장음표시 사용
141쪽
Expenguntur in eamdem rem Asia Synui V
m X V. Synodo novum argumentum desumit Febronius cap. I. S. T. n. quasi Synodus V. tria Capitula. damnaverit, quae suerant a Vigilio in celebri suo Coa-- stituto probata. erum illudere nobis vult Febronius. Primo enim non de
fidei quaestione, sed de quibusdam solummodo persoηis ventilatum, nihil aliud, quam de personis fuisse disceptatum, testantur Pelagius I. cepist. ad Childeb. Reg. , Gregorius M. in. Ici. lib. a. ad Saviatim , & Pelagius II. cepist. ad Episc. Istr. . Secundor vigilius tria Capitula in celebri suo Judieato, & alibi damnaverat, ut patet ex ejusdem V. Synodi Col Iat. VII. & VIII. atque in eadem sententia Vigilium perseverasse, Synodus persuasum habuit, ut ex iisdem CoIlationibus manifestum est. Sed Vigilius tamen postea, antequam quidem Synodus absoluta est, tria Capitula non quia dem probavit , ut comminiscitur Febronius ir sed silentio p tius praetermittenda esse censuit , quod temporum ratio id pocstulare videretur. Erant enim qui .tria Capitula damnari non pocla putabant, quin Chalcedonensi Synodo injuria inferretur. Hine ipsa Synodus suam definitionem ad Vigilii mentem editam esse,
persuadere conatur c collar. 1. . II. Deinde narrat Facundus clib. 2. σ q. , Mennam Patria
cham C. P. aliosque Episcopos Justiniani edicto tria Capitula da nati ea conditione subscripsisse, ut si Vigilius pro iis stetisset, irriata seret subscriptio , & Chirographum sibi restitueretur. Pr pterea Episcopi plurimi Africae, Illyrici, Hyberniae V. Synodo Vigilii
Constitutum ante tulerunt, & Syncisum improbarunt, quamvis Vigilius eam confirmasset. Quare primo : vere dici nequit Synodus contrariam Vigilii Constituto definitionem edidisse. Secundo: et stcontraria suit, Synodus tamen persuasum habuit, irritam eam suturam esse, nisi Vigilius eam confirmasset. Nihil enim non tent vit Justinianus, ni Vigilium ad Synodi decreta confirmanda adduceret. Hinc Febronius ipse fatetur ces. I., g. a. n. 8. , causam trium Capitulorum citius finem obiisere non potuisse, Due Vigilius Papa eum Patribus concilii C. P. II., O bi cum Vigilia is unum coa
spiraverint. Hinc vero qui colligi possit, non Rom. Pontificem, sed Synodum oecumenteam a Rom. Pontifice sejunctam , esse sup mum Ecelusae Tribunal, non intellillo.
142쪽
III. sed ait Febronitu eap. r. S. . n. si oecidentale Episcopi Synodum rejicientes sensissent Rom. Pontificem Concilio praecellere, & summum esse fidei eontroversiarum judirem, jure exelamassent, a R. SInodo usurpari judicium controversa a Summo Ponti lae deeretoria sententia finita . Sed ineptissima est hujusmodi eonseeutio. Nonne enim Vigilius Synodum V. confirmaverat Nonne Synodus, se tria Capitula damnare, professa est, quod ea antea saepe Vigilius damnasset Ejusdem Synodi eollationes VII. & VIII. fidem faciunt, id maxima cura praecavisse Synodum, ut palam omnibus faceret, se Vigilii de tribus Capitulis sententiam omnino secutam esse. Qui ergo , occidentales Epnopi V. Synodum rejicientes, ejusmodi causam anserre potuerunt, eam sibi usurpasse judisium controversia a Summo Pontifice deerraoνia sententia pro tribus Capitulis finiis p Sed de V. Synodo dieam iterum inserius.
Summa Pontificis auctorisas etiam ex raθηοδ Actis ostenditur.
I. Anctus Agatho Rom. Pontifex Monothelitarem haeresim an
te in Lateranensi Synodo a Martino I. damnatam, dam- navit iterum in Synodo sua Romana. Sed cum Impera ν tor Constantinus Pogonatus oecumenicam Synodum indixisset, eonsensit Agatho, atque Legatos suos ad synodum misit. Scripsit etiam ad Imperatorem Epistolam, quae in Synodo act- Α, tom. 7. Concu. Labb. eol. 61I lecta est, in qua profitetur se , quκ a Praedecetaribus suis, & ab oecumenteis Synodis suerant desnita, custodire velle, & esseere, ut nihil de iis , qua regulariter de ita sunt, minuatur, nihil mutetur , vel aveatis, sed eadem or verbis , σsensibus illibata e udiantur: Se Legatis suis dedisse licentiam , sive ctoritatem apud tranquilli mum ejus Imperium , dum jusseris eius clem ria, satisfaciendi , in Dantum dumtaxat eis injunctum est, ut nihil profecto prHumant aetere, minuere, vel mittare, sed Traditionem Apostolia a Sedis, ni a Praedetessoribus Apostolicis Pontificibus institata est, siη-
ceriter enarrare. Praeterea r Petrus, inquit, spirituales oves Ecclesia με ipso Redemptore omnium trina tammendatione pascendar suscepit. C: Ius adniteηte praesidio , hae Apostolica ejus Ecclesia ηνnquam a via veritatis in qualibet erroris parto deflexa est ι eujus ahctoritatem , Ripote Apes
143쪽
niversales synodi fideliter amplectenter , in cunctis secuta sunt. Iam vero qui eausae fidei definitionem ante a se editam ad oecumenicam Synodum transmittit, statuens ut nihil de ea mutetur, augeatur, vel minuatur, sed eadem verbis, & sensibus illibata custodiatur: qui affrmat praeterea, Ecclesiam suam nunquam a via veritatis a Grasse, & omnem Ecclesiam, & oecumenicas Synodos ejus auctoritatem amplexas, & secutas esse; is profecto, nisi illudere gestit , de finitionem suam a Synodo retractari, & reformari, non vult. II. Rursus idem Agatho , & Romana Synodus ad Synodum VI
scribens ib. eol. 7os. st , assirmat, Lumen Apinolica fidei splendidissiamum , quod ex veri Iuminis fonte , per Beatum Petruem , ct Paulum, Apostolicos Suecessores gradatim Dei opitulatione servatum est, nulla ba retici erroris tetra caligine tenebratum , net falsitatis nebulis eo ad. tumi se Legatos ad Synodum mittere , qui Apostolicam fidei eo esonem offerau, non tamen tamquam de incertis e tendere, sed ut certa, atque immutabilia compendiosa definitione proferre. mnique concludit et Quicumque proinde Saeerdotum hae , qua .in hae nostra humilitaris confessone eontinentar , nobiscum sincere praedicare ' desiderant, ut notira
Apostolica fidei eoncordes, O consacerdotes, O comministror ejusdem fidei, ut spiritualer Fratres, O coepiscopor nostror fuscipimur. Qui
vero hae confiteri noluerint, ut infestor catholica, atque Amstolica eo fesoni, perpetua eondemnationis reor esse, ee emus: nec aliquando taIesin nestra tamilitatis collegio, nisi eorrectos, suseipere patimur. Qei autem tanta praefidentia scribit, se perpetuae condemnationis reos habiturum esse, nec in Sacerdotum collegio suscepturum eos, qui fidei consessionem a se oblatam praedicare noluerint, hunc Opinari, eamdem fidei consessionem a Synodo retractari, & reformari posse , mihi quidem persuadere non possum. An vero Synodus ab Agathonradefinitione recessit, aut eam minuit, aut mutavit λ Nequaquam 3 sed eam adamussim secuta est. Iino scribens ad Agathonem cib. eol. IIo. ἔ Litteras, inquit, a vestra Beatitudine ad pissmum Imper rorem missas , ut a summo Ammiorum vertice divine perscriptas aga
vimus, per quas exortam nuper mutiplicis er roris hareticam sectam depulimus. Hareticorum nefariam doctrina P . . . . anathematibus imer-
fecimus ex sententia per saeras vestras litteraι super iis prius lata. Et in sermone prosphonetico ad Imperatorem ater conuessionem tibi a Deo scriptam illa Mmana Antiqua civitas obtulit, in dogmatam diem ex vespertinis partibus extulis r charta , or atramentum videbatur, O per Agathonem Petrus loquebatur. Clarius ne , ac magnificentius supremam Rom. Pontificis in causis fidei decernendis auctoritatem commendare potuerunt VI. Synodi Patres
144쪽
bronius cis 6. S. n. a. γ , conciliam generale rvrsut tractat, aiaque definit, quo aeque tractata, aut defiata fuisset. Nam interroPeus Georgius C. P. Patriarcha α Si conveniret sensui Suggesti num directarum ab Agathone Sanctissimo papa, & sua synodo, dixit: Inspicieos omnem virtutem earum literarum,& scrutans libros Sanctorum Probabilium. Patrum , cuncta, itum continest, inveni eon sonantia eis, & sic profiteor, & credo π . Alii T: Inveni iii nullo eas a Sanctis Patribus discrepare , & consentio m . ra eumdem
sensum omnes singulatim dicunt, nec nisi eo examine probata sunt Epiminia S. Agathonis, O R ana Synodi. Verum primo: E sextae synodi Patribus duo tantum, nempe Georgius Episcopus C. P., & Sisinnius Episcopus. Heracleensis diacunt, se scrutatos esse libros Probabilium Patrum, & ye eonsentire, ut constat ex AE . VIII. Quare audacter nimium ait Febronius, in eam sensum omηes singularim dicere. Secundo: Agathonis definitionem a Synodi Patribus examinatam esse, fateor; eum scilicet in modum, quem superius scap. 22. explicavi, qui neque summae Pontificis auctoritati obes , neque argumento est, dubiam habitam esse a Patribus Agathonis definitionem. Id ex Synodi Actis apertissime constat. Nam Act. I. Macarius Antiochenus, aliique eum eo sentientes, unam esse in Christo voluntatem, id ex generalium Synodorum Achis, & ex Probabilium Patrum testimoniis se probaturos esse, promiserunt. Cum autem plura Macarius, aliique M nothelitae Patrum testimonia partim spuria, partim mutilata protulisscnt, genuina , & integra proferre opus suit, ut illi revincere
tur , quia ab Apostolicae Sedis Legatis in sequentibus Actionibus factum
est. Igitur Agathonis definitionem, quam certissimam, & irrev cabilem habebant, ad examen vocarunt Synodi Patres, eam Patrum testimoniis, quas dubia esset, confirmando, ut intelligerent Haeretici, si fieri possce, eam Patrum etiam doctrinae consentaneam esse, eique subscriberent. Quare etiamsi omnes Patres se consentire dixin ne in Agathonis definitionem tamquam Patrum doctrinae e sentaneam, id tamen Haereticorum tantum gratia dixissent, non vero
quod Agathonis definitionem veluti dubiam habuissent. IV. Sed qui hae objiciunt, respondet Febronius cib. , non via dentur satir percipere quid sit examen is ηegotio fidei .... 2 eque enim EρhGηi Patrer, cum de hectorii, oe cyrilli, atque adeo de CaeleRisi
fide inquisitio fieret, ipsi de fide dubitabant, sed recte ne an secus illi
fidem exposuisent. Neque item Chalcedonenses sello modo dubitabaηt Oe. sed quarebor, vere ne, oe ex communi mirum, Ecclesia sententia
veram prima Ruod ait Febronius, ab Ephesinis Patribus in quisiti': Disiligod by Cooste
145쪽
tquisitionem factam esse de Coelestini aeque , atque de Nestorii fide, quassdique utriusque fides dubia, & suspecta fuerit, nescio, utrum impudentiae illi tribuam, an imperitiae. Id equidem absque tanti Pontificis, & Ephesinae Syn i injuria dici nequie cvide eap. 23. . Meundor Ubinam legit Febronius in Actis Synodorum gener lium III. IV. & VI. inquisitum esse a Patribus, recte ne, an fecκ fidem exposuissent Coelestinus, Leo, & Agatho Inquisitum quidem est, quid Pontifices illi exposuissent, sed recte ne, an secus fidemexmisissent, inquisitum non est. Ex earum enim Synodorum Actis constat, Pontificum definitiones non a Catholieis Episcopis, si paucos Illyrietanos, & Palaestinos e Chalcedonensibus Patribus excipias
cmd. cap. 2 . a. 7. P, sed ab Haereticis in dubium voeatas esse i Patres vero in id tantum operam contulisse, ut eas rite intelligerent , Scripturae,& Patrum auctoritate confirmarent, atque Haereticis persuaderent.
V. Sed absonum est disere, inquit Febron Ius cs. η. .9, vel forum euitare, tot Synodos coactas esse, ut quod finguli jam ante Pontificis,
eique ineluctabili auctor te tamquam de fide domi tenebant , dein ratio m momentis, Sacra Scriptura oraculis, vel Patrκm frateratis mmum peregre perciperent.... quasi de his omnibus non potuissent per literas Eneyclicas, aut aliis commodioribus viis fideles erudiri. Verum cum Febronius paulo superius seripserit, neque Memnos Patres, neque Ephesinos, neque Chalcedonenses de fide dubitas.ses quaero ego ab eo, quid causis suerit, cur suas Ecelesias tot mpiscopi deseruerint ρ Nonne per literas Eneyelieas, aut aliis com modioribus viis Fideles erudiri poterant ρ An ea una fuit Epise pis peregrinationis causa, ut inquirerent, recte ne, an Deus Fidem Pontifeerex'fulsent e sed eum de fide illi non dubitarent, nonne domi id inquirere poterant, & per Encyclicas literat Fideles erudire pNisi dicat, Synodos Haereticorum tantum gratia eongregatas esse, ut nempe illis Fides , quam Ponti sex exposuerat, persuaderetur, tur- linque ab ipsis excitatae componerentur,.vix ullam dare poterit generalium Synodorum causam, saltem nisi secum pugnare velit.
VI. Respondebit sorte cib. n. 2. , non de fide quidem dubitasse Patres, sed quae Ie, quam ab ea fide Haereriei abessent, quibusque
sententiis, ac verbis insanus error eonfutandux esset.
Sed respondebo ego illi, Haereticos quidem quam faeillime e gnosci potuisse. Si enim compertum esset, profiteri eos doctrinam alienam a Romanae Ecclesiae Fide, quam Pontifices exposuerant, Haereticos eos esse, dubitari non poterat. Fuit enim semper Romanae Ecclesiae Traditio, & Fides veluti Lydius Lapis, quo aliarum Ecclesiarum Fides probata est. Nimis equidem inultus essem, si
146쪽
patrues eontinenti serie sibi succedentium testimonia rem hanc coni- probantia proferrem. Unum tantum, vel alterum afferam, ut Febronium, si fieri potest, consendam. S. Irenaeus Apostillicorum Patrum Auditor: Maxima, tr.quit clib. s. adv. har. eap. 3. 9, antiquissima, e omnibur cogηita a gloriosissimis duobus Apostolis Petro, or Paudo fundata ,σ constitui a Melesia eam, quam habet ab Apostolis Traditionem , O annuuiata in hominibus fidem per Suecessionem Episcopo-νum etenientem usque ad audis, indicantes, eo uassimus omnes eos, qui uoquomodo veι per fia placentiam malam, vel vagam gloriam, vel per eoecitatem, σ malam fiatentiam, prater quam oporιet, colligunt.
Ad hanc enim Ecc .esiam propter potiorem priseipalitatem necesse est mnem convenire Ecclesiam, hoe est eos, qui sunt undique, Fideles, in qua semper ah bis, qui ou urdique, conservata est ea, qua est ab A pastolis, Traditio. Nisi S. Irenaeus sexcentis, vel potius septingentis annis ante Pseud Isidorum floruisset, Febronium, opinor, scri here non puderet. falsarum deere talium doctrina Irenaeum imburiim litisse. Alterum autem , aeque perspicuum in hanc rem testim iuni asseram proximo capite ex OEtiva oecumenica Synodo a
Cum igitur aliarum Ecclesiarum fides lex Ecelesiae Romanae fide semper probata si, Sysodorum Patres Haereticorum fidem cum E elesiae Romanae Fide a Pontificibus exposita conferentes, quam Io re a vera fide abessent Haeretici, statim intelligebant. Uibusnam autem -entiis,& verbis insanus eorum error conclatandus ierat λ Scilicet ais, quae Pontifices in suis definitionibus uiuet paverant. Cum enim Chalaedonensis Synodi Patres quasdam Leonis phrases omisissent, intercessere Leonis Legati, atque eos missas phrases definitioni addere, coegerunt cvid. cap. ΣΑ. n. s. . Igitur, velit nolit Febronius, generales Synodi congregatae sunt, non ut de Pontificum fide, quasi suspecta esset, aut recte ne, an fe-eus fidem illi exposuisient, inquisitio fieret; sed ut Pontificum definiationes facilius omnibus compertae fierent, explicarentur, argumentis confirmarentur, eaque xatione Haereticis etiam persuaderentur , tu bae ab his excitatae sedarentur, omnesque ad unitatem fidei cum Romana Ecclesia, quae unitatis centrum est, revocarentur ἐφ Haec enim omnia per Encyclicas literas obtineri non poterant. Peracta equidem sunt cum Episcoporum discussio ae, deliberatione, votis, sententiis, ac consensu, ut ait Febronius c. ib. n. 4.); sed ita ut immota, & immutabilis semper perstiterit summa Pontificis, ejusque definitionum auctoritas cuiae cap. xa. 9. Haec ex generalium Synodorum III. IV. & VI. Actis luculentissime a me probata sunt VII. Haec tamen argumenta , quae perspicue demonstrant, summam sutile etiam apud secumenicas synodos Romani Pontificis de
fitationum Disiligod by Corale
147쪽
initionum auctoritatem , minutias voeat Febronius c eap. s. g. s. a 4. , atque ovantis instar Italis illudere pergit. Eum ego pedet entim insequar. Interim his, inquit, o similibus minutiis blandiuntur sibi Itali, disiecta esse validiosima praesidia validissima quidem,s Synodorum Acta mutilata afferantur, ut ea affert Febronius, neque consequerula cum antecedentibus conserantur , ineomparabilis ille sancta Deligionis nostra defensor Boguetur c quod Catholicam Ecclesiam adversus Haereticos strenue propugnaverit Bossuetus, maximam sibi apud omnes Catholicos laudem promeruit : Eius vero defensio declarationis Cleri Gallicani a plerisque Catholicis improbata est. Vide prooem. n. 6.9, σ alii Viri docti, non minus quam pii c perpaucis iis, quorum sensa ipse sectatus est, elogia, & encomta liberalissime impertitur Febronius. Interea vero, in quo sita sit hujusmodi hominum pietas, ego non intelligo libertatem Ecclesia invicte tuentur praeclara quidem libertast quam in eo sitam esse vult ceap. 8. g. I. , ut unaquaeque peculiaris Eeclesia suis legibus regatur, Se a jurisdictione Romani Pontifieis, quem Christus universa: Ecςlesiae Caput , Pastorem, & Rectorem constituit, libera sit. Praeclara,
inquam, plurimique facienda libertast quae si Episcopis, quod Deus avertat, persuaderetur, atque in Ecclesias induceretur, nobili mam Eccliniae politiam ad demoeratiam, vel Arinocratiam statim redigeret , quod conquerebatur Petrus Meldensis Episcopux in Coneilio Florentino. Vide prooem. n. s. Scilicet Febronius ut Episcopos faciat liberos, facere vult, ut minus dicam, Schismaticos . Pergit Febronius: Quando ex contrario sapientiorer, est praejudiciis vacui c impugnant enim R. Pontificis jurisdictionem, ejusque decreta parvi pendunt. Nonne id satis abunde Febronio est, ut eos inter Sapien- Mores, & praejudiciis vacuos homines recenseat putant, hoe esse in re valde seria ludere, er propriis oeulir sponte velum objicere Febr nius tantum, ejusque similes homines videnis caeteri vero, quamvis apertissimam sacrae Scripturae, & constantissimae Traditionis auctoritatem sequantur ducem, in re seria ludunt, & in meridiana luce sponte caecutiunt , eo fine, ut incautis pro Iibertate Canoηiea cidest
pro Anarchia imponatur fervitus cidest legitima obedientia a Christo ipso constituta Ordini Episcopali indigna fuit ea etiam Photii,
Protestantium, aliorumque Haereticorum querela , Saeris Literis,
er Traditioni adversa nihil magis falsum esse, hactenus ego demonstravi sicque forma Deri regiminis a Christo instituta evertatur . Formam Ecclesiae monarchicam a Christo institutam esse, Catholicorum
omnium sententia est. Vide prooem. n. 1. & s. Febronius taotum, ejusque similes, quoniam sapientiores sunt, si sirperis placet,
de praejudiciis vacui , id negant. . e. . . . . . t
148쪽
Expen ntur m eamdem rem Acta modorum generalium VII. VIII. Febrem argumentum ex Truentina Synodo ductum refellitur.
Auea ex VII. Synodo proferam. Interrogati ejus Synodi Patres a Legatis Hadriani I. R. P. an admitterent literas Sanctissimi Papa Senioris Roma, an non: Responde runt: Sequimur, O suscipimus , oe admittimur . II. Denique Synodus VIII. subseripsit libello ab Hadriano II. ad eam transmisso , in quo haec legebantur Tom. Io. Concit. Labb. coi. 497. : Quia non potest Domini nostri Iesu Christi praetormitti fontentia dicensis r Tu es Petrus, oesuper hane Petram adimabo Ecclesiam me.ιm..Haee qua dicta funi, rerum probratur eventibus f quia in Sede Apostolica imm culata eri semper servata Religio , oe sancta eelebrata doctrina . Ab hujuffergo Fide , atque doctrina separari misime capientes , Patrum , O pr eipue Sanctorum Sedis Apostolica Praefulam sequentes in omnibus corctitura , anaιhematiramus omnes hareses simul cum Iconomaehis . Non ergo Rom.
Praesulum constituta suo examini, ac judicio subjiciunt Synodi Patres, sed in omnibus ea se sequi, profitentur. Praeterea Hadrianum alloquentes: Omnia, ajunt cibid. , qua in his natata funi, fecundum
decreti vestri moderationem venerabiliter conservabimus, recipientes quos recipiuην , σ damηanter omnes , qui in illis damnati sunt , O pracip-jam dictum Photium . . . . Porro de HenerabiιE. Ignatio Patriarcha n
nro , er de his, qui ex parte hujus sunt, quod auctoritas Aporiolica Sedis vesera decrevit , tota mente sequimur , oe religiosa devotione veης- ramur , Otque pro nosse , σ msie ausis, pia intentione, ac spiritali conflictu defendimus. Quoniam, sicut praediximus, sequenter in omnibη
Apostolicam Sedem, est' observantes ejus omnia eonstituta, speram F, κτin una communione , quam Sedes Aponolica praedicat, esse mereamur, in
qua est integra oe tera Christiana Religionis soliditas. Lecto autem libello, juste , ajunt Patres, O convenienter lectus nobis libellus expositus est a Saηcta Romanoram Ecclesia, o propterea omnibus placet. En fatentur Patres Hadriani libello subscribentes, se tota mente se qui in omnibus Sedis Apostolicae Praesulum constituta, eaque Religiosa devotione venerarit se recipere quos illi recipiunt , & damnare quos illi damnant: in Apostolica Sede, seu in communione cum ipsa integram, de veram Christianae Religionis soliditatem esse.
Eum qui superiorem se Judicem agnoscit, de inferioris Iudicis de S cretis Disiligod by Corale
149쪽
eretis ita & sentire , de loqui posse, nemo sibi persuaserit
III. Rursus eum ageretur de recipiendis ad poenitentiam Episcopis, qui Photium seliati fuerant, Legati dixerunt r Sufeipimus τος secundum praceptionem Sanctissimi Papa nostri Hadriani propter eoη-fesonem 'libelli poenitentia vesra. Detulimus libellum a s. R. Ecclesia ,
a Sanctismo Papa Hadriano, mavdatum ab eo accipienter exigere a v
bis fieri ipsum libellum, O se vos fuscipere. Hultir ergo facere, quod justum ess a Sanctissimo Papa Hadriano e An non omnia ex Hadriani praescripto in ea Synodo acta sunt Nonne ipse Synodo legem ire ponit 3 Quinam Judex ma)ori in inferiores auctoritate uti potest pIV. Postremum argumentum ducit Febronius ex Synodo Tridentina . Quamvis enim Leo X. Lutheri errores damnaverit; nihi-ιεminus, inquit eap. S. S. 7. n. 3. , ex Actis Tridentiri eum Balla Leonis collatis manifestam est, Synodum rursus, in ab integro dise si errores a Poηtifice jam damnator. Sed eur Febronius istiusmodi etiam argumentum attuIerit, causam ego non video. Primo enim Leonis Constitutionem a Tridentina Synodo ad examen voeatam esse, non dixerit. Secundor censet ne Febronius, Lutheri errores rite, & irrevocabili judicio non sitisse a Leone X. damnatos aut Lutherum, quasi nondum tiItimato j dicio damnatus esset, non fuisse Haereticum Ast universa Ecele. sa Catholica Lutherum etiam ante Synodum Tridentinam ve- Iuli Haereticum semper execrata est Persuasum igitur habuit Ecclesia, Lutherum irrevocabili judicio' a Leone X. damnatum esse. Tertior Leonis Constitutior Exurge Domiηe: data est anno I y2O. At vero ab eo anno errores alios evulgavit Lutherus, eosque alii deinceps Lutheri Assectae amplexi sunt, iisque novos addiderunt. Alios errores vulgarunt Zuinglius, Calvinus, Bucerus, aliique plurimi, qui vix numerari possunt. Porro hujusmodi errores omnes, non nominatis eorum Auctoribus, Tridentina Synodus damnavit. Quare errores Lutheri nominatim , quos Leo X. damnaverat, Tridentina Synodus ab interro disca se diei nequit. Denique Synodus Tridentina damnavit errores ab aliis incumenicis Synodis jam damnatos s exempli causa, errorem contra cultum sacrarum imaginum a Septima orcumenica Synodo jam damnatum. An vero inde conficiet Febronius, Septimae oeeumenicae Synodi definitionem a Synodo Tridentina ad examen vocatam esse, aut Τ nomachorum causam ab eadem septima Synodo non fui e ultimato judicio definitam 3 Si autem potuit Trid. Synodus errores ab aliis Synodis jam profligatos iterum damnare, quin earumdem Synodorum auctoritati quidquam detraxerit; quis dixerit, Pontificis auctoritati parum concessisse Tridentinam Synodum, quod errores a Leo - ne X.
150쪽
he X. jam damnatos , iterum damnaverit Sunt ne hae citiocuertalarem miratia e
uratam Conciliorum Decreta rata non esse, n se mani Ponti cis consensu, auctoritate confirmara sm.
confirmati e . Ut id proin Synodorum speciem. ipse P tifex interfuit rialtera, pubar adfiat per Legatos: Tertia , qaibus aeutro modo intervenit. primam speciem pertinent concilia Lateranensia , Lugdunensia , Henneafe , in Florentinum. Cum autem his Conciliis Pontifex ipse praefuerit, eorum deere ea ab eo confirmari, opus non fuit; praese tim cum deereta Conciliorum Lateranensis IV. duorum Lugdunensium, Viennensis, Be Lateranensis V. ab ipso Pontifice edita sint, Sacro approbante C eilio. Quantam ad concilia, inquit cib. a. i. , quibus Pontifex per L ratos adfuit: nec de his allum extat monumeηtkm, quo probetur eorum confirmationem a Sede Romaηa rogatam Disse. Λffert in hanc rem Conciliorum generalium historiam. concilia , addit cib. n. s. , siηe ulla Pontificis interventa habita .funt c. P. I. sub Damaso habitum , est c. P. II. habitum sub Vigilio . Neutrum autem suorum decretorum confirmationem a Pontifice petiit 3 neque Ponti sex ea confirmavit. Caeterum cum non ignoret Febronius, aliqua saltem Concilia suorum decretorum confirmationem a Pontifice postulasse , notat G. n. q. , etiam Patres Concilii C. P. I. gestorum suorum confirmationem a Theodosio Imp. petiisse his verbis: Rogamus igitur clementiam tuam , ut per literas pietatis tua ratum habeaιur concilii decretum . mare sic concludit: peri itaque eadem ratioηe potuit, uoxoeralia coacuta , si Pontificiam eo mationem petiisseηt , nibii istendissent aliud, quam ut impetrarent aliquas literas eortim em comitiorum Mentioni inservienter, per testimonium approbationis capitir Ecclesia. Denique ait, e Conciliis oecidentalibus unum Tridentinum suocrem decretorum eonfirmationem a Pontifice petiise 3 nec tamen, quem in sensum eonfirmationem petierit, declarasse . Hactenus F.