장음표시 사용
281쪽
Hoc jus naturae per legem Voconiam sublatum , &filiae ab haereditate parentum exelusae fuere, quia Romani familiae, es usque conservationi, consulere volue runt F. Atque hinc nepotes ex filiis natis exclud hant nepotes ex filiabus natos e. At filiae a Iustiniano pristino juri restituis sunt; & novo iure filiae, ac nepotes cum filiis aequali iure succedunt. - n. I. Liberorum nomine etiam veniunt infantes , o furiosi a : immo & posthumi, si nascuntur . . n. 2. Num ex concubina nati succedunt Equidem supra diximus, tale coniugium naturali iure valere,& differentiam inter uxorem , & concubinam , esse mere civilem . At quia per concubinam talis persona intelligitur, quae ea lege viro se jungit, ne jura familiae ipsi', ejusque liberis communia sint , certum est, liberos non succedere , non quia natura, sed quia pactum obstat e . Num spurii succedunt β Negatur ritum quia pater ibi certus non est, adeoque de familia , quam continuare deberet , non constat : tum quia votum patris cessat, qui non animo familiam constituendi , sed libidinis explendς, cum meretrice concumbit. At matri succedunt sque , ac liberi legitimi ; mater enim
semper certa est 4. n. q. Denique certum est, nepotes quoque liberorum nomine contineri, adeoque sute edere . Hi enim subeunt in locum parentum , eorumque personam repraesen
tant. Sane, pater omne ius suum, quod in familia est; adeoque & spem.succedendi, transmittit ad suos h redes , qui proinde non proprio, sed patris iure succedunt, i. e. in stirpes φ. Atque hoc jus repraesentan
282쪽
De Jure Reνum. et di , etiam ultra fratrum filios naturali jure procedit; sed legibus id saltem ad fratrum liberos restrictum est. n. s. Quaeritur, an ne tes patri succedant si avus superest Z Jure natare negatur , quia recasuri sunt in potestatem avi , in qua ipse patet suit, ejusque familii . . n. 6. Denique quaerituri, an liberi . Desedentes patri,
conferre teneantur 44, qua a paιre defuncto acceperunt 'Equidem accepta , & impensa,)quae ad edueationem pertjnent, conferre liberi noti tenemur . nisi pater aliud disposuerit quia sub ossicio patris continentur ἔreliqugi autem conterre tenentur: uti sumtus Docto. rates ἰ pecuniam pro obtinendo beneficio e lesiastieo, vel officio seculari erogatam f ι dotem &citis, nisi probetur, patrem animo donandi erogasse. 3. CCLXXXIV. Praeter hane sue cellionem nulla alia successo naturalis datur. Liberi ergo non sacedunt Μ TRI, tum quia uxor quicquid ha et , acquirit marito, indeque nihil est, in quod liberi s cedere possint : tum quia liberi non sunt in domo,& familia matris, adeoque liberi familiam matris non continuant. Atque hinc apparet ratio, cur jure Rin mano liberi non opus habeant consensu matris, si nu.ptia contrahunt; quia ei invitae non obit uni suo haeredes; secus, ac in patre ἡ Hid. g. I 36. n I tute ntiquo Romano liberos exclusos fuisse a sue cessione matris β, eertum est ; adeo uti nee Praetor luilaris dederit bonorum possessionem unde liberi, ut pote quae tantum suis haeredibus dabatur i: & liberis demum cautum fuit per κωm Orphitianum , per quod liberi promiscue vocabantur. ad successionem ma
283쪽
tris; immo praeserebamur agnatis, & consanguineumatris, Quomodo hoe ipsum SCtum Varie mutatum, eandem a Iustiniano constitutum sit , ut liberi patri, matrique eodem jure succedan , docet celeberrimus Heinuccius I.
g. CCLXXU. In ASCENDENTIBUS tota ratio successionis eessat, tum quia liberi nihil habent, iaquod succedi possit, utpote eum vivi Omnia acquirant patri adeo ut dos quoque , quam nurus filio eon. siluit , patri acquiratur nam pater sustinebat onera matrimonii a filio contracti ,' quod onus demum post mortem patris ad filios revertebatur ' o tum qui ascendentes non sunt in iamilia liberorum, nee eam continuant post eorum mortem i rum quia deficit hincommunemillud votum , quo parentes liberos ad sec- cessionem vocant. Diximus enim, ea Intentione ma trimonium contrahere parentes, ut liberos procreent , quibus sua relinquant. Quae ratio cessat in liberis M. functis. Hinc Papinianus ait , ιiberas natura simul, & is voto eommuni parentum, succedere , parentes vers fabiem ex rationa miseraitionis P. Et alibi θ: parentibus deberi hareditatem, uti debetur liberis propter istunt parirentam, o naturalem erga liberos charitatem y turrita pamen moualitatis ordine uon minus parentibus, quam Iiἷeris pie relinqui. e n. I. Iure Romano antiquo PATER nee liberis emancipatis , nec in peculiis postea introductis , sue cedebat; sed priori easu jure patronatus, posteriori ea su a Praetore per bonorum Possessionem demum vo i
284쪽
catus est ad successionem νοῦ certissimo iudicio , pa Irem nec iure naturali, nec veteri iure Romano , liberis, etiam in bonis, quae proprio iure ipsas competebant, successisse , 8c demum ex ratione commiserationis ad mi flos fuisse .
, CCLXXXVI. De MATRE res minus dubii
habet jure naturae r non enim υiυo marito liberis succedit, quia pater jure patriae potestatis omnia bona filii sibi uindicabat; nec mortuo marito, quia mater non est in familia liberorum, nec eam continuat , &ratio voti aeque , ae in patre , hic cessat . n. r. Jure veteri Romano itidem certum est, matrem liberis non successisse, eum nec pater.ad liber rum successionem vocaretur . Sane, nee legibus XII tabb. nec iure civili mater succedebat ii, sed Praetor demum matres ad liberorum successionem vocavit edi
Eto, unde cognati V, id est post omnes agnatos, & legitimos . n. 2. Ceterum , per SCtum Tertyllianum ea utum fuit, ut mater non avia ingenua trium, libertina quatuor liberorum jus habens, ad bona liberorum admitteretur, licet ea in potestate parentis esset Atei praeserebantur defunctorum liberorum descendentesiastendentes paterni, ac fratres , etiam adoptivi, non
Tandem Iustinianuq matrem ante omnes fratres vO
ca Rit., . At id non ex ratione naturali , sed ex sola miseratione iure Romano statutum esse, vidimus.
285쪽
pessionem nepotum vocabatur Iustinianus auteneam post matrem ad successionem admisit a.
f. CCLXXXVII. COLLATERALES iure natu.
rete invicem non succedunt , quia tota ratio successimnis in eis cessat . . Collaterales enim non continuant
familiam eoli Rralium, sed primi constituentis. Unde& votum, quod causa' das successioni liberorum, In
collateralibus delicit. 'Neque allegari potest , collaterales eontineri sub corpore familiae, quod communi iure universae cognati nis continetur , quia omnes uni potestati subjecti fuere, & ex eadem domo prodierunt e. Nam iura, qu ex ramore familiae, quod rommAni iure eosnaclonis eo rinetur , oriuntur. diversa sunt ab illis, quae sequum tur ex eorpore familia , quae proprio jure continetur. In solo post/riori corpore jus succedendi necessario se , quitur ; tvm quia liberi sunt portio immediata corporis paIerni , tum quia sunt in domo, familia ; adeci-gae in potestate patris; tum quia ejus voto familiani continuant, id ei succedunt. . omnes hi rationes cessant in priori eorpore familiae. Collaterales nee sunt immediate portiones corporis 4efuncti; nee in defuncti eo ali domo, aut familia fuere, adeoque e3m non continuant; nec denique votum defuncti est, ut fratres, Thii &c. succedant, utpote quod votum tantum in patre obtinet, qui is eo uxorem ducit, ut ex ea suos haeredes procreet. Jure Romano succedendi jus etiam ad illud corpus familiae, quod communi agnationis iure continetur, extensum est . Nam agnati legibus XII. tabularum, o gnati autem per bonorum possessionem a yrstore , &
286쪽
De Iure Rerum. 2Is postea , iuxta ordinem gradus, a Justiniano admissi
Extincto hoe eorpore, adeoque deficientibus familii membris, ratione naturali haereditas fit nullius, ceditque occupanti. At oti imperatores omnia adespota sibi, ita & hodie Status Imperii tales haereditates fisco suo addixere δ. n. 6. Qui cum ascendentibus , descendentibus , &M collateralibus, ex eonstitutione Iustiniani in laeeeL 1ione concurram, ex eompendiis iuris apparet.
n 7. Quid igitur de successione CONJUGUM di
cendum elist Resp. Nec ea iure naturali obtinet. -- ritus enim non succedit uxori , quia acquirit omnia bona uxoris tanquam caput familiae , in quam uxor suo consensu transit: adeoque mortua uxore nihil s perest, in quod succedi pol sit. Nec uxor succedit marito, quia est socia omnium bonorum: adeoque poli mortem mariti occupat dimidiam bonorum, non tanquam haeres, sed tanquam socia; finita enim societate alter socius ad divisionenti agere potest. Hinc Paulus postquam allegasset quorundam sententiam exillimantium, uxorem surtum facere non posse; rationem allegat , quia societas vita quodammodo dominam eam faciat . . Atque hare ratio est, cur apud plures gentes, hodieque communio bonorum inter conjuges obtineat f. Legibus XII. tabularum uxor filiae loeo erat quoad successionem , & tanquam sua succedebat , adeoque
cum liberis concurrebat κ . . 'Postea Praetor edicto unde vis, re uxor, constituit,
287쪽
ut deficientibus agnatis, & cogoatis , vir uxori mi. statae, & uxor viro intestato, succederet . . Exemplum ex Valerio Maximo adducit Heineecius g. CCLXXXVIII. Admitti ergo non potest Q. sententia eorum, qui jure naturae nullam fuisse suecessionem , nec liberorum, statuunt , & hos demum iure surrogationis in locum iuris occupandi ad stecessionem
Vocari, existimant st . Nee a. opinio eorum , qui successiones inter ascen dentes , oe descendentes , ex necessitare; alendi, inter collaterales autem ex coniectura voluntatis deducunt, .
f. CCLXXXIX. Haereditas igitur est successio is
uniuersum jus defuncti m. i t e
Causa successionis haereditariae est ius naturae, quod , uti vidimus, liberis in familia constitutis hyreditatem
Haereditas igitur desertur solis liberis, quia illi seli
continuant familiam , eamque inter se dividunt. CCXC. Objetium haereditatis sunt omnia iura se uuae patris suere , adeoque non tacitum iura in re ψsed & obligationes, tam activs , quam pasimVae, quae ossibus patris inhaeserunt. Unde haereditas complexus dieitur omnium iurium ; & actio , quae inde datur, est uni ye alis , & mixta *. CCXCI. Edemis haereditatis est, ut T. haeres succedat in omne ius defuncti, nu Libri enim contiis nuant familiam patris adeoque omnia iura familiae in liberos transferuntur. Atque haec ratio est, cur hae res eum defuncto habeatur pro una persona '; cur obligetur creditoribus defuncti ex omnibus causis ,iqui-
288쪽
bης defunctus obligabatur cur iure Romano legatariis teneatur ε ; denique tur confundantur obligati nes inter desunctum , & haeredema. Ut defendere jus haereditarium possit eontra omnes , qui ius illud turbant. Hinc ei datur petitio h reditatis j, quae est amo universalis nam omnia tuoxa defuncti tam realia, quam personalia , ea petuntur mixta , quia non tantum dominium vindieat haeres , sed & personales praestationes periequitur nimirum ,
lausam, aceessiones , id , quod interest, dolum , eulpam , &c. ad haereditatem , id est uniωὸstatem iurium , vel ejus parrem , vindicandam ab eo , ovi pro
haerede , vis pro posesore possidet .
2 Praeterea haeredi plures actiones singulares dantu rnimirum a aftio familiae errifcundae v, contra cohaeredes ad commune jus haereditarium dividendum , &ad fructus, & impensas restituendas V; unde haec actio mixta dicitur . b rei vindieatio, contra eos, qui rem haereditariam possident: e) actiones personales , contra debitores deiuncti. 4 -υι. CCXCII. Cum igitur haeres ipse in re in omne ius defuncti succedat , necessario sequitur, eonfundi bona defuncti, & haeredis, & iam unum fieri patrimonium haeredis: adeo ut creditores desuncti inei piant esse creditores haeredis, qui proinde ex patrimo nio suo iam eonfusio. & stis, & defuncti ereditoribus aequaliter tenetur. g. 29 I. ι Cum vero per hanc confusonem praeiudicium fieri
289쪽
separatio haec incognita erat aequitatem naturalem
secutus , CREDITORIBUS DEFUNCTI benefeium
separationis dedit 1; ne in arbitrio haeredis sit, adeundo haereditatem onerosam , suos defraudare creditorex α. Atque vi hujus beneficii petere possunt, ut bona desuncti a bonis haeredis separentur, ne haeredis creditores aliquid ex desuncti bonis accipere possint; nisi illis prius fatisfactum sit β. l ini n. I. Uera ratio naturalis hale est quod ereditori-ιbus desuncti debeatur ex huius patrimonio ; h uam alienum cum patrimonio defuncti transit in haeredem c neque enim hereditas intelligitur, nisi deducto aere. alieno ): adeoque propitio iure petere possunt ereditores, ut antequam confundantur patrimonia, ex patrimonio defuncti aes alienum solvatur. Irata .' n. . Hinc iam patet ratio, eur HJEREDES CREQDITORES separationem petere non possint. Etsi enim his quoque ex patrimonio haeredis debeatur, t men id non excludit facultatem haeredis de rebus patrimonii , quoad vivit , dispossendi , adeoque vel a gendi, vel minuendi patrimonium. Sane , etiam jure Praetorio haeres inopem hς reditatem adeundo :suis creditoribus praejudicium facere potest .; sibi enim imputare debent, quod cum tali contraxerint in. 3. Differt autem ius naturae a jure Praetorio quoad materiam separationis, I. quod iure naturae hoc beneficium locum habeat in sola successione libero rum, quia eo iure aliae successione. nec ab intestato , nec ex testamento cognitae sunt; at iure Praetorio in omni successione id obtinete a. quod iure naturae in infinitum separatio illa peti possit,' jure Praetorio autem tantum intra quinquennium 4.
290쪽
De Iure Rerum . r. Istu. 6. Desinit hoc beneficium separationis, etiam lar te naturae, I. si creditores de iuncti fidem haeredis se. uti sunt eo a. si bona jta mixta sunt , ut separari nulla ratione possint ; s pro parte mixta sunt , pro parte saltem reparatio peti potest f. Petita semel separatione , redire ad haeredis bona creditores defuncti non possunt a. . , ' i
Ubi d/monstratuν, Testimento non acruiri dominium
g. CCXCIII. ICti Romani duplicem statuunt sue sessionem in haereditate , seu familia desuncti ; aliam
ab intestato, aliam ex testamento. Priorem esse mo
dum acquirendi dominii paturalem , vidimus; de ρ seriori jam quatilio est. Praeiudicialis autem quaestio est, an testamenta fine
ex jure' naturali P Equidem Crotius definit testamen. tum , quod sit alienario in moνιis mentum ante eam revocabilis , retento interim iure possidendi, ae frum di . . Atque ideo Dbsantiam ejus cognatam dominia is , ait, o eo dato iuris naturalis 3. . Quam definitionem plenius refutavit B. Parens χ pdi nos quoque Commentario ad Grotium refutabi-
. Interim recentiores Po iores hane Grotii doctri nam secuti uno sere ore statuunt , restamenta quoad originem esse juris sentium, quoad formam vero iuris civilis . . : f. CCXCIV.