab ipso existimaret.
I a Persistes femper; quia subsistentia est
realis, non sequitur negatio rationis ; ergo quia actus comparativus est realis , rationis relatio non sequetur. Distingui potest antecedens, quia praecisE est realis, negatur; quia est realis formaliter ,& virtualiter,conceditur,&sie consequens distinguo. Itaque sicuti una substantia, v g. intellectiva producit accidens, 3c non substantiam , quia solum formaliter est substantia;& lol producit calorem,quin sit formaliter calidus,ignis vero producit substatiam,& calorem, dum est formaliter, & vi t taliter utrumque ; sic subsistentia cum non solum formaliter,sed virtualiter sit realis, producit modum realem:at cum actus comparativus sit solum aequivoce: realis, poterit producere tantum aliquid rationis.
a 3 Quae eonfirmo instando argumentum: quia ιgnis est substantia,producit substantiam; ergo cu i mellectus sit substantia,debet sutinaniatiam producere. Dices , quod ad substantiam intellectivam non con sequitur subitatia, quia etsi ex natura substantiae sit producere sis
stantiam,non autem ex natura omnis substantiae. Idem dico , ad actum realem non consequitur relatio rationis ς quia eis ex natura
actus realis,scilicet, directi, sequatur aliquid
reale, non autem hoc sequitur ex natura omnis actus,sei licet,eomparativi. Et quia hoc a tumento valde praemere intendunt Seotistas, lignabo rationem breviter, dicendo , quod eausae aequivoce temper producunt effectus minoris activitatis, N entitatis, quam ipsae muse,ita ut intellectus ,qui est substantia producat accidens; ergo etiam actus intellectu, dusit eati sativus,debet habere producere aliquid, TH minus sit in entitate; actu reali, & aeei tali nil minus est quam esseetus rationis; ergo dum actus intellectus sit eausa aequivoem produces, solum indueet relationem rationis.
Quae contra hanc rationem possunt movere, videantur in lib γ. Phys. q. 3. art. unico ante
vltimum argumentum, ubi extat diffusa eo roborati .r Instabis pro nunc , praefatam doctrinam non posse subsistere; quia ipsa eognitio,
90쪽
Destrictiori esse,s norma secundarum intentionum. VI. s
quae est effectus qui voem,est eausa realis denominationis cognostentis ἔ ergo iam sicuti effectus aequivoeus est debilior in essendo , noerit debilior in causando. Respondeo distinia uendo antecedens, est denominationis causa formalis, concedo; essectiva, nego; & in eodem sensis est eonsequens percipi edum.Itaque dieo, quod in musis formalibus non potest dari aequivocatio, quia causant per sui communicatione; si enim possibile foret in ipsis aequivocari, certe qui vocaretur causatio , sicuti aequivocatur in actu comparativo, quia illius relationis est mula effectiva, & in linea intelligibili cointelligitur aequivocatio cum esse
' pro quorum persecta intelligentia est
tradenda doctrina Doctoris ex I. d. 36.s ad yνι mum diea propὶ finem. ubi ait, quod eiuex vero esse simplieiter c id est a parte rei exi iatens videatur derivari esse secundum quid idest relatio rationis non tamen taeesse s clandum quid, est reducendum ad esse simpliciter, ex quo videtur derivari; quia li et tam prima intentio , quam actus intellectus sint a
Parte rei, non tamen concurrunt c praecipue prima intentio tanquam id quo ,relatio rationi, habet esse secundum quid; sed concur. unt se, quod sine eorum vero esse, non habe xet relatio rationis esto secundum quid intelIigibile , negotianti comparatione efformatii. Quapropter pr Videns praefatum argumentu it,quia fundamentum relationis est secundushni esse,quod fundat relationem,quando relatio illa sundet ir, quin simplieiter diminuat esse funda menti; ergo cum comparatione sudetur relatio rationis,& comparatio Mentiastem actus realis minuere videatur , nil miruquod ex actu reali sequatur aliquid rationis,&ex esse simpliciter, aliquid secundum quid. vltima tradit Doctor in eode ψ. propi initiae it 6 Deinde suladamentum praedictorum
delatriimus ex ea,quod illae rationes denomisna ntes debent este in naturis denominati ; ergo non in potibus intellectus, quod rapiones denomina es sint in rebus probat Motus in n
ma, videlicet in ellectus facit universalitatem in rebus: ergo universalitas est in re,& non in ahtellectu .accidens enim in illo, quod den minat, est ut io subiecto; sed univer te den minat rem, Sc non intellectum: ergo . Deinceps i Ilη denom inationes , ut diffuse pro g. pavimus non sunt reales ; ergo non sunt ab ip- is naturis. Dum sint rationis, debent esse ab actibus intellectus, ab istis non sunt in genere
gaulae formiain quia implicat, quod
tellectus verό communicetur ali textra an iis
mam; ergo sunt ab illis per effectionem prε- dictam derivata; sed ab intellectu nil lintest in obieetis derelinqui, nisi relatio rationis: erga eum ad hanc requiratur comparatio,nil aliud est secunda intentio format iter , nisi praedicta
relatio rationis. I Dices,& benε, ex actu co mparativo etsi sit realis, dum terminatur ad obiecta, rea sultat relatio rationis; ergo ex actu directό cognoscente unum obiectum relationis rei tis resultabit. Nunc sie, Illa relatio debet resultare iuxta terminorum indigentiam; sed a tus ilIa relatione ratiostis non indigeti quia datur relatio realis actus ad Obiectum 3 ergo, debet derelinqui in obiecto, in quo neque ea tionis, neque realis ulla datur relatio: ergo iaad relationem rationis, & eonsequenter adesse obiecti vum,& extrinsece denominans nourequiritur comparatio. 38 Antequam , prout ad praesens attineta respondeam, dico,hoc argumcntum nunquam directe evertere sententiam nostram dicentem denominationes extrinsecas esse sermas rati nis , quia adhuc dato, quod ex directa termian tione acius ad obiectum relatio rationis deis relinqueretur in illo, semper salva manerest substantialis opinio perfectec Seoti Eatium. Diis
cci necne atri uos Scoti sitas huic Rrgumento nci contradicere, existima otes relationem rati
nis cogniti relinqui in obiecto ex pura ieeminatione absoluta actus , quos existimolandatos in illa ratione Scoti in r. d. 23 j. utra as,d, ubi ait, quod ιmρ' MIe omnin
quia dum intellectus Intellitiφ relationem, iam datur comparatio , de reflexe intellia gens quod Flet , quia per actum di
rectum terminatum ad obiectum , est it possibile , quod terminatio cognoseat a me, eonfirmat Scotus in his , quae adiun-stit de secundis intentiosibus correlatiris.
Dei, e , quod haec sit solida doctrina eius,
suadet Doctor an s. d. 3. f. contra cst nctu
Manem , ρνερ re medium. Expresus ιn D po tost dici, ubi etiam dieir, quod propter praeci
iam intellistione in Obrecti non DPptari et Rus rerer lationem,nisi aliquid addatur, se ilicet, comparario Non minu expresse ιπ' s, . quantum ad hoc igit- , ubi inter res non mutuo se reserentes tradit cum rei losoplinteo