장음표시 사용
161쪽
Dnt, ut deereta eonfirmaret, sed ei praecepissent, ut decreta ad eum missa susciperet ipse, M veneraretur , atque ab aliis suscipienda curaret. Sed a Febronii sententia longissime aberant Sextae Synodi Patres: multoque ipsi erga S. Petri Successorem obsequentiores erant, quam nunc sunt obscuri quidam homines, qui ad Ecclesiae disciplinam reformandam a Deo missi videri volunt. XVII. Neque septimam Synodum a Romano Pontifice confirmari, opus fuit. Cum enim Hadriani I. Legati cAct. a. tom. LGηcil. eol. 77s.. di issent: Dicat nobis s. D das , num recipiat SC. pa veteris Roma Uteras , an misε se Saacta Synodus respondit: Se cuimur, si scipimus , O admittimus . Deinceps vero singuli Episcopi suam sententiam his sere verbis expresserunt: Juxta Literas Sancti mi Papa meteris Roma Ha riaηi eouit ν , recipio , ct adoro venerat das, cy Sanctas Imagines. Quamobrem neque Synodi Patres decre
torum confirmationem a Pontifice postulasse legimus. Quamquam hujus rei ea sorte causa est , quod desideremus Septimae Synodi Epistolam S nodieam ad Hadrianum. Epistola enim Tharasit Archiepiscopi C. P. perperam a Febronio inter Syηodales Relatimes numeratur cibid. cum proprio Tharasit, non vero communi Synodi nomine scripta sit. Falso etiam scribit Febronius, nibu in illis literis aliud diei R m a sedi favorabile , quam qMd defiηitisara coacilii R-am missae sint. Primo enim Concilii definitiones Romam missas en, ne uno quidem verbo indicat Tharasius. Secundo haec seribit Tiarasius clom.
s. concu. col. 1 F. ' Itaqae prarogativa quadam Literas Sanctitaris tua primo loco legi jussimus: eramus quidem ture omnes veluti in regio convivio epuιir Spiritur intenti, quod t/li conmivio Mimi austri recrearentur: Pesisque nostri in viam rectam veritaιis PER TE ddicebantur: vel, ut legitur in graeco textu sib. col. Iar s. r σ secur ocu- ις torem eo νι ad rectitydisis, e r veritatis semitam estendebas. Nihil ne continent verba haec Romanae Sedi favorabile e XVIII. Denique ne octavam quidem Synodum a R. Pontifice confirmari opus erat. Omnes enim ejus Synodi Patres Hadri ni II. Libellum ad eos missum subscripserant cvid. eap. 17. n. 1. . Scapraeterea plures Canones Ast. Io. ediderunt. Quamobrem Pontificis Legati praeter niorem his verbis subscripserunt stom. Io. col. 662. o qtie ad voluntatem G dem eximii Prasulis. Et Patres quidem Hadriano scribentes: VisAr librater, oppido, inquiunt epist. ad Hadr.eom. I . Concit. Labb. col. 673. , , gratanter Imitatrice Dei Sanctiatate vestra omnium nostrum conventum, universalis bugur, cath lic Unodi corsensum, er coxonantiam recipiente Febronius ib. legit tbeneυole recipite, O precibus apud D um vestris confirmare praedica
162쪽
evilonibas, er iam itionibus vestris , ut per Sapienti mum magii larium Hirum etiam aliis Misersiit Ecclesiis personet, ct fuscipiatisr veritati verbum , O justitiae deeratum.
Febronius stribit, his Cerbis Mendi, Onodum longe abfuisse a petenda confirmatione fiιον- decretorum , at ea vim obligandi haberent.
Sed cum Patres Pontificem rogent, ut Synodi consensum, reconsonantiam recipiat, di milicitius confirmet praeceptionibus suis sexistimant prosecto totam decretorum vim a Pontificis confirmati
Jam vero ex Coneiliorum orientalium historia , quam hactenus persecutus sum, manifestissimum est, Elis seripsisse Febronium teu.ε. f. s. n. 2. , In ηHis eorum quidquam reperiri , ex quo colliri posse, eadem Dorum ereretονum eonfirmatisηem a Fontifice periisse , oe v resimillimum esse , Rullum eorum hau d siderasse. XIX. Nune qua hactenus dicta sunt, in panea contraho. r. Antiquissimus Ecclesiae Canos, imo Apostolica Traditio est, irrita esse, ideoque vim obligandi non habere Conciliorum Decreta , quae absque sententia , Si auctfritate Romani Pontificis condita sunt n. i. t & itrita sunt Conciliorum decreta quae a R. pontifice vel non confirmantur, vel resutantur; quod etiam aperte docet S. Gelasius η. I. r ergo Coheiliorum deereta, 'ut rara sint, & vim liabeant, indigent pontificis confirmatione, quae vim se auctoritatem iis impertiatur. are Synodus secunda, quoad fidei definitionem. 8c Quinta ideo inter aerament eas recensentur, quia ab Apostolica Sede confirmatae sunt n. 8. Gr is. : Synodi vero Ariminensis, re Ephesina secunda Morie Iliabulis adnumerantur, quia ab Apostolica sede rejectae sint f i. r. O ,. 1. II. Synodus Chaleedonensis n. 1.. seqq. , 8e duae synodi Constantinopolitanae III. . 8t j. n. x ε. or i 8. , imo verosimilius etiani Nicaenae Synodi I. 1 1I. η. s. ety i . suorum decretorum confirma tionem a Romano pontis e petierunt a ut scilicet Pontifex non m do rata haberet Synodorum decreta, iisque e sentiret, est' arηOsee rex, qvod requista s.lemnitates fuissent observatae s aut daret aliquas litteriras conciliorum executimi laser semer, quas ab Imperatoribus Concialia aliquando postulabanr; sed est: m ut auctoritatem iisdem deeretis impertiretur. Quamquam Patres Constantinopolitani non aliud Theodosium rogarunt, nisi ut subscriptione, de Imperii Signo Conia ei lii ficta firmaret, ne ema oriretur de eorum fide, de integritate suspicio; quod unum signifieat verbum ν - - , quo utuntur Synodi
Sed postremo ali Febronius eum Meldensi Episcopo ceap. g. s. s. n. ε.θι aibrater girarer , ludant sie nor Uis, sum absolute,
163쪽
di decretorli pro ηκιot: qui non ita senseris, anathema sit e Nodi ludunt quidem, respondeo ego, si cum Romano Pontifice pronuncient: at Iudunt profecto, si anathema pronuncient, Romano Pontifice dissentientes sicuti lusere Synodi Ariminensis, Ephesina II.
Constantinopolitana anno s . celebrata, di aliae similes. De Co euiorum orientalium confirmatione satis hactenus dictum est. XX. Ex his vero facile caetera Febronii sphalmata castigantur 4 quantum ad concilia generalia Occidentir, inquit cibid. , quibks per Legatos Papa adfuit, nullum noscitur, quod miserit ad illum suorum Gestorum relationes : unicum est Tridentinam , quod Pontificis eo firmationem rogaverit. Sed quaero, quotnam generalia Concilia, praeter Tridentinum, in occidente celebrata sint, quibus non ipse Pontifex, sed ejus Og ti praefuerint e Nullum proselio. Nam Concilium quidem Consta tiense tunc solum certo legitimum, & oecumenicum fuit, eum illi praesuit Martinus V. qui etiam Concilii decreta confirmavit: Syno'dus vero Basileensis vel ea una de causa, ut alias praetermittam, i inter Conciliabula numeranda est, quod ab Apostolica Sede rejecta,& refutata fit. Sed de utraque Synodo pluribus postea agam. Interea certum est, omnibus occidentis Conciliis certo Oecumenicis Pontifieem ipsum praefuisse, praeter quam Tridentino. Non ergo opus fuit, ut suorum gestorum relationes ad Pontificem mitterent,& decretorum confirmationem ab eo peterent. Synodus vero Tridentina, cui non ipse Pontifex, sed ejus Legati praesuerunt, & su rum gestorum relationem ad Pontificem misit, & decretorum confirmationem ab eo petiit. Id aegre fert Febronius, & sorte etiam improbat. Sed ne Synodum ipsam, quae decretorum confirmationem a Pio IV. petiit, MPontificem, qui ea confirmavit, palam impetere videatur, carpit p tius Scriptorem Constitutionis, qua Pius IV. Concilii decreta confirmat . Is igitur, inquit , qui Bullam Pii IH Gηeilii Tridentia confirmatoriam eonfecit , in Hi oria Coralliari parum erat versatus, vel 'for fontes minime eo uiuerat , eum Pontificem dicere facit, concilium, dum confirmationem suorum decretorum perit, veterum sequi venuia coxeiliorum . Sed Constitutionis Seriptorem , Pontificem ipsum , & Tridentinam synodum abunde satis vindicant ea, quae ex orientalium Conciliorum Historia superius allata sunt.. XXI. Quamquam cum negare nequeat Febronius, unodum Triccntinam decretorum eonfirmationem a Pontifice petiisse, confirmationis saltem vocabulum in alienum sensum explicare conatur. Finali ter , inquit ib. n. s. , triplicem porea habere eosrmatio sensum , a auctoritatem impertiri a b ratum habere r e agnoscere, qxod requisita solemaitares fuerint observata. Hon dec agamu Patres Tri ηιω ,
164쪽
harum irium tinificationam eonfirmationem Dorum deeretorum a Pontifice peteres . Aerosimile est , eos id diversis moιivis impulsor fecisse , prout alis pro Superioritate Pontimis supra Coηeilium, alii pro depredentia Pape a Coaeilis assecti erant . Sie eonfeHerint in ba e petitionem Itali D, prima notione eonfirmationis: Galli, Germaηi , Hisparii sub seeunda , o tertia . Sed nugae istae sunt, quae facillime diluuntur. Nam confirmati vis vocabulum in tertium a Febronio expositum sensum accipi non potest ι nisi tam facile est verborum sensa, quam verba ipsa immutare. Qui enim agnoscit, requisitas solemnitates in aliquo condendo decreto observatas esse , non propterea is decretum confirmare dici potest; nisi praeterea addat, se decretum ratum habere, M auctoritatem illi impertiri. Neque qui deereti confirmationem ab alio petit, is petit tantum, ut ille agnoseat, requisitas solemnitates observatas esse s sed petit praeterea , ut decretum ratum habeat, illudque sua auctoritate firmum reddat. Ergo Tridentina Synodus decretorum confirmationem a Ro. Pontifice petens, non petiit dumtaxat, ut Ponti- sex agnosceret, requisitas solemnitates observatas fuisses sed praeterea ut ea rata haberet . iisque auctoritatem impertiretur. Sed Confirmationis vocabulum etiam in Febronianum sensum aecipiamus. Vel necessarium est ad decretorum vim, ut Pontifex a gnoscat, requisitas solemnitates in iis condendis observatas esse , vel non . Si non e cur ergo id a Pontifice petunt Synodi Patres e Si vero necessarium id est, esUrmationis sensus in primum, vel alterum sensum recidit, ut patet. Itaque demum eonfirmare Idem est, atque ratum habere, Vel auctoritatem impertiri. Jamvero si in priorem sensum coifirmatioηis vocabulum accipiast vel ad decretorum vim, necessarium est, ut ea Pontifex rata habeat, vel non. Si non e cur ergo id Synodus a Pontifice petit si vero necessarium est, Pontificis confirmatio , quemcumque in sensum accipiatur, vim decretis impertitur: & Synodus decretorum confirmationem a Pontifice petens, petit, ut vim iis dum decretis, & auctoritatem impertiatur.
Denique quisnam sibi persuaserit, Tridentinam Synodum existimasse, se Ponti ire superiorem esse, suaque decreta se ipsis, abseque R. Pontificis auctoritate, rata , & firma esse , imo se Pontificem ad ea suscipienda , & servanda eompellere posse,
di nihilo secius eonventum suum, Patribus omnibus Italis, Gallis, Germanis, & Hispanis consentientibus , absolvisse, decernendo, ut om tum, θ' singulorum , qua tam sub fel. ree. Paula III. er Iulio III. quam ob sanctis. D. N. Pio Quarto Romamis Pontificibus in ea d creta, ετ definita sunt, eonfirmatio nomine Sancta hujur Synodi per Ap stolica Sedis Legatos , o Praesidentes a Beatissimo somano Pontifice petatvr
165쪽
Er c Iris SmyDO AUCTOR TATE PRAECELLERI .
Controversam constituis, eamque ure Ictis sargumentis definis.
I. AE UM quaeritur, Romanus ne Pontifex EeeIesiae , 8e syti S do , an vero Ecclesia , & Synodus Romano Pontifici a V a ctoritate praecellat, secernitur utique Pontifex ab E ε clesia, & a Synodo, velut Caput a Corpores alioquin inepta esset, & Sapientibus Viris indigna istiusmodi quaestio. Et Febronius quidem, & Galli Theologi, cum sentiant, R. Pontificem Generali Concilio subjici, atque ab eo iudieari posse , & Pontificem ei parere debere, ipsi quoque Pontificem ab Eeelesia,& a Concilio,
a quo eam repraesentari volunt, secernunt. Quamquam cum senistentiae suae argumenta proferunt, ipsius controversiae obliti esse viden
tur. Ea enim proserunt, quae, siquid vaIent, evincunt, Pontificem sub ici Concilio, cujus magna, di praecipua pars est ipse Pontifex.Ejus rei exemplum unum do. Αjunt illi, Pontificem subiici e. c. decretis a Nicaena Synodo constitutis; atque hinc coIligunt, Pontificem Concilio subiici di quasi S. Silvestri Legati non suerint praecipua Nicaenae Synodi parsa atque non primi Synodi deereta statuerint. Hinc equidem siquis colligit, Pontificem Concilio subjici, ab eo judicari posse, eique parere debere, ridiculum omnino se facit. Itaque Pontificem steretum ab Ecclesia, & a Concilio, Ecclesiae ipsi, & Concilio quamlibet oecumenico auctoritate praecellere , his
II. Primor Christus non Ecclesiae, eamque repraesentanti cecumenicae synodo,. sed Petro immediate dedit Claves Regni Coelorum, ide st suminam auctoritatem , & iurisdictionem in Ecclesia ex I. p. cap. 3. : ergo summam in Ecclesia auctoritatem, & jurisdictionem non - habet Ecclesia ipsa , ut a Petro, ejusque Succe re Romano Pontifice sejungitur, sed habet Petrus, & Romanus Pontifex. Secundo 1 Christas constituit Petrum, & Romanum Pontificem
166쪽
Agnorum, Ae ovium, idest Christianae Plebis, & Episcoporum , seu
totius Ecclesiae Pastorem ce e r. p. cap. q. et Pastor autem universo
Gregi sive disperso, sive eoacto praeest , & auctoritate praestat. III. Tertior Iuxta Florentinae Synodi definitionem c x. p. cap. 3. n. 3. , Romano Pontifici tradita est a Christo plena potestas pascendi, regendi, σ gubernodi universalem Ecelesiam , ideoque etiam
Synodum meumenicam. Qui autem potestatem habet pascendi, regendi , de gubernandi, is grege, qui pascitur, regitur, Sc gubernatur, iuperior profecto est : ergo R. Pontifex etiam universali E elesia superior est. Neque te moveat, quod addit Synodus, nemper Iuxta eum modum qui sie enim Iegi vult Febronius . vid. x. p. cap. s. n. o in gestis
aecumeηkoνum conciliorum, in Sacris Can ibus continetur . Non enim his verbis subjicitur Romanus Pontifex oecumen ieis Conciliis , sed ut summum indicatur, traditam illi es a Christo plenam potestatem regendi universalem Ecclesiam non ad libidinem, sed juxta
saeros Canones ab Oecumenicis Synodis editos, Ze a Romanis Pontificibus confirmatos , quos vel ipsi Romani Pontifices v. a. p. cap.
v. n. s. , imo & oecumenicae Synodi se praetergredi non posse , saepe fassae sunt.
Caeterum Florentina Synodus memoratis verbis non regendae Eeelesiae legem R. Pontifici praescribit, sed fontes tantum indicat , e quibus definitionem suam deduxit. Latini enim Patres Pontificis Pritratum exprimere volebant per dicta Saηctorum Patrum 'at Michael Imperator, an siquis, inquit, Sanctorum in epistola hom vel Papam , excipiet boe pro privilegio e Quare Graecis , qui se alioquin discessuros esse, dictitabant, annuit Eugenius IV. , ut dictis Sanctorum Patrum praetermissis, exprimerentur gesta recumenicorum Conciliorum, & Sacri Canones, tamquam fontes, e quibus deducebatur , traditam esse R. Pontifici a Christo plenam potestatem pascendi, regendi, & gubernandi universalem Ecclesiam . lid vero, quod Eeelassa Graeca, ait Febronius, ceap. 1. S. IO. . I. non modo faculo XII. per os Neebitis Nicomedia Archiep. Dor hac de re, Ie us abunde declaravit in Anselmi Havelbergensit dialogo 3. cap. 8. ubi in Ecclesiam R. invehitur; sed etiam in coneliis Florentino Hunquam voluit agnoscere R. Praesulem aut concilio superiorem essς , aut i allibilem ς α Scimus, inquiebat sessione IX. Bessarion pro Grαci verba faciens, quae sint jura, & praerogativae R. Ecclesiae: nihilomi Mus scimus etiam , praerogativae ejus quos terminos habeant m . Et infra ποῦ mantacumque facultate polleat R. Ecclesia, minus tamen pollet Synodo ineumenica, & universali Ecclesia '.
sed Febronius Ecclesiae Graecae non Catholicae , sed Schismaticae
167쪽
ensa nobis objicit. Nam & Nechites Sehismatieus enat. & Bessa. xion Sessione IX. Synodi Florentinae a Schisinaticis stabati recteque ab Ecclesia Romana additam esse Symbolo particulam Filioque , negabat, hanc asserens causam, quod Ephesina Synodus Symbolo quidquam addi, vetuerat. Hujusmodi autem aucioritatem negabat nocimodo Eeclesiae Romanae, sed etiam Synodo oecumenicae , & univem sali Eeclesiae; quia putabat, Ephesinae Synodi decretum immutabi- Ie esse. Quare eum dixit, Eeelesiam R. minori facultate pollere aeniversali Ecclesia, de oeeumenica Synodo, nomine universalis Ee etesiae, & cacumenicae Synodi intellexit Synodum Ephesinam, idest Synodum, cui Pontificis Legati praefuerant, di quae a R. P. probata erat, non vero eam Synodum, de qua eum Febronio disput mus. Caeterum Bessarion tandem ad Latinorum partes transiit, atque una cum aliis Graecis Fidei definitioni subscripsit, ubi asseritur non modo recte, & pie Symbolo additam esse particulam Filioquersed etiam traditam esse a Christo Romano Pontifici plenam potestatem pascendi , regendi, & gubernandi universalem Ecclesiam . Sed eo, unde discessi, regredior. IV. Quartor Ecelesia Romana est omnium Ecclesiarum Mater,& Magistra cex Synodis Later. III. cap. s. o Trident. sesi. T. Caη. s. de bapt. sess. I . eap. 3. de extν. ωηct. e, in prcrisi. Fid. 3, dc Romanus Pontifex est omnium Christianorum Pater, & Doctor c ex Synod. Hor. sese. Fid. : Pater autem, & Mater omnibus Filiis, M gister, di Doctor omnibus discipulis tum singulis, tum omnibus sum ut superior est. Ergo Romana Ecclesia, idest R. Pontifex unia versali Eeelesia, & omnibus Christianis sinui superior est. Hoc argumentum diluere conatur Febronius scap. 3. S. s. n. s. lsed e pluribus, quae affert, responsis, quod arripiat, nescit. Ait I. Titelum Matris, O Metifira omnium Ecclesiartim Romanae Eeelesiae attributum, desumptum esse ex θωria calixti Di ola ι quasi Tres m
inoratae oecumenicae Synodi e spuriis sontibus, non vero ex comm
ni , & perpetua totius Ecclesiae sententia Romanae Ecclesiae praeroga
tivas hauserint. Ait 1. Proprie eum titulum spectare M Ecelesiam Romanam comparatam eum sietulis aliis Dorsim sumptis, O ut piarimum, saltem in
Occideηte, ab illa conditis. Sed Synodi memoratae vocant Ecclesiam Romanam non singularum, neque occidentalium tantum, sed omnium Ecelesiarum M trem , O Magistram: & Synodus Florentina non singulorum, neque occidentalium tantum, sed omium chrisianorum Patrem , o Doctorem 3 at Romanum Pontificem.
168쪽
ν- suorum Numerare fidelium , me Petrum , nee Uus ιη Primatu Surire res Magistros omniam Mesesiarum dixi debere. Hoc enim expresse prohibuit Dominus Matib. 23. v. g. seqq. Quasi Tres oecumenicae synodi Domini praeceptum violaverint,'
aut nemo vocati possit Magister, quia dixit Christus discipulis i
Hylite vocari Rabbi. Vide I. p. cap. F. n. 7.
Ait q. Quod proprie non potuerit, nee post Romana Ecclesia diei Mater catholica, idest universalis Ecelesia , manifestum est potiori id
jare debetur aliis . Uolicis Ecclesiis inprimis Hierosolymitanae , qua revera Mater, Matrix omnium Ecclesiarum nuncupatur in Epist , la concilii C. P. ad Damasum σc.
Sed istud Febronii responsum libenter ego excipio. Ut enim ipse fatetur, Matris, er Magistra omnium Ecclesiarum appellatio non debetur Ecclesiae Romanae, ae propterea ei a Synodis non tribuitur eam ob causam, quod omnes Ecclesias fundaverit, aut ab ea omnes EccIesiae originem habuerint i alioquin potiori jure Ecclesiae Jeros lymitanae tribuenda esset; sed ob aliam causam. mae autem est pScilicet, quia Ecclesia Romana omnibus Ecclesiis praeest, omnes regit, omnes docet. Et legimus quidem, Jerosolymitanam Ecclesiamomulum Ecclesiarum Matrem, O Matricem appellatam esse, quia omnium prima ab ipsis Apostolis originem habuit; sed omnium etiam Ecclesiarum Magistram appellatam esse, nullibi legimus: imo ne inter Patriarchales quidem Sedes, nisi multo serius numerata est. Paucis: Ecclesia Ierosolymitana omnium Ecclesiarum Mater dicta est, originis causa r Ecclesia Romana vocatur a Synodis omnium Ecclesiarum Mater, & Magistra, causa dignitatis, quia omnibus praestat, &causa osse ii, quia omnes regit, & docet. De reliquo, addit Febronius, hae in Trideηtino non Delarantur per decretum Fidei, sed referu tur ex commuai Iuris camniei usu Io quendi . Sed r. Florentina Synodus definit, Romanum Fοηtificem omηium chrissianorum Patrem, O Doctorem existere. 1. Synodus Tridentina vocat Ecclesiam R. omnium Ecelesiarum Matrem, oe Magistrum in Canone Fideir si qtiis dixerit, inquit, in Ecclesia Mmana, q a om nium Ecclesiarum Mater est, er Magistra, non esse veram de Baptismi Sacramento doctrinam, anathema sit. Si autem in Ecclesia Romana est vera de Sacrrmento Baptismi doctrina, hujus prosecto doctrinae omnibus aliis Ecclesiis Romana Eeelesia Magistra est . Ergo definiens Tridentina Synodus, esse in Ecclesia R. veram de sacramento B. ptis mi doctrinam, definit etiam eadem opera, seu potius veluti definiatum sumit, Ecclesiam Romanam esse omnium Ecclesiarum Matrem,
di Magistram. Mare Prosessio Fidei edita a Pio IV. , in qua nouaui Di siligod by Corale
169쪽
n. lini si Fidei dogmata eontinentur , hoc etiam habeti sanctam eathο-Le.im , ct Apesolicam Asmarum Ecclesiam omnium Ecelesiarum Matrem, o Magistram agnosco.
Ait denique, S. Cyprianum in epist. s. ad Cornelium, & 71.
ad Quintum vocasse radicem, o matricem non peculiarem Ecclesiam Romanam, sed unitatem catholicam. Verum etiamsi id verum esset, quod tamen falsum esse, ego tibi t a. p. cap. s. a. I. ex Cypriano ipso demonstravit annoa peculiarem Ecclesiam Romanam omnium Ecelesiaram Matrem, O Ma gistram vocarunt Synodi Lateranensis, & Tridentina Sed videaaam, Febronium nihil ad rem respondere. V. Quintor Romanus Pontifex est Caput universat Ecclesiae. Caput autem non modo singulis membris, sed etiam toti corpori praeest, it Iud regit, eoque superius est. Quamobrem Patres Synodi Chalced
nensis sibi Leonem M. veluti membris caput praefuisse dicunt epist. ad Leon. . Quibus , ajunt, ipse velut membris caput praeras r idest : quos regebas s reipsa enim Leo quid ipsis agendum esset, omnino praescripse rat Ride a. p. cap. 2η. . Dantur equidem corpora suo capite superiora , ut ait Febronius c ib. n. q. ) , qualia funi pleraDe capitula, collegia P dicum, Uηiversitates oee. Sed istiusmodi Collegiorum Capita suam h bent ab ipsis Collegiis auctoritatem. E contra vero R. Pontifex a Christo ipso universae Ecclesiae Caput constitutus est, suamque non ab Ecelecla, sed a Christo immediate habet auctoritatem. De κηiversiis, idest de tota simul Ecclesia, inquit Febronius, semper manebit verum, quod Sixtus III. in E R. ad Epise. Illyr. feriapsit: α Ut omne corpus Capite regitur, ita ipsum Caput, nisi suo corpore sustentetur , firmitatem , di vigorem perdit, & non tς-net, quam habuerat, dignitatem ra . Sed praeterquam quod ista Sixti Epistola non reperitur apud diligentissimos Conciliorum Collectores, quorsum eam Febronius aiaserat, ego non intelligo. Nam etiam regnum a Rege veluti Corpus a Capite regitur: Sed nisi a suo corpore, idest a suis subditis su- sentetur, firmitatem profecto, de vigorem suum perdit, di non tenet, quam habuerat, dignitatem . Annon ergo Rex regno superior est pcaterum, addit , uti Metropolitanus O decretis, qua Provinciμἰς conellium edit , O ipsi Proet laetati conculo fab ieitur, etiamsi h με concilii caput sit, ita R. Pontifex universali concilio. Sed fallitur egregie Febronius, si putat, aeque universalis Con-eilii Caput esse Romanum Pontificem, atque Concilii Provincia lis Caput est Metropolitanus. Hic enim Concilii Provincialis Caput est jure, ut ajunt, humano i ille i vero iure divino. Neir
politanus non modo Concilio provinciali, sed etiam alii Episcopo, ad
170쪽
quem Metropolitae iura transferantur, subjici potest. At Romanu Pontifex eum non ab Ecelesia, sed a Christo constitutus sit ejusdem Ecclesiae, & Conciliorum Caput, ea dignitate , & auctoritate ab E clesia privari non potest. VI. Sextor Romanus Ponti sex summus Causarum Fidei Judex est.& si ex Apostolico quidem Tribunali Fidei causas iudicet, ejus Iudicium errori obnoxium non est c v. p. cap. 23. seqq. 9, neque a Synodis retractari, aut reformari potest cib. cap. 13. seqq.9. E contra Synodi etiam Oecumenicie, si absque R. Pontificis auctoritate judi-eent, errare possunt. Id palam faciunt Synodi Ariminensis, Ephesma II., & Constantinopolitana ab Iconomachis celebrata anno 77s. eui adsuerunt Episcopi Ergo decernendarum Fidei Causarum
auctoritate praestat Romanus Pontifex oecumenicae Synodo. Respondebit sorte Febronius, istiusmodi Synodos non fuisse Oeeumenicas. Sed quaeram ego ab eo, quam ob causam non fuerint ce-cumenicae e Iis enim adfuerunt Epistopi multo plures, quam nonnullis aliis Synodis certo Oecumenicis. Eae ab Imperatoribus convocatae fuerunt. Non equidem iis praefuere Legati Pontificis, scd par-λvi id reseris vult enim ipse , in potestate Synodi esse, etiam praesemiabus Pontificis Legatis alteri praesidium deferre. Sed non consensit iis , nec earum decreta probavit Romanus Pontifex: ergo hanc sola in ob causam non fuerunt legitimae, & oecumenicae. Nihilominus hujusmodi Synodos oecumenicas voco, ut adversariis morem geram. Cum enim ipsi velint, R. Pontificem oecumenicae Synodo obedire debere , &ab ea judicari posse , Synodum utique
oecumenicam vocant etiam eam, in cujus decreta Pontifex non consentit . Nunquam enim istiusmodi Synclai decreta Romanus Pontifex
probaturus est. VII. Sepe imor synodorum quamlibet oecumenicarum decreta rata & firma non sunt, nec vim habent, nisi Romani Pontificis a Doritate confirmata sint c cap. 28. a. ergo major est Pontificis , quam Synodorum auctoritas. 'VIII. Octavor Romani Pontifices nunquam suorum decreto. rum confirmationem Synodos cecumenicas rogarunt; imo decreta sua a Synodis executioni omnino mandari voluerunt c1. p. cap. 13. n. s. eap. 2 . n. q. s. cap. 16. O 27. . E contra oecvmenicae Syn di decretorum suorum confirmationem a Romanis Pontificibus petere consueverunt scap. 28. n. 6. seqq. . Ergo Romani Pontifices semper senserunt, majorem sibi esse , quam Synodis etiam Oecumenicis auctoritatem, atque tu eadem cum Pontifice sententia fuerunt etiam incumenicae Synodi. IX. Dunique praetermittere nequeo Synodale Basleensium responsum Disiti su by Corale