장음표시 사용
131쪽
apud eum In x. libro potulae . verbisque his ipsis integerrinius senex ill e vlus est.
o τοῦ iis. τι. οῦ o A. ἰx Ῥήνω φ α eam M. uα. ιν , T. α τυγχ. - ἔ. m. M. Cicero hune locum imitatus est, egregieque Gauressu in I. libro de legibus, mutat s iis, quae oportebat variare: cum enim ratio. quam .iradebat. postularet; statim concederetur, uniuersum hunc orbem prouidentia Deorum
reci atque administrati, rogauit, qui piaesens aderat illi sermoni,& pars iplius erat. Pontis Donium, ut sibi Loe daret, quod certe sacere non poterat sine sua culpa, de ira eorum, qui 1 cii et lent illius disciplinae, cum Epicureui solet; inuenit t.men ipsum faciliorem, quam ipse rari poterat, euiux luae iacilitatis causam et am ille attulit, dicens, se id facere. quia securo animo erat, nequis suorum condiscipulorum audiret, propter auium concentum, ii repitumque amnium, qui eo In loco, quo disputabatur, rapidi fluebant; Ioe ii ig tui si in tam bo in rebus erauibus exordiendis. Nam loci, sed Isque similitudo, in qua de magnis rebus a duobus ina nis auctoribus disputaretur, elegantii simis verbis expositi est a Cicerone. Minore tamen labore impetrare potuit Socrates a studiosis sapientiae. ut tacerent, quam ab homine, qui haerelim aliquam amaret, ut dogma proderet, ae tamquam solum , fundamentumque ipsius euerteret. Hui istemodi etiam est illud, quod a Cicerone dictum est, de l. Ru- ω tilii defensione, quae sine ullis praesidiis artis acta est. uἰd mulia e pedem nςmo in illo iu-- dlato su polost, credo, ne Stoicis renuntiaretur; erat enim Rutilius deditus durae, ac nimis severae, ratio ij stoicorum, a qua discedete tunc, cum magno suo malo, noluit,
quaedam Latina capi a suis Miambus, ut G ecaquoque a Graecis , Micribus modii. - CAP. XXII. V a semῖllas M. Cicero saepe philosophorum ea ult, ut in prἰmo libro clam: ratote cum inquit. Et cum uniuersi iii te impetum secti sent, tum sing o mi liae litem librini uiderent, Graeci scriptores γω. appes labant: quod verbum omnibus modis Latino respondet. Aristoteles certe, in libro quo ratiqnem ita dit refellendorum fallacium argumentorum, inquit hoc sensu. ιν πω τορο - ae ἰ, - , σκοπι, οῦ. IM . δα ι iaci M. ut enim proprie familiae vocatae, ceu Heraclidarum, Aeacidatum. Pelopidatum, ab illis Ipsis ortum ducebant, ita hae quoque, ob similitudinem familiae appellatae . habebant suos auctores, ae duces: a 'upitibus aliquibus, manabant. Animaduertendum praeterea, quod aissimila huic ellia quas
cicero vocare consueu t nat ones r ut nationem candidatorum nationem publicanorum: n
tionem optimatium, eodem pacto. verboque, quod huic respondet, itai lingua appellati v t autem eiusdem optimi scriptoris, non solum docti stimuic omni vim rerum scientia ornatissimi, auctoritate id ostendamus Aristoteles in primo libro c. ii ta ἰοια Valet autem ordinem quendam, & tamquam coli pium Nationem tamen Cicero in is de natura Deorum dixit, cum iamiliam philosopho- . . tum. ά eis, que intelligeret, idest Epicureo . Ita salem istum, quo caret vestra natio, in
.. . in libro de Daranda. tuendaque
Nτει Lictet vix M. Vario indicio anuquorum librorum geminare Inserino ne solitus particulam qioot, ac saepe dicere quotquot annῖs, cum singulis annis sine interm ilione si nitie revellet Librarii autem ovel potius sinistu quidam
correctores, aberam earum Focum, superuacaneam putantes : sitne usaque re-
a petitam, plerumque sustulet tuit. Hoc per piciture v. libro de lingua Latina pluribus locis, qui etiam vicini inter se sunt: ut cum docet, quae ratio sit huius vocabuli Fu dus, ac quod erymon habeat: inquit en Im Ager, quod videbaxur pecudum, ac pecuniae el-' sesundamentum, siandus dictus: aut quod eundit quotquot annis multa. Nec mulissu.is Ager restibili , qui restitui ius, acresciit quotquot annis . . Pamque lytra sat in o
132쪽
. sine opere parata: quin in agrἰs quotquot annIs rursum sacienda eadem, ut rursum c ἰas sit ictus. Ita enim omnibus his locis iterata ea particula scriptum est In vetustissimo iulo fideli ilimoque exemplati: cum formis excusi libri Lemel tantum habeant. Eodem tamen libro, quo loco de Sacra via: undeque ipsi nomen impositum sit, disputat, recte in impressis is quoque libris scriptu inest. Qua sacra quotquot mensibus ferunturin arcem. Inccata vetus lactio , valde dii sic repans a recepta, in III. Commentario caesaris de bella ciciis.
CAP. XX HH. ' O ev xi hunc C. Caesaris e ij. libro de bello Ciuili, alἰter legἰ an maduerti in
vetustissimo exemplati: cui ei iam alii, quos vidi, calamo exarati libi Iassent Iuntur, atque inexcusis nunc Natur: cum enim in his nunc sit. Pompe ani, quod is mons erat sine aqua, dissi si ei loco, relicto monte, uniueis simul Larissam versus se recipere coeperunt. Quare animaduersia, Caesar copias suas diuisit, ct quae sequuntur . in eo pro simul, est, tur seius quod non temere esse putans, rii tam fideli exemplari, adnotare volui fieri enim potest. vi aliquis obscuritatem antiquae lection Is sugiens, ita de opinione emendarit. Ego autem potius arbitror diligenter quaerendum quomodom nere possit haeelectio: auctores enim aliquando utuntur modo aliquo loquendi rariore: nsque ei ebro ab aliis scriptoribus usurpato, cuius tamen ratio reddi postit: quaedam autem non plane nobis percepta esse in alἰeno sermone, ac multis iam iste ulis derelicto, mirari non debemus. Videndum igitur, viqii id ipse de hac re sentiam, ostendam: adminicul que aliquidis dena. an si dixit, uniuerii iuris eius Larissam versus se recipere coeperunt, intelligere voluerit,
eius sertunae an condicionis: vi victi scilice,superatique in proelio serent.. Iidem praeterea si libri ἰn altero hoc discrepanta communi lectione, quod in illis est. Qua spe animaduersa: is elegantius multo, ut mini videtur : est enim α παπι superioris vocis dimet aconitatioque respondet illi verbo.
133쪽
vocem vitam peruerierit: ita enim nunc legitur in excusis librIs mendose: nlii talor. Ro is manus post principes hastatorum prima signa: in subsidiis triarios constituit: videtur enim Lagi debere. Romanus plincipes post hastatorum prima signa: hic enim mos Romanorum e rat, quem tune traditum est, Pubi um seruasse. ut patet ς multis locis huius historiae. Ini ais eodem libro, eum commisit proelium cum Annibale, instruit deinde primos hastatos di postis eos prine pes: triariis postr mam aciem cl-ust . item in xxxvij. Hastatorum prima signa deInde principum erant. Titarii postremos claudebant. Haec igitur erat consuetudo Romanae militiae, nIsi cum aliquid novabatur. Polybius autem est, 'in testatur Seἰpionem sinis plieiter & ex consuetudine tunc aciem strux sie: Omnes enim illas res in xii j. libro ex posuerat. ut ex excerptis intelligitur, in quibus bona magnaque Pars earum continens adhuc legitur. quod autem huc sacἰt: manifestoque declarat illo in 'o corrigi debere, hoc est . ὁ -- ι si πυ- aiam. Daci A r m. - ,: καμιν me τος προηριων. Quod autem paulo antea Magnos quos dum vocatos campos in Africa Liuius indicauit, eosdem Graecus scriptor μεμ α πιδια apressauit: putoque ipsos intellexisse Latinum rectam, unde disterens de hypallage. exemplumumpsit Cisero in iij. libro de Oratore. Testes sunt magni campi. Credetem autem suilli, illum Enn um . nam apud Nonium in dictione Politiores. hic locus citatur. Ennius sat ra-- tum libro iiij. Teius tum lati campi, quos gerit Africa terra politos, nisi epitheton aliud illicis eorum camporum effet, cum eadem licentia, de immutatio illiest. vi in murocia par factum in re Romana memoriae ', ita nominibiu perforaram immutatis.
R A x e i scriptores, non minimἰ etiam pondess, sed eruditi, grauesque in pri mis, in rebus Romanis memoriae prodendis aliquando turpiter peccant, ut Plu tarchus magnae auctoritatis vir, dc quo nemo aequalium plura soluit: in libro enim, quo rationem tradit distinguendi amicum ab adulatore, quum praeci tum Ingenuumque factum Cn. Domitii aduersus M. Scaurum, inimicum Ipsius: reumque. reset re vellet, histo ἰam contaminauit. remque ipsam contra, ae sim erat. D uῖt, persenis immutatis: quod enim Domitius egit, scauro alitibuli, ac de Scauro, iam. quam accusatote loquitur: re' autem Domitio. Verba ipsius haec sunt. . 64 a
V itibunu, Pl. M. Scaurum, principem cium ratis. in iudicium populi vocavisset: Maiicique se V uu, id eum elam domum venisset, dc crimina in dominum delaturum se esse dixisset. compte V hendi hom nem iussit, ad Scaurumque deduci. nam quin ita gesta fuerit dubitati non potest,' ri,eterquam en m quod magis Romano homini, propinquoque temporum illorum, quam Graeco, & temoto, credendum est, Asconius etiam Lem narrat, ut Ciceio: quare constat et iaritiam scriptorem in hac re memoria lapsum.
ni fretorum il&Πrem videri ab Homero acceptam: atique loco eia tam marum Use inum quodam eiusdem patae, sup-n υο itidem auctoris nomine . CAP. IHI.pvo T. Liuium Libro xxij. ab urbe condita Maharbal Poenus Ita ἔnsimulat
Annibalem, quod post Cannensem pugnam victorem exercituni Romam non adduceret. Non omnia omnibus dii dedere: vincere scis Annibali victoriavit nescis . Aeneas itidem apud Euripidem in Rheso queritur Hectorem non tam valere consilio quam manu: nec tamen id initum videri debere fatetur ineque enim idem vir ad omnia tenenda natura factus est. hoc namque munus h lic: illud veto aliis mortali datum . te quidem inquit bonum pugna: hos vero consiliis dii genuere.
134쪽
' h..una Vnde acoepisse illam Latinum s plorem propter diu gnitatem poetae: & quia illustri loco posita erat,existimandum est. nam aliis etiam in locis imitatum eum fuisse loca quaedam Homeri nullo negotio intelligitur . ut cum in xxx. libro Darrauit proelium, quo P. Sespio Annibalem in Africa deuicita in media enim expositione earum rerum, eum nudata iam equite Punica acie, concurrisse peditem, nec spe, nec viribus parem, is ostendisset, addidit. Ad hoc dictu parua, sed magni eadem in re gerenda momenti res: comis gruens clamor a Romanis: eoque maior&terribiliori dissonae illis, vigentium multariun .m discrepantibus linguis, voces: Quis enim nescit, qui modo praeclarum illud poema priua tibus labris aliquando gustarit, praestitisse Graecos modestia Troianis canere Homerum in quatio Iliadis: cuius signum esse vult silentium, quo, cum In certamen prodirent, uterent ut et cum contra magnus dissonusque clamor in exercitu Troianorum ellet: quam vociferati nem, indicem licentiae, simili declarat . eius autem vociferationis lationem reddere volens, inquit. copiae enim Troianorum e pluribus nat onibus constabant, quae diuersa lin
uterentur. Sed ut quod de hac re sentio aperiam , arbitror potius ex historia Polybi j , quam ex sente ipso hane sententiam hausisse T. Liuium . Graecus enim scrἰptor, quem multo plus
quam videli velit, sequitur Liuius, cum id commemoraret, in ostendendo otio illo disci panteque sono, quem auxilia Carthaginiensium, e diuertis gentibus collem, edebant , testimonἰum Homeri citauit; verbaque ipsius posuit; omnis autem locus in excerptis xv. liis bii hic est. ειν γος οἰ --κα, --: Miam me ιἰ δε- ἀδια.
colusus clare is locus e III. Libro de rep. cum eo, quod ab eodem asibi de eosdem homine dictum est: -henaeique lapsus e --dera rem tradentis, insonu .
CAP. V. A t e M. Ciceron s verba e Id. libro de republIca, eltata a NonIo, manἰsesto
prolata sunt de M' Curio. Cuius etiam focum Cato ille noster, cum venerat ad se in Sabinos, ut ex Ipso audiebamus, visere solebat: apud quem s dens, Samnitum, quondam hostium et tum iam clientium suorum, dona re legauerat. Idem autem Cicero In Catone maiore posuit, non valde dissimilia is bus verbIs. Curio, ad sociam sedemi, magnum auri pondus Samnites cum attuli ilent, rois pudiati sunt: non enim aurum habere praeclarum sibi videri dixit. sed eis qui haberent au- . rum , imperare r Athenaeus quoque in x. libro, ubi de tenuitate victus multorum dicis serit, hoc ipso exemplo utitur: qui etiam addidit Curium tunc, cum legati venerunt, rapa coxiste . quare monstratis illis, dixiste, se auro non egere, donec huiuscemodi aliquo ei
contentus sit. peccat tamen . quod Sabinos aurum mitisse, non Samnitas est. auctorem au
tem se omnium illorum habere Megaclen In libro, quem scripsit de claris viris. testatur. Adiungere libet AgesilaI, regis Spartiatarum assimilem vocem superiori illi M' Cui ij, eum &ipsa declaret magnitudinem animi, contemptumque diuitiarum 1 cum enim bellum gereret in Asia contra regem Persarum, Tithrastes Perses ampla dona se illi daturum esse oollicitus est, si e suis finibus, in quibus eastra tunc habebat, exercitum abduxillat, cui ille res ndit. morem esse Lacedaemoniorum ducum milites ditare, non ipsos copiosiores domum redire, atque ex stibus spolia potius, quam dona, pecuniamque reporiare. 1
com fibrariorum, in primo Γbro Tussulanarum: ct onantiqui uri, i moniis Graeci scriptoris: de rem illam Cicero accepit. CAP. VI. Vno Aunus est maculosus Ciceronis locus in pnma quaestione Tusculana: ubi
de variis generibus sepulturae disputat: erroribusque inliae re totarum nationum rcum enim nunc in excusis exemplaribus legatur. Persae etiam, cera circumlitos, ndiunt. scribendum est: una tantum e media voce, quae In extremo est, eiecta litteratii valdo
tamen variato sensu, condunt. Ratio haec sepulturae accepta est ex Herodoti libro primo. atud quem, quod hoc valet, verbum est: inquit enim.
., H . accedit eum Hritati ipsi auctoritas vetusti codicis: cuius ainitio quondam
135쪽
plures maculas ellii ex hoc prae lato opere. Quod vero apud Ciceronem causa allata est nu- ius motis, id ille de sto addidit, dicens. ut maxime permaneant diuturna corpora: neque enim Graecus scriptor eum interpretatiis ea . condire autem corpora est ut ex eodem, Veterum rerum auctore, manifesto percipitur. Ceram autem hoc polle, δe si alia ter quoque cognoscitur, ex consilio etiam Laconum, conilium Agesilai, Intelligere lieet, ei Lucum corpus domum referrent, mortui, dum ex Ae pio reuerteretur, neque eo loco, quo nauis appulerat, mel reperiretur, pro melle illa cera usi sunt: Institutum autem erat Laceda moniorum, eo ora sitorum resum, extra urbem desinetorii in patriam reportare, atque ibi
regio sepulchro condere; quoia memoriae prodidit Plutarchus in extremo vitae ipsius . Emendarus lacus in V. Philippi ea ciceronis de opiniser ahidem, qui tantia arasione d auatus erat, eodem pacto reuisutus.
V sp i con locum hunc e v. PEilippica Ciceronis mendosum esse, nulla tamen veteris alicuius libri auctoritate nixus: quibus autem coniecturἰs ductussim ad ita existimandum eum ostendero, quod potius sibi videbitur, unusquir que sequatur. Saltatores, citharistas: totum denῖque commessationis Antonianae chorum, In tertiam decuriam iudicum scitote esse conlectum. Arbitror igitur legi debere, coniectum, quo verbo etiam vis importunitasque personae, quae id fecerat, is declaratur i ita enim in prima de ii iam hominibus locutus esti ut enim quissique sordissimusis videbitur, ita libentissime. seueritate iudicandi, sordes saas eluet: laborabitque, vi honestis deis euriis potius dignus videatur, quam in turpes tute coniectus. Similitudo Igitur duarum litterarum parum accuratis librari s ansain dedit errandi. nam contraria et Iam aliquando ratio.
ne snἰ si fallor peccarunt: In primo enim libro de diuinatione, ubi nune coniecta legitur. is conlecta videtur legendum. locus hie est . Permulta coniecta lant ab Antἰpatro et quae mirabiliter a Stoicis diuinata fiant de sane ipse in sq. libto eiusdem operis. ut eodem pacto hanc, quo superiorem emendationem constituam, illo modo locutus est . Multa a is te Marsicum bellum a Sisenna conlacta, attulisti .
idem valere apud virgilssium Rumpere vocem, quod apud Graecos scriptores,
RV M pasta vocem, quo Virginus In ij. Aeneidos usus est, eleganter dicitur de alia
quo, qui quum diu tacuerit. repente qu7ppiam edit: quod tune ealchanti auguri conis tigit . Plagii Iose autem labitur Seruius in eius versiis declaratione . est namque m dux loquendi sumptus a Graecis i pastinique veteres eius gentis scriptores ipso utuntur. vi Helodotus in Euterpe, narrans, consilium Psam metἰchi, qui quam primam vocem ederentis infantes, non docti a nutricibus, scire voluit: Inqult enim ta τινα προύτυώ. λ Demosthenes quoque In iij. oratione in Philippum Macedonem. s. m.
- - ut autem illic poeta rumpere vocem, ita In iii, rumpere questus dixit, eum diuersa consilia in animo ag tantem reginam: miserasque undique suas res clare etiam exponentem, induxit. Sophocles in Oedipode tyranno Graecum, de malis Incommodisque loquens, verbum usurpauit: chorus en in ita eum rege illo loquitur, ostendens se metuere ne erumpant grauia quaedam mala es lentio, quo, illine discedens, via suerat Ioe
- mo, respondet Oedipus. i., ν. . lacrimae quoque eadem ratione rumpi dici posis sent . ut Sophocles Trachiniis, cum inquit. Me r & in eadem sabula post.. εω-i απα-ν--m. Atilioteles praeterea de menstruis Ita locutus est in primois libro de ortu nimantium. - κκ uix.
I vi IIcra' ex Ode penalthna primi libri declaratur a quem etiam veterer
interpretes perperam explicarant. CAP. IX. E no v s Horatἰj vetus ipsius interpres perperam declarat. Deliberata mortem serocior, Saeuis liburnis sei licet inuidens Priuata deduel superbo Non humilis . in mulier t. iumpho et putat enim Liburnos populos intelligi debere, cum manifesto K ι neutio c
136쪽
nepiro genere liburna hic sint certa qη edam nauigia, qui byra in classe, naualique proesio. vlςxemur . eorum mentionem quoque secit poeta in prima ode Epodi, cum cecinἰt. Ibis is liburnis inter alta nauium Amice propugnacula. Sed etiam Propertius cum de eadem Α - pti regina loqueretur. Baridos & contis nostra liburna sequi: nam batis quoque nauigi, species est, cuius etiam meminit Aeschylus Appianus autem in ij. libro debet sis ciuilibus, quo loco de Dyrrachio subtiliter disputat, mentionem etiam laciens Liburnorum, quos post Taulant Ioa ea loca oςcupasse: piraticamque exercui ita dicit, usos, velocibus nauibus, assirmat Romanos liburni das ab illis appellatas, celeres in primis naues putasse, cum piimum illas cogno itissent, bensus autem omnis supetioris loci hic est: assirmat enim poeta
Cleopatram, postquam secum statuit moti, magis intrepidam factim ausamqtie sibi inerre manus. quod nollet Octimanae classi, quum illis captiua Romani veheretur, tantum honoris
glor aeque acquiri: id enim repugn bax nobilitati sui sanguinis: dignitatique, qua potita sum
., rat. saeua autem liburna ipsa vocax ex affectu animi Cleopatrae : eorumque omnium, qui rein sinam, sermosamque mulierem, dot ent tam male acceptam. ., Quid enim: axit Herodoto dulcius; aut Thucydide grauIus: aut Philisto breuius: aut The pompo acrius: aut Theophrasto mitius inueniti potest . non tantum autem dissipata haec membra eollegἰ; in unumque sententiae corpus redegi, verum etiam tertium historici nomen. corruptum restituI: cum enim illic nunς legatur, aut PhIlippo breuius, emendaui Philisto: nee enim umquam eo nomine quempiam, aut Latinum, aut Graecum hominem, qui mon mentis ingenἰj clarus suerit, appellatum inueni. quamquam Latino auctori in tet Graecos summos
scriptores locus esse non videtur. quare similitudinem nominis putaui iraudi libratio fuisse: praeterquam quod id, quod tribuit ipsi, proprium Siculi illius bonum fuit,ut testatus quoquo ipse in epistola ad Q. fratrem est, hoc pacto de Philisto loquens, quem supra nomine vocarat.
M Siculus ille, capitalis, creber, acutus, breuis, pene pusillus Thucydides. nam Demetrius in commentario M libenter ipsum usum docet casibus obliquis. unde oratio eius, ut si breuior, ita quoque obscurior erat: crebri enim usurpati obliqui casus, quod vocatur a Graecis, essi unt orationem breuiorem. Siquis autem diligenter attendet, inueniet aislios etiam locos veterum auctorum diremptos, hoc pacto rursus posse componi: cum enim eorum paries diuersia locἰs citent ut a grammaticis, suiu aliquando in illis verba, quae connexas fuisse quondam sententias illM declarant: ut cum haec M. Varronis,continentia apud a
is chorem videamur verba tuisse: leguntur tamen apud Nouium tribus locis . Aurora oliti num se hie indutus supparum Coronam ex auro, & gemmis fulgentem gerit Luce locum assiciens. Prima namque pars est, ubi de genere, vel colore vestimentorum declarat quid valeat Ostrianum: cum enim exemnium antea Turpilij posuisset, addidit. Varro Eumenidibus. Aurora ,, Ostrinum hic indutus supparum. Secunda citatur ubi docet quId sit supparum: in aliis enim quibus utitur, testimoniis est. Varro Eumenidibus. hic indutus supparum Coronam ex auro & gemmis sui gentem gelix, Tertia autem de ductorum Indagine, quo loco probat a ctoritate veterum scriptorum, non solum assici malis dici, verum etiam bonis r adiungit enim , , exemplo Ciceronis. Varro Eumenidibus. Coronam ex auro'gemmis fulgentem gerit L
LMus ex Hortensio, fractus diuulsi ite apini restitidas, avae ememtuus.
Explicata sententia verismo quorundam Geronis pro lege Marisae Pythagorae
quep ceptum commemoratum, qui iubebat homines, quae petum essens adiis immortalibus, dicere; non animo optare.
137쪽
- delet optare, quot & quantas dij immortales ad Cn. Pompeium detulerunt. aux It amem rem quantum potuit multis modis . nam quod tacitum addidit, magnam & ipsum vim habet ad
ampliticandum: multa enim saepe homines secum taciti optant. quae cum maiora sint captu illorum, si clara voce petituti essent, ne contemnerentur, nullaqiram postularent. liberant alaalem ipsos hoc perieulo obscurae illae preces . unde Pythagorici iubentes, quae optanda et lent, voce optat entur, hoc metuisse existimati sunt ab erudito ingentasoqile scriptore. talionamque huius rei, cum obscurior esset, ut reliqua eorum praecepta, diligenter quaesita est. lnia qua tua igitur Stromate Clemens, inquit. τι πι, νοι π. x tori μ- ψων - ω, λ:.σπ , . N δ a ii H GAλγαμ εν . αὐ- , α Cori διθ
Fod apud Ciceronem anti portae initur Inopiis nuptiis, ad imitationem Graecorum di is videri: apud stas, equenti si haec forma sermo.
Ex 1 v, hie est antiqui tragici, adductus a Cicerone in iij. libro de oratore.
Qua tempestate Patis Helenam innuptis iunxit nuptiis. arbitror autem Latianum poeiam, quod apud Graecum etat, unde vertebat, μαρν ίμμαν, innuptas nuptias dixisse. saepe namque pociae Graeci hac sorma sermonis utuntur,
ut Euripides, quum induxit Helenam ita exclamantem in sabula, cui ipsa n ,, men dedit. G τρυα δι ἰργ . nec non in Hippolyto chorum. ἰνω A αα,, δυς χια δεx Ara δώσω πετ ιυ α ar M. & Sopli tes itidem Aiacem in tramedia ab ipso appellata, Nex: quod tamen statim tamquam interpretatus est, addens: ἡ ἰωδε νωιμα. Idemque in Electra vir g nem hanc ipsam, matrem immanitatis accusantem , Σ μά-- rim δ' M 'e ί- me. Locum vero hunc, non set uata figura dicendi, quam reddere non poterat, copIose expressit Cicero: huiuscemodique personam acriter exagitauit pro A. , , Cluentio his verbis. Nam Sasisia mater huius Habiti: mater enim a me non ἰnis causa, iam si ei si in hune hostili odio, se crudelitate est: mater inquam appellabitur: neque umquam illa I -- ta de suo scelere, & immanitate audiet, ut naturae nomen amittat. 5 quae sequuntur: cuniam enim haec, quae excogitauit et ornateqire protulit Cicero, uno illo verbo continent ut . sed vi ad rem redeamus. exempla apud Graecos huius locutionis frequentia. Non sine causa etiam Cicero existimatus eii illos imitari voluisse, cum inquit in prima Pixi lippica . qui illimis insepultam sepulturam effecerant: duriusculum tamen id in sbluta oratione. unde is locus molestiam multῖs exhibuit. Uerba quaedam M. Varronis inuenta apud Nonium, quorum sintentia impersim nune est, videri Socratisum quoddam fumon olim rettulisse.
CAP. XII l. Assi vinum: asse pulmentarium: Sed eas, quo natura aut gatur; non necessi in
do . Nonius citat hunc locum M. Varronis Modio, duobus locis, de in verbo Aut gitur, de indictione necessitudo . priore autem loco ira con minatus est, vivis agnoscatur: nec tamen non aliqua illic parte integri pr. ambobus igitur diligenter tot de se latis, non insulse omnino aliquis suspicetur ita esse legendum . quamuis nihil certi si tui possit de media horum verborum parte: ita ne ut altero in loco : an secundas, pro sedeas, scribi debeat, ut in altero scriptum est. siue potius emendandum sit: asse oleas, pro sedeas : Eoc enim quoque quod in mentem venἰt, iuuandi causa si iidiosos . notum este ν tui . ut scilicet prima syllaba inde iniit verbi, quod repetitur, negligentia omista siti Minita e duabus litteris , cum illae nimis inter se haeserint , ac denique coaluerint . una sis vita sit . quamuis ne ad Euc quidem omnia certa & plana sint. Arbitroς autem expres Iamione a doctis limo vito fuisse rationem veram utilemque, qua usus fuerat Socrates in refellendi, errore illius , qui dicebat Athenis cara esse omnia : vocabatque ea de causa urbem sumptuos m, cumque id probare vellet, appellauit res nonnullas minime vitae necellarias ac quibus sine damno carere possumus, ut Chium vinum, Plirpuram, mel, alia 3ue huius cemodi i cum enim preliendisset hominem sanctissimus senex : vitiis ite consutandis aptisti mus. duxit ad ea loca ubi vendebantur res, quae vitae degendae satis esse possent: docuit qtie paruo aere cuncti parati, aIque ita perperam illum lentire demonstrauit : sine ea usi
que Athenas acculare; quod enim era proprium luxuriosorum hominum, ipse improbe ς; uitali assignabar. Similis autem ratio illa fuit, sententiae, quam postea Epἰcurus edidit,
138쪽
qui inquit. Diuii as, quibus natura contenta est, parabiles, & term . os esse: ἰnanium
autem cupiditatum, nec modum ullum: nec finem inueniri. Socraticam vero lationem illaniis copiose exposuit Plutarchus in commentario de securitate animi his verbis. . o. . .
is rem rotae . MMe , δ σι χαλκῶς . vos si io , Kκα , c ἰt . . i. . Quid autem valeat aurigatur in exemplo Varroni , d est Nonius his verbis. Auligatur honestam positum pro moderatur, ac regit
cum Uis sit cicera simili trutilae cerae, Oaendere volens siexibilitatem, mollisadinemque Orationis, demonstratu accepisse id ipsum a Platone.
CAP. XIll I Voo Cicero in iij. libro de Oratore flexibilem orationem esse: aesacile s o
quocumque ducatur, inquit: nec non similem in hoc molli cerae: utque ipiam. ad arbitrium ipso tu in ab hominibus sorinari, de fingi, videtur acceptum e Platon ei ipsum enim eum in primis admiraretur, captus elegantia sermonis. ae sentent arum grauitate , studiose etiam imitabatur: pluresque tamquam stosculos exornati inimis ipsinis seripi Is decerpebat . in viij. igitur libro de Rem cum conformate men- ., te iussus esset Glauco speciem beluae multiformem, respondit. τι . , , , , , A, s. 'iis meaι- α το me, ἔ-: primo enim dillieultate operis quasi deterritus, animaduersa postea materia ipsa, se ἰd facturum pollicitus est: quam materiam id est orationem, sicilius quam ceram: aliaque omnia huiuscemodi,posse in omnem imam perduci allirmauit: omnis autem locus ille Ciceronis hic est. Nihil est enim tam δε tenerum, neque tam flexibile: neque quod tam ficile seqxiatur, quocumque ducas, quam
,, ratio: ex hac versus: ex eadem dispares numeri conficiuntur . ex hac haee etiam soluta v se riis ni odis: multotumque generum oratior non enim sunt alia sermonis: alia content Ionisis verba: neque ex alio genere ad vium cotidianum: alio ad scenam po in pamque sumuntii tris sed ea nos, cum iacentia sustulinius e medio, sicut mollissimam ceram, ad nostrum arbitrium. formamus, re singimus. Verba Varronis apud Nonium, quae continentiam victus Persarum expolium, demonstrantur expressa e Xeno γοα. .
Are M. Varronis vel ba sunt Cato, vel de liberis educandis. Persae, propter
exercitationes pueriles modicas, eam sunt consequuti corporis siccitatem: ut ii que spuetent, neque emungerentur: sufflatoque corpore essent. expressit autem iis eruditissimus scriptor locum hunc Xenophontis e primo libro xeuntia eum enim veterem iam morem Persarum dimissum tradat, restare tamen adhuc vesti gia non parua assirmat modesti ipsorum victus, corporisque exercitationum, addens. , , in m ἰτι , - νῶ , in V, Ma in , - ώ απa , si is , - Ἀ- . . cruc diu. in enumerandis autem reliquiis illis, notisque veteris temperantiae, eundem etiam
ordinem, quem tenuit Xenophon, seruauit M. Varro. idem etiam Graecus elegantissim uxi scriptor in viij. eiusdem operis libro repetii: teritum tamen illic reticu t. quod ius dito cor pote esse reddidit noster. institutum autem hoc Persarum, victiamque, celebrauit etiam Ciaceto in v. libro Tusculanarum, ubi siccitatem,&ipse appellauit. quod etiam vel bum usuris pauit in commemorandis sormosae muliciis do ibus, quibus omnibus careret illa, quam tuneis irridebat Catullus: inquit enim. Nec longis digitis: nec ore siceor accusauit enim eam, quod frequenter si ieret. Latinus etiam alius Poeta in saluta, ubi de remittendo nuntio aisis pii, In causis etiam diuortii posterius vitium potuit, dicens. & saepe emungetis : hoe enim quoque in mulieribus, quae nisi mundae undique sin x, placere non pollunt, turpe atque odio
sum est. Si ecum etiam valere labitum: aduersarique vino io, ae madido, certum est. quod ta gnificant quoque,ut Horatii exemplum relinquam, haec Ciceronis verba e libro is . Academia ., carum quaestionum . quae ab eodem gramma: i citantur. Alius adultis: alius senibus: alius is aestis: alius siccis: alius vinos s. Plautus etiam in Asinaria. Ah scelesta ego, praetet alios in is rum virum sui rata, Siccum, frugi, cominentem, amantem uxoris maxime.
139쪽
a d clam 1pargere di evimareque feminem Grit, Ostendisin Graecos scriptores verbis suis, re*ondentibus his Latilati, eodem pacto vos .
IcER o cum pro Plancio Iudices rogauit, ne diisseminato disperseque sermonῖ fortunas Innocentium subiiciendas putarent, orbis translaxis , atque ex agro,& opere rusticorum sumptis, In ostendendo animi sui sensu vius est : spargiatur enim semen ab agricolis. ab eadem etiam re, idem significare volens, nomina transtulit Plato in x. libro de legibus dicens. ni M μ- καπι ωα - σι - i t Gμι ta τrie παθιν, δε ἰare , α Θράπας, ο Πν άν Q υ ἐς ioi Θ,s . Isocrates quoque in libro ad Philippum Macedonem eodem pactis locutus est.
m credi non sine causa potest Cicero, ita pro Archia de se ipso loquens. Ego vero omnia, quae gerebam, iam tum in gerendo, spargere me, ac disseminare arbitrabar, in orbis terrae in moriam sempiternam. In quo etiam an iniaduertendum est, ut in iupetiore exemplo, ipsum duo verba paria posuisse, quo magis rem declararet, cum Graeci scriptores uno contenci fuerint: ipsoque exist marint se rem satis explanaturos: atque ante oculos eorum qui a diunt, constituturos. Errat in libra lorum in Lucum correctum, re i si, piare traditur admonente et oe auctoritate Graecorum .
CAP. XVII. PAT is certum scripturae mendum est in his CIceron s vobis, quae posita sunt In ij. libro Academicatum quoitionum, Lucullo vocato. Megarici, quorum suit nobilῖs disciplina: cuius tui scriptum video in princeps Xenophanes, Aquae sequuntur. deinde eum secuti Parmenides, & Zeno, Itaque ab his ta triaci philosophi nominabantur. legi namque debet Elearici: inde enim o ri erant pt Incipes eius similiae, quos appellat. Eretriaci utem longe diuersa erat. - ut Cicero infra testatur his verbis . A Menedemo autem, quod is Eretrias fuit. Er triaci appellati. Simplicius quoque in commentariis in categorias , ubi diligenter do-eet , unde diuersae familiae philosophorum nom natae sint, idem confirmat: agens nim de iis , qui a patria vocati forent, inquit. -- i cat Σωρ.
avid valeat Dinctus Otreis, apud Ciseranem e viderique Eu daeum perperam id accepisse .
A p s vs ridetur Budaeus, quamnis politissimae docti nae, actu inique Iudie j vir,
ostendens in commentariis illis sitis I nguae Graecae, plen stimis eruditionis, sepu- tare Ciceronem cum In ij. libro de Oratore inquῖt. Sit enim mihi t nctus litteris exprimere voluisse δμGerm. ita scilicet Imbutum aliquid, ut color ille penitus inhaereat: hoc enim valet apud Graecos ut multis quoque collectis exemplis ipse declarat, cum potius videatur significasse,' In promptu, summaque tantum cute, aspersum, aecoloratum, idest imi-Θiam , de quod verum esse satis etiam certo deci is rant ver i baec, quae sequuntur apud Ciceronem. Audierit aliquis, legerit. eadem ratio, , est reliquorum exemplorum, quae posuῖt: idem namque illlic quoque valet LatInum verbum . At Miror autem idem eo loco significate ipsum voluiisse verbo cinguere. quod in ij. de Orat se re altero hoc, colorari: eius enim haec verba ibi sunt. Vt cum in sole ambulem, et Iam si a- .. liam ob causam ambulem. fieri natura tamen , ut colorer. Contra Atistoteles vocavit in h. libro de moribus ad Nicomachum penitus inhaerens, atque insitum: non in summo tantum positum, tanta vis immutandarum notionum est in praeposi- ,, tionibius . ωarro xa, τ ra H quod ad fixum est, atque altas radices egit.
140쪽
tiosa corruptaque sint, purgari a me penitus olliu non potuere, niine corrige tur, atque ab omni mendo vacua reddentur. ἰe, tau . nain praeter quam quod nullus aptus, elegantque sensus inde percipitur. magnopere distant illa a vetere scriptura: vestigiisque verae lectionis, in optimo exemplari a Ghuc extantibus : sunt autem haec, ut quondam etiam a me testatum eli. TOT MONO N E P o N E M O l. Sie igitur videt ut legi debere, restri uta una tantum littera, quae d fecit, in media dictione . a mea, , M. Graecis enim, ut virili genere se quod si quentius, atque usitatius est a ita neutro quoque dicitur: id quod testimonio etiam hoe Sophoclis decuratiar, qui in Electra ita indux t chorum canentem , paulo ante caedem Clytemnestiae: cum ille iam perspiceret, quid aFeretur: ingi euoque Orestis, ac sodalis interu, . ligeret maturari mortem crudeli matri. ἰι' αὐ-ziau Taia, e, ira αι - , , quo sane exemplo utitur Eustathius, cum id probare vellet. Sententia autem e rum verborum , quae vi in prouerbij habuiise intelliguntur, huiuscemodi est. Meum mihi somnium. quasi exponis, quod ignotum mihi ei se non potest . ideli, idem de hac te quilego, sentis. sed Cicero ipse totam iem quasi interpretatur: aperitque, qi i iit sensus illorum , vetiarum: omnis namque locus hic est. Monebas de in Ciaerone filio, ut eum quidem se neutiquam relinquerem . π μb . u. eadem omnia. quali collocuti ei semus, vidimus: is non suit faciendum alitet. Subauditur igitur hic nece ilario vel bum et quod non unum etiam, idemque semper erat omnibus, qui plenum prouerbium hoc e sere vellent: cum enim altera ,, etiam voce immutata diceretur aliquando. Ti ab Plato in viii. libro de
, , Np. ait, Ta , - γ ἰμα --. Vetui mos Graecorum indicatus, in curando funere: qm ad nostram et istimatem , gentemq*e pervenu . CAP. XX.
i Enspici xv K suli se morἰs Graecorum In curando sanete, ut dii gerent membra mortuorum , si fotye, quod plerumque extremo illo tempore fit, partem aliquam corporis contraxi is edi: id enim haberet in se deformitatis non parum . ad prist; nam tu talemque corporis sormam perducebant: atque id c vi commodius fieri pollet statim, anima efflata , cum adhuc calerent, gerebant. quod etiam nos institimum seruamus: ploque hoc ossicio languntur muliere . Euripidei ἰn Hippolyto coronato hoc indicauit, cum induxit ancillam domi clam apte mi adhortantemque alias, mortua iam regini, ut hoc saceri
gnou t chorus , fato functam iam Ph edram: adgiditque, quo ligno id intellexerit. moremis hunc ipsum tangens: Hya ni νi. ἰκτιι υσι δή. corpus autem postea lotum iidem in medio collocabant: nam hane quoque consuetudinem sutile eorum temporum, testimonio eiusdem tragici cognoscitur: qui in Hecuba ita induxit miseram illam anum cum ancilla is loq0entem, accepto nuntio de nece Polyx ita M. T. δ' αὐ-τι. cae ue -κ λaro Bo
Quaeris r an c mentum a Virgilio in Gorguis celebrarum, ad ira tar onem Lus rei prolatae a Pherezyde, fictum sit. CAP. XX l, N Virgilii is , quod finx i in iiij. Georgicorum, ArIs eum admon; tum a matre
Cyrene: atquς e iis rei rationem omnem edoctum, vinclis cepit te, Pcoteuin: indeque rationem recuperand tum apum acceptile, sumpsit e Pherecyiee Inter i s en in Apollonii in iiii. Argonaut corum dicit ipsum tradere Her c leni
cydem ea didicii te a nImphis, ex Ioue & Thetide natis: Padiqiae antra in colentibus,