Episcopus opus tripartitum ethicopoliticosacrum non praesulibus modo, sed omnibus in christiana republica populorum moderatoribus, principum consiliarijs, diuini verbi concionatoribus maxime accomodatum. Alexander Sperellus Eugubinus antistes e colle

발행: 1670년

분량: 329페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

Pars Secunda.

se labem exeutere, fle in Tyria Synodo suam de hoc in noeentiam omnibus pate.

Hine etiam est, ut cum iuxta antiquam eonsuetudinem tum populi, tum Cleri suffragiis ad Anconitanas insulas submoueretur eius Ecclesiae Archidiaconus, de euius tenaeitate sinixtra opinio Diuo Gregorio erat,tunc temporis sacrum Romanae fidei clauum moderanti i Episcopo Ioanni praecepit, ut occulta ratione cognitionem caperet, an ad huiusmodi auaritiem necessitas, an vero praua animi affectio eum adduceret, ut certior de hoc factus statuere posset, an sancti irim I hae dignitate deeorandus merito esset: sapientissime Iquidem l cum enim animum s, . eulo ipso capaciorem praeseserre debeat Antistes, maxime indecorum esset,si tam angustis stuarum diuitiarum limitibus seruili cupiditate obligaretur. Appositissime ad haec, quae Plutarchus refert, ipse possem ad mores informandos adducere, Romanos nempe lunulas quasdam calceis suis apponere consu uisse, ut stilicet ex illarum aspectu ediscerent, e Cplo suas animas elapsas,ad tum iterum reuersuras, adeoque eaelestia tantum vestigia ab eis imprimenda: lite Bautem cogitatio quam aptius Hyerophantis accommodentur, quis adeo corcutit, ut nesciat ξ Procul tamen a me sit prophana haee eruditio; nee enim alia de eausa sub Ptineipis sterninae imagine Lunam caleantis, Solemque induentis,uidendam se Diuo Ioanni praebuit Romana Religio, nisi ut ostenderet sitis ab Episco. pis se illustrandam , resque omnes sublunares generose ab eis perea Icandas. Hoc

sanE suppositis verbis Diuus Gregorius significauit. QMa s acta Ecclesia temporatio des uiri L-am sub pedibus premis.

Ad idem probandum exempla congeruntur.

Cap. XLV.

TOTVS horrore Lecutior, quoties miseranda exeidia, quibus Episcoporum animos auaritia euertit, mente peruoluo; quandocumque immanis hic morbus eos oecupet & dominetur , potens adeo, & efferatus est, ut Cymmeriis tenebris eorum mentem obuoluens, ad interitum vigiles eos adducat,

nonnulla ρ multis , quae facilE possem aggerere, placet eligere, quae superstia etiam videri alicui poterunt, ad hoe ut turpissimam Megetam toto animo fugiamus , illudque pro comperto habeamus, quoddam insaniae genus eam esse, cuius vi iuxta diuersias huminum habitudines, in diuersa ipsi rapiuntur,cum re uera veritati illud maximE eonsonet, quod ex Apostolo praecedentis initio capitis attulimus , euiuscumque scilicet criminis effluentem scaturiginem esse auaritiem. Opportunius eerth exordium nullum aliud ad ista recensenda videtur, quan illud apponere, quod e nostris unus, hoc est Iudas alios omnes praecedens exhibuit; ad Apostoliet iubar Sacerdotii miserrimum hune 1 suae eonditionis sordibus eduxit Christus Magister, mirabilia operandi potestatem largissimam impertiuit, in malos Doemones vires & imperium dedit, ad opum despieientiam itim voce tiam exemplo erudiuit, ad sui familiaritatem amantissime eum allexit, suae mensae consertem effecit, & ad hoe ut quamcumq; necessitatis speciem ei adime tet , Collegi Apostolici regimen pro rei priuatae admini stratione concellineodem articulo temporis, quo per summum dedecus eum foedissime prodere moliebatur, eius pedes humillimus fletu magis abluit, quam unda, suum corpus obsonium eius ori apposuit, dulciter eum admonuit, professiusque satis est, ad eam imma ne flagitium,quod animo meditabatur,digno supplicio puniendum, erueiatuum

inexplieabilium aeternitatem ei reseruari et Melias erat esse natus non fuisset homo illi: haee tamen omnia corporati Dei conamenta essicere non potuerunt, ut ab incepto scelere animum auocaret, & virulentam auaritiae vim ab eo extorqueret, qua demum in transuersa actus praeceps in filicissime corruit, & omnium reteris

rimo scelestissimoque fiasitio se impiavit; ad haec admiratione captus Chryso-- stomus

232쪽

Caput Quadragesimumquintum. 23 I

. stomus in huiusmodi voces erumpit. Iudas captus cupiditatu insania, quanta be- neficia respuitus eruationis , mensa, discipulatus, admonitιonis, saasionis abistas. An non a tam nefario commercio reuocaturi eum erant tulgores illi,quos Christi vultus di lumina diuinitatis luce radiantia effundebant ii certe tam validi erat, ut prostitutas foeminas in Virgines modestistimas pia metamorphosi conuerterent, di publicanis ipsis opum despicientiam inlinuarent: quid de eius sermone dixerim , cuius dulcedine capti populi diuino quodam veluti maleficio,ad eius prosequenda vestigia inter solitudines & nemora trahebantur, ne ea quidem cogitantes , quae vitae necessitas exquirebat Quid de eius mandatis potentissimis, quibus praecipiebat, & cogebat, ut ficu itates&opes,imo genitores ipsi a fili js magnanime desererentur quin tanta vis horum erat, ut eorum robur ipsa cadauera perciperent , e sepulchris,ut denuo vitam induerent, ipsique Doei non es ad eorum sonitum, corpora, quae obsidebant,celerrima fuga relinquerent: haec tamen aliaque omnia, licet validissima, cistaenes cius motus coercere non potuerunt. auaritiae B namque libido, quae tanta est, ut luxuriem, famam , filiorum amorem, mortem,& Doemonas ipsis exuperet, tam robuste animum eius inuaserat, ut suae voluntatis arbitrio deperdito, non rationis leges, sed auaritiae tyrannidem coeca quadam raptus violentia sequeretur.

Vt Dei timorem, suique bonam famam ultro deperderent, alios haee eadem insania coegit; in Ianuario Calaritano Hyerarcha, quis hoc non agnouerit hic enim licet extrema senectute consectus,sordida hac opum appetentia , imo familiari hoc doemone, quo lymphatici instar agebatur, die quadam Dominica summo mane, segetes omnes, quas a quodam Donato pos Iesias prscidi iusserat, sibi addixit; his optime, ut opinabatur, praeparatus ad rem sacram & diuinam accessit , non diuino amore, sed earum opum desiderio succensus, re diuina tandem absoluta ingratiarum de tanto beneficio actionem, ad diuisorios terminos, suos inter & Donati agros defcto remouendos iterum accessit: qua de re Diuus Gregorius Sanctissimus ea tempestate Pontifex, duabus ad eum transmissis Epistolis amanter arguit, in quarum prima haec adscribit. Et quia adhuc eanis tuis paremus, nc,

C hariamur ,υt aliquanda resipiscas,mfer senex, atque a tanta te leuitate moram, ct .ep poperum peruersitate compescas : quanto morti vicinior efficeris, tanto fνi solicitιorat :R4 que ιιmidior debes. In altera vero sapientis limum illud acroama Praesulum omnium animis alte inscribendum apponit. Nam non teνxenarum rerum curam, sed

animarum te ducatum susscepisse cognsse. Quid de ijς dicendum, quos immisericordes & esse ratos auaritiae lues esseeit in

pauperes, quos filiorum instar fouere & enutrire, ut suae beatitatis instrumenta , tenentur; inter hos recenseas velim miserandum illum Moguntiae Antistitem, luctuosam cuius eat astrophe in Genebrat diis enunciat. Aurum hic,quod insane deperibat , idoli instar veneratus, egenos Omnes & pauperes veluti populi fecem & hominum sordes auersabatur, eos a quacumque nequitiae stipis concessione rei j- ciens: quapropter cum annonae penum a & segetum arescentium caritate quodam anno nihil haberent, quo vitam reficerent,certatim ad eum tanquam ad opu-Dlentissimum Principem Pastorem Ac Pstrem accurrebant, ut amplissimis quae possidebat horrcis , eorum fami consuleret; licet autem aspere ab eo reiectarentur, fame tamen extimulante redire ad eum cogebantur, ut eius auaritiem,cordisque duritiem saltem importunitate perfringerent. Squissimus ad haec Praesul auaritiae vinculis miserrime illaqueatus, ne vel tenuem frumenti, quo affluebat, partem sibi deperderet, ad eorum egestate in rc parandam , & ut simul luctuosas earum voces extingueret, qno eum auarities praecipitem adduxerit, quis credat Θ ut est

se molestia absolueret, cum omnes simul in quibusdam paleariis coegisset, ea spe. cie ut stipem dapemque omnibus impertiret,barbarico more illis ignem iussit apponi , ut flammis illis inuoluti omnes extinguerentur, illud etiam superaddens Peodem simul igne, se aliosque diuites molestiis eorum liberasse, eosdemque pauperes famis cruciatibus abstulit se : quam apte igitur pronunciauit Quintus Cur- ritius scelera omnia ab avaritie deuorari: Auaritia nihil est nephas. Verum Deu ,, ς ς

qui sub pauperum egestate aspectuque latere pronunciauit, non diu abluit, quin Pars Secanda. G g sci

233쪽

pars secunda.

sui furoris fulmen in eum intorqueret; agmina enim non militum centuriames sed ad eius ignominiam amplificandam , murium millenas acies eduxit, quibus, Aut olim de ranis Aegyptus legitur, ubique aggrediebatur, cruentis eorum morsi

bus cruciatus : ad horum vim euitandam, cum inutilia omnia conament a perci

peret,in praeualidam arcem ad Rheni ripam aufugit ι nee voti tamen compos fuit; diuina etenim iustitia, ad euius stipendia animalculi illi merebant. minia illa licet firmissimEobstructa perrupit ad viam illis faciendam, adeo ut cum late in ea

dominarentur, eius corpus pugnam veluti conserentes aggresti, lento truciatu illud erodentes, ne quidem ab eius vel culcitra, vel vestibus abstinuerunt, omniasiam marum instar absumentes , horrea postmodum inuadentes, frumentum omne quod summo pretio venditurus ille aggesserat, avidissime deuorarunt. Eos etiam recensere hie liceat, quos ex Episcopis edicit mercatores, adeo vesaerum ministerium obliti, tota cogitatione ad temporanea lucra feramur; sacras in prophanas curas in uertunt, terrenis diuina postponunt, fideique & animarum zelum exuentes, in sola opum amylificatione immorantur: lucem hanc Deeij - Blatis tempestate tanto exitio grassatam testatur Diuus Cyprianus, ut immanem illum turbinem , quo vexata fuit Christiana Religio, magna ex parte ei tribueritres ta do eius verba - Episcopi plurimi, quos CT ornamento esse oporael carem, dr exemis, diain atrouocatione contempta, procuratores reνam facularium aDνι derelicta eaIhedra, plebe deserta, per alienas prouincias a Ferrantes nersciationit quaestume nundi vas aucupari, esurientibus in Ecclesiafratrιbus non subuenire, faώe e a, genium laris

giter, velle fundos insidiosis fraudibus rapere , Uaris malauticant; bus faena r

Nee illi desunt , quos auaritiae vis ad rapinas, & proph inhumana sarinora abis Aiis.. d. duxit; In Cautino Aruernensi Antistite in Gallia quis hoc non agno leat hie enimedest. Franci teste Ammonio , chm Presbyteri cuiusdam Anasta se nomine facultates ardenti D 3 3οῦ 3λ sme anhelat et, cum ad earum donationem eius animum flectere non potuisset, post ingentes minas Aeliabo nequior, in marmoreo sepulchro eum tumulauit, ve vel astectatas opes vltro cone ederet, si quidem proximo quocumque haeredet in destituebatur, vel inter 'ii allentium eadauerum horrorem miserrime interiret. Faustum id Anastasio accidit, tu me nocturni temporis fauore, tum ex ingeni, inconcussa solertia, ut tandem lapidem,quo Obruebatur, excuteret, de sepuli lirum reseraret, eoque egressus ad Galliarum Regem supplex aceesserit: ad rei narrationem Princeps obliupuit & exhorruit, Antistitem inde vocavit ad aulam, voe

tum obiurgauit, apertique criminis reum a se sitaque aula reiectum eliminauit, prodigiosum quid exi stimans tantam opum sitim exardescere in viro taeris initiato, Praeside Religionis, morum Magistro, Populorum suee, Dei administro Age tamen admiratio in eo suisque Procerιbus euanuisset, si currum, quo auariti

2 Idiai vehitur, astabre a Diuo Bernardo delineatum prae oculis habuisset, si quaeris aeci-' pe. Auaritia roris vehitur quataor ωιiorum, qua sunt ρusillanimito, inhamaa ras, conumptus Dei, inartis obliuio .poνrὸ iumenta trahentra,tenacisas, ct rapacIIan. ω his unus auriga ambobus prasidet, ardor habendi. lA ,ε. s lue Alios pariter ad abiectissima quaeque ministeria trahit, Alberitus hie Pragensis 4. Antistes memorandus merito videatur, qui Aenea Sylvio fidem taciente , cellaei RRη vinariae claues nulli prorsus alteri committebat; quam tiripe, & prope incom modum esset, iste non perpendebat, Episcopum videre sua manu de parciismEvinum haurientem: praeterquam quod capones aliaque id generis liberaliter ipsi a subiectis gentibus, ad animi beneuolentiam significandam impertita, dominantis auaritiae imperio vendenda in forum tranimittebat, ad pecuniam ex eis colligendam , & marsupio dandum, quod voluptati subtrahebat: quam bene Tantali simulachrum in hoe exprimitur, quem in ipsa dapum a filuentia Dines asperrima cruciabat. de hoe certe etiam Petronius Arbiter cecinisse videtur. Nec bibit inter aquas, nee poma sagacia ra ιι Tantatas infarlι x, quem sua vota premunt. Diuιιιι hac magnι facies Οιι, νmnia latἡacia naui ct Acco concorati ore amem Ada am

234쪽

Caput Quadragesimum quintum. 233

A dnumerandus his pariter est Angelotus Cardinalis Fuseus, de quo Garimber A tus narrat, quod ut abiecto sanguini responderet, o quo ad tam excelsum dignitatis fastigium suit euectus, ad congerendas opes tam sordide operam omnem nauauit, ut ad hordei partem equis pascendis designatam e praesepijs eripienda n

cturno tempore personatus accederet; quod cum equorum custos obseruasset ,

qui inam latro esset ignorans, se semel in insidiis locans, cum actu furantem comprehendisset, eum sonore,& valide verberauit; quam digna merces haec fuit ei, qui auaritiae tenebris obcaecatus,manus tam excello sacroque Sacerdotio deuotas, diuinaeque hostiae immolandae addictas, in orbe perrarum fulciendo Pontificii ministeris particeps tam obscure abiecteque depressit; qui in Hyerarchico Caelo sydus erat, sordes stabuli tractans suum iubar denigrauit, purpurae lucem foedauit,&putidi salis instar, scommatis,decachinnis infimorum famulorum se sub ijciebat. Ad nos describendos maximὸ & omnibus appositum mihi videtur, quo Linx B designetur: hic enim, ut rerum naturalium Magistri docent, cum totus herbis

manducandis adhaereat magis semper magisque macrescit; cum enim visu perspicacissimo polleat, dum herbas hic comedit, remotas alias aspectu auidissimo deuorans, vitales spiritus, quos e comestione recipit , absumit & decoquit, adeo ut voluptate simul comestionis eareat, le vires amittat, quibus cibum conficiat. Huiusmodi sunt auari, qui quo plus auri colligunt, eo auidiori fame laborant; cum enim ea,quae non habent inspiciant de assectent, illis quae possident oblectati non pol sunt .

. I.

NEC illos hic placet omittere, quos tam valida assastinatione auarities Eusebis.

implicat, ut religionem ipsam nihili aestimantes, fidei ipsius naufragium hili di a. misere mum patiantur: memorandum hic maxime mihi illud occurrit, quo apud C Eusebium Natalis Antistes sui admirationem apud omnes excitauit; hic enim Asesepiodori & Theodori fraudibus deceptus, centum quinquaginta aureorumpensione promissa , velut aureo hamo captus, in Haeresim Theodori Coriarii, quem iam Victor Summus Ponti sex diris & execrationibus deuouerat, praeceps ruit, nec E tam improbo lapsu erigere se unquam valuit , licet non semel reprehensus , ne aureum illud stipendium suae improbitati gratiis mum ipsi deficeret Pioli Deus immortalis i quis hic tyrannidem, qua mentes humanas auarnia premit, non agnoscat ad Christi fidem propugnandam inter cruciatus & vinculata, Ethnicorum inuictus hic fuit, suumque nomen Christi defenso nomine illustrauit,

nunc tamen ad auri iubar tam foeda nocte caligat, ut turpis sima desectione a diuina fide discedat i nutat inter opes, qui fuit inter tormenta fortissimus , ad effundendum sanguinem paratissimus, exiguas opes detrectat amittere, vitae prodigus, aut ite nacissimus. Verum quia praeciaecia Deo eius anima crat, & vali una Dialis suit expcrimentum , quo inter supplicia suam probauerat pietatem, ut ab incepto stagitio eum reuocaret, Angeli sui custodis opera tam aspere ipse vapulat ut , ut 'Enuo reuiuiscens, non tantum Coriar ij mendaciacturarit, sed etiam v-herrimo publicoque fletu susceptisque ultro suppliciis sui sceleris perfidiam generose de euerit. Alios etiam trahit ad negociationem ex iustitia faciendam, ad sacras 'opes . tu rpis limo mercimonio vendendas, ad populorum facultates expilandas,ad temporanei lucta sprii talibus animarum opibus praehabenda; huiusmodi sordibus, quam cnormiter Diui Bernardi aetas statuerit, ipse idem Antistites in Rhemensibynodo coactos alloquens praeterire non valuit, haec habens.2Gem datis mihi de Cotiensi . numeνo Oisvorum , ιναι non plus inuigilet subditorum ekacuanuis ma Ap i , quae nutri' i extivandis: addit demum , auaritiae flammis Christi religione consumptio, luda ipso deteriores eualisse , ciun non semel aut bis, at frequentissimo, nec certa

quadam auri vi, sed aestu quodam inexplebili. Presecto quonam pacto Praesules isti Pars Secunda. G g a id

235쪽

Pars seeunda.

ad suarum gentium salutem comparandam sanguinem di opes obiectassent,si potius eas suismet facultatibus expilabant i . . Eadem plane lue Diui etiam Damiani aetas laborauit; non pauci enim Antistites erant, qui calumnias & mendacia molientes, falsis accusationibus suos Prel byteros vexabant , ut Sacerdotii exercitio & fructu intercluso, non modicas ab eis opes haurirent, ad opum ingluuiem saturandam : quapropter, ut ab horum

imitatione discederet Albertus quidam suus familiaris Episcopus, haec inter alia

ad eum scripsit: caue etiam , ne more queruodam , non dιcsm Pagorum , sed fabro ram, cuidam Sacerdo um suspecusia tirulum cuiuslibet reatus Ononas: eumqMe ab administratione Fusspendas, postmodum po 1 re reni lucri commodum insui gradas ια-

Sed omnium turpistimam sagitium, quo olim Praetules frequentissime ain. ritia polluebat, sacrarum rerum mercimonium erat, quo mirum diciti est, quantum Christiana Religio sordesceret, de munus Episcopale foedaretur: Totus e horresco,eum Epistola legenti occurrit, qua Diuus Gregorius Calaritanum Hye. Brarcham obiurgat, eo quod pro sepultae puellae pretio centum denarios flagita ret . Graue nimis est, o procul nimir a Sacerdotis oscio, pretium de terra cro. . putredini quarere, ct de alieno υelle facere lucta compendιοm: sic Diuus Gregorius. Sed qui euriosius introspicere velit, quibus flagitijs, de sordibus Epit copi mentem irretiat de impuret auarities, si eam inuaserie, id perlegat, quod de Georgio Alexandrino Amistite Diuus Epiphanius refert; tot enim fuere molestiae, quibus auaritiae eausa populum suum ille cruciaverat, ut efferatus tandem, omnique spe excussa, post turpissimam eqdem ipsi illatam, eius membra diffecta flammis absumenda tradiderit, eiusque cineres aurae abripiendos. Vix mente concipias, quae quantaque fuerint ea, quibus tota contenso ne animi ad tantum malum euellendum studentes Diuus Gregorius, Diuus Bernardus, Diuus Damianus, alij que viri Sanctissimi praeter alios Maximos P ontifices& Concilia ad laborarunt, ut tam immanem Hydram E medio tollerent, & vene-m notissimum hoc Simon in monstrum a Christianae fidei orbe delerent: quin ipse, Deus non semel ad eam rescindendam, ultricem suam dexteram evibravit, ut sacros Annales perlegenti facile patebit: cuncta hic ego praeteriens, illud unum ad huius eoronidem capitis placet apponere, quod de Mediolanensi Antistite Frontone Surius memorat : cum enim a udacissime Simoniae mercaturam exerceret, deq; isto crimine a spematissimo Praetule argueretur,auaritiae aestu insaniens coferoci jt, ut salsam in eum calumniam meditatus , post causae cognitionem peractam, eum flammis tradendum adiudicauerit: nec ab eis longe aberat vi r innocentissimus & uberrimo fletu suam calamitatem prosequens, Dei ope in ardenti Isime poscebat, qua tam cruento discrimine ereptus suam innocentiam aperiret; effusis cum fletu precibus adsuit exoratus Deus; ignis etenim, qui ad eum absumendum ita minis aestuantibus grassabatur, illinc abscedens citatissimo cursu in ,

Archiepilcopum sese effudit, qui ad haec insano quodam horrore persulas, huc illucque se agens, quo magis ab igne fugiens sibi consulebat, eo magis in se furen- Diem excurrere ignem pauidus inspectabat:demum horrendo hiatu terra dehiscens, simul cum igne Simoniacum absorpsit Episcopum navimit aeternis deuorandum . Discite iustitiam populi & non temnere Numenis.

236쪽

Caput Quadragesimum sextum.' 23sA Idem rursus agitur, eorumque responsio resellitur , qui ad dignitatis fulciendam maiestatem congerendis opibus incubare afffirmant . Cap. X L V I.

NU L L V s eoeeo sui amore sertur ardentius, quam qui diuitias deperit; istis

enim adeo grandescit & aestuat, ut tumidi torrentis instar, toto terrarum orbe exundans latissime pervagetur: hinc fit, ut ad diligendas opes liberaliter adeo se mens humana profundat, aurumaue tam avide amplectatur , ut huius fuligine ob coecata, sua infortunia non agnoscat; adeo ut auarum se ipse Mida igno-B ret, pauperem se Crassus sateatur, de sibi necessarium Croesus ducat, ut aeiacium locupletet: nullus autem ex his est, qui ad suas cupiditates palpandas honestam aliquam speciem non praescierat, ut prudentiae imagine decorata sua prodeat

auarities.

Freqv ntior & speciosior excusatio, qui Praesules suam tenaeitatem obuelant,& opum incrementum honestant, versatur in eo, quod scilicet Sacerdotii celsitudinem & decus , ea, tua par erat pompa, fulcire & illustrare tenen ur,la ac potis simiam aetate, qua speciosae non sunt dignitates, quae non fuerint pretiosae,nec humanum extorquent obsequium, quae auri fulgore non elucescant ; nubcs pau pertas est qua simul di natalium & gradus splandor obscuratur: & cum alia omnia sublunaria vices suas alternatiari patiantur, hoc unum inconcussam in hominum pectoribus sedem habet, diuitiatum scilicet pretium, horror paupertatis sadeo ut illud cum Massiliensi A nosti te Salviano usurpare possimus ex Euii pid

forsan, Sc nec a teste, exceptum, Tanta est miseena baias tempoνιι, υι nauas habeatur maris nobilis, quam quι est plurim. ue I. iis

C Ex hoc, quod in praeienti locum non habet ut re sellamus, tanquam optimε consequens Di illosophus a iquis colliget, non tantum honestati, sed necelsitati prospici, si Epii copales prouentus fuerint opulenti, ij' .e redditibus ornentur Antistites, quibus Sacerdotii decus i lius iretur, non autem ut opum amore insaniant, & vel in earum sumptu sint perquam tenaces, vel in earum augumento studiosi; rursus statuet, non quidem respuendas Episcopis esse diuitias, sed nec amandas, domi quidem in arca ab eo seruandas,non in animo, vi scilicet iis velut instrumentis utatur ad fouendam virtutem, ad charitatem educandam. hoc sane sapientis viri esse docuit olim Seneca his verbis. Non amat di.itias, sed mauulnition in animum illas , sed in demum recipit nec respιciι possessa sed costinet, or maiorem υirtutis sua materiam submιnistrare vult. illud etiam statuet, fortunae bona diuina lege nequaquam nobis prohiberi sed tantum vetari, ne ijs tanquam visco noster animus implicetur, possessionem vitiori nobis largitur,at remouet cupiditatem . Quam belle Augustinus : Si concupisti, D. g. h/υι. Non pr/bibet diuitiarum pullianem, siae cupiditatem. Statuet, eodem plane modo, quo in abiectus viros laeuam tyrannidem opes exercent,sic generosis δέ magnanimis facile ut mancipia subiectari, ut enim magnus ille ait Philosophus. D/ώuia enim apud sapientem Dirum ιο seruitutem sent, apud stultum in imperio. Semde vit. Eadem plane mensura, qua auaro Praesuli ilagitiosae sunt & sordidae, probatis E b spiscopis innocentes erunt ,& propemodum sacrosanctae r quantam enim illis ina. tetiem subministrant ad pauperum egestatem subleuandam, ad sacra iura tuenda, ad audacium vim refringendam , ad aras & templa Deo erigenda, ad Seminaria condenda simul de seruandas demtim non sibi, sed aliis diuites erunt, cum opes non ad tui, sed ad aliorum commodum sibi a Deo impertitas agnoscant, & ut de antiquis Patribus ait Chrysologus: Ad Iarguatis materiam non ad cupiditatis in

Statuet, piorum Antistitum opes non pessulis arcarum obstringi, at pauperum

mani.

237쪽

gendum nobis erit ex aduerso. Episcopos pecuniam magni fici ς Πῆς- n. tantum thesauros ditissimos dilapidare,sed virtutis & salutis suae tib Ium ' im de immodico erga opes amore Cassiium discipulum' phlusiota corripuisset, & ad sui excusationem Dς mosth ς' in 'Eirites tu iisset, qua pernecessarias omnibuF illa esst d ςς ῆψm Re /-hi liis this ii sexilio operari u laamus, Sanctiis mus vir respondit, quod cum id se misi 1, . . Ethnici sententia tanquam clypeo obtexissςt a d p. suismς .i .i tib Plin. Ethni eorum exempla longa sati , serie centuriare ivp0xς R hE , sdium fomitem, samemque scelerum sortissime e ut V i ςης- 'ibis in . i a Cproferre in medium possem Marcum Curium Dς0 RIVM A s. i. ab biitium, Fabium Maximum, aliosque qu/m p m Q qμ μ' uitii iuri Senatorio Magistratu sua paupertate obscurando, V po; v. ςgxςs lGisi. i. ontemptu illustriores fasces Romanus distςς. R q*4m si si id hi Seti' ea

Netonis thesauros possedissent, quamobiem de eorum v . ait Fabνιtius Piννhι Begis aurum repalit, matusque regne iudicauιι g t'tu

mis f. An igitur Episeopalis dignitis obsolescol eo contemptu, quo se adeo illustres praestitere primi illi Episcopi, qui ui λδ βης ' φ β ἡdbi his, ti

runt, Ecce nos reliquimus amma ξ An nos qui Christi paupertatem edocentis, ta ad opes caelestes acquirendas, terrenas diuitias calcantis magi ις ira raecentoris nostri vestinia assequemur diuitias vel augentes, vel anneiantes. mi

esu. I abiecta esset & humilis, si tantum a tortunae bo

nis,quibus plerumque assuentius exundant malorum,quam pro Dorum aeu; S, uudecus suumque iubar sibi compararet, ex: imo hoc bracteatoque lumine ne

quaquam ea indiget; satis a se ipsa resulget, suosque lalgores in sui post lores eruat, ut eos consa cret & coronet non ex opibus & sumptibus,at ex vi ilicibus, populorum pietate, atque a prudenti integroque regimine, Praesulum dignit D Hier εν. aegmanda: tam ccipe Hycronimum, I 'otentia diuit ιarum , aut pauperracus, nostrae malis iubar illii strissimum pion uticiabat, ad sibi necessaria compat inda latis sibi sussicere tenues modicosque suae Ecclesiae census, teque duiores. piscopos in maiores sumptus opes effundentes, tantum ad elapsi anni caloebere , quantum ipse possideret, pensas cum prouemabus temperando, S. quamuis tanta eoestate premeretur, ut non surrum solummodo, sed ne equum quidc .n prae inopia osset alere ; pluris tamen ab omnibus aettimabatur, quam Galliarum offulentissimi Antistites ducerentur . Cum oblatum a Valente Caesare aurum suae paupertatis a mamillimus

Pars Secunda .

238쪽

Caput Quadragesimum sextum. 23 T

tet Sanctissimus Antistes Spiridion, Caeare ipso se maiorem exhibuit, Caesareo A diademate thiaram Episcopalem clariorem effecit, illamque de se probatis limino minis famam vindicauit, quam nunquam tota Asiaticae opulentiae pompa comparasset; nulli bi Paulinus illustrior, quam ubi ad pauperes erigendos effulis Opi' s. bu seipsum paupertati donauit; nusquam spectatus probatusque magis populi g, imo Principibus, Diuus Carolus fuit, quam cum ad pauperes induendos, potissim I suorum censuum parte se spoliauit, quin, ut alios prope innumeros o in illas faciam, ipsi met Apostoli Episcoporum scilicet omnium Ante signani & exemplaria famam omnem, Omniaque populorum praeconia non tam e patratis miraculis, quam e contemptis diuitiis collegerunt, admirabiliores in calcandis opibus, quam in premendis anguibus se praestitere; clariores fuere, cum se mundanis opi-hus mortuorum instar cii puerunt, quam cum mortuos excitatunt ad vitam : vberiorem fidei segetem diffusis opibus excepere, quam diuino sermone disseminato; fidem mihi de his faciens audiatur Simon Cassianus. Audacteν Hxerim, neque is S

miraculis Apostoli faculo ita m biles apparueraut, sicut in ca,tumpta reνα mi neque - ' in scacia verbi tam homines commouerunt, nouitalem Uita praedicando, quam bona externa sternendo.

Ex aduerso, qui totus congerendis diuitiis inexplebili cura ineubaret, quinam D. Bem, veneratione a saecularibus viris excipietur, qui sibi prorsus parem eum agnoseunt, 'p' eaque solertia terrenis rebus & vitiose cupiditati haerentem, qua ipsi adhaerent: Sane ad Henricum Senonensem Praesulem scribens Diuus Bernardus , suumque agregem cum huiusmodi pastore verba facientem apponens sic ait. Si instar mei, qui ouis sum, pastor meus etiam curuus graditur, vultum geνens deorsum, o ter ram semper res cient, o soli Ventri, mente trianus, pabula quantans I in quo discernimur e Si venit lupus, q is prauidebit or occurret e Quin quo magis indecorum hoc omnium sapientum suffragio, in Hyerophantis videtur , eo etiam magis dicte-rijs & obiurgationibus a populis vapulat, & turpissim E deridetur ἱ quis enim es , εν πω neget, quae sapientissim ε potulit Augustinus: Gloria Episcopi est, pauperum in ιa pol. c. ρνouidere: ignominia Sacer tu est,tνvrvs Audere diuitys. D 7 C Nimis enim velo sub Praesulis auaritie Religio Orthodoxa laborat; quid enim boni, quid honesti, quid sancti ea praeferat mens, quae caeli clarissimi iplendotes imitatura , te terrimis opum congerendarum nebulis obscuratur eQuid ad haer aliqui dixerint, qui vix Episcopi nomine donati, sacros suae Ec- cIesitae redditus diligentissime inquirunt, rationemque scrutantur, qua cos malo. ti mole amplificent 8 haud ipsi quidem solliciti , vel leuissime videntur, de ovium sibi creditarum copia & conditione, non de paraecijs, non de sacris operibus, non de piarum Virginum asceteriis , haud quidem eos virtutum prouentus meditantur, quos ab ipsorum laboribus, moribus, industria, sermone, exemplo Beligio Christiana exoptat. Quid illi ad haec, qui vix Episcopi aedes ingressi, antequam Dioecesim innisant, inuisum praedia adeunt, vi locationum pretia amplificent, di conductores, aliosque administros immutent: in uehitur in hos Diuus Bernardus : Gid Discuo ιον- D Ilem deripius , quam incumbere 'pellectio, o substantiolae sua i scrutari omnia , sciscitaνι de si solis, morderisius icionibus, moueri ad quaeque pe=dita υel neglecta. Quid ad haec illi, si qui tamen nunc temporis fuerint, qui leuiorem adhibent curam in eorum indaganda pietate, tuorum ministerio ad populorum excipi edas consessiones,& ad paraeclarum regimen adhibent, quam eorum,quos ad bona administranda temporanea elegerunt; qua vigiles de solertes ad hos in tropiciendo nquam inertes & desides ad illos instruendo si quanto vigilatiores ad rationes sumptuum educendas & componendas, quain ad populorum mores informandos insudant i quanto tristiores dolent de agrorum incommodis, quam de sui gregis sagit ijs, ae si pluris ab ipsis illa, quam illa aestimentur; sed audi quam valida in eosdem Bernardi sonet oratio ' Mira res ρ μιι supraque Discopi ad mantii ha - i

beat, quibus animas credanti o. cui Las commutant facultatutas non inueniunt e optimi videlicet aestimatores rerum , qui magnam de minimis, paruam aut nauam de

maximis caram gerant. Sed υι ligaιdo datur inteIsigi, patientius ferimas Christ.

239쪽

238 Pars Secunda.

iacturam, quam nostram: quotidianas expensas, quotidiano reιiprocamas βρώιini. . ct co Dasa dominui gregi, detrimenta nescimus: de pretio Uzarum is numero panum Acum ministris quotidιaua disca fio est: rara admodum cum Presisteris celebratar taliamio de peccatar ρopulorum. Quam igitur deridanda eorum excusatio est, qui ad dignitatis maiestatem seruandam, opes aggerendas opinantur & iactant; cum tamen ex opum fulgore ipsa potius dignitas obsolescat quam pariter indecorum est, ut mente abiectissima totus terrenis rebus adhaereat, qui superna tantum de caelestia inhiate deberet , quam foedum , ut curuo in terras animo ne ocuIos quidem ad cadum attoIlat, qui clericali eorona praecingitur; sed hederam imitatus fibras humi tenacissime figat, nomine quidem saeculi pompam fugiat, at votis deuoret, & tota virium contentione sequatur Mordaciter quidem, at apposite Sophistae libello Diocletianus de Maximilianus Caesar respondit, cum enim ille, ut Codex testatur, nagitaret a Caesare,ut ab oneribus, quibus patrimonium laborabat, eum dignaretur eximere , sapientissime ait, Professis o desi .erium tuum inter se disrepasi: nam cum/bilosopham se esse

preflonas, vinceris auaritia. DQuam longe a Philosophiae Magistro diuitiarum amor abscediti ad eam enim conquirendam Abion, Crates, Stilpon, Anacharsis, Democritus, Anacreonis, Philoxenus,alijque facultates omnes exuerunt, utpote quaecum eius honestates coniungi nunquam possent: verum quanto longius a saera Philosophia, & Episcopali Sacerdotio eadem cupiditas opum abseedit i cum autem primi omnium Episcopi, ut ad populorum lucra facienda fidemque latius disseminandam expeditiores essent, ipsemet retia, quibus suae vitae necessitati prospiciebant, abdicarim i quam foedum est, Ut consecutis postea temporibus, eadem retia alis Episcopi explicauerint non ad populos capiendos, at ad redditus expiscandos. Sua hoc itate contigisse fatetur Diuus Bernardus, cuius ea vox fuit: Quis mihi dra antequam moriar υidere Ecclesiam Dei, sicut in diebus antiqviis , quando Apostili laxabant sua

retia , non tu capturam argentι ct auri, sied is capturam animaram'

Quam turpiter a sua dignitate desciscit, qiu animarum pretio omnium quot-Cquot toto orbe fulgescunt pretiolissimo, aurum praehabet, solidum quidem, at sordidum telluris eiectamentum l nimis sane insanit, qui simul in cordis ara adorari sibi posse arbitratur Arcam diuinam, & Dagonis Idolum, hoc est aurum, eodemque eultu duos adeo sibi repugnantes Dominos, Deum scilicet & Mammo nam venerari; caelestibus simul de terrestribus mercaturis studere; telluris globum eum Caeli mole connecterae, alteroque oculorum sydera, altero marmora intueri, Quam igitur alieni homines sunt ab obseruantia Episcopis illis praestanda, qui diuitiarum amore implicantur ; ad contemptum potius eorum urgentur, cum ad res priuatas augendas, fouendamque auaritiem procliues eos inspectent, quia saeculares ipsi viri ne dum sacris initiati homines, arisque deuoti, vilescunt & denigrantur ; si enim Romano oratori fides dandn suerit, Nihil ιam angusti animi, qtiam ama νe diaιιias; quin ingenti offensione gentes tenentur, si viderint, non edoceri a Praeselum pietate ad caelestia lucra facienda, sed potius ab eorum auaritie ad terrena diligenda te amplificanda excitari: his accommodatissima verba Dei sunt, Liguam Ufensionis est auνam sacrificantium, hoc est iuxta Arnobis, San-m Basilij & itabam sententiam, non tantum auro tanquam Numiui victimas immolant auari Lythurgi, at etiam, Cardinali Hugone, alijsque explicantibus, lapis, in quem miserE impingunt 3c illiduntur,sunt eorum amplificatae diuitiae , de transuersum veluti lignum, ad quod offendentes ruimus, eo prorsus modo quoad alborem vetitam Eua de Adam miceliciter corruerunt . Validissime, de ea qua virum pium decet libertate, expressit haec omnia Diuus Bernardus Rhemensis Synodi Patres alloquutus. Suis confirmandam Scriptoribus historiam committo, quam Henricus Ganda uensis a Lyrano relatus posteritati exarauit, quod scilicet cum tanta opulentia Christianam Religionem Constantinus Caesar ornauit de auxit, vox E caelo elapia fuerit haec pron uaciam: Hodie cecidιι υenoum ras Ecclesiam Dei. illud tamen asse

240쪽

Caput Quadragesimum sextum. 2.39

. rendum merito mihi videtur , quod sacri viri, si nimis atri e diuitiis aggerendic'. studuerint, venenum propinant, quo anima, quies, fama inficiuntur & tabescunt, quin ad mores instruendos ea verba Genesios Magister Aquinas explicans rνid . et Ην Dei Alias hominum, quod e senι pulchra, acceperunt sibι υxores ex omnibus ιν s etigerunt,erc. Gigantes autem erant f per terram,oc.Docet nos Deo deis

uotos viros filios Dei esse, qui opum villarumq; amore depereuntes, superbiam& Babylonis fastum in canistam Syonis Urbem apportauimus. A tempore, quo

tates , cst temporales dι uitias eorum, quod ebsent, se quod de facili generana multam a magnam prolem,acceperunt sibι pro tibito υndequaques ex tane ονιι sunt in terra Giga ales in magnis de mirab/tibus sver se ambulantes, qui potius contνa Reges o

B Quod ita intelligendum est, non quidem malas a se ipsis opes esse, sed eo titu

lo certe improbas , quod viscum quendam componant, quo imprudentium pennas Tartareus venator illaqueat.

Non igitur gloriosus & illustris ille fuerit Antistes qui opes dilexerit, at qui desepexerit: virga etenim Aaronica, qua Episcopalis lituus designabatur, celerrimo foetu in flores & fructus erupit ; eo quod nequaquam in solum radices immiserit,

Nysseno Gregotio sic haec explicante, Camsibi germinauersi Sacer oly υtrea, non hamiditate terrena , sed . se ipsa uaces prodocens: ex opum vel amore vel suga arguere licet, an verus Pastor,an mercenarius fuerit, an Dei, an doemonis administer . Qui autem his aduersatur, se profecto decipit, urpique proditione irretit. Quapropter Samuel&Moyses suos Magistratus abdicantes, ut ostenderent, quam honeste & integrὸ eos exercuissent, nullam aliam validiorem rationem excogitarunt, quim si se repetundarum accusandos omnibus obiectarint, populum aduocantes, ut de eorum integritate fidem omnibus facerent: horum imitatus --

stigia Apostolus, ad maiorem dignitatem suo Sacerdotio apud Corynthios com- Cparandam ; & ad pararissimam ab eis obedientiam exprimendam ait, Cum essem apud vos, o egerem, nulιι ouerosas fuι, ιν ιn omnibus siue onere me υobis seruasi , o θνaabar ille siquidem coronandus merito videtur Antistes, qui temporanea hae e bona animo inuicto despicit, itaque despicientia thiarae gemmas, & smaragdos, quibus redimitur, etficit illustriores, cum e contra maxime de honoretur & vile se at eius nomen, si auaritiem fouerit, qua toti gregi pernicius ingens infertur; Detrimentam pecorιs, pastoris ignominta est. sic Hieronymus. Aliam ego aperiam auaritiem,non hominibus tantum, at supremis etiam mentibus , ipsique Deo maxime aestimanda mi in Sanctarum tenacitate, & constantia cogitationum ista versatur, in Virtutum incremento , in maxima bonorum operum summa colligenda, in populis & gentibus Deo laboriosissime comparandis rillis iant vin haec auarities cordi erit, qui in unius Dei amore tuum thesaurum colloearunt; satis abundὸ isti uno Deo ditati, quascumque auri Peruvianas moles ,r quascunque exErythreo aequore decerptas gemmas nihils faciunt,& loco sordium Uhabent ; ex his Tolosanus Antistes Diuus Ludovicus illud identidem ingemina.

invia es.. Vetum qui eorum responsionem diluemus, qui auaritiem quidem omnem exuentes ab omni opum augendarum studio abstinent ; sed ut paupertati suae prospieiant, qua eorum dignitas & simul persona denigrantur, ad temporanea facienda lueta non illicite tibi dari operam arbitrantur: illud in praesenri pronunciamus perpaucissima esse , quae hac in re Episcopis licent; at ne molestillimi penitus eissimus , ad Diuum Betnardum eos aduocabimus, qui ad solatium aliquod eis afferendum certiores eos faciet non denigrari, sed illustrari titulo paupertatis Antistites, magisque eius tenuitate splendescere, quam si Principum opulentissimorum aetatia omnia possiderent: ad Actonem Trecensem Episcopum scribens hae tan-- Pars Secunda. Hli tus

SEARCH

MENU NAVIGATION