장음표시 사용
171쪽
sponsum ad orat Ionem Episcopi Tarentini Eugenii IV. Legati, qui
Basileam prosectus est, ut eos ad Ecclesiae unitatem revocaret capud Hard. tom. 8. cone. col. r Late, ajunt, explicat Eugenii Legatus
iurisdictionem , er potestatem Vmani Pontificis , quod caput sit, er Priamas Ecclesia, Vicariur Christi, O a christo, non ab hominibus, vel Synodis , aliis Halatus, O Pastor Christiaxorum, oe ei data sint a D mino claves, oe ani dimin: Tu es Petrus; O solus is plenitudinem p resatis voratus sit, alii in partem follieitudinis 3 oe multa hujusmodi,
. qua eum vulgatissima sint, minime necessarium erat recrasere. Ista pia ne fatemur, σ credimur, operamque in hoc Dero concilio dare istendiamur, ut omneν eamdem sententiam eredant. Itaque invictissimis arguis
mentis convicti Basileenses fatentur, R. Pontificem habere in Ecel si a Primatum iurisdictionis non a Synodis, sed a Christoi esse Christianorum Pastorem: ei uni datas esse a Domino Clavest eum s , tum in plenitudinem potestatis vocatum esse s alios in partem sollia citudinis. Utinam tantumdem eum Basileensibus, quos tanti facit,& quorum verba affert eap. 3. S. s. n. . , crederet Febronius ἰ id enim praeterea opus est, ut fateantur, R. Ponti fieem esse Synodo quavis Superiorem Nempe opus est mente docili, & sincera, & recta ratione: quae omnia Basileensibas defuisse videntur. Audi enim , quaeso , quid Legati argumentis respondeant. Etsi Ponti sex, inquiunt capud Febronium ib. , sit caput Misist riale Ecclesia, ηon tamen est major tota Melesia. Et si caput sit, σprincipalis Praelatus bHur corporis onici, in nihilomi r intra corpus δnam se extra corpus esset, tunc non pertineret ad corpus , nec tunc Caput esset. corpus igitur hoe totum eontinet, in ipsum , quod dicitur Caput , - siuula membra . . . . dicimus, Summum Pontificem se caput Ecclesia, o Romaηam Sedem principalem inter alias Sedes. Sed namquid, dampartem laudatis, obliti estis totius e Numquid dum unam Ecclesiam extol-ιitis, eam, qua universalis est, pratermittitis e Scilicet argumentis ex scriptura, & ex Traditione ductis sophismata opponunt Basileenses. Caput, inquiunt, est minus toto Corpore, idest Capite simul, & membrisi ergo subjicitur toti eorporis, idest sbi simul & membris: quae quidem ineptissma argumentatio est. Rursus: Caput, inquiunt, est minus toto corpore: Ergo subjicitur Corpori, idest reliquis membris; eo enim argumento concludere volunt, Pontificem obedire teneri mandatir, staturis , ordinationibus Sancta unodi Basileensis. Synodus autem Basileensis erat corpus sine Capitet Ergo ex eo quod Caput sit minus toto corpore, idest Cipite simul, & reliquis membris, concludunt,
Caput subjici reliquis membrisi quod alterum sophisma est . Denique adem argumentatione conficitur, quemlibet Regem subjici tori Regno .
172쪽
Quamvis enim Rex sit Caput Regni, est tamen iminor toto Regno. Sed vereor ego, ne me quoque Sophisten illi faciant. Itaque eum ipsi Basileenses fateantur, R. Pontificem esse Caput Ecclesiae, quaerimus, Ecclesia ne Capiti, an Caput Ecclesiae auctoritate praestet λ Is autem procul dubio alteri auctoritate praestat, cuisiimma potestas a Christo data est. Summa autem potestas a Christo data est Capiti. Id ego hactenus demonstravi non sophismatibus, scd Sacrae Scripturae, & perpetuae Traditionis auctoritate. Id
etiam fatentur Basileenses s protestantur enim se eredere, DIι Roma no Pontifici datar esse claves , eum solum habere plenitudinem potenaris:
Ergo non Ecclesia Capiti, seu Romano Pontifici, sed Romanus Ponalisex Ecclesiae auctoritate praestat.
Ponti sex universae Ecclesiae, ideoque etiam Oeeu iu menicae Synodo praesit, ut Caput membris, ut Pastor
a Gregi; pzucis: cum tradita illi sit a Christo plena potestas pascendi, regendi, & gubernandi universalem Ecclesiam sex sun. , perspicua res est, eum ab Ecclesia judicari non posse. Atque haec quidem perpetua fuit ipsius Ecclesiae sententia usque ad saeculum XV. S. Gelasius cepist. ad Episc. Dardo. confidentissime ait: Cuncta per mundum novit Eeclesia, quoniam quor mlibet senteκtiis ligata Pontificum Sedet A. Petri Aporioli Ius habet re-folvendi, ut pote quod de omni Ecclesa fas habeat judicandi, neque eunquam de ejus liceat judicare judicio. Ita ne vero scripsisset, si ea tunc obtinuisset in Ecclesia sententia, Sedem B. Petri ab Ecclesia, vel ab oecumenica Synodo judicari posse PII. Sed clariora hujus rei, de qua agimus, argumenta suppe ditant Romanae Synodi celebratae annis sol. , & sos. in causa Symmachi Romani Pontificis. Cum enim is a Schismaticis multorum criminum accusatus suisset, Theodoricus Rex, ut tumultus sid iret, di pacem Ecclesiae,& Urbi restitueret, Synodum Romae, Symmacho ipso consentiente, congregari jussit. Patres autem sub Synodi in Nilum tom. s. coηeil. Labb. col. Saggesserunt, ipsum , qui dic batur impetitus , debuisse Syllodum convocare. Scientes, inquiunt, Ous Sedi primum Petri . inoli meritum , vel Principatus , deinde sicuta νύ- sonem Domini conciliorum venerandorum auctoritas ei singularem in E
173쪽
Hesiis traisdis potestatem a nee 'antedicta sedis Araimtem minis,m fla jacuisse radicis , in prorsitio e simili forma Hiqua tectaretur. Sed min
Dam literis demonstrasse, sintimavit. Non his ego Minorum nomiane, quorum judicio non iuriaeuisse R. Antistitem, ajunt Romanae uis nodi Patres, demonstrabo, non Clerum, Senatum, & populum, sed Episcopos significari. Ea enim de re abunde satis Lauarii comme
ta refutavit Natalis Alexander cin h. e. sae. s. diu. I. . N a modo autem de evocatione Onodali clementibsimo Regi gratias retulit Symmachus , sed etiam auctoritatem ordinis eorrigendi, Mus poscebant Ecclesiastica Statuta, in omnium, ibidem convenerot, viscoporum pra- sentia, se Lire professus est. Synodus vero Symmachum ab illatis criminibus immune to esse pronunciavit, quantum ad homines respicit , O totam causam Dei Iudicia reservavit. Huia Raruto nostro , inquiunt , in quo totam causam Dei judicio commisimus , subscripsimus . III. Pro ea autem R. Synodo, & proe Simulacho Ennodius Ticinensis librum apoIogeticum scripsit, eui a Synodo V. Romaηa ann I s. celebrata, canonica auctoritas tributa est, inquit Natalis Alexa der tib. . Ibi autem scribit Ennodius: iorum forte semiatim causas mas votaerit per homines terminarit sedis istius Prasulem suo sine quae fisae reservavit arbiιν is .... Glait, B. Petri .apossoli successbres caelo ritum debere imocratiam , est' subtili mi discassoris indagini inviislatam exbibere conscientiam. Uni dictum est es Petrat, in super Male Petram erc. n rursus sanctoram voce Pontificum dignitatem sedis ejus
factam toto orbe vexerabilem, tam illi qaidquid Fidelium est, is que submittitur, tam totius eo oris evat esse designatur. IV. De eadem Simmachi R. P. causa scribens S. Avitus Viennensis Episcopus suo, di Gallicanorum omnium Episcoporum nomine ad Faustum, & Symmachum Senatores clom. s. concit. Labb. cia. 699o Intelligimus, inquit, Saactum Symmaebam Papam , si faculo primum fue υτ accusatus, co sacerdoια- suorum Matium potius, quam reciperς de buisse judicium 3 p.ia.... non facile darum istelligi, qua vel ratioηe, Wι lege ab insevioribur emineatων judicetar. . . . Quod Synodus ipsa venera bilis laudabili emstituti e prospieios, ea am, quam quod salva ejus reo realia dictum sis pene temere fas erat inquirendam, diυiso potiar ser vir caraemisi. . . caterum non est Gregis Tisorem proprium terrere, sed judicis. Alia Romana Synodus in causa Leonis III. an. 8 . celebrata , cui Carolus Magnus interfuit eum pluribus Galliarum Proeeribus , di Episcopis, teste astasio Bibliothecario cis vita Moxis III. , ait: ' l Lia. Apostolorum, qua en caput omnium Dei Gelasiarum, judicare nonaademat. Nam oe ab ipsa nos omner ab ejus Heario judicamaer t
174쪽
sor sese Potnifex emisuerit, eatissice Mediemus. V Iamuero utriusque Romanae Synodi Eeelesiae Gallieanae setiarentiam sitisse, R. Pontificem ne ab Oecumentea quidem Synodo iudicari posse, perspieua res est. Munt enim, R. Pontificem coelo tantum debere innocentiam i Deum voluisse aliorum hominum ea sex per homines terminari, sed M. Prηsiilem suo sine quaestione arishitrio reservasset ejusque rei has afferunt eausas r quod major min rum iudicio non subjaeet, quod uni dictum est i tu es Petres m. quod eminentior ab inserioribus, Pastor a Grege judiςari non potest. Hae autem causae evineunt, ne ab oecum nica quidem synodo Romanum Pontificem judieari posse. Saltem eum Romana Synodus Symis
machi causam cognoscere recusaret, eumque S. Avitus, temere eausam illam a Romana Synodo susceptam esse, sentiret, inindieassent, n nisi ab Oecumetrica Synodo Romani Pontificis eausam iudicari posse. Id vero ne innuerunt quidem, sed generatim huiusmodi eausas ab hominibus judieari non posse, affirmarunt. Atque haec quidem erat Gallicanae Ecclesiae sententia , ineunte saeculo VI. de x
VI. Praeterea S. Ivo Carnutensis c ep. 23y. e Admovi.ηών in quit , mihi videtur Papa Paschalis I. qui in Lateorum invenituras .consenserat , ut se j.dicet , aut factum suum retractet. Quod si fee rit , referamu3 Deo gratias, gaudeat nobiseum Ecclesia, qua gravia ter laetuet, dum caput eiar laboraι tanta debilitatam molerita. Et a tem in bee laetuore thsarabiliter agrotaverit, non est xogrum judieare de Summo Poηtime . . . ubi Deeumbuat humana iudicia, divisa est eripe eηda misericordia . Et a Johanne Lugdunensi invitatus , ut una eum sitis Episcopis , quae Paschalis gesserat, discuterer, respondit c cap. 183. r Mn videtar nobis utiιe e silium ad ea coaevia convenire , in quibus non possumus eat personas , contra Pras agitur , condemηare , Uri judic re . Quia nec vestro, me alitus hominam probaηιαν si aeere jadicio. Nailius hominum , inquit S. Ivo, ideoque neque Synodi meumenicae judicio subjacet Romanusi Ponti sex. VII. Etiam Hadrianus II. in Synodo Romana contra Photium, qui Nicolao I. R. P. anathema dicere ausus fuerat, celebrata, ait c eap. 3. z Romoam γπεtificem de omnium Ecelesiarum Trasulibus j dicasse, is imχs , de in vera quem am Iudieasse, nos legimus. Licet enim Hoηoris ab Orientalibus pis mortem a thema hi dictum ι seisiatim tamen es via fuerat super bars Meusatur, propter viarm solam licitum est misoribηr a orum suorum moribuι resi me , vel pravos DUMs respuere. Quamvis σ. ibi nee Patriarcharum, Me caterorum Antistitum euipiam qua libet de eo fast
Derir pr erendi solentiam , nisi ejusdem prima Sedis praecessisset auctoritar. Igitur-solam haereseos eausam Romanus Pontifex iudicari potest i
175쪽
quia is in haeresim lapsus, non est in Ecclesia , ideoque Romanus Potiati sex, & Ecclesiae Caput praeterea non est. Nec tamea a minoriabus, idest ab Oecumenica Synodo iudicari potest, nisi praecedat Romani Pontificis auctoritas. Igitur ne ab Oecumenica quidem Synta. do propria auctoritate judicari potest. Porro Synodi hujus Roma nae acta in Synodo VIII. lecta, atque ejusdem Synodi Atiis addita
ideoque VIII. Synodi auctoritate probata sunt. dVIII. Hue denique spectat ejusdem VIII. Synodi Canon XXI. qui
est hujusmodi c tom. io. concit. Labb. col. 646. δ Desinimux , neminem ... Ucriptiones eontra Sanctitsimum Papam Senioris Roma , ac verba eom-plieare liceat , sub occasione quasi di malorum quorumdam eriminum: quod oe nuper Photius Iecit, θ' multo ante Dissorus. Duisquis autem sale facinus contra Sedem Petri Principis Apostolorum ausus fueris istenia rare , aqualem, in eamdem , quam illi , condem tionem accipiat. Hane ineumenicae Synodi sententiam verentor recentiores quidam Script res 9. Porro se Synodus universalir fueris congregata , o' facta fuerit etiam de S. Romanorum Ecelesia quavis ambiguitas, O' eontroversia, oportet venerabiliter , ct eum conmmienti νeverentia de proposita quaestione sciscitari, O solutionem accipere , aut proficere, profectum facere , non tamen audacter sententiam dicere contra Summos Senioris Roma Ponia tisices. Ergo ne universalis quidem Synodus contra R. Pontificem sententiam dicere potest. Atqui, quod ego miror, Natalis Λlexander in b. e. De. I s. Er16. disi. q. art. I. n. 26. r Hoc canone , inquit, Mumenica Synodus , concilii generalis auctoritatem esse Pontificia superiorem , ostendit: si quidem controυersias , γ' quaestiones Romanam Ecclesiam , O Sammam Pomtificem ei praesidentem spectantes , a concilio Iudicari , statuit , servatasamen erga ipsum reverentia , ita ut aadacter eontra ipsum sententia non dicatur; eum scilicet Ecclesiam audire paratus fuerit.
Verum inepte prorsus, quod tanti Viri pace dictum velim, argumentatur Natalis Alexander. Memorato enim Canone statuit quidem Synodus, oportere de proposita quinione sciscitari , O solutionem accipere , O profectum facere , sed oportere etiam sententiam diacere, nullibi statuit; nisi sorte Natali Alexandro sciscitari, folutionemaeeipere, oe proficere idem sonant, atque sententiam dicere. Quid vero, quod eo canone vetatur Synodus universalis sententiam dice. re e oportet, inquit Synodus, sciscitari non tamen sententiam
Sed Synodus, inquit ille, statuit, non oportere audacter sentenistiam dicere: Audacia itaque, non justitia Patribus in concilio graerati congregatis prohibetur.
176쪽
Ego vero aio, vetari eo canone synodtim genetalem, non mo do coiijuncti in cum audacia, sed etiam simpliciter sententiam dicere. Quid enim Synodo liccat, explicatur in prima canonis partes quid non liceat, declaratur in altera. In Prima autem parte permittitur Synodo sciscitari, & solutionem accipere: in altera vetatur Synodus sententiam dioere. Ergo sciscitari cluidem Synodo lueet a sed praeterea sententiam dicere non licet. Addit autem Synodus vocabulum audacter ; quia cum Synodo liceat tantummodo scistitari,& solutionem accipere,& proficeres si sententiam praeterea disecat , audacter dicit. Rursus t exorta de R. Ecelesia controversia, oportet , hoc est debet Synodus solutionem accipere . qui autem debet controversiae solutionem accipere , is non potest sententiam dicere . Quod si sententiain dicat , audacter dicit. Denique oportet, Synodum si itari, oe solutionem aecipere: a quonam, quaeso Non equidem a Synodo ; oportet enim, Synodum ipsam sciscitari, & solutionem accipere. Ergo oportet solutioncm accipere ab ipsa Romana Ecelesia, seu a Romano Pontifice. Atque is demum est germanus illius Canonis sensus . Nam Nicolaus I. paulo ante Synodum VIII. scripserat sepin. 8. ad Michaelam Imp. rPrimam Sedem de omnibus judicasse, nec quemquam de ejus judicio judicare potuisses quod longe antea scripserat S. Gelasius cepiti. II. ad uise. Dardan. . Ipsius Hadriani II. Legati in eadem Synodo affirmarunt, Romanum Pontificem nullius judicio subjici, nisi propter haeresim . Quare Canonem , de quo agimus, in eum sensum, quem Natalis Alexander intendit, probaturos suisse, stultus est, qui sbi
persuadet. Jam vero quae a me hactenus allata sunt monumenta, ea sati evincunt, Ecclesiam universam, ipsasque oecumenicas Synodos persuasum semper habuisse, Romanum Pontificem neque ab Ecelesia, neque ab ulla Synodo quamlibet oecumenica judicari posse. Intem ea conseras velim celebrem Gallicani Cleri declarationem cum Epistolis Sanctorum Aviti, & Ivonis, & cum sententia Romanae Syn di celebratae in Causa Leonis III. ut hinc perspicue intelligas, Gallicanum Clerum saeculo XVII. a veteris Ecclesiae Gallicanae sententia
177쪽
I. AE,Uamquam Argumenta, quibus hactenus a me ostensiam
Romanum Pontificem obtinere in universam Ε
. Primatum jur dictionis ι ejus judicium in .Fidei, & morum causis finiendis summum esse , nec re-erzelari posse ι eumque universae Ecclesiae tum dispcris, tum in Synodo congregatae auctoritate praecellere , conficiunt etiam, praeter Romani Pontificis Tribunal nullum esse, quod appellari possit, hac tamen de re seorsim disserere operae pretium est . hujusmodi enim appellationes legitimias esse, contendit Febronius
Itaque Synodus Sardicensis agens de appellationibus, statuit Judicium Apostolicae Sedis ve Iuli iupremum, a quo nemini appcllare liceat ca. p. cap. Io. . Quare S. Gelasius cep. ad Epis. Dardan. Sedes B. Petri, inquit, de omni Ecclesia fas habet Iadieandi, neque euiquam de Wks ιket Iudicare judicio e siquidem ad illam de qualibet mandi parte canones appellari mixerint , ab illa aurem nemo sit avellare permi fas. Et alibi cep. ad Falsum t 0s sunt canones, qui appellati aer TOTI S Ecclesia ad huius Sedis examen votaere deferri, ab ipsa mero N QUAM 'PMR4 Us appellari, fraxerunt; ae per hoc illam de tota Ecclem Iudieare , ipsam ad nullius commeare Iudiciam , xee de ejus umquam praeceperunt Iudicio judicare ι sententiamque illius e stituerunt, non opertere di Iolvi, ex us potius sequo Greeta malliarunt. Et nequis supremam istain Apostolicae Sed is auctoritatem Sardicensibus Canoniis bus, idest humanae institutioni referret occeptam, addidit Non veremur, ne Apostolica sententia cin Aeacium C. P. lata9 resolvatur , quam vox chrisi, em majoraem traditio , edi canonum oleit auctoritas , ait totam potius Ecclesiam semper ipsa di udicet. Haee autem Gelasil verisba clariora sunt, quam ut ullam exceptionem, & interpretationem patiantur. Cujuscumque enim generis causas ih Apostolica Sede iudieatas complcctitur Gelasius, sue ad fidim & mores illae spectent, sue ad disciplinam, atque Aeaeianis demonstrat ex Christi vore, ex M iorum traditione, & ex Canonum auctoritate, nemini unquam ab
Apostolicae sedis iudicio appellare licuisse. Ante Gelasium Bonis eius I. cep. ad εἰ sum Thessalonis. J seripserat: Talia scripta direx
mus, enisi, unives Fratres intelligant, primo emisiave te citra ε-- viciemiam minime debuise, deinde de nino no Oe judicio retracta ri
178쪽
ἐ- etenim lievit de eo rursur, quod semeI natatum est a. pinosica Sese , tractari . His autem Bonifacii, de Gelasi testimoniis, non vero falsis de eretalibus innixus S. Nici aus I. cep. s. ad Michaelem Imp. t stu niam , inquit, cum fecundum canoner, ubi in maior auctoritas , judiaeium inferiorum βι defeνradam, ad dissolveηdum scilicet, μι ad robora tam , patet profecto , Sedis Aponollea , cuius auctorirate major non est , judiciam a ηen rne fore retractandum . . . . Iuxta quod σ Boni eius, est Gesa ν Sancti mi Praesules non suis adiaventionibus;sed Gelasia Rom
II. S. Bemardus sep. 138. ait: Qui Deum Petri tenet, potest
axo ictu extietuere Ananiam , uno simonem Magum. Et ut plenius, quod
qximar, fiat, peremptorram dare seηtentiam ad depositionem Discoporum, folius m Pomι cis aescitur esse, pro eo nimirum , quod etsi alii multi v eati sinit ia partem follicitudisis, olus ipse ploiixdinem habeat potest lis. Jam vero Boiii factus , Gelasius , Nicos lus confidenter assirmant, Apostolicae Sc dis judicium a nemine, ne ab Ecclesia quidem, ae propterea neque ab Oecumentea Synodo retractari posse ι quia, ut ait Gelasius, Apostolica Sedes fas habet de tota Melesia judicandi, ab ea autem Remo es appellare permisiar: qnia, ut inquit Nicolaus, Apost licae Sedis auctoritate nulla mpior est: quia demum, ut inquit S. Bernardus, Romani Pontificis sententia peremptoria est. Ergo ab Apostolicae Sedis judicio ne cem menteam quidem Synodum appellare licet. III. Praeterea, ut aliqua etiam argumenta proferam, qui a judice damnatus judicem alium appellat, judicem, qui sit, appellare debet: Αt Synodus Oecumenica nullibi est, nee sorte erit, nisi post
multos annos: Interea igitur qui vel haereseos, vel schismatis crimine damnatus est, errores suos disseminare, & Supremi Ecclesiae Past ris praecepta, & Leges contemnere impune perget. Ita ne vero E
elesam suam Christus instituit Quamobrem jure Pius II. Constitutione ExeerisIis . data in Conventu Mantuano anno x 19. hujusm di appellationes veluti rebellioni adversur primam Sedem, corrupi ια fovenda aptas damnavit, atque appellantes haereticorum poenis p niri jussit. Pii eonstitutionem confirmarunt Iulius II. & Gregorius XIII. qui eam etiam Rulla caena inseruit.' IV. Sed Febronius cev. s. S. II. n. a. ait, extare .ecumeni- eam synodum in Voto Melasia, ear in Iure, vigore decretorum concilii
coinantienses, Er Rasileensis, quae Synodum singulis decenniis congregari jusserunt. Sed re ipsa non extat, aio ego, & singulis decenniis ineumeni
eam Synodum congregari, dissicillimum est, di ab Ecclesiae conruet
179쪽
tudine alienum: quidquid Concilium Constantiense, & Conciliabu- .luin Basileense staciterint. Nonnisi enim ob gravissimas causas oecuismenicae Synodi celebratae sunt; quarum una erat tempore Concilii Constantiensis maximum Sehisma, eujus simile aliud ne post paucos avnos oriretur, metuendum erat: Gamobrem ut Synodus singulis decenniis celebraretur, decrevit. Sed hujusmodi causae praeterea nullae. fuerunt usque ad Lutheranorum Schisma, cujus causa Synodus Tridentina celebrata est. Caeterum quod ait Febronius ib. n. a. O s. , Romanos Pontifices Tridentinae Synodi celebrationi obstitisse, & Synodos cecum enicas machinatioηe eius, a emu Iudicio provocatur, non existere; impudentissimi hominis impostura est indignatione potius contemnenda, quam serio resutanda. V. Nunc hujusmodi appellationum origo est investiganda. Quo ad substantiam, ait Febronius cib. Io. ha appellationes, seu re cur16s antiqvssimi sunt. Affert in hanc rem ex Ludovico Hamcourtexempla Asianorum, Cypriani, Donatistarum , Ncstorii, dic. quasi omnes hi a Pontis cis judicio Generale Concilium appcllaverint. Scd non minus inscite ratiocinari Heri curtium, quam Fcblonium, perspicuum est ex iis, quae superius disserui de Asianis a. p. cap. 7. n. a. & Cap. 8. n. q. de Cypriano cap. s. de Donatistis cap. 16- n. q. de Nestorio cap. I s. n. 3. & cap. 23. n. q. seqq. Itaquei quod attinet etd judicia ab Apostolica Sede in Fidei cauas lata, e pluiqvus Haereticis, qui prioribus Ecclesiae isculis a Romano Pontifice damnati sunt, primi ab ejus judicio Synodum appellarunt Pel rgiani, di legitime quidcm, si Fchronii doctrina vera est . . At vero S. Augustinus clib. q. ad Bonif. cap. ult. 9, S. Prosper c contra collat.
cap. 4 I. & universa demum Ecclesia eorum impudentiam improbavit. Aut Sero corgregatione Sync di opus erat, inquit Augustinus , ut aperta pernicies damnaretur e . . . Verum UZorum superbia hanc etiam gloriam captare intelligitur, ut propter illos Orientis, Occidentis Synodus coxorgetur Cum potius vigilaηtia, O diligentia Passorali
pose factum illis competenr, sussciensque Iudiciam, ubicumone est Lapi
paruerint, conterendi sint. Et S. Prosper alti Venerabilis memoria Tontifex colesixus, cui ad catholica Ecclesia praesiditim multa Dominus gratia sua doηa largitus est, scires, damnatis non examen Iudicii, sed solum poenitentia remedium esse praeuandum, coelestium, quasi non discusio ne rotio audientiam postulansera , totius Italia finibus Iussi extrudi: adeo Traedecessorum suorum Statuta, oe decreta Synodalia inviolabiliter ferincanda ceUebat: ut quod fomel meruerat abscindi, nequaquam admitteret retractari. Pelagianorum igitur appellatio illegitima fuit, eam solum
ob causam, quod Romani Pontificis judicium competens, sinciensqκest, ut ait s. Augus inus: quod damnatis a Romano Pontifice non
180쪽
exameη iudieii , sed paenitensia revistium praestandum sit ἰ Nunquam igitur a Romani Pontificis judieio appellari posse, senserunt Augustinus, Prosper, Coelestinus, de eum his Eeclesia universa. Sed Augustinus, atrimi Febronius, cib. S. Io. , sensit, appellationes a Pon-eifice ad Coneilium esse legitimas. In causa enim Donatistarum ait e Renabat adhue plenarium Ecelesia universa concilium σe. Et in quaestione de Baptismo Haereticorum: Neque Nor, inquit, tale ali- id oderemus asserere m. Verum quorsum utraque Augustini lantentia spectet, ego aIibi ostendi. Vide x. p. cap. s. n. 8. M
Praeter Pelagianos , Synodum sorte appellavit Nestorius 1 Sed ea
quoque de re superius disserui 2. p. cap. 13. . Post hos nemo iacausa fidei a Romano Pontifice.Synodum oecumenicam appellavit usque ad Lutherum, cujus appellationem universa Catholica Ecclesia execrata est. Denique a Luthero usque ad aetatem nostram non alii Synodum meumenicam praeter Ian senistas appellarunt ι sed horum a pellationes Ecclesia quoque Gallicana hactenus improbavit. VI. Paulo frequentiores fuerunt hujusmodi appellationes in ea uinss disciplinae, pro quibus praesertim pugnat Febronius. Sed illae saeculo XIII. antiquiores non sunt. Donatistae enim in causa Caecili ni a Melchiade damnati aut non omnino appellarunt, uti Opi natur Sirmundus cis Votis ad concit. Arelat. , vel singulari
exemplo non cecumenicam Synodum, sed Imperatorem appellarunt. Primus eo audaciae progressus esse sertur Fridericus II. Imperator . Excommunicatus enim a Gregorio IX. anno Iass. Concilium gene rate appellavit. Innocentius IV. wngregato Lugdunensi Concilio anno I 24s. iterum Frideri cum exeommunieavit, di Imperatoris dignitate privavit. Quamobre in Thaddaeus Frideri et Procurator appellavit pro eo ad concilium proxime faturum generalius. Hanc Friderici appellationem esse primam, vult etiam Petrus de Marca cis oης. lib. q. eap. II. , & novam vocat, quia nunquam in Ecclesia a misa fuit provocatio ab Melesia ad concilium. VII. Generale etiam Coneilium appellavit Ecclesia Anglieana annis τλεε. 116 . & Ixs7. propterea quod Romanae Cariae mandato pecuniae in Anglia exigerentur. Sed Angli novam potius, & ae- curatiorem ejus causae cognitionem , quam oecumenicae Synodi judicium postulasse videntur. Persuasum enim habebant, synodum essea Romano Pontifice eonvocandam, eumque illi praeesse debere. VIII. Anno x xyI. Conradus IV. Imperator Innocentii IV. ex communicationem veritus, misit Legatos ad Cardinales, qui primo ad Deum vivum .... deiade ad futuram summum Pontificem, is re-ucralem υηodum, ad Principes Alemania, o gereraliter ad Miversor