Ennodii Faventini De romani pontificis primatu adversus Justinum Febronium theologicohistoricocritica dissertatio

61쪽

Maismos Apostolos in similitudine bomris fuit quadam discretio potesta

iis ι θ cum omnium par esset electis , uni tamen datum est , ut eateris praemineret. De qua forma Episcoporum quoque eu orta distinctis, O magna ordinatione inovisum est , ne omnes sibi omnia vindiearent, sed epentis modis Provisetis singuli, quorum inter Fratur haberetur prima ,s-tentia, σ rursus quidam in majoribus urbibus eo tituti fulicitudinem susciperent ampliσrem, per quor ad unam Petri Sedem universalisaEcelesia cura eonflueret. Viden' utriusque potestatis distinctionem , di jurisdictionis inaequalitatem p Porro quam habent singuli Episcopi in suis Dioecesibus, Metropolitae in Provinciis suis, Patriarchae in silo Patriarchatu potestatem, ea potestas jurisdictionis est . Eamdem autem habet potest rem R. Pontifex in universa Ecclesiar nam ad ipsum Miserjalis Ecclesia eura coinuit: ergo Romanus Pontifex habet in universa Eeclesa potest tem jurisdictionis: non ergo aequalis est Episcoporum omnium iurisdictio. V. Sed Episcopi, inquit Febronius, sunt Apostolorum Success res. Quid vero ajo ego. Nonne primatum jurisdictionis inter Α-postolos obtinuit Petrus λ Id ego in priori hujus dissertationis parte Scripturae, & Traditionis auctoritate ostendi. Quidni igitur & R manus Ponti sex Petri Successor inter Episcopos Apostolorum Succes, res jurisdictionis Primatum obtinet Caeterum non quoad Apostolatus, sed quoad Episcopatus tantum iura Apostolis succedunt Episcopi. Sei licet Apostoli extraordinariam missionem, & auctoritatem Petro quidem subjectam, sed nullis Urbium, aut Provinciarum limitibus circumscriptam a Christo habuerunt . Euntes, ait illis Christus Mare. Is, Iy. ,

mundum universum praedicate Evangeliam omni erratura. Quamobrem

Apostoli, si Petrum, & sorte Iacobum Jerosolymorum Antistitem

excipias, nullam sibi peculiarem sedem vindiearunt, sed ubique terrarum Evangelium promulgarunt, Episcopos consecrarunt, aliaquc Apostolatus munera, ubicumque ipsis visum est, obierunt. Q svero constituebant alicubi Episcopos, cum his universalem hujusmodi auctoritatem non communieabant, sed singulis Ecclesiis si gulos praeficiebant, quarum fines ipsis praetergredi nefas esset. Hinc S. Petrus cep. I. eap. s. 2. Episcopis alte Pascite, non uniVe sum, sed qui in vobis est gregem Deir S. Paulus Titum non unive

sis, sed Cretensi tantum Melesiae praefecit: Hustus rei gratia, inquit cad Tit. I. s. , reliqui te creta. Habent nempe Episcopi sibi assignatos greges singuli fuatis, ut ait S. Bernardus. Non ergo in Apostolatus, sed in Episcopatus jura tantum succedunt Apostolis Episcopi, seu i Episcopali charactere non secus atque Apostoli insigniti tunc: In universalem ergo iurisdictionem Apostolis nequaquam succedunt . Romanus vero ν Pontifex in Petri Prigiatum, ideoque in

62쪽

universalem ipsi a Christo creditam jurisdictionem sueeedit, quem

admodum ex Traditione , de ex Conciliorum definitionibus tum stiperius ostensuin est, tum ostendetur deinceps. VI. Quamquam autem Episcoporum jurisdictio singularum Urbium, aut Provinciarum finibus coercetur, Fidei tamen, & Religionis ubique propagandae, conservandaeque cura, & sollicitudo Episcopis omnibus communis est. Si enim Deus mandavit illis unisuique de Proximo suo cEGI. 17. Ιχ. , multo magis id mandavit Episcopis. Et ob hanc quidem curam, ac sollicitudinem , qua maxime excel- hierunt Cyprianus, & Athanasius, utrumque Episcopum universalem appellavit Gregorius Nazianzenus. De eadem sollicitudine loquitur Augustinus, qui Bonifacium I. R. P. alloquens r En in nobis omniabus , inquit, qui fungimur Episcopatus ossicio , specula Pastoralis, quamvis ipse in eo eelsore fastigio praemineas. Facio quod possum pro mei particula muneris. Ea denique sollicitudine permotus Eulebius Sam satensis, eum Ariana haeresis quaquaversum grassaretur, Episcopos

Catholicos, Presbyteros, & Diaconos, ubicumque Opus erat, consterabat. Verum huiusmodi agendi ratio, & sollicitudo non juriia dictionis, sed charitatis tantum, & necessitatis argumentum est, uti Febronius ipse fatetur. Jurisdietionis enim est leges ferre, causaseognoseere, iudieare &e. Nihil autem hujusmodi extra suas Provincias gessere Cyprianus, Athanasius, Eusebius, Augustinus , aliive Episcopi. Curam igitur conservanta Religionis, sollieitudinem, flecharitatem etiam ad alias Ecclesias evexerunt illis sed jurisdictione extra suas Ecclesias usi non sunt. Romani vero Pontifices & leges ab universa Ecclesia servandas ediderunt, & graviores, difficilioresque causas suo judicio vindicarunt, aliaque similia ubique gesserunt, uti deinceps ostendam, quae summam eorum jurisdictionem perspicue manifestant . VII. Quod vero attinet ad celebrem S. Cypriani sententiam e Episcopatus unus en, eujus a singulis in solidum pars tenetur s ea abutitur cum Haereticis Febronius . Nos quoque fatemur , sin los Episcopos non Episcopatus partem divisam, sed partem in solidum , seu totum Episcopatum tenere; quia aempe Episcopatus unus, & indivisibilis est. Nam & qui bapti ratdr, non bapti seni partem, sed totum baptismum tenet, quia unum est baptisma, ut ait Apostolus, ac indivisibile. Hinc vero eolligi tantum potest, habere singulos Epi scopos quidquid Episcopatui essentiale est, integram stilicet ordinis PQtς statem Episcopatui essentialem, & intrinsecam, quae non secus atquς Episcopatus, una, & indivisibilis est. Si quis vero hinc col- singulos Episcopos aeque tenere etiam quidquid Episcopatui G 1 accide Diqiti sed by Corale

63쪽

accidentale est, & extrinsecum, is in Logicae canones peccat. Iurisdictionis autem potestas Episcopatui accidentalis est, di extrinseca , uti superius n. s. ostendi. Ergo jurisdictionem non aeque Episcopi

singuli, nec in solidum tenent. e Sed explicat statim S. Cyprianus sententiam suam: Addit enim e Ecclesia quoque est uηa, qua in multitudinem latius incremento faecunditatis extenditur: Quomodo multi Solis radii , sed lumen unum : O rami arboris multi, sed robur unum tenaci radice fundatum : eum de so te uno rivi plurimi defluunt, numerositas licet dis a videatur exundantis copia largitate , unitas tamen servatur in origine . Ergo juxta S. -- priani sententiam Episcopatus unus est, quemadmodum Ecclesia una est. Ecclesia autem una est ob unitatem radicis, fontis originis rergo eadem de causa unus est Episcopatus. Radix autem, sons, &origo Ecclesiae, seu ejus unitatis, est Petri Cathedra, di Romanus Pontifex, ut superius se.ip. 3. n. r. ex Cypriano ipso ostendi δε Ergo etiam Episcopatus radix, sons, & origo est Petri Cathedra, di Romanus Pontifex . Neque quid tuam causae est, cur consecutionem istam indignetur Febronius ; eam enim apertissime tradiderunt Veteres Patres. Innocentius I. epist. ad Synodum Carthag. ): Scientes, inquit, quid Apostolica sedi, eum omnes hoc loco positi ipsum sequi desideremus Apostolum, debeatur, a quo ipse Episcopatus, tota auctoritas nomia nis huius em si A . S. Leo serm. q. de . Uumpi. sua : Siquid, inquit, cum eo Petro commune eateris voluit se Principibus , nuη- quam nisi per ipsum dedit, quidquid aliis non negavit. Et iam Africanae Synodi in epistola ad Theodorum Papam, quae refertur in Actis Concilii Lateranensis celebrati anno 6 9. vocant Ecclesiam Romanam caeterarum Ecclesiarum Vatalem Fontem. Si autem Episcopatus radix, sons, & origo est Petri Cathedra, & Romanus Pontifex , ipsius Cypriani sententia, frustra ex Episcopatus unitate concludit Febronius, aequalem esse Episcopis cum Romano Pontifice ju-iisdictionem . VIII. Non minus sutile, imo plane ridicu Ium est argumentum , quod ducit Febronius ex communi Episcopis omnibus Fratrum appellatione. Nam etiam Christus discipulos Fratres suos vocavit c Matth. 13. IO. J: 2υηciate, inquit, Fratribus meis. aequalis ne isti tur

a Hem Innocentixs NM. ad contiL M/Iev. Praesertim, in αἰt, quoties fide ratio ventilatur, arbitror. Omnes Fratres, & Coepiscopos nostros nonnisi ad Petrum, idest sui nominis, & honoris auctorem referre dc re. Et epist. r. ad Uictricium I botomar. incipiam , inquit , adiuvante S. Petro Apost

lo, per quem & Apostolatus, de Episcopatus in Christo coepit exordium.

64쪽

igitur est Christi, & Discipulorum auctoritas, & jurisdictio 3 Ictaque Episcopi omnes sese m umo Fratres a ppellarunt non ob aequo

lem 1urisdictionem, sed ob humilitatem, & charitatem. Docet S Gregorius M. ep. 24. lib. I. , necesse esse, ut Episcopus non m do caeteris Episcopis, sed etiam subditis bene agentibus per humilitatem Socius sit, nec eorum ulli se praeserat; imo aequalem se illis esse existimet: At vero, eum pravorum culpa exigit, vult, ut Episcopus prioratus sui potestatem agnoscat s idque Petri exemplo persuadet , qui similem se Centurioni recognovit; sed eum Ananiae,

Saphira culpam reperis, mox quanta potentia super catcros excreuiuet,

Hoc autem loco non abs re suerit Febronii fraudem notare Is enim ceap. 1. 6. pluribus veteris historiae monumentis ostendit, gravissima Ecclesiae negotia ad R. Pontificem referri consuevisse, eumque sollicitudinem suo ministerio convenientem in universa Ecclesia explevisse. Sed nequis inde colligat, Romanos Pontifices iurisdictione aliqua usos esse, addit n. 13. : In omnibus autem bis , O pro eorum directioηe, ae pleniore intellectu addendum illud, quod ad Eι logium Episcopum Alex. scripsiti S. Gregorius M. Iib. 8. Epist. so. Scilicet z: Verbum jussionis, peto, a meo auditu removete 3 quia

scio , quis sum , qui estis. Loco enim mihi fratres estis , moribus Patrer . Non ergo jussi, sed quae utilia sunt, indicare curavi ἀQnasi nempe neque Gregorius, neque Romani Pontifices quidquam unquam jusserint, imo sibi jubendi auctoritatem non esse , existim verint. Sed nemo non intelligit, ideo nihil jussisse Eulogio S. Gregorium, quia cur juberet, causa non erret. Neque enim muneri suo deerat Eulogius, imo Ecclesiae suae vigilem curam gerebat, quam obrem a) Rursus eum me ad tonsiderandum eon sero, qualis in humilitate, qualisque

elle Rector debeat in disti ictione, perpendor quoniam necesse est ut bene ais gentibus sit per humilitatem Soeius, & eontra delinquentlum vitia per Ee lum justitiae ereetus; quatenus di bonis in nullo se praeferat, Se eum pra votum culpa exigit, prioratus sui potestatem agnoscatis at & hon rρο .sui penso, aequalem se subditis bene viventibus deputet, Ze contra perverso- tum eulpas ex Eelo justitiae exerescat. Hine est namque, quod Petrus auis ctote Deo Sanctae Eeelesiae Prinei parum tenens, a bene agente Cornelio,' di sese ei humiliter prosternente, immoderatius venerari recusavit, seque illi ianilem recognovit, ditensi surge, oe feeeris. & ego homo sum. Sed eum Ananiae, & Saphirae culpam teperit, mox quanta potentia super eae t ros extrevisset, ostendit . . . . Ae summum se intra Eeelesiam eontra peecata recoluit, quod honore sibi vehementer impenso eoram bene agentibus Fratrιbus non agnovit. Hie eommunionem aeqitalitatis metuit Saactitas actio.

ais, illic aetas ultionis vim aperuit potestatis.

65쪽

rem eum commendat S. Gregorius . Quod si eulpam aliquam in Eulogio reperisset S. Gregorius, putat ne Fcbronius, non ostensurum eum suisse, quanta potentia super eateros excrevisset, oe prioratus sui potestate non usurum fuisse e Imo cum Eulogius scripserit S. Gregorio: feci quod Iusnis, ostendit, se in Gregorio jubendi auctoritatem agnovisse. Gregorius vero jussi is verbum removeri voluit, cnon quia se jubere non potuisse, putabat s sed quia cur jussionis verbo uteretur, nulla causa erat.

Igitur S. Gregorius, qui humilitate quammaxime excelluit, non modo Epistνis, verum etiam fidelibus & Fratrem, & socium,& aequalem se esse, existimavit, sed summam tamen non modo infideles, sed etiam in Episcopos culpael reos jurisdietionem sibi esse, putavit. Alibi enim cep. M. Lib. I. de Iohanne Episcopo Constantinopolitanor Ham, inquit, quod se dicit Sedi Apostolicae δελ,iei si qua culpa in Episcopis invenitur, nescio, quis ei Episcopus subjectus non sit. Cum vero eulpa non exigit, omnes secundum rationem humilitatis aquales sumtis. Et rursus cep. 6s. triam de constantianopolitana Ecclesia, quis eam dubitet , Sedi Apostolica esse subjectam e Sunt igitur Episcopi omnes humilitate Fratres, non potestate, & jurisdictione . IX. At vero S. Gregorius M. inquit Febronius eap. 7. S. I. n. titulώm Episcopi universalis Ecclesia ideo potismum damnat, quia illi, qui eum sibi arrogat , videtur tribuere jus, ct jurisdictionem per

omnes Diaeceses.

Verum quamvis S. Gregorius, .& vetustiores Romani Ponti fiees ejusmodi appellationem respuerint, Ecclesia tamen eos ut Episcopos universales agnovit. Tertullianus de pudιe. eap. I. : Audio, inquit, etiam edictum esse propositum, edi quidem peremptorium: Ponti- .fex scilicet Maximus, qμod est Episcopus Episcoporum edicit: Ego Omoechiae, fornicationis delicta paenitentia functis dimitto. Quae ironice quidem a Tertulliano tune temporis Montanista dicta sunt de Zephirino R. P. uti plerique eruditi Viri sentiunt; sed ejus ironiae causa nulla fuisset, nisi Ecclesia Romanum Episcopum ut Episcoporum summum, & universali jurisdictione praeditum agnovisset, uti FIeurio ipsi s b. e. lib. s. n. 6. notatum est. Praeterea libellus Theodori Diaconi Alexandrini Chalcedonensi Synodo oblatus, inscriptus erat: Sancti mo, Deique amantissimo , O universali rchiepiscopo , Er Patriarcha Magna ma Leoni , O Sancta , O univem sari Chaleedonensi Syηodo clom. concit. Labb. eol. I 267. . Leonem au tem Archiepiscopum universalem nequaquam appellasset Theodorus, nisi Ecclesia etiam tunc temporis persuasum habuisset, summam esse

Romani Pontificis in universa Eeclesia jurisdictionem. Cur igitur istiuis lDj0itigoo by Cooste

66쪽

istiusmodi appellationem veluti profanam improbavit S. Gregorius 3 Non eam profecto ob causam quam dat Febronius, ne scilicet unuversalem iurisdictionem sibi arrogare videretur. Nam S. Gregoriis ui se universali jurisdictione praeditum esse agnoVit, & omnes , Episeopos Apostolicae Sedi subjectos esse, disserte affrmavit, ut superius ostendi ca. 8. . Sed .causam inre .Gregorius ipse, cur Episcopi

universalis appellationem respuerils scilicet ne unus Ecclesiae Episcopus esset crederetur . inquit, cepist. G. lib. I. s unus ut putat Iohannes C. P. , timuersalis est, restat, ut vos Episcopi non sitis. Igitur S. Gregorius in hujusmodi pravum sensum dumtaxat acceptam, ae praesertim Episcopo Constantinopolitano attributam Episcopi universalis appellationem improbavit. Nihil ergo inde contra unive

salem Romani Pontificis durisdictionem e ligere potest Febronius.

CAPUT V.

Ecclesiam, . in omnes Fideles, S. Irenaei, S. Me omi, ou Synodorum 'Florent nae , atque Tridem riuae auctoritate ostenditur.

I. r ael ' i Ribuit R. Pontifici Febronius cev. 7. S. I. .. I. 9 Pr vi sidium, est directorium universi , idest follicitadinem omnium

m Ecclesiarum , sed non immediatam curam , O directionem singularam ovium; ne scilicet immediatam quoque juris. dictionem ei asserere cogatur. Sed longe a veritate aberrat. Prim enim S. Irenaeus clib. s. adv. haer. eap. 3. de Romana Ecelesia ait: Ad bane Ecelesiam propter potiorem potentiorem alii legunt a principa-ιirarem neeesie est, omnem eonvenire Ecclesam, hoe est eos , qui Junt undique Fideles: In omnes igitur fideles jurisdictionem habet Romanus Ponti sex. II. Deinde S. Hieronymus Presbyter Antiochenus a Paulino Sacerdotio initiatus, Damaso Romano Pontifici haec verba scribit ep. y7. : M Pastore praesidium ovis flagito. Ego nullum primum nis brinum sequens, Beatitudini tua eommunione eonsocior. Super illam Tetram aedificatam ese Eeelesiam scio. Quicumque extra haης domum μgnum comederit profanus est . . . Non novi Vitalem, Meletium respuo, ignoro Paulinum. Quicumque tecum non colligit, spargit ι hoe en qui Chrsi non est, Antichri i es. Taetida vocat haec verba Febronius

c v. s. 8. η. 1. ι sed vocet, ut vult, eorum vim non eludet. Nam Disiligod by GOrale

67쪽

Nam S. Doctor significat, se non modo communionem liphere eum prima Sede, ut fatetur Febronius, sed praeterea se habere immedia tam , neglectis etiam Antiochenis Episcopis, e quibus Paulinum , a quo ipse fuerat sacris Mysteriis initiatus, cum Damaso communiciis noen habere, non ignorabat. Praeterea Damasuin veluti Pastorem suum immediatum agnoscit': A Pastore , inquit , praesidium ovis

flagito. . I

III. Tertio. Ut memoratam superius eap. I. n. 2. P Lateranen-ss Synodi sententiam, & plura alia Veterum Pontificum, Concili rum, & Patrum testimonia praetermittam, Florentina Synodus in Fidei definitione communi Latinorum , Graecorumque consensu edira , Desinimus , inquit, Sanctam Apostolicam Sedem, o Romanum Pontificem Successorem ese B. Petri Principis Apostolorum, O verum. cbrini Vicarium , totiusque Ecclesiae Caput, oe omnium Christianorum Patrem , ac D ctorem exsere, O ipsi in B. Petro pascendi, regendi, oe gubernandi universalem Ecclesi.im a Domino 2 9Liro Jeo Chreso plenam potestatem traditam esse ρ quemadmodam etiam in gelis recκmenicorum conculorum , O in Sacris Cavonibus continetur. Plena autem regendi, & gubernat di

potestas immediaιae urisdictionis profecto potestas est . Quam enim habet pntcstatem Episcopus quilibet regendi, & gubcrnandi Ecclesiam sibi commissam, est potestas imi diatae iurisdi stionis in ern dem Ecclesiain t ergo etiam potestas, quam habet Romanus Pontifex regendi, & gubernandi universalem Ecclesiam, est potestas immediatae jurisdictionis in universalem Ecelesiam . IV. Respondet Febronius scap. s. g. 4. n. s. post Petrum de Μarca de Core. Sacerd. O IN. lib. 3. eap. 8. , & Natalem Alexandrum cin h. e. Dc. I s. I s. dissert. 8. art. q. n. 12. , in. ver

sione quidem Abrahami Cretensis edita ann i s 26. legi: quemadm dum etiam; sed in aliis legit quemadmodum O, atque hanc lacti nem Graeco textui respondere, qui haec h bet verba:

idest : Iuxta eum modum, qui O in gestis arcumenicorum corciliorum in Sacris canonibus continetur. Quare plena Ecclesiae regendae potcstas Conciliorum Canonibus circumscribitur .

Sςd primo non modo in versione Abrahami Cretensis, sed etiam in latinis Concilii Actis Eugenii IV. & Michaelis Imperatoris manu subscriptis legitur: quemadmodum etiam, ut patet ex Codicibus Coibertinis memoratis ab Honorato Tourne Iy cde Locis The. de

Secundo. Etiamsi legendum siti quemadmodum O, imo etiam: I ta eum modum, qui O, nonnἔsi tamen ineptissime ex iis verbis colligere potest Fcbronius, pIen m potestatem, .quam Synodus RQ

68쪽

mano pontifici a Christo traditam esse, definit , iton esse potestatem jurisdictionis proprie talis. Nam etiam quilibet Episcopus potestatem

habet Ecclesiam sibi comisiam regendi juxta eum modum , qui in sacris canonibus eratinetur, quos praetergredi nequier Ejusmodi autem potestatem esse jurisdictionem proprie talem euilibet Episcopo immedia te a Christo traditam, contendit Febronius eap. 7. S. I. r ergo etiam plena potestas tradita a Christo Romano Pontifici regendi universalem Ecclesiam juxta eum modum, qui in Sacris canonibus eoηtiretur, jurisdictionis proprie talis potestas est. Et ex ea quidem Plorentinae Synodi definitione Primatum jurisdictionis Romano Ponti fieta Christo datum esse, colligunt praeter alios Tournely de Ecel. q. s. art. a. , dc Natalis Alexander De. I. dissert. q. S. x. , qui eum aliis Doctoribus Gallis id unum volunt, Florentinam Synodum non definivisse, Romanum Pontificem esse silpra Concilium, neque Constantiensis Synodi decretis derogasse. Bellarminus ipse de concit. lib. 2. eap. Is.b fatetur, Florentisum concilium non ita expresse hae definivisse. At vero definivisse Florentinum Concilium, Romanum Pontificem obtinere in universa Eeclesia Primatum iurisdictionis, neque Doctores Galli, neque Bellarminus 3 paucis, Catholicorum nemo unquam dubitavit.

Quod vero ait sib. Febronius: quod in Tridentina Synodo a Gallis pernegatam fuit, Florentino inter generalia concilia locum daηdum es e, hominis desperatam causam agentis egugium est. Quidquid enim Galli in Tridentina Synodo dixerint, omnes Galli Theologi

Florentinam synodum inter oecumenicas recensent, saltem usque ad Sessionem x s. post quam Graeci Florentia discesserunt. Jouveninus cin- fit. Theol. tom. I. desert. q. s. cap. I. art. 18. S. Is . , & Natalis Alexander De. I s. oe I s. dissert. Io. art. I. data opera id probant . An vero ut ex oecumenicarum Synodorum albo Florentina expungatur, unius Febronii auctoritas, aut potius temeritas efficiet V. Denique Synodus Tridentina γω. I . de poenit. eap. 7. : Merito, inquit, Pontifices Maximi pro suprema potestate sibi in xxiversa

Ecclesia tradita , eausas aliqkas eriminum graviores suo potueruηt peculi vi judicio reservare. Nisi autem Pontifices Maximi immediatam haherent in omnes fideles iurisdimonem, hujusmodi eausas suo peculiari judicio reservare non potuissent. Episcopi quidem, uti eadem Synodus definit cib. , possunt sibi casus aliquos reservare pro illis

is si bditos tradita sipra reliqDor i eriores Sacerdotes auctoritate . Sibi autem easus aliquos Episcopi reservare possunt, quia immedia tam habent in suos subditos iurisdictionem. Ergo & Romini Pontifices causas eriminum graviores suo judicio reservare potuerunt, quia immediatam habent in fideles singulos iurisdietionem, eamque multo H majorem, Distigod by Corale

69쪽

majorem , qtiam habetu Epi copi in suos subditos: ciun Episcopi suorum Subditorum caulas R. Pontiaci laeservatas iudicare non possitat. Quid his respondet Febronius verba, idq*it c cap. s. , n. a, generaliora r. ηα exprimum, a quo, oe quibus gradiibus, ac, quoad quas partes βprema bac testas Romano Praefati is a tetersa Ecclesia tradita sit. Md haec verba esse hominis, quo se vertat, ignorirantis, bardus est, qui non intelligit. Generaliora quidem ea verba sunt, sed generaliora quoque sunt verba, quibus definit Syn dus , traditam esse Episcopis casus aliquos sibi reservandi potest tem. Ea autem potestas Episcopis tradita est , uon ab Ecclesia, ne que a Conciliis, sed a Deo, uti sentit Febron tua , nisi secum pugnat cap. 7. S. I. . Quidni ergo & Rom. Pontifici staren a potestas immediate a Deo tradita est λSed intellexu Febronius ipse , Tridentinae synodi verba clari ra esse, quam ut aliam interpretationem pati possint. Quare alibi cap. 7. S. 6. n. s. Tridentinae Synodi sententiam opissent, O d ctrina falsi/ decretalitas consona, σ tunc vulgariter recepta, quas Pap esset Ordinarius ordinariorum, impudentissime tribuit; aliaque simili in oecumenicam tuam Synodam probrosa esstitit: qua in re Fehronium refellere, non est hujus loci. Interea nobis satis est, fata hi Febronium, confictum a se systema eum Tridentinae synodi doctrina pugnare.

CAPUT VI.

me ae mam Pontificis jurisdictionis argumentum est versissima Ecclesie consuetudo eum consulendi degravioribus, ac discilior bus negotiis, maj ' resque causas ejus judicio reservandi.

I. Niversam Ecclesiam eonsuevisse olim Romanum Pontis H l cem de dissicilioribus, gravioribusque negotiis consule Q re, plura Monumenta fidens faciunt. S. Hieronymus

i. cepist. si . al. Do. et cum, inquit, in chartis Ecclesia sticis juvarem Damasum Roma1ra Urbis Episcopi , O Orieηtιν, Occι- dentisque confudiationibur respondoem. Concilium Sardicense cepist. ad Iulium Papam . ): Hoc enim , inquit, opimum, oe valde congrueηiliam im esse lidelitur, si ad captit, idest ad Petri Apostoli Sedem de si gulis quibi Atie proviseiis Domini referant Sacerdotes . Innocentius I. EPatri bus C h lii Mila itini consuliau, respondex cep. II. rom. cou. Labb.

70쪽

Cone. Labb. eol. 67. , ad se perlatam esse eorum epistolam ritir c. teras Romana Ecesesia curas, ΕΠ vinolicae Sedis occupationer, quibur ἁiversorum eonsulta, is puit, fideli, ae medica disceptati e tractamus. Diligenter ergo, coetrue Apostolici consulitis honoris areanar honoris, inquam , illiur , quem praeter illa , qua sunt intrinsecus , solIisitudo manet omnium Ecclesiarum , super anxiir rebus , quae sit tenenda sententia r ant qua scilicet regula formam secuti, quam toto semper Orbe mecum nostis esse servatam . . . . Scientes , quod per omηes provinciar de Apostolico fon- re petratibus respo a semper emarrat. Bonifacius I. cepiss. I s. edit. coinant. scribit: Maximar Orientalium Ecelesias in magnis negotiis, in qaibus opur esset disceptatione majore , Sedem semper eonfulaipe Romanam. Leo M. epes. Io. testatur , Apostolicam Sedem tanstreeris relationibus esse consultam. II. Ait tamen Febronius scap. 3. S. 7. ποῦ s. , obserea' Bam

rhelium celeberrimum nostri aevi cano Mam .... qnaliter usque ad mediaum Saculum XII. rariores adhue fuerint ad Pontificem recursiones. Sed

egregie falli Barthelium , memorata superius testimonia perspicne mstendunt. Quare Febronius ipse, cum eam consuetudinem negare nequeat, affirmat' o. g. 7. , haηe talem fuisse, ut nullum jur per i ctam Prima Sedi ad has relationet rompetierit, quasi ejus eonsilia nocessario expetenda, O iis acquiescendam fuisset i quamquam postmodum Romani idipsum in necessitatem traxerint. At vero nisi Primae Sedijus ad relationes illas competiisset, cur ad illam missae fuissent pCur Prima Sedes ex omnibus provinciis innumeris relationibus consulta fuisset His adde quae scribit Constantinus Dogonatus ad Leonem II. tom. 7. Conesi. Labb. eol. 2 2. . Hortamur porro, inquit, vestram Saηctissimam summitatem, ut quamprimum mittat, quem desi are solet, Apocrisarium, ut is in ia, or a Deo eonservata nostra inbe degat, ct is emergentibur sive dogmaricis, sive eamnieir, ae prorsus in Ecclesiasticis omnibus negotiir Histra Sanctitatis exprimat, ae gerat personam . An vero tanta sollicitulline hortatus suisset Imperator Constantinus Leonem, ut Constantinopolim Apocri sarium mitreret,

qui in omnibus Ecclesiasticis negotiis ipsius Leonis personam refer-etet, nisi jus ad relationes, x eonsulta de graviori dira saltem negotiis ei competiisset y III. Sed addit Febronius on ad solum Romanum, sed ad alios etiam magna auctoritatis Episcopos recursus pro accipiendis luminibus directione fumebantur. Sie ad s. curianum subinde ab ipsa etiam Romana EeeIesia similet relationes factae Ieruntis ς neque ex eo aliqua juris praerogativa pro certa Ecelesia fumi potest. Theodostur Imperator in Lege 6y. Cod. Theod. de uise. O Leg. s. cod. Justin. de SS. Eeeles tala privile-