De titulorum Africae Latinorum sermone quaestiones morphologicae

61쪽

nesciam an 00ntaminatione Dei Celticae utra ria illius pr0vinciae sint pr0pria, de metaplasm vere Latin nihil pr0bare p0SSUnt. Pater in casu dati v exit in o Iani utro 608, qu0d err0re lapicidae r Iuno utri videtur Scriptum esse Ianus autem casum dativum t0rminat unu CIL X 4660 et libr. 0ntis. Fest. S. V.

d Dativus pluralis d/bus 505 21 294 dis' dictus est per vim dativi insequentis manibus ratione inversa legimus dis munis 1079 - 8 734 ε). Ad dativum avibus 4669 vιs Valuerunt formae ut puta furentibiis stibus 1553 - 434 . 218 10 simili anal0oa et per vim dativi, abus ortum videtur esse. ulsibus 828 III. aeq. i. e. alveis es cathedrebus v. Meleganter coniecit Mommsenus . . . estis inspecto lectio magistri satis probabilis is est adn itavit Wilmanus).ziatonibus 342 - 148i nesci ad quam anal0giam formatur a nominativ diatonus recte legitur diatonis 12i3.ε Genetivi plurales ad anal0giam declinationis secundae 1 0rmati leguntur missiliori ι 895 239 . laqueariorum 1183. Liberaliorum

quorum 110minativi plurales in i desinentes facillime cum neutris declinati0nis alterius 110minum substanti v 0rum in iumve adiectiv0rum in ius Xeuntium confundi p0terant demoni-

62쪽

orum udoli. 2514 II. Saec. , quem genetivum Aud0llent cum Graeco daemonum c0mparat, ad dat ima ιον referendum est. murteromun 7924 de , magni m0menti est, qu0 in lingua Pr0vinciali servatur sub forma artror vel Murteror ), qu0 110men diem festum uinium martyrum Franc0gallicum

Toussaint significat. 40. 5. Declinatio II et IV. Secundae et quartae declinati0nis, qua erant similitudine

terminationum, facile confusionem seri p0tuisse dilucidum est; qua de causa hae declinati0nes iam aetate archaica permutatae in linguis r0manensibus in unam c0nssuXerunt. Haec invenieXempla

a declinati0nis II quae transiit in IV. rossus gen. g. 9392. paradissu 13603 - nisi ad O et upermutata pertinet). i declinati0nis V quae transiit in II. domi 259i vere genetivus '). domorum 229i senati genet.)

scriptum est a lapicida dubitante, utrum, an o inseulperet, vel contaminati0ne ortum est e cornu' cornum, U0d

63쪽

apud script0re saepitis invenitur ), vel e numer pluralico, ιa 0minativus singularis 'cornuum reformatus est.

Attracti0110 0rmali u finalis in o permutari p0tuit in secundum uesso tuo 14 428 181 . meo rit 13134, 12. insulto ' Philoninsiano 14603.

Genere permutato, cum maseulinum et neutrum pronuntianti eundem fere sonum redderent, Sequentium nominum 110minativus e aceusativo denu0 0rmatus est

6. Declinati III et IV. os, ossis nominati v plurali ut de stirpe ossu, quae Commemoratur a Charisi p. 39 4 et a riseian I p. 254, 6 VI 69), dicitur ossuu 463 - 16821. 0001. suu 19228 203il ). frater genetivum pluralem in queum fuit fratruum 4202 213 . 958 '). Neque autem h0 verum esse eter0Clitonput0, Sed scripturae pr0prietatem ad anal0giam v00abul0rum declinati0nis quartae, ubi Xitus uni et uun Simul reperiuntur nam in titul 9585 fratruum duabus syllabis c0ntineri metr000gn0Sci 0sse videtur Eolosi si dirumn hune restituit isti dum. sensus ad stirpes declinati0nis tertiae videtur transisse, si legimus in sensem Aud0ll. 268.

T. Declinati III et V. Ν0mina in es cadentia tertia et quinta declinati0nis mod0 hanc m0d illam secuta esse manifestum est. Iam Africanis

non terrimotium.

64쪽

inscripti0nibus aetate priore formae velut genetivi debet bil III saec. . 2392. 7049. agnat 08, 237. plebi s) 11810 ea. 2379 et dativus levi 828, 14 III saec. simul leguntur. requie ablativus ccurrit in titul0 646, 13 ei reque 14 250 - . requiem 170 0 declinati0nis tertiae nullum repperieXemplum ). 43.

C. De generibus permutatis.

Cum de generum permutationibus, quae simul cum declinationibus permutatis factae sunt, iam iis para graphi egerim, quae sunt de heter00litis, restat ut cetera titul irum African0rum afferam Xempla, quae intra declinationem suam e anal0gia plerumque f0rmali aliud genus SSumpserunt. a Cum nominum in es Xeuntium alia generis masculini, alia feminini essent, sedes substantivum in titulis 2401 et 120 genere masculino fals usurpatum esse non Si mirum. b Plurima autem generis e0mmutationes inter masculina in us et neutra in se desinentia factae sunt, et neutra fere 0mnia haec in linguis Romanensibus, quae genere neutr0 Sub Stantivorum carent, in masculina transisse satis c0nstat. Quod qu0m0d fieri p0tuerit, Diei, p. 196 Xplieat accus eaSus singularis declinationis alterius generis masculini et neutrius in

-um terminatur e accusativo casu qui nominativum restituere voluit, utrum sumeret formam in us an in uni plane ignorabat.

Itaque Fortunatianus auct0 ille artis rhet0ricae suis temp0ribus Saec. V. R0manos vernacul0s neutra plurima genere masculino adhibuisse tradit '). legimus autem 1 masculina pro neutris

' Cf. editoris adnotati0nem posticius . . . nominativo pro ac Sativo p08it . . 9eneribusque permutatis est 1 osticium, id est ut explicunt glossue παραθυρα Sive posterules, ut Romae eo labente p19ellabatur.

65쪽

2. masculinam formam iuXta neutrum miserabilis orsu 5488. Tamen dubitari poteSt an corpus dicatur genere masculino ' an miserabilis, cum s debiliter efferretur, Scriptura inversa pro miserabile scriptum sit, velut leve ad femininum refertur in titul 9458 sit tibi terr leve q).corium perseelus 4508 202 δ' genere permutat pri0rem

scripturam Videtur SerVRSSe. 3. neutra pr masculinis

anni quod agnat 9, 123 lectio incerta). cantharum 6982 λη) nerviu Aud0ll. 28 a. 2884 6 289i 6 δ) titulutanta agnat 06, 3T ε). tumulum 1597 β).c Tartara pluralis, qui tota latinitate secundum Xemplum Graecum in usu erat, ocurrit 690 c. 19 525 b. d humus dicitur genere masculin 684 q).

66쪽

0 eo genere a Setiliis HS II pathi cor qui 10705 - , et linguis'0manensibus, utique Italiana, 08tulari a Meyer p. 98

affirmatur.

1 ulver neutrius generis substantivum e casibus bliquis ref 0rmatum apparet in titul0 2ii haec via tale pulse habet; nam etsi natis vocis tulem decidisse p0test et em syllaba substantivi Vulverem Synal00pha dempta esse, tamen generis permutati0nem subesse Verisimile est, qu0 linguae Romanenses neutrum pitivus vel pulver 0stulant ).

dule somnum Aud0ll. 289i 16. omnem remedium omnem flucterium, omnem tutamentum, omnem oleum Aud0ll. 250 a. per marem udoli. 250 a, quia vel m infirmam deiecisse vel m parag0gica uetae esse

li Ex accusativo numeri singularis pr0diisse patet 110minativum singularem neutrius enseris felicem in titul0 14683 185 quo bonum suus t um felicem ut enim una f0rma casus

nominativi trium generum munere fungebatur, ita etiam casus accusativus uno Xitu terminabatur felicem tum X accusativo felicem generis neutrius n0minativus felicem sumptus est. cceditqu0 huic 0rmationi favit anal0gia adiecti V0rum in us, umdesinentium, Hae accusativum Singularem generis masculini et neutrius et 110minativum neutrius generis in eandem terminati0nem niebant. De ceteris die tivis de linati0nis tertiae in /s, e desinentibus, quae nominativum et accusativum singularis numeri generis neutrius in em pro e terminant, cum plerumque cognoscin011 0ssit utrum m paragogicam assumpserint attr. 0rm. γ)an generis substantivi permutati subsit, id E. Disthlium

67쪽

59 CAPUt III.

Iam ad pauca adiectiv0rum c0mparati0ni proprietates tractanda transeamus. Formas autem Superlativas in isimus pro issimus Xeuntes, quae nihil sunt nisi Scripturae pr0prietates, hic afferre SuperSedeo.

I. De gradu comparati Vo. a Prim l0c affer c0mparativum adverbii sitis opef0rmatum flus gratus 2662 si , qui in litteris ab Enni tum p0ribus raro ccurrit ' et in linguas R0manenses nonnullas

transiit.b Magni autem m0menti est c0mparativi gradus forma fus6 ide0, qu0 lingua r0vincialis et Catalanica eandem

praebent 0rmam. At vero hoc unum Xemplum tituli 0stri idem esse ac linguarum R0 manenSium probari 011 90teSt. Neque autem pus e postea neque e post cum aliqua verisimilitudine p0test derivari ). Itaque, si reete Xaratum est pus in titul0, hanc f0rmam esse verum fundamentum v0cis Romanensis 110n negabimus. Sed quom0d 0rta sit, non ita liquet. Nam i litterae p0st 0 80nam in serm0ne Latin0 missae alterum non habeo exemplum cum autem flus minus Saepissime coniunctum ante numerum ad idem qu0d est ire significandum usurparetur, 1 0rsitan suspicemur vocis c0rpus ante ipsum accentUm, quam sortem pronomina et verba auxiliaria quae dicuntur Subierunt, correptum et minutum esse vel plus litteram l prim0 ante v00abulum a pi incipiens dissimilati0ne elisisse p0test, quam mihi c0niecturam C. Appel, pr0feSS0 illustrissimus, pr090Suit.

68쪽

0missa ει et o atque i et e permutati 0rtu St, cum plane iam reddat formam Italianum.

c0mpendium scripta esse patet ). 45. II De gradu Superint i V0. a Terminati superlativi, cum pri0ris syllabae v0calis inter i et u 0naret, umit scribebatur ut 0re antiqu0 in leurissume 21805 359 . optum -ue, i, o 319 - . 646,5 c . 4008. 128. 264. 10523. 16 325. 21358. Huma21 146 - . amantissumae 21295. indulgentissuma 1 840. inno centissum ue 218 15. amum 646, 7 c . piissumi -ae, o 21 265 2l8 15. 21840. proaeumis s-os Le Manc. II 6. IV 16. Saepissime etiam in nominibus pr0priis, antiquam servatameSSe Consentaneum est

paenultima at0na syncopa elisae

sequiorem aetatem non licet 0mparare cum intumus forma

antiqui0re ); sed lapsui quadratarii et illa f0rma et typim i 3892 tribuenda Sunt. c Accedunt duae f0rmae mirum in m0dum c0mpendiatae oloris imo 22631 270l5 . Fellaeim 12930, quae, si quidem Serm0niS, 110n Scripturae pr0prietates sunt, ita Xplicari possunt Felii, qu0 110men neu labente felis pr0nuntiabatur cf. 20,1), exemplum adiectiv0rum parisyllab0rum in is desinentium Seeutum, ut tristis tristissimus, ita 'felissimus gradu superlati v dicebatur:

69쪽

ae autem scriptura FeliXima e facilius servata est, quod ae seundem fere S0num reddebant. In 0rma gloris to primum altera elisa dubitati0nem mov0t an dissimilationem duarum o litterarum subesse opinemur Iterum dissimilati0ne syllabi a lo- risimo Q lor is issimo ortum esse 90test.

d pi t gradu superlati v in l0nge plurimis titulis Africanis dicitur piissimus 303 '' vel ussimus 10 '')y vel iisimit 1440. 213 14 vel pisimus 372l. 4540 21169. 21656 pientissimus, quae f0rma alibi pariter vigebat b,'' ecurrit

e Adiectiva in seus Xeuntia quamqvm 0mparatiV Vel superlativo gradu ex participiis 1 0rmat in scientior et in eientissimus terminari debent, ad anal0giam adiectiv0rum cum -dicens et volens comp0Sit0rum terminati0nes seentior et scentissimus assumpserunt. Unum autem Xstat Xemplum, quo ille

exitus traditur' . . . scientissim l . . . 223 - 2469 - 17 958 166 .

Coniugationum Latinarum videmus magnas permutati0nes oriri, quae e pertinent ut linguae Romanenses ali 0 0d090ΓS0nRS temp0ra, genera verb0rum signisseare c0gantur; nam syllabis ultimis atque at0nis plus minusve deletis per80nae 110niam ipso exitu satis Xprimebantur eadem de causa tempora permixta in n0vam rati0nem formari necesse erat, item genera dep0nentia in activa transibant. Ac ne ipsae quidem coniugati0num clasSe manere p0terant verba enim vel quantitate neglecta vel ass0ciati0nibus et formarum et significationum mutata alias declinationes Sequebantur.

70쪽

Q iste permutati0ne qu0m0d fieri coepta sint, iam serm0ne Latin aetatis sequioris statuere p0ssumus atque ita a contempl0mur, ut primo l000 de verborum stirpibus agamus, tum det0rminationibus, deinde de generibus, c0niugationum denique

classes permutata traetemuS.

A. De stirpium verborum commutationibus.

46. a de stirpibus temp0ris praesenti S.

quae in hiatu est, sermone aetatis sequi0ris ut semiv0calis si, )pronuntiaretur, facile inter se c0mmutata sunt α -io pro eo

abias se hibeas 12505 a. b. udoli. 228. yia Audoll. 270, 8 II saec. Dessau ibi. Ad primae personae indicativi se totius c0niunctivi praesentis analogiam formatur altera persona abis 2ii bis); itaque tempus praesens verbi habendi, praesertim cum e v0calis extremae syllabae 0rrepta a s0n i haud multum fuerit, sequi vid0tur declinati insem tertiam vel quartam ). - aliat Audoli. 22 R. ij -co pro o ) ferseeutis Aud0ll. 24 Dessau i55. fere,eat e Manc. II 8. γ -uo pro i in verbo saeuus Aud0ll. 303 quamquam verba in uo exeuntia aetate posteriore saepius formantur, mendum videtur esse in lamina mendis innumeris corrupta μ, cum neque aliis Xemplis neque linguis Romanensibus haec scriptura pr0betur neque p0st e cons0nam illo tempore assibilatam u scriptam esse verisimile sit.

Ita verba habere et abire maxime in tempore praesenti facile con-landuntur, quod ne fiat mono Probus IV p. 200,11 secundum declinationem tertiam formata est persona tertia numeri pluralis has uni, quae fundamentum si formarum Romanensium Meyer-Lublio I g 237