장음표시 사용
91쪽
amillio de quodam loco Fimis, Ner* ex Euripusis Medea . CAP. XVII.
I E κηλ haec Ennii e sabula Medea, citata a Non zo, assimare non ausim expreti' se ne sint e Medea Euripidis, quae in manibus est, an ex altera Medea, ab eodem
poEta scripta, iniuria vero temporum amissa. salvete optima corpora, cet te in nus vestras, measque accῖpite. existimari quidem non line causa possent in te pretatio esse huius loci, qtio Medea Ipla filios alloquitur, & sane mirifice eonueis nit haec oratio illi tempori, cum apud Graecum poetam crudelis mater: saevaque consilia a. nimo versans, non tamen omnino se matrem esse oblit inquit, Petroηυν M. a iis. δ Aω amara b. u.τti AIia. . neque tamen penitus reddunt: nulla elum lite Medeae salutat Io, qualis in Ennianis verbis: neque ut iubet porrigere manus , ita suas praebet Medea. quod apud Ennium facit. Qui tamen in Lat num sermonem Graecas labulas vertebant. non singulas icmper sententias reddebant, ut aliquando etiam aliquid de suo addebant: licenti que non parua uteban unldo tempore acta sit eausa pro I. Misael a r. piae videatur si a propriaque istiu sedes . CAP. XVIII.
Vt C ceron s orationes, antea eonsulas&temere collocatas, ἰn inmordInem quo dictae sunt, digessere, ne opetam suam 'osuerunt: ac multum luminis lectioni ipsarum attulerunt, lapsi tamen illi videntur quod L. Muraenae, conissulis designati, de sensionem post omnes in Catilinam stabitas orat ones posuerunt. cum videatur causa illa in foro acta esse ante patefactam coniurationem rcomprehensosque Catilinae soctas, qui Romae ad incendendam urbem: tumultumque exciotandum restiterant. coni Ionem autem habuit Cicero statim indicibus, coniuratisque eapti sectinctaque diligenter, quae facta essendi, Quiritibus exposuit. ut etiam postea in Senatu de pa na conio talorum crationem habuit: quare puto si temporis ordinem sequi volumus, oratio coliturai s, qui domi remanserant: qui est hἰe. Audite audite consulem iudices, nihil dicam , arrogant iis, tantum dicam, totos dies atque noctes de rep. cogitantem. Vsque eo L. Catia is lina mi p. despexit atque coia tempsit, ut ea copia, quam secum eduxit, se hanc ciuitatem opisse pressiuium aibitraretur: latius patet elux sceleris contagio, quam quisquam putat: ad plures pertinet. lutus pntus inquam est equus Troianus, a quo numquat a me consule , dormientes ot primemini: & quae longius sequuntur in eam sententiam: illis enim manifesto perspieitue non dum detectam coniurationem fit iste: illi tamen serias te noluerunt huius rei,qirae ad Catilinam pertinebat, seriem continuationemque interrumpere,cauta alia longeque diuersa inter
illas interiecta atque inculcata: quod si Ipses mouit, discesserunt omnifestoa luperiore proposito: onsilioque continuandi orationes Ciceronis, habita ratione solum temporis, quo habitas illae, siue in foro: siue in contione: sue in Senatu es lent.
Vetus1 plura indiscla versus Horasani: si vera est, s perierinum rem eo loco Iecutus poeta intea itur. F
I fidem sequimur antiquorum exemplariorum,Horatius veterem eonsuetudinem amauit Inode, qua eliminat ut allium: sic enim in ipsis scriptum eis. Edit cicu
iis alaum nocentius . non edat: prisci enim edo, es, est, dicebant. unde modo illo, quem nunc subiunctiuum vocant, edim, edis, edit. ita autem M. quoque
Cxio locutus est in libro de re rustica: quod olim admonui, cum multas maculas auxilio vetustorum librorum inde elui, ac nitidiorem pri leum illum seriptorem formis exe dendum curaui hoe enim ille sempet seruauit, ut cum laudes brassicae explicans, inqitit, is O uod volet cibi postea edit, sed, si potetit, solum brailicam esse, edit. item multis aliis locis . . clauo quoque in epistola ad Paetum eodem Pa locutus est, cum ait. Ne ego tet latente -
92쪽
n, tu, eomedim: Leen ἰm scriptum est in optἰmo dc antiquissimo libro: nam apud Plautumis in Bacchidibus excusi etiam ita habent. Quod dem scortis: quodque in lustiis comedim 3e
congraecem pater. Haec autem magna ex parte antiqui sermonis vestigia, nonnulli superioria hiis temporis us peruersi correctores immutaram: & ad usum moremque loquendi Insertoris uetatis redegerant . pessimo omnino consilio us: est enim conseruandus unicuique aetati suis, sermo. sed aliquando etiam scriptores vetera quaedam libenter usurpabant, contra quorum studium pugnandum non est.
dissimi qui fuerint athletae, putamo desideris cor ae flagrarint, ut mini renia serint omnibus corporis uinptaritas, ut horare icto potirentur. CAP. XX. N epistola, qua multa collegit praecepta ad exῖmium poema condendum a
G, eommodata, Horatius, exemplo aliorum artiscum, poetas ad exercῖtat onem l IJ bothmque impellens , inquit. Qui studet optatam cursu contingere metam
i a G Multa tulit, secitque puer: sit dauit & alsit Abstinuit venere & vino. & quae se quisitior qui autem athletae tanto studio: fuga e corporis Voluptatum coronam sibi palati ei tit. Yposuit eruditissimus scriptor Plato in viij. libro de Legibus, exemplo contῖnentiae Iulo tum ad utiliorem rem, multoque magis in vix a Pt suturam, quam ars poetarum sectat, ad te Lenies exhortans. ostendit enim, si illi minoris laudis obtinendae eausa sibi ab his hiau pialibus temperabant, quanto magis id lucere oporteret pro vero decore ac dignitate compa randa. Appellat autem Iccum in primis Tarentinum, qui ut ex Olympia: alii uecertaminiabiis Graeciae victoriam reportaret, mulierem nullam attigerat et seoue ab omni Venere abstinuerat, durante tempore illo r quo se ad studium ludicrum praeparabat: tum Clis Ionemque dim& Astyllum & Diopompum. aliosque etiam referri posse affirmat, quIdes derio eiusdem gloriae consequendae, eiecerant a se omnem libidinem: castitatemque amplexati suetant: uer
mendatus locus ciceronis in III. de oraure, silvam corruptus in inniabus libris It totaque ipsius via dissumerexplicata. CAP. XXI. CI e r x o In in. lῖbro de Oratore, cum e Vmplis confirmare vellet, quod diserat:
omne, ities aliter ab iis tractari, qui ολ ad usum transferunt: aliter ab iis, qui ipsa
tum artium tractatu delectati, nihil in vix a sunt aliud acturi, inquit, ut Iii Exeusi,ia libi lii scriptisque, quos vidi, nunc legi ux M-gistς hic Samnitium summa lim senectu εδε Est. & eotidae commentatur, a quς νς ocius PM Udidicerax, sed quod erat apius ad illud. io iumque cognorat, sui in est apud L ilium, qu uis bonus ipse, Samni , in ludo, ae rudia bux. cui vis illis asper . sed Plusorix es Oxo mbuctat, amicis, rei familiati . mendum autem si is, minifestum est in illis verbis, atque vςl id , atquς id valde molestum de quod omnem seri Erillim huius loci ita perturbat, ut tensiis inde nullus elici queat. legi igitur debet f. t suspia in ii in velocius. ut scilicet post particulam, quὸς aduersa usi praenomen siu statimque ho-m n . semuis de nomine comp*xi nihil habram ἰ nam aliquid maculae In hoe testare potest. homini similiae prorsus esse debet. imp ixi autem libori i Ne in hoc peccabant, te pro Q. quod Quintus sine ulla dubitatione valet, que, p peram scribebant: hoc autem & ipse alii, id
monui, de qui in conserendis antiquis cmplaribus V sati sunt, crebro obseruate potuerunt. filium iήitur id verum esse pi bax exemplo magistri cuiusdam Samnitium , euius nomention potiri: erat enim nota perso ab ossic o avxςm munereque quod sustinebat, illum de- isti bit. Samnites autem genus gladiat M um satile constat, hic igitur quamuis senex, eo ii diis ommentabatur aliquid, quod ad studium illud pertinere . contra autem hie ipse, euius ii
tueri tenebris obtutum, in lucem Vt xui, euomui, puer addidicerat: parumque teinpoli, in a itieret cipienda consumpserat, quia ex. x n tuta iactu ad illud, nec totus in eo stadio oe- - duriti volebat. sed plus operae tribuebat sero, micis, patrimonio: ut Cicero narrat. Hoe - uestri exposito, accedit ad musicos canxoresque xque inquit. Valerius cotidie eantabati G. , latekim scenicus. quid siceret aliud t aL N. Fuxiu , noster lamiliatis, cum est commodum.
93쪽
nisestorei spicit ut ira,cindicam, sapra legendum. est enim hἰeqitoque . at N. Fut iis .
in testio quoque exemplo maioris honestiorisque ari s, quum easdem personas Oontendat ii tet se, eandem rat Ionem seroaI. quamuis nomen non ponat eius,qui tantum philosophiae aeeeo perat, quantum ad usum laus esset: inquit enim. Ateius auunculum vix intelligeres id age. A te . cum ageret tamen. cum igitur semper duas personas comparet inter se. & eam, quae arie aliqua delectata, totam aetatem in ea contereret : oceam, ciuae ipsam ad usum transset reti &eatum nomina aut ponat aut ita describat, ut liquido intelligantur, manifesto cognoscitur surra nomen ponendum: legendumque, ut docui. Mesamiuorum Graecor m declaratus, soant comam alare asi Deor in iis que innitutum proprium .Ambraciotarum expositum,
l o x et M veteres Graeci habebant comam allavi deo consecrandi, a temporibus usque heroum. hoc enim quoque Homerus ostendit,ut eum in xxiii. libro illain dii de Achille eecinit. τώ tae terire πεπιμη τbo Pausanias etiam consuetudinis huIus meminit in Ateadicis, ubi Leucippi regis, Oenomai fili j, historiam narrat: qui eum amo- te Daphnes arderet, nec speraret se pol se iliam UOrem obtinere: abhorrebat namque virgo amarium consuetudine, ad dolum animum conuertit: auxilioque comae productioris, quam Alpheo alebat: sumpta itidem veste muliebri, se virginem simulauit. verba ipsius sunt, quae is hue pertinent. perdurauit autem illa ad inseriorem aetatem: nam Diphilus comicus, maledicens improbo cuidam, qui pisces Athen s vendebat, assit init ipsim hoe pacto texisse ignominiam suam:cum enim compunctus esset notis Threieiis, nonotae illae. fronti inustae, viderentur, habebat caesariem tamquam integumentum quoddam versus eius poetae hi sunt. quamuis plures apud Athenaeum legamur. qui testem illum citatis odij, quo flagrabant piscium venditores. κοι - τοῦ sini, a gais τουis γ', ἀνιην α'm Pt; T. Hἀπω verbo autem illum vii ducto e theatro, planum est: enim vela vocabantur. Ipse Integumentum dixit duobus namque locis Cicero de eadem persona loquens, idemque quod Diphilus intelliis gen hoc verbum usurpauit. ut in L. Pisonem illum ipsum significans. vereor, ne qui sit. iis istius insignem nequitiam frontis, inuolutam integumentis, nondum cernat. & post reditumis In senatu. Vt cum illius resimilis fuisses, frontis tibi integumento ad oecultanda tanta si is sitia diutius uti non liceret. M. quoque Varro gentis euiusdam Graecorum, quondam nobialis, Institutum rettulit, non dissimile huic, in Cato, vel de liberis educandis. Haec namquo is ipsius vel ba leguntur apud Nomum. ItaQue Ambruiae primum capillum puerilem dem-- ptum et item cirros, ad Apollinem ponere sistent. ω cicero in oratisne podam de murmione, ut de homine loquutio iparasitosue omnes atrox videri IMiros, si mendam.
Alixissis verba , hoc sciasu . CAP. XXIII.
VIo ετ v v. M. Cicero putasse Phormionem, parasitum Terent Ianum, atri Gloris fuli
set propriumque hoe eius parasiti extitisse, quod ad eum colorem pertinet, non commune omnium eius generis hominum: quia in oratione pro A. CaecIna Inquit. α Et Argentarius Sex. Clodius, cui nomen est Phormio. nec minus niger: nec minus consi is dens, quam ille Terentianus est Phormio. Nihil tamen apud comicum, quod indἰcet huius aut illius coloris eum fuisse. Alexis veto, qui eam scenam magna cum laude coluit, oste
dere viaetur solitos eomicos poetas inducere parasitos omnes atro colore tinctos e plures
nim versus ipsius apud Athenaeum in vj. libro leguntur, ab eius studii homἰne lut apparet
is pronuntiati, disserente de natura parasitorum. eorum autem initIum hoc est.
qitae sequuntur . eum Igitur ita loquatur parasitus, tradatque alterum ipsorum genus, re uulgatum Lil eet illud, atque in comoediis frequentatum esse, addens cuiusmodi nos sumus,
tri coloris, intelligitur inde nisi fallor quod dixi, ac serias le Cicero. quod commune semiium este intestistebat, uni tunc assignauit. Apertius autem hoc, quod admonui, tradit Pollas a
94쪽
Pollux, quI cum de veste, ortiatuqui comicorum assentatorum, parasitoremque loquereriir, inquit. eos Hi solato in scena, atra, siue susca veste, quod itidem commonorat de persisnis eoru iidem, quae&ipsae eius leni coloris erant et itaque semper Ipsos venire solitos in scena. Ampus nissopsicatus Stridorim inred M omnis facienda, ρ. ι et Pt eo u pom in Bucolicis : Hi probi i-- fumu GA a Mucim con emotium.
O s temere Vir litis In v. Ecloga induxit Menalcam ἴta loquentem , eum tempora ostenderet, quibus pastores tamquam Deum veneraturi essent, Daphnita dem: memoriamque illius pie celebraturi. Haec tibi semper erunt, & eum solemnia vota Reddemus nymphis, eccum lustrabimus agros. posterius tempus apertum, quo imolabant hostias pro frugibus: prioris ratio haec est. Moserat in Stellia, ut singuli annis In priuatis domibus rem diuinam sacerent NImph s: temulentiaque anie ipsarum simulachra tatarent. quae omnia iam Menalcas supra exposuerat. Quῖa statem origo pastoralis carminis inde fluxit, ideo instituta eius regionis in eo persequitur noster poeta. Mosis veto huius meminerat Timaeus in xxij. libro hi locatum: omnemque eam iem diligenter narrauerat, cum impudentem sagitiosamque assentationem Damoclis adulat iis Dionysij iunioris, Syracus tum tyranni, referret: qui eo tempore, quo celeri morem eum colerent, atque institutum seruarent, valere iubens nymphas et dicensque non oportere curare deos expertes atami, ad tyrannum se contulit: alique ea fecit, quae reliqui omnes deabus illis, vetere instituto, siciebant. Testimonium Timaei, quod ab Athenaeo in vj. libro δα mois recitatur, hoe est. κῶ ιικαῖ 'Mo- -σκλάας- , πνΔin is - του nωπιμ αἰλπια, ζεια Lot κ Σικι - λήλας πεμαι κἀπι- M. initiae μφαι, κρῖ r- ώα-- - Me, . αμε. t ἰα- πις ρομφας, κρῖ ii - Φ.A. προ ἰχ-α - ,σα Θιος, Δuimis. Hie autem est impurus ille Dam cles , cuius meminit Cicero in quinta quaestione Tusculana. ubi copiose narrat quomodo
Dionysius eum cons atauit, cum praedicaret illum beatum ..coegitque Usum confiteri, se ita: beatum esse nolle.
95쪽
oe. M M. Varronis, atrocem In modum lan ramin, libet indIcare, unoque tempore, si non omnia ipsi tu, maiorem saltem partem vulnerum sanare rhine autem perspicietur quam male habitus ille doctissimus scriptot si, de Oim quot quantisque monstris cotidie constigendum sit illis, qui diligenstelibros veterum auciorum legunt. In vij. igitur libro de lingua Latina lita nune vulgo in excusis legitur. Apud Plautum. Quia ego ante hae te ani ui. valet constitul. Itaque heres, cum constituit se heredem esse. dicitur ea nere, de eum id fecerit, creuisse. Sed antQuam cetera vulnera aperiam, his sanandis operim di . Prῖmum autem sciendum est initium Plautinae sabulae, quae Cistellaria vocatur, ipsum . intelligere. Inqtio Silenium meretrix ita cum Gymnasio, eiusdem ordinis muliere dclenal quitur. Cum ante hac te amavi, & mihi amicam ei secreui mea Gymnasium: patetque deel rare M. Varronem v Im eius verb;, crevi, siue integer versus illic scribi debuit, qui eulpa librariorum vix dimidiatus scitotus sit: siue fatis auctori fuit locum indicare, quia quod seque tur notum omnibus tune foret, quod aliis etiam locis mihi videtur secide. quod si nune pro canere legatur cernere, quam veram certamque huius loci lectionem esse puto, locus omnia meo iudicio restitutus erit, q iam uis in vetustissimo exemplari sit, iecit, in quo tantum illud a sui et lore scriptura discrepat: quae autem sequuntur verba magis adhuc corrupta sunt, a tui usque inde maculae deleti pollunt. ita namque vulgo legitur. 9ud eundem. Quo de sinu, frequentem operam deditas, valet assiduam. Itaque qui adest alliduus ferre: quem oportet. his frequens opponi solet. apparet autem ipsum intelligere locum hune Plauti, qui tribus in leti in s versibus, superiorem s uitur. Ita omnibus relictis mihi frequentem operam dedistis . In antiquistimo libro hoe tantum discriminis quod in illo est. Ouod e simi trequentem. Seinfra pro ferte addita in extremo littera, ferret. Restat tertius locus comici ad confirmati nem Gientiae posterἰotis adductus, qui eius declaratio est . ait en Im. ltaque illud eaedem mulierculae dicant quidem, nos pretio tanti est frequentare, ita in prandio nos lepide ae nῖinde aceepisti, apparet dicere facile est ut curate ut adsim, cum iam bene nos accipias . signifieant autem verba haec Plauti, quibus Gymnasium Silenio respondet, blande icipsa suauiterque. Pol istoe quIdem nos pretio facile est frequentare tibi, vii visque habere . ita lepide nitidequain prandio accepisti apud te. reliquit autem ut opinor in Varro verba haec, quae inmedis colu
Iocata sunt, quia augent tantum confirmantque quod dixerat, nihilque noui addunt: hoe Gnim moris erat antiquorum scriptorum. antiquus libet varietatis hoc habet . quod princἰρῖum Plautinorum ver tum magis accedit ad lectionem eius poetae. explicatio autem Ita illla est . . Apparet dicere, mile est te curate ut adiimus, cum tam bene nos accipias, verius manifesto a taque emendatius.
Locus Plauti e cistellula malicus, i raris, quae desideratantinvia M. Varronem , restitiuus . CAP. II. UT Plauic utem poetae auxi vo Varronis locus valde corruptus, magna ex parte corria
gli ut atque emendatur, ita contra M. Varronis auctoritate testimon que Plaut Inus versus imminutus mancusque restituitur, atque integer redditur et quod enim paulo
rost illi e a lena dicitur, i . - ς α iri i cudorem elegantiamque silenἰj, ita nunc vulgo loci tur
96쪽
- tur in excusis libris 'Quod ille dixit, qui secundo vectus est mari, ventum gaudeo ad toecastor, ita hodie hic acceptae sumus: cu men versum illum integrum est et varro in v. li-- bro de lingua Latina hoc pacto. Venelia veniendo, ae vento illo, quem Plautus dicit. Qiloa- ibi dixit, qui secundo vento vectus est tranquillo mari, Ventum gaudeo. Sed nonnullos setiam vidi Plautinos libros calamo scriptos, in quibus versus ille, ut a dotassimo v m adducitur, nulla immutatione legatur . nam gaudeo in vetustillimo illo Varronis exemplari, prima. non tertia persona, ut In excusis est,ha ut. semper enim ipsum, si non omnino purgatum est,
specimen aliquod dat suae probitatis . cicuri a locus declaratus , Hu tropi vocas , crucian Gemplum ponit .
CAP. I M. O cv i hic Quintiliant ex octauo libro, quia obscurior est, a me illustrabἰ tuti ge
loco poetae, quem intelligit, indicato:&testimonio grauis eruditique script ris, qui idem tradens, dem exemplo utitur,citato. . ni ilianus igitur inquit. Superest ex iis, quae aliter significant, idest transumptio: quae ex alio in aliud velut viam praestat, tropus ut rarissimus, etiam improprii usus e Graecis .. tamen stequentior, qui Centaurum Chirona de dicunt. Homerus autem insulas cum acutae formae significare vellet, vocavit hoc versu e xv. libro Odrmeae in E a , σασιν Motu . hanc autem rationem secutus ille nomina immutauit, aluterumque pro altero capit, quod, dc sunt autem Graecῖs non tantum ostendit, quod velox est in motu, verum et Iam, quod sorma in tenuitatem acutumque porreetiim est: quare quod est huic tamquam & ipsum idem penitus significaret, loco a terius posuit. Hoe Plutarchus in vita Homeri docet, ubi de ipse de lumine hoe orat Ionis diari sputat. utitur autem eiusdem Homesciversus exemplo, scribens: En et Aritim a
Sed etiam Strabo in viij. eiusdem Homesci verbi assert eandem declaratiomem . posito namque versu illo, cum id, quod ad studium suum pertinebat, quaereret, ad lib
- R Iini in Artis deum, illum patrem, aluiti conseruatorem Asiae, illum Dionysum, is Baechum, Lἰberum nominabant. Par smilisque loeus hie est Ciceronis oro taFlacco, quo effudisse omnes honores verborum Trallianos in M thridatem tignificat, illi loco Demosthenis in oratione pro Ctesiphonici quo declarat Thel Italos Thebanosque. alteros prauῖtare quadam animi: alteros vero stultitia impulsos, decretis sitis ornas te mirifice Philippum Macedonem, Alexandri patrem: omniaque accepta illi rettulisse, quae a mortali homine mortalibus tribui pollunt. nam Asiatici illi in caelum Ponti regem tulerunt, ii stim
quoque In quinto δε i,ar: isων, ubi Athenionis illius, improbissimi hominis meminit, qui elegatione ad Mithridatem rediens, turbulentissima oratione populum Atheniensem conciis tauit, ostendit regem illum Deum aphellatum, neque tamen magis Liberum patrem, quam alium ullum e numero ipsorum, cum lignificet hic Cicero praecipue affectasse illum Liberi patris nomen ac hloriam. Athaenei verva, ore seditiosissimi viri trolata, haec sint. Paxae A
tendum est in quibusdam libess pro Dion7sunt, duo nomina esse . quibus tamen idem Deus Intelligitur. habent enim Euchium, Nysium, quod testatum esse volui. vi autem similes inter se magnopere imperiores loci sunt, ita hi quoque ipsi eoriandem summorum oratorum multum similitudinis te inenta cum enim Cicero Quir tibus sit aderet, ut eligerent ducem Citi Pompeium contra piratas, incendet eque vellet eorum animos, incommoda a piratis accepta recitauit, ae paene ipsis ante oculos posuit: quae res inurebat turpissimam notam populo K in mano vicitati, omnium gentium, ita egit. Qii id aut Colophonem aut Samum, nobilis limas in urbes , innumerabilesque alias, captas esse commemorem, cum vestros portus, atque eos po
97쪽
rus , resbiis vitam&0ῖi; tum ducitis, In praedonum sui Iepotestate sciass. an vero unorat sportum Caietae, ces et errimum atque plenissimum nauium, inspectante praetore a praedonibus esse diteptum ρ Ex Miseno autem e iis ipsius liberos, qui cum praedonibus antea ibi belu tum gesserat, a praedonibus esse sublatos' Nam quid ego Hosti ense in inmodum. atque il- iam labem atque ignominiam Rei p. querat, cum prope inspectantibus vobἰs, classis ea, cui consul populi Romani praepositus essena praedonibus capta atque oppressa est. Simili autem tempore Demosthenes,cum villitatem suae rationis confirmaret. ac quot quamque magni sinisctus ex consilio suo capi possient, ostenderet, praeterita damna iniuriasque Philippi commemorauit quibus malis illi, imparati, remedium nullum adhibere potuerant: pia igitur euiri locum tractauit, assit mana. ni nil postea huiuscemodi, si sequi se voluerint, factum iri.
IN orii Ione, quam habuit Cicero In Catilinam praesentem, macula sci pturae nisi fallor haesi: eum enim in pluribus excusis legatur. Vtinam tibi istam
mentem d i immortales donarent, extrema voce aliquantulum immutata d
rent γ ut arbitror, legi debet. sic certe ipse pro Milone locutus est, cum idem mnino significare vellet. Hic dii immortales sui supra dixiὶ mentem dederunt illi perdito
is ac larioso. ut huic faceret insidias. supra tamen, quem locum intelligit, dixerat, mentem iniecit . fgnIseat alitem mentem dare vel iniicere, excitate desiderium in pectore alicuius: subitatoqiue ad aliquid gerendum impellere. Virgilius quoque in iii. libro eodem pacto
is locutus est, de furore equarum agens. Et mentem Venus ipsa dedit. Sed etiam T. Lillius in ., vj. libro, ubi Manlium, plebis animos contra patres inflammantem inducit. Dii prolii antis haeer sed numquam propter me de caelo descendent, vobis dent mentem oportet ut prohi-- beatis, sicuti mihi dederunt armato, togatoque, ut vos a barbaris hostibus, a superbis dele detem ciuibus. Constat igitur tot exemplis optimorum auctorum ita legi debere. Sedad sunt etiam testes huius lectionis libri scripti. Animadertendum vero Ciceronem cum ἰn is quit pro Milone. Ea vis igitur ipsa, quae saepe incredibiles huic urbi felicitates, at ille opes in attulit: quae illam perniciem extinxit ac sustulit, huic primum mentem iniecit vivi irritare, , sitroque lacessere fortis limum virum auderet, dc quae sequuntur, videri imitatum esse Domosthenem. qui de ipse de Philippo Macedone huiuscemodi quiddam mente concepit, cum quaesisse illum studio suo, nimiaque cupidine augendi imperii interitum retum stratum vasicinaretur, impulsum a diis immortalibus, dignitatem Atheniensium procurantibus. In pria. ma Philippica. ἐς se τἰMM , - τί τ riui i κλμ τιυππρι. εὐ--ν enim dixit sui opinor) quod Cicero postea iniicere: quod enim mentem non inquit, sed aliam rem, Cicero itidem insta iniicere amentiam ait. Isocrates veto, elegantissimus scriptior ut videtur, La Inquit, cum
idem & ipse ostendere vellet. haec enim ipsus verba sunt in libro, quem misit ad Philippum
Vbi indisclus accepisseres illum mn, ο de virae virum in III. l gracio scori agis, ad Aldi Meler i gensque deseruentus illis dipuratio. CAP. VI. vi A modo usus sum exemplo Virgilii e libro de re pecuarpa, ria it mἰhi in mentem
id, quod iam obseruaram, pociam totum eum locum, qui sequitiir sumpsiste ab Attia - stotele: ille en in in n. libro de historῖa animant uni, ubi naturam equarum ino resque pertractat, omne illud p ponit, quod virgilius xiij. his continentibus vertibus tradit.
continuoqucauidis ubi iubdita flamma medullis, vere magis quia vere calor reditos libus jillac
98쪽
in illis O te omnes versae In zephyrutra stam rupibus altis: Exceptantque leues aurax & saepe G- ne ullis Coniugiis, vento grauidae s mirabile dictu Saxa per,&scopulos,&depressas con ualles, Disis ' unt, non eure tuos, ne qui solis ad ortus Id boream, caurumque, aut unde nitari pertimus au iter Nascitur, A pluuio contristat frigore caelum. Hinc demum hippomanes, v - ro quod nomine dicunt Pastores, lentuin distillat ab inguine virus : Hippomanes , quod - saepe malae legere nouercae, Miscueruntque herbas, ct non innoxia verba. Aristotelis verba haec sunt, ordinem etiam eundem sequentis .. η bτEni. Δια c. - ἰζαρίπι - ιχυα ἰα - 2. . . Postremum autem hoe reliquit Vi gilius, quῖa extra rem est: nec sinit ad morbum ipsi tum, insaniamque indicandam. . A
e , . quod igitur philosophus inquit com ζωμα, αι η in poeta pluribus persecutus est, nam duos versus consumpsit in tempore describendo, quo potissimum insaniunt ri res vero ἰn vi eius verbi exprimenda. quod autem addit Θι , -- ά , δε- , vertit ille, ornam adbitato. Saxa peti& scopulos,&deprellas convalles Di gῖunt. Praeterea illa. a.
A co : --πρις δ σμῖ αἰνὰ προς cristi an consequentibus verbis, lumine orationi importato, conuersoque primum sermone ad ventum flantem ab oris: non cure tuos: neque solis adortus. In boream caurumque aut unde nigerrimus auster Nascitur,&pluuio coi tristat imgote caelum: iram septentrionem indicauit nomine ventorum, qui inde fiant. Adiuti
sit Aristoteles ea, quae supra posui: illa autem Virgilius exprimit quatuor,qui testant versibus. quod enim est ianta: μοι ac in Graeco, noster ad nouercas, veneficasque transtulit. nequo iamen quod virgilius vero hoc nomine vocari hippomanes dicit, distinxit illud ab heiba, quae de ipsa idem nomen habet, ut salso putarunt interpretes, sed a carne, quae nascitur in fronte sequi: hoc enim manis sto docet philosophus his verbis: αμ. Q Σπτας' , a s zm p. me . noque tamen negarim ortii etiam e terra, quod hippomanes vocatur: id em m aperte tradit Theoo clitus in ij. Millio canens. ἰπη in te se . tres igitur res longe diuellae, Tisia Adem valebant, ac veneficiis vim habebansi eodem nomine vocabantur.
CAP. VII MCi cin o In v. libro desinibus, cum induxisset M. Pisonem pespateticam discu, plinam explicantem, eamque summis laudibus ornantem, in extremo sermone itapsius, ubi dicit ceteros philosophos ex ea parucula arrepta, suam singulos videri . tu sie afferri sententiam, auctore ipse rum GH io, iamque id in pluribus usu venisse ostendist ei. - inquit. Stoici restant, hi quidem non unam si quam, aut alteram a nobis, sed totam ad so,. nostram philosophiam transtulerunt: atque ut reliqui iures, earum rerum, quas ceperunt, si in gna commutant, sic ili ut nostris sententiis pro suis uterentur, nomina tamquam rerum ii in ias, mutauerunt. Simili Igrtur ad improbitatem illotum malitiamque ostendendam valde apto Cicero usus est. quod itidem Themistius arripuit, cum Epicuri furtum detegeret, astutuab illo, ne deprehenderetur, nosis variatis occultarum: Epicurus enim 'uoque, clam sumpta Aristotelis ratione, pro sua usus est, ac ne surtum cognosceretur, reliquos lures imitatus, eodem ricto occuluit. Ita igitur in tertium librum naturalis auscultationis dilucidus ille scriptor est.
quae vero ratio illa suerit, quam tibi adoptauit supposuitque Epicurus, quidque de suo addiderit, ne aliena esse intelligeretur, tempus nunc non est declarandi, occasioque melior huius rei dabitur: nunc enim satis habeo indicasse: in eadem re illustra uia ambos hos elegantes scriptores idem simile pitulisse, vel potius ab aliquo pilus Graeco, magni nominis auctore, excositatum, ac saepς dictum, virosque sumpsiste. quae namque cicero de philos b, phia scribebat, e Graecis doctoribus accepta, ex illoque in hunc iermonem, ut ipsemet
99쪽
vi ii quid praeclarum in vita, siue domi, siue militiae essicere volunt, nunclum
.eminant oportet corporis voluptatibus: illisque, ut omnium honestorum factorum acercinas aduersarias, magnopere caucam. Graecarum rerum auctores quomodo Alexander Macedo, paruo temporis spatio, quo vixit, tot tantasque res esticere potuerit, ac paene uniuersum orbem armis i grate ostendentes, hoc asserunt: ipsamque docent nullis huiuscemodi oblectationibus, quae ceteros mortales retardare solent, impeditum fuisse: neque, cum tempus rei gerendae venerat . aut vino aut tono, aut ludo aliquo, aut libidine, aut spectaculis auocari inde potuisse. idem autem docui do eiusdem gloriae, magnoque imitatore ipsus, Cn. Pompeio memoriae mandatum est. Nam Cicero eum pro lege Manilia illum ornauit, hoc etiam accurate exposuit dicens. vndo - illam tantam celeritatem. dc tam incredibilem cursiam initum putatis: non enim illum eximia is vis remigum, aut ars inaudita quaedam gubernand aut venii aliqui noui, tam cete iter in via - sinas terras pertulerunt. Sed hae res, quae ceteros remorari solent, non retardarunt. de quae sequuntur, diligenter omnem rem explicanti . πenophon quoque, cum semperii Octum paratumque Dipbridam, Laconum ducem diceret : ceterosque omnes illius ordinis in eo imperare, causam esus esse voluit, quod non pareret corporis voluptatibus, semperquo illi ipsi rei, quae urgebat, toto pectore incumberet. Haec sunt politi illius scriptoris verba eo quatio libro de rebus Graecorum. Hν δ' - ς ; οἰ ἡ πι-- - - : μοῦ - - N - ἰν τι - ρος--A zi ἰ 'ῆ - του σα x .satia: , - - ωροι ψ ita , τουτο ἰπος 'L. Cicero quoque pro Archia poeta, cum se commodis ciuium omni aetate sedulo seruit se ostenderet, quare concedi sibi debere, ut si quid tempor is vae eteonsumeret in artibus ingenuis tractandis, parem se ambobus studiis fiatile commemorat quia non sit umquam voluptatum illecebris delinitus et easdem igitur de ipse res appellat quae a sortes viros eorruperunt, ni gnaque ipsis impedimenta attulerunt. inquit enim. Qui totri annos ita vivo iudices. ut a nullius umquam me tempore aut commodo, aut ouum meum ., osti erit, aut voluptas auocarit, aut denique somnus retardarit.
CAP. IX. Y L L v x scementi Herculi apud sophoclem in Trachin; is, vie siesque dololem
suum cupientia, respondit. ii totam rem ille utips cognitam haberet, suturum esse, ut animus ipsius flecteretur, placareturque uxori, quae, bonas c Itationes animo versans, in fraudem inciderit: quod tamen filii obscurum dinum prauiter reprehensum est a patre, vim rius nondum intestigente: unde statim Hs- lus aperierem exponit, dicens. Deianiram, cum putasset corpori ipsus iniecturam, quod coli cillandi amorem vim liaberet, abalienatumque i sus animum reuocandi: peccaste, errora quodam, non voluntate. vere igitur Hsius senui in huiuscemodi rebus in piami, eonsilium mentemque spectandam: Ignouisse vero uxori sortii limum virum, hoe accepto, intelligitur. quod eum prius malediceret illi singulis verbis, nihil postea contumeliarum in eam i ii Narrat autem Alistoteles in libiis de Moribus, qui λ μ -- α vocantur, eum idem, quod anitae, seminae alii contigillet: quod enim poculum amatori dedit, interemit hominem: in iudiciumque Ariopagi vocata illa ellet, elapsam seueritatem iudicum, nulla alia de causa. nisi quod planum iactum esset, i cam eo malim io ἰκ ηt uxe non viam: dederat enim pbit trii in amoris causa , quamuis line suo excidisset et unde intelligi poterat non esse id sponte soctum: nee enim ofelle voluit, sed prodeste. Cicero quoque in iij. libro de natura Deorum ., hoe tetig t his verbis. Nee enim Herculi nocere Desanira voluit, quum es tunicam, sanguina o Centauri tinctam, dedit: nec prodesse Phereo lasoni, is qui gladio vomicam eius aperuit,quamis sanare medici non potuerant: multi enim dc cum obesse vestent, profuerunt: de cum prodesse, obsuerunt. Animaduertendum autem quod ad posterius exemplum pertinet . iiii idem memoriae prodiderint si ci scriptores, in trianai nomine Usses a M. Cicerona discretare et
100쪽
disreparet nee enim hoe Iasoni, sed Prometheo euictim usu venisse commi morant et res autem adeo neredibilis ut uni in omni tempore homini contulite id mirum sit,nedum duobus eiusdem condicionis accidisse, facile credi poliat. Quare vereor ne peccatum memoriae eauia fuerit huius distensionῖs, quod peccatum, cui haereat, allirmare non ausim, quamuis habeam suspiciones nonnullas , quae, ut Latini auctaris culp* magis id commissum putem, persuadere conantur. Plutarchus I tur in libro, quo docet quid intersit inur assentatorem
Praeterea Simplicius in ij. librum σψi . Ambi , explicatis iam vel, , quibus Aristo. teles ostendit dissicrimina, quae si ne Inter id quod seonte sua fit, ac sol innam, in quaestiono in quadam, quam adieri, exponenda. inquit ira ἀν- έα λύι:
Pocetur idem, quod Isocrates de tu orasmiis O it, ni e etiam ipsi furiis mi irissesci luet ipse rota abilis MFarne tur riai, C A P. X.
so est Aetis, nobilis magister dicendi, In libro, quem Panegyricum vocauit, eum vim naturamque orationis explicaret. huiuscemodi illam esse assirm uit, ut ficultatem nobis praeberet, de uidem rebus multis modis, contrariis quo inter se, dicendi: nee non, quae ampla forent extenuandi, humiliaque essicie di i & pusillis magnitudinem adiungendi i ut vetusta etiam nouo modo expo- nendi: deiisque, quae modo secta sint. vetere more dicendi. Plato quoque in Phaedro idem omnino de illa protulit, ae paene iisdem verbis usus est, nisi quod reprehendit Sophistis, qui 'hoc sedulo agerent, ac se praestare posse prae se ferrent: quare qui in rebus astuta hae ratione commutandis studium ponerent, dicit dimittendos . ore autem Socraus illa pronuntiat. is Verba Platonis ipsius ponam, non ut Isocratis seci, tantum adumbrabo. πικα μου
siti pior inquit, cum contemptu quodam, i Ar ιγ', quasi quiescere sinemus: coni enim, quod est dormire, hic prolatum est. quo modo saepe politi scriptores loquuntur . nam Xenophon quoque primo λαεδει , in posteriore Clearchi oratione, quam h - buit ad milites, quos ducebat inquit. ἐμοι δε δα - . H. ναι :uis nos Ἀ-:-κμελ- . . iata . , cum cessandum non esse significare vellet, ut ipse mei statim testatur, quomiuo etiam nos patrio sermone saepe loquimur. uam apte traducantur verba domus muta admisera R 'regoi t eis.
ranterque in privis idIecsse esistam declarasim, initio travedio Udam, quae adsic in manibus est . cum duobus veris .
inde translatis, eodem lsis usus sit. C A P. XI. T oratores saepe, &alijscriptores, non poetae selum: qui tamen liberius hoesiciunt, eum loquuntur de Rep. eiusque rectione, verbis iis utuntur, quae propria nauium sunt. Ipsarumque gubernatorum, ut sedere In puppi: riuum tenere: gubernaculum abiicere, aliaque huiuscemodi non pauca. id autem fit ob ingentem similitudinem, quae inter has res existit, ut audarur possint: sineque ullo metu verba illinc hue traduci: Aeschylus autem inii Tragoediae, quam inscripsit Θ. e, clam induceret Eteoclem, regnantem tunc Thebis, de condicione eorum, quietiuitates regerent, disputantem, verba & ipse Inde sumpsit. vi autem a Graecis de Latinis auctoaribus memoriae proditum est, non poeta solum Aescnylus, sed etiam philosophus fuit, atquo is quidem Pythagoreus,quod ex grauitate quoque sentemiarum: subtilique disputatione multarum rerum, qua usus est in fabulis sitis, cognosci nullo negotio potuit. Laudatur quoque is multis locis ab Athenaeo. caelestisque ae diuinus appellatur. primi igitur verseuli tabulaeis illius hi sunt. πολί- αινα σὐαφ. α ιαμ προμdc πύ 3 π ας oix - κα νβρῆν, εἰ καθα. inire t intellexitque hunc locum Plato institione, inm Euthdi