장음표시 사용
101쪽
praeterea, quod in primo senario Aeschylus inqui I, λ γ ν κα e , valere sententias utile sapientesque edere: illae namque opportunae sunt, ac tempori aptae. modo autem hoc loquendi pluribus locis usus est hic poeta, ut infra hac ipsa in Mula et cum eadem persona regis de Ani se phiarao au ure ita loquitur. Φλυτ δε νοοῦν, η λἰλον - : nec non in Choephotcs.
Ndm mucho dictum ma copio, qui a gre e cidara fuerat abstractus, Ore rhi Graeca etiam quadam fit uti prolatum.
V o n apud Terentium in Eunucho sanga, admonitus a Gnathone, ut domi socique vicissim meminisset, respondit. Iam dudum est animus in patinis i seruiuit mirifice poeta perlisnae coqui, qui inuitus in proelium abductus see
tat: mente enim in culina restiterat, ubi artificium ipsius valebat . idem autem apud Alexin comicum prolatum fuerat ab eo, qui incommoda, quae paterere. tur, ante tempus in conuiuio accumbentes, increbat: in aliis namque hoc etiam posuit, quod iactura tune fieret omnium, quae dicerentur a conuiuis, quia animus eo tempore alienus esset ab auditione omnἰ, occupatos in alia cogitatione, vel potius mensae ipsi haerens. qu - tuor autem hi ipsius senarii leguntur apud Athenaeum in epitome primi libri. Pa . --- .u - πνου σώμ*re : O ' . εκ δήης. o a i ' αν N δ' - 4r xit .. μ λ μ -- Θ μιν ur: o νες Hi ἰn τες τtoa l.ς π Hin.
Deus Cicere nis e primo libro de Oscis emendat M. CAP. XIII. M Ciet dio in primo libro de Officiis, ubi sententἰam versus illἰus su I, valde Ire si, at oueoagῖtati ab inimicis, constituit ac laudat, inquἰ t. vi enim alios om iram. ,, ' nobis rem p. gubernantibus, togae arma cessere: neque enim in rep. perἰculum litie M prauius umquam, nec maius odium: ita enim legitur in excusis libris: mendose tamen nili fallor nam scripti nonnulli, & ij quidem satis vetusti, una tantum littera immutata, pro odi um, habent otium, quam lectionem veram puto: ostendit enim te rem illam gessisse, magnamae rei p. salutarem. paruo motu, trepidationeque ciuitatis, vel potius nullo: ingens autem laus est depellere a rep. graue aliquod malum, sine tumultu atque at in s. quae sequuntur verba declarant ita legi debere: docet enim Cicero illis, mira quadam breuitate temporis, perculsos deletosque suille hostes rei p. ipsamque omni metu liberatam. praecipue autem locus hic e sectinda contione aduersus L. Catilinam, in quo idem verbum, idem omnino valens. positum est. M id liquido demonstrat. Neque nos umquam, dum ille in urbe hostis tulisset, tantis per ἰculisse rem p. tanta pace, tanto otio, tanto silentio liberassemus . nam quod in prima itidem ad Qui- ,, estes inquit, valde hane lectionem adiuuat, quamuis verbo hoc ipso usus non sit. Atque is hare omnia sic agentur Quirites, ut res maximae, minimo motu: pericula si imma, nullo tu-- multu: bellum intestinum, ae domesticum, post homῖnum memoriam crudelissimu m de m ximum, me uno togato duce N imperatore sedetur. Gloriae autem hoc in primis sbἰ dii xiisse Cieeronem, indic tur etiam h Is ipsus vobis ex oratione pro P. Sylla. Meis consiliis, meis is laboribus, meis capitis periculis: sne tum illiu . sine delectu, sine armis, s ne exercitu, quῖi is que hominibus comprehensis atque confossis: incenso ne urbem, internicione ciues, vastitatem Italiam, interitu Rem p. liberaui. Odium autem ut vulso nune legiturὶ quem locum illic habeat, non video.
se uentiae nonnullae sali Hiij ostenda rur e Graeco sermone expressae. CAP. XIIII. SAL xvsτ ius de bello Catilinae, ubἰ de correptis moribus populi Romani d sipua
ians, inquit. Aliud clauium in pectore: aliud in lingua promptum habere. videt ut expicuisse Homericum versum . in viiij. enim libro Iliadis Achilles, otalioni V lyilis respondens,
102쪽
respondens, ostendἰt se ferre non posse huiuscemodi Ingen lum . quod at Iud an moreul Ite
illud autem dicit: nec mἰnus hune hominem odisse quam mortem: erat enim generos anire ἐλ iuuenis,ae quod sentiebar,libere loquebatur. Lociis poetae, verbaque haec sunt. - . iure Ma his πύληνιν, in is, o V σφιν ta A MIM. erat autem studiosus Graecarum litteratum Sallustius: pluresque sententias eius linguae auctorum, in Latinum versas, - In historiis quas scripsit Inclusit. nam cum, M. Catonis virtutibus explicatis. addidit. Este, quam videri bonus malebat. manifesto interpretatus est senarium hune Aeschyli, qui Ani is phiarai auguris naturam probitatemque laudans, inquit. O.' --ςα , ἀπemis
λω. Animaduertendum praeterea, an cum narrat ita Metellum regi Boccho si iisse. Quam , , quam opibus luis confideret, tamen non debere incerta pro certis mutare: respexerIt ut putato) ad sentent Iam versus Hesiodi, valde celebat . inquit enim sapiens ille poeta. N. re, ,, α νς λοπι, λατιιμα In bello etiam Catilinae videtur eandem adumbrasse, de ,, Allobrogibus loquens, diuersa consilia animo voluentibus . inquit enim. Pro incerta spe . se certa praemia. Plautus autem apertius illam vertit, cum Pseudolum, callidum seritum.
- seeum philosophantem Induxit: in aliisque multis dicentem. Stulti haud scimus frustra Ve,, simus, quam quod cupienter dari, Petimus nobis, quasi quid in rem sit possimus noscere.., Certa amittimus, dum incerta petimus, atque hoc euenit. In labore atque in dolore. Noalo etiam omittere quin testificer, locum illum Sallustii de bello Iugurthae me inuenisse in a liquo libro aliter scriptum. in quodam enim Langobardis litteris exarato, I tui. Tamen
,, non debere certa pro incertis mutare. Vtroque autem modo locutos bonos auctores constat etvsosque verbo mutare, pro In commutatione sumerer & pro relinquere. ut Horatius eum c
se cinit. Velox amoenum saepe Lucretilem, Mutat Lyceo Faunus: & in alia e contra: Cumis tu coemptos undique nobiles Libros Panaeti, Socraticam de domum Mutate loricis Hiberis, se Pollicitus meliora, temnis. Sentrauinctus, prae apbmbiu ponis transae sunt, ponderatus f ecillam ditur a bono h -- remn radi uor .
RANe iscvs Medices , acertimI Iudicu vIt sili r & reconditae atque elegantis doctesnae r utinam vita ipsi lonescit suisset i quod ego saepe de ingenio illitis eruditioneque verbis testatus sum, re ipse scriptisque suis comprobasset: meque hoc labore , qui mihi tamen iucundissimus est, levasset. Illoe
igitur cum alios multos Lucretij poetae locos mirifice laudabat: erat enim v hemens amator eius poetae r tum in hoc artificium ipsius, candoremque celebrabat: quod
cum veterem sententiam verteret, cuius iue auctor suisset non valde probatus, neque Grae
cis suis, neque Latinis scriptoribus, pocin Choerilus, grauIter ac magnifice illam expressit, longeque auctorem ipsus elegantia sit perauit: cum alius Latinus poeta eandem transserens, inferior adhue Choerilo sueti te humiliterque atque abiecte illam pronuntiati t. sed vi viniis is ipsorum, ordinem temporum secutus, ponam, Graecus ille inquit. iraliis .m ne c. μιχω. c Versum autem hunc citat Simplictus in commentario suo, in viij. librum naturalis auscultationisὶ Lucretius autem idem his verbis prouidit.., Non ne vides etiam guttas in saxa cadentes, , Humoris, longo in spatio pertundere saxa M ouldius vero paucis, de omni ornatu carentibus verbis. Gutta cauat lapIdem. Contentio iri sit ut horum locorum, quod ille animaduertit, manifesto Lucretii granditatem suundiamquo declarat, qui in tenui re exponenda, dignitatem carmini acquisiuit, de ut paene nos rem Ipsam oculis cerneremus, effecit. Cum autem in huiuscemodi contentionibus iacile virtus poetis tum facultasque appateat, ac qui de ipss recte existimare velit, hoc praecipue diligenter attem dat oporteat, alium etiam hunc optimi omnium Graecorum poetarum, a Latinis duobus primae classis expressum, accurate ponderauit: atque eidem cui superioris, ita posterioris huius, is palmam dedit. Cum enim sententiam hane Homeri e vj. libro Iliadis rἰμ' - φευα 'M Lucretius redderet, luauii et admodum inquit. de inesta pectus dulcedine tangunt. Virgilius
quoque, praeter quam quod illum in vertendo secutus rit: ingenioque ipsus suit adiutus,mi is nus tamen Poetice. Latonae rasitum rei temptant gaudia pectus. cosa a
103쪽
cream sine sustumne Voratam esse a Graeco poeta, piam Plautus terrenrem appeti; taur ambo autem unum pauperemque mosam mellexerim.
E M , M sine sanguine parastiis, apud Diphilum eo cum , vomuli tenuem ae .llibus -ibus instruetam: ob quam scilicet ornandam nullae eaelae serene
animantes: inducitur autem impurus ille homo ab eleganti facetoque poeta, ita loquens: narrat enim se dissentire ab ingenio multorum,qui,cum vocati sunt ad Onam a diuite aliquo, fortunatoque homine, statim, domum introeuntes, laudant triglyphai te laqueata: Corinthiaque vasa, conicistis In huiuscemodi ornamenta aedium oculis: se namque, his rebus spretis, intentis oculis respicere fumum culinae: quod si ille Impetu quodam dire, latus sit, se laetari ac prae gaudio exultare a contra autem si obliquus ae tenuis , illo cognoscere Mnam, quod ei vehementer dolebat, sanguinem non habituram . a fgno Igitur ille iudicat se male acceptum iri: neque enim huiuscemodi e
na Ipsum delectabat . Carmen ipsum Diphili, quod apud Athenaeum in vi . libro leogitur , hic ponam .
Plautinus eontra senex in Captiui parastum ludit , ostendens se huIuscemodἰ eenam et dia, tutum. Asper meus victus sane est . cui ille: sentisne estas sequitur Aegio. Terrestriscea, na est. Par. sus terrestris bestia est. Aeg. Multis oleribus. Par. Curato aegrotos domi. Nihil autem inimietus esse oleribus parasito,& hic declarauit,& apud eundem Graecum comi- eum in Mercatore, quidam qui accusat alium, & pisces, & aues, de omnes demum delicitiores Aeas coementem: inquit enim silmptibus & voracitate illius fieri, ut & ἰpse,& uniuersi esultas. necessarἰo ad olera redigatur: ac pugnent saepe contendantque inter se de apiis, ut Istlimitu
fieri solebat: quorum certaminum corona, victoriae praemium, erat ex apio. nam iocatus in hoc lepide est. Inquit igitur. O. i. --πὸ . T .aec ιὰ τοῦ, λψα, α ilia . Piρὶ τῶ σι πυ-Plures tamen versus leguntur apud A thenaeum eodem, quo sirperiores, libro. Eadem autem sententia Alexidis comici suit, qui in fabula Demetrio accusans Phayllum quendam, ut in piscibus emendis perditum, assi au t ipsum tertiam quandam tempestatem additum esse: prius namque stante aquilone, aut austro vehementiore: marisque fluctibus commotis, nemini piscem comedere licuisse: p stea veto accedente illo in seram, atque omnes inde Iucocuerrente, tamquam procella quadamae tutbine, ad eandem penuriam Omnes compelli. Quare Inqest restat ut concertemus intet nos de oletibus . carmen quoque ipsius, quia elegantiismum est, hie ponam Ap ἀ π,sciis , . M lx is 6 e. uveἰς τρις πνρ μασι τρίπη mis Eie τἰῶ απιυ- λ --α tν D-- ει Ttiet
is λαιαὶ, οῦ ριαχ. . leguntur autem apud Nonium verba quaedam Turpilist, quaai videntur e principio posterioris huius exempli expressa. Ante hae si ilabat aquilo aut ausi. . , inopia erat piscati. Quod vero terrestrem cenam suam esse Aegio dixit , addiditque copiam illic tantum oletum esse. Cicero suoque testatus est in epistola ad Gallum, lego sumptuaria
C. Caesaris tota nata excepta suisse: ut cum aliarum epularum definitus numerus esset, he barum ae ceterarum rerum, quae Orirentur e terra, propter vilitatem copia concederetur. Imquibus etiam condiendis lautos homines tantum studii ponere solitos ostendit, ut illae etiam sua sponte viles iniucundaeque res, suauissimae fierent. Animaduertendum etiam quam ac te subtiliterqtie parasitus spem non amiserit sumptuosae cenae, quamuis audisset illam terr strem suturam: aliter ςnim cepit vocem eam terrestrem, quam ille usurparat: terrestres enim quoque animantes vocantur, quae in terris vivunt, ut distinguantur ab iis, quae In aquis aut aere vitam degunt: de sane M. Cicero, in vertendo Timaeo, quod est apud Platonem: τα Ita δε viti χροί. me et , terrestre quartum reddidit. Earum autem nonnullae iucundae sun*in conuiuiisque apponuntur. Pucauic igitur sine piscibus auibusque, posse opipare apparari
104쪽
Qui vocarant uir balnearii fores, deriaratum: simulaue illos legibus se--i m iri sitas, it meros, he Bis lucis a ruid Rrriperem, indica . CAP. XVII.
Axset Anii fures vocabantur, qui vestimenta eorum qui lauatum ierant, sumtipiebant: a loco enim ubi potissimum studium illud situm prauum exercebant, appellabantur. Catullus quoque cum maled celet Vibennio, hoc vitium ipsi exprobrauit: his verbis. O, serum optime balneariorum, Vibenni pater. illos autem maiore paena assici solitos, ut eos etiam qui e palaestra, aut foro, aut huiuscem I aliquo publico loco, quam qui e priuata domo aliquid tollerent,commemorat Attastoteles in xxix. segmento Problematum, causamque huIus rei quaerit. hi namque, resiarr Pta aestimata, dupli condemnabantur: ill I vero morte plectebantur. Demosthenes quoque con ra Timocratem idem fgnificauit: morte scilicet puniri solitos Athenis, qui e Gymnasiis, portubus, publicisque aliis locis, res et Iam vilissimas, suraremur, cuius verba ponam. Ma
μι- . Plautus autem quam dissicile foret balneariorum sutum Insidiis resistere ostendit in Rudente his verbis. etiam qui it lauatum In Balineas, ibi quum sedulo sua vestimenta seruat, tismen surripiuntur. Quod vero Catullus insta inquit. quandoquidem patris rapinae Notae sunt populo: in aliis argumenus quibus putat Aristoteles persuaderi potuisse latores eius legis, Vc grauius animaduerterent In eius genetis seres, hoc etiam est, quod qui manifesto illic depre- sunt, ab omnibus sures esse statim intelliguntur: unde si evasere, non amplius studendi, ne fructus quidem quaestusque sui causa, probi homines videri: sciunt enim omnem Operam, quam ponerent in studio illo suo dissimulando: personaque probi viti induenda, irritam serercuἰ rei incumbunt toto animo reliqui fures. vi cepi oratiores igitur: omnibusque partibus imquinatiores, mecto inquit grauius puniuntur.
cicero Hixit Ab oram ab Aristotele scripto susse limatius genus illud, quod res quit in commentariis, diserepat m repere a iudiciis Alixandria
I Lict NTER animaduertenda sunt haec verba Claeronis e v. libro de pinibus
bonorum de malorum, quibus de Peripateticorum institutis: principeque ipsorum Aristotele, loquitur. De summo autem bono, quia duo genera librorum sunt: unum populariter scriptum, quod si oκ appellabante alterum, limatius, quod in commentariis reliquerunt, non semper idem dicere videntur, Neque Gnim in commestariis Aristotele si hoc verbo intelligimus, quae Graeci vocantur liqi ut veras suas exquisitasque sentemias: nedum enim limata essent ipsus seriis piaque accurate, nullius erant ponderis apud veteres Graecos ipsus interpretes: nee quicquam valere ex stimabant ut ad iudicium summi doctoris mentemque indicandam de qualibet te . Testat ut hoe Simplicius, in Categorias: ubi scripta Aristotelis examinat: confirmatque prae terea Id auctoritate Alexandii, qui & ipse parum aut nihil tribuebaesententiis, quae illic edistae forent, & monimentis illis traditae. Putarem M. Tullium σαω νμα- intellexisse: verum ita quoque appellabantur libri lixei: nam sententiae etiam illae communes de populares etant, mandatae litterarum monimentis, ut ipsemet Cicero, hic testatur. vIdetur igit sigium casse, quos Graeci ακροαμα rixia vocabant: commentariosque dixisse libros illos.
--do accipi debeat sententia quaedam ciceronis, ne videatur ignorasse, quod sp esto iritim, Iabutim aliquam arguraemumque scribentis .
I in . tae Tragici prod derunt. nam apud Homerum, optimum auctorem, talis de Vlysse 'nulla suspicio est, sed insimulant eum Tragoediae, smulatione insaniae militiam
subterfugere voluisse. Videtur igitur cognitum non nabuisse Cicero ossicium poetae Hero c. qui non omnia commemorare debet, quae alicui in vita usu venerunt, sed ea tantum, quaeliani partes eius sabulae, quam scribit: neque enim hoc tantum , verum alia quoque multa
105쪽
vi, si sectis omisit Homeriis. Aristoteles in primo libro de arte Pestarum hoe docet.
m προπα-- ω -ἀγεγω. An ita Cicero a culpa, iustaque reprehensione, in quam alioqui
Incidisset, delendi potest, ut miratu poEtam ace, Platur, si id factum fuisset, non aliquando Id εἰ tetigisse. vi ab apro in Parnasso ictus Vlysses in eo poemate Indicatur,&s t tares plose non exponἰtur . nam verba iam ipsius hoc significare videntur, eum dixerit nullam luspicionem esse illic de hac re. quod vero poetas quosdam Tragicos hoc explanasse inquit, significat ut puto, Sophoclem, qui tabulam hoc titulo docuit, ut Graeci veteres Grammatici testantur. όδ.Μde μι- μωκ. Ab Aristotele autem, quἰ inquit εἰ vlyssem hoe est Idum eonsilium cepisse, significatur, quod pocta etiam ille a stirmarat, cuius versus is explessi pud Ciceronem insta leguntur. Furere assimulauit, ne collet institit.
Gus iri re tu aegre ferre mortales, in Mari de sera virtute iudicia reliquorum ritudereque illos partam exstimaresnem tueri, CAP. XX.
V i mesium se posset aliqua in re, studisve putant, atque id aliquando Aia
ctis usuque antea demonstrarunt, cauent quicquam facere quod a parta Iam laude deseneret: ita enim intelligunt se existἰmationem perdituros, ac quod summis laboribus periculisque decus acquisiverint, sebito amisturos. olien dii hoe Euripides in Hippolyto coronato, in magna re, atque illustri persona: i ducit enim Theseum, fictum crimen filij verum putantem, hac etiam de causa dicere se grauiter ae pro magnitudine sceleris in eum animaduersurum: si namque tam atrocem in Iuliam dissimulatem inquit. non crederet sortia illa sim praeclaraque fecisse quae, feci: nee se uos latrones necasse: aut eo denique acerrimui hostis improtinum. verba pocine haec sunt. M Eι σν - Θ- Μσώ-m: μαρτυρου μiaemat Tiore η ἰ Km- ἔπιον, απιαμ λοῦ κομntelm μιτlis: & quae sequuntur, eodem attinentia. Plautus autem in re leui ae ni gatoria idem ostendit i inducit enim in Menaechmis parasitum. impurum ae ollidum homunem qui iniquo animo ferebat sibi impostum esse, ita loquentem. Non hercle is sum, qui . . sum, ni hanc iniuriam, Meque ultus pulchre suero: ipse enim quoque, quῖ aliis Imponeroconsuerat, eum in eundem laqueum se incidisse putaret, videbatur sibi omnem gloriam amiasile, nee viuere delusus posse. viii saepe oratores, eum de natura multitud inu loquuntur, quae facile cancri. - , si Erudine maris ac procellarum o
QV k M erebro usurpari soleret simile hoc ab orator Ibus, quo docebatur. ut mare
sua vi tranquillum, commouetur Ventis ac tempestatibus, ita rempublicam, sua sponte quietam, agitari stimulis vocibusque improbo tum ae turbulentorum ciuiaum, indieatunt magni Latini scriptores M. Tullius, ac T. Lillius: Cum enim Ciceroni. pro A. Cluentio dicenti, commodum esset collatione uti: valdeque peruagatam eam esse imis telligeret, id significauit hoc pacto. Ex quo intelligi potuit, id quod saepe dictum est,ut m
in re, quod sua natura tranquillum sit, ventorum vi agitari atque turbari, se & pvulum Reain manum sua sponte esse placatum: Lominum seditios brum vocibus, ut violentissimis tempeam statibus, concitari. Auctor autem rerum Romanarum in xxxviij. libro ab Urbe eondita de Ipse narrans Graecum oratorem in senatu R. pro Aetolis dicentem, Leon om quendam illa is vlum, idem tetigit. haec Liuij verba sunt. Atheniensis legatus Leon, lcesae filius, eloo is quentia etiam dicitur mouisse, qui vulgata smilitudine, mari tranquillo, quod ventis coneliam taretur, a luparando multitudinem Aetolorum usus, quum in fide Romanae societatis mamis sissent, insita geniis tranquillitate quiesse eos aiebat. Postquam flare ab Asa Thoas, & Disis caearchusi ab Europa Menestas de Democritus coepissient, tum illam tempestatem coortam.
in quae eos apud Antioctum, sicuti ad scopulum, Intulissiet.
106쪽
DAt sitim Milenissium in carum, apud quos in Ad me auctore, mrio non oriebantur r simique comminuta siae editionis lictio in III. Idro politico .
VM Oed pus apud Sophoclem multa conuic aiecisset in T;resiam augurem: hi aliisque maledictis, ei obierisset, Ipsum corruptum a Creonte, regno tuo insidia ti, insolens contumeliae senex ille ac seriis, respondit, oportere par pro pari reddere, quamuis Oedipus sit Rex: licere enim ubi hoc facere, eum in Apollἰnis
praesidio vivat, non OedipI ipsius seruus ac mancipium sit: adiunxitque - ιJ- respiciens ad legem, quae erat Athenis, & In aliis non nullis oppidis Graeciae, qua velabatur inquilinum etiam in Iudἰcio versari, ac causam orare, nisi a ciorum vindicemque adhibuisset, vocatum ab illis xta Arta . significauit igitur illis verbis TAlesias, s opus sit vindice, & au re aliquo, se ad Libiturum Apollinem, non mortalem ci- quem e nec se, ut ille insimularat, inseruire Creont ut eius patrocinla in huiuscemodi temporibus viatur. Scholion Graecum verum sensum esus loci non vidit. Sed Hesychius in voce declaranda, instituit huius mentionem fecit atque ita accipi de te hunc locum si sitificauit. cum tradat etiam ἰa totariis iudici j senus suisse aduersus inquilinos, qui aliquid Athenis sine auctore hoc administrassent. Harpocration etiam in Loico instituti huius me tionem fecit, dicens. P istam vocabantur Athenis, qui praesidebant inquit in si cogebantur enim legibus singuli inquilinἰ ciuem aliquem Atheniensem assignare praesidem dc aucto rem . hoc autem apud eos dicebatur, νιμ υ τ α άτ . ut Harpocration ἰpse quoque, non solum Hesychius loquitur. vi de fidentius restitui locum in ii libro Aristotelis de R p. quide- secerat in Graecis exemplaribus . cum sententia simplicitate illa, qua vi tur, expressa esset a veteret talatione. Lapsus autem est ut apparet in libratius Graecus, quia idem verbum partio interuallo bis post una fuerat . quare imprudenter omisit omne illud, quod in medio interiectum erat . cum quod sequebatur posterius scripserit, relictis superiori uus: est autem ubi docet quomodo civis capiendus sit: nec enim locus effeῖt ciuem ut ostendit: nam & In quilini de serui hoc pacto ciues larent, cum vi in nobiscum smul incolant. nec etiam hi, quIpublici ilitis tantum communicant nobiscum, ut vocati in iudicium, causam suam defendere queant, de alios etiam ipsi vocare: hoe enim quoque inquit datum est his, qui aliquid simul pacto contraxerunt. Addidit autem multis In locis, ne horum quidem penitus participes fieri inqiii linos, verum necessie illis esse auctorem praesidemque assignare. unde inquit aliquo modo impersecte participes sunt huius communionis . Prius libri excusi habebant, manca sine dii
Tap cara sente uia M. Varronis, apud reperta, de vini quo- dum genere abortum signotis.
Exa L haee sunt M. Varronis e libro, qtiem sitIpsit de Admirand s rebus, In testimonium vocata a Nonio. Vinum, quod ibi natum sit in quodam loeo. si praegnans biberit, fieri ut abortiatur. intelligit autem, ibi dicens, Achaiam rogionem, quam supra, ut suspicari licet, appellarat. locum vero eius terrae cesium Caryniam vocatum. Hoc autem manifesto tenetur auctoritate Theophrasti,
qui id memoriae prodiderat: undeque doctissimum Latinorum hominum, sumpsisse arbitrari potuimus . Sed Plinius quoque idem narrat, totum Graeci scriptoris locum ita in Latinum is vitiens in xiiij. libro, ubi ae prodigiis vini disserit. At in Achaia, maxime circa Cat iam,
., abigi parium vino: atque etiam si uuam edant grau dae: cum differentia In gustatu non sit. - TLeorbi alii verba haec sunt e libro ix. de iis, ouae oriuntur e terra. A Uαχα , vitiis μύλ. - , α ἡ t. τὶ νώκ ἰM , οῦς ν. ὁ ἱ ν η ποιώ πια γαδευκας , ἰν. is et
--ιωκτιν παρα cur ε Animaduertendum autem totum id, quod pe
107쪽
Restat parvus scrupulus in nomine locI. ubi nasceretur Id vinum: omnibus enim sere locis , ovibus mentio ipsius fit a diuersis scriptoribus variat vim est, quod adnotarat et Iam Hermolaus. At Istoteles, qui Ne ipse libellum confecit de admirandis: c ita enim Latini verterunt.
quod apud eum est MA Θ- ασί--: & si in quodam exemplar. satis fideli, magistaque pleno index eius est η ut αδ με λασματω huius admirandae in prim Is rei mentionem nullam fecit: quod miror, cum sodali ipsus theophrasto cognitum hoc fuerit. Gu Uirari e X. Aeneidos caratis comi re, pred Graeci pome, vim
Is verbis allocutus est sortis amator apud Vir illum amores ae dellam suo reum praeclarum consilium suum, ae quid ipsi repente in mentem, etoriae cupi do, venisset, illi aperire coepit. Dij ne hunc ardorem mentibus addunt, Euna lea an sua cuique deus fit dira cupido. Aut pugnam, aut aliquid iamdudum inuadere magnum Mens agitat mihi: nec placida contenta quiete est. videt uc utem poeta Homerum imitatus: ipse enim quoque in x. libro Iliadis Dolonem illum Tiol num, qui exploratorem Hectori se obtulit in rebus aduersis Graecorum, non bene v Ires ani- . mi sui ponderans, ita fecit cum imperatore suo loquentem rine, ἔμ . γαί- .daelo, ta, hi ερ, N.αν ω ψηκεν di δὶν ἰυἰ--: tam παιδει. Euripides quoque in fabula non nimis seuera, quam Cyclopem inscripsit, ita induxἰt versutum callidumque virum, vir siem loquet rem. cum ostendit venisse sibi in mentem minus, quo posset miserabiliter necatos socios suox a Polyphemo vicisci: seque periculo liberare . id autem erat vinI plenum illum: temulentum, que factum, soplae . Inquit enim ilia λι u G, a diuinum enim consilἰum illud, quasit a Deo immissum. appellauit. Ouod si diligenter attendimus. Virgilius vitamque Graeco
rum poetarum sententiam complexus est: Homerus enim videtur innuere huiuscemodi Gmnes cogitationes excitari ab animo: cupiditateque aliqua: Euspides autem exelitus dimi ti. ambo tamen singulis sententiis contenti fuerunt, nee de veritate rei tune subtilitet quaei
uerunt: neque enim tempus illud accuratam de his rebus disputationem requirebat. Vndo non sine causa fortasse quaereret aliquis, an conveniat illi tempori ac personae, grauis illa acuis
quς quaestio, quam proposuit Vir lius.
108쪽
Vrn Re iii A tollere signum esse voluit Citiin trais hominis, quini tum alicui minaretur: his enim indἰciis vultus animi sensus aperiuntur. an extremo igitur carmine, quo ianuam allocutus est, eamque responde rem sibi induxit, ita illam loqui finxit. Praeterea addebat quendam . quem dicere nolo Nomine, ne tollat rubra supercilia. Diphilus vero C micus eadem hac nota usus est, cum tristem hominem, maerorisque plonum , sigilificare vellet. vini namque sitauitatem celebrans, de quan-- topere eos, qui large bibam, immutet in melius, ostendens, inquit. ιζ m
vinum impcllere virideat eum qui antea sustuli isset supercilia, a contrario quod dixi, ostendore voluit. Auerar etiam lassui illius carminis, quod positum est initio lusuum Incustodem horiorum, contractum supercilium iocans, seueritatis indicium esse putauit.. - , quo vocomulo ubi emulimus vora mortuorum Graecum Ue, O inconsuetud- vatici is, pia i aliam rem tunc an rarit. CAP. II. v o o in patrium nostrum sermonem irrepsit κνει. rem, Graecum vocabulum essa
constiti non in usu autem Glum illud inferioris aetatis Graecorum fuit: nee a script - ribus tantum nostris sacris ἰnii atῖs, unde nune prosinum huc videtur, vetum e ii arritas auctoribus usu ratum est. Hoc autem testimonio Dosia; s e quarto libro verum esse cognoscitur: Cuius multa ad cenas esus gentis publicas pertinentia apud Athenaeum in illi. itidem libro leguntur. In illus autem haec. Mi A παν- ου καrre τυι- ω Alui Ii και δ Mi AM : c. n. . si, καλουσιν πιθι ν: τυ δ' αν , , c. ψ ego μει μῆ -- σι, καὶ - 'ρρον π rix eis: ψι. Tradit igitur eum in omnibus oppidis Cretae aedes duae publi ., eae sint, in quibus communes illae cenae darentur, alterum eorum aedificiorum Ahiῖα, vocistum: alterum vero, quod peregrinis, ut quietem ibi caperent dormirentque, assignabant, ac iam ire appellatum. Loquutus autem est ille de vero somno: eum Christiani homines pro loco, in quo μι- ρικας somnus capitur, acciperint: perpetuum enim soporem ob similitu dinem, mortemque, conterendae res causa, somnum vocabant: eosque qui sepulti forent, dormire dicebam. Vnde postea loca mori dicata,&ubi humi corpora seri imitur, M. tramim vocarunt.. cur capere T. Iulium Me vocabuli concubium, piam M. et uno:
scriptores satiant. --Ararum. CAP. III.
MV A Rix o concubium vἰdetur accepisse mediam noctem, aut certe partem ipsius valae de remotam a vespere, cum omnes sere mortales requiescunt ac cubant: inde enim M ' appestatum vult. ln vj. libro d. lingua Latina. Inter vesperuginem de Iubar dia.. cta nox intempesta. ut in Pluto Accij, quod dic t Lucretia. Nocte intempestatiosi md
109쪽
cubium prius quam Poliremum perueneris, Concusium a concubitu, dormienδἰ in causa dictum. T vero Unius concubiam ioclem vocavit, ut opinor, cur a con nebrauit. ἰαxxv. enim libio ab Urbe conditi, usi quomodo Taristum n Annibali potes litem venerit, in narrat, inquit. Annibal concubia nocte mouit.: dux Philomenes erat, cum solito captae visis nation s onere. Nam ita ill cepi te hoc nomen, eclaris Polyb i locus, qui legitur in excer ri s octaui libri hi istoriarum. Accurate autem in primis ac subtiliter prudens ille scriptor hane desectionem Tarentinorum commemo auit: quae tota illῖς conseruata est. Nam quod huesicit, est. ταἰ, Horim, M, u' τlia re i ruo partu retri H-
P vo: Terent; um in Adelphis tristis senex Demea his verbis inerepat 'ium t limitentum: multisque modis culpam ipsi iis auget. ln ipsa turba, atque in re cato niaximo , ,Quod via sedatum sat sest, pota sit, scelus: QOs ie bene gesta. Cum enim seruo homini flagitium sit vino indulgere, in iecundis tamen dominorum rebus conced furialis quoque ut largius bibant: tali autem tempoαre, & cum domu in qua seruiunt, liquo infortunio laborat, non potest serri tanta ἰ ibi uiri licentia . Vera igitur est haee omnis castigaso: nisi quod ad ebrium directa, litanἰ sine intelligitur . quare potius conuenit stomacho dicentis, qui eo modo, quo potuit, indignitatem rei exagitauit, quam in ictum ullum ferre potuerit, aut corrigere mores peccantis. In or itone autem Demosthenis in Xenothemin, improbitas illius ipsius eodem modo ostenditur. qui In malis rebus, . procellaque ingenii rerum suarum, se vino ingurgitarat: unde nullum suppile uni excogitari post eas ut t,qu superet peccatum iri ius. oratoris i a sunt.
s inum tantum inde iactum esse, sed insaniaς ips, furorique, similem. : Alii ter cicera vocem inter rerutra se, M mitraria quam ceteri ranant, dictarathr cod sensu illam cep 9M plan: .
CAP. v. Cierno I pusilla epistola, qua fratrem hortatus est ad tragoedias set bina, das, cognit facultate ipsius , grande illud poema pangendi, si iij j δ pollinis vo-
cena subtiliter interpretatus est, qua praecepit, ut mortales se ipsos cognoscerent. Cum enim putaretur spiritus frangendos, erroremque multorum discutiendum id dictum esse, maiora onera suscipienti lim quam se ire possent, docuit etiam id valere ad animum nobis addendum: Liadendumquem e viribus nostris dissidamus. Verba ipsius haec sunt. Cels tor esse noli: & illud σαπιν, noli putare ad arrogantiam minuendam solum esse diructum : verum etiam, ut bona nostra norimus. sumpsisse autem videtur hoc Cicero a X rbonte: nam ipse quoque eodem modo accepit, cum in i j. libro Aae disputat onem securatam Socratis cum Charmide commemorauit. Cum enim Charmides, clauis conis situs, vir esse: in gni pre: i: multoque magis factus ad rem' administrandam, quam qui tune illi incumbebant: timere: au eam in contionem ascendere, aliquodque publicum n goicum ai: ngere, ruit longum accuratumque sermon: n, quo illi reis uia e conatus est, ut
110쪽
.teed ret ad rempublicam, consilloque ciues iuuaret, radem illa ratisne usus est: suasitque, ut se ipsum viresque suas, quae firmae validaeque erant, cognosceret: illis enim exploratis suiuium, ut pulso paetu illo capesseret remp. atque ita uniuersae ciuitati prodesset . nec tamen
illie Socrates verba ipsa Apollinis posuit: sed manifesto ad oraculum illud respexit. Totus
--το , Nam hoc ipsum, ω videtur eleganter expressisse Cicero, cum inquit. cessator esse nolI. uod Iimi optam auctores, fricare frontem Hrerist, Craecos vi μι mare appellasse: idemque pentem monuiue mora hac indicari ea G. CAP. VI.
V o o L cInIus Caluus in Vatinium Inquit, omni Impetu orat Ionis suae in eum conuerso, Perfrica frontem, & dic te digniorem, qui Praetor fieres, quam Catonem locus autem adductus est a Quintiliano in ix. libro in & Cicero in
iij. Tusculanarum quaestionum. Quid tergiversamur EpIcure : nec fatemuris eam nos dicere voluptatem, quam tu idem, cum os perfricuisti, soles dicere, e Graecorum sermone acceptum videtur: illi enim τρι ω μία πω dicere solem, eum ab Icere verecundiam, dc omnem partem pudoris conterere, significare volunt, ut Athenaeus in v. libro de impuro de conscelerato viro Athenione loquens : qui e philolbpho nnus euasit, , , ae plebis sauore regnum Athenis occupauit. . Trurne, uia urMr ις π: vi q
quamuis enim antea quoque salio nonnulla dixisset, nondum tamen omnem impudentiam effuderat. & Strabo in xiij. libro cum licentiam quorundam accusaret in ,, Homeri loco immutando, audactcmile interpretando: inquit enim . . ita
stimat ut habere suam propriamque sedem, stomem ipsam; c ut enim potius fricamus cum haeremus animo in aliqua te: dubitamusque quid faciendum nobis sit. quomodo sane Vita tue loeutus Cicero in nobili illa προωπaan , qua inducit L. Pisonem reprehendentem Cia, , Caesarem generum, cupidum triumphi: ad ex remum enim inquit. Quas rati nes si e notis, inteli ges nemini plus quam mihi litteras probiisse: ita enim sunt peiscriptae scito Mitterate, ut scriba ad aerarium qui eas rettulit, perscriptis rationibus, secum ipse caput sinu stra man u posticans, commurmuratus fit. Hiac enim gestu corporis, quo Piso narrat seri bam usum, videtur indicari perturbatum illum vehementer: incertique animi fuisse. Quare videndum accurate an idem Aeschines significare voluerit in oratione, qua insimulauit eos, qui se in legatione ad Philippum improbe gesterant, & migrauerant ossicium legato
is Q. ta quae sequuntur: hic enim quoque videtur sollicitia dinem animi, molestiamque nota hac indicare.