장음표시 사용
541쪽
s 3 De Τheologicis Disciplinis
Augustiani, &Proconsularis xv MI. Rc qui imperiam Augusteum a Proconsulari non distinxerunt, maluerunt asserere Christum pessum anno trigesimo vitae suae , quam exploratissimam traditionem deserere de anno risti emortuali. Nam e sententia nostra consequitiir vere Christum suffixum cruci anno xv. Tiberii, S duobus Geminis Coss. ut suo Ioco dicetur . Falsum praeterea est secutum Evangeli iam Ep cham ignotam penitus, cum cx dictis manifestum sit illam compro-hari ex Tacito , Velleis , S Suetonio . idem Clem. Alexandrinus Ith. r. Strom. pag. edit. Morelli 379. ait Tiberii tempora a quibusdam di νersa ratione describi. Tertullianus dum scribit bapti2atum Dominum anno Tiberii xH. nequit accipi nisi de anno Augusteo , at suppinit alteram fixam a nobis Epocham . Atque hanc secutus cst Evangelista usurpans notam imperii in provinciis notissimi; quemadmodum Ieremias, ct sacra Regum Historia supputant annos Nabuchodn soris Regis Babyloniorum ab ejus in Syriam expeditione, a quo tempore regnavit annis XLIV. quamvis Berosus lib. 3. Chald. hist. Iosephus in x. Antiq. & Ptolomaeus in Canone nonnisi annos x L. dinumerent, illos supputantes a morte patris. Quare Evangelista secutus quoque est aliorum divinorum Scriptorum consuetudinem. Opp. a. Non xv. Tiberii anno, sed xvi. haptizatus est Dominus : inter initium quippe praxlicationis Ioannis unum , vel alterum annum interfluxisse demonstrant viri clarissimi, Pagius , Schei stratius , & Gravesonius, ex quo Dominus ad baptismum accesserit, eum
impleret Oannes eursumsuum, ex Act. x M l. 2s. S cum baptizcretur omnis populus, ex Lucae III. 2I.
Resp. cloctissimorum virorum, quorum mentio a nobis facta est, chronotaxim nOhis nullatenus adversari, cum Epocham imperii Proconsularis Tiberii vel uno, vel duobus annis antevertant. Placet tamen nobis in anno potius xv. quam XνI. Christi baptismum Iocare ,
priinum quia circa principatum Tiberii subscribendum censemus No- risio: deinde quia nullus aut Historicorum , aut Patrum asseruit Christum lavacro Iordanis tinctum anno xvi. Tiberii, sed concor di issime factuin id narrant anno xv. excepto Tertulliano, qui positit
annum xl l . recte concurrentem in sententia nostra cum anno V. C.
79. computatis annis X il. a morte Augusti, si ve ab anno V. 6 . &annis xv. ab exordio imperii Proconsularis , scilicet ab anno Romae 6s.Tandem quia argumentum illud nullius est efficaciae. Annus quippe Tiberii xw. concurrit cum anno Ae. Vulgaris xxv. & XXVI. cum
Tiberius impurinna indeptus fuerit Sextili mense. A Septembri autem anni xxv. usque ad Januarium anni proximi, quatuor mensum decursu potuit Ioannis nomen undique resonare , S ad Iordanis suenta confluere populi multitudo: nam ct Christi fama initio praedicationis exiit per uviversum regioncm, Lucae Iv. I . Atque his accedit,
542쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. V. s 3'
cedit, quod non expleto Ioannis ministerio , sed eum impleretur , ex iisdem, quae objiciuntur locis 3 Christus suscepit baptismum. Sed S Ioannes peragravit duntaxat omnem regionem Iordanis, idest, omnia circa Ierichiantem campestria , quae sacer fluvius perlustrat, &quae quatuor tantum mensibus poterat praenuntii miniuerio commode circuire.
opp. I. Evangelista non solum meminit anni Tiberiani xv. verum etiam Pilati eo temporis Iudaeam procurantis. At Pilatus anno U. 9. nondum erat Procurator Iudaeae: inde enim urgente Vitellio discedens exactis in sua Provincia decem annis , ad Urhem iter su-kepit, quo priusquam perveniret, excessit e vita Tiberius. Obiit autem Tiberius Consulibus Cn. Acerronio Proculo, ct C. Pontio Nigrino, idest, anno Ae. V. 37. & U. C. 79o. Pilatus ergo ante annum V. 8o. non fuit Iudaeae Procurator. Vide Iosephum lib. xvi ii. A tiq. cap. alias s. & de Bello Iud. lib. II. cap. II. Resp. Pilatum cx Iosepho ibidem missum in Iudaeam succetarem Grati, qui exactis annis X i. Romam repetiit anno Ae. U. ets. & U. C. 8. Quomodo ergo Pilatus proximo anno minime Iudaeam procurabatὶ Pervenit utique Romam anno V. 79o. sublato e vivis Tiberio , xuii. Kal. Apriles : sed Iosephus seribens Romam illum uenisse eoax- sumptis derem annis in Pudaea, vel omisit menses aliquot primi ac
postremi anni, ut esterret numerum annorum rotundum , vel pro
δεκα decem , scripsit isδtiis, undecim τ vel sane Pilatus male sibi conscius , ct iudicium refugiens , seu morbum finxerit, seu ventorum contrarietatem , seu caussam aliam , expectavit in itinere mortem
Tiberii Caesaris . Opp. 4. Ex Evangelicis verbis, Et ipse sus erat quasi annorum triginta: inserre non possumus , qua aetate Christus baptismum susceperit. Particula enim Quasi definitiva non est: nam de turbis a Domino satiatis legimus Marci v m. 9. Erant qui manducaverant quasi quatuor millia . Ioannis vi. Io. Ruasi quinque misita; Ac Matth.
XIV. 2I. Erant autem quinque millia virorum, exceptis parvulis ct mulieribus. Possumus ergo asserere Christum ad baptisinum venisse antro aetatis suae tricesimo quarto ineunte. Resp. neque a nobis usurpari particulam illam Quasi tanquam anni tricesimi definitivam , cum sententia nostra veniens Dominus ad baptismum vix trices mum annum attigerit. Quare affrinamus hujus particulae eamdem vim esse, ac si diceretur pΓus minus, quemadmodum ait S. Martyr Iustinus disputans cum Tryphone. In sensu autem diminutivo particulam illam accipiendam putamus , quod participium ine iens denotet inchoatum annum tricesimum, non CXactum; quod communiter Patres, qui dum sacrae literae ambiguae sunt, nobis facem praelarunt, baptizatum Dominum ubique assirment anno
543쪽
labente tricesimo; quod praeterea id maxime cohaereat cum ann Domini tam natali, quam emortuali. In praecitatis vero Evangelistarum verbis nihil prorsus disti cultatis ostendimus . Etenim Mare cap. viii. enarrat aliud Christi miraculum , atque ipsemet cap. vi. 4. Erant statem c inquit qui manducaverunt quinque millia virorum , non secus, ac in capite xiv. Matthaeus . Miraculum istud patratum est in deserto, multiplicatis quinque panibus, ct duobus piscibus : at quod Marcus narrat cap. Vm. contigit prope mare Galilaeae in panibus septem, paucisque pisciculis. Perperam itaque hisce exemplis nonnulli nituntur ut disturant baptismnm Christi ad annum quartum ac tricesimum , passionem vero ad tricesimum septimum .iciuod pariter repugnans est, adversatur Patrum traditioni, & paullo post resutabitur, opp. ultimo: Negari saltim non potest, quin Dominus ad hastismum accedens annum tricesimum exegerit; quippe id compro-atur expresso testimonio Ignatii Martyris scribentis ad Trallusios, D expletis tribur annorum decudibus vere baptieatus es a Ioanne . Adversus autem tam patens de aetate Christi testimonium nemo vel mutire , nedum restagari debet, inquit Baronius . Accedunt Canones praescribentes, πο ς is presister ordinetur, nisi triginta aetatis annos impleverit, quoniam 9 Dominus trigesimo anno baptieatus es. Ita Canon xi. Concilii Neocaesariensis , l . Agathensis , 4. Carthaginensis m. S go, Toletani I v. Consonat S antiquus ordo Romanus laudatus ab Albino Flacco de Off. Eccles cap. 6. nec non cap. Siquis,
dist. 8. & cap. Cum in eunctis, de Elere & Electi potest.
Resp. i. His nullo pacto sententiam nostram concuti, si natalem Christi reseramus ad annum V. 7 8. aut inter passionem ac baptismum tria duntaxat Paschata dinumeremus : quae duo possunt aliqua probabilitate defendi, nec pugnant eum Antiquorum consensu, quemadmodum pugnat sententia eorum qui contendunt Christum
haptigatum anno aetatis suae XXX I V. Respondemus praeterea his quoque momentis demonstrari baptizatum Dominum anno xxx. inchoato , nondum autem exacto . Martyr enim Ignatius ad Trallianos in
ει triginta annos agens baptizatus es a Ioanne verὸ : non ut vertit olim Uairlenius Silvius, Et expletis tribus annorum decadibus. Pagius in Apparatu num. is a. observat haec verba legi quiden in Epistola Ignatii interpolata, at non in genuina . ReVera non comparent in Florentino Codice edito ab Isiacio Uossio. Extant i men in vetustissimo Vaticano num. 8s9. & laudantur ab Auctore Chronici Alexandrini. Ignatii itaque testimonio admisso , eodem sententia nostra sulcitur. Canon etiam Neoc usuriensis habet, Presbyter ante triginta sinuorum atatem non ordineςur, nec aliter Agathensis,
544쪽
Liber VIcesimus nonus. Cap. V. s 37
thensis , ae Toletanus . In antiquo pariter ordine Romano Iegitur , Expletis enim Gripus quasi triginta annorum eurrieulis venit ad Pordanem, ut baptizaretur; non autem absolute, expleris. Alitue legi fatemur in cap. Siquis , dist. 78. sed ex regulis Iuris, & ex eadem distinct. insertur canonem explicandum esse de anno tricesimo duntaxat inchoato; quoniam dum agitur de muneribus S honoribus computatur etiam tempus , quo infans in utero materno delituit, ct sat est si annus praescriptus una tantum die attingatur, ut censeatur transactus: uti observat Glossa in lib. l. Decret. tit. 6. c. 7. de de Laicorum muneribus extat T de mun. 9 bov. ad Remp. Canone
etiam Cum insanetis, nequaquam inhibetur, c servatis terminis juris , ne Episcopus eligatur dum tetigit, nec eXplevit annum trigesimum et sed id inhibitum duntaxat est Constitutione Gregorii XU. edita die is. Maii an. is r. ut inquit in hunc titulum Emmanuel Gongalea. At Ioannes Cardinalis a Turrecremata in cap. Siquis, definitam quidem censet auatem tricesimi anni completi: sed ait rationem petitam
ex oris, baptismate videri Glossie S Hugoni inesticacem et cum Chriastus ad haptismum accedens non attigerit anni tricesimi, nisi diem tertiumdecimum . In distinet. LXXVI i I. cap. Nemo presbpter, definitur , ne quis dum consecratur, minor triginta sonis sit; atque proximo cap. Si restista, ut si necessitas eXpostat, a virtuti inque annii oesupra Levita, ct Sacerdotes ordinentur. In Peteri quoquo Testamento legimus Num. IV.I. admitas Levitas ad ministrandum in
tabernaculo foederis, a trigesimo anuo ct supra, ut hahet Uultata , &ΙJebraeus Codex, a filio triginta σππorum . nuci la*. At ibi in Versione xxx. legimus, ἄν. εω ἐν- η ωi- ἰαῖ, a , a vigintiquisque aunis, ct supra. Haec spectasse videntur prare lictorum canonum Conditores, ac Tridentina Synodus sese. xxiii. cap.
ia. dum ait: Nullus in posteram ad Pretisteratus ordinem ante via gesimum quintum atatis annuru promoveatur . Cum igitur in promovendis presbyteris post Tridentinum Concilium requiratur tantum annus vicesimus quintus inchoatus , non autem expletus; dicendum est eamdem aetatem praescribi Canone, Si restima , dist. 78. quemadmodum tricesimum annuin Can. Siquis, eadem distinctione , necnon praecitatis definitionibus Toletani, Carthaginensis , S Agathensis Conciliorum ζ praesertim cum Toletanum apud Aguirre Tona. II. pag. 68ῖ. praeserat legem praecitatam Numerorum . Ex quibus insertur praescriptionibus Canonum nequaquam adversari, sed quam maxime consentire sententiam, quae asserit baptizatum Dominum anno tricein simo nondum expleto ς prout nos hac dissertatione exponere, R
PRoposirio III. Christus baptigatus est vi II. idus Ianuarias. Hanc propositionem addimus adversus recentioreS Dernaucos
545쪽
s 38 De Τheologicis Disciplinis
qui unius Epiphanii sententiam secuti baptismum Christi reserunt Iuautumnum , cum idem Epiphanius H. L . seribat baptigatum Iesum die ra. meUr e bis, idest, octavo Novembris . Verum cum haec Epiphanii sententia singularis sit, ab ea recedendum esse arbitramur. Movet nos primum traditio Romanae & Apostolicae Ecclesiae, quae in solemni Epiphaniorum die Magorum adventum , & Redemptoris baptismum concelebrat, assirmatque eadem die recurrente utrumque
contigisse. Viget eadem traditio apud Ecclesias ceteras : nam Christiani Copti, ut stribit Scaliger lib. Vs i. Emendat. temporum, quotannis sexta Ianuarii die memoriam baptismi Dominici recolentes sese in piscinam immergunt. Armenii pariter VI I I. idus Ianuarias crucem in aquam immittunt Christi baptismum recolentes, appellantque diem illam Corelaturan, idest, Crucis immersionem : atque hanc Armeniorum caeremoniam se in Perside vidisse stribit Epist. vi ii. Petrus a Valle. Ecclesiae Orientis aliae praedicta die in aquam Christi statuam immittunt trina immersione, atque eamdem aquam diutissime incorruptam permanere narrat ad annum Christi 29. Antonius Pagius, referens Iosephum Georgerinum Archiepiseopum in insula Arcipelagi anno 16 6. hoc orientalium ritu servato Aquam consecrasse , quae limpidissima perduravit annis plurimis, &servata esset diutius, nisi phiala fortuito suisset confracta . Apud Aegyptios recoli in Epiphantis Christi revelationem , atque baptismum, seribit Collat. x. cap. 2. Ioannes Cassianus. Omnes orientis Christianos die 6. Ianuarii in memoriam Dominici baptismatis QIemni ritu benedicere flumen, quo regio ipsorum abIuitur, narrat lib. 2. de Festis cap. 7. Thomassinus . Est ergo utriusque Ecclesiae cum Latinae, tum Graecae, aliarumque , universarum sensus unanimis baptizatum Dominum in Iordane vi i ta idus Ianuarias. Hujus traditionis meminerunt etiam Patres. Nam Eusebius in
Epistola ad Marinum apud Baronium ad annum Ch. XXXI. num. I 8.
ait constare antiquissima traditione, quod Christus baptizatus sit sexta die Ianuarii. Epistolae Eusebianae fragmentum posteritati traditum est a Christophorsono post Historiam Evagrii. S. Hieronymus in cap. I. Erech. Tom. III. pag. 699. inquit: IIIud quoque intelligendum quod in triresimo aetatis suae anno Dominus ad baptisma Deuerit, in quarto mense , qui apud nos vocatur 'Duuartur, O es in anni primus exordio. S. Paulinus Nat. ix. in S. Felicem de Epiphaniorum die
eua Pueram sella duee myea dona ferenter Suppliciter videre Magi; seu qua magis illum
Iordanis trepidans lavit timuenta Danne
Sacrantem euneris recreaudis genti r undas.
546쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. V.
Iegimus : Christar verus Deus noster in Iordane tinctus es die sex-ro Ianuarii mensis, quemadmodum sine controversia eodem die G-rbolico e sollea Ecelsa in suo ipsius imo er X m. postolorum suorum diem festum Lamiuam, sive Epiphaniam Domini ποJri yesu
Christi magni Dei ct Salmatoris eelebrare eonsuevit. In Codice item Regio apud teler. Tom. i. PP. Apost. pag. 3I2. legitur: D cum esset anuorum triginta, baptizatus es a Ioanne 6. Duuarii mensis, hora . diei. Denique ipsi severiores Critici fatentur hac die Dominum baptizatum . Hyacinthus Serry Exercit. XLV. num. s. ait: Misid eonsentiunt universi, ut die s. aut 6. Ianuarii fuerit baptizatus, qua die etiam Gelesia Catholica a primis seculis ne baniam solita es celebrare. Tillemontius Not. xvi. in Iesum Christum ait certiorem esse diem baptismatis Christi, c quod Sc ipse alligat diei Ianuarii
sextae, quam diem Dominicae Nativitatis . Ipse Bainagius, quamvis diem qua Christus baptietatus est affrmet prorsus incertam, mensem quod attinet , fatetur vero simile Ianuarium suisse haptisino Dominico consecratum. De die nutat Bamagius , quoniam Clemens Alexandrinus lib. i. Stromatum de Basilidis sectatoribus inquit: Dicunt autem eum esse quintumdeeimum annum Tiberii, quintum deeimum mensis Dbi. liqui autem esse undecimum ejusdem mensis. Incidit verb Tybi κου. in Ianuarii x. S Tyhi xi. in Ianuarii vi. Addit Basnagius Hieronymum in cap. i. Ezech. alligare baptismum Domini quintae Ianuarii, non sextae diei. Obiicit & Epiphanium, qui haeresi LI. num. 24. ait Christum haptigatum v r. idus Novembris. Sed haec parum urgent. Sectatorum enim Basilidis nullam rationem habemus: S qui in ea secta baptismum Domini celebrabant die x. Ianuarii, ab aliorum consuetudine desciverant. Ex quo praeterea aliqui assererent consecratum Dominico baptismate diem xl. Tybi, sire vi. Ianuarii traditionis nostrae colligi potest antiquitas. Hieronymus ait, Quis-ram autem diem mensis adjunxit , c Ezechiel ut significet baptνωα,
in quo apertisunt Christo eaest: sed festivitates celebrantur a vespera praecedentis diei, consuetudinc vetustissima. Epiphanius denique unus est, qui asseruit Iesum baptigatum die octava Novembris , ut etiam Tillemontius adnotavit praecitato loco, etsi ibidem male pro die vii I. Novembris scripserit vi. Sane unus Epiphanius non lassicit ad probandam Ecclesiae universae traditionem: erratque Bernardus Lamy , qui in apparatu Chronologico pag. 27 . scribit: Hae die octava Novembris Pssus baptizatus es iuria veterem traditiovem ex S. Epiphanio. Id legi in Panario Epiphanii, Verum est; tenendumt-nquam traditionem veterem, salsum prorsius, atque ementitum.
547쪽
. Dr Christi possus Ium baptismum stradicatione.
TA Marsi nonnulli Patrum Christum uno tantum anno praedia casse existimaverint, ut Clemens Alexandrinus Ilia I. Strom. Philastrius haer. io6. & Gaudentius Tract. I. de r. Dominica Paschae , di quidam alii; necnon fuerint, qui pra dicationem Domini dixerint annis duobus completam , ut Apollinarius Laodicenus apud Hieronymum in cap. 9. Dan. R Cyrillus Alex. in Isaiae 6 i. Omnes tamen hujus aevi Chronologi tribus annis, ac totidem mensibus Dominum IciuIn Evangelium annuntiasse fatentur; sive contendant baptiratum Dominum anno xl i. Imperii AMusulis Tiberii, Ae. V. 26. ac DR sum anno Tiberii xv. Ae. V. 29. sive baptizatum hoc anno, cruci mxum vero anno Tiberii XVI II. Ae. U. I a. sive denique baptizatum anno Tiberii xvi. Ae. U. Io. assixum cruci anno Tib. xix. Sc Ae. U. 33. In unaquaque enim istarum sententiarum tres anni inter baptis mum & mortem Christi intercesserunt, ac praetcrea tres circiter menses , quibus baptisinus ante Wertit Paschates Azymorum .
Et quidem juxta Augustinum lib. I i. de Doct. Christ. cap.xxum. n.42.quot annos Dominus in hac vita egerit post baptismum, ex textu ipsi, Evangelii animadverti potest, ne aliunde ealigo dubitationis oriatur, de hisoria gentium eouata cum Evangelio liquidias eertiusque colligitur . Ex Evangelio constat baptizatum Dominum cum es sues fere annorum triginta ; quod & nos retinemus auctoritate man-geDiea , inquit ibidem S. Pater. Ex Gentilium historiis liquet Cons latum duorum Geminorum incidere in annum U. C. 782. Ae. U. 29. quo anno Christum afixum cruci demonstrabo capite sequenti, &absque ulla haesitatione asserit idem mei Augustinus lib. xvi M. de Civit. Dei cap. s . Cum itaque demonstratum sit praeced. cap. Chriassum baptizatum anno Ac. v. 26. die 6. Ianuarii, dum ageret annum
trices muni, idque sit consentaneum historiae Evangelicae; si passus est duobus Geminis Coss. quos ex Romanis historiis constat iniisse
eonsulatum anno Ae. U. 29. apertissime ex Evangelio eum Romanorum Fastis collato sequitur Dominum tribus integris annis praedicasse. II. Idem ex Evanuelio potest confirmari, ubi invenimus baptismum inter, ac mortem Domini quatuor Paschata. Primum post miraculum in nuptiis Canae patratum , de quo Paschate Ioannis ri. i 3. Dprope erat Pascha Pudaeorum, re oscendit Iesus Peroselamam. Alterum est Pascha , de quo Ioannis v. i. Post hae erat dies festus γα- virorum, O astendit γesus Perofobmam . Tertium Pascha est, de quo idein Evangelista cap. v i. q. Eroι ou cm proximum P0cha, dies
548쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. VI. s 2
festus Iudaeorum . Quartum denique illud est, in cujus solemnitate
impii Dominum crucisxerunt, Mat. XXVI. l . & Ioannis XVI II. 39. Ac de primo quidem, tertio, ac postremo Paschato nulla oriri potest dubitatio : diem tamen festum, de quo Ioannis ν. r. fuisse Pentecostem tradiderunt nonnulli Patres , quibus subscribit D. Thomas in caput ν. Ioan . leEL i. Sunt & qui putant fuisse festum Encaeniorum . Sed suisse Azymorum solemnitatem tenent in Commentariis h. I. Ru- pertus, Iansenius, Cornelius a Lapide, Pererius in Dan. Suarer disp. 3o. de Vita Christi, secl. 3. Natalis Alex. in Synopsi i. sex. art. 4. Gravesonius dissert. xv. β. a. Cardin. Gotti de Christi gestis cap. i9. necnon Usserius ad annum P. I. 7 4. Grotius in Ioannem,& alii permulti. His ultro subscribimus , quia dies fisus absolute
denotat Pascha, etiamsi in Graeco ubique non apponatur articulus , ut Marci xv. 6. S Lucae XXI II. I . Conseras Mat. XXVI. s. & Ioan. XII. ia. ac XIII. 29. Adde Ioannem , ubi in aliis locis usurpat voca-hulum diei festi ad aliam festivitatem commonstrandam praeter Paschalem, adjicere proprium festivitatis nomen, ut Scenopegiae cap. VINa. & Eneaniorum, cap. X. 22. Praeterea Irenaeus lib.2. ad ν. H. cap. 29.
nunc a 2. num. I. scribit: Seeunda vice aseendis Iesus ad diem festim Pasibae in Hierosoldimam , quando parabileum curavit: quodenarratur Io. V. Deinde ex praecedenti cap. IV. Dan. vers 3 s. cum enset Dominus in Samaria, ait: Adhuc quatuor menses sunt, ct ineffli venit: postea adiit Galilaeam; S cum ibi aliquandiu esset commoratus , ascendit Ierosolymam ad diem festum et ad quem festum , nisi ad sestum Paschalis, quo redeunte solent in Iudaea segetes maturescere Postremo Dominum Iesum quotannis in Agymorum δε- lemnitate Ierosolymas adscendisse apparet ex sacra Evangeliorum . historia. Itaque festus dies, de quo Ioannis V. r. , Pascha erat: & quatuor Paschata baptismum inter, ac mortem Christi interfluxerunt. IV. In sententia quoque D. Thomae connumerantur quatuor haec Paschata ; nam inter baptismum , Rc nuptias in Cana Galilaeae celebraistas Doctor Angelicus Lect. i. in cap. 2. Ioan. censet annum solidum interfuisse, quod & asserunt Interpretum bene multi, ac noster Simon a Cassia in Evan. Hist. lib. v. capite l. qui stribit eadem die, revoluto auπο , a Domino primum signum patratum , qua die undis tinctus fuerat Iordanis. In hac autem sententia, si inter baptismum & pra dicationis initia annus sellaus intercessit, Pascha de quo Ioan. I l. l I. est a baptigato Domino secundum, non primum ἔ ideoque in eadem opinione, etsi Ioannis v. i. de Paschate non fiat sermo, idem tamen annorum numerus computatur. At nos sententiae praMedenti substribimus; neque arbitramur Dominum Iesum in baptismate divina voce manifestatum , anno integro latitasse; praesertim quod ex cap. r. Ioannis vers. 3s. colligitur paucis poli baptismum diebus Andream aci
549쪽
s et De Theologicis Discisinis
I' trum si culos Dominum , ac mul opost in Cana Gesperae nctas nuptias: ex Matthaei autem IV. I. Marci I. 12. S Lucae xv. I. liquet, Iesum flatim post haptismum ductum in desertum a Spiritu , post ieiunium vero, ac Satanae tentationem prosectum ad preedicandum in Galilaeam. III. Trihus annis Dominum praedicasse commonstrat P trum traditio . Ignatius ad Trallianos , Tribus aseis , inquit, μα- Heusit Gangeliam: atque hunc locum insititium non esse ostendimus supra ex vetustissimo Cod. Vaticano , S ex Chronico Alexam drino: unde quae non leguntur circa aetatem Christi in editione Vosi sana , iure sunt restituta a Schel strateno Tom. I. Antiq. tactis pag. s 8.& a Merio Tom. H. Pal. Apost. pag. 68. Irenaeus cit. loco pag. I T. quamquam adversus Gnosticos unum praedicationis annum Christo tribuentus asserat passum Dominum Circa annum quinquagesimum aetatis suae) idem tamen Dominicae praxlicationis spatium ad tres annos extendi ex Gangelica historia demonstrat. Hinc Pagius ad annum 32. num. V., Contendit ea, quae de anno passionis Christi seri-hit Irenaeus , insititia esse & corrupta , quoniam si Irenaeus fatetur Christum baptietatum anno tricesimo , S praedicationis tempore tria paschata peregisse, debuit consignare passionem Christi, non anno ipsius quinquagesimo , sed tricesimotertio. Sed fallitur vir doctissimus, quoniam Irenaeus tria Paschata non a baptisino enumerat, sed ab eo tempore, quo magistri munere fungi coepit, spatio plurium annorum interiecto, ut evidenter probat Massuetus dissert. III. art.6. num. a. verum, cum ex dictis constet tantum annorum intervallum inter baptismi, & praedicationis tempus minime intercessisse; haud obscure ex ipsi,met Irenaeo aetatem Domini, Ac maxime tempus, praedicationis inserimus . Tertullianus scribens lib. r. adversus Marcionem cap. I s. Dominum revelatum anno XI r. TVerii Casaris, Sccontra Iudaeos cap. 8. passum anno Tib. xv. Consulibus duobus Geminis, sententiae noster adstipulator est , ac patronus . Ioannes Chrysostomus Tom. v I. pag. sop. in illud Exiit edilium , inquit: γefas Tiaberio imperame, eum annorum triginta esset, suam apud diseipulos divinitatem declaravit, ae per tres deinceps annos praedieavit. SuLDagatur Chrysostomo Leontius Byrantinus , cujus in libro de Sectis haec sunt verha: nnos natus xxx. baptieatus fuit, ae post baptismum prodigia faeere evit, er Iudaeor docere, atque avno XXXIII. tu erueem actus. Theodoretus in Dan. Tom. a. pag. 66s. Cum annos
inquit eireiter tres eum dimidio praedicasset Dominus , suosque di-Ieipulos doctrina ct miraculis confirmasset, tune passus est. Ex his
vero, aliisque apparet cur Beda hanc sententiain adeo certam putaverit, ut eam ad fidem pertinere arbitratus fuerit, scri hens de Rat.
temp. cap. 4s. Habet, ni fauor , Ecclesiae flues Dominum in earne paulis plar quam triginta tribus annis vixisse . IV. Accedunt fere
550쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. VI. s 3
omnes Historici: inter quos Eusebius lib. I. H. E. cap. lo. edit. Ua- Iesii pag. i . inquit: Servator , ae Dominus noster Pelus Gripus anno Matis eirciter tricesimo cest in Graeco - μώ- ώσει μῶν quae verba denotant anni tricesimi initia, ad Ioanuis lavacrum se.
eessit, tuncque primum Evangelium praedicare instituit ; & paucis
interiectis , Universum praedicationis Dominica tempus non totos quatuor ansos eo lecti manifestum est. Eadem scribit Nicephorus lib. i. cap. I 8. & cap. 29. Historici autem posteriores concordissime . Fatemur tamen Eusebii, ac Nicephori argumentum petitum ex serie Pontificum ab Anna ad Caipham, non esse firmissimum; quoniam Caiphas factus est Pontifex a Valerio Grato , qui ex Iudaea discessit anno Tiberii xi i. S idem Caiphas un, cum Anna , EX Lucae m. r. , anno, quo Christus baptizatus est, erat Pontifex, sive per vices sium mi Sacerdotii munere iungeretur, sive Anna esset ex-Pontifex, ut conis tendit Henricus Ualesius. Sane series Pontificum Annae, Ismaelis
Ben-Baphi, Eleazari filii Annae, Simonis filii Cainithi, ct Caiphae,
quos Valerius Gratus siubstituit, ex Iosepho lib. XVI li. Antiq. praecedit annos Dominicae praedicationis , quae proinde nequit ex ipsa serie Pontificum definiri, praesertim quod Caiphas Pontificatum obtinuit anno baptismatis Christi, ct anno Passionis, ac fortassis toto tempore administrationis Pilati. V. Fulcitur denique assertum nostrum vetustissimis monumentis . Christum enim tribus annis praedicasisu, & quatuor celebrasse post bapti sinum Pasehata , probat ex EWangelio Ioannis Auctor Chronici Alexandrini: idem tradunt Evodius Apostolorum discipulus apud Nicephorum Callistum lib. tr. Cap. 3.S Euthymium Zygabenum in cap. I. Ioannis; Hippolytus Thebanus in libro de Cognat. Christi apud Canisium tomo I ii. Antiq. lest. &Sehel stratium in Append. ad opus Chronologicum : Auctor antiquis. simi Ms. Codicis Florentini conscripti temporibus Honorii primi, cujus meminit Ant. Capellus, ct Schel stratius diis. r. pag. s . in quo legitur ex traditione Apostolorum , Gripum Dominam mansisse in
hac vita xxx II t. an r , ct menses IlI. Manu scriptum denique Regium , ac vetustissimum, de quo Cotelerius ad lib. V. Constit. Apo-nol. pag. 3 ia. Firmissimis itaque argumentis Evangelica historiata, traditione Patrum, Historicorum testimonio, S antiquorum Dagmentorum fide corroboratis constat Dominum Iesum tricesimo anno baptizatum , atque post tres annos praedicationis exactos assixum
Ab hac sententis recedendum non est, VeI ob Irenaeum, qui lib. 2. cap. 22. num. 6. scribit passum Dominum, cum non multum a quinquagesimo anno abesset, dustus traditione Seuiorum , a quibus acceperat Christum quadragenario majorem coepisse praedicationem , necnon textu Ioan. v I II. dici inquaginta anuos uouIam habes, dr