장음표시 사용
121쪽
peratoris s neque eπim credimur, eum fuse I atum Pontificis G , inquit Giberi Corp. Iur. Cun. in proletom. pari. I. rit. Iy. Dct. II. pag. Io7. Aderant Coxcilio Silvestri Papa Legati Vitur, V ncentius Presbteri,
qui priss Osuim subscripserunt. Adde Launesum lib. 8. eps. I. O seqq.eoncilio constantinopolitano I. generali II. Damasum Papam ηon probi se , certum est.
Sed primo si Romanus Ponti sex Concilio adsit, eum Coneilio
praeesse debere, non adeo effrontem esse Febronium opinor , ut negare vel iis alioquin cum honoris quoque Primatu actum esset. Legati
autem Romani Pontificis, ejus personam gerunt. Quare S. Coelestini Legati in Ephesina Synodo ajunt sact. o. : Nor ejus proratiam si ' plenter. Lucentius Episcopus in Concilio Chalcedonensi dicitur Via eariar Sedis Apostolica . Sed rem ego certissimam , argumenta PFerendo, in dubium voco. Si ergo Romani Pontificis Legati adsint, ipsi Synodo praeesse debent, neque in Synodi Destitate est alteri pr. s-dium deferre. Idque adeo S. Leoni Magno persuasum erat, ut Synodo Chalcedonensi scripserit cep. ss. 89. : In his Fratribus ... qui ab Apostolica Sede directi sunt, me Synodo vestra Fraternitar animet praesidere . Quare Pascha sitius ejusdem Leonis Legatus ant. Rram parvitarem , inquit, huic Sancto concilio pro se praesidere PRAECEPIT. Id vero Synodus ipsa lassa est apertissime: Nam in epistola ad Leonem cinter Leon. 98. ait: mibus tu quidem sicut membris caput praeras in his, qui tuum tenebam locum. Et omnibus quidem oecumenicis Conciliis tum in Oriente, tum in occidente celebratis Romani Pontifices, aut eorum Legati praesuerunt, quin unquam de eo Romani Pontificis, & Legatorum jure vel minimam dubitationem quisquam moverit. Sed excipienda tamen sunt Concilia II. & V. quibus neque Romanus Pontifex, neque ejus Legati praefuerunt. Verum Constantinopolitanum I. non fuit oecumenicum , ut superius ostendi. Constantinopolitano autem II. Oecumenico V. praesuit Eli-tychius Patriarcha C. P., Sed is etiam Synodi nomine Vigilium R. Pontificem rogavit, ut Synodo praeesset: Necessarium eri, inquit, conferri de Tribus Capitulis 3 unde quo dam quaestio nata es. Et ideo petimus , praesidente nobis verira Beatitudine sub tranquillitate, O Sacerdotali maUuetudine, propositis Sanctis E Veliis, commvni tractatu eadem capitula in medio proponoda quaeri, o conferri, ct finem quxstio-xi imponi. Sed neque V. Synodus Oecumenicis Synodis adnumerata
est, nisi postquam a Vigilio, atque ab aliis Romanis Pontificibus probata, S confirmata est, uti Natalis Αlςxander ostendit saec. s.
- II. Disserendum nunc est de Nicaenae Synodi Praeside Osio Cordubensi. Hunc suisse Pontificis Legatum, non credit cum Gibcri
122쪽
Febronius, qua de re consuli vult Launojum, quem tamen Natalis Alexander saec. q. disi. 12. solide refutavit. Sed Febronius, si quid a quoquam inscite, ac temere dictu in est, dummodo contra Romanum pontificem dictum sit, illud non praetermittit . Est igitur Ciberto, & Febronio solidis argumentis facienda fides, Osium Gordubensem S. Silvestri nomine Nicae:ue Synodo praesuisse . Ae primo quidem Gelasius Ciaicenus, qui V. .saeculo soruit, scribit lib. 2. hist. Concit. 2 ic. cap. I. , Osium, qui locum tenebat Silvestri Episcopi magnae Roinae, una cum Romanis Presbyteris Vlto, & Vincentio Nicaenae Synodo intersuisse ; idque ex Eusebio se descripsisse testatur: quod notat etiam Photius Gelasii libros rece scias ceod. 88. . inamobrem cum Euscbius clib. s. de Vita Const.
cap. 7. narret tantum, Hispanu in qaemdam celebritate nominis, &ninae insignem cum aliis multis Nicaenae Synodo interfuisse , Eusebii textum mutilatum esse, jure suspicantur eruditi Viri. Neque enim Eusebius, qui Provincias omnes accurate recenset , quarum Episcopi ad Synodum convenerunt, os ii nomen, Italiam, & Romam omisi- se credi potest . : Neque Gelasius, id quod narrat, ex Eusebio se exscripssse testatus esset, nisi in Eusebianis Codicibus ejus aetate ex
Sceundo. Antiqua Canonum Collectio cHenrie. Canis tom. S axtiqu. Lect. 9 anno 773. Carolo Magno tradita ab Hadriano I. R mano Pontifice, narrat, osium ad Nicaenum Concilium fuisse ab A postolica Sede eum Victore cVito, vel Avito, ut alii legunt , oe Vincentis Presbteris destinatum .
III Sed Vitus, & Vincentius his verbis Synodo subscripsere rPresisteri Romani pro 'Mrabili Viro Papa, O Episcopo nostro Sanino Suvestro subseνipsimus. Osius vero primus ante Vitum, & Vincentium subscripsit, seque Episcopum Cordubensem dumtaxat inscripsit. Verum primo: ejusmodi Viti, & Vincentii subscriptio Iegitur quidem in Codicibus me elliano, Coibertino, & Parisiensi ; sed in
antiqua versione a Iustello edita, & in Codicibus Vaticano, Bar-berinio, & Vallicellano apud Cll. Balle rinios clom. s. oper. S. Leon. 9 non alia legitur, praeter hanc: Presisteri mani. Antiquissimus etiam Codex apud P. Amori stom. i. elem. Jur. Cav. hanc lubet rritur, er Vincentius Presbyteri Urbis Roma si eripserunt. Quare quae praeterea in aliis Codicibus leguntur, ea e margine in textum irrepsisse verosimile est. IV. Secundo et quemadmodum Nata It Alexandro sib. post Cardinalem Perronium notatum est, consueverunt olim Romani Pontifices ad Synodos in Oriente celebratas mittere non modo Legdros
suos, electos nempe ex familiari Gero, sed etiam Legatos Synodi
123쪽
Apostolicae sedis . Nam Agatho in Epistola ad Constantinum P
mnatum suam in mittendis ad Synodum VI. Legatis moram excusat, quod convocare debuerit non modo suum Clerum, sed etiam synodum Aponolica Sedis, ut scilicet tum ex Clero, tum ex Syn
do Legatos eligeret. Quare VI. Synodo cact. 18. γ subscripsere Theodorus, & Georgius Presbyteri, & Johannes Diaconus Deum g Mntes Agathonis Beati mi, er universatis Papa Urbis Romae Et Johannes Portuensis, Basilius Gortinensis, Abundantius Tempsensis, Johannes Rhegiensis Episcopi Legati Sancti cracilii ApostoIλε Sedit liqua Mma. Cum autem utriusque seorsim legationis vestigiuitian antiquioribus Synodis nullum occurrat, factum esse dicendum est, ut legatio utraque , quae in VI. Synodo seorsim se prodit, in antiquioribus Synodis conjuncta fuerit, iidemque Episcopi, Presbyteri, di Diaconi tum Romani Pontificis, tum Synodi Apostolicae Sed is, seu synodi occidentalis, communi nomine Legationem obierint . In Synodo quidem Ephesina s. S. Coelestini Legati dicuntur deposuisse , Jsupplentes iocum Sedis Apostolicae , totiusque Synodi sancti morum , Leoque dilectilsimorum Occidentalium Episcoporum. Nisi autem Osius Romani Pontificis, & Synodi occidentalis Legatus fuit, Nicaenae Synodo nullus Synodi occidentalis Legatus intersuit, eum tamen Nicaena Synodus posteriorum Synodorum exemplar, & norma esse debuerit. Osius igitur Apostolicae Sedis Legatus fuit. At quia Vitus,& Vi'-centius Presbyteri Romani Pontificis dumtaxat Legati erant, primi post Osium subscripserunt, & se Legatos Silvestri inscripserunt: o-sus vero, qui & Silvestri , & Synodi Sedis Apostolicae Legatione simul fungebatur, primus omnium subscripsit, quin opus ruerit, ut se Legatum inscriberet. Eadem de causa Synodo Sardicensi , cui
praefuit osius, Archidamus, & Philoxenus Presbyteri Legati Julii Romani Pontificis, ita post Osium subscripserunt Iulius Roma per Archidamum, oe Philoxenum. Osius igitur & Silvestri, & Synodi Apostolicae Sedis Legatus suit, eoque nomine Nicaenae Synodo praefuit, quidquid credat cum Giberto Febronius.
124쪽
Os no Apostillae Sedis demisionum examen .3 arta men cis S nodis institutum, earumdem definiri num auctoritati nihil incere.
quenter ad novum examen revocasse materiat , er quasti hes a Summis Pontificibus deessias.
Verum ad primum quod attinet , ne generalia quidem ia cilia superiorum generalium Conciliorum decreta, quae ad Fidem, Oectant, de novo discutere audent i quia eum a Romano Pontifice una cum Episcopis in Synodos congregatis edita sint, ipsius Spiritus Saneti auctoritate edita sunt. Quamobrem S. Leo cepes. Is . ad Leoηem . Q. )r De rebus, inquit, apud Nisaam , σ apud chalced nem, sicut Deo placuit, definitis nullum audemus inire tractatum I tamqvam dubia, vel infirma sint, qua tanta per Spiritum Sanctum fixis
Qus' autem spectat ad examen Apostolieae Sedis definitionum a synodis institutnm, quid illud sit, & utrum Pontificis auctoritati quidquam detrahat, ante inquirendum, quam Synodorum Actae pendenda esse, censeo, ut perspieue, quoad ejus fieri possit, argumenta, quae ex Synodorum Actis eontra Pontificis auctoritatem ducit Febronius, re sellam. . Ji: It que primo notandum est , institutum doctrinae , aut de Nntrionis alicujus examen, ejus definitionis, aut definientis auctoritati non semper osseere. Rem exemplis expono. Si, Catholicus cum Haeretico de aliqua Fidei definitione ab oeeumenico Concilio ita disputationem ineat, uterque Conei lii definitionem examinati Catholicus quidem eam explieando, atque Scripturae, & Traditi nis auctoritate, quasi dubia esset, eonfirmando, ut eam Haeretico Ursuadeat: Haeretieus vero eam contrariis argumentis impugnando. Nemo autem, cui sana se mens. dixerit, non summam esse apud Catholieum eius definitionis auctoritatem, aut istiusmodi examen definitionis auctoritati quidquam ossirere. In eamdem rem afferri potest Sacrorum Librorum examen , quod a nobis institui solet, ut eos divinitus inspiratos esse, demonstremus: quod quidem divinae eorum auctoritati non obest. Si igitur oecumenicae Synodi R
125쪽
manorum Pontifieuini definitiones aliquando eum in modum examinaverint , nemo inde rite conficiet, non fuisse lammam etiam apud cecumenica, Synodos Apostolienum definitionum auctoritatem. In eum autem modum Ponti sicis definitiones a Synodis examinata. es se, ex earumdent synodorum fictis evincam.
III. Deinde quia aiunt Febronius, aliique, Auibuscum disputamus , Synodorum Patres Pontificis definitionibus libere consentire , & subscribere , nos quoque fatemur: Sed negamus , quod inde concludunt, Pontificis definitionum vi in a Patrum consensu pendo. re. Nam&Sacrorum Librorum doctrime, Be Ecclesiae definitionibus I bere assentimur; nec tamen earum vis ab assensu nostro pendet , neque consensiis noster iis intrinstet, ut aiunt, ponderis quidquam addit Ast, dicet Febronius, nisi Pontificis definitioni Synodi Patres e senesant, nulla erit apud eos, ideoque nee apud Ecclesiam ejus definitionis auctoritas. Quid vero inde coneludet amem. Quanta, quaeso, esset apud
nos Sacrorum Librorum & Synodorum oecumenicarum auctoritas,
nisi illorum doctrinae, & harum de initionibus assentiremur Quanaei sunt apud Judaeos Novi Testamenti libri Quanti apud Atianos fuit Nicamat Synodi definitio λ Qu quid demum res dere volit
Febronius, inlud ego conficiam, ex lasfragii libertato, qua gauden Synodorum Patres, & quam ipse tantopere jactat 9ap. s. S. 6. . 7 3 , non rite concludi, Ponti fieis definitionum vim, At pondus a Patram iuifragiis,&consensu pendere. Ut igitur exsuffragii libertate idi conseiat Febronius, quod intendit, demonstrandum illi est, posse Patres Pontifi- eis definitioni non eonsentire, & st non consentiane, Pontificis definitionem, auctoritate sua cadere, At irritam esse. Id vero ex Synodorum Actis nunquam demonstrisoit. Nulium enim ejus rei exemplum ex Synodorum' Actia extat. Imo quotiescumque Ponti sex ante Synodum Fidei eontroversiam definivit, suamque de sititionem Synodi Patribus subseribendam exhibuit, quod in cumenicis Syn sis III. IV. Vr. VII. A. VIII. factum est, synodi P tres Pontificis definitioni subseripserunt. IV Praeverea Synodi Patres una eum R. Pontifiee Fidei controversiarum Iudices sunt, ut alibi dixi, unumque cum Roman Pontifice veluti Judicem eonficiunt; quod quidem Ecclesiae unitati apprimo convenit. Ergo ipsi quoque definitiones a R. Pontifice editas expendere debent, ut verborum, & sententiarum Vim intellia gant, eique ratione non temere, & inconsulto, sed eum cogniti inne causa , ut ajunt, sesagium serant, & judicent. Scriptum tiam, di Patrum testimonia, siquae a Ponti fiee ad fidei definitio m in cota mandam a Datur, explorare debent, tum ne ipsi quosquet
126쪽
que definitionis sentes compertos habeant, tum ut iudieii sui redia dendae rationi, Haereticisque refutandis parati sint. Atque id quidem in singulis oeeumenicis Synodis factum est. Hujusmodi autem agendi rationem, & Pontificis definitionum examen summae ejusdem Pintificis auctoritati, de definitionum insaIlibilitati nihil ossicere,
per se manifesta res est. Haec, quae notata sunt, prae oculis haberi velim: ex his enim argumenta, quae ex Synodorum Actis ducit Eebronius, nullo pe- solio ir tantur.
Rae tum a S. Caelestiso, tum ab Ephesina Sunodo h
cause 2 Ostorii gesta sunt, ea si minam manimmiscis jurisdictionem ,-in faei causis dej
I. Uoniam Febronius ad Veterum Conciliorum Acta saepe M - nos provocat, operae pretium est rem hanc distinctis D 3 ' s Capitibus agere, atque hinc etiam summam Romani Pontifieis jurisdictionem, atque in Fidei causis decerinnendis auctoritatem solide demonstrare. Primo Fe-hronius scap. s. S. q. Honorati Tournely argumenta impugnare conatur, quibus doctissimus ille Parisiensis Theologus ex antiqua, Scostanti Eeclesiae Traditione ductis universalem Romani Pontificis jurisdictionem ostendit c Tract. de Eeel. q. s. h. . Deinde Pr bandum assumit ceap. s. s. , Fidei eausas a Romanis Pontificibus di finitas, ab cecumeni eis Synodis retractatas fuisse r Ufur, inquit, er disciplina Ecclesia Pontificia decreta 'Do examini, ae udicio subjuiendi sese plane manifestat is conelliis III. IV. H. σ sequentibus. II. Ego vero Superius cev. I 8. n. s. recumenicas Synodos dixi necessarias esse, non absolute quidem, ut Fidei dogmata constituantur , si antea ab Apostolica Sede constituta suerint, sed alias ob causas ibi memoratas. Dixi praeterea, Romanos Pontifices Synodorum celebrationi consensisse quidem, sed illud semper praecavisse , ne constitutum a se Fidei dogma in dubium, & disceptationem vocaretur ἔsed illud in primis Episcopi omnes amplecterentur , eique in scriberent, ac refractarios subscribere cogerent; caetera vero Epist pis, praeeuntibus Apostolicae Sedis Legatis, permisisse. Haec vero, quae superius praefidentius affirmavi, & alia praeterea , quae ad Roma-
127쪽
ni pontifieis jurisdictionem spectant, ipsis Synodorum Actis, ad quae
Febronius nos provocat, luculentissime, nisi salior, demonstrabo . Itaque quae in causa Nestorii tum a S. Coelestiuo R. P. tum ab Epheiasina Synodo acta sunt, expendamus. III. S. Coelestinus I. de Nestorii haeresi a S. CyriIlo Alexandrino certior sectus, eam statim damnavit, atque Nestorium, nisi i tra decem dies nefariam doctrinam suam ejuraret, ab eodem Cyriialo Apostolicae Sedis auctoritate Episcopatu privari jussit c super. cap. 1y. n. s. . Ergo S. Coelestinus sibi esse putavit tum Nestorianae haereseos damnandae, tum Nestorii dignitate privandi auctoritatem . Id Ivero absque summa R. Pontificis tum in Constantinopolitanum Epist pum jurisdictione, tum Fidei causarum decernendarum auctoritate fieri non potuit. mae ergo in Causa Nestorii a Coelestino gesta sunt , ea summam R. Pontificis jurisdictionem, & auctoritatem ostendunt-IV. Haec tamen Febronius ccap. s. S. . n. 2.9 sine Superiorita tis Ecelesiastica uis, aut jure a Coelestino facta esse , putat. ga'ra , inquit, Vestorio reliquorum Episcoporum communione, per se fluebar; us cathedra de alio AntMite providendum fuisse , mediante Alexandrino . .
Talem excommunicationis damnationis censuram in virum bererodoxum,
ejusque scripta ferae, pertinebat ad jus omnium Oribodoxorum Episcopo νum. Orillus iam ante concilium Ephesinum in Alexaηdrina sua Syη do. . . Vestorii doctrinam anathematiraverat. Quinimo Nestorius ipse alienos a sua opinione Episcopos excommunicaverat, attamen sine jurisdicti nis specie, vel obtutu . Haec, inquam, omnia fiebant sine superioritatis E .clesiastica usu, aut jure. Verum primo: quamvis S.Cyrillus eum sua Synodo haereti eam esse eensuisset Nestorii doctrinam, nihilominus neque communionem cum Nestorio palam abrumpere, neque quid ea de re sentiendum esset, aperte definire ausus est , sed S. Coelestinum consuluit vid. cap. 1 n. 1. , eumque rogaVit, ut quid agendum ,& sentiendum esset, perspicite definiret. Nam in Epistola ad Coelestinum r Non prius autem , i quit, illius communionem palam , aperteque deferimus, quam hac ipsa Pietati tua indicaremus . Digηeris ρνoinde, quid hie sentiar , praescrib
res νο ιMaido ηobis coUiet, communicarae ne nos cum illo, oporteat , an vero luere ei denuntiare, neminem eum eo communieare , qui ejusmodi erroneam doctrisam fovet , ae praedicat. Porro tua integritatis mens ,
o super hac re fententia piissimis , deoque demotissimis Macedoηia Epis pis , nec non totius Orientis .inti itibus perspisue peν Iiteras exponi de bet. Cyrillus igitur, nec sibi, nee suae Synodo quidquam decerne di auctoritatem arrogavit, sed integram eausam Coelestini judicio reliquit, quod putaverit, solius Romani Pontificis judicio, di auctoritate finiri posse. Igitur non ad omnium Orthodoxoram Episcopo M
128쪽
ur pertinere existimavit, talem excommuηicationis, O iamrationis renafuram in Episcopum Constantinopolitanum serr sed id juris solius
R. Pontificis esse putavit. Secundo. Etiamsi ηerata Nestorio aIlarum Episcoporum eommvrio
ne, per se flueret, Uur cathedra de alio μηtistite providendam fuses definire tamen, deneganda nec ne esset Nestorio ab aliis Episcopis communio, Romani Pontificis esse, putavit S. Cyrillus. Igitur non id omnium orthodoxorum Episcoporum, sed ad solius Pontifieis jus
pertinebat excommunicationis, & damnationis censerram in Nest rium ferre. Tertio. Quo veteri monumento nixus ait Febronius, negata
Nestorio aliorum Episcoporum communione , ejus Cathedrae de alio Antistite providendum fuisse, mediante Alexandrino e Quod enim AEgyptii per Alexandrinum Episcopum cum R. Pontifice communi care consueverint, non est ad rem. Qui enim hine quit, Consta tinopolitanae Ecelesiae de alio Antistite providendum fuisse , mediante Alexandrino Igitur Constantinopolitanae Ecclesiae ab Alexandrino Episcopo providendu n fuit, quia id muneris Apostolicae Sed is auctoritate illi demandavit S. Coelestinus. Denique Coelestinus CyriIlo respondens, non statim vetat alios Episcopos eum Nestorio communionem habere, ut negata illi eorum communione, alium Episcopum in ejus locum sufficiat; sed primum Cyrillo praecipit, ut nisi Nestorius intra decem dies nefariam haeresim anathematizet, illiso Constantinopolitanae Ecclesiae provideat. Jamvero quae hactenus dicta sunt, contrahamus. Nestorius pravam doctrinam in vulgus edite Eam Cyrillus, aliique Episcopi rejiciunt; sed neque Nestorium Episcopatu abdicare, neque ejus communioni palam nuncium mittere audent: Ea de re Coelestinum consulunt, ut is, quid sit sentiendum, agendumque , definiat. Coelestinus Nestorii doctrinam damnat; & Sedis Apostolicae auctoritatem Cyrillo delegat, ut eumdem Nestorium, nisi intra decem dies doctrinam suam ejuret, Episcopatu illico abdicet, aliumque Episcopum in ejus locum lassiciat. Ita ne vero in Nestorii eausa agere potuit
Coelestinus me superioritatis Ecclesiastica usu, aut jure e si quod egit in Nestorium Coelestinus, ageret in Clericum sibi subditum Episo
pus, hunc superioritate Eeclesiastica uti, negaveris Praeterea Synodus demum Ephesina abdicationis sententi. m in Nestorium pronunciavit, quam antea pronunciaverat Coelestinu a Synodus autem superioritate Ecclesiintea in Re orium jure suo uis es, ut latetur Febronius: ergo etiam Coelestinus. Quod enim Coelestini sententiam exequi non potuerit Cyrillus, id argumento non est,
non put ς Iestiam eam jure suo pronunciare, ejusque e Xoc
129쪽
.elonem Cyrillo committere. Synodus quidem, quae sententiam a coelestino latam. esse, noverat, nullam de ejus auctoritate , aut jure dubitationem movit; imo eam a Coelestitio jure suo latam esse , Magnoviis eam enim se executioni mandasse, fassa est, ut paulo i
serius dieam. Si ergo superioritate Ecelesi. stica usa est Ephesina Synodus, ea usus est etiam Coelestinus. Imo cum Synodus Coelestini sententiam executioni mandaverit, Coelestini potius jure, quam suo:st perioritate Ecclesiastica in Nestorium usa esse videtur. Scilicet Coelestim sententiam , quam Apostolica auctoritate exequi non tuit Cyrillus, executa est ipsa Synodus. Nonne igitur in Causaestorii summa Apostolicae Sedis auctoritate, di jurisdictione , seu, ut cum Febronio loquar, Superioritate e celesiastiea usus est Coelestinus pSed coneludit Febronius: Nemo vel mediocriter ruditus asserum ris , eo amo jus deponendi Episcopos R. Pontifici competiisse , aut ab eo exercitum fuisse.
At vero nisi Cyrilli, Ad Coelestini epistolae, di hesinae Syndidi Acta Pseud Isidori commenta sunt, eo etiam aevo ius de nondi Episcopos R. Pontifici competebat; eoque aliquando Pontifices usi sunt; eum scilicet, ut eo jure uterentur, Ecclesiae res, temporumque ratio postulavit. Eo quidem jure usus est Coelestinus in Nestorium,mec tamen aut Cyrillus, aut Ephesina Synodus eum adrogati sibi j
V. De causa .Fidei ex ipsus Ephrenae Synodi Actis est nunc diruserendum . . Coelestini sententiam exequi non potuit Cyrillus, quia
Nestorius oecumenicam Synodum ab Imperatore convocandam cur 'it. Quod ut audivit Coelestinus, ratum habuit Imperatoris am-mum, atque Legatos suos ad Synodum misit, ea tamen lege, ut, quae prius ipse constituerat, tum Legati,itum Synodus exequeren - trur. In Commonitorio enim Legatis tradito cis collar concit..Hοἰηt. θοῦ Auctoritatem , inquit, sedis Apostolisa enitodiri desere, mandamus δ Sipvidem in instructiores, qua ouis tradita sunt , hac IqPotur , interesse conventui debeatis: ad disputationem si fuerit ventum, πο eorum ρηtentiis judicare debeatis, non subire certameη- Argumentum, quod ex allatis Coelestini verbis pro absolMav mami Pontificis potestate in concilio Ephesino exercita ducit Doctiss. Card. Ors Tract. de uact. R. F. tam. r. p. I. , refellere conatur iFebronius esse est. s. f. s. n. Cum, inquit, agere rur . Nessorii ex Ma , S. Orilli ex altera parte .... cum denique covssa ad Oecumenisum coηcissum delata esset, prudenter utique , egit P0ηtifcx
130쪽
rim qstidem, oe recte , fustinuit s judicis autem partes solas minime egitc sed Febronius doctissimi Cardinalis argumentum declinae quidem, sed non refellit. Nam C testinus in primis mandae Legri tis , ut Apostolicae Sed is auctoritatem custodiant ἱ ut scilicet quae prius ipse Romae statuit, omnino cxequantur, atque exequendum cu rent. Quod si disceptatio aliquas orta fuerit non modo inter CD ritium, & Nestorium, sed etiam inter Synodi Patres, vetat Legata . tos silos eorum disceptationibus sese immiscere cum ipsi non di- seeptare, sed de disceriantium sententiis, quicumque, & quotia eumque illi sint , judicare debeant. Vult equidem, ut judiacent una. earm Synodos si nempe Synodus in eamdem eum ipsa sententiam eat i tunc enim synoduε, α Romanus Pontifex sine , veluti Judex et Sed si inter Synodi Patres disceptatio oriatur,. vult, ut ipsi vel solide eorum sententiis judicent. Sunt hare ex Comia monitorii verbis perspicua. Ex his autem constat, Coelestinuitia absoluta potestate in Ephesina synodo usum esse. Recte igitue ex Coelestini verbis id concludit Doctiss. Cardinalis, quod intendebat. Sed elatius: etiam Coelestini mens manifesta fit ex epistola, tquam Synodo scripsis, quaeque lecta est A l. 2. Direximus, inquit, pro ηastra sollicituri. Sanctor Fratres Arcadium , in Proffectam vise pos, qui eis, quae agentur, inter , O να a nobis antea natatae fura, exequantur. Vult igitur Coelestinus, ut Legati quae prius ipso. statuerat , non Synodi judicio subjiciant, sed exequantur. Neque obstitere Ephesini Patres; sed lecta Coelestin, Epistola, omnes acclamaverunt: boe Iinum judicium est. Imo cum Projectus dixisseti
Patribus, ut qua coelestiaras O dudum aatea definire , σ nise in meis, moriam revorare digηatur e , ad finem numeris omnibus absolutum deis. duci juberent: Firmus Caesareae Episcopus nomine Synodi respondit i OROliea, in S. Sedes caelestini Sanctismi Episcopi . . . . de praesexti negotio sententiam dixit, regulamque prascripser, quam nos quoque fe- i ii . . . . formam illam raecutioni mandavimur, τ onitum, apo L. eamque isdietum in illum Nestorium θ profere rex. Sententia autem, di regula, quam secuti suerant Synodi Patres, φa erat, quam praescripserat Coelestinus in Epistola a Cyrillum Alexandrinum . Seniatentiam enim in Nestorium pronunciarunt Act. I. cum Ephesum Coelestini Legati nondum appulissent. Jamvero Synodi Patres se Coelestini regulam, & sententiam secutos esse, atque executioni mandasse, dicunt: se eam ad examen vocasse, aut, lagitima auctoritate lata esset, se disceptasse, non dicunt ..
I. Febronius tamen scap. I. S. I.. n. It . , retractatam esse ait in Synodo Nestorii causam. actione prima, inquit, callovice v