장음표시 사용
191쪽
plurimam tamen consultationem dixisse, quod Papa electus ligari non potest. Multo lacilius ejusmodi responsa Proseruntur, quam persuadentur.
XIII. Respondet a. lib. n. 7. P, Synodum sessione 38. statuisse ,
ut futurus Summus Pontifex . . . . eum hoe sacro concilio , vel depuraη-
dis per singulas Vationes , debeat reformare, Ecclesiam in capite, o incuria Romana secundam aquitatem , ct bonum regimen Ecclesia , aηtequam Boe concilium dissolvatar, supeν materiis σe. Sessione 39. decrevisse, ut Synodus Oecumenica post quinquennium , deinde post septennium, di demum deinceps post decennium celebraretur, eique decreto PO tificem ipsum obedire , voluisse . Sess. o. act. apud Schesr. proinposuisse plures articulos de reformatione a Romano Pontifice cum hoc Sacro concilio perficienda, antequam Concilium dissolveretur, inter quos is etiam erat: Propter quae, ct quomodo Papa post corriari, vel depoηi e Martinum vero V. palam, & aperte professum esse, se hisce decretis esse ligatum. Synodum enim intra quinquennium indicens Sessione M. juxta decretum Sessionis 3 s. ait et cupientes, ae volentes decreto hujus generalis conellii satisfacere. Demum sess. 43. postquam plura de reformatione decreta ediderat, voluisse Mariatinum V. ut Coneilium publico Instrumento fidem omnibus faceret, sibi ab eodem Pontifice circa resormationis articulos sessione o. propositos fuisse factum satis . Falsum igitur est, concludit Natalis Alexander, quorumdam deputatorum ectum, de a Synodi , imo dia Martini V. mente alienum : Papam electum Istari non posse. XIV. Sed haee Natalis Alexandri argumenta facillime diluuntur. Primo eat in decrevit quidem Synodus, ut futurus Summus Ponti sex resormaret Ecclesiam in Capite, re in Curia Romana , &Synodum intra quinquennium indiceret s ted nullam poenam in eum ,s parere nollet, statuit, quemadmodum statuerat in decretis Sensionum IV. & V. Quare vero Quia scilicet noverat Syaodus, se in legitimum Pontificem nullam auctoritatem habere. At vero, inquit ille, nonne poenas statuerat sessione V Statuerat quidem. Sed quidni Synodus , quae sexcenties easdem loquendi formulas repetit, poenas etiam addidit decretis sessionum 3 s. & o At Iegem saltem, ait, Romano Pontifici praescripsisse , satis suit. Sed legem Praescripsit, ajo ego, directivam , ut vocant, non coactivam; Id scilicet indicavit, quod a Pontifice faciendum erat secundam aquisatem, est bonkm Eeelesia regimen. Re formationem enim flagitabant sngulae Nationes, ac praesertim Germanica, cui nisi Synodus illiusmodi decreto satisfecisset, vix novus Ponti sex sine turbis eligi potuisset. Edidit quoque decretum Frequens et De Conciliis generalibus, O provisione erga futura Abimata ; sic enim inscribitur. Nam schismara vix evi-Diuitiam by Gorale
192쪽
tari, aut ex fingui tunc temporis poterant, nisi frequenti Concilioruni celebratione, ut ipsa Synodus in decreto assirmat. Quamobrem frequentem Conciliorum celebrationem ut Ecclesiae utilissimam, imo necessariam novo Pontifici praescribit. Sed si secus Ponti siet vitansuerit, neque Concilium convocaverit, nec poenam in eum statuit, nec decernit, ut eo invito ab aliis convocetur; quae duo necessaria
erant, si existimasset, Pontificem certo legitimum Concilio subjici,& parere omnino debere. XV. Proposuit quoque Synodus sessione o. plures reformati Inis articulos, eique Martinus V. satisfecit. Ea vero de re a Concilio fidem publice fieri, voluit; non quod se Synodi legibus obstringi persuasum haberet, aut aliis persuadere vellet, sed ut pa-
Iam omnibus faceret, se resormationi, quod, antequam eligeretur νpromiserat, operam dedisse, fidemque suam liberasse. Expende, quaeso, Martini V. verba: cupientes, inquit , O volenter satisfaeere. Scilicet Synodi decreto satisfecit, non ut ejus auctoritati parerct, sed ut de derium suum, & voluntatem impleret. XVI. Quod attinet ad articulum. Propter qua, in quomodo Pa pa possit corrigi, veι deponis is propositus fuit, non quod existim set Synodus, se in Papam legitimum absolute auctoritatem habere, sed ut causas statueret, & modum corrigendi, vel deponendi Papam , qua de re erat inter Doctores disceptatio. Et hunc quidem articulum si Gersonio agente propositum fuisse, velit Febr nius, non magnopere cum eo contendam: ast ad Gersonii mentem fuisse definitum, confidentissime negabo csuper. n. Io. . Ei enim articulo responsum est: Vyn videtur, prout nee visum fuit is pluribus Nationibus circa hoe aliquod novum natui, Cel decerni. Denique Constantiensis Synodi decreta ad Ponti fleem certo legitimum reserenda non esse, demonstrant ea, quae post Martini N. electionem contigerunt, quaeque narrat Febronius ipse n. 13. a. s. . Scilicet Martinus V. collegium reformatoriam instituit. Rerum multum abfuit, inquit Febronius, ut boe collegium expectationi kniversalir υηodi satisfaceret. Id conquesti sunt Germani, Galli, Hispani,& Caesar ipse. Quare Martinus die a I. Martii anni a i8. in selsone generali s. quadam de reformatione Ecclesia nataeta promulgavit, sed penitus infineientia. Pon hae die 12. prilis Sesone s. or kltimasion sine turbine conellium solvit Poratifex. Jamvero si persuasum habuisset Synodus, se Martino legitimo Pontince superiorem esse , Synodum ab ω solvi, re, quam tantopere omnes exoptabant, & pollulabant, intecta, non permisisset, imo resormationis Capita Synodas ipsa proposuisset , atque ad ea exequenda Martinum compulisset.
Dcmonstrat itaque est, C'astantiensis unodi decreta edita
193쪽
sessionibus IV. 8c V. ad Schisenatis tempus , & ad Pontificem non
certo legitimum esse referenda , atque, siquidem a Martino V. eo firmata runt, in eum sensum confirmata suilla. Ex iis igitur eoneludi nequit, Concilia meumenica Romano Pontifici auctoritate praecellere . XVII. Nonnulla nune inperiunt Natalis Alexandri argumenta lib. art. 3. R. 2. paucis refellenda. Inter WicIesi errores hic quoque reeensetur n. 6 I.): Non est de necessitate salutis, credere, R manam Ecelesiam esse supremam inter alias Eeelasias ι de hac Censura a Synodo Constantiensi notaturi Error est, si per Romanam Ecelsam intelligat universalam Eecissitam , aut concilium graerale , aut pro quanto negaret Primatum S mmi Fontificis super alias Ecclesias Partis larer . Ergo Primatus Romani Pontificis extenditur super Ecclesias omnes particulares, non super Ecclesiam universale in . - Sed minus recte argumentari mihi videtur Vir extera doctissimus. Si enim erroris censura expendatur, manifistum sit, eumdem errorem esse, negare, sive Ecclesiam universalem, sive Cencilium generale, sive particularem Ecelesiam Romanam esse supremam inter alias, aut super alias Ecclesias particulares; nisi inepte dicere velis, Ecclesiam quidem Romant m esse supremam inter clias Ecelesias Particulares, sed Ecclesiam universalem esse suprimam et- Iam inter Ecclesiam universalem: aut Romanum Pontificem habere Primatum super alias Ecelesias particuliares: Concilium vero generale, & Ecclcsam universilcm esse etiam super Ecclesiam universalem . Ego quidem miror, virum adeo doctum in re levissima deceptum suisse. Praeterea inter errores Johannis Flus hic recensetur cv. II. et Von oportet eredere, quod iste, quisamque est, 1nanus Pontifex sit Caput eujuscumque particularis Ecelsa, ηs Deo eum praedenisag σιν . Ergo Romanus Pontifex est Caput cujuscumque particularis Ecclesiae. Hinc vero colliget ne Vir Catholicus, κο- manum Pontificem non isse Caput etiam Ecclesiae universalis p Ergo cum in censura erroris v iclesi superius memorata asseritur Romano Pontifici Primatus super alias Ecclesias particulares, non ei negatur primatus super Ecclesiam universi lem ; sed ei asseritur id, quod negabat Uicleius, & omittitur Id, de quo ille non agebat. Denique statuit Martinus V. ut qui th haeresi Wielefi, & Johanni
Hus redit ad Ecclesiam, interrogetur, utrum eredat, quod Papa
nonice elemy , qui pro tempore fierit, ejus nomine proprio expresso , sit successor B. Nerei, habent supremam poteΠatem in Eeelesia Dat e mi autem habet supremam potestatem in Ecclesia Dei, is non modo
Ecclesiis particularibus; sed etiam Eeelesia universali, si a Pontis quidem sejungitur , superior est.
194쪽
Rufit ensiis S; aedi decreta refutantur.
I. Asileensis Synodus, quae ab anno I 3I. deinceps cel
S A brata est, Synodi Constantiensis decreta Sessionibus IV.
de V. edita, quae ad Schismatis tempus, & ad Ponti mee an non certo legitimum referenda esse, superiori Caiapite luculentissime ostensum est, non modo confirmavit, sed etiam ad Pontificem certo legitimum extendit Sessionibus II. III. XVIII.& in aliis. Synodum hanc incinnenicam , de legitimam fuisse usque ad eius translationem Ferrariam , aut saltem usque alSessionem XXV . , sentiunt Theologi Parisienses , imo Ecelesia Gallicana , s fides habenda est Natali Alexandro c in h. e. De. I s. σ I6. disi. 8. , quem hac de re laudat, consulique vult Fcbronius eap. 6. S. I. n. q. alibi λ. Quamquam Clerus Gallicanus in celebri sua declaratione derie . potest. Basileensis Synodine meminit quidem. Illud certum est, Synodum Basileensem a pleri iaque Catholicis inter Conciliabula recenseri. Et Conciliabulum quidem eam fuisse, pluribus ego argumentis demonstrare possem. Sed ne muItus sim, nonnulla tantum aeseram, quae rem plane conficere mihi videntur . II. x. Eugenius IV. duobus Diplomatis Romae datis Basileensem
Synodum d4 silvit, & Apostolicae Sedis Legationem Cardinali Juli
a. Sestionibus Seeundae, & Tertiae non ultra Meem Patres interfuerunt cEagratas ib. 9. Ipsi Basileenses crespons Onod. dato 6. M. 2 ov. aηα IMO. testantur, tempore prima dissolutionis prate apacis Praelatos concilii non numerum quataordecim excessisse. Ex huiuia modi autem Polatis septem tantum , vel octo Episcopos fuisse, Hiastorici testantur.3. Johannes a Turrecremata cde Ecel. lib. 1. east. Ioo. Syn synchronus testatur, in iis e dendis decretis factiones, , Win ear intervenisse t eaque edita esse ad furarem creorumdam hostium Ap flauea Sedis cum multitudine popuIi pami pretii, O nulliar auctoritatis. AEneas sylvius testis oeulatus, qui ipsi, Synodo primum quam maxime studuit, deinde vero quae pro ea gesserat, te scripserat, retractavit: Inter Episcopos, inquit corat. habita ad. Aufrater. edita a
di s im Bassisa eoquos, oe Rabularior Orbis negotia Iudicantes. Ipse Ludovicus Arelatensis Synodi praeses, de Eugenii IV. hostis infensissimus ait carari ado. PMwrmis. λ, opus Dei ea vice fuisse, ur inferiore
195쪽
Mures aa dieradum Irecipereatur. Et quamvis sessioni XVII. eenturi Praelati eum mitris adfuisse dicantur, pauci tamen ex iis Episcopi
Itaque deereta Sessionum II. & III. edita sunt a Synodo pane itum Episcoporum, absque auctoritate Sedis Apostolieae. Alibi autem ego demonstravi c2. p. cap. I s. n. 3. seqq.), legitimam non esse Synodum, quae absque R. Pontificis auctoritate celebratur. Quare nisi vel levia, vel spuria esse , quae ibi allegavi, monumen ea, demonstrent Febronius, Natalis Alexander, aliique, qui cum ipsis sentiunt, nunquam conficient Basileensem Synodum legitimam isse. Quis praeterea dixerit, Synodum octo, vel decem Epist porum Ecclesiam universalem repraesentare, di oeeumenieis Synodisaeeensendam esse Confirmavit equidem Synodus eadem decreta Sessione XVIII. quo tempore legitima forte erat; qua de re insetius dicam, sed testatur Johannes a Turrecremata crespons. ad Basil.
in Coneil. Flor. et Prasidentes omnes non consensisse, imo contradixisse, O protenatos esse , omni meliori modo, quo poterant, licet aliqui e ram , non ut Praesidentes, sed ut particulares persoηa, quasi violenter, eum aliter non admitterentar ad praesidentiam , eo reserunt. Et alibi de EecI. lib. 2. cap. Ioo. ait ea decreta, Multis 'Pralatis, O D
Eoribus in utroque Iure graduatir, sapientia, O viristibus ellari misnon eo entientibus edita esse, eosque Sesonibus interesse noluiser Et praeterea in decretis edendis factiones, O practiear intervenisse. Deis creta autem a paucis Episcopis eum multitudine populi parvi pretii, nullius auctoritatis, pluribus aliis Episcopis, ac praesertim Pontia si eis Legatis contradicentibus, edita, ea ne sunt, quae nos veluti ab Oecumenica , & legitima Synodo edita veneremur III. Mid vero, quod Basileensis Synodus tandem in apertissimum Schisma erupit, atque Eugenio IV. A medeum Sabaudiae Ducem nomine Felicis V. opposuit, quem veIuti intrusum & Pseud Pontificem Ecelesia Catholica hactenus improbavit Quamobrem Eugenius IV. Coinit. Mostfer eos vocat perniciosismos, qui dum suam
malignitatem sub veritatis fuco colorant sest ea Pseudo-Resormatorum consuetudo9, conflantistae coηeiliam in malum , ae reprobum sensum .... pertrahunt, eaterorum Hareticorum , o Sehimatteoram falsam doctrinam sequenter. Deinde more Dioscori, O damnata Ephesina Synodi csi quae in utraque Synodo gesta sunt, contuleris, eamdem fuisse utriusque agendi rationem, facile senties ad quamdam veneηatam, execrabialemque aseria declaratioηis, seu privationis sententiam a dignitate , σineio SAmmi is postolatus iηexpiabili quodam scelere processerunt. S. An toninus cs. p. tit. 22. eap. Io. S. q. vocat Basileensem Synodum υηagogam Satana: S. Johannes de Capistrano c de Pap. σ consi. a
196쪽
ctor. p. 3. profanam, O basiuiscorum spelutuam: Synodus Lateranensis is . ai. conciliabulum Sehismatieum. IV. Sed eniin, aiunt, Basileensis Synodus post sessionem XXV.
recumenica, & legitima non fuit: duas ta parter seindi coepta , ait Natalis Alexander cib. diis. 8. art. s. n. 61. , fuscierater Ecelesiam uηiversalem repraeseηtasse non videtur. Et ebriniani plerique Priseipes edita deinceps ab ipsa contra Eugenium decreta improbarunt. Eugenius vero cib. n. 62. Kal. Octob. anη. 1 37. quo die Sesso a 8. habita en, Translationem concilii Basileensis de cardinalium , Archiepi
scoporum , oe Episcoporum plurimorum eonsilio, o assensu decrevit. Sed scire ego velim causam , cur tam subito Basileensem Synodum Spiritus Sanctus deseruerit, eaque in Conciliabulum evaserite Aa quod Julianus Cardinalis, & alii Patres deinceps Synodi decretis o stiterint Sed plures obstiterant etiam deeretis Sestionum II. III. αXVIII. An quod Christiani Principes Synodi decreta improbaverint ρAst ut legitima snt, vel non sint Synodorum decreta , Principum
auctoritate fieri nequit. An demum quod Eugenius Synodum Ferrainxiam transtulerit Ast eam etiam ante Sessionem II. Bononiam transferri, decreverat, & irritum tamen Eugenii decretum fuisse, contendunt. Ego equidem nullam aliam ejus rei intelligo caussam , praeter hanc; quod Basileenses inaudita ab Ecclesiae primordiis temeritare Romanum Pontificem sibi subjicere conati sint, atque in eum audacter ρηtentiam dixerint. Conser quaeso, quae gessere Romanae Synodi in causa Symmachi R. P. de Galliarum Episcopi, & Canonem XXI. Octavae Synodi oecumenicae cum iis, quae in causa Eugenii etiam ab initio gensit Basileensis Synodus. Inde enim facile intelliges, quam longe a C tholicae Eeclesiae sententia, & persuasione Basileenses recesserint. V. Sed quoniam Basileensis Synodi decreta, de quibus agimus, ab Eugenio IV. probata este , contendunt Febronius, Natalis Alexander, aliique, hae de re paulo pluribus disserendum est . Itaque Eugenius IV. ante secundam Sessionem Synodum di luit. Sed eum Basileenses, quibus plures Viri Principes, & Reges adhaerebant,
abdieationis sententiam Eugenio minitarentur, is eorum minis perterritus , & schisma veritus , Sigismundo Romanorum Rege agente , data Diplomata revocavit novo Diplomate dato Romae I 8. Κ: l. Jan. anno i 33. quod incipiti Dadam, ubi alit Dudum Derum gererale Basileense concilium . . . . legitime inchoatum , a tempore praedicta incho tioηis tegitime continuatam fuisse, edi este , ac prosecutionem semper b buse s continuari , ae prosecutionem habere debere ad praedicta , er pertianentia ad ea , meinde ae si nulla dissolutio facta fuisset: seque ipsum crum generale coxeilium Basileensa pure , o simpliciter , oe eum assem , σέ omni cmotione, O favore prosequi. Hoc autem diplomate eoa-Α a firmasse Dissiligod by Corale
197쪽
firmasse Eugenium Basileensem Synodum, ejusque deereta, eoneludunt Natalis Alexander cib. art. s. n. 37. , & Febronius ceap. s. S. 16. n. g. a. sed egregie fallitur uterques quod his ego argumentis demonstro. Primo. Qui.Synodum legitime inehoatam esse,& legitime eo tinuari, satetur, non propterea etiam Synodi decreta probat, nisi ea etiam se probare, profiteatur. Fieri enim potest, ut Synodus etiam legitime inchoata, iniqua deerela edat. Ejus rei exemplo est Synodus Ephesina II. vid. I. p. carp. 28. v. s. . Eugenius autem agnoscit quidem veluti legitime inchoatam, de eontinuatam Basileensem synodum, sed ejus decreta, se probare nou dicit. Qua re, teste Johanne a Turrecrcinata lib. 2. de mei. cap. Ioo. , Eugenius Iuliano Cardinali in hoηorem Basileensis consilii ei ipsius Pontia si eis Ballιs ar umentum opponenti, respondit: Not quidem progressumcisellii approbavimur , volenter , ut procederet , sicut iacve ι ς non tamen appro vimus ejus decreta.
VI. Sed judieat cum Bossueto Febronius cib. , ejusmodi eollac
via, dictaque nullateηus fineientia ad evertrada , aut etiam interpretanda ea , qua 1 odise gesta , decreta , ct approbata sunt. concilium , i, quit, Impeνator unionis interpres, totus denique mundus hae acceptati ais verba ita intellexit, ut non de materiali solum Synodi continuatione, sed de gestis etiam eouIusis, ae deerreis Synodicis acciperetur. Omni ruri gratium, bona fidei, atque honestati repetnat tardior ista, nivata , si vera est, Eugenii isterpretatis , 'qua ex eommunibus regalis contra eum
facienda est , qui post multor tractatur elarius loqui potui ut, ac debuisset. Verum non legisse videtur Febronius Eugenii Literas ad Franciscum Poscarentum datas eodem anno I rs. apud Rarnaia. , dc ad Sigismundum Imp. unionis interpretem. Porro Eugenius in lite-xis ad Fostarentum Venetorum Ducemr Posias, inquit, baης . IAlisam dignitatem, er vitam issupra misissemus, quam voluissensus Umse causa, O initiam , ut Pontiferiis dimitas, Sedis . postolica auctoritas Dbmitteretur camellis eo tra omnes cano leae soctiones. Ergo Eugenius non tardius , sed eodem anno protestatus est, se nec prinhalle, nee probaturum esse Basimensis Synodi decreta. VII. Sed rem plane eonficiunt Literat ab Eugenio ad Sigismumdum Imperatorem datae capud Harduinum. tom. 8. Co ea. eol. 2386. . Nempe Eugenius Constiretionem Dudum superius memoratam ad Sigismundum misit Synodo exhibendam una eum literis, quibus signi- meavit , se Synodi continuationem probare, ea conditione, uo omnia, er singula, inquit, contra auctoritatem nostram facta ἰ σ gena per diactam coηeurum, priuν omnino toIIantur, σ in pristinum Ratum reduca
ruν . ini autem fieri potuit, ut Sigismundus, his acceptis Eugenia lateris Dissili od by Cooste
198쪽
-Literis, persuasum haberet, Eugenium probasse non solum inmeraalem Symal eontinuatioη- , sed etiam rem eoul a , ac decreta e CI rius ne loqui potuit eam in rem Eugenius Sed cur Eugenius non ita scripsit in Constitutione Duom e Nempe Eugenius satis sibi, atqRe Apostolicae dignitati in eo rerum dita crimine consuluisse videbatur Literis ad Imperatorem datisi praeis sertim eum in Constitutione Dudum nullum esset verbum , quo signifiearet, se Synodi decreta probare. Ergo Eugeatus Basileensis Synodi decreta haudquaquam probavit. VIII. Addit Febronius cib. ' s. , Eugenium aue mortem de his
se. Nam cum anno I 447. ageretur de concordia inter Apostolixam Sedem, & Nationem Germanicam, atque hujus oratores ρο- sularent professionem potestatis, auctoritatis praeminentia Generaliam conciliorum , praesertim crast itiosis , in Basilee ι ι ae minitaremur , se alioquio Eugenii depositionem in Basilea factam amplexuros; Eugenius respondit: coηcilium Generale constantiense, decretam FREQUENS , ac alia ejus decreta , sicut catera alia concilia catholicam militantem E Hesiam repraesentantia , ipsorum potestatem , auctoritatem , o emineηtiam , scut O eateri Anteesores nostri , a quorum vestigiis deviare nequaquam istendimus, fuscipimus, amplectimur , er veneramur. Verum quidquid postulaverit ab Eugenio Germantea Natio, recte notat Raynaldus cad aη. I-7. , Eugenium in his literis non ma-Iorem octoritatem decreto consilii Constaηtiensis, quod a voce FREQUENS initium dueit , contulisse , quam Martinus tribuisset; ae professum , se a Pradeeinorum vestigiis aine deflectere. Nee video , cur hanc Raynaldi observationem viro probo minus dignam judicet Febronius sib. at ea enim ex Eugenii verbis sponte sua fluit. Ego praeterea notari volo, postulasse Caesaris, ac Prineipum oratores, ut Eugenius profiteretur PRAEEMINENTI AMConciliorum generalium t Eugenium vero professum esse eorum EMINENTIAM. Quod quidem ab eo non lartuito , sed eonsulto seriptum est. Nam in literis ad sitos in Germania oratores datis, quas paulo inferius allegabo, profitetur, se venerari Concilia Constantiense , 8e Basileense ab ejus initio usque ad translationem, absque tamen praejudicio PRAEEMINENTIAE sedis postοιiea. Me serte veluti verborum aucupem traducet Febronius, sed immerito. Eminentia enim , in Praemisentia vocabula in re , de qua agimus, longe disserunt; quaerimus enim, Synodus ne Pontifici, an Pontifex Syniao praeemineat. Cum ergo Eugenius proictas sit, se Venerari generalium Conciliorum Emineηtiam , absque praejudicio Praeeminentia Sedis Apostolieae, promi dubio professiis est, se generalibus Synodis praeeminere.
199쪽
Αst, inquit Febronius, non in animo Germolia Natio exsterea Papa deelaratioηem super quaIuquali submisone , aut aeeeptatioηe unius tantum , alteriusve Decreti concilii constantiensis ι sed universim omnium d
cretorum hujus , sicat oe quorumcumque aliorum Generaliam concilioνam .
Sed nos hic non quaerimus, quid in animo habuerit Germanica Natio, & quid ab Eugenio postulaverit; sed quantum e)us postulatis Eugenius concesserit. Ita autem ejus postulatis concessit Eugenius, ut Conciliorum Eminentiam prosessus sit, salva Praeminentia Sedis Apostolicae. Ergo veI nihil praeterea postulavit Germanica Natior vel si postulavit, non id illi concessit Eugenius. IX. Praeterea eum Basileenses Schisma 1ain secissent, Friderieus Romanorum Rex, & Imperii Electores, qui neutras partes eousque secuti erant, Eugenio promiserunt, se ipsi ut vero, legitimoque Pontifici obtemperaturos, dummodo Basileensia decreta per ipsam
Germaniean Nationem asceptata probaret, de confirmaret . Quamo
rem Eugenius, ut Schisma componeret, & pacem Ecclesiae restitueret, literas ad suos in Germania Legatos dedit capud Ra ala. γ aris Kal. Aug. anno I U. in quibus ait: Geηeralia concilia constantie e, em B.isileense ab vur initio usque ad translationem per nos factam , absque tamen praejudicio juris , dignitatis , O Sanctae Sedis ova lica, ae potestatis sibi, ct in eadem canonice sedenti in Peν- Iona B. Petri a christo concesse, eum omni reυerentia, O devotione suscipimur , σmplectimur , O veneramur. Vident in his Eugenii Literis Natalis Alexander cib. art. 3. n. 6 . ,3e Febronius cib. S. I s. n. I l. Basileensis Concilii confirmationem; sed velim ego praetere.', ut videant decretorum, de quibus agimus, resutationem. Eugenius enim Synodum suscepit, oe amplexus est, absque tamen prajudicio juris , diagnitatis , praeminentia Sancta Sedis Apinuisa. Decreta autem Sessionum II. III. & XVIII. probari non possunt absque praejudicio Praemineatia Sedis Apostolicae . Ergo istiusmodi decreta Eugenius nee probavit, nec eonfirmavit. Ut summum igitur alia ejus Synodi decreta confirmavit Eugenius, quae ad Censuras, & ad Causas Beneficiales spectant, & similias sed decreta Sessionis II. III. &c. rejecit .X. Denique Eugenius in Constitutione: Moses Vir Dei cram. I g. coacti. I. I 2 2. data in Concilio Florentino pridie Nonas Sept. . anno ait: Basileenses quibusdam deeretis constantia , schismate tune vigente , editis inhaerere se , dicentes, tres Propositiones , quas fidei veritater vocant, quasi 2 os , oe omnes Principes, Praelatos , est alios fideles , or devotor . Volica Sedis haretisos facerent , Irotulerunt , qκaram cenor sequitur in hae verba r. Heritas de potinate concilii generalis uiaversalem Ecclesiam repraesentantis, supra Papam , σ quemlibet alterkm , declarata per coinautiesi
200쪽
se, hoe Basilaeisse concilium, en veritas Fidei catholica.
meritas hac se quod Papa conellium generale ... sine ejus consensu nuta latexur auctoritalite potest dissolvere, asti ad aliud rempur prorogare, aut de loco ad locum transferre, est veritas Fidei catholica. inritatibus duabus praedictis pertinaciter repetnans es censendus hac
Har propositioner, inquit Eugenius, pravum Basileensium inatellectum, quem facta demotaraηt, velut Sacra Seriptura, Sanctorum Patrum , O ipsius constantiensis concilii se sui eontrarium , tamquam im pias , , seandalofas, nee non in manifestam Ecclesia scisonem tendentes, ipso sacro approbante concilio , damnamur, ct reprobamux . . . . decerniamus etiam, oe declaramur, omnes, O sivulos pradictor Basileenses afuisse, esse Schismaticos, ct hareticor. Hae autem Eugenii IV. Constitutione , Sacro approbatis Florentino concilio edira , quam primus ex Codice Vaticano in lueem emisit Horatius Iustinianus , Basileensis Synodi decreta non modo labefactata , sed etiam damnata esse, mihi videntur. XI. Valde quidem se torquet Natalis Alexander cibid. art. q. n. ut huic argumento satisfaciat. Respondet I. ideo damnatas esse ab Eugenio tres memoratas propositiones, quod eas fidei catholicae veritates esse, Basileenses definierint. Sed sutile istud responsum est. Eugenius enim damnat praeter ea etiam ipsas propositiones. Scilicet distinguit Eugenius tres propositiones, & qualificatiorem, ut aiunt e Sehola Theologi , iis addi-ram . Tres propositiones , inquit, protulerunt en propositiones , qua fidei veritates vorant cen propositionum qualificationem θ Et quat cationem quidem veluti nihili iaciendam praetermittit: quasi nos, inquit, facerenti Propositiones vero juxta pravum Basileensum sensum, qui eas contra Constantiensis Synodi mentem ad Papam etia in certo legitimum reserebant, damnat tamquam impiax, scandalofar, de Schismatteas. Iis autem propositionibus Synodi Basileensis decreta sessionum II. III. & XVIII. continentur. Ergo ea decreta damnavit Eugenius IV. XII. Respondet x. Eugenii Constitutionem ex iis esse , quas N eolaus V. inita pace eum Basileensibus, penitus aboleri voluit, ut constat ex ejus epistola ad omnes Christi fideles. Sed r. illud saltem certum est, Basileensium deereta non modo non fuisse eonfirmata ab Eugenio IV. sed etiam fuisse damnata. a. Nicolaus ,V. pacis ineundae causa, aboleri voluiis titeras, proccssu smandato so decreta quacumque, nec non exeommanieationum , suspensi num , interdicti .... ιn his Ilieris .... quomodolibet coηtratas senum