장음표시 사용
251쪽
18o Ditis Pros m. XII. Lib. IV. Cay. II est. I.
ctus infert traditionem, & putat , se transferre post sessionem, dum eam vult dimittere . Ex dispositione , & voluntate igitur donatoris res donatario tradita, iature conducti, vel ulu sfructus recepta videtur. n. 26. Obitat q. quod jure Romano in societate uni versali dominium transferatur nudo pacto . Resp. notanter JCtus ait , traditionem factam videri, i. e. rem haberi pro tradita : id ergo meri iuris civilis est. BE ne autem lege civili id statutum est, ne. opus sitisin gulas res socio tradere. v. EI. Ob ut 3. promittentem tamen plus suo , adeoque aes alienum in honis habere : eum debere ex patrimonio; ac debitum hoc dici esse in bonis creditoris, & aes esus. Nam aliud est , rem deberi credi. tori; aliud, iem esse in ejus Dominio. Debitum, seu tes , quod a debitore ei debetur, omnino est in cred toris patrimonio, quia in patrimonio quoque sunt a. , Hiones personales ; at dominium non consequituri, ni si accedente traditione. n. 22. Effectus jure naturali insignes ex his principiis oriuntur. Nam I. si duobus res vendita est , i, prςsertur, cui res prius tradita est . 2. Emtor expellere conductorem potest post traditionem , non ante o. q. Res regulariter perit venditori , quamdiu tradita non est x . 4. Duo in solidum domini esse non possunt . , &c. CCLXIX. Causa dominii translativa quoque estisnatio, quς ex mera liberalitate, adeoque animo do nandi aliquid, in alium transfertur . Iure Romano talis donatio non valet I. inter coniuges , nec 2. ultra 3 . solidos . Exceptiones vide apud Lauterhachium Tit. de Donationibus. Eodem jure donatio revocari potest propter ingratitudinem, & . supervenientiam libω
252쪽
Da Iure Rerum . ., .. I8rSὶ res non traditur, sed saltem permittitur, pactum , noc donationis actionem saltem personalem produ-
De aequisitione dominii Jure νώ noli . f. CCLXX. JURE REI NOSTR E aequirimus
dominium I. per ventrem ι z. per altamonem ἰ λ. iure erust e, q. per alvei derelictionem, 3. iure insulae; 6. iure accessionis. g. CCLXXI. Iure ventris acquirimus. scetum tiamsi dissentiat Grotius . , confutatus a Parente . a& partum ancillae ς quia Rona ani servos pecudum loco habebant. Grotius id iuri naturali. non satis con gruere, ait ς, & juri gentium secundario id tribuit
j. CCLXXII. Ratio naturalis hujus aequisitionis est, ii quia semen ipsum factum est ventris, seu eo poris, cui commissum est ; adeoque partus naturali prorsus ratione vera pars , ac viscerum portio est . Unde omnino constat, semen totum esse in dominio eius, cuius est animal; nihilque eum ex alieno , sed unice ex suo ; scilicet ex suo animali ι euius pars est semen immissum , aequirere f. Sed & et: non inspiciendum est jus seminis, ex quo nascitur ; idque naturae quoque rationibus firmavit Parens Eandem autem rationem naturae q. in partu quoque ancillae obtinere, eertum est. Ancilla enim sub dominio est;
253쪽
Vita, eorpus, & actiones arciss ae alieno dominio subsupi h adeoque semen immissum in corpus anelliae fit pars illius corporis& jure totius ad dominum per
Idque g. adeo verum est, ut nec pretium laminis repeti possit. Semen enim separatum nec a stimati nem se a natura recipit, nec res patrimonii est , immo excrementi instar secernitur, nec inde dominio aliquid abest , . ' Λ ,
f. CCLXXIV. Alluiso quoque est modus aequirendi iuris Centium i quando nimirum , vi fluminis paulatim, & pedetentim , , t alterius territorio, vel alterius pr Go aliquid accedit in. r. Alluvio igitur L obtinet inter duo divosa re Hloria si nimirum vi fluminiis alterius territorio albquid ita decedit , & vicino territorio adiicitur. Ratio 'naturalis huius acquisitionis hse est e tum quia vicinus per rei naturam probare non potest, has , vel illas partieulas, quς alterius territorio accessere , antea suas fuisse, tum quia territoria vicina alium limitem priter flumen non habent; adeoque ubi flumen, ibi fines sunt territorii. n. a. Sed & ic. alluvio iure gentium obtinet 1ntre praedia privata, si nimirum unius pridio , vi fluminis , paulatim , & pedetentim aliquid adiicitur LNB. nec prster flumen sive publicum . sive. privatum ) alius limes inter vicinos constitutus est . Nam tunc quoque res statui naturi relicta, & ubi flumen, ibi limes est; qui quid igitur intra flumen contine tur, ad fines prςdii pertinet. Accedit, quod , uti ante dictum est, dominium particularum, quq accedunt, a vindicante probari non possit. .
Aliud ergo obtinet si certi limites vel mam ficti,
254쪽
vel cerea quantitate comprehensi sunt; tunc enim quid quid vi fluminis accedit , non vicinis prςdiis acquiri-
ur, sed vel populo, si populus sibi uiam riri , &
alvei reservavit; vel cuique occupanti , si populus res illas publicas iure gentium, seu communes: esse voluit; vel denique ei, cujus fines alluvione sunt mRtati. n. 3. Atque iuxta hςc naturς principia ICti Romani jura alluvionii explicant. Primo enim domir m'regentium per alluvionem acquiri, uno ore statuunt i . Deinde rationem quoque hujus acquisitionis dant , quia flumen publicum limes nar alis est agri e ubiacunque igitur flumen est, ibi aget meus terminatur; unde ager meus augetur, vel minuitur, prout flamen mutatur . Atque hoc est, quod JCti aiunt, flumia cens torum ossicio fungi. tu. q. Hoc adeo verum est, ut is, qui per alluvionem dominium acquirit, nee pretium restituere teneatur; cum enim sit incrementum latens, ubi de domi-- particularum , q accedunt , non constat , nemo est, qui dominium probare, & ius agendi docere possis . n. s.'Iure Romano quoque jus hoc alluvionis cessat 1. in agris ιimitatis: quando enim praediis vicinis cer ta agrim um. quantitas est assignaIa , adeoque eertus Ibmes constixutus est, nihil eorum. esse potest , quod immites hos excedit, si ergo ei fluminis publici aliquid ultra hos ii res adjicitur , id publico relictum est ν, adeoque cedit occupanti te quia nullias, id est in nullius patrimonio est l.
u. 6. E. Iure Romano alluvionis ius cessat in maia. Mare enim, e)usque littora, quatenus ad usum misis trient, natura sunt communia, 3. 3. Inse. Reridis. 2. I. E. eod. adeoque in nullius bonis, proprie.
255쪽
ate, & dominio, d. g. 3. L 32. β. contri emi. Etsi enim Romani imperium maris , & littorum oecupaarint e dominium tamen in singulos non distribuerunt, adeoque usum littorum communem, uti a natura fuit, esse voluerunt r. Atque hic ratio est , cur usus littorum omnibus vacet & Iure gentium maneat publia
Quicquid igitur accedit littoribus per alluvionem non potest acquiri pr diis vicinis s quia iure Romano prs dia mari vicina semper sunt limitata , utpote cum lit-4ora usui publico sint relicta . Vii igitur littora i pia nullius sunt in bonis: ita id , quod per alluvionem littoribus accedit, nullius erit, eoque cedit occupanti. Atque ex eadem ratione insula in mari nata iure Roamano nullius est , quia littora; & alveus marinus, cuius pars est insula, nullius sunt. Aliud igitur in mari obtinet , si pridia ad mare sita sint arci finia, id est in singulos distributa, uti in ΡΟ- inerania, ubi littora , eorumque proventus f Srranis G Er.estis eit literis investiturς continentur : ibi ergo quicquid accedit per alluvionem, accedit vicino prς.
n. 7. 3. Cessat quoque alluvio in lacubus , ρο δε gnis. Nam tota alluvionis ratio ibi deficit , quia flumen non est, adeoque vis fluminis cessat, eadem forma terre manet, & aqua saltem accrescit, ac decrescit . . n. 8. q. Cessat in fluviis privatis. Nam de solo sua mine publico asseritur, quoa flumen, non ager , constituat confinium. Ratio in aprico est ρ quia flumen publicum non est inter privatos distributum, sed ad usus publicos relictum ς adeoque privati nec finium re gandorum, si flumen intercedit, agere possunt. Unde
256쪽
. De Jure Rerum. 18sae sequitur, mutari fines mutato flumine ; quia ubi flumen est, ibi sunt fines.
iis y, qui apud Romanos inter singulos distribuebantur, & quorum usus non erat publicus , seu populi . Ibi igitur ager, non flumen, constituit confinium. si proinde per alluvionem sines illi miliantur , finium regundorum agi potest; quia ubi ager non vero flumen ) est, ibi sunt fines η . g. CCLXXIV. t Crusiae quoque dominium nobis
acquiritur jure rei nostra: : si nimirum alii praediovi fuminis avulsa, praedio nostro accedit , & ibi radices egit secus si non egit q, tunc enim dominus vindicat praevia restitutione damni , & cautione damni infecti . ; quia una iam cum terra nostra portiost, adeoque nostra facta est . Prior igitur dominus
eam vindicare non potest 4. . At is, cujus fundo crusta accedit, pretium refundere domino debet, ne locupletior sat ejus jactura . Leo Imperator optionem dedit priori domino utrum asportare, an derelinquere Velit . . Cessat haec acquisitio, uti in alluvione.
3. CCLXXVI. Jure rei nostrae dominium quoque alvei derelicii acquirimus, si non paulatim , sed uno impetu derelictus est. Hic alveus igitur cedit vicinis praediis iure gentium 1 , s nimirum agri sunt arctfinii ;non si limitati. n. I. Cum enim I Cti Romani, si agri sunt artifinii, supponant , ripam S, & alveum . fluminis pu
257쪽
litici inter singulos distributos , eoque in proprietate privatorum esse; necellario sequitur , alveum derelictum cedere vicinis, tanquam dominis illi ut fundi. Sane, usus proprietatis saltem ideo cessat, quia alveus flumine tegitur; ius ergo dominii non 4n m petuum sublatum est, ted saltem , quamdiu flumine
n. a. Atque hinc est, quod I. ripae, & alvei, publici tantum iuris sint, quatenus ad usum fluminis publici pertinent ii reliqui enim usas ad eos pertinent , quibus ripς , & alvei assignati sunt. Unde illi soli arbores in ripis plantare Α, & aedificium ibi ponere possunt, dummodo usus publicus non impedi tur te sed & ab alio positum eis cedit M. Atque hse quoque ratio est , cur insulae in flumine publieo nati
n. Hinc a. est, quod cessante flumine , cessat autem attreo derelicto adeoque cessante usu populi , ius pristinum dominis restituatur. Alveus igitur iam desinit esse publicus & quia populus non amplius
utitur, plenus usus alvei derelicti redit ad eos, quo rum solum est 3 : indeque domini vicinorum praediorum recuperant usum, qui antea eorum fuit n. 4. Illustratur res exemplo viaru' publicarum , quae pariter sunt pars agrorum vicinorum , unde de promtae sunt r. Via igitur, quamdiu populus ea utiatur, publica est, quoad usus poblicos ii at quoad nses privatos, est, & manet privatorum ε . Hinc ees sanie uis publico via illa reuiluitur dominis; cessat enim impedimentum.
258쪽
n. 3. Recte igitur 3. ius Romanum statuit, ripam, alveum in agris areifiniis ratione proprietatis esse rivatorum η , etsi usus sit publicus . Recte statuopt
Cii Romani, cessapte usu publico, id est eessante flumine, usam redire ad eum, cujus ante fuit V, ademque dividi inter utriusque ripae postellares η, vel rest, tui ei, ad quem alveus derelictus antea pertinuit 1.
n. 6. Neque obstat, quod ripae , & alvei fluminis publici dicantur publici, uti flumen α i quia impossibile est, ut alveus fluminia publici non sit publicus . Resp. fiant publici quamdiu flumen ibi est,& populus flumine pii tur sed cessante usu populi, adeoque cessante
impedimento, alveus restituitur iis, quorum in proprietate fuit adeoque vicinis . optime Celius. Si in ripa si minis , quae secundum agrum meum sit, arbor nata j, mea es, M. quia solum ipsum meum privarum es ;σ ideo, cum exsceatus esset alveus , proximorum fit, M. quia jam populus eo non utitur. - Et Pomponius e Sieati hie fundus. eum alvius fluminis factus esset , fuisset publieas ; ita nune priuatus ejus esse debet, cujus fuit . n. 7. Hinc iam ratio constat, cur haec acquisitio naturaliter locum habere non possit, I . in agris simitatis ε; ibi enim ripae, & alvei non sunt portiones privatoru' praediorum, nec inter sngulos distributi , adeoque populus noluit eos esse in proprietate singulorum. Vicini igitur inullum ius in alveum dereli m abent, sed is cedit occupanti f, uti omnes res, qua-
259쪽
ram proprietas nullius , i. e. in singulos dii tributi
non est n. 8. Cessat quoque haec acquisitio a. n mari: cum
enim littora a populo Romanq non sint distributa in singulos, sed reservata ad usus communes hominum , facile constat, alveum maris eiusdem esse iuris , indeque non acquiri vicinis praediis, sed esse nullius: uti littora maris, quae pars sunt alvei x n. s. Cessat a. in lacubiles, & jiaguis, nec non ti-υiis priυatis. Nam ibi proprietas , & usus alvei ad privatos pertinet : impedimentum , quod in flumine publico obstabat, nimirum, usus populi , hic ce fiat; adeoque si exarestit, proprietas manet ejus, cuius an
n. Io. Atque ex his iam facile deciditur quaestio, an per aliuυionem, vel alaei desertiouem , imperii terminus mutetur Grotius . id affirmat in agris limitatis , negat in ocisviis imperia autem In dubio arei finia censeri, ait ἐ. Parens nec in an uiis mutari imperii terminum , sed in . medietate alvei terminum imperii subsistera , etiam mutato cursu fluminis.
Equidem si in ipso flumine certi limites imperii manu facti, & passo constituti, i. e. agri utriusque imperis limitati sunt, negari nequit, terminum imperii , neque allusione, neque alvei derelictione mutari , sed limitem statutum. semper , & perpetuo subsissere. At si tales limites signati desseiunt, & solum flumen territoria dirimit, i. e. si agri utriusque smperii sunt
arci finii; certum naturali quoque ratione est , terminum imperii neque per alluvionem , neque per alvei derelictionem mutari. Non per alluυionem, quia non agri terminum constituunt, sed flumen: ubicunque igitur numen est , ibi territoria terminantur; unde imperia Vel augentur ,
260쪽
r θ Jure Rerum . vel minuuntur, prout flumen mutatur β. Adeoque &in imperiis verum est, flumina censitorum officio fungi i. Nec per alυei derelictionemr etsi enim flumen pro termino amplius haberi non possit , utpote quod esse desiit , alveus tamen , qui pars est illius fluminis , terminus manebit. ' γUnde simul constat, medietatem fluminis non polle pro limite haberi, sed totum flumen, eoque deficiente totum alveum. Et uti flumen pro indiviso lancommune, ita & alveus pro indiviso communem terminum constituit. Aliquando vero per pacta medietas suminis pro termino poni solet. Caeterum , etsi hic alveus derelictus sub eommuni imperio sit, non tamen ideo in singulorurn venit proprietatem , sed hactenus manet nullius , adeoque cedit occupanti : i e. dominium acquiritur eis , qui primi alveum illum occupant , salvis, caeterum, utriusque imperii finibus . n. II. Notandum autem est , alveum non derelinqui si vicinus ager vel a fluvio , vel a mari innndatur m , nam hoc casu nec possessio, nec dominium tol
INota Edιtoris . Immo utraque lege contrarium statui videtur. Prioris βιt. L. I. paratr. i . A. P. vertra haec sunt: Labeo, ct Nerva sitius responderun , desinere me possidera eum toeum , quem fumen , aut mare occupaverit: nec nisi ex Gothoimia notis h apertum est, id saltem intelligendum este de inundatione diuturna, non fi ad paucos dies, aut ex consuetudine id fiat , uti in AEgypto, Posterior locus scit. Lib. ii. 'ragr. 3. Reb. aut . iud. sic habet e flpropter naturam rei, veluta si praedιum inuisatum sit, nongis posueri, recte dicitur, non esse quod possideatur: ubi Otho fredus in notas. itidem addit: immo male, id enιm ros omm . Cae herum, verba supra in textu A allegata Ron