장음표시 사용
151쪽
stoicos: eorumque refellentem rationem, sumptis exinterioribus.& reconditis Graecorum litteris, multῖs, quae stultam veterum superstitionem indicarent, in in liis inquit de M netua loquens,quas quinque suit se commemorat. Quarta Iove nata de C in typhe, Oceani filia: quam Arcades Coriam nominant: ic quadrigarum in uentricem serunt. Arbitror auteni in cognomine huius deae mendum este; l. tque debere pro Coriam, Coryphasia mi ita enim inuenio Mineruam hanc vocatam a matre. quod uadidit etiam Clemens Alexandrinus in protreptico. cum & ipse ortus horum deorum, ii ultasque opiniones veterum illiderei: multa enim de ipse tetigit, quamuis non tam copiose hunc locum, ut facit Cicero, in explicari t. de numero autem ipsi cum Cicerone conuenit. verba ipsius haec sunt. Hi eraν,
declarat ratio eius nominἰs explicata. Sed et Iam Pausanias in Messeniacis, Mineruae, ita appellatae, mentionem fecit, cui templum Pyli aedificatum esset. restat discit men inter Cicer nem, de Chii manum auctorem depopulis, qui ita ipsam nominarunt. cum stet eorum, A cadas et alter vero, cum quo videtur saccie Pausanias, Messenios hoc cognomen ei dedis
med saepe anoaris dicti ea, d cere, quempum scribereue, quia in buccam
ια ι, in Graecorum etiam confictudines isse: dio umque curerer de auctore bulbi siem A. CAP. XVI. CRia in E quempiam, quod in buccam venent squἰ modus loquendἰ usura
patur non semel a Cicerone in valere temere negligenterque id facere, nec dei diu ullo sententiarum habito, notum est: v dei ut autem derivatum liue elle e Graeco sei mone: Plato enim quoque ἰn viij. libro de re p. id usurpat . quἰ tamen qua ii auctorem eius appellat,& unde fluxerit, ostendit, ita scribens. O . E. .ae in A. is: a. h. e. , ari - : Θ ς x. Sed etiam Plutarchus in commentatio, quem inscii-rs x , Gri,M: cum enim multum de Vi eius perturbationis disputatum esset, aii. . inniae αρα
- qui tamen & ipse non suis, sed alien ἰs. pococisque verbi, in sensu animi sui exponendo usus est: poctae namque verba illa esse nullo negotio Intellitagitur. praeterquam, quod eadem usu pat, non citato sane auctoris nomine: poeta: tamen esse tignificans, Athenaeus, quo loco Platonem negligentiae insimulat in v. libro δμr,isian G, is quod multa peccatit in scriptis suis contra rationem temporum. Verba Vlius haec sunt. ori
locum tres hi Graeci scriptores intellexerint, non assirmarim, ut de posterioribus duobus non dub io. Apud Aeschylum certe illa, in his, quae superiunt ipsius sabulae, non leguntur. Non dissimilem autem sententiam magnu3 hic tragicus, quem Plato semper admiratur, ac celebrat, in Eumenidibus suis protulit . ubi iecit Palladem cum furiis ipsis, ex quibWs chorus constabat, in ita loquentem. sit - δ γμματι η H νῆι Hi ν 'ia mi aeri rus ἀπυ-vis . . ait: vin car en latcr luses veterum poetarum, quod valde corruptum eras, emen diam: ν que o iis i ius, cique Eegotia expriata.
Pion AMMAτA in salacem illum custodem hortorum, quae non sine causa diuersorum poetarum nunς esse creduntur, delectant sane eruditos viros,& R manae festiuitatis studiosos, ac merito id quidem: magna enim ex parte huius cemodi sunt, ut nihil illis putius fieri, elegantiusque pol sit. magis tamen adhuc delectarent. Dii
152쪽
delectarent, si vacua a mendis, integraque serent: nonnulla enim eorum Ita corrupta, Ze pn- quin ita sunt, ut omnis ipsorum lepos , ac Vmenque extinctum sit: cuiusmodi hoedis ἰehorierat, quod mihi videor, ope scripti exemplari purgasse et in integrumque restituisse: cum enim ita pallim in excusis legatur, lamnato etiam minore versia: notaque illi, ut mendose, adpost a.
- Quod moveat non est, quia si furaberis ipse Grandia mala, tibi brachica mala dabo. iii seripto illo libro, extrema pars pollerioris versςyli ita legitur . tibi macra brachia dabo: quam lectionem valde probo, ut iocetur in verbo ancipiti mala: producta namque prima s1llaba id
verbum orta quaedam poma significat: correpta vero eadem, inco armoda, ac damna.
dabo, idest, quae longa sua vi sunt, breuia reddam: his enim ipss verbis productas breuesque syllabas appestari, notum es i. hoc igitur dixit obscure. s surripies mala, poma iudio horto meo decerpes, paenas debitas a te capiam: malum enim tibi datis: quare stomachari non debeo. dare autem alicui malum eleganter dicitur. quod si confirmatione hie sermo egeret, exemplum certum esset versus, quo Metelli, laesi a Naevio poeta, se malum illi dati in ros minati sunt, sed Plautus quoque in Bacchidibus ita inducit Nicobulum senem. blandi eiu- se appetenti: meretrici, minantem: nisi hinc abeas Quamquam tu bella es, malum tibi magnum dabo iam. Omninoque omnis iociis huius epigrammat s in mensura syllabae manet. - in quo etiam lusit, qui misit epigramma hoc d varium. si licet hoc sine fraude vari dul-- cissime dicam. Dispeream, nisi me perdidit iste potus. slii autem praecepta vetant me dic in re: sane Non dicam, se me perdidit iste puer: signiscat ςnim, si pollet ita culpam suam i gere, assit mareque se potu illo perditum, libenter se facturum fuisse: verum cum id non liceat
praecepta namque artis metricae repugnant: nec patiuntur penultimam penta metri productam esse, ne contra ipsa peccet, assirmat se rem, ut est, expositurum: ae pro potus, positurum illic puer, quod fraudem vitiumque non habet . qui autem hoc non animaduerteret insulsinis rigidumque hoc carmen putaret, quod dc salsum est, & Virgilio dignum. Lusit etiam lepide Plautus eadem ratione, cum in Mercatore induxit Charinum adolescentem ab Eutycho so dati suo accepta forma senis, qui emerat amicam ipsius, ita cum magno an; mi dolore dicenis - tem Aedepol nae ille oblongis malis dedit mihi magnum malum. malis autem hic, qua - intellexit, partem oris fgnificati notum est.
pi Cicero praefraula vivaque exempla appessauit, qiramuis animosen νια illa careant, ita optimum tragicorum, vivens tempus, cxid .
X et M p L A praesentia, atque uiua Cicero vocavit, quaesumerentur ab homῖm bus, qui tunc viverent, ac praesentes adessent: quemadmodum Sophocles in Tracbiniis tempus vivens, ac praesens dixit, quod tunc in stiret: Latini oratoris verba haee sunt. Sed quid ego vetera conquiram, cum mihi liceat uti praesentibus exemplis, atque Viuis: Graeci vero poetae haec. id M. viti mei; ri Οὐ E*-αι ueac ἰοῦ ' ἰ α; A: σιν-: pronuntiantur autem illi e ab Hercule, cum Hyllo filio, loquentζοῦ memoriaque Vetera quaedam, ac noua oracula repeten ie, quae ipsi edita erant, atque inter se mirifice consentiebant: narrat enim tunc, cum ad qu eum Dodonaeam veniisset, eam vaticinatam esse illo ipso tempore, quod Instaret, sole dissoli i Ionem aerumnarum, quae tota praeterita vita ipsiam exercuerant. In oratione quoque proe P. Sestio Cicero μι mi rei ta itidem rem, & ipse inanimem: causam inquam, vivere dixit: quia antea tam aliam mortua erat, ac iacebat, cum commode dessendi non pollet: nee arguis
mentis vllis subleuari. Diuersa autem ratione Aristoteles in primo libro de Rep. disciplinani colendi agros, quam Numidae colerent, quod iisdem locis non maneret, verum sedes mut ret , viventem vocavit . quamuis addiderit, mitigare duram translationem libie volens, quod valet, quasi: haec enim eius verba. cos γεω - ἰλου c cincti.
Meri uir an legi debeat apud ciceronem definibus, ubi piaedam praeceptas em exponit, tempori parcere, non parere :νtes in omnibus libris. CAP. XIX.
lcior NτrR attendendum est, an mendum sit In his Ciceronis verbἰs e teriis libro de sitibus bonorum , ac malorum. Quaeque sunt vetera praecepta sapisentium, qui iubent tempori parere, &sequi deum,& se noscere, de nihil numis, haec sine phisicis, quam vim habeant c 5c habent maximam) videre nemo
153쪽
. potest: vereor enim ne i arcere pro patiare, Iniecta in medium indefinItum verbum littera, i gi debeat. huius etiam sententiaeeu optinii ingeni j, & egregiae eruditionis iuuenis Antonius Angellus, cuius ego industriae semper seu I. nam qui praecepta haec septem sapientium tradiderunt, χρου in illis posuere. nullum autem quod respondeat huic, si, ut nunc in omnibus libris est, parere legatur, attulere. vi Sosiades, qui plurimas ipsorum oro.κα huiuscemodi collegit. leguntur autem illae apud Ioannem Stobaeum in ii h libro . Praei rea Clemens Alexandrinus In i. Stromate huius vocis mentionem fecit, ubi docet breuibus quibusdam, acutisque dicus sapientium virorum, magnarum retum sensum ut laeti, ut hac ipsa nam vim etiam ipsius interpretatur, dc quia obscurum est, quid significati ab eo voluerit, non una declaratione contentus est, sed geminam asserte aut enim, quia vita breuis est, putat admoneri nos ne frustra tempus: in rebusque inanioribus consumamus. sue contra parcete nos debere cotidianis sumptibus, ne, si sorte longam aetatem aliquis vi uat, res ad vitam necessat pae desint. Theophrasti quoque vox lectionem hane confit inat: quem memoriae proditum est dicere solitum, ni α- 1μα tempus esse: in e dem animi iudicio exponendo, verbis ab eadem re iranslatis. Quamuis autem Cicero aliis quando dixerit, parere temporibus semper habitum esse sapientis, numquam tamen hoc prolatum ab aliquo cap enie indicauit. valent autem verba haesi qui temporibus obtemperauit,
quae saepe mutantur in vita, nec semper eundem tenorem tenuerit, s)lete laudati sapien- .umque haberi.
rar c sentem a cictionis in primo libra de sin is, piae viso scidiaris alis id in se habeare in Gur. C A P. XX.
o e v x est In primo eorundem librorum, ubi ostendere volt ex opinion bus decretisque Ep curi, iustitiam, contra sententiam multitudinis, copulatam es se cum voluptate ita, ut ab ea, nee diuelli, nee distrahi ullo modo possit: cum enim id vere dici de aliis virtutibus iam docuisset, inquit. Si ede iustitia ludi
candum est, quae non modo numquam nocet cu quam, sed semper si tali se quid, tum vi sua atque natura, quod tuanquillet animosi tum spe nihil earum rei uni desi ,, turum, quas natura deprauata deiiderat. Cum autem obscuntatis nonnihil in se habeat, ct propter interruptionem verborum, volui ipsi opera mea auxilii aliquid aerire. nam cumis inquit. Quae non modo numquam nocet cui quam. ἰntelligit qui ea praeditus sit: non de rant enim sophistae, qui ipsam hoc iacere Mimarent. unde appellabant eam alienum bonum: sui in autem propriumque damnum eius, qui eam pollideret. quod tetigit etiam Plato in iij. v bio de rep. his verbis, Mumbratos illos sapientes exagitans, aenisi sentire demonstrans. g. λ ιν ii ἀδικ iis, λλπιαειμ:: M isi A l uia. cum vellet hii tur eam constituere Cicero, necessario debuit prius ad conuellere, quod obstabat. quod iacit contemnens iudicium illorum. addit contra usu venire. ut semper ipsa gignat G quid, quod tranquillet animos, serenosque Ipsses reddat: atque id duabus de causis: quod Gnim commune est omnium virtutum, vivi sua, atque natura iuvent, ab hac alῖenum non est e : praeterea securitatem inducit, quia pollicetur nihil earii in rerum destiturum, quascatura deprauata desiderat : quomodo enim deesse possunt: suique absentia nos torquete .
quae non expetuntur, nec utiles nobis esse ex stimantur. non expetuntur autem, quia intesta natura vigensque, paucis contenta est: nec res superuacaneas requirit, ut quae corrupta
eii, atque incensa libi ibus. Praeceptum, piaed stili est es Digi du disersis gemeritas iocorum, accommodatum eram esse dirimordis han Eus orati , Graeci τocant.
CAP. XXI. VN τ quidam Ioes, qui manent In verbis ipsis: alii vero positu sunt in sententia
Cum discrimen eorum tradere vellet Cicero ratione illa usus est, qua magistri dicendi distinguunt --,vocata ab ipsis sententiarum, a lum nibus versorum: as firmant enim rhetores, s concinnitas illa locutionis est, variato ordine verborum ipsam extingui: contra si in sententia manet, non frangi immutat pone verborum . Alexander quidam sophistes , qui de solis non inerudite scripsi, hoc ipsum ita no:
154쪽
ibi r , Q πραγμα In ij. iei tui de Otatore Cicero inquit. Nam quod si quibuscumque verbis dixeris facetum tamen est, te continetur: quod mutatis vexis saleniri amittit, in verbis habet leporem omnem. Conuenit igitur duabus his diuersis rebus inter se in hoc, quod non alienum esse putaui adnotare. Sed eodem quoque discrimine distinguῖt Phalereus enthymema ab ambitu illo vestorum , qpi pςriodus vocatur: cum enim saepe una maneant, saliunt imperitos: id i que atque unum este falso existimanti . In aliis igitur inui iis argumentis, quibus pipha diuersas illas res esse, hoc adfert: dissoluto enim inquit orbe ita imperiodus inieri; enthymema v ro manet, immutato etiam ordine sententiae. PH macida ex ora ne ira cluentio et declaratumque noranni tu idem rere nion,
OLLENDA est macula ex his M. Tulli j verbis, in oratione pro A. Cluentio . iiiis. Quae primum, ut istum confirmaret Oppianicum accusatorem filio suo.
donis muliebribus: collocati one filiaris,e hei editatis, oblitinxit: legi enim de bet. donis, muneribus. ut sane in vetustissimo exemplati, litteris Langobardix exarato, quod indita Marci bibliotheca adliue seruatur, scriptum est. olim autem, qui nulla in re inter se discrepare putabant haee verba ut arbitror, veram lectionem contaminarunt. nam ut nunc legitur, otiosum est, ac fir gidum nomen, quod adiunctum ei hiam ceronis intelligitur, qui ct hae ipsa in oratione supra inquit. Tantum donis datis, muneri busque perfecerat. de pro Archia. od quasi deorum aliquo dono, atque munere, commeri
tinatur auctoirtate Iurisconsultorum. qui discrimen etiam illorum ostendunt, testimonio Ci Hori, donis . non esse autem patia inter se, nec aequalia haee verba, praeterquam quod conse
Plautus quoque in Cistellaria. Inde in amicitiam ἰnsinuauit cuni matre, & mecum sit nul , blandiciis, muneribus, donis. Alius euam hie locus in excusis o - mnibus deprauatus, ope eiusdem libri corrigitur: cum enim, ubi describit vitam, ac mor ex si aleni, nunc vulgo legatur. Cum esset egens, sumptuosus, audax, callidus. perfidiosus: δα cum domi suae miserrimus de inanissinrus, tantum nummotum positum videret, ad omnem malitiam & fraudem versare mentem suam, haec secum cogitans, coepit. in illo est longe me lius & elegantius. Et eum domi sitae, miserit imi in locis ocinanissimis: vitia enim impuri
illius homini, iam indicarat. pia V que hoc imitonior arando, declaratum latete a d valere, quam id, quod put et antiquus interpres . CAP. XXIII. V o n Vir illus in ij. Georgicorum inquit, ubi notas ostendit, quibus seria; a ager, ac bonus siumento cognosci possit. Et cui putre solum sitimque hoc imi- 'tamur arando non valere mihi videtur, quod putauit vetus interpres es poE tae, Serulus. qui Ita, quod intellectum est, ac rationem eius rei in se continet, explicat. Haec arando inspicimus, & videre solemus: ipse enim ita locum ae-Gp endum arbitror. Terram illam, ut poetae versis utar, cui putre solum, optimam essesti mentis, indicat studium nostrum subigendi glaebas, & ars denique aratorum: conamur eniim terram solutam putremque reddere, α cum hoc praestiterimus, videmur nobis ossicio nostro functi esse, atque ubertatem frugum expectare posse. terra igitur, quae sua vir sponteque habet, id quod nos arte laboreque nostro, illi asserimus, idonea esse percipitur: ars enim n
i Columella cap. it. libri ij. perspicitur hoc pa livum imitatur. Sed etiam Glumella cap. it. libri ij. perspicitur hoc pa locum accepisse. Mus ciuer vis emendarus in IIII. TU LO: ut uioque x m illis ine admirasili senuentia Stoicorum,
Evnvii e n his Ciceronis verbis e iiij. libro Tusculanarum, quod omnea adhuc sesellit: nec tamen non omnem sententiam perturbat, ac ten ras ossit dit clarissimo Stolcorum decreto: linen; in in cuneus excusis libris legitur. Mἰ-hi ne scipio quid ; ille poniti maximus, qui hoc Stoicorum verum esse d curauit.
155쪽
ω claravἰt. Numquam ratum esse sapῖentem. Iratus videtur suisse T Graeclio, tum quum is consulem languentem reliquit, atque ipse priuatus . viii consul esset, qui Remp. tauam esse vellet, sesequi iussit: cum tamen calamo exarati quae verat metraque lectio sine dubio est Numquam priuatum esse, habeant: significat enim cicero facto illo, scipionem confirmasse sententiam Stoicorum, qui quemadmodum reliqua praeclara bona sapienti illi suo tribu bant: eumque omnibus virtutibus, atque artibus ornabant, ita et Iam ipsum magistratum semper gerere, summamque potestatem in ciuitate habere, aiebant. quod nisi hoc verum mset, peccasset magnopere claria ac soriis ciuis, qui priuatus, quod consulis ossicium erat, serisset: liberatur autem omni culpa, vel potius summa laude decoratur, quia cum sapiens esset: sapiens vero semper consili sit, persisnam illam sbi necessatio tempore astauit. Solitos vero Siolios dicere, sapientem magistratum semper terere, indicat Cicero in Lucullo his verbis se alli umquam dicerent, sapientes solos reges: solos diuites: solos formosos: omnia, quae ubim que essent, carientis esse; neminem consulem, praetorem, imperatorem: nescio an v. virum
., quidem, nisi sapientem . sed Plutarchus quoque in Philopoemene simile si in summi illius imperatoris commemorat, qui cum Nams tyrannus Lacedaemoniorum In Messenem Iu pisset : nec posset Philopoemen Achaeorum praetori persuadere, ut Messest iis opem ferret, prN. Otus ipse, Iulum suorum manu coacta, qui nec legem, nec decretum ullum expectatunt, sed meliorem natura, ut perpetuo praetorem, atque imperio praejiciam, secuti illum sunt, immitis sinum regem e capto iam oppido Amasela es t. non tamen illi e sententiae huius stoicorum mentionem ullam fecit Plutarchus, quamuis in hoc eum illa: s sentiret . ut autem resi qua
cunnia bonas lis sapientiai signabat familia illa, ita selum poetam ipsum esse dicebant. uod memoriae prodidit Strabo in primo libro Geographiae: nec non solum dialecticum vne corsigendus videtur hie locus Alexandri Aphrodisiensis statim initio primi libri commemtariorum in Topica Aristoteli ubi docet vocabulum Dialectica, non idem valere apud omnes sanientiae studiosos: eum enit quo intelliatii capiant stoici docuisset, addidit. κῶ δα τωτι-ει, hi crinis et ita enim vicit sibi debere . cum tamen in excusspe
156쪽
ostrarum, sis Dians7ο rem si an es, expositum diligenter a M. τι ais,
ino quoque trierit mandatum Oe. C A P. I. T Wι xiv s in primo libro de diui iratione, de genere illo diu: nandi agenia
eum aliqua subito coniectura explicantur: exemplaque eius ponens, da bus iam enumeratis, inquit. Facta coniectura etiam Dionysio est, paul ante quam regnare coepit : qui, quum per agrum Leontinum iter Gen . . equum ipse demisisset in si umen summersus equus voraginibus non exi' iit, quem quum maxima contentione non potuisset extrahere, discessit, veis ait Philistus, aegre serens. Quum autem aliquantum progressus esset, is sub to exaudiuῖt hinnitum, respexitque,&equum Macrem laetusa exit, cuius in iuba exa- ,, men apum consederat. Ouod ostentum habuit hanc vim,ut Dionysius paucis post diebus r in gnate coeperit. Eandem autem rem Aelianus in xij. libro de varia historia commemorauit his verbis: quorum magnam partem accepisse illum puto a Philitio Siculo, qui id membriae, in historia sua, prodiderat. nam reliqui x, quae ad aegritudinem animi ,&laetitiam Dionysii pertinebant, cum amisit S postea recuperauit equum, quem carum habebat. oti,ini, di
- - , ἔri τα- μ: UM si. Quod autem Graecus hic inquit Dionysium ad Galeota, doea re retulisse, ita tum in Sicilia interpretes portentorum appellabantur : ut testatus est supra ciceio, eum de semnio matris eius tyranni ageret: nec non Graeci quoque grammatici.
Inscriptio G si uis ammaduersa . CAP. II.
Rotur avu nummum vidi, In cuius fronte verba haec erant. Q. si ei Nivs iti. VIR. in tergo vero C. Coro Nivs P R. S. C. M. Coponii
cuiusdam, qui in bello ciuili Caesaris, ac Pompeii, praesuit classi Rhodiae, Citacem meminit in ptimo libro de diuinatione his verbis. At ex te ipso non com menticiam rem, sed factam elusdem generis audiui C. Coponium ad te venis . Dyrrhachio, quum praetorio imperio classi Rhodiae praeesset, cum primo hominem prudentem atque doctum. & quae sequuntur. quaetendum igitur an idem sit. Eligam carmen, cuius lassius ninc est, aut munus acia r.
dem Aratur Oolli esse . CAP. III. i ARM N, quod virgil j nomine nune legiti irpost lusus ἰn eustodem hortoriani,
non in omnibus tamen libris, sed in his tantum,qui ex Asilana ossicina prodi Dint, a diligenti doctoque vim castigati: multisque pari bus meliores redditi illis rudunquam calmen, cuius initium est. Hune ego iuuenes locum, villulam qua - palus rem, suspicor Catulli et sciatque id non contemnendis cui albitror in argumentis. nam candor sermonis eleganuaque in eo tanta est,ut prorsus redolere stilum huius poξtae videa-
157쪽
.utatur. qici huius laudis, meo iudicio, primas scit . praeterea Terensianus, eruditus gram-ileu, qui scripsi de minis, it di x Catullum carmen scripsisse in Pi Iapum, in quo mens te modos seruarat,qui huic deo adhiberi solerent: quattuorque eius versus huiuseemo duest. nam titione eius carmini ς plica a quotve ac quales pedes recipiat,demonstr ciuit Et set mei dus hic datur Plexitque Priapo: Inter quos cecinit quoque ea Catullui: statimque versea i irsio. quattuor Ponit . quamuis in secundo mediopes desiderati videatur. ia Hune lucum tibi dedico, consecroque Priape, Qua domus tua tampsaci est,quaue Priapois N Pm te praecipue in suis urbibus colit ora Hillespontia, ceteris ostilissi*x Qx ' . , ii . Climen autem hoc, de quo loquox, h tW mn 3 esse pater. vi autem illo, cuius quattuor hii ius particula sunt, commentUr lux b ςficium hominis erga ipsum deum: ita hoe longi
hiilium voluntasque dei apetitur, ςcςptum bonorem commodumque sua voce exponentU . dbeeniisque cogi se, si gratus esset Velix, Lucri diligentet hortum: nee deesse muneri suo. O ti;ti etiam Nonius Marcellus C Iussi xςstimonium citat, Priapo. ubi notionem verbi Ligus adii eum ante ipsum Horati j ς ςmpium pDiuisset, quamquam locus oninis turpἰiet de mitu, st in oeusis libris, qui x ςn Duno pNotio ita corrigi possit. nam de extremo vem
viri seri iliano dubium non est, quin i a ςmςRd xi debear. ut omnis scrupulus cuicuimodi est. trilicie testet quod Priopo illic, uua immura lix te pro Priapo legitur. Ita autem omnῖ,l ιμ- Ain;hi videor iam posse non tentereat seuerare in legendus est. Horatius. Semesos
' - di a que liguitl t Catullus Priapo. De meo ligurrire libido est. vi autem
' istimui videte potest, percepta ratione huiuo hexametri, mollis atque eneruati, quattuor hi in remi pedes huius Priapei carmini sunt cum segmento, quod inser oris aetatis grammaticii uri caesuram vocant: Graeci appellabant πμως. Primus igitur troclieme timus prioris comitialis. quem sequitur sill ba,qu m dixi. deinde iambus primus sistoris inmatis treis i nc lus: quattus spondeus. nam quod addit Terentianus. Eilii miles plures sic confici
e mus. aliquantulum etiam adiuuat iudicium sententiamque meam, non o
ti utitur quoddam eiusm Ali: illud inquam, quo coloniam si uitur: stulatq; vi benefici ioco munus cia maximi risus det. Sed quam carmen ipsum ob elegantiam suam dignum ti zbluue legaturn nec omnino adhuc commune st,non video cur non bicrom debeati 'Hunc ego iuuenes locum, villulamque pilusti
Tectam vimine iunceo: caricisque maniplis Quercus alida, rustica consormata securi . NῖitIuI, magis, & magis ut beata quotannis. Huius nam domini colunt me, deumque salutam riuolis tuguri j pater, sitiusqVς . Alter assidua colens diligentia, ut herbammosa, asperaque a meo sit remota sacello. Alter parua serens manu semper munera larga. . Ilocido mihi ponitur picta vere corolla Plimitiae.& iςnera virens spica mollis at illa. Luteae violae mihi, lacteum ue papauer, Pallentesque cucurbitae, &suave olentia mala, uua pampinea rubens educata lubumbra.
Sanguinea etiam mihi sed tacebitisi arma mibatus linit hirculus, cornipesque capella. Tio quis omnia honoribus hoc necesse Priapo .
Praestare: & domini hortulum, vineamque tueri, Quare hinc o pueri malas abstinete ras inas.
hinus prope diues est, negligensque Priapus. Inde sumite . semita haec deinde vos se et ipsa. sententia Permis etaris derep ca, q aeotodis mimum imma es metiricium C A P. III I. H o ε u i c ε s, auida quaestus, auar quo admodum gens fuisse traditur: quae pria
scis illis temporibus, contemptis pesiculis mari , Una cum mercibus, quas eo conus
158쪽
rensque ab huius emodi deliciis, est atque enerua pl3v0'qptatum . de quom anaquestus fuerat Cicero in iij. libro de republica, ut indiciu Noni j cognouimus. qui hoe inde
, t stimonium citati Phoenices primi mercaturis & mercibu) suis auaritiam,& magnificentiam, & inexplebiles cupiditates omnium rerum, exportauetu't in Graeciam. hoc autem mali secum re hoc studium, corrumpereque mores earum gentium, ad quas commearint mercatores, re spicuum est. unde olim a Metere Germania, quo memoriae proditum est, pellebantur,camnum hoc metuentibus, lonseque incolumitati suae prouidentibus. Dionysius etiam Hisii carnasseus in volumine de arte dicendi, testat ut Platonem dixi isse Phoenices a natura factos a lpecuniam cogendam: mercaturamque exercendam. quod scripsit summus ille, atque elegans philosophus in iiij. libro de Republica. quo loco demonstrat indolem moresque ciuita- is proiiciici a natura mosibusque priuatorum : quique alium ornam ipsos habere putarene magnopere salii. ut quibus priuati ipsi studiis artibusque dediti sint, eorum certa vestigia appareant in uniuersa gente: cum enim antea dixistet nationem Thracum Scytharumque iracundam esse, quia singillatim ipsi assines sunt huic motui animorum: nec non eadem de causa ituis dium sapἰentiae: ingenuatumque artium spectari in uniuersa Graecia, addit . eos etiam falso sentire, qui crederent aliunde nasci publicam auaritiam quam a priuata. quae praecipue inquit, viget in Phoen cibus: &non minus in his omnibus, qui Aegyptum incolunt. Sed in v. quoque sibio de legibus pecuniae Insui iam cupiditatem: illiberalitatemque, insitam este i
animos earundem nationum declarauit.
cum actum sit a Dimo poeta, immera placare deos, Venditur , Graecos antea id protidissi. . CAP. V. Von Ouidius, ut orat Ione ac versibus, ita vita de mori hya eneruatus, Improbo
cecinit. Munera crede mihi in placant , hominesque deusque . multo prἰus dictum fuerat et a Graecoque poeta prolatum . cuius versu in i qnc adducit Plato in iij. libro de rep. sententiam illam continentem. Δοῦρα Θ. . . misHi δοῦ
exagitat autem illum quantum potest sanctissimus vir: neque oportere no abduci huἰusco. modi praeceptis affirmat. quae vitae magnopere obsunt: cum in an mos hsminum auaritiam inserant: aliasque labes, ac vitia non parua importent . illarum aqtem plenos esse poetas multis exemplis confirmat. Euripides quoque in Medea inducit vastam illam mulierem hanc sententiam, peruagatam: Prouerbiique vim habentem, pronuntiantent, cum medicata illa dona nouae nuptae mitteret, ac consilium lasonis refelleret, qui eam reprehenderat. quod se illis rebus stulte priuaret: eoque mitteret ubi superarent. inquit igitur. M. μοι- - δῶρα, - Θι- λν c.
Ixios N TtR vIdendum quid significare Cicero voluerῖt, eum ἴn v. libro T l iculanarum inquit: Vt enim vel summa paupertas tolerabilis si, si liceat. quod quibusdam Graecis cotidie, sic caecitas serti facile possit, si non desine subsidia valetudinum, quid inquam illud sit, quod qui dam Graeci concessa omnium singulis diebus faciebant. Ipsς sane arbitr*r intelligi debere stipem -- gere, ac obscureque describi cynico philus ophos, qui vἰctum emendicabant: 'ia enim obesset paupertas, aut cur non aequo animo illa ferri posset, si omnibus honestuminet. quod illis instituto quodam licebat. i id Meat ἰλκιακὸν in Graeco mone: monstrali siue elegos locus M. Vinonis, Hi id verbi apte postumo.
ARYTTICON a Graecis alti ioribus vocat ut , quod, obrepens paulatim iri sensus, trahit, rapitque ad aliquid amandum, quasi nescientem&inuitum: dc occultam quandam huiuscemodi vim in se hibet. verbo autem hoc api is maysus est M. Varro, vi indicio nupesciri is, qui haec ipsius verba sitauit Flo xabuli.
159쪽
is x1bul ἰs Multi enim, qui limina intrarunt integris oeul s, strabones sunt facti δis habet quiddam enim λκ. a re prouincialis formosula uxor. Significauit autem illis doctissimus icti pior, de corruptelis prouinciarum loquens, non paucos, qui diuersentur apud prouinciales homines, cum vacui ab amore domos illas ingrediantur, capi blandiciis, elegantiaque hospitatum . quia factae illae sint ad alliciendos captandosque mortales. nam quod integros ipsorum oculos, pollea vero vitiosos dicit, hanc pellem primo partem eam labefactare certum ei l. vnde oculi dolere amanuum dicuntur. Athenaeus quoque initio v. libri consuetudinem priscorum laudans, qui large hospites: epuloque sumptuosiore accipiebant: assit mans. que multum adiuuare vinum initia amicitiae, inquit. Δ uiri: ου ψιλ- τι . Viin i
CAP. VIII. V M vltumum supplicium depellere vellet a coniuratus in rem' C. Caesar, In
aliis, hoe etiam argumento usus est, quod hominibus miseris, ae calamitosis mors optanda sit: eripit enim illos e multis grauibusque malis: quae, manet tes ipsos invita, perpetuo vexarent. id autem dc a Sallustio, coniurationem illam scribente, ex persona ipsius Caesaris: dc a Cicerone in iiii. oratione comtra Catilinam memoriae mandatum est: histoclei tantum ipsus hie verba ponam. In lucturi atque in miseriis mortem, aerumnarum requiem, non cruciatum esse, eam cuncta mortalia is mala dissoluere: ultra neque curae, neque gaudio locum este: Theseus quoque ita a re umerisium innocentis filii refellit apud Euripidem: cum enim Hippol iis dixi isset, mirari se quod tam leui paena contentus esset, si assinem se tanto sceleri putaret: ipse namque si eo loci essem
inquit: tuque uxorem meam attinῖere ausus esses, necauem te, non exilio multassem. respondit pater, eontemnens rationem ipsius z affirmauitque nolle se in eum animaduertere ea lege,
is quam quasi ipse sibi tulisset: cum etiam iudicii sui causam hanc attulit. i -- . quibus verbis manifesto idem fgniscare voluit. nolle scilicet se tantum ei ben scij dare, nam culpam illius dignam esse longiore silpplicio. Videri segeasur, ac putarint interpretes, accipis timet toti esse in Geo scis, sit poeta furorem aprorum commemoras: declarat seque id totum acceptum esse asiniBoule. CAP. IX. R, vi virgilius, eluditeque, pugnam apromam, stimulis Venetis a talorum,
eum de re pecuaria ageret, descripsit. quia autem interpretes sentencam ipsius sui opinor non perceperunx, non inutile me ficturum putaui, siquc modo intelligendus locus sit, ostendissem: simulque unde acceperit totam temaeeuratissimus poeta indicassem. versus vero hi sunt, quibus omnia persequia is tur. Ipse ruit, dentesque Sabellicus exacuit sui, Et pede prosus Ot terram, fricat alboreis costas, Atque hinc, atque illinc, humeros ad vulnera durat. quod igitur inquit. Et pede prosubigit terram, non intellexit eos hoc siscere ad acquirendum robur, quamuis studio de exerdiatione vires crescant. sed significare voluit, ipsos lutum sacer in quo, cum saepe se volut rint: deinde Id exaruerit, ita durius, ac crassius tergum: cutemque impenetrabiliorem te dunt, qui alter modus est, quo se armant, de quasi loricam induunt; nam alter aperte traditus, ec explanatus est. quomodo autem locum ceteri accipiunt: exercitatioque illa humeros non duraret, sed membra tantum expeditiora ad certamen: viresque corporis validiores eniceret. minis esto etiam labitur seria ius, qui putat haec de sue mansueto dicta esse, usus argumento - hoe . quod supra ait. Tunc si eum aper . nec videt quod uno verbo tantum illae dixerat, eum uberius nune tradere, ac rem augere. Restat ut auctorem monstrem, unde historiam poeta sumpsit. quod patefacium,vera esse, quae dixi, declarabit . atque omnem scrupulum, si aliquis sorte restat, euellet. Is igitur est,qui animanuum Omnium naturas moresque,acumine ingeni, vidit, ac scriptis etiam suis, ut nos videre post emus, effecit, Aristoteles: in η. enim libro eius is scriptionis, inquit. mos .m αγρια χαλι iamrri: inae tam isti τι, καιρι τεαι ό,τει διὰ et ' ἰχιίαν : - α tot A πα- πι μαλ- Θ-μαῶς . m. - et resin ἱ-sse , - κm. - τ6 τό μζεια - - s τέ s τῶ ἐ-eo; πω , ---λου μανα Dro
160쪽
-- ω ἰαυς : & quaς sequuntur, modum autem, quo lutum conscerent pntius aperuit poeta, quam causam curia iacerent, indicaturi. quod relicto altero, dilue: denarrauit philosophus. eleganter autem id docuit usus verbo subigere: In teli gere enim dei, nus terram mad Idam eam suille, in paludibus namque, stagnantibWsque locis fere degunt apri.
iuod vero illum exacuere dentes inquit, non setigit Aristoteles: docuit autem Euripide, ἰαPhaenis Isis, eum rorem rabiemque fratrum inter se pus 'antium simili lioe explanavit. Kartiri ἀλt R. - Σ ista . tam sententia multori , qui ome δε ρλbna aequia amnio perpetiendo pretaremi, pro tyronide, breui etiam impetrara
MCi e et ix o eum ita Interrogasset eum, eum quo sermonem instituit In v. l bro Tu
, sculanarum. Vitium malles te, si potestas esset, semel, ut Lael um consulem, an - - ut Cinnam, quatera intellexiissetque non tutum esse cuilibet tantum committere, ob pravas quorundam mentes: scelerataque multa desideria, subito se ipsium correxit: riti itemque sui consili j reddidit, dicens se videre, cum quo agat: nec quem uis se ita Interrogatuis rum fuisse, addensi Responderetem malius fortasse, se non modo quattuor consulatus vii p
is anteponere, sed unum diem Cinnae multorum,& clarorum virorum tot s aetatibus . non m a
te autem ita sensisse Ciceronem; necessat iamque correctione n hanc superioris vocis suis te. t natur etiam simili, huic parque sententia, ciuiu meminit Plutarcii iis in solone: Cum ei imsamiliares accius arent ipsam, quod oblatam sibi a populo Atheniensi summam potellatem pii ciuitate repudiasse monarchiam; quasi non liceret, unum etiam solum Impeiantem conlut re ciuibus, atque e litannide, virtute sua re num conficeret id quod exemplo etiam duorum fieri posse probabant. persuaderi tamen se p*isus non est quae autem multi in illum dicebant, tantopere peccantem, t arbitrabantur, ipse versibus complexus est: alabant enim in aliis, recusandum es non esse, si modo Athenis potiti spatio solum unitis diei potuisset, I plum illuui interlini, e coctoque postea ipsius utrem fies, & familiam omnem eiusdem alteri, ae deleti: ita egregium bonum putabant i rannidςm Valere igito, leuiter tingere e capique Equo-
'Trino εατ dἰ ἰto quem modum loquendi usurpauli, M. Cieem, stat in post supra a me allata verba valet minuta, leuique iniuris quempiam afficere: si iniui est appellanda, cum detrimenti nihil ignominiaeque importatur. Inquit igitur. Laelius, si digito quem attigi isset, Paenas dedi siet: At Cinna collegae suῖ eonsulis Cn. O iiij praeeidi caput iussit. Eodem autem pacto locutua est Portius Licinius in elegantistimo
hoc tetrasticho: totum enim ponam, ut smul quomodo purgari debeat, ostendam. primi namque versus duabus turpissimis maculis inquinatus, legitur apud Gellium . qui cum citatio illud, causa fuit ut conseruaretur, una cum aliis non nullis, suauitatis, ac candoris plenissimis. is epigrammatibus. loquitur aut m illic amator, qui toto pectore ardebat. Custodes ovium diis tenet aeque propaginis agnum Quaeritis ignem' ite huc. quaeritist ignis homo est, stri digito attigero incendam saluam simul omnem. Omne Pecus flammaeli: omnia, quae video . In libris autem excusis ita est. Pastores ovium videre propaginis agnum, nullo ἰd . neo sensu: apioque sententi poetae, nam postrem tim verbum contrahi solitum, auctorita- is te Plauti cognoscimus, qui hoc modo dixit in Aululaca Tace nunciam tu: atque Unui
is horum uter est pinguior Licet. tu C0ngrio eqm sume Prodismet memoriae H Asclepi de Cypriis c pisse bum es vesci morsu, rege
Y cMALio Nis regis, quem metuebat Dido. insensum sibi ut acersmum ho item, quamuis frater foret, meminit Porphyrius Tyrius in iiij. libro x ίη, χλα vel potiua indicat auctutem, qui, qqq4 testari volebat, dati inter tradideci. is auten est