장음표시 사용
141쪽
ex justo matrimonio existebant , quibus spem haeredi,tatis intervertere patres noluerunt i quod exemplis plurium Imperatorum probat celeberrimus Heinec,
n. Io. Romani itidem talem coneubinatum demum admiserunt, qui contineret indiυiduam vitae consuetudinem ; adeoque cum foemina, quae cum uxor non esset, cum mare vivebat, & uxoris loco sina nuptiis in domo ejus erat q indeque in potestate viri constituta fuit. Nam in tali scemina , intuitu certitudinis par- Ius, eadem ratio obtinet, quae in uxore legitima i non enim ferendum est, eum, qui cum concubina assidue moratus est , nolle filium agnoscera quasi non suum f. Cum hac concubina igitur est matrimonium quidem,
sed illegitimum, & injustum quia stilicet solenni
tates veri matrimonii non adhibentur ); uxor vocatur gratuita , & sodalitiaria , coniugium cum ea est, sed inaequale : indeque inter concubinam , & uxorem nil nisi dignitatem intererat V.
Hinc in dubio quoque nuptiae praesumebantur , non concubinatus si quis cum honesta foemina consuetudinem habuit is, nisi aliud testato declaraverit I. Nam a sola animi destinatione x, a solo delectu , & amaritali affectione . dependebat , utrum concubina,
n. II. Vera igitur disserentia uxoris, & concubinae apud Romanos in eo consistebat, I. quod uxor fuerit socia omnium fortunarum mariti , materfamilias , &
princeps familiae, quae de dignitate, juribus, & bonis
142쪽
familiae participabat re concubina autem tantum ut Syris loco habebatur, nec socia fiebat omnium fortuna rum s indeque nec de dignitate, nec de juribus , nee o bonis familiat partiei pabat 4. Unde a. Isia in matrimonio, haec in consuetudine esse dicitur '. Hinc 3κxor plerumque ex paribus dignitate eligi solebat s neutina autem accipi vel talis. quae uxor per lege esse non potarat, vel quae vilioris conditionis erat f nam eum ea, quae honestae vitae fuit, non erat concubin
tus, nisi id publice testatum Bern . Ut uxor
fieret ἡ requirebantur certae solennitates e sarreatio vel coemtio ε ς cum e cubina sumetebat consuetudo, R ut eum ea in una domo viveretur
Effectu quoque 3. differebant ; Uxor enim cum
qua intercedit communio jurium sacrorum; & humanorum 4, sequebatur maritum ι quoad nomen m ἰ dignitatem ', & formam ες ea adulterii aecusari potuit iure mariti ρ; maritus donare ei inter vivos prohibebatut j p praesidi provinciae ex eadem provincia eligere uxorem non licuit, &e. r. Coneubina non partici pabat de dignitate maritis in eo enim differebat ab uxore se neque enim in matrimonio erant . sed in consuetudine φ. Hinc non sequebatur forum mariti, kd originis η; nee aecusari poterat adulterii a maritεν iure maritis, sed jure extranei v; donari ei inter vi
143쪽
i os potuit : & concubinam ex provincia habere licebat I. Liberi ex uxore nati Met pars familiae , in
eam agnascuntur ex voto parentum communi adeoque gaudent omnibus iuribus, &' privilegiis familiae; nomen, & insignia patris gerunt ; ac denique mortuo patre in omnia eius bona succedunt. Liberi ex Conca- bina nati agnaseuntur quidem familiae ; at nec dirat tale, nec juribus , nec privilegiis fami Ita utuntur eadeo ut Octavianus Caesari inter aliae objeceri ι, quod natum e Cleopatra fiIium appellari nomine Lo passus fuerit lia Atque hine tales liberi fine patre esse dicebantur, quod ex inscriptionibus probat Hei neeci rSane , liberi naturales non nisi per legitimationem , &arrogationem, ac oblationem curiae iura legitimorum,& liberorum acquisabant . . Ceterum , matri succede, ' bant , &. quidem trinalii iure cum legitimis α; & additur ratio, quia ex licita consuetudino procreantur: concubinatus enim per leges nomata assumpsit δ. n. I 2. Non ergo pro legitimo e cubitu haberi os, sunt, nec essectu juriis gaudent coniunctiones pmmi- AEuae , quae sum meretrice fiunt , quia tertitudo; illi prolis cessat .. Vid. 773. b. 3. CLXXIV. Nuptiae contrahuntur utrimque- eou-senyis I. Hi ne nuptias impedit error ire personae τ, ediror in virginitate sponsae taror i, lamna ebrietas'. Neque consentire videtur is, qui conditionem adjicit, quae cum ellentia matrimonii pugnat t. Qui vi , vel metu compulsus nuptias init, consentit quidem , sed
144쪽
De Iure Personarum. IO3 coactus , atque ideo ad se parationem agere potest m. Praeterea requiritui eo ensus patris : idque rationi naturali eonveniens esse , ait Juilinianus ' ; et enim
invito suus agnosceretur haeres : non vero requiritae consensus matris ε3. CLXX v. Contrahunt nuptias tu genere onmes hom nos ussim rarionis habestres, & qui eonsentire pos
sunt, adeoque & filii familias, & iemi 9 8 ; modo
pater, & dominus contentiant. n. r. Confrahuntur autem nuptiae F. tantum inter marem, & foeminam ', etsi alteruter sit hermaphrodi- ω ν . Exsuluntur igitur omnes e iunctiones eum eo
α. et Nuptiae a. licitae tantam sunt , si una cum uno iungitur. Nam polygamia cum pluribus viris repugnat rationi naturali i, turn quia certitudo prolis haberi non posset , tum quia propagati' generis humani impediretur per consulionem seminis. ride supra g. I S. n. I. Aliud obtinet in pol amia plurium foeminarum, ubi rationes ii Iae cessant d etsi Christianorum moribus eam prohiberi, omnes fateantur & apudi Romanns quo que prohibita fuerit NI. Supponitur autem , 3. contrahentes esse ad ma trimonium id- ος, id est eorpora invicem iungere posse. Hine non valent nuptiae eum eo, qui justam aetam
Inst i nupt. LV i. f. his qui nodi insanae L. 1, C De i est.
145쪽
tem non habet, v. g. cum impubere is . Tempum pubertatis iure naturae definitum non est : alii enim citius, alii tardius pubescunt ; Romani foeminas anno
IZ. mstres anno I . puberes declararunt. )Sed nee spadones, castrati, aliique , qui impotentia naturali laborant, nuptias conifahere possunt 3 , nisi debilitas cognita alteri fuerit, vel supervenerit. Viri 3 164. n. Z.. n. q. Denique, & q. nuptias contrahere non pos
sint qui sanguine vel innitate inter se junctisunt
Minime permittendum est matrimonium illiς, quos vel ipsa natura, vel hominum malitia potentia procrea di sobolem privavit : & impudicissimae sunt non modo Eunuchorum, sed & spadonum nuptiae , nisi occulta Mincerta sit mascuIi impotentia, sterilitasve sceminae, nec
omnis spes curationis evanuerit.
' Velitae & nefariae nuptiae sunt mter personas, quae vel affinitate, vel cognatione conjunguntur. Cognatio sive consanguinitas est vinculum personarum ex eodem stipite & languine descendentium. Affinitas est necessitudo per matrimonium contracta inter conjugem, & alterius conjugis cogna os . Duae sunt consanguinitatis lineae, recta oe obliqua seu collaterasis. Recta est ea, in qua at ter alterum genuit; eaque est vel ascendentium , in qua numerando a filio ascendimus ad patrem, aVum, pro vum , &e. vel descendentium , in qua descendimus a patre ad filium , nepotem , pronepotem &c. Obliqua est e rum qui a latere veniunt. In recta prohibentur nuptiae in innnitum. Prohibentur item in collaterali inter perisonas, quarum aliquae parentum loco sunt, respectu aliarum e ut non potest quis amitam, aut materteram, aut magnam amitam , & magnam materteram uxorem div.cere,. quia parentum loco habentur: Eadem ratione putruus fratris sui filiam, aut neptem, uxorem ducere non
146쪽
De Jure Personarunt. Impotest . In aliis personis, quae sunt in linea collaterastydistingui debet gradus seu distantia unius personae in alia' Diverso modo numerantur isti gradus I ure Civili, &Jure Canonico. In Iure Civili quot sunt generationes, torsum radus ; nam utrimque numerantur generationes, ascendendo ab una persona genita ad communem stipi- terri; & descendendo a communi stipite ad alteram per- innam genitam. In Iure Canonico numerantur tantum generationes ex una parte descendendo a comuni parente ad personam genitam, vel ascendendo a persona genita ad stipitem communem. Unde fratres & sorores secundum Ius Canonicum, quod ubique ea in re sequitur Ecclesia Catholica , sunt in primo gradu ; fratrum &sororum liberi in secundo &c. Jure itaque Civili consobrini, 1dest fratrum vel sororum liberi, utpote in quarto gradu, nuptias contrahere possunt. Sed Iure Canonico non tantum consobrini non possunt nuptias contrahere ; sed neque eotum filii & filiae: neque nepores & neptes: quia consobrinorum nepotes , & neptes sunt tantum in quarto gradu secundum J us Canonicum, quo qu dem Itire prohibentnr nuptiae in linea collaterali usque ad quartum gradum inclusiυe , id est incluso eo grada intra prohibitionem. Quod diximus de cognatione , id
etiam de amnitate constituendum . Verbi gratia si Titins Cajam duxerit, non potest ea mortua conjungi cum Caiae cognatis intra quartum gradum inclus e. Ubi notandum , etiamsi amnitas morte unius conjugum dissolvatur Jure Civili, ut constat paragr. Socrum 7. Inst. de nuptiis ', eam tamen remanere jure Canonico ; cui Itari
nihil addidit Tridentina Synodus, nisi quod assinitatem ,
quae ex fornicatione oritur , ad secundum dumtaxat gradum porrexit Sessi. 24. c. q. de reform matrimonii.
Est & alia species amnitatis inter Christianos , quae spiritualis dicitur ; qualis intercedit inter personam quae biptizavit, & eam quae baptizata est , illiusque parentes. Patcinus quoque & matrina , qui de sacro sonte personam susceperunt , contrahunt amnitatem spiritualem , non quidem inter se , sed cum persona suscepta , illiusque parentibus , quae amnitas matrimonium impedit .
147쪽
ςs Dissert. Proclem. Lib. III. Cap. IV.Sed VI.
duam vitae consuetudinem , ipsa ratio nos docet . Currienim liberi, qui nascuntur, sint vera portio corporis paterni, etiamsi mater cum pluribus rem habuerit, eoque pater ignoretur ex hac unitate varia iura, variaque ossicia inter parentes , & liberos oriuntur , quae invicem praestari necessario debent. Ita enim a patri debetur reverentia, etiam invito; b) filia cum patre; filius cum matre, frater eum sorore, &e. propter illam unitatem cat nis eoncumbere nec naturali ratione possunt; e) Liberi educari, id eli ad maturitatem produci, & ali a patre debent, &e. Omnia haec ossicia praestari non possunt si pater ignoratur ; uti
ignoratur si foemina torpore suo quaestum facit. n. I. Aecedit, quod Deus voluerit propagari. gen humanum. Omnia igitur uoIuntati divinae repugnant, quae propagationem impediunt. Certum autem est ,&experientia docet, nimio veneris usu, i. e. si foemina usum corpori sui promiscue concedit propaga tionem impediri. Atque in eo consistit verat ratio IM- perfaetationis r per confusionem enim seminis foetus
foetum quasi opprimit, adeoque procreationem sobolis impedit. n. a. Sed & ex natura sanctissimi Creatoris certissima ratione demonstratur, eum nonnisi per justas nuptias, i. e. per talem conJunctionem , quae fit ad individuam vitae consuetudinem ) per quas solas pater certus constituitur, propagationem generis humani fieri voluiise ; nisi asserere velimus, Deum incestus inter
parentes, & liberos, &e. permitisse, ac reliqua qu que ossicia omitti posse : quod necessario sequetur si
pater ignoratur, & certus non est . . n. 3. Usus quoque Omnium gentium comprobat, promiscuos concubitus apud eas non admitti s sed unumquemque sociam propagationis sibi assumere ad individuam vitae consuetudinem, i. e. ea lege , yt cum
ca a L, 3. si pars haer. ibique Budaeus.
148쪽
De Jure Personarum. 97 nemine alio consuetudinem habeat . Egregie hoc t santur ICti Romani : postquam enim conjunctionem maris, is feminae, procreationem sobolis, ejusque educationem, ex iure naturali, quod natura omnia animalia docuit, deduxere, addiderunt , quod nos matrimonium vocamus ε; id enim non eontrahitur nisi ad .isdisiduam vitae consuesudinem e. Hinc iam certum est, sceminam non posse usum corporis sui pluribus permittere, sed uni saltem. Idque extra dubium positum est si fidem uni dedit, qui eam sectam propagationis sibi elegit, & individuam
vitae consuetudinem cum ea contraxit, i. e. familiam
Equidem Dionysus Halicarnassensis allegat Iegislat res quosdam , qui exemplum a brutis sumentes , solu- ros, o communes concubitus maris eum Demina fecerint ; quia hoe modo humanam vitam ab amatoriis furoribus a se liberatam imputarent , quodque etesit iam mutuarum caedium causam e se judicarent: denique quod homines a multis aliis malis, qua oe prisatas domos, integras ciυitates propter mulieres sunt invadere ; a se ιiberari puse exi marent. At nullum talem legislat
rem nominat, nec sorte nominare poterit ι. . r. n. 3. Per hanc conjunctionem maris , & sceminae ad individuam vitae consuetudinem naturali jure F ΜILIA eonstituitur: i. e. scemina fit socia omnium fortunarum mariti, & communicantur eum ea omnia
iura sacra, & humanae liberi ex tali concubitu nati pars fiunt illius familiae, & post mortem patris combnuant familiam, id est in omnia eius jura succedunt, atque talis scemina uxor vocatur, mater familias, πα vide infra n. II. n. Aliquando tamen sese coniungentes inprimissi foemina est vilioris conditionis pacisci. invicem so-Sam.de Cocceii Intriad Graia G lent ,
149쪽
ρ8 D FProclem. XII. Lib. III. C. IV. Se T. VI.
lent, ne liberi ex conjugio nati de commodis familiae participent, nomen familiae geranx , in bonis succedant, &e. Hi enim liberi ex si certi sint , & in potestate patris constituti, non tamen iuribus familiae gaudent . Tale autem pactum jure n turae licitum est :nam finis matrimonii mὸnex , e*rtitudo nimir*m patris; ceterum cohabitantes de suis iuribus , & bonis
pro lubitu disponere , & ne scemina , aut liberi de iuribus, privilegiis, ac bonis familiae participent, pasisti possunt Neque liberis fit injuria , quia nihil a se ,
omnia a parentibus, & ex eorum voto habent , eo- sue, quod parentes ipsis destinant , contenti essς debent, neque a Darentibus ipsis praeter educationem albquid debetur
Concubinas habendi mos non seiuna aphd Romanos, verum etiam apud Hebra os ab antiquioribus usque temporibus obtinuer l, adeo Πx se uxorem simul , concin
Dinas eodem tempore haberς permissum esset verum observandum i quod mos hic non pro norma habendus est, quippe qui ruri naturali adversetur nam ea omnia, quae a primaeva Dei institutione discrepabant , in Iudaeis
olerara magis, quam approbata a Deo erant , testante hoc ipso Servatore, propter duritiem cordis eorum . Matth. XIX. 8. Habemus enim in Genesii 2. Relinquet homo patrem suum , di matrem Dona, Θ adhaerebit uxori suae , ct erunt duo in carne u i. Dicit duo, quae vox excindit Ium pluralitatem maritorum taminis , tym pluralitatem ει- minarum viris simultaneam . Idem confrin vit Christus in Matth. XIX 6. tropter hoc dimittet homo patrem O matrem, O asi rebit uxori su , oe erunt duo in carnesina. Itaque iam non fudit duo, sed una caro . Uηde Cop-cilium Tridentinum contra Lutheranos & Anabaptissas sic habet sess. 24. can. a. Si quis dixerit licere Christianis plures habere simul Mamrei hoc nullo lege divina esse prohibitum ,, anathema β.
Ex sacra historia.apparet , hune raucutinatum inter Patriarchas admodpm usi trium fuisse, & concubinas eorum
150쪽
rum non participes fuisse dignitatis semiliae . Hagus e rat ancilla 2 vptia; Sara eam marito suo in uxorem dedit ut susciperet ex ea liberos . Manebat haec ancilla sub imperio Sarae, & cum offenderet heram νhaec eam calligavit f. Ipse Deus sugientem revocavit . iussitque ut sub manu here se humiliaret t. Tandem vero ad preces initantes Sara & thssu Dei eiecta edomo eil . . Idem Abrahamus poli obitum Sarae nou. aliam uxorem duxit, sed concubinam Keturam . Sic jacob habuit concubinas Balam , & Zelpham ' . Eliphasae concubita suit Timnat i. Liberi ex his concubinis Data non succedetant liberis legitimig exstantibus. Abrahamus enim filiis concubinarum largitus est munera,' & separavit eos ab Isaaco filio sus ; idque de Ismaele , A liberis Κeturae ' diserte traditur in saera historia . Neque obstat, liberos ex concubina Bala , & Zelpha Jacobo ratos cum reliquis liberis aequo jure sucineessisse. Resp. iure adoptionis: nam ea lege ab uxore dabantur in coniugium marito, ut NB. ex illiς liberos susciperent ; & maritus consentiebat e adeoque ii tali reputabantur esse uxorum. . Inso , Hagarem quoque ea lege uxorem datam fui L. se Abrabamo . neque tamen filium successisse . Rei p. durum hoe ipsi Abrahamo visum fuit ; indeque noluit consentire in exhaeredationem , & jussu demum Dei eum succesIione privavit . . n. 9. Apud Romanos differentia uxorum, & eoncu-Mnarum maxime in usu fuit. Atque has tum plerumque libr iungere consuevere, vel ubi prohibitum fuit talem personans in uxorem ducere ς vel ubi liberi iam