장음표시 사용
511쪽
sci 4 De Τheologicis Disciplinis
nullatenus recedentes sententiam nostram sequenti propositione explicamus .PRomsoro . Christus natus est m r. Kalendas Ianuarias . Haec enim sententia semper in Romana Ecclesia obtinuit, nec quando recepta sit demonstrare poterunt adversarii. Auctor Constitui. Apostol. lib. s. cap. II. pag. I ia. inquit: Dies festos custodite. - , fratres, in primis Natalem , qui relabratur a vobis die as. X. mensis: post quem Epiphaniae dies sit in maximo honore. Vetustissitnum Ms. Regium laudatum ibidem a Cotelerio habet: Seiri debet, quod e-- nuntiatio facta es die Martii as . Natis. vero die as. Deeembris.
Laudat ibidem Cotelerius Μs. Regium alterum num. I 8ι9. Idem traindit Chronicum Alexandrinum . Idem Kalendarium pervetustium editum a Bucherio . Idem omnia Martyrologia incidentalis Ecclesiae, Cum reformato a Baronio. ll. Hujus veritatis fulcimentum est maximum Traditio Patrum , cuius testem locupletissimum laudamus Hieronymum , qui initio Commentar. in Ezech. diem Epiphaniorum a Natali aperte distinguit, hac producta ex Epiphoniae etymo ratione , Tune enim absconditur es , non apparuis: quo in loco Hieronymum contrarium esse praeceptori suo Nazian Zeno , immerito queritur, ut mox videbimus, Ilacius Casaubonus. S. P. Augustinus idem docet in Psalm. I 32. lib. iv. contra Cresconium cap.37. & lib. lv. de Trinit. cap. Iv. nec ex vulgi opinione, sed ex traditione majorum. Ut nonnuIIos ex
Graecis prostram , missa Epistola Ioannis Nicaeni edita a Combefisio, quam spuriam arbitrantur permulti, ac missis testimoniis aliorum , de quibus plura Suaresius q. 3 i. de vita Christi, S Natalis AIex. diΩfert. a. saec. r. S. Ioannes Chrysostomus homilia in Natalem Domini, quam laudat etiam Vossus Tom. v . pag. 8. ait, sententiam nostram Oeeidentem ineolentibus jam a superioribus temporibus votam raddit, ab illis, qui exacte hae norunt, hunc diem se accepisse: concludit veritatis signum esse apertissimum, quod repente haec sententia increverit, & ab omnibus recepta Herit. Vide Tom. v. edit. Com. pag. 446. Produci etiam potest altera Chry stomi Ηomilia de Nativitate Domini, in qua ait traditionem de die Servatoris nostri Natali in Romana Ecclesia fuisse servatam, atque in occidente doceri nos a Petro , non in oriente, ubi ortae sunt haereses , S dis. cordiae: quae Homilia eXtat Tom. a. edit. Basileensis pag. Io9o. ac
Lugdun. saa. Quamquam enim apparet spuria , neque Chrysostomi habet salivam , S a Sixto Senensi lib. iv. Bibl. s. aliisque reiicitur ἔae rate notandum est, a Tito Bostrensi suisse collectam ex Commentariis Chrysostomi in Lucam , qui lichi magno litterariae Reipublicae detrimento perierint, a Chrysostomo tamen editos assirmant Suidas,& Euthymius . Asservari enim Florentiae in D. Marci Bibliotheca perantiquum Ms. collectum ex Commentariis Chrysbstomi in Lucam . , Tit. Diuitirco by Cooste
512쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. III. Fos
Titi Bostrorum Episcopi inscriptum nomine, in quo haec eadem oratio est secunda numero, scripsit olim ad Ioannem Casam Christophorus Sarrarigus. Atque iis defendi possunt, qui hujus homiliae dueuntur auctoritate. III. Annunciatio quoque Deiparae virginis die as. Martii recte colitur, atque ita traditum a Majoribus , seribit citato libro iv. de Trinit. cap. s. S. P. Augustinus. Auctor Chronici Alexandrini S die as. Martii Dominum conceptum asserit, & enumeraistis diebus ab apparitione facta Zachariae mense Septembri explicat , quomodo in Virginis Annunciatione Elisabeth sextum mensem agereta Praecursoris conceptu, Tom. X II. Bibl. PP. pag. 924. Idem deinoninstrat Chrysostomus praecitata homilia in Scrvatoris nostri Natalem ;comprobatque Praecursoris Nativitas, quae contigit, fleat tradit E elesia, viri. Kal. Iulias, ut inquit Augustinus in Psalmum isa. Conisceptum Dominum die as. Martii tradit Tom. ix. Bibliothecae Patrum pag. 939. Anastasius Antiochenus, ct Auctor Chronici Paschalis
apud Honoratum in Animadv. Criticis Tom. I. pag. 267. Accedunt vetera Martyrologia, antiquissimum Angi Brittanicum ante annos mille exaratum, de quo Hen schenius Tom. rit. Martii, attributum Hieronymo apud Salianum ad annum Christi 34. antiquum Corb iense , & Ms. Reginae Suociae nongentorum fiere annorum apud Florentinium pag. 396. Si autem Vt al. Kal. Aprilis conceptus est Christus; quare in dubium revocatur traditio de die Natali, eum omnes fere infantuli diebus 276. quot numerantur ab illa die usque ad as. Decembris, idest, novem mensibus materno in utero claudantur EIV. Denique non desunt congruentiae , cur debuerit in Decembri Sauvator nasci: quandoquidem tempus , quo Digus riget, ct crescere incipiunt dies, commonstrat mundi Reparatorcm pro nobis vitae huius incommoda suscepisse, atque ortum juilitiae Solem, ut nos de te nebris revocaret ad lucem; praebuisse nobis exempIum serendi aequo animo ingruentes calamitates, dum ipse , cujus in arbitrio erae quodcunque vellet eligere tempus, natalem suum asperrimo molestisi ome alligavit; nascendo tandem in fine anni extremam mundi
aetatem adventu suo consecratam in mentem hominum reνocasse. V rum de his Augustinus citata enarrat. in Psalm. I 32. num. II. Ber-
nardus serm. I. de Nat. Dcim. GuileImus etiam Durandus lib. vi. En chiridii dioin rum ossiciorum cap. 13. num. 2. Oppones t. Nequit ex traditione certo coII i dies Christi natans , cum apud Clementem Alexandrinum diversae de hac re notentur
sententiae, S Graeci, ut liquet ex Epiphanio, & Cassiano supra lat datis, Domini Nattritatem cum Epiphania simuI celebraverint. Resp. i. Traditionem, si apud Orientales aliquandiu fuit incomperta, viguisse perpetram atque incorruptam in Ecclesia Romana aliarum omnium Magistra: unde Chrysostomus citata homiliari . S s s in Diqitiroo by Corale
513쪽
sos De Theologicis Disciplinis
in Servatoris nostri Natalem interprete Petro Pantino, ait: Quare ποδerraverit, qui eumdem diem novam simul ct antiquum nuneupet: πο- .um quidem , quod nune demum exasD ejus notitia ad vos provenerier antiquum vero ct vetustum , quod celeriter vetustioribus aetate velut
suppar redditus sit, ct ad eumdem cum ipsis temporibas commessum evaserit. De enim generose 9 nobiles stirpes c etenim simul terrie ininseruntar , etiam eeleriter in altitudinem magnam fuere Ueunt, fructibusque onerantur , non aliter bis dies, eum ab exordis iis qui in Oeeidente habitant cognitus fuerit, nunc ad nos demum non ante multor annos transmissis, repente ita increvit, talemque frustam tulit, quatim nune eernere Iiset septis nostris ubique refertis, temploque unia .erso prae multitudine comarrentium angustato . Deinde respondeo
orientales utique priscis tacuIis simul Natalem Christi, & Theophaniam ceIebrasse , ut liquet ex Menologio per Sirletum edito, & ex dissert. de Dominicis Grmorum Leonis Allatii, num. 32. Graecorumtamen compIures nativitatem ab Epiphania, Epiphaniam a Theoph nsa , sive diem qua Christus apparuit in carne nascendo , ab illa , qua manifestatus est gentibus distinxisse. Theodorus enim Studita 3 7. ca
Iam feriae transiere, cum Theophaniae, tum Diphania : Gregorii Nazianzeni orat. 39. tituIum praefert de secundis Epiphaniis appositus . ut inquit CoteIerius ad lib.WConstit. Apost. , a Rufino . Duas Epiphanias, unam qua Christus apparuit Pastoribus , alteram qua revelatus est gentibus, distinguit etiam Isidorus lib. v i. origin. cap. 18. & Auctor sermonis olim I 8. inter Ambrosianos, nunc I 3 - in Appendice Augustinianorum . Potest ergo Latinorum , Graecorumque traditio facile conciliari, dicendo orientales duas Apparitiones smul ceIebravisset unde plurali numero huius celebritatis diem nuta-cuparunt Epiphaniorum, Thespbaniorum, Sanctorum Iunisum . Ita Nazianzeno secundas Epiphanias agnoscenti non adversatur Hieronymus , ut conqueritur Casa onus. De Clamente Alexandrino plura non dicam,cusi duas sententias a nostra diversas repudiet, affirmetque primam a curiosis quibusdam confictam , a Basilidianis postremam. p. a. Non ex Veterum traditione, sed dupliei alia ex causa alligavit Romana Ecclassa Natalem Domini viis. ΚaI. Ianuarias equarum causarum una est, quod Ethnici ceIebrabant eadem die o tum Solis; in Kalendario enim Romano de Mithra, idest, Sole extabat, V MI. Kal. Ian. N. Inv. hoc est, Natalis Invicti Invictum vero bine Solem recte notavit Gramius, ct ex.Nummis Gallieni demonstravit Harduinus . Igitur congruum visum est eodem die Christi , qui est Sol justitiae . rectaere natalitia . Causam steram praebuit false Opinio , quod Zacharias fuerit summus Sacerdos: unde quidam inserunt mense Septembri, in sesto Tabernaculorum, ingresso Ponti-Diuitigod by Cooste
514쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. III.
fiet in Sancta, qud semel tantum in anno fas erat ingredi, Gabrie- Iem Archangelum pramuntiasse nativitatem Ioannis Baptistae , &sexto post mense, ut legimus Luzae i l. 36., nempe Martio, factam
Virginis Annunciationem, ac novem revolutis mensibus natumia
Christum in Decembri. Id autem S ualde dubiam habet supputationem, S falsum supponit ἰ quia revera Zacharias non fuit summus Sacerdos , sed ex una eX 24. familiis , quae non uno tantum die in Sancto Sanctorum, sed per unam hebdomadam , iuxta familiarum vicissitudinem & sortitionem , extra velum , ubi erat ara suffitus. administrabant liturgiam : quod innuit ibidem Evangelista versu g. illis verbis, eum Sacerdotio fungeretur in ordine visis suae. Resp. ineptam esse primam ex hisce duabus causis e nunquam enim Ecclesia Christi celebritatum suarum normam accepit ah Ethnicis , imo ex adveri daemon superstitionis auctor cultus ritusque instiatuit in verae religionis contemptum ἰ ct haec caeremonias suas ad id Iolatriam eliminandam: quare ex ea ratione potius inferendum est, Orientales oli in non celebrasse Domini natalitia proprio die, ut se opis ponerent Ethnicis celebrantibus ortum Mithrae, quam occidentales ex hujus cultu in diem impropriam transtulisse selemnia salutiserae Nativitatis . Causum alteram nos quidem non produximus: nequit enim labefactari antiqua traditio per hoc, quod in ea comprobanda quia dam scripserint aliquid falsi; quoniam traditio antiquitate sua , &Ecclesiae auctoritate roboratur, non ratiocinantium additamentis .
Sive ergo Zacharias summus Sacerdos sutrit, sive non fuerit; potuit Ioannes nasci die xx I ν. Iunii, potuit Christus concipi die xxv, Maristit : atque ita factuin esse accepimus a Majoribus. Age tamen, nonis nulla etiam de hac re disseramus . Zachariam simplicem fuisse Moeria dotem non solum tradunt Etherodoxi, Verum S Nostratium plurimi, Lyranus, Salmeron , Jansenius , Barradas, Sylvetra, Did cus Stella, aliique Interpretes in Lucam, Adde Sigonium de RepuisbIica Hebr. lib. v. cap. 3. S Card. Gotti Tom. IV. de Verit. R. Ch.
cap. . Sed Zachariam fuisse Pontificem affirmat Ioannes Chrysostomus citata Homilia in Servatoris nostri Natalem pag.4 I, Auctor Chroniel Alexandrini a R adero latino reddito Tom. XI t. Bibliotheeae Patrum pag. 924. Anastasus Sinaita Tom. x. pag. 939. Theophylactus in Lucam Pag. goo. Ambrosius c quamquam is utitur verbo, videtur, lib. I. in Lucam num. 22. Augustinus Tract. 44. in Ioannem 2. parte TOm. I I. pag. 629. Venerabilis Beda ram. v. pag. 219. Nec repugnat Hieronymus, qui Epistola 4. ad Rusticum in edit. Martian. 9s. appellat Ioannem Baptistim imon Pontificis. Arbitror non posse pro
sententia opposita talem Patrum numerum laudari, imo pro se nullum citati Interpretes proserunt: quare maiori ducuntur auctoritate
Hosmeisterus, Paulus Burgensis, S Cajetanus, qui Zachariam com
515쪽
so 8 De Τheologicis Disciplinis
numerant inter Pontifices. Videtur id magis consorme etiam Evangm Iio Lucae, ubi versv x. legitur: Et omnis multitudo populi erat orassoris hora taeensi: siquidem Levitici xvi. I . praecipitur, ut vultur hominum sit in Tabernaeuo , quando Pontifex fanctuariam inmedia or : ibique notatur in margine praedimas versus ro. Lucae . Uersu etiam proximo legitur, e ρ reuit autem illi te Iur Domini staria dextris altaris iuensi: nimirum, quod Pontifex semel in anno deprecaretur funer cornua Altaris, ut legitur Exodi xxx. 3o. Addit Evangelista versu ai. Et mirabantur quod tardaret ipse in templo ς quae aut significant Zachariam plebe expectante latitasse intra velum , aut saltim solum , Se nulIo Sacerdote comitante ingressum in Sancta ratioquὶ rei novitas ceteris innotuisset. Praeterea probabilitate non caret intra velum suisib situm altare thymiamatis r quod non solus Augustinus assirmat, ut inquit Lyranus, verum etiam Chrysost mus citato loco scribens, e stare feteri torum O holoeaustorum foris erat, stus vero incensi: imo Apostolus ad Hebr. ix. 4. ait thuribuum fuisse post velamentum feeundum e quod multum torsit interpretes , S perdissicile fatentur Salmeron disput. 32. Tom. a. Ioan. de IaHaie in ro. caput Exodi . At, sive Θυμια ais sit mensa , sive hatilinium cum prunis ; cur intra velum collocabatur , nisi ob adolendum incensum 3 Probabilis est ergo sententia Patrum, quam temere nonnulli vellicant, de Zachariae summo Pontificata. Nam quod aiunt habitasse in montanis , non Proselymae , ubi morabatur Pontifex, ct diei Sacerdotem de vice eAbia , solutum est ab A ugustino praecit. Tract. 49. num. 27. ubi ait olim quidem unum fuisse semmum Sace dotem , cus mortuo succederet alius , sed postea constitutum, ut plures essent, & singulis vicibus ministrarent: idemque affirmat Beda superius laudatus, & se . 92. Chrysologus . Ex Evangelica quoque Historia Luc. I M. z. liquet suisse eodem tempore Sacerdotum principes Annam ct Caipham ς Sc ex verbis Ioannis xv I it. erat Pontifex anni illius , insertur Pontifices singulis annis fuisse sorteae vicissit the permutatos. Haec tamen Omnia dicta sint in desensi nem sententiae Augustini, aliorumque' Patrum ς quamvis in opposta adhucpersistat vetus traditio de tempore Dominicae Nativitatis ἀ p. di Ea nocte, qua est natus Salvator mundi, Pastores erant ostilantes D eustodientes vigilias noctis super gregem suum, Lucae ii. 8. At incredibile est summa hieme armenta, ac pastores sub dio pernoctasse. Reip. Wolphii , & Beroaldi argumentum, etsi probatum Scaligero, Se ab Harduino recoctum , sicut ' amne aliud , quod census non fuisset indimis a Caesare cum tanto populorum incommodo , diei a Grcisero vanitatem, S ratiunculam , necnon pa-κum solidum etiam a Casau bono Exercit. I l .seff. . & a Vosio num. I p.
quia etiam in Anglia, ubi nullus est a lupis, Sc aliis noxis animalibus
516쪽
Liber Vicesimus nonus . Cap. III. so
metus, armenta toto anno in agris Pernoctant, idque Uossius, eum saepius per Angliam iter faceret, a se compertum testatur r ac veri similius est, si loquamur de Palaestino agro , non adeo glacie, ni Wi-husque obsito: & si ulterius animadvertamus pastores mapalia conia struere, ingredi palearia, succendere arbusta, ac se vestire caesi pecudis pellit,us . Rejicimus tamen sententiam eoruin, qui Lucae textum exponunt de diurnis excubiis, eo quod potius sit sub dis
Mere , quam excubare z etenim quod sequitur, μι απωτου φυλααῖς τηινλά , Custodientes ustilias noctis, nocturnas excubias satis exprimit. opp. 4. Etiamsi detur conceptum Dominum die as. Martii, non sequitur natum 2s. Decembris, cum aliquando infantes ultra novem menses gestentur materno in utero, aliquando in lucem breviori tempore proserantur. Resp. I. Nos attendere ad Ecclesiae traditio nem . Deinde dicimus cum Augustino lib. I v. de Civit. Dei cap. s. parientibus seminis imputari decem menses, idest, novem menses S sex dies, & licte non omnes ad sextum diem post nonum mensem perveniant, corpus tamen Domini diebus 2 6. fuisse persectum, quia . tot computantur ab v I II. Kalendas Aprilis ad VI II. Kal. Ianuarias. Addimus si citius, aut tardius emittatur scelus , vel Causam esse huius impersectionem, vel matris invaletudinem. Denique de Elisaiaheth legimus Lucae r. s . Impletum est tempus pariendi, & de Maria Vipstine Lucae tr. 6. Impleti s ni dies, m pareret e quae verba nullibi in uni ria Scriptura leguntur, nisi de partu Ioannis, &Christi , ut percipiamus servatum in his ordinarium tempus maturandi partum , quamvis unus fuerit de sterili, ester de puella con
opp. ult. Ammianus Marcellinus de Caesare Iuliano Apostata inquit i Feriarum die , quem celebranter me se Panuario Dipbaniam dictitant , progressus in eorum Gelasiam , solemniter Numine adorato dissessistra quod reserens Tom. i II. Annal. ZOnaras ait, I sNatali Domini Delesiam intresus, adorato Numine discessis. Dies ergo Epiphaniae, ct Natalis est idem prorsus. Resp. nego conseq. nam Iulianus tunc uersebatur in Galliis , inquit Cotelerius , ubi more oecidentali dies Nativitatis S Epiphaniae separate observabantur. Ad haec nonne potuit utraque die Iulianus adire templorum limina .r Tandem Zonaras appellare potest diem Epiphaniorum diem Natalem , quod Graeci olim duas simul Apparitiones recolerent, ut dictum est supra. Nota Caiaubonum ipsam resedendo sententiam Scaligeri de Christo nato exeunte Septembri haec verba veritate cogente protulisise, Vetusta traditio Gelesia non temere nobis reficienda. Dignum, quo dissertatio nostra absolvatur, proloquium.
517쪽
s 1 o De Theologicis Disciplinis
Vindicantur nonnulla, quae in vita Christi ante baptismum acta perfringunt morosi Critiei.
ΙTAqua vi I r. Kal. Ianuarias anno Caes. Augusti xx. cum Ioseph a Nazareth, sed familia Bethlehemensis, S Maria desponsata illi uxor Bethlehemum se contulissent, causa censes a Caesare indicti, ut
capita omnia provinciarum , regnorumque amicorum deseriberentur; impletis diebus ut pareret Virgo habens in utero de Spiritu sancto conceptum Desiderium gentium , ac mundi Reparatorem , enixa hunc est, ct reclinavit in praesepio , cum nullus esset ei locus in diversorio reserto hospitum multitudine . Paullo post advenerunt Ierosolymam Magi quaerentes Regem Iudaeorum nuper natum , cuiu stellam inusitato lumine radiantem in oriente a se conspectam dixerunt ; reique novitate Herode rege , S Ierosolyniorum civibus perturbatis , cum assererent Scribae Christum nasciturum in Bethlehem Iudae oppido , iuxta Michaeae vaticinium, illuc dimissi Magi prosecti sunt, & adorato Puero, auri, thuris, S myrrhae munera illi obtulere. Nec ad Herodem reversi suntς sed diversum arripientes iter , illuso rege ipsorum reditum expectante , patrios lares adierunt. Tunc Herodes infantes omnes bimulos, minorisque aeta
tis in finibus Bethlehemiticis immanissime trucidavit; at interim Christo circumcisis, ceterisque peractis secundum consuetudinem Iegis , Ioseph, cum Maria ac puerulo , ab Angelo monitus in Aegyptum confugit; ibique perma isit usque ad Herodis obitum : quo vita functo, Angelo pariter commonente , Ioseph cum Virgine, divinoque Pignore in patriam reversus habitavit in Nazareth , quae est ei vitas Galilaeae distans a monte Thabor duabus leucis, S ab urbe Ierosolyma trium dierum itinere. Ab illa autem civitate, Domini primum conceptione . Lucae x. 26. deinde vero incolatu , Matth. II. a 3. celeberrima , ct eo grandiori, quo Iudaei dictitabant e Galilaea nullum prophetam , atque e Nazareth nihil esse boni oriturum , Ioan. t. 46. & v l .sa. ab illa, inquam , civitate Iesus Christus appellatus
Quantum ad Domini praesepe , & incunabula attinet , adimunt nos quidam nimiae credulitatis , quod persuasum nobis sit prinseri alligatos bovem S asinum . Sunt autem argumenta eorum, quae sequuntur . Primum ea Uerba Is l. 3. Gognovit hos possessorem Iisum, Umus praesepe Domini fuit & quae habentur Habacuc III. a. Is medio duorum animalium cognosceris, non secundum literam debent
518쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. IV. sis
aeeipi, sed primum locum exponunt Patres de Iudaeorum erga innua mera Dei beneficia ingrato animo: alterum de Gentibus, quae ad Christum venerunt , aut de Testamentis duobus, ut nos etiam cum Hieronymo, & Augustino diximus Tom. a. pag. 43 et ac praeterea ita legitur iuxta Lxx. cum Vulgata S Hebraica habeant, A medio annorum. Bos ergo S asinus ad p sepe accubantes iunt ἐrratiotiab Ies gentes pecudum intra praesepia more viventes, inquit Ambrosius lib. t. in Lucam num. 43. & Prudentius in Cathemerinon hym. xi. dorat hae brutum pecus,
In Asia turbaseisieet, Argumentum alterum est Lucae silentium, qui pastoribus ab
Anteio hoc brutorum indicium ad puerum inveniendum minime datum commemorat. Ad haec duo reducuntur quae adversus piam fidelium traditionem obiectant Erasmus in notis ad praefatum hymnum pag. edit. Ηanoviae I 4. Rich. Montacutius P. I. Originum Ecclesiasticarum n. Io. Baseagius ad annum s. ante Christum , num . EI. TiIIemontius Annot. s. in risum Cissum, Serrius Exercit. xxx. n. q.
Nunquam verb ad oppugnandam veritatem producta sunt infimmiora sophismata. Etenim quod bruta per ana Neu commonstrent populum Iudaicum, vel Gentilem, nil profecto historiam elevat talias nihil sere in veteri Testamento gestum esset, cum omnia ibidem narrata aliquid praesignarint. Reprobat idem Baseagius aliorum,
ratiocinationes ad Bla testimonia Scripturae nos pro cans, nec ne
gans Patres hene multos tradidisse, quod bos, ct asinus ad praesepe a Dominicum aecubuerint . Nobis constat , inquit , non aiae riseduutaxat Patres esse Ioeatos , sed etiam fide bi rica . Allegorisa 'quidem exploratio in B ria nititur. incaute Novator ille quiequid
alii exstruxerunt , evertit. Sed vicit aliquando etiam tenebriones aperta veritas. Hieronymus in Epist. 27. nunc 86- ad Eustochium. m. 4. p. 6 4. absque ulla morali interpretatione plieiter de Pa
la inquiti Iu Rethlebem ingressa ct iuspeeum Salvatoris introiens pHit feram Virginis diverso iam, di ssabalum , in quo agnovit bos
posse Forem suum, oe σμur praesepe Domisi sui. Paulinus epist xl.
ad Seν. pag. edit. Platin. l39. In Nethlehem quoque , ubi eognovera bor posporem suum, ore. Nazianzenus orat. 38. Pax edit. Morelli 627. Cognosce ut bor possessorem tuum, ct eam asino praesepe Dominι tui, eum stella curre, eam Magis adora , eum Augelis triparia. ouid est ad literam Scripturae verba intelligere, si hoc non est Z Vere 1 Ia antecessit, vere Magi adorarunt, vera Angeli gaudium magnum nuntiarunt . Ergo vere bos, ct asinus ad Christi incunabuIa cubuerunt . Imo S Ambrosius priusquam mysticum innueret sensim , praeis cedenti num. a. inquit: Nos audis bovis Domisum agnoscentis mugitur; Diuitirco by Cooste
519쪽
s in De Τheologicis Disciplinis
gittis ς neenon Prudentius appellaverat cunabuIa divini pueruli, Mutis er ipsis eredita, idest, c inquit Georgius Fabricius esusidem
edit. Hanoviae pag. 343. quem opponimus Erasmo Roterodamo, pe-eoribus, quae voeem ποπ proferam. bor ct aselus eratiores fuerunt, quam homines. Ad primum itaque argumentum respondemus stare aIIegoricam Patrum interpretationem cum veritate historiae: ae priorem locutria
ex Esaia promptum a Patribus etiam aptari praesepi Dominico: alterum vero etiam ab Ecclesia in ossicio Nativitatis S Circumcisionis ad puerum lassim referri. Neque obstat quod sit in Hebraico, In medio
annorum, ac ita pariter in vulgata: quia utrumque cohaeret. In medio annorum . si loquamur de tempore et In medio animalium , si loquamur de Ioco . Etiam in Graeca LXX. versione ζώ- vaIet , animalium, Sc . vit umἰ cum olim neque circumflexus aecentus fuerit in secundo omega, neque acutus in primor quare vitarum habent
Cyrillus Ierosolymitanus, ct Theophylactus,animestam ceteri.Utrumque significaret etiam hebraicum Vi ava, quemadmodum Iegisse
Lxx. opinantur nonnulli. Non ergo exploditur decantata lectici , Io medio duorum animalium, ut inquit Serrius num. 6. Utramque IeAi nem probat Ecclesia , utramque tradunt Patres, utramque non solum Uersio LXX. verum etiam Hebraici Codices patiuntur . Ad alterum argumentum breviter respondemus, dum Lucas mentionem se
cit praesepis , satis innuisse locum, in quo iacebat infantulus; nec necesse erat scenum , animalia, ct cetera hujusmodi commemorare , quae non esse in prasepe nequit nisi temere denegari; cum ibidem esse non repugnet, fatente Bastagio, At quod Lucas non seripsit, tradiderunt Maiores . Mirum quod Critici subscribant Broceaeso a. serenti in descript . Terrae sanctae praesepe illud fuisse exessum in rupe, ae studeant Broccardum componere cum iis , qui lateritium faciunt atque ex luto coctili, S cum Ecclesia, quae in Basilica Liberiana I
gneum veneratur e ac nolint postea allegoricam significationem cunia
historia componere Sed nec illud satis congrue conciliant, dum inis quiunt lateritiam fuisse cavitatem,cui ad majorem firmitudinem inci uim erat vas ligGeum, & utrumque, vas , dc cavitatem recte dici praesepe . Praesepe enim proprie est locus praeseptus , ubi pecudes stabulantur, a sepio dictus, atque hic locus est lapideus, vel lateriatius ς & per synecdochen praesepe dicitur linter , in quo pabulum jumentis ponitur , atque hic est vimineus , aut ligneus . Docet haec etiam Galepisus, sive Latinum lex icon, ita a celebri familiae nostrae
Grammatico nuncupatum .i II. De Magis etiam Christi adoratoribus complures nobis succensent, quod Reges illos populari credulitate arbitremur. De qua re
520쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. IV. I3
plaeet mihi admodum exhortatio viri es. Melchioris Cani lib. xi. de Locis cap. s. ubi , posteaquam diXerat extremae dementiae esse Dustra niti, & nihil aliud quam laborando Odium quaerere, Sine, inquit,
plebem probabilissimam opinisπem , praesertim quae penitus insedit 9
inviteravit, eum suis majoribur retinere. Quod monitum, curria etiam Rich. Montacutius pag. 2o6. probarit, & omnibus hic Iegenis dum proposuerit, decet nos quam maxime custodire . Sed quoniam Magos fuisse reges negant praefracte, ac se evidenter demon strare opinantur Casaubonus adversus Baronium, Stolbergias, & Dan. Rhoden Tom. a. Thes Theol. Philologici, Schmidius in Matth. aliique Etherodoxi, necnon in Carm. de Epiph. Domini Mantuanus, RHyacinthus Serrius Exercitat.I . num. a. idque incertum saltim atque inexploratum scribunt Calmet, Tillemontius, & alii; ideo non videtur omnino haec quaestio praetermittenda . De qua, si quis p stea iis , quae subiicimus , plura desideret, adire poterit Baronium ad annum l. Christi num. 3. Ioannem Echium hom. a. de Epiphania, Hieronymum a S. Fide Tom. 26. Bibl. Patrum , Sesmeronem Tom. I. His .Evang. tract. 37.Maldonatum, Barradium, Sylveiram, Ian senium, Cornelium a Lapide, ct Natalem Alex. in Evangelia , necnon Aegiis dium Gelenium in Fastis Coloniensibus, Maresum Tom. a. in I. p.
disput. 14. sedi. a. Vincentium Cardinalem Gotti Tom. Dν. verit. Relig. Chris . cap. XI. l. 2. Honoratum in Animadv. Criticis m.a. pag. ao6. & Richardum ipsum Montacutium P. I. originum Ecele pag. 2oa. ex quorum omnium lectione poterit etiam de hac nostra lucubratiuncula proferre iudicium. Ac primum non video quae adversius piam popuIorum traditi 'nem urgeri queant, nisi insequentia. I. Magi dicuntur , qui in reis rum contemplatione , ae praesertim in inspectione siderum sunt o
eupati : sic dicti, quasi Dund , ab radicali, nari, meditari, juxta stium in Elym. S Hosmannum in Lexico . Erasmus in Matthaeum sophos, aut philosophos appellat; quidam alii ex Apuleio in Apolon
dolorum sacerdotes . Nec desunt, qui in pravum sensum nomen istud accipiant, quatenus magia est theurgia, cultusque daemonum, iaqua significatione dicuntur magi praestigiatores Aegypti, Simon , Sc Elymas. De his plura Rhoden , & Storbergius. At sive Christi
adoratores dicas inspectores astrorum, sive sapientes, sive sacerdotes, sive ariolos, nihil id est ad comprobandam regiam eorum dignitatem . II. Quamquam olim Magi regali apud Persas auctoritate pollerent; tempore tamen Natalis Christi dudum cessarat in Μagis imperium, scribente Strabone lib. I. eosdem Magos non amplius ad regios fasces extollit quo argumento utitur in Matth. Schmidius . III. Barradius, aliique interpretes traditionis suae ficulneum auxilium quaerunt a licentia pictorum ; atque hinc refelluntur a Casauri. V. Tit hono.