장음표시 사용
161쪽
est Asele: Iades Cyprἰus, qui in commentario, quem scripserat de Cypro, ae Phoenice, uiuen te Pygmalione narrauiticoepisse mortales carne vesci: quamuis summo studio ipse nouo huis cibo. ae συκυανία restiterit.ut sceleri alicui, ac nefario iacto,usus atrocibus suppliciis in eos, qui primi hoc teinptarunt: nec tamen gustata iam suauitate carnis ostendit homines inde absterreti paenis vllis potuisse. nam quod tradit genere ipsum Phoenicem sutile. Cypri tamen quoque regnasse, id etiam significauit Maro in primo Aeneidos, cum ita Didonem cum A - nea loquentem induxit in primo illo congressu. genitor tum Belus opimam vastabat Cyprum, - & victor ditione tenebat. Hinc autem intelligitur taliam esse, quod Seruius illi e scripsit. Belum Didonis, ac Pygmalionis patrem subactam Cyprum concessiisse Teucro: possedit nai qtie illam filius. Teucer vero oppidum tantum eius insulae tenuit. Hoeptortiis Asclepiadit redi debet, qui in psimis callere potuit, quae in sua tena Acta essent. Os το ut cari ausi pod facit, ut mulieres placeant: nomenquefori s rum ii sint, ira Graecos appellares Eros 'M.
VM Catullus, notῖssimo carmine contra iudicia multorum noluerit appellari posse sermosam mulierem, quae venustatecareat ac sale,quamuis singulas corporis partes pul quoque saliam tua voce, quae huic respondet, acremque pulchritudinem appellabant, intestita sentes non inertem: nec parum aptam ad conciliandos sim eos, qui vidi issent, sed contra in xtam venustate quadam, ac sactam ad alliciendum: quaeque tamquam pungit, ac vehementer commouet. vi dapes sese conditae, delectate magis, excitareque Maelium cibi consuerunt. id testatus est Plutarchus in v. libro Gμποσιακῶν, capite extremo,cuius verba sum haec. a
is Him. Mina . nam quod alioqui multum valuisset ad pulsi itudinem constituendam, ac suo quo bonum hoc manete non potest,magnitudo corporis, nihil iuva sed auget potius deformi in talem. quod significauit etiam eleganti minus poeta dicens. in tam magno corpore, quo magis enim magnum corpus est, vacuum ab his rebus, eo magis inconcinnum est, ac merito ridetur.
Verani esse dimis in re, quod M. Cato apud Saltastium do it Non viris laua su pati que prestere omnia eum; ire, sed oportere etiam ope ra badioque suo conatus adu a M.
Eixissi MAM quandam: vitaeque nostrae maxime utilem sentent minore gra ti: ssimi vici M. Catonzs, posuius illimus: cum enim variis decausis ui maximo pariculo ciuitatis eunctantem senatum excitat ad paenam capiendam de nefariis ciuibus, Ilaincrepuit illos, qui, diis immortalibus consili, humana praesta non adhibebant. Non votis, neque suppliciis muliebribus, auxilia deorum parantur: is vigilando, agendo, bene consulendo, prospera omnia cedunt. Idem etiam longe minore In re pronuntiari secit a colono illo Euripides, quem induxit insibula Electra: cum enim nobilis smim vἰiginem ab illiberali, indignoque ipsa, labore verbis reuocare non potuisset: potestatemque tandem ei sectilet ut pergeret, quo coeperat, cum ferri posse illum etiam a delicito corpore, in umbraque nutrito laborem vidisset: venerat enim illa eo loci iam, ut domi sedero otiosae ipsi non liceret, quo magis eam consolaretur addidit: No enim quoque cum dies in illuxerii, bubus in aruum compulsis, semen spargam. ni t i re, ει a Wμα, - G, δ;--- Ω κ . .: hoc enim vobis poctae exponere placuit, cum id sit, quod a Latino scriptore paene expressum esse significare volui. Idem et Iam breuius his verbis pra in cipiebatur. quae iubebant implorato auxilio Mineruae; oportere et Iam manum mouere: --
uoque, quod consci quis vellet, adplicate. De Dro f. perstitione, qui lumbo, venera retia . CAP. X v. Inuccus in elegia quadam superstitionis Syrorum meminit, qui columbas
consecrabant: timebantque violare, ita canens: id reseram, ut volitet et
bras intacta per urbes Alba Palaestino sancta columba sit o. id quoquo memoriae prodidit Xenophon in ptimo libro expeditionis Citi iunioris.
162쪽
iliam expeditionem, qx od in Persulem .ex Asiae maritim ἰs locis proficissicent s. ascendebant, αναδασιν vocavit: contra ac nos Gallorum, aut Helvetiorum manus, in Italiam irrumpenies, quia editiora loca relinquunt: in humilioraque ven Iunt, descendere dicimus. narrat igitur duleiis mus scriptor copias illas ventile ad fluuii im, Chalam appellatum, plenum magnorum piscium ac mansuetorum, quos Syri deos esse putarent: nec sinerent violari, quod etiam tribuebant columbis . nam quod ad pisces pertinet, quos studia natio coleret, id etiam is Ciecto testatus est in iij. libro de natura Deorum . Piscem Syri ven prantur. Porphytius praeterea in iiij. libro commemorat itteris proditum est e Syros antiquitus abstinuisse se a necandis an mantibus: ut neque etiam ipsas diis immortalibus imolatent. postea tamen coepi illa victimas mactare ut arcerent a se quaedam mala. nec tamen, ne tum quidem
auses carnibus vesci . Addit autem infra, morem illum usque ad aetatem Menandri comici perdura ite . cuius etiam versus ponit: quibus exponitur, quo humilitatis descendant siti, vedeam placent: si sorte aliquando incontinentia ducti, piscem comederint . Locru cicer is expacius in oratore, qui interpunctilinae , pcrpera Gllocata , confusus erat .
Est spi cro locum ex oratore C; ceronis, cum perperam Interpunmo collo ea insit in excusis libris, vulgo non intelligi. quare negligentiae huic imperito tum occurrendum putavi: neque enim parui ponderis res est: valdeque sententiam variat: cum igitur disputas letaliquantum de concursu vocalium, quani Graeci φ . 'ν vocant: cam autem quidam Graeci scriptores summo studio fugerant: alij vero non magnopere cauerant: ostendissetque Latinis hominibu vinde nihil maloris incommodi instare, quia ne ii cupiant quidem, ipsis distrahere voces con ceditur: contra lentes namque alteram earum vocalium remedium illi malo adhibent, addi - , dit. Praeter eos, qui, ut versum iacerent, saepe hiabant: positisque multis exemplis poet , tum, in quibus contractio non fit, inquit. sed quid ego vocales sine vocalibus saepe breuitatis causa contrahebant. Ita igitur legi debet. Sed quid ego vocales a sine vocalibus iae re. & quae sequuntur: castigat enim semetipsum Cicero.& quasi superiorem sentem iam emendat, quod protulisset veteres solitos contrahere vocales, tamquam rein licentiae plenam . cum maiore in re libertate hac uterentur: nec tantum vocales ipsas contollerent, verum etiari eum vocales nullae sunt: atque id, ut syllabas breues redderent, quae concursu consonantium longae fuit sent . quod item multis exemplis testatur. intelligere autem ipsum, quam iri serioris aetatis grammatici collisionem vocam, manifestum est: cum enim colliduntur inter hae litterae altera conteritur, ac perit. palli in autem hoc fieri in vocalibus constat: in conto nantibus etiam nunc appellatis in usus utile testatur poema Lucret j. dc aliorum prisco poetarum exempla multa posita a grammaticis. Animaduertendum vero cum citet seipi testem Cicero eius licentiae, quando contractio non si, sed hiatus manet: intelligatque Ar ii a se in Latinum sermonem conuersa, fidelem ipsum interpretem huius loci suisse . nam inuentum hoc apud Graccum poetam, custodiuit: idem enim hiatus illic est, quem in suo carmine Cicero adnotat, atque in eadem etiam sede versus: cum ita cecinerit Aratus , T. ος - , πιε ri . Animaduertendum autem Ciceronem rad antem vocare lem, nisi forte in superiore versutia appellatus suit, cuius postea radians epitheium extiterit.
mendariu usos rastore, isdec cursu voces issemis. CAP. XVII. o N multo praeterea supra haec ipsa verba, quae quomodo interpungi debeant,'
docui: eademque declaraui, locus est, qui cum corruptus sit, causa fuit erroris diligenti viro: multumque in Ciceronis scriptis versato. qui tamen si huius rei peritus suisset, de qua hie erudite subtiliterque Cicero dii letit: intelligo auten, concursum vocalium, non tam facile labi, ae peccare potuisset . ita autem in exciniis libris legitur. Quod quidem Latina lingua sic obseruat, nemo ut tam rusticus sit, quοῦ vocales nolit coniungere. cum addita littera postremo monosyllabo, Quin legi debeat:
sumat enim Latinos homines tantopere metuere culpam illam, ut nemo tam negligens, ru-
isque sit incomponencis vobis, qui concursum vocalium non damnet: &cum Potest, no subat.
163쪽
sugἰat . quamuis alἰquando hoc necessitate quadam v tiam admἰttatur: neque tamen oportere dicit id tamquam scopulum aliquem cauete . eum contra exquisita etiam diligent lar sugaque huius concursus vocalium, merito reprehendatur, ut Cicero ipse accurate ostendit: exemplisque grauissimorum scriptorum confirmat. quod si absque negandi particula aliqua semen ita illa legetetur, & salsa seret, & iii dicio Ciceronis repugnaret. verba vero, quae statim s quuntur, indicantita legi debere: hoc enim vitio datum est Theopompo, quod modum in
fuga illius concursus nullum tenuit. Ita autem saepe Ciceronem locutum eue constat. nam, qui est insta locus, valde similis huic est: vitioque caret. Nemo, qui aliquo esset in numero, scripsit orationem generis eius, quod esset ad delectationem comparatum remotumque a tuis diciis, sorensique certamine, quin redigeret omnis sere in quadrum, numerumque sententias. Hune vero e iij. libro de Oratoreat utror eodem modo, quo superiorem laborare: eum enim ita inexcusistit: Neque vero est quisquam qui eadem contuens ecticiat. emendandum vidistur, Quin, sententia ipsa, veritateque hoc docente.
temtau Geronis, qua queritur de in pom rate quomilvu bombium, a m saarer ori , imum reprobe emi i, quod instudiis litterarum mulium imporis poneret, videri e .
CAP. XVm. Ovet ni sita debere putabat Cicero, ut quod temporis es j etues Romani,
clati vici, ponerent in voluptatibus corrotis explendis: oblectationibusque huius eoi di aliis conquirendis, ipse in studiis litterarum, ingenuisque arti bus collocaret. nam hoc et tam nomine ille ab imperiss ludibuique aud ebat: in reprehensionesque iniquorum incidebat: quod personae suae oblitus maius quim oporteret in Graecorum artibus pertractandis, tempus consumeret. purgat igitur hoe multis locis: quemadmodum etiam pro Archia dicens : docetque id sine damno priuatorum, - aut reip. fieti. Ita autem cum illic locutus sit. Quare quis tandem me repreliendat 3 autri quis inibi iure suscenseati si quantum ceteris ad suas res obeundas: quantum ad festos dies ii - rum celebrandos: quantum ad alias voluptates, dc ad ipsam requiem animi dc corporis conm ceditur tempotui quantum alii tribuunt tempestiuis conuiuiis: quantum denique aleae quanis tum pilae, tantum mihi egomet ad haec istudia recolenda sumpsero, videri non sine causa postast locum Platonῖs exprimete, atque adumbrare voluiste: est enim erudita admodum oratiun cula illa: summoque artifici conscripta, ac referta denique optimis sententiis, sumptis ib optimis Graecis auctoribus. ita namque Socrates in Phaedro loquitur. ostendens doctos homines, qui aliquid scripserint: monimentisque litterarum mandarint, posse etiam In senectu ie. recolentes illa sua scripta, magnopere delectari, dc eo maxime tempore, quo alij, non habentes, quas decerpant, ingenuas ex docti in oblectationes, in voluptatibus, indignis graui & honesto viro, tempus terant . easdem autem scire apPenai: nec tamen omnes enumerat: test
iurenim se germanas his non nullas relinquere, uas postea nominauit Cicero. sunt auteni
-- - οῦδε σοῦ, r; τ : uis, . Respondet autem statim Phaedrus , ea quae ornant oblectationem illam, lusumque: hanc vero accusant,ue reprehensione dignam ostendunt. quod obscurius tamen quoque Cicero fecit. cum stomacho namque pronuntiata illa sunt: nec enim poterat amplius serre importunitatem illorum , qui, quas ipsi Pilate voluptato non Poterant, alium percipere aequo animo κon sinebant.
-Matur de contumetra a voce Philippi Macedonis, qMVrbo nomultis, odi porrum loco iras, vocabat compedes Gnimae.
num rescienda: Latinus enim scriptot tradit ipsum tres nobiles urbes, Dem triadem scilicet, Thessaliae: Chalcidem, Euboeae: Corinthum, Acsalaris litum compedes Graeciae appellare. strabo vero in ix. Geographiae duas ex his tantum vidit ipsum vocare consueste assicidat: Chalcidem inquam, Corinthum. cuius etiam contumeliosi dicti rationem affert, ostendens respexisse illum ad earum
opportunitatem: quod inde in Graeciam commode incurri pollet e Macedonia. AI t autem
164쪽
inlii otis aetails bomines,& ambas has.& adiunctam ill s Demetriadem, appellasse, non dissimili a superiore nomine, , πιλν,μag. v sum autem tertiae quoque huius declarat, dicens ipsam quasi in sua manu habuisse transitum prope Tempe, cum Iulium O llamque teneret . videtur autem Liuius suo verbo potius expressisse priorem Graecam vocem, quam polteriorem . vel potius mandesto illam ipsam exprellit, cum omnis locus conuersus sit ex Polybio . quod intelligitur ex iis, quae inde excerpta non multo ante hunc diem,in lucem venerunt, quLeo verbo usus est: neque enim, cum superiora adnotaui, adhuc in manus meas venerant. ponam autem locos amborum, ut facile inter se conserti possint. T. Liuii igitur haec verba sunt - ex xxij. libro delegatis Graecarum ciuitatum agentis. Mouerunt eo maxime Senatum. is demonstrando maris terrarumque eius imitanis inum,ut omnibus appareret, si Demetriademis in Tbeii alia: Chalcidem in Euboea: Corinthum in Achaia rex tenet et .non posse liberam Grao in viam esse. & ipsum Philippum non contumeliosius,quam verius compedes eas Graeciae appellare. Polybii vero.
Φι υ ra. κα- ηνας, - . Hoc praeterea utilitatis capiet ex diligentia me lector, quod in Graeca narratione duo verba restitui. quorum alterum desecerat in excuta ei. xemplari: alterii corruptum erat, atque id auxilio calamo exarati libri. Animaduertendum autem Ciceronem quoque uti velim illo Latino eodem pacta idest qui ii, - viij. libro epistolarum ad Atticum inquit. Age iam has con pedes, fasti, inquam Eos laum reatos, serre ex Italia quam molestum est li, qua Uus en citum desenectute, daeclararis incuriam
CAP. XX. V M dari non oportere habenas senectuti, sed coercendam aetatem illam esse
gnificasset Cicero, occurrendumque diligent et vitiis ipsuM non corpori solum iubueniri debere addidit, sed menti, aruue animo multo magis. quod haea quoque, nisi tamquam lumini oleum initilles, oti uantur ienectute : haec enim, quibus causam attulit eius rei, verba ipsius sunt. simili igitur ad iadeclarandum apto: valdeque omnibus noto, voluit rem illustrare : quo etiam doctiissimus vir, ut memoriae proditum est a Plutarcho in Pericle, usus est Anaxagoras Clazomenius: cum enim summus ille orator in magno honore hominem diu habuisset, occupatus postra in maximis publicIs negotiis, oblitus aliquantulum est docto is, quo usus erat: curamque i litis ex animo dimisi. quare putans se negligi maximus physicus , decreuit mori, atque in dia vitam finite . quo audito Periclus subito eo Prosinus, reuocauit Anaxagoram a tam duro proposito: nec tamen ille causam reticuit sui doloris . nam aperto capite, quod eo temporci tegebant, i iiii. - οῖ co . , υτιν significans obscure, si op
ta studioque ipsius egebat, oportui de Periam aliquid ei auxilii ferre: suppeditareque, quo
ci ruent serui homi nis Uressinire restode re desideriis vij hii apud Euripta i
Irro iv τus, qui antea quoque abhorrebat a delictis muliebribus, atque matoriis leuitatibus, cognito postea scelere nouercae, ita commotus animo est,st ut non eam tantum impudicam muli tem, accusaret, sed illas quoque, quae culpa vacabant, maledictis vexaret, atque omne denique genus exagitaret. In odio autem illo suo expromendo,naturae ipsius legem immutare voluit, ut paene lovi ipsi non pepercerit: quem allirmat alia ratione debuisse perpetuitati hominum prouidere: sacereque, ut sine opera Pessimi huius sexus, filii procreatentur. quam rationem ipso tuam, utilemque putabat; totamquς Pulci Ponit: quia enim locus valde notus apua
165쪽
Eurip dem est, totum nunc sine causa non interpretabor. initIum autem sententiae hoe est.
i iam quiddam optantem induxit seruum sominem Plautus in Milite glorioso. qui quasi et Iis minari voluit consilia deorum immorialium : aususque est, in quo peccati ei et illi, ut putabat, is emendare: ita en in quod in mentem ipsi venerat exponens, loeutus est π ita me dii deaeque is a ment, aequum fuit Deos paralle uno exzmplo ne omnes vitam v uerent S cuti merci pretium is stat, pro virtute ut veneat. Quae improba est, promercis vitio dolia inum pirato pauperat. is lieni diuos dispertisse vitam humanam aequum fuit: Q si lepide iii gemiatus esset, vitam lon-- ginquam darent. At qui improbi & scelesti, iis adimerent animam cito. Si hoc parauillant. , homines ellent minus multi mali. Et minus audacter scelesta facerent sacta,&postea i Quin homInes probi et lent, ellet his annona vilior: ad extremum enim non oblita condicionis suis rosona, sententiam grauem ac paene tragicam, in humili re t minauit: nam tanta immutatione rerum essici, ut annona vilis sit, ridiculum est. vox Arcutae mibu celeti rur, qui timens ne modum in mendo rei siret, punitum poti in Vm, cvi vehementer ira ius erat, e mittere voluit .
Ren Y τ At Tarentini vox, clementiaque naturae nota est, qui vestus nequἰ illi eccarei ἰn puniςndo seruo, inteli gens se animo valde commotum, inultum ilum dimisit: ita, quod plerumque mancipiis malo est, ira dominorum, de quam
ut scopulum, non sine causa metuunt, illi profuit: neque enim omnes pollunt seruescen xem animum ratipite cohibere; contraque ipsi obtemperant, & qu cumque ille ducit, seruntur. cum autem remedia huiuς morbi ostenderet Cierio in extremo quatio libro Tusculanarum, huius etiam egregii dicti meminit: auctoritateque placidi ae t is nis viri aliorum insaniam emendare volvit, ita autem rem narrat. Ex quo illud laudatur ANis clirtae, qui cum vilico factus ellet iratior. Quo te inodo, inquit, accepissem, nisi iratus essem
Idem etiam e lebrarat Cicero ut suspic ri ex hi verbis licet, quae apud Nonium leguntur Pin ij. libro de re publica: quamuis enim interrupta sint, ausim aifirmare hoc ipsum tirie quom que variatis aliquantulum verbis, narratum fuisse. Sed imitor Archytam, illum Tarentinum, is qui cum ad villam ventilet, & omnia aliter ostendisset. Plutarchus in libro de liberis edu- eandis diligenitus pleni psque rem exponit his verbis Archytam autem supra appellarat. γ
to pete commotus animo ruisset, vidςim illum neglestum M incultum, niti plurimum studi j lueo colendo posuisset . Tacet arasq, quari iure votat Atrophanes in comoeria, ex curar
ciuiunque idem valere Graecis M' iis, quod Laribus tollare pedes.
V s i et acute lepideque Aristophanes, opumus huius arilli magister, in verbo Q - . quod diuersis corporis partibus adiunctum, diuersas, longeque inter sedis ei epantes res, ex eo quod inde sequitur, fgnificat: cum enim in fabula, quam A. miris in vocavit, quod in eo seminaς simulatae viris, de Rep. in contione deliberant, induceret mulierca ipsas, quae hoc sacere in animo haberent , medzontes quid sui muneris esset, cum id tempus venisset: seque diligenter praeparat ies, ne postea in re ipsa deprchenderentur, multis iam animaduersis, inducit earum vnim re liquas negligentiae accusantem, quod rem dissicilem ipsis, m maxime neces latiam praeteriis sent: in q imite oportulisset ipsa sedulo Irius exprceri . nam ard in In primis est vincere ni turam. diuturnamque consuctudinem. inquit igitur. illud vero non longa cura prouidimus, quomodo x ς c in coni Que vriba si ςNM. m Mia ictinebimus manua tollere: quod est in
166쪽
est oratorum in agendo, cum clura tollere solitae simus. intellexit autem In concubitu. nam in Latino etiam sermone toltcre pedes id valere ccitum uti, vci exemplo Ciceronis in h. libro epistolatum ad Ati Icgm, iocum suum narrantis in P. Clodium, in ea re positum: ut olim,eum m emendationi eorum librorum incubui, demonstraui. Noli inquλm de uno pede s toris quox, ti, licet etiam alterum tollas. Venustissimi vero comici verba iunt. στω τροπω τας ': Sed Aeli
nus quoque in epistola palloris cuiusdam Chremetis ad Parmenonem, eiusdem studii hominem c finxit enim hie lepidi, atque et gantis ingeni j scriptor, multas huiuscemodi agrestiuini hominum epistolas in cum idem cui opinori significare vellet, secit ipsum ita loquentem . na rabat autem ille calliditatem deliciasque meretricum, sero cognitis illarum illecebris: cum ἱ-
ne huic verbo, Polybius inquit de iis, qui longe alio in statu solent: duriore que fortuna conssili tentur. de mitibus inquam non paucis C. Flaminij, qui victi in acie. in lacum se coniecerant: ac quousque altitudo ipsius patiebatur, progressi sunt. Illi edim, cum equites hostium eo ingressos viderent: exiliumque appropinquare, manus cx aqua exerentes, ac tendentes; voceque etiam precantes, ut vitae suae Parcerent, aut trucidati ab ipsissam, aut se mutuis vulneribus, dissidentes saluti, coniecerunt. Verba Graeci scriptoris, iam exponentis, haec sunt. Ta A in r*- -κυοῦ π t 3 - -τὶ -, ιμ- , M H A-α- ia , - ζω urru ἀι-- - προἰ, ι u i a, τι-ει-.x; M is, i
--το ἰή A---. Virgilius, idcin significare volens, videtur tendere manus dixisse: in xii. enim Aeneidos, cum simile tempus Turni exponeret, cecinit ille humilis supplexque, oculos dextramque precantetm Protendens. &paulo post. vicissi.ω- victum tendere palmas Ausonii videre. Idem modus loquendi, quem ur M. Cicero contra M. Atumium, docetur in Graecoram fuisse , immo graui siptorum.
V o o CIeero In vij. libro Philippicarum inquit, astute prehendens orationem aduersariorum, qui cum aequi, ac boni viri videri vellent, ae pacis amatores. sie disputabant. Irritati Antonium non oportuit. nequam est homo ille, atquci confidens: multa praeterea improbi. quos quidem a se primum numerare pos sunt, qui haec loquuntur. in Graeco quoque sermone vi patum est. & cum in iis ipsis scriptoribus inueniatur,quos Cicero admirabatur, ac semper in manibus habebat, i simari potest inde ab ipso translataim. nam eius dem studis vir Demosthenes pro Ctesiphonta
tem Apollodoti sodalem, ipsum illum leuiter reprehendentem, quod cunctos mortales in o miti sermone laederet, miseros esse vadique praedicans; ut ne sic quidem exciperet, vel potius ante reliquos omnes appellaret,
167쪽
istus cinae ras emendarus: OArest, quam primum tormat. cm exercitum m Graecim tristoriou. C A P. I. cvs hie C Caesari s in iij. eommentaco de bello eiusti, ἰta se elegit uti libris, qui nunc excudpiatur: exponit autem tempus illud cum Ionium iam media hieme cum exercitu transiit. II. Non. Ianuarias naves soluit,npost sut supra demonstratum est, legῖonibus vij. postridie terram attinit Graecorum: saxa inter, & MIa loca periculosa , quietam nactus stati em . Qui vero supinore aetate excusi sunt, habent: in quo scrupulus o-inis est, Germanorum . quarum lectἰonum neutram veram Puto . nam Germanorum legi non debere planum est. non sine causique eiectum inde id verbum fuit . non tamen pro illo suum propriumque restitvium: cum en in omnem illam oram Graeci in--lcrent, nullum certum definitumque locum hoe pactoustendi illat: quod Licere, &ἰpsev luit: & res ipsa postulabat. sed ne antiqui quidem tibi' hae parte intesti sunt: manent tam nin illis ut opinor in vestigia νerae lectionis: Germaniorunt enim vetust simi duo habent . cum Cerauniorum videatur este legendum: loca enim illa Epiri attigit, in quibus montes rant Ceraunii vocati, quod crebro tulit in bus icerentur. & Ceraunia ςnini , de iuncto cum alio hoc verbo, Acroceraunia iisem vocabantur; via Latinis, ira iam a Graecis: cum enim in Horatius in ode cecinerit. Qui vidit mare turgidum, de infames scopulos Acro taunia. - Lucanus contra dixit. scopulosa Ceraunia nauiae Summa timent. quamvis summa addens. videri possit verbum, quod ei adplicatum est, interpretatri voluisse. Sita certe in vij. hi osmplici verbo vocavit, qui etiam sium eorum cescripsit: haec enim eius verba sunt.
- ita A απι si,iιυ, se ν, Q. α -- ου, : -- τε sιμx ητα ιυι κα πω, Mω- ,ii. . Videtur autetis Caeser etiam ipse Ceraunia exitimere voluisse, verbis, quae adiunxit: seuertateni enἰm suam commemorat, qui inter toti pulos, periculosaque praeteruehentibus loca, tutam stationem nancisci potvelit. Historici autem Graeci narrant eo cum classe ipsum appulisse: Cerauniaqile appellant, ut videatur
dubitati amplIus non p'sse de veritate lecti onis. Appianus igitur inquit in ii. libro . o
δε τι--& quae sequuntur. Dion autem in xlj. qui diligentius adhue, νbi in raunia ipsa posita sipt ostendit. τι-- Θαλαα κ
α λιω ο πει. Plutarchus invita Caesaris locum, quo adpulerit classem,no' nominat. Sed eum ii culam hanc foedissimam sustulerim. reliquum locum, ut legitur in optimo libro, ostendero volo: resiam ςnim aliae non nullae scripturae differentiae,qua quamuis minores snt: nee sen- tentiamyalde varient, non puto tamen repudiandas . it. Non. Ian. naves soluit. impositatam ut supra demonstratum est, legiones vij. Postridie terram attigit Cerauniorum: saxa inter, α- ali3 loca periculosa quietam nactus stationem: & potius omnes timens, quod teneri ab adue x, sariis arbitrabatur. ad eum locum, qui appellatur Pharsalia, omnibus nauibus ad unam inc
lyspibus, milites exposuit. Θημα-ρ τeaeum exposita in das non us appellandis. LAP. II. v i' vetςre cultu deorum deos inuocabanx: nominibu Reipsos appestabant. limentes ne apud s offenderent, si forte non suo: nec grato illis nomine vocasscnt, ciere venim euati sui petebam: lotosque se ad tum vς: atem refe-
168쪽
iebant i in arbitrIo ipsorum ponem , ut e multi. id nomen asciscerent: quo magi, delecti-renniti suaeque Insciti ae luposceren . Hoc fruit accurate Catullus: ritumque hune custodi-ultin Hymno ad Dianam, cum ςnim pluribus nominibus Deam hanc ipsam vocasset, ad ex- , iremum inquit. Sis quocumque tibi placet sancta nomine. Sed Aeschylus quoque in Ae
Non tantum autem e poetatam scriptis, magnus hic ipserum in hac re metus percipitur, v tum etiam e grauissimo omnium auctore, Platone, qui ita inducit Socratem in Philebo i quentem, cum Protarcho, incredibilem hanc animi sui resermidationem exponeret. τὸ. NM A α. - -υ μ ' , απι me α τροῦ μιγi io, Φαλν. - ν- τι - δὶν - , επη ἰMi r ψιλαν, τ- ne Voc . indicatus locus Strabonis, in quo mur Hae v da: M iisque ratio eius itineris eri
ponitur: quod ab Hora oboque frienter in an rasa s.c A P. III.
M tia in Satyra cuius initIum in. Egressum magna me excepit Arἰ ita Roma H sp ἰlio modico: nec non, quae viatoribus in ea commodae res, Incommoda
H que inuenirentur, docuit, sed ei iam sellae illius nauigabilis, quae propinquata erit, utilitatem significauit: noctu enim illa vehebantur, simulque e diurno labore corpus teliciebant. Stra etiam diligentissimus scriptor, ut reliqua In v. libro aeeurate, ita fossae huius naturam commoditatemque declarauit, Appiae viae ipsam multis in locis appositam tradens: Implerique, S palustribus,& fluuialibus aquis: nauigati vero plerumque noctu: quo ii tangit etiam Pocta, Vt quum vespere in nauἰculam ingrediantur, mane exeant a reliquum autem viae pedibus conficiant. quamuis etiam luce trahatur nauis tamquam rem uiaco, a multibus: nam Horatium sociosque voluisse mane exponi intellἰgitur . quod tamen fraude atque inertia nautae, non optinuerunt, ut coacti sint iusto itineri noctis, addere tertiam par- tem diei. Quod vero Horatius inquit, tumultum illius temporis significans, Hue appelle: trecentos inseris: ohe Iam satis est, Videndum est an pronuntiari potuerit a viatore, nautam accusante. quod non Pateretur se ascendere: aliosque, se relicto, nimis multos imponeret ut periculum sit ite lynter, onere pressus, mergeretur: nautae enim solent quaestus uti causa plures recipere in navim, quam opas sit illis, qui tuto nauigare velint: quique magis suspeetii habeant pericula nauigationis, quam oporteat, ut ignari eius rei, ac timidi. Interpretes tamen contra putant illa verba. ohe iam salis est, Pr nuntiata a nautis, castigantibus viatores, nimis multos irruentes In navim. ut arbitror, quia de concertatione ipsorum: mutuoque iactis coaluciis, locutus aut fuerat Pocia. Sententiam, qua alvi caetarum quidam vim amoris extolla videri accepta ab Eumri uis, qui eodem pacto potestatem iisus cetaravit. CAP. II ll.
N IIII. libro Tusculanarum Cicero, eum amorem Ins mulasset: tantaequo leuitatis esse dixistet, ut nihil videat, quod putet conserendum, locum Caecili, comici adduxit: qui contra sentiret: ac diuinos etiam honores, propter infinitatam omnium rerum potestatem, ipsi tribueret. tantopere autem itialtitiam, a que improbitatem eius sententiae Cicero damnauit, ut non ipsum tantum Camcilium , sed reliquos etiam eiusdem loci poetas agitarit. Carmen vero ipsius Caecili j hoe ethz deum, qui non summum putet, Aut stultum, aut rerum elle impet tum existimeti Cui ἰαmanu st, quem eme dementem velit. Quem sapere, quem insata re, quem In morbum iniict. Quem contra amari, quem accersirit quem expeti. quod, amorem & ipse celebrans, de illo quoque dixerat antea Eur pides, cuius hi sWattuor versus ponuntur a Stobaeo. unde illi e mici ex prelli videntur. δ' crin ii: Θι, -- Κώ α άπά - διυρω- - --
xamen minus, citantur etiam ab Athenaeo in xiij. libro . nam secundus negligentia libras
sum iriς uti est i primui vero aliquantulum immutatus leali iit; quid dicemus Igitur λ .
169쪽
tragi, dia locum In comoediam transtulisse Caecillum ' an hoe antea a Graeco comico poeta iactum esse ὶ unde fabulam velut latinus. an autem reliquas quoque sententias, quae versibus Latinis optellae apud Ciceronem leguntur, persecutus fuerit Euripides scire nunc non licet: iragoedia namque petiit, in qua id prolatum fuit. quod igitur indagare potui: diligentiaque adnibita colligere, id hic ut prodessem studiosis, adnotavi. Venerem veto non tantum in numero deorum collocandam, sed siquid etiam maius valencusque deo sit, id illam esse, pronuntiauit nutrix Phaedrae apud eundem tragicum, cognito statim morbo reginae. an-icquam mutata mente ad scelus ipsam hortaretur, vel inuitam potius truderet.
Iuclarari, q-- labar verborum, piae in epistola quadran cicero p i. CAP. V.
Picis ARM vs Siculus, vafer homo, summisque prudentiae, ut aliis multis
praeceptis vitam hominum excoluit, ita etiam admonuit,oportere nos antequam aliquem in amicitiam recipiamus. attendere, quo pacto ille se cum veteribus
micis gesserit: inde namque intelligi poste liquido putauit, an dignus amicitia sit. hoc enim valent verba illa Graeca ipsius, quae Cicero in epiliola quadam - ij. libri ad Q. fratrem posuit. ν ini da operam inquit, in nouis amicitiis intutuendis, ut videas, ille ipse. quem cogitas tibi coniungere, quomodo alio prius amico vi est. id autem significasse verbis illis Epicharmum perspicitur etiam testimonio Isocratis, qui in libro ad Demonicum, ubi plurima vera utiliaque praecepta collegit: hoc etiam itidem verbis proiulii: explanatius tamen: nimis namque breui rem complexus est Epicharmus. quana uis id apud poetam e superioribus verbis melius sertasse intelliui potuerit, Isocrates igitur in-
suesse G raecos,cum bene, aut male quempiam tractare amicos dicerent, decisatur etiam ς eium plostoc Aristotelis qui in libris de motibus, quae vocantur Ditamγα α, inquit. κακας σπι εχέσα isi i d. Euripides quoque in Hippolyto eodem pacto locutus est, cum purgantς .. se patri: institutaque sua exponentem, induxit optimum illum adolescentem. Ea U- Hωm aia piam: ei MiCri et Qui δμι νηπιι C. R.
Vocatum a cicerone tacitum sensum, Q eum esse, quem Graeci sila: vir. appetabant. CAP. VI.m V a M Clecto in Oratore tacitum stiuum vocat, ubi de natura numerosae Urationis disputat, Dionysi us Halicarnasseus c ut opinor o appestauit. M. Tullii verba haec sum. Si quae res ei liciat voluptatem, eadem, quae in ver-' ibus: quorum modum notat ars, sed aures ipsae tacito eum sensu sine arte defi-' niunt. Idem autem intellexit, quamuis aliter appellarit in iij. libro de Oratore, is eum inquit.ὶEtiam hoc, quod vulgo de oratoribus ab imperitu dici solet: bonis Is verbis, aut in aliquis non bonis utitur . non arte quadam perpenditur, sed quodam quasi naturali sensu in-- dicatur. Ante superiorem quoque locum in Oratore, dicens: Neque enim ipse vetuis rationeis est cognitus, sed natura, atque sensu. manifesto hunc ipsum sensum vacuum ab arte: nec adiatum atatione sgnificauit. Posius autem Latinis exemplis, ut ab eruditis existimari possit i cte ne senserim, Graeca nune adseram. si prius quid suspicet de primo trium horum exem-- plorum indicato: puto enim desderari in illo particulam negandi: legique debere.
- rum modum non norat ars. hoc autem & res ipsa diligenter animaduersa, confit mare videtur: α sermonis ratio: eum statim reddat, sericoniunctionem, quae aduersature nec non testimonium Ciceronis, qui ambobus locis,qui post a me adducuntur,quod vim habeat negandi posuit. Halicarnasseus igitur, grauis dicendi magistere in primisque nobilis, de arte disterens, oste denique non omnes correptas syllabas Pales omnino inter se esse, sed quattuor ipsarum genU- ra inueniti, quorum varietas dii tantiaque, sensu hoc iacito percipiatur, ita locutus est. O. ris iam rita cruris , ric '
170쪽
A n v L Λ , in qua Euripides eruditam illam , plamque sententiam inclusi, quam interpretatur Cicero in ii. libro de natura Deorum, niuria superi tum temporum periit: cui autem Graecos etiam versus inuener m,eos hic in nere visiim est,ut conferri commode cum LatinIs miliat, qui sunt hi. Vides s blime fusum immoderatum aethera Qui tetram tenero etteuniectu amplectituriri Hane sum trium habeto diuum: hunc perhibeto Iouem .QCleniens autem Alexandrinus, captus grauitate illius sententiae. dc quia Christianorum hominum opinioni conuenire videtur, Pluribus locis eius meminit . ut in libro, quo hortat ut Graecos ad veterem superstitionem abiiciendam: nostrosque ritus capessendos. Sed etiam in v. stromate, hoc pactois κώ -T-- : GF Θω. Trium autem horum vetivum primos duos citauit quoque Plutaresius duobus locis.&in libello de exilio; α in eo, cuius index est, in Luio quaestione illa, qua docuit, cur non ad ramut aquas frigidas, sed calidas.
N primo libro quaestionum Academicatum, ad M. Varronem missarum, Cice rotia induxit vationem ipsum loquentem. Socrates mihi videtur id quod constat inter omnes in primus a rebus occultis, 5: a natura ipsa inuolutis: in quibus omnes ante eum philosophi occupati si ierunt, auocauisse philoib- ritiam : de ad vitam communem adduxtile, ut de virtutibus. ae viii Is : omninoque dei, nis rebus, & malis quaereret. hoc autem verum non videtur: need num eruditione illius personae,cui sententiam hanc ascribit: Pythagoras namque primus hanc partem philosophiao attigit, &de vita ac moribus, accurrate quaesiuit. ipsum autem tempore secutus est Socrates. qui in hac re studium Omne statim consuinpiit. quod Aristotcles quoque in eriore libro
to et am Cicero his verbis testatus est, cum de Socrate loqueretur. Hulus ex uberrimis sermonibus, exuret untdoae stimi viri u primumque tum philosophia, non illa de natura, quae fuerat antiquior, sed haee, in qua de rebus bonis,& malis: deque hominum vita, de moribus disputatur, inuenta dicitur. Aut igitur, quia perfectius id exquisitiusque tractivit Athenie sis iapiens. primum dixit ipsum Cicero id aggressum fuisse, cum tamen contra constet inter mnes Pythagoram non line laudet magnaque utilitate hominum in hoe studio versatum, aut quia non omnino dimisit omnem curam rerum obscurarum: a naturaque ipsa inuolutarum Samius ille: in mathematicis namque rationibus diligentiae multum potuit, cum penitus smcrates ipsas abiecerit : nec cogitationem ullam de ipsis susceperit. quomodo alit et detendi aculea ciceio Possit, non video.
dictos a Platonerisum m egenere esse, qui aduersantur mugi ratibus r τι tradidit ciuem , sed qui hisiurandum si que vivira: ae demque deos ipso negi lint . CAP. IX. Est sh haec Ciceron s e i j. libro de legibus sunt. Noster vero Plato Titanum, bilior autem ipsum locum Platonis hune intest exisse, qui est in iij. de legibus.
noo id omnino quod ci cero tradit, dieit Plato. ille namque svi sententiam totius loci breui