장음표시 사용
551쪽
Abraham Udi I. Quia haec traditio Apostolica non erat, cum
neque ab Ignatio, neque ab Evodio , neque a Clemente, neque ab
aliis Apostolorum discipulis profluxerit, sed vel a Papia, ut putat Feuardentius , vel ab alio quopiam ingenii pertenuis . II. Ouia S. P. Augustinus lib. I i. DOct. Ch. cap. 28. sicribit, Ignorantia cingulatur, quo natus es Dominus, ct quo possus es, nonnullos eo it errare, ut putarent quadraginta sex annorum aetate passum esse Dominum , Irenaei sententiam suppresso nomine abiiciens . Tertio quia Irenaeus Gnosticos asserentes uno post baptismum anno Dominum pr. dieasse ita refellit , ut Christi aetatem ultra Tiberii Caesaris Principatum protrahat. lv. Quia ibidem Irenaeus num. 4. recte scribit baptizatum Dominum cum tricesimum annum ageret, S posteaquam vinum secit ex aqua in Cana Galilaeae, tria Paschata celebrasse: dempto itaque magno illo annorum spatio inter Christi lavacrum S prae- dieationis ministerium, ipsius Irenaei sententia a communi traditione parum , vel nihil discrepabit. Neque ad aetatem Christi definiendam plurimum valent ea Iudaeorum verba, Ruiuquaginta annos nondum babes , cte. Principio enim subscribendum est Lyrano planh ea verba explicanti, Nondum misi ii unum Iubilaum ς aut Menoehio similiter reddenti, Ut te m xλme provectum aetate facias , eerte te facere non potes quinquagenarium . Theophylactus in Evangelia pag. 69o. inquit: Eme dicebant, existimantes Dominum ferme quinquaginta annorum esse; tametsi tune triginta ct tres tantam annos haberet: sed post pauca, Veruntamen distunt quidam quinquagesimum annum ad honorem anni Palilaei di-Hum. Chrysostomus hom. sq. in Dan. pag. edit. Commel. 7 9. legit quadraginta : in quem locum irrepsisse mendum putat Erasmus ductus praecitatis verbis Theophylacti : quod non assentior; cum Euthymius in Ioannem pag. 364. edit. Parisiensis scribat: Ruaedam autem exemplaria habent quadraginta. Aliquo igitur hujus generis exemplari ad Vulgatam tamen , S meliorum Codicum fidem castigando , usus est Chrysostomus, cujus lectiones omnes conspirant. Eorum quoque opinio, qui Domini praedicationem ad unum contraxerunt annum , & fundata in vaticinio lsaiae Lxi. g. D pra- diearem .annum placabilem Domino, nequit firmo talo consistere reamque recensitis in Evangelio Ioannis Paschalibus refutat cit. loco Irenaeus tanquam Gnosticorum commentum , scribens num. 3. Ruoniam autem hae Pascha tempora nou sunt unus annus, quomodo uno anno tantum Dominus praedicavit Ibidem ait Irenaeus annum Domini acceptabilem esse omue ab adventu ejus tempus usque ad eonfumis gnationem, quo ut fructur eos qui salvant. ιν aequirit. Pqtest insuper annus acceptabilis accipi non pro toto tempore Dominicae praedicationis , sed pro anno redemptionis: unde Cyrillus Alex. lib. V. Diuitiam by Corale
552쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. VI. 3 s
in Isaiam p. 83 9. ait: e coeptus onnus erat, quo pro nobis erue xas Est Christus. Et si vero Gnostici, quos exagitat Irenaeus, annum duntaxat unum Christi praedicationis statuerint ς Clemens tamen Alexandrinus , Philastrius , Gaudentius , ct qui pariter coarmeunt Dominicae doctrinae ministerium , nequaquam id acceperunt a Gnosticis; sed in eam sententi am abierunt, quod non satis distinguerent inter imperium Tiberii Proconsulare, & Augusteum , atque illis aliunde persuasum foret Christum baptizatum an. Tiberii xv. & ass-xum Cruci Coss. Gemino , & Geminor quorum primum habetur in Evangelio, alterum liquet ex veterum traditione. Hinc recte de sententia S. Gaudentii in notis ad eius Opera edita iussit doctissimi Cardinalis, Brixiensis Antistitis, & Apostolicae Sedis Bibliotheearii Angeli Mariae Qubrini, pag. a 49. scribit vir eruditus Paulus Galeariadus, in eadem fuisse complures eX antiquis Patribus, praesertim qui mortem Christi anno xv. Imperii Tiberii Cesaris, duobus Geminis
Coss. consignarunt et quamquam in sententia quam propugnamus utrumque verum est, Dominum Cruci suffXum anno xv. imperii Augustalis Tiberii, Si in Consulatu Geminorum , ut complures veterum tradiderunt, ct tribus annis praedicasse, ut demonstratum est
In Christi praedicatione venit priori Ioco recensenda vocatio
ApolloIorum: quorum nomina hoc ordine recitat Matthaeus cap. X a
dola vi Vis tur Petrus, ct udreas frater ejus , Paeobus Zebedaei, ρογοannes frater ejus. Philippus, ct Bartholomaeus, Nomas, ct Matthaear publicanus, Deobus A Bai, er Thad-Ρuro ππον Chananaeus , ct Pudas I ariotes , qui ct tradidis eum
Apostolorum Princeps Simon vulgari apud Hebraeos vocabulo an elis. . , quo denotatur vir obediem, filius DG-is, D. xxi te. α γοπα Mat. xv r. i . quo nomine etiam' Columba signatur , su nerinia ditum habet a Christo nomen Petrus, Matth. XVI. I 8. sive Cet har. .,R' 'Α ' L0' sit Ecclesiae petro , fundamentum, ct ea put. Neque haereticis denegantibus Romanorum Pontificum in Ecclesia primatum suffragantur illi Patres, qui ea verha Matth. xvi ID superbane petram aedificabo Beelsam meam, aliquando ad Christum referunt, aliquando ad fidei consessionem; enim vero hi Patres minime negant Petrum quoque esse Ecclesii petram, S in Ecclesia tenuisse primatum ς imo asserunt ideo primatum obtinuisse, Quoniam
ces gerebat. Quare optime S. P. Augustinus Trach. cxx I v. in Ioan . num. s. ait aedificatam Ecelesiam super Petram, quae est Christus &
553쪽
Petrus confessus fuerat, ac demum lib. I. Retract. cap. 2 r. num. r.
ait, ut lector eligat sententiam , quam putat probabiliorem , idest, an Perra ad Christum , an ad Petrum sit reserenda . Vertim S. Pater litem omnem dirimit scribens eodem Tractatu cxxiv. quod si dieamus Ecclesiam aedificatam super Petram , quae est Christus, claves datae sunt Ecclesiae, quatenus collatae sunt Petro, qui ejusdem Ecclesiae propter inpostolatus sui primatum gerebat Agurata generalitate personam. Quod Augustinus repetit citato serm. 76. num. I. scribens ruem ergo Petrus a petra eo nominatus beatur, Belsa figuram ρον-tans , L solatur principatum tenent, cte. & lib. I. Retract. loco
citato non reiicit quod scripserat adversus Epistolam Donati, quod is Petro, tanquam is Petra fundatam Ecclesia : qui sensus etiam eant tur ore multorum in versibus beatissimi Ambrosii, tibi de gallo gallisaeeo aut me ipsa petra Ecclesia eanente, eulpam diluit. In Psalmum denique vi II. num. I. ait S. Pater Ecclesiae Petrum in Agura gestasse personam , propter primatum quem is disseipulis habuit. Siste ergo dixeris Petrum ipsum esse petram, sive dici petram veI a Christo , qui petra est, vel a fidei firmitudine & consessione ς semper Petrus habet
in Ecclesia primatum , ad quem commonstrandum dictus est Cepisar. Atque hac ratione facilius respondebis Novatoribus, quam si eum Bellarmino lib. I. de Rom. Pontis cap. Io. dixeris Augustinum ex ignorantia linguae Hebraeae fuisse deceptum . Verlim de his alihi. Petro conjungitur Gentium Apostolus Paulus, quamvis post Christi ascensionem vocatus, Ast. IX. q. CX quo loco intelligimus proprium ipsius nomen susie Saulum . Hinc derivatum nomen Pauli, addita terminatione Graecorum more, S priori litera commutatata . ut ex vocabulo Syro-hebraico fieret Graecis, Latinisque commune. Alii tamen derivatum putant a Proconsule Paulo. Penes Graecos rivisus idem sonat, ac humilis er quietur , a π Muru ἔ apud I atinos id ,
ruod pusillur. Andreas frater Simonis Petri, S qui omnium primus cuius est Dominum , dicitur Aia si oωι, idemque valet, ac, fortis , evirilis. Jacobo ct Ioanni filiis Zebudaei, quem e Galilaeae primoribus putat Turrianus contra Vergerum . nescio quo ductus argumento, superadditum Marci sti . l . nomen Noauerges, idest, sint tonia reui , Syro-hebraice . Uy 'an , Banereem, iuxta Hieronymum . In Psalmo xxxx. 8. Στ , tonitruum , nos legimus tempestatem, quidam vero majestatem, quod ut plurimum divina Majestas cum tonitru apis paruerit , ut Exodi xix. 18. Iacobus itaque & Ioannes Eoanerges dicti sunt, quasi ad eximiam eorum electionem praesignandam , quod seorsim a ceteris cum Petro Apostolorum principe assumpti suerint testes Dominicae transfigurationis ; & unus primus omnium sangui- nem pro Christo suderit: alter Apostolis omnibus superstes testimonium diutissime perhibuerit veritati.Pbilippus Graecum nomen est satis
554쪽
tis notum , nisi repetendum velis ab , quasi, Ore mirabilis, ut censet Grotius in vi. Act. Fuit ille Andreae , ac Petri concivis , hoc est , a Bethsaida , sita ad ripam maris Tiberiadis occiduam , in districtu tribus Zabulon, non, ut inquit ad annum II. num. 7o. Ba agius,
ἐυ tractu tribus Gad. Et quidem ad tribum Zahulon Belsaidam pertinere docent in descriptione Terrae sanctae Gulielmus Sanson Tom. a. Op. S. Hieron. pag. sos. Christianus Adrichomius pag. ra . & in Tabulis Geographicis noster Lubin, Philippus de Ia Rue , M. de Fer, &alii; nec dubium est, quin Basinagius deceptus suerit a Lightmotio locante Belsaidam ultra Galilaeae tractum. Quare imperite ilmul, ac
temere idem Basnagius reprehendit Baronium scribentem ad annum32. num. 7. ex tribu Zabulon fuisse praelaudatos Apostolos ς cum Barcinii sententia vera sit, ac tradita etiam a magno Palaestinae incola Hieronymo in caput 9. Isaiae Τom. III. Pag. 83. Bartholomaeus videtur dictus -πωνυι- , quasi Filius 'nolomaei, unde non male Onuphrius noster, Rupertus , Iansenius , Se rarius , necnon Grotius in caput Lucae a 4.opinantur Bartholomaeum esse Nathanaeum, de quo Ioan. 3. 46. Mattharus appellatus quoque est Levi, Marci ii. 34. & Lucae IV. 27. an patronymice , an Pro
prio nomine , incertum . Sunt qui contendunt Levin suisse diversum a Matthaeo , & fratrem Iacobi minoris, squidem a Luca appellatur filius Alphaei, non tamen fuisse Apostolum: in qua sententia vide tur fuisse Origenes disputans adversus Celsum . Thomas Ioannis XX. 24. dicitur Diddimus , idest, geminus: Hebraei namque gemellos appellant nun, Nomis r unde falluntur, qui censent evindem Apo stolum fuisse binomium . Thaddaei nomen proprium suit syadas, ideoque in Graeco Matthaei textu legitur, o GaIδαου , eoguominatur Naddaeur . Iudam Iacobi appellat Lucas vi. i 6. Thaddaeus dictus
est etiam Αιβεῶος, Lebbaeus , quod Hieronymus interpretatur corcu Ium. Romani eoreulum appelIabant virum egregie cordatum, &prudentia conspicuum , ut P. Nasicam ex Cicerone lib. I. Tuscul. c.9.
Sunt qui Lebbaeum derivant a 'ab , quod Hebraei eos, qui nomen habebant Iudae, vocarent ex Iacobi vaticinio Leones . Iudas idem est, ac laudator, & eonfessori eoque nomine duo inter Apostolos vocati sunt, unas Domini sectator, alter infectator, inquit TraEL LXXVI.
in Ioannem S. P. Augustinus . Simon dicitur Chananaeus, non a terra Chanaam , sed a Mp, aemulari r appellatur enim zelotes apud Lucam VI. I s. quod nomen derivatum a manis Iegitur etiam Exodi XX. s.
Apostolorum postremus fuit Iudas beariotes, in cujus locum suffemim Matthiam legimus Act. i. a s. Ibeariotem appellatum ab urbe Curiotb , communis opinio est : quod cariotes idem Hebraice sonet ac vir, ut 'M , Ise, nunρ , Kerjioth . Hinc Serrius EXerc. s6. num. 7. inquit eos , qui hujus vocabuli originem repetunt a tribu Issacbσr,
555쪽
s 8 De ΤheologicIs Disciplinis
repugnantem habere Hieronymum , cum aliis Ecclesiae Patribus r incertum tamen esse , an Iudas fuerit ex Orioth in trihu γuda, de qua Iosue xv. 2 s. an ex Carioth in tribu Ephraim, de qua Ieremias XLVI t I. AI. & Amos II. 2. Puto patriam Iudae fuisse Sebarioth, aut I harioth, vicum quemdam tribus Ephraim, non Cariotis urbem , cujus nomen sine aspiratione in priori syllaba scribitur : quae est sententia Hieronymi in cap. XXV . Isaiae, tom. LII. pag. 274. Abdehariora dicitur Sehariotes, sive Iscarioter praeposita Iod euphoniae gratia: a Carioth dicendus potius erat Cariotes. Non probo
autem dictum Iudam Isearistem ab , ID, & n' p , Carioth et
nam in textu Hebraico, R Syro legitur, Mul p* , Sobariota ,
imo Sc Origenes in lil. Periarchon cap. 3. Iudam appellat Seariorem: in MA. etiam Hieronymi Iegitur cit. loco , de viso ejusdem tribus Sebarioth . Cum itaque in ea voce N: D , neque , ne que m p contineatur , imo diveris omnino sint raὸicales literae ἔdicendum cum Hieronymo vicum Sebreiore, non urhem Cariotb , proditoris suisse patriam. Hac ratione facilius resutatur Light otius, qui putat Iudam dici IBariotem vel ab N UT p ae , einerorio eorario, vel ab M DR , 'avulatione , ob assinitatem horum vocabul rum cum uia 'n P . At primum nequit esse hominis distinctivum et alterum non competit Iudae dum viveret. Dicendum est ergo huno vocari Iseuristem a vico Sebarioth . Ceterum admissa literarum permutatione haud repugnat Iscariorem derivari a tribu IFuehar , quasi idem sit, ac 'IUE ς sed nimia literarum variatio . Non rejicit tamen , cquicquid scribat Serrius , hanc interpretationem Hieronymus; nam lib. i. in Matthaeum Tom. IV. pag. 3 s. de Iuda inquit: GIa vim , aut ab urbe , in qua ortus est, vel ex tribu IFaebar voeabulum sumpsit: ut quodam vaticinio in eondemnationem sui natur sit. Usuebar enim interpretatur merees, ulsignificetur pretiam proditoris. Quidam derivat nomen Iscariotis exse, & ' D , concludere in manu hostium ; ita, ut significet supplantatoreω . ac proditorem . In He braicorum vocabulorum Interpretatione in Polyglottis Waltonianis ad calcem Tom. 6. IDariotes interpretatur .is Oeeisionis ct mortis,
Haec tantum de nomine X II. Apostolorum.
III. PraedicatIonem suam Christus confirmavit miraculis divina virtute patratis , quae neque ab Evangelistis conficta , neque peracta naturalii aut magica facultate diximus lib. I. cap. 7. XXI I. 3. necnon XXV. II. Unum duntaxat hoc in loco commemorabo maximum, &praeclarissimum, quatriduani scilicet Laetari resurrectionem . I. Ne quit miraculum istud in dubium revocari: Iudaei enim complureSaqui in Marthae ac Mariae domum convenerant, Ioan. XI. 3 l. specta
chores hujus prodigii fuere; ac multi rei novitate, miraeuis victi
556쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. VI. s. s
ereriderunt, alii vero livore impulsi occasionem inde fingserunt patrandi ea, quae invidis mos est , priueipibusque quod factum erat reia tulerunt , inquit Cyrillus Alex. lib. VIII. in Dannem Tom. IV. pag. 691. & idem Evangelista citato cap. X l. 4s. ct 46. Testantur itaque signi magnitudinem non tantum Apostoli qui aderant, ct Laetari pia sorores; verum etiam conversi ad fidem Judaei, necnon invidi ac pervicaces, ita ut nullus Prodigiosae rei eventus possit ampliori testium auctoritate firmari . II. Fingi nequit Lazarum apparenter , Simaginatione quadam fuisse suscitatum: enim verb absente Dominoidem Lagarus vita iunctus conditus fuerat tumulo ς & dii in Christus venit Bethaniam , ille quatuor jam dies habebat in monumento , Ioan. X r. r . Non ipse Christus amovit lapidem ; sed Iudaei, quibus ille aievers. 39. Tollite lapidem. Cumam, quaeso Z Audire praestat eloquentissimum Ioannem Chryse stomum hom. LXi l. in Ioan. pag. 324. Ait
ergo, tollite lapidem ; quid tandem obseur non idem jusserpi, atque perseerat Quid που dimisso lapide suscitavit Z Poterat enim, quieorpus mortuum voce movit, ct corrupto animam inspiravit, multa maeis lapidem movere: sed eur non feeit Z Ut eos testes faceret miraeuli , ne dicerent quod dr de exeo , me est, non est. Postquam etiam prodiit Laetarus e monumento manibus, pedibusque ligatus, non . lυit illum Iesus, sed circumstantibus inquit Verm 44. Solvite eum; nemne. ut ait praelaudatus Chrysostomus hom. LXIII. pag. III. jussit Livi, ut laventes, ct propius facti noscerent Perὸ resurrexisse . Postmodum etiam facta coena , Lazarus auur erat ex dissumbeu-tihus, Ioannis x m. a. edque confluxit turba multa, ut Lazarum viderent, ibid. veri 9. Praeclare magnus Augustinus Tract. L. in . Ioannem num. s. Ne putarent homines ρbantUma esse fatrum, quia Lortuus resurrexit, uvus erat eπ recumbentibur, vivebat, loquebatur , epulabatur : veritat ostendebatur , infidelitas oram eonis fundebatur . Commonstrant itaque nullam hic interfuisse sensuum illusionem funeris apparatus , Iudaeorum conventus , lapis sepulchralis, membrorum ligamenta , contrectatio manuum, commune epulum , perturbatio malignantium , atque confluentis multitudinis stupor , auditus , aspectus . III. Patratum hoc signum divina virtute , non autem in nomine Beelzebub , aut magico summissoque susurro, liquet ex oratione facta ad Patrem , ut circumstans populus Crederet, S ex magna voce , qua clamavit, Lazare Seni foras, Ioan. XI. I. quod consultb factum notat Cyrillus pag. 684. Ne amplius dicerent illum farere signa in Seelzebub ; ac Theophylactus pariter in Ioann. pag. 7a . D ue adtersarium Dei illum putarent, at ne diserent, Non es ex Deo: quae deprompta siunt ex Chrysostomo Hom. LXI'. in Ioan . IV. Nulla virtute naturali excitari potest moris tuus quatriduanus . Neque enim Laetarus affectus fuerat lipothymia,
557쪽
asphyxia , syncope , aut alio huius generis morbo, quo extempldsensuum facultatibus concidentibus, pulsuque pIane abolito interdum viventes instar cadaverum iacent: quandoquidem Laetari Iegimus languorem , ct praecedentem infirmitatem , Ioan. xr. I. ac subinde mortem versu I4. Praeterea quamvis tali virium prostratione correpti aliquandiu mortuis smiles videantur; superveniente tameria
apoplexia, iuxta Sehenckium , ct Beni venium, ac juxta Paulum Zacchiam, ceterosque artis medicae peritissimos, iacere possunt sensu omni penitus destituti cribus tantum diebus, sive spatio horarum
LxxII. assecti autem forti syncope Mix horis vigintiquatuor: atque in his praeterea exili aliqua respiratione, admoto ori speculo, minimo saltim circa carotides motu, aliisque experimentis dignosci potest an prostratus vitam agat, an decesserit. Haec quoque eXperimenta necessaria non sunt, si ut in Lagaro, certa caussa mortis praecessit. tum enim aegrotus e vivis exemptus deprehenditur ex corporis frigiditate, ac pondere, vocisque, pulsius, ct respirationis desectu . At de his plura in magno opere de Servorum Dei Beatificat. S Beatorum Canoniz. lib. IV. P. I. cap. a I. vir eruditione Summus, literarum
cultu Eximius, dignitate ter Maximus, nohisque, S universae Ecclesiae in Pastorem Optimum ac Munificentissimum , hoc labente anno Nur. Kalend. Septembris divinitus datus, BENEDICTUS XIV. Quantum ergo ad Lazarum attinet, & praecedens mortis caussa , & quatriduana sepultura evidentissime comprobant verδ illum fuisse mortuum, & ad vitam insigni miraculo revocatum: necnon jure an. II ι 6. Patavii igni damnata ossa Petri de Apono, quod inter cetera flagitia istud quoque patratum in Laetaro miraculum elevaret, ut scribit lib.IU. Sentent.dist.xXXIX. ari .praeclarus Instituti nostri Theologus Thomas ab Argentina, qui Patavii tum temporis commorabatur. Spondanus
tamen ad annum III 6. num. 8. narrat sublato furtim cadavere combustam inanem Petri statuam . Haud recte itaque ex Inscriptione Patavina opinantur nonnulli, Petrum Aponium falso baresis postulatum,s absolutum fuisse, idque frustra confirmant ex libro a. classe 9. Bernardini Mardeonii, qui licet p. 2oi. scribat Petrum suisse orthodoxum ς inquit tamen, Inquisitores id, quod prae manibus erat judiaeium prosequuti, uti ex propriis seriptis convicium, eum vel Ila defunctam eoudemnarunt: praecipienter sub parua anauematis Potestati ,
praefectis Reipublieae Patavinae , ut ipsius eadaver est oleum publieitus ureretur. Deinde narrat sublatum Petri cadaver a Marietata,
quadam ejus contubernali, & incensam in medio foro illius statuam. Hinc liquet exseripsisse Spondanum . V. Ut ad Laetarum revertatur oratio; non solum e monumento surrexit, sed etiam prodiit ligatus manus, ct pedes institis, Ioan. XI. 44. in quem locum Patres aliud miraculum agnoverunt: unde scribit Chrysostomus hom, Ixiii. in
558쪽
Liber Vicesimus nonus. Cap. VI. sy I
Ioannem e Prodire ligatum non miuas admirandum videbatur , quam suscitari. Augustinus Tract. XLIX. num. 24. Ruomodo processit figatis manibus miraris , ct nou miraris quia surrexit quatriduanus Z In utroque potentia Domini erat, non virer mortui . Basilius pag. edit. Morelli 36o. hom. de Grat. act. Ligatus quoque ambulabat. Admirare miraeulum in miraeuis , Pedes insitis habebat invisuos, nee interima motu prohibebatur: aderat enim vir quaedam superior remorantibus vinculis . Theophylactus pag. 728. Et miraculum erat vere vincrum moveri, conjuntium miraetio resurrectionis . Euthymius denique in Ioan. interprete Ioanne Hentento pag. 3 8. O maximum, ae duplum
miraeulum i Non solum qui jam olebat resurrexit, sed etiam qui obin
vinctus erat, exivit a mosumento. VI. Adaugent postremb miraculi granditatem Lagari ante Domini pedes velata quamvis facie proingressio, repentinus abscessus stetoris atque putredinis, aliaeque circumstantiae , de quibus ornate tom. IV. pag. 689. Cyrillus AlexandrinuS : Retentem mortuum post quartam a morte diem e sepulcro eduxit, vinciumque ae impeditum ambulare jussit: tuncque repente O morro vis, fir mortuus a patredine liberatus eueurrit , abiecto omni fur fartore portis mortis elapsus, nihil vinculis fuis vivere probibitus. Et vultus quidem velamento videndi usu privatus , nullo tamen impedimento , quominus ad eum qui vocaverat curreret retardatus UM.
scens Domina vocem , cte. Ex quibus omnihus constat Lazari suscitationem eiusmodi esse , quae sola possit confirmare veritatem Evangelicae praedicationis. I V. Fama virtutum ac miraculorum Christi extra Iudaeorum fines resonante, sertur ad eum epistolam dedisse Abgarus Edessenorum Toparcha, ct vicissim Domini literas recepisse: quarum exemplum e Syriaco idiomate Graece redditum Proseri lib. I. H. Ec. cap. l I. Eusebius. Spuriam utramque epistolam censent bene multi, Canus lib.xi. cap. 6. Dupinius initio Bibliothecae, Nat. AleX. dissert. I. sec. I. Gra-vesonius dissert. II. de myst. ct annis Christi, Cardinalis Gotti de Ii-hris Novi Testam. cap. 4. S de Gestis Ch. cap. 9. necnon ex Acatholicis Castu bonus Exercit. xx xl l . ad an. 3I. Clericus ad annum xx IX. post Adscens num. II. Balaagius ad an. Ch. 29. ut mittam Coineum , Rivetum, Spanhemium , aliosque quamplurimos . Ducuntur autem his argumentis. I. Gelasius utramque Epistolam anno 494. declaravit apocopham . II. Augustinus lib. I. de Cons. Euan. cap. 7. Hieronymus in cap. s. EZech. S D. ThomaS I II. P. q. 42. art. q. docent Salvatorem nihil scripssse. III. Si reνera Iesus Christus aliquam propria manu conseripsisset Epistolam , nonne illius meminissent historiae Evangelicae Conditores Z IV. Ex quo saltim pervenit ad Ecclesiarum notitiam, eamdem divinarum Scripturarum canoni inserui se
559쪽
sent. V. Extant in E pistola Abgaro supposita , haec verba : Stalai in animo meo unum esse e duobus, aut quia tu sis mur, er defende-rIs de eaeis, ut hae faeim ς aut quod filius Dei si, qui Me faeis: quae
si essent genuina, proculdubio ea usurpassent Orthodoxi Patres contra Arianos; maxime quod in Graeco habetur, ἰ Θως, S mu Θεοῦ εἰμι, cum articulo . Ul. Hanc etiam loquendi rationem , qua exprimitur Deus κατ-in Ethnicum minime quadrat. VII. In Rescripto quoque ad Abgarum est sententia quaedam deprompta ex Evangelio Ioannis cap. XX. 29. nondum mandato literis, videlicet: De me enim seriptam es, eos qui mo vident nou eredituros in me, ut qai non vident eredant, ct vitam accipiant. VIII. Abgaro credenti nequaquam piissimus Iesus beneficium distulisset sanitatis. IX. Cur praeterea promittere missurum se Edessam post assumptionem ad Abgari sanandam aegritudinem aliquem discipulorum , dum poterat statim , verbo , vel nutu sanitatem illi praestare ρ X. Thaddaeus etiam dicitur ab Eusebio ex Actis Edessenis venisse ad Abgarum anno Edessenorum
ccccxxx. qui est primus olympiadis ccri. cum Osdroeni uterentur Epocha Seleuci, annos supputantes ab anno i. Olymp. cxv II. ut animadvertit Ualesus in Notis ad Eusebium pag. 23. S Norisius Tom.
ID. pag. st 6. Annus autem I. Olym. Ir. annum XXX III. A .Rquo passus est Christus, solido quadriennio praecedit. Complures tamen utramque Epistolam Abgari ad Christum , &Christi ad Abgarum genuinam esse propugnante ac prae ceteris IMO hus Gretserus de Imaginibus non manufactis cap. I. Tillemontius not. vir. in S. Thomam Apostolum, Serrius Exercitat. 46. Honoratus Animadvers. Critic. lib. I v. dissert. a. Gardehoschius de Scriptoribus Ecclesiasticis, & nuper vir Cl. Petrus Thomas Caeclari in notis ad Eusebium t ex Acatholicis autem Centuriatores cent. I. lib. I. cap. a. Rich. Montacutius Tom. I. Orig. Eccles p. a. num. 96. Gulielmus.
Cave initio Historiae Eccl. Script. & in Spicilegio Ioannes Ernelius Grabe , qui data opera studet impugnare Alexandrum . Neque hi rationum praesidio destituuntur . Etenim eruit has literas ex Edessenis Archivis, S Graeca lingua donavit primus historiae Ecclesiastieae Conditor Eusebius, quem os sibi sublini passum , temere at
firmat Io. Clericus. II. Monumenta Edessena laudat probatque lib. I. in Matth. Tom. iv. pag. 3s. Hieronymus ; quamquam is ait missum ad Abstarum Osroenae regem Thaddaeum , sive Iudam Iacohi, unumeκ duodecim Apostolis; cum Eusebius scribat missum ad Abgarum Thaddaeum quemdam unum ex septuaginta discipulis: quod eruult existimant probahilius. III. Meminerunt praedictarum Epistolarum Historici omnes celebratissimi, Euagrius libro ιν. Cap. 27. Pag. eait Ualesii 4oo. Procopius Rhetor lib. 2. Rerum Persic. apud Photium
Cod. 6ῖ, pag. s. Cedrenus lib. a. Comp. hist. & alii. IV. Accedit
560쪽
Liber VIeesimus nonus. Cap. VI.
s. Ephraem Syrus & Ecclesiae Edessenae Diaconus , qui in opusculo inscripto Testamentum Ephroem, TOm. III. pag. 29 a. edit. Vatic. Epistolas ipsas commemorat. Ipsius vero Ephraemi testimonium , qu niam ille eruditione plurimum praestat, nec ignorare poterat Ecclesiae suae traditionem , minime est contemnendum. U. Earumdem Episto. Iarum mentionem secerunt viri alii percelebres, Darius Comes Epistola ad Augustinum 263. nunc aso. num. s. Theodorus Studita Epistola ad Pasthalem Romanum Pontificem , ct S. Ioannes Damast. lib. Iv. Fid. orthodoxae cap. i . VI. Servatas has literas ad tempora us. que Michaelis Paphlagonis, idest, ad annum Ios s. tradunt Cedrenus , ranaras, ct Nicetas apud Serrium pag. 3 Iad S Hon ratram
pag. et s. VII. Gregorius II. in Epistola ad Leonem Isauricum apud Baronium ad annum 726. S Tom. VI I. Concit. Collect. Labbeanae pag. i . scribit: Cum yerosolymis ageret orisius, Avarui, quitum temporis dominabatur, O rex erat Urbis Messenorum , ean
Christi mira la Maudisset, epistolam seripsit ad orsum, qui mauu sua responsum, dr sanciam gloriosamque faciem suam ad eum misit.
VIII. Tandem ad explodenda tanquam siupposititia vetera monumenta idoneae nequaquam siunt levissimae conjecturae ζ sed requiruntur testimonia Antiquorum, firmissimaque argumenta: istiusmodi autem non videntur ex Dupinio, Natali AleXandro, Basnagio, aliisque paullo supra deprompta, ct innixa duntaxat negantibus ratiocinationibus , quorumdam silentio , infirmisque momentis. Qui ergo pro iisdem Epistolis pugnandum censet, poterit haec
adversariis reponere . Primum argumentum inane est, quoniam G
Iasius recenset has Epistolas inter apocrypha, apocopham appellans quod non est hagiographum, & in Evangelio conscriptum, non . quod est confietum, atque suppositum, ut animadvertit Baronius ad annum XXXI. num. 6. AIterum facile diluitur, si dicamus Augustinum ac D. Thomam accipiendos de libris, qui res a Christo gestas enarrent; Hieronymum vero de opusculis, quae in Ecclesiae incunabulis ad Apostolica scripta Iahelactanda Simon, Cleobius, aliique haeretici evulgarunt, ut legitur lib. VI. Constit. Apostolic. cap. I 6. pag. 34s. Id quod sequitur , facillimae expeditionis est; multa enim secit Iesus, quae non sunt scripta in Evangelica historia, ut inquit
Ioannes cap. XXI. vers. ult. Ad proximum respondetur ea scripta inserta canoni, quae spectant universorum fidelium eruditionem. Ad quintum respondent verba Abgari nullius esse assicaciae ad Arianos revincendos, cum discrimen statuere videantur inter Deum summum,
ac Filium. Quod e vestigio additur, nil probat; nam ct potuit Ethnicus aliquod supremum Numen agnoscere, Sc sortassis emphatico articulo carebat Epistola Abgari Syrorum charactere conscripta. Septimam Rrgumentationem resellunt negando Iesum in sua Epistola digitum in-Α a a a tendere Diqitirco by Coos e