장음표시 사용
261쪽
ri, aut stamine occupatum sit, possidere non desinimus De proprietate id asserit Iavolenus, his verbis: st eum um frustum horti haberem, Issumen hortum occv vii ; deindei ab eo recesit, ius quoque Uufructus res
tutum eisse , Labeoni videtur ; quia ia solum perpetua ejusdem iuris mansiiset . . Ita id verum puto, si flumen INUNDATIONE hortum occupoit
Aliud autem est sit novus alveus constituitur . idque Iavolenus p in terminis tradit; ita enim pergite
Nisi s ALVEO MUTATO inda manare coepit
amitti usumfructum misimo, M. cum is locus alvei publicus esse coeperit ei neque in priuinum satum resilui pose r. - Neque obstat, quod Pomponius asserat , per smplicem inundationem fluminis , vel maris , usumfructum , immo ipsam proprietatem amitti t. ac ne piscando quidem retineri Resp. Pomponium talem
intelligere inundationem , quae noυum alveum facite nam hoc selo casu asseritur, proprietatem, usumfructum, & possessionem interire, ac tolli Quod vel
ex eo confirmatur, quia Iuris Consultus huic inundationi opponit casum, ubi eodem impetu discesit a a, quo venit ; atque hoc casu oe proprietatem o usum fructum restitui, ait At verum id. tantum est ,
quando novus alisus factus non est, adeoque aqua ei tra eonstitutionem novi alaei venit& recedit: 11 enim alveus
mi L. 3. Paragr. i . sed ex L. 3o. para r. 3. A P. depromta sunt, mutato Per errorem uos, quod omnes. vii s consulere Potuit, editiones habent. in non: ibi: mari,
262쪽
De Jure Rerum. .ataeus ucamus factus est , recedente postea aqua , nee proprietas , oec usustuctus in pristinum statum rest,
. Atque id ex analogia juris necessario sequitur. Nam
per inundationem non mutatur serma territorii , aut
speetes landi quia, uti ratio haec a Iuris Consulto v allegatur ; solum perpetuo ejusdem iuris manser. At alveo mutato species landi mutatur, adeoque jus do- inini perit; & locus alvei publicus esse coepit . Hinc notanter uet Uufructus legatus , si fuerit inundatus, M. ut Ragnum iam si, aut palus , estingui dicitur ν. quia solum mutatur n: & e cqntrario; signi u-
fuctu legato , si exsiccuerit ager factus sit , NB. re
i q. CCLXXVI. Jure rei nostrae porro aequirimus insulas in flumine publico natas , iuxta latitudinem praediorum nostrorum ; . si agri sunt arcisinii , non ssunt limitati : idque ex doctrina pauli β. Gait e, UNpiavi & Imperatoris . certum est ,
- .in. I. Ad illust ationem huius sententiae repetendum est ι quod supra diximus, alveum , & ripas fluminum publicorum esse patiem agrorum vicinorum; ea autem ideo publici iuris fieri , i. e usum earum ideo cominu nem esse; quia a flumine publico occupantur. Unde duo sequuntur: ι. usus privatos; etiam in ripa, &alveo fluminis publici, possessori agri salvos esse f: a. cessante usu populἱ flumen desinere qsse publicum. u. a. His positis necessario seqaitur; insulam cede edominis vicinorum praediorum ,' si agri sunt arcisen; quia uti alveus, ita & in siilat Mnt pars illorum prae
263쪽
diorum. Atque haec ratio est, cur possessor aedificare minsula post iit S; ea enim non habetur pro loco publi
n. R. Acriter contrariam sententiam defendit Labeor, aliique, qui ripas, & alveum inter res publicas r ferunt Α, adeoque & insulam in flumine publico natam publicam elis, supponunt ; nam ita argumentatur Labeo: Si id, quod in pnblico natum, aut inaedificatum es, publicum es , ivola quoque , tu flumiue publioo nata est, publica esse debet . Quo collimare videtur, quod Ulpianus ait ' : impossibile esse, ut alveus fluminis publici adeoque & insula alveo cohaerens ) non sis publicus. Resp. Loquuntur hi JCtide agris limitatis, in quibus insula non cedit vicinis, sed publica est, eoque cedit occupanti φ. Nam in astis are niis, ubi solum flumen limitem constituit, naturali ratione certum est , alveum ex vicinis agris constare , & partem agri illius esse ; quae pars ideo saltem exemta est usui vicinorum, quia flumine, qua populus utitur , tegitur: cessante ουrgo impedimento , pars illa cum toto redintegratur. Adeoque in his agris potior est ratio Pauli; quam etiam Imperator appro. bavit p. n. q. Cessat ergo haec acquisitio infulae ri in agris it mitatis ' ; cum enim ripae, & alvei fluminis, extra limites constituti , & publico relicti sint r , certum est, insulas in flumine publico natas publicas, i. e. inter snguiss cives distributas non esse, indeque cedere
occupanti d a. in mari', cum enim alUeus marinus,
ct littora maris , sint publica iure Gentium , adeoque
264쪽
De Iure Rerum . I93 non singulorum propria, certum est , Vicinos, quibugnullum ius in littora competit , sibi nihil in hae insula jure agri sui arrogare potis , sed eam cedere occupanti , tamquam rem nullius i.
Neque obfiat dyctrina Celsi qui littora, & mare, populi Romani esse tradit; adeoque & insulae in
mari natae ejus esse videntur. Resp. sunt populi quoad imperium V, non quoad proprietatem ν: nam qu ad hanc & alveus maris , & littora maris, sunt nullius; adeoque eodem jure & insulae, quae sunt pars alvei./ 3. In lacubus, m Raguis I, quia proprietas horum locorum privata est; adeoque insula ibi nascitur, ea prioris domini manet. . In fluυiis privatis, ex eadem ratione; uti eniri fluvius tu privatorum proprietate est, ita & insulae in fluvio illo natae Unde etiam finium regundorum actio in flumine privato obtinet q. 3. In infula ex υirgultis nata , quae natat , & alveo non cohaeret; haec enim accessio fluminis publici, eoque publica est indeque cedit occupanti . f. CCLXXVII. Denique jure rei nostrae dominium quoque acquirimus per Accessionem ς: quando , nimi-Tum , rei nostrae principali pars quaedam accedit minus principalis; accessorium enim sequitur principale d. n. I. Ratio naturalis huius acquisitionis in eo consistit , quod per huiusmodi accessionem prior Decies Sam.de Cocceir Inu.ad Groti N quam,
265쪽
1ς4 Diff.Proclem. XII.Lib.IV.Cap.III. Ses.II. . t nnamdiu pars aligni corporis est extincta videatur
e nunc tanquam pars sequatur sus totius. Reser-
Eo principalis per praev3lentiam trahit rem alienam 1 i. e. pars minus principalis accessionis loco cedit principaliori g . Is igitur , cuius rei alia accedit , efficitur dominus totius id est tota ejus est , sutus antea u. a. Ut autem h*c acquisitio locum habeat , duci Tequiruntur: I. ut accessio pars fiat rei alienae s &quidem a. rei praevalentioris- δε . . . . Aliud igitur obtinet I. u res, quae accedit ; non litvera pars rei alienae uti si corpus ex distantibus eo poribus constat, non ex eohaerentibus; & eonnexis , tune enim singulae partes suam retinent speciem Nines gregi alienae aries meus mixtus est, is non cedit gregi iure accessionis k; neque stercus alienum meo stlo illatum cedit solo - - . se, . Aliud quoque obtinet a. si res aecedit alienae rei , quae non est praevalentior: uti si duae res di versorum dominorum , quarum neutro alteri aceεssioni est, ser-xumine junguntur ; vel si argentum argento misce-
n. 3. Bene autem in hac dominii acquirendi specie Notandum est, per accessionem aliquando priorem oecismi perpetuo extingui, aliquando salvam esse. Priori casu dominus praevalentioris rei domitiium speciei ita aequirit, ut illa, etsi separata, a priori domino vindicari non possit N quia semel ejus esse desiit , . Unde purpura vestimento intexta eedit vestimento iure a cessionis e . color lanae φ, brachium tar inruminati
266쪽
De Iure Rerum. nem iunctum statuae arbor, & planta solo , ex qua
radices egit. n. 4. Atqui hoc casu nova species non videtur a quiri per accessionem , sed iure specificationis ; ex aliena enim materia nova species sit , quae ad pristinam materiam reverti non potest . Resp. Regula haec, quod si ex re aliena nova species co tortir , ea cedat facienti jure specificatiouis, exceptionem patitur, si nova species accedit rei praevalentiori o uti si quis vestimento suo aurum alienum intexuit; tunc enim facienti non acquiritur iure specificationis , sed accessionis v. Hinc res praevalentior, cui nova species accedit, non ad facientem pertinet, nec nova species ei
acquiritur, sed domino rei praevalentioris : si proinde meum brachium aliene statuae iungo per serruminationem ,.non mihi acquiritur statua, sed brachium iure accessionis cedit statuae alienae, adeo ut nec separato brachio dominium vindicare possim, quia tQta speetes semel desiit v. Pari ratione si quis plantam , vel arborem in alienum solum transtulit, ex quo radices egerunt , nova species fit, desinit esse prior arbor, & planta αἱ ad
eoque cedunt solo , cujus pars sunt: adeo ut nec se parata planta , vel arbor vindicari possit. Ratio differentiae haec est, quod per accessionem no vae speciei pristina species totius non mutetur ; sic enim vestimentum manet, etsi purpurs intextae species pereat. Statua manet, nec mutatur, etsi brachium per confusionem particularum accedat , eoque specie . bra chii pereat. Cum ergo totum maneat, nec hactenes per accessionem novae speciei mutetur, jus domino totius salvum in re manet , adeoque nec facto meo id
ei auferre possunt. Quod secus est in specificatione ι ubi species totius rei perit , adeoque nihil superest, quod pristinus dominus suum dicere possit. v ω N a Iu
267쪽
In genere autem notandum est , quod in omnibugi casibus , ubi accessio novam speciem constituit, pretium materiae pristinae rei fit ut domino debeat F. n. 3. In posteriori accessionum genere , ubi pristina rei species salva manet , dominus rei praevalentioris, cui res aliena accedit , non acquirit dominium accessionis nisi quamdiu est pars totius. Cum enim totum, seu universitas, mea st, singulae quoque par- tes , 'quatenus totum constituunt, meae sunt. Neque enim mutatione partium uni Versitas mutatur . At ex quo pars illa desinit esse pars totiuS, dominium pariis reviviscit , & pristinus dominus eam vindicare po- . n. 6. Cum vero haec principia hactenuς a Doctori- bus non satis fuerint elucidata, altius paululum reperitenda sunt. Notandum autem est , aliud esse uni ver- .statem, corpus , seu totum oliκd res singulas , seu partes , & species, quae uni Versitatem , quae corpus constituunt V. CORPUS est vel unitum, quod uno continetur spi ritu, ut statua μὴ vel connexum, quod ex contingentibus id est pluribus inter se cohaerentibus constat, ut
idificium, &c. PARTES illius CORPORIS sunt
. g. lignum, materia, tabulς , &c. ex quibus ςdificium, naVis, &c. constat φ. n. 7. Alia autem sunt iura corporis , i. e. totius , seu universitatis; alia partium . . Nam I. qui uni versas des possidet, singulas res, ex quibus ςdes constant , non possidet Ux & qui navem possidet, non videtur possidere tabulas , ex qRibus navis constat φ. Econtrario a. qui singulas res , ex quibus qdes con-st ni , '
268쪽
sunt, possidet , non videtur possidere sdes x. Hi ne,cia. sdibus usucaptis, singuis res, ex quibus edes conitant, uiscapis non videntur β. Usu captis singulis rebus, sdes uita capte non sunt Unde 3. evenit, ut dominus soli possit vindicare qdificium, non materiam γ& e contrario 6. dominus materis possit vindicare tignum , non ςde; st in. 8. Ex prsdictis iam apparet, dominum corporis, Lu totius, necessario acquirere partes accedentes, iure totius. Quando igitur res aliena aceedit rei prςvalentiori, ita ut ejus vera pars fiat o corpus seu totum ejus est, cuius antea fuit, is & nnitas majoris partis consumit accessionem γ' ; res , quς accedit , in sua
specie non manet .' adeoque & hactenus res quodammodo extincta videtur n. Universitas enim non mutator, etsi singuis partes mutentur st.
n. 9. At hoc tantum obtinet , quamdiu accessio illa pars totius est, adeoque quandiu pars corporis unista, vel connexa est ρ . Quando vero pars illa sepax
tur, adeoque non amplius unita, vel connexa est co
pori , dominus partis , cuius dominium salvum mansit , vindicare rem potest ste impedimentum enim, quod obstabat , cessat ; is, cujus corpori antea pars accessit, jus amplius, deficiente quippe unitate , non, habet. Hinc fa J dilicium eedit solo, quamdiu subsistit; ut diruto ςdificio, materia ad priorem dominum
revertitur . t b J Tignum cedit sdificio quamdiu ςdifi
cio colitret ; at si tignum inde separatum est , prior dominus illud vindicare potest . f e J Tabula cedit navi ; at ubi desiit esse iuncta , reviviscit dominium ejus, cujus tabula antea fuit. DdJ Gemma cedit an-N 3 . nulo,
269쪽
nulo , vel vas , quandiu annulo, vel vasi juncta est iat separata prioris est domini, & is eam vindieanditas habet. n. Io. Anne vero iniquitas hie subest, quod dominus materiae expectare debeat usque dum dirutae sint sedes P Sane , is , ad quem totum pertinet, interim utitur re aliena i quod rationii & aequitati naturali repugnare videtur. Resp. huic quoque .iniquitati pro spexit jus Romanum, dum materiae domino dedit agionem ad .xhIbendum , qua agere potest ut separetur
n. O. His principiis positis, tota doctrina ICtorum Romanorum, de acquisitione dominii per accessionem iquae G otio adeo injulla videbatut clara, ac perspicua
n. I 2. igitur regula naturalis, quod res ali praevalebitoribus iunctae, vel adjectae , his aecessionis
uno cedant s. Rem praeValentiorem autem JCti R mani definiunt, I. sine qua altera esse non potest ν;qEae Oma'dae alterius causa aceedit n. 13. PRLMO igitur per accessionem res acquiri-ritur, fi tali rei accedit, fine qua illa esse non potes rvti si aliquid accedit corpori, quod ex pluribus contingentibus, seu Rohaerentibus', constat,n. 14. Hinc I. aedificium etsi marmoreum, cedit solo U. Solum igitur hic principale est, quia aedificium subsistere absque solo non potest; ita enim implicatur solo, ut fiat res immobili , & pars soli x. Si igitur dominus materiae vindicare aedes vellet , vindicaret s lum, quod ipsius nunquam fuit. Hinc
270쪽
- De Iure Rerum. Ipst Hinc prius ad diruendas aedes, & ad separandam ma
Wriam agere, dc separatam materiam demum tanquam suam dominium enim materiae extinctum nunquam
fuit vindicare debet; quod in sequenti membro plu- ibus examinabimus. AEdificium igitur cedit solo, sive is , qui aedificavit in suo lando, ex aliena nateria aedificaverit ν, sive alius ex sua materia in alieno lando aedes posuerit e Neque interest, utrum bona , an mala fide, aedifie verit haec enim distinctio iure Romano in poenam malae fidei inventa 'eli o. Atque haee ratio est , cur ususelictuario eedat usus aedium a domino exstructarum, ita ut nee dominus invito fructuario destruetre aedes possit . . Immo nec fructuarius ε, nec colonus η, aedes a se in fundo usuis Eluario, vel conducto positas , tollere , aut refigere
n. I 3. Hinc II. Tignum alienum: aedificio iunctum cedit aedifieio . Si igitur ex alieno caemento mihi indes exstruo, si ex aliena materia meum aedificium re paro, si alienam senestram meis aedibus jungo , &α caementum , maxeria, & senestra fiunt pars aedium , di cum universae aedes meae sint, sub hac universitate quoque partes illae continentur. Dominus igitur mate- iae perdit ius suum, indeque vendieare materiam non potetis; quia partem aedium vindicaret, quae totae meae sunt. Exstincta igitur hactenus est species, quae aecessit g, dum formam mutavit . ; unitate maiori partis consumpta est accessio ε: desinit prior qualitas: . ' N &