장음표시 사용
21쪽
D. BAS ILI I qui nos excitabit ac infamab1t ad man data eius religiose persequenda, & ab illis ipsis rursus ad constantiam atque stabilitatem quandam. unde etiam fit plerunque , ut qui nimio desiderio sequendi Christum tenentur, ad nullam deinceps
uitae huius partem reuerti queant; non parentum , non suorum amplius amore ducuntur : quantumuis id cum praece
piis , quae Dominus dedit , pugnare uideatur . H1c demum illud locum habet, Si quis uenit ad me, nec prae me odio habet patrem ac matrem , & alia huiuscemodi, non est me dignus. Huius rei praeclarum nobis sancti Apostoli exemplum reliquere, Iacobus, inquam, & Ioannes, qui uno temporis momento , reli O patre Zebedaeo , ac nave, reliquisque ui tae huius commodis, adhaesere Domino Matthaeus uero surgens ex eo, in quo uectigal exercebat, loco, & Dominum sequutus, non modo lucra, quae ex uectigali faciebat , posthabuit', sed & pericula neglexit; pericula dico, quae cum ipti ,
tum suis a magistratu impendebant ma-Xima , ex eo nimirum , quod non relatis rationibus , ipsorum contempta auctoritate, munere se abdicasset. Paulus autem s
22쪽
ORATIONES: atem, uas illud electum Dei, non statura ipse mundo, uerum & mundus ipso se abdicauit. Quando enim pietatis amor animum praeoccupauerit, iam omne genus belli ac periculi homo contemnit ac pro nihilo ducit; immo si omnes eum, eius rei gratia, cuius desiderio flagrat, caeciderint, infestaverintque, delectabuttamen magis, quam plagas inferent. nec iniuria: si enim propter eam beneuolentiam, qua sumus in eos, qui nos beneficiis:cumularunt, ipsa natura duce, non amorem solum suscipimus, sed & omnes abores libenter subimus , ut gratiam, pro his meritis, quibus affecti sumus, referre ualeamus; quid nobis non subeundum perferendumque est, ut beneficiis respondeamus Dei in nos colla tis λ quae
tanta sunt, ut nulla unquam oratio ea
pro dignitate complecti queat; quoruq;
tantus est numerus, ut numerado percenseri non possint: deniq; talia & tanta, ut etiam uel unum eoru satis esse possit ad
.obstringendos nos, quo omne, quam animo concipere possimus, gratiam habeamus referamuSq; ei, qui his nos ornauit,
ornatque affatim adhuc subinde . At istanta bonitate est praeditus, ut ne referri
23쪽
quidem ea sibi postulet, contentus est, si solummodΛ amore ipsum, ob ea, quae in
nos contulit, ex animo complexi fuerimus . inrae uniuersa cum ipse mente, &cogitatione intueri soleo , ut animum meum uobis aperiam, dico, quod totus horreo, ac quasi in quandam animi abalienationem deuenio; timens, ne quando mentis incuria socordia ue, aut potius occupationibus uanis nulliusq; mommenti, a dilectione Dei reuocatus, pro bro ac dedecori sim Christo Domino ac Seruatori nostro. Daemon enim capitalis noster hostis, solet nostram Domino exprobrare negligentiam, & super inob dientia nostra superbe gloriari, qui cum
neque finxerit nos, nec mortem pro nobis oppetierit, habet nos tamen proh dolor & inobedientiae suae, & negligentiae,qua in praeceptis Dei tenendis sumus, imitatores sedulos . hoc equidem opprobrium est contra maiestatem Domini, &haec iactantia poenis gehennae longe mihi grauior esse uidetur ; quod nimiru inimicis Christi materie,& ansam praebemus iactantiae, & elationis,contra eu ipsum, qui pro nobis morti se obiecit, atque etiam ab inseris sese reuocauit. Quare, quan
24쪽
ORATIONES. 3tum quidem in nobis est, Dominum Deuamore complecti debemus , & propter ipsum similiter proximum, ac tandem etiam inimicos nostros , imitatione in hoc exprimentes bonitatem patris coelestis, qui solem suum oriri & splendere facit super bonos simul & malos. in alias
autem res extraneas uim amoris impendere , religio est. na si charitatis bonum, dilectionis solo nomine circu scribitur,ac terminatur, ridiculu sane est, hunc &illuad amandu eligere, hos solos omni beneuolentia coplecti, alios uero innumerabiles a comunione, & societate illius boni excludere . Q uod si hominum sceleratissimorum coniunctio per aliquam charitatis causam conflatur, considerandum nobis magis certe est, cum quibus, &qua de causa nos coniungamuS. nec interim nos moretur commune mundi odium . si enim dilectissimus Dei filius dio habetur, quid mirum, si & nos odio digni iudicamur, ab iis praecipue, qui uel maxime odio abundant f sed ut nullum aedificium diu stare , & sustentari potest, uincula ubi sustuleris; sic nec Ecclesia adaugeri, & ad suum fastigium perduci poterit, nisi pacis, & charitatis uin-
25쪽
culo c5strieta fuerit. Etenim nihil naturae nostrae tam est proprium, quam societatis ad inuicem commercium, mutuumque in communicando auxilium , & fraterni amoris studium. Magis nanque unusquisque nostrum ope,& beneficio proximi opus habet, quam manus manu altera. cum enim uideam nullum cx membris nostris per se ad actionem
aliquam peragenda satis sibi ipsi esse, quomodo in animum inducere potero atque mihi persuadere, meipsum mihi ad Omnia huius uitae munia obeunda suffectuiarum Z neque enim pes tuto unquam gressum fecerit, ni ab altero, simul ac se mouerit, fulciatur; nec etiam oculus probe rem aliquam intuendo cognoscet, ii par ticipem officii alterum non habuerit, uel pari studio rei uidendae intentum . sed 35 auditus acutior ille esse solet, qui per utrasque aures uocem excipit rapprehen sio etiam illa fortior existit, quae ope di
gitorum δε ambarum manuum utitur. In summa, nullam rem , nec ex iiS, quae natura ipsa profert, neque quae a nostra suscipiuntur uoluntate, sine conspiratione& mutuo consensu eorum, quae generis
sunt eiusdem, perfici posse uideo. Etiam l . . ipse
26쪽
ipsa precatio, quae comprecatoribus caret, seipsa longe debilior esse deprehenditur . Commoneat te, quaeso, mutuuS armor uespertilionum, qui toga ueluti quadam catena constricti inter se cohaerent, ne unquam separationem, ac uitam solitariam , societate atque communione, .Praestantiorem esse existimes . nihil enim est, quod nos ab inuicem seiungat, nisi nosmetipsos sponte ab aliis semoveamus. iunus enim est Deus , una fideS, una ea demque spes . Sive igitur caput uosipsos esse arbitramini , num, obsecro, potis est caput dicere pedibus, Vobis non indi geo siue etiam in aliquo alio uos ordine constituitis, istud minus dicere potestis his membris, quae in eodem corpore uobiscum sunt collocata. nam & manus mutua opera egent, & pedes se inuicem sustentant, & uis comprehesiua oculorum in consensu consistit. Ne itaque in ilIam cogitationem uel potius opinionem de-μeniatis , ut uobis persuadeatis, dice
tes, Sumus extra omnem calamitatem, extra omnem aleae iactum , nullius rei
andigentes, quid societate indigemustiorurn λ Deus quidem conditor insulas a continenti mari distinxit, homines
27쪽
D. B Α S I L Ι Ιtem,qui in insulis degunt, cum his, qui
in continenti uitam trahunt, dilectione& commercio coniunxit atque consociauit. Amicus autem ab assentatore hoc uel maxime differre uidetur, quod hic quidem ideo conuersatur, ut uoluptatem capiat; ille uero non deest, neque conuersari desistit, etiam cum his, qui se molestia aspergunt. Quid λ non intelligis quid facias proximo, cum te ab ipso seiungis p an non illud ipsum, quod tu abalis pati nolles, si quando huiuscemodis alum accideret λ Ego uero quotiescunque illud Domini nostri mihi in mentem revoco, uel etiam audio, Ex hoc cognoscent omnes, uos meos esse discipulos, si uos mutuo inuicem dilexeritis S item &illud, quod discipulis suis iamiain discessurus, carnalem suam administrationem absoluens, quasi doni loco reliquit, inquienS , Pacem meam relinquo uobis . haec , inquam , cum audio, dicere prosecto non possum, me sine mutua charitate, di sine pacis flagranti studio, seruii Is s v Christi dici merito, & iure haberi posse. Proinde, eam nos internos charitatem& affectionis aequalitatem habere conue nit, qualem homo natura ipsa duce,erga
28쪽
unumquodque membrum suum gerit, aequalem uniuerso corpori sanitatem optando , eo, quod etiam dolor uniuscuiusque membri parem corpori molestiam exhibeat. at qui incongressu unum praealtis charum habet, is seipsam reum facit, cum perfecta charitate non sit praeditus . Q uapropter ab omni societate, &congressu procul arceatur singularis ista astectio, perinde ac pugna quaedam indecens. nam ut haec manifestas producit inimicitias, sic illa inuidiam ac imitates generat . aequalitatis enim priuatio
tibique existere solet principium,& dispostio omnis inuidiae & simultatis, & uel
maxime apud homines minorum gen tium . Quemadmodu igitur Deus, summa bonitate affectus, communem, & aequalem omnibus nobis lucis usum benigne praestat, solem suum exoriri faciens super bonos pariter, & malos; ita & imitatores Dei, communem, & parem charitatis radiu in omnes, nulla habita ratione personarum, iacere debent. nam ubicunque deficit charitas, ibi omnino eius locum odium subeat necesse est. Et si Deus, uti Ioan . inquit, charitas est, ipsa inuidia daemon sit oportet. ut igitur ille, qui chaΛ v ritatem
29쪽
ritatem habet , Deum ipsum in se madinentem habet; ita qui inuidiam fouet, daemonem haud dubie in seipso nutrit atque alit i QSapropter aequum est, ut
cuncti eadem in omnes sint charitate, honorem autem unicuique pro dignitate tribuant. Et sicuti in nobisipsis uniuscujiusque membri laborantis morbus , tortum coi pus conficit; sunt tamen alia me hra alijs praestantiora: neque enim v quam tanti facimus digitu, pedis, qua ii alia membra, licet dolor totum corpuSoeque affligat) pari etiam ratione unuse quisque nostriim aequalem astectionem, diligedi habitum erga eos omneS, qui in societate aetatem degunt, habere debeth; honos uero maior, id , quod ipsa etiam natura docet, praestatioribus est deferendus. at in his rebus, in quibus spiri tualiteri copulati atque coniuncti semus, neque corporis affinitas plus aliquid sibi, quod ad charitatem attinet, uendicabit; meque, siquis frater alicuius secundum carnem existat, filius filia ue, maiorem tamen eis exhibebit affectionem, quani extraneis . Q i enim in his naturam du, cena sequitur, is declarat, di palam facit, nondum st naturae. Omnino uale dixiste,
30쪽
sed adhuc a carne regi, & gubernari.' Deum Opt. max. gloria, & honos in omne tempus consequatur. Amen.
Ecessarium est nos, fratres, precationem nostram non
syllabis explere, sed magis animi proposito, & actionibus, quae uirtutC Omni tempore uitae nostrae Condiantura. neq; enim existimamus Deuadmonitione, quae fit per uerba,egere; uerum nosse, etiam nobis non petentibus, Ca, quae nobis conferant. nam diuinae aures non opuS habent uoce, ut ea, quae dicuntur,percipiant. cognoscit enim Deus, sola cordis nostri motione , ea, quae petimus. Annon audis Mosena, nullum uerbum faciendo, sed suspiriis suis tacitis Dominum interpellando, illud a Domi no accepisse , Quid ciamas ad me Qui uero perperam uiuendo, putant se productione orationis seruandos esse , haec uerba audiant , Quando manus uestras