장음표시 사용
191쪽
Οcv M. quem adscribam, Ciceronis ex epἰ stoli quadam ad Atticum ulli. Ibtilibet explanate, quia video a nonnullis euin temptatum, ae si tib mendi insimulatum. est autem ubi capto Corfinio, pulsoque ex Italia Cn. Pompeio, petit diis ligenter a Pomponio, ut explicet plane tuum consilium de ossicio ipsius erga Cn. Magnum, ut penitus intelligat. inquit igitur. Omnia sunt integra nobis . ni is hil praeter illum est, quod non habeat sapientem excusationem, non modo probabilem. nam x. certe, neque tum peccaui, cum imparatam iam Capuam, non lotum igitauiae delectus, sed Gis tiam indiae suspicionem fugiens, accipere nolui: neque cum post condiciones pacis per L. .. Caesarem, & Fabatum allatas, oui ne animum eius ossenderem,cui Pompeius iam armatus a is malo consulatum, triumphumquri deferret . & quae sequuntur. Omnis autem res in eo p sta est. quod taceto studet probate se ossicio boni ciuis non defuisse: nihilque non si ciste, ci ius non veram iustamque causam asserte posset: eo enim nomine tunc laborabat, tamquam non nulla ossicia praetermisisset, quaeab ipsi is persona merito requirebamur. tria autem sunt tempora, quae purgat. omnibus namque illis videbatur quibusdam inclinatior suisse in ami-- eiciam C. Caesaris; quod igitur ait. omnia sunt integra nobis. significat se a culpa vacuam, . nec quicquam praetermisisse, quod iure optimo Pompeius accusare possit. in quo enim illius is auctoritati primum non patuit, cum Capuam, Omnemque cam regionem procurare recus uit, docet se excusationem habere, quae non solum probari possit, verum etiam declaret eum sipientem suisse, ac summo consilio usum. quid autem timuerit, breui ostendit dicens, se fugisse id munus obsus p cionem, quae animo ipsius haeserat ignauiae delectus: suspectum enim habebat delectum illum sei autem curae in primis praeponi debuit, ut verba haec testantur. . Ad quem delectus,& summa negoiij reseraturi quia intelligebat impigre nomina daturos con- tra Caesarem, a quo agrum acceperam. ut supra etiam aperte narrat. Me Pompeius Capuamis venire voluit, &adiuuare delectum: in quo parum prolixe respondent Campani coloni. Hanc ieitur pigritiam, parumque prolixam in eas partes voluntatem, appellat ignauiam . sed addit aliud etiam maius malum se ab illis timuisse. ne si sorte uti illis copiis aliquando Resp. voluisset, illi fidem fallerent, obstricti ianus benesciis Caesaris. in hac igitur parte videtur mnis scrupulus fuisse . nam secundum tempus, quod an suspicionem venire potuit aperte de- . sim dit: vexabatur autem maledictis multorum, quod nimis non este de causa Caesaris in epistola ad illum locutus esset: quodque sapientiam iptius admirabilem dixisset . atqRe alia talia. viam . de Pomponius epistolam eam peruulgatam esse moleste tulit, ut supra traditum est. tuetur autem tempus illud, quod non aduersatus acriter si Caesari: cupiditatemqWe ipsius accusatit Oxemplo Pompei, ipsius. Tertium est, quod Pa' te praeterierat. vi adiuuit superio-- tibus. Nee veto haec extrema quisquam potest iuret reprehendere, quod mare non tonuerim,
Sed ne in hac quidem expositique retum dissicultas ulla manet. Siquis igitur diligenter attendat manifesto intelliget non purgare se Ciceronem , quod quaedam fecerit, quae non opori bat: sed contra quod nonnulla non secerit, quae ab eo expectitantur. qu de causa supra inquit . nihil praetermissum est. nam quod videri potuit non nihil illius imosi attigisse, qu sine ulla dubitatione Pompeius tractari ab Ipso volebat, non sequitur, ut totum onus Cic qsusceperit. imparatam autem Capuam vocavit, quia nullum illic primum praesdium erat. particula iam, quae statim sequitur,valet, ut opinor illo ipse tempore urbem ni sine praesidi ruisse. nam initio illic saxum aliquid fuit,qq pos inde abductum G est. Deleta nouola ex oratione pro L. Flacco .
I ex Ro pro L. Flacco . Quod ergo unus Asclepiades: fortuni, egens: vita. turpis; exssumatione, damnatus: impudentia, atque audacia i retus, sine tabi lis. sine autiore legerit, id nos quasi crimen, aut testimonium petiimescamus In excusis libris hic locus non une causa, notula adposita, mendosus esse indica tus est. ipse quas de illo existimem: quomodoque corrigi posse putem, coniectura quadam ductus, aperiam: at bittor enim vitium esse In verbo illo legerit . quod si pio iapso ponatur, iecerit, duabus litteris immutatis, quarum altera, figurae ali a vero . sonori similis est, omnis soli se macula sublata erit, cum tamen cassisatiouis huius veteres libroa auctorea
192쪽
auctores, testesque, non babeam, non om n no illi confido, totamque rem Ingeniosis erudlii que hominibus podderandam trado. I ple certe pro Cn. Plancio eodem pacto locutus est . . lacis adulteria, quae nemo non modo nomine. sed ne suspicione quidem, possit agnoscere. . Sed etiam iacere contumeliam idem dixit. quod&ipsum valde simile huic est. Lapsos autem saepe suisse librarios in prima lἰttera fingenda propter similitudinem, quam habet cum altera illa, facile animaduerteie potuere, qui studij aliquid posuerunt in con tendis cum antiquis libris bonis auctoribus . nam locus hie Plauti e Pseudolo nullo alio vitio laborabat . Nam ea . go in meo pectore prius ita paraui copias Duplices triplices dolos perfidias, ut ubique cum ho . M stibus Congrediar malorum meum si eius virtute, ne mei Dicam industria: legendum enim est. ivatarum meum. Ne videatur autem alicui durum cori traxime poetam ant quo more haec . novi na, eodem pacto locutus est in Persa, ore parasiti a quo haec eduntur. Pol deum virtu-- te dicam,& malorum meum. Ne te indotatanidi as. Nolo etiam praeterire,quin indicem l cum hune orationis pro P. Quintio. Ita fit, ut o , qui tela depellere, & vulneribus, med ri debeam, tum id facere cogar, cum etiam tesum adueriarius nullum iecerit. aliter legi in calaismo scriptis exemplaribus . t Verit enim in pluribus, quae vidi scriptum est, non iecerit: quod certe multum valet ad declarandum, quod docui, immutati solitas imperitia librar orum has litteras: confirmandumque iudicium meum, qui arbitror superiore in loco pro legetit, se tibi oportere iecerit, siue pro Quintio peruulgata locutio retinenda est, ut puto: sue pro illa vetustior reponenda. in quosdam etiam excusos libros superiore aetate manavit illa lectio: neu solum eo loco, sed paulo αἰ am infra iterum: habent enim iidem . Quasi venenatum alio ruod telum legerint: correctum autem ab aliquo de opiniope arbitror, ut in postea ex cuias legitur .
DPuratis de sentosa cliadum ciserems pro Milone, ubi iud Myorsumminis, quia Minerua, dissis lentitas interst eius, maternae caedis absolutus est
Cte o ante quam eausam MIlonis exponeret, atque argumentis confirmaret, a quae ab inῖmicis rei, atque improbis civibus saepe In senatu coni Ioneque iactata rant, contra salutent ipsius, resutans inquit. Itaque hoe Iudices non sine causa si-- ctis fabulis doctissimἰ homines memoriae prodiderunt, eum qiii patris ulciscendi causa, ma. . trem necauisset, variatis hominiam sententii si non solum diuitia: sed etiam deae sapient illi-μ mae, senientia liberatum. Primum enim eorum, quae iactabant, elat, non est e fas Intueri lucem ei, qui a se hominem occisum fateatur. Videtur autem hoc sumptum esse ex otatione Demosthenis contra Aristocratem, quo loco Ira loquitur . existimare se illos, qui primi legem tu letunt de nece homini accurate lecum quaesisse, num omnis mors alicu illata, scelus in seli beret, an contra quaedam esset,quae non contaminaret, sed puros mundosque auctores caedis relinqueret. cum autem secum cogitassent Orestem, qui matrem interfecerat: nee factum in. sciabatur, iudicibus diis immortalibus, es aptum, statuisse necem quandam iustam est e. nam idem hoc iudicium C laeto intelligit, quamuis perionam nomine non appes let, ut Demosthenes secit. sotta sie etiam Aeschylum significat, qui totam rem diligenter in Eumen dibus eomplexus est. vallatas enim sententias hominum M. Tiillius vocat, quae fuerunt inter se magno pere discrepantes: dimidia enim pars absoluebat: dimἰdia veto condemnabat. id autem via dens Minerua ipsa auxilium tulit Oresti, aestio suffragio illum liberauit. quod tangit Cicero, fit mans matricidam non solum diuina, sed etiam sapientissimae Deae sententia liberatum irrimae en Im sapientiae inter Deas huic sine controuersia deserebantur. apud Aescbylum autem , ipsa ita eo tempore loquitur, τια δ' ιγ ὐπe Hunc autem Ennij versum Eumen Idibus, qui legitur apud Nonium. Dico vicissa
Orestem: vos ab hoe sacellite, as bimarim a Minerma itidem pronuntiatum, Orestem absolueate; aphicas, quae ipsum agitabant, ab eo abigentς. Peleta macula e M. Varronis loco de lingua Latina, ubi docet, qua de causa . qui tarum assert, dicarur lucim . CAP. XX IHI. O e v s lite M. Varronis e vj. libro de lingua Latina sic legitur In excusis nune omnibus libris, Aldinum certe exemplar. quaeque illud tempore consecutalia barint, qui ad lucet dicti ut lucem ablitere: & luce ditatuuntuς tenebr a
193쪽
inobrae. muli fauton nodis lite peccat viri est, i spero me pistaturum. In aliisquissimo Putem libro. ut in iis italo, cui sunt ore erat ei pressi sotniis sunt niti L lor hic ivi ii ii tinterit incorruptusque est: vut, si maculae aliquid restat, tenu silla est,& quae nullo negotiori elui illi: ite enim illi liabent .iQigi adlueet dicituri ere abluere, quaσiinu tur. qirare, in s praepositio trem ab separes a verbo indefiniit temporri, 'cu perperam illic haeret, omne men-- dum si istuleris: viveta prorsus lectio haec esse intelligatur. Qui adlucet dicitur lueere, ab - luere. non docuit igitur vir doctissimus, quid valeat lucem abluere, quod fortasse numquam . dictum cii a vetere aliquo scriptore: neque rationem iunctimus vecti adluco,explicat: eit nim illud una cum pronomine, declaratio simplicis vel bi, sed propositum i pii est ostendere unde lucere dictum sit. primum autem declarat, qui dicator lucere: quod dicebatur de illo, qui ad lucet: idest lumen asteri: lucere autem ipsum nominatum vult ab luere. quod valet diuolis Mere . quae autem illic Silolutio fiat statim significat . adiungens. & luce loluuntur tene. brae. vi autem haec explicatio huius verbi probabilis est, ita ratio illa, quae tradebatur ea Isctione, insulsa, & fidicula: si valet abluere, quod valete solet. quam apte veto lux ablui dici potuerit, omnes lut arbitrora intelligunt. non respondere etiam, quae sequuntur, huic notioni huius verbi apparet. Quin putet autem ipse luere significate dissoluere, dubitandum non est: testimoniis namque hoe ipsius planum fit: in v. enim libro ubi docet, unde dictae sint in lalces is mariae, inquit. Lumatiae sunt, quibus serant lumina, idest cum in agris serpunt spi-- oae, quas ab terra agricolae soluunt. Idesiluunt, lumecta. item ubi unde vocatum sit lucrum. in abuctu in inquit ab luendo, samplius quam ut exsolveret quanti esset, ceptum. Praeterea in .hoe ipso libro supra. quo loco lustri et Iinon asser t. lustium nomῖnatum tempus quinque i nale aluendo. idest soluendo. Polle autem lucere, Id quod Varro indicat: ipseque supra dc- Haraui, ut Plauti multis exemplis, ita etiam auctoritate suauisti mi epigrammatis cun atur, in quod a Valerio Aedituo scriptum, apud Gellium legitiar: initi iuueni mei eri . . Quia sac
in iam praestis Philetos e qua nil opus nobis Ibimus: hia lucet pectore flamma satis.
194쪽
-.T Ii 'declaratumque tres Graecas titteras saepe inter .-ta u se locum commulare .
toe v Miliune Cicerunt sex Oratore puto eorruptum esse, menim In excusis nune passim ita legatur. Purriam semper Ennius, numquam Pytthum. Vipatefecetunt Fruges, non Phrries, ipsius antiqui declarant libri. arbitror seribἱ debere. Butrum semper Ennius. oc Vi patet erunt Bruges. atque id,&vG bῖs Cictioni, ipsius, quae statini adiungit. moriis: & testimonio Quintiliani: qui in pni, libro, ubi de litterar in immutationiblis diiserit, inquit. Sed b. quoque in is, Qui ai arum dedimus aliquando. unde Burinus, dc fruges, dc Belaena . nec non eadem fecit, ex duello bellum. unde Duelli quidam dicere Pellimauit. ostendit igitur manifesto Quῖniilianus b. in locum allatum transire solitam. Primumque in p. de nde in o. nec non pro duabus etiam' tu aliquando accipi solitam. cum istem exemplis primae mutationis utatur duobus illis nominibus, quae Cicero quoque ponit, Ennij consuetudinem existimate dis mus eum Wspexi illi:nominaque in poemate illius posita intellextile. Idem etiam indicauit Sex. PompeiusInis libro scit M. Balaenae nometi a Graeco descendit. hane illi σομα, dicunt. antiqua consuetudine: qua π . i. Burrhum .iα B cum di bant. unde etiam suspicari lieet apud Quintilianum in superiore loco pro Belaena Balaena legi debere. Sed eum Cicero as, dat: Nee enim Graecam litteram adhibabant. Eunc autem etiam duas. in posset Iote nomina nisi fallorὶ aliter duae Graecae litterae vitari nequeunt, nisi immutetur . in aliam litteram. illve in bo uersa est 'nam qiai, si Auges plo M G scriberetur, crederet ipsam immutatam, meo iudicio peccaret: neque enim sonus ipsus immutatus, sed forma tantum . quod si in i cum elas ta ponimus, tunc vere illam immutatam dicere possumus e sonus namque vatῖatus est.' ieiiiiiis autem harumlitterarum: quodque suo iure pol scitanter se locum commutare, volpicitur etiam inde, quod Athenaeus in xiiij. libroastirmat eandem nucem, tribus modis initima iliteta variari. fratres namque, qui seripserant de rebus rusticis secutos Syros, ubi
halicebantur, ir,dit pistacia appellare: Nicandrum vero in Georgicis suis aspirata eadem litia ieri phillacia . Posidonium autem bitiacia. nam P hunc inrum Stoleum citat: loeum-oue e Pl. libro historiarum, quas ille scripsit, adducit, in quo arboris huius natura, nueliqua
diligetiret desci ibitur, tυllendum illinc scripturae erratum est: cum enim legatur in impressis Allienaei exemplaribus. τῶν αἰδώ ἰγχλωρο, τε M ID AE nmani felici scribi debet κανυ, sublata media diphthongo: quid enim hue saeiat eleuta, quam vox illa ostendit 3 quos autem conos a tarma vocet, apertum est . unde etiam Catullus conigetam pinum appeti t. libenIo autem monstraui locum illum Posidonἰj: uten ni eis pieere potui, egregie respondet rei ipsi descriptio, ac pictura illius stirpis: ipse namque o- I semen ex Alexandrea Aegypti allatum sevir idque in iustam arboris altitudinem et euit. εrum Igitur dicat serte fructum v tum more conglobatum, id e tatibus cognosci potest: qui ψDomatim botryonisque s peciem praebentes, sandaniar. ob caeli tamen nosti I Intemperiem magna ex parie cadunt: quique in nucem lamantur, ad n aturitatem ob eam tem apud nos non pelvetiiunt. cetera ex naribus ipsis possunt intelligi, quorum magna vἰs hue imi riaturi eum gratae sint In secundis delicatiotibus mensis. Sed ut ad id redeam, de quo primum instebam, transire p. in b. apud veteres La inos solitam, confirmatur etiam exemplo comico tum seruorum: quibus a colore capillorum nomen a Graecis impositum erat: eum enim x. ilia eo sermone vocarentur, ut alis μνωαι. a Latinis hi Byrrhiae vocati sint . ut apud T rentium etiam sciiptum est . qui inquit. ibi sane huius video Birrhiam: nullam enim aliam huius nominis rationem video . . I V . i . Dcretam, qua in obsignandis lateris Asiae populi utebaruuar, videri eam esse,
it: ' CAP. II PI. ERR AE cuiusdam, qua pro cera utebantur In litteris obsigna Is Asiae popu li, meminit M. Cicero: illiusque argumento amoliri erimen a L. Flacco, quem delendebat, conatus est. quod scriptum testimonium, quo reus valde premeb tui, ceram haberet, non cretam, qua omnes illi homines, & in publicis, & in priuaus livetis,uii consuessenti unde argumentabat ut illud fictum d adulterinum
195쪽
esse: ereram enim Asiatseam privat. eiusdem quoque mentionem fecit Herodotus in Euteris in re his verbis. loquHut autem de institutis sacerdotum Aegyptiorum, qui boves res diuinae idoneos,& qui pro victimis recte ea di possent, antea diligenter spectabant. probatisque notam hoc pacto adponebant: cum capitis paena plecteretur, qui bovem non a lacerdo te nitea probatum: ut ἰpse loquitur,
μιωτον, imolallet. Animaduertendus praeterea mos veterum in eadem hac re: antequam enim
litteras recitarent, iubebam aduersus quoa sacerent, ne perfugi j aliquid postea baberent: die rentque fictasesse,cognoscuere signum. id signifieauit Cicero in ii. contione in Catilinam: ait Nin nim. A tque ibi vehementissime petiuitatus Lentulithtamen signum de manum suam cognou t. ,, Sed etiam Sallustius in eisdem illis ictu. tiandis. IgItur perlectis litteris, cum prius omnes in sua signa gnouissent, Sen ius dureuit.&quae sequuntur .. Plautus quoque in Baechidibus ubi dolum Chrysali exponit, de quemadmodulae, Dilacibua v et xis tetigerit imprudentem se-- nem, ostendit. Nunc hasce tabellas serre me tollit tibi . orabati quod illic eii scriptum, fieret. in cedo. sed nosce signum. Novi. t Xenophon in v. libro de rebus Graecorum narrat, cum Tiribazus litteras tegis Persarum lecturus esset. quod institutum nos quoque seruamus, iis qui audituri essent, prius sigiis eademde caula ostendisse : haec enim eius verba sunt. lares. N otio Graeci huius ne iis ,κτον--i explicata e indicatu lue Uamnis locus , Hi id depravit m erat .
in viis, ubi errare. tectoque itinere digredi facile possem v atores. vliis est Arist0plianes hoc verbo, quo loco induxit Liberum patrem Uum Herci aielm uelitem. Indutus namque Bacchus vestitu Herculis: desiderioque animῖ sui ii ii exposito, ostendit pere se ab eo intelligere, quibus hospitibus apud inferos usus sit, cum Cerberum dicit acturus eo accessit, nec non portus , reliquaque omnia, quae peregrinantibus accommodata sunt. In quibus etiam eampas has posuit. cum metueret ne imperitus viae, erraret, tamquam omnia, quae hic iter facietatibus venire possunt, sub terra e in tiam usu veniant: inquit igitur. Σm risumentam poeta mouere voluit, qui deum, tantum iter parantem, de hῖs rebus sollic tum fecit. Vsus etiam Aeschines contra Ctesiphontem, sed ubi scilicetadmonuit diligent et Iudices ne patetent ut Demosilienem iadesensione a causa discedere, atque siquid extra rem asserte,sed exitus clauderen tr ipsique diauerticula omnia seruarent: loquitur enim tamquam de sera, quae in salia aliquo a venatoribus inclusa: retibusque undique Gncta, conetur aliqua occulta via erumpere. verba ipsius, e-- legantiae plena, haec sunt. M&-tari μὰν
otiari. M. etiam Varronem hoc vocabulo usum assirmatim: ut enim nullo negotio inteuiigitur ex Plurimis testimoniis ipsius citatis a veteribus grammaticis, miscebat ille libent et Graeca vocabula Latinis . Apud Nonῖum a lut ubi notiones huius vocii Spἰssum tradit, in cum in excusis legatur, Erraremus: extrophas est e multas. omnino notum esse, sed spissum iteret xibit tot satiandum esse eampas. ri
ἔevientia, quae apud Terentum remur de amore propris, celibra esiam inraditur Euripidis. CAP. VI.von seruulus homo apud Terensum in Andicla verum esse assimat, aevulgo dici solere ostendit. Omnes sibi melius esse malle, quam alteri, apud Euripidem quoque in Medea paea gogi outtici In mentem redigit: castigans illam leuiter, quod miraretur lasonem anteponere utilitates proprias commodis libe- Icrμm- cum omsis mortales buiuscemodi sint, ac seipsos in primis diligant: quae autem eotidiς sunt admirationem nullam nobis gignere debent. estque negligeniis admodum viri illa aliquando non animaduertisse. haec igitur custodis illius liberorum Medeaa verba sunt. nn
196쪽
CAR. VII. E s e i o quomodo appellem, quod nunc adnotaturus sum; emendationem nadeprauati loci, an potius declarationem, explicationemque eius, quod fefellit multos, moramque asserre potuit accurato lecti ti. indicabo igitur inueteratum. quiddam, simile errato, quod animaduerti apud optimum au rem, claro ad- .imodum in loco: enitar que declarare: ita igitur verba haec scripta sunt pro M lone In excusis omnibus, quos vidi, libris sunt autem in vehementi illa apostropha, qua usus . est M. Cicero in Sex. Clodium. Tu P. Clodij cruentum cadauer eiecisti domo, tu in publi- . cum eieci iii, qui autem versatus est in antiquis exemplaribus, monimentisque ceterIs vetustat Is, hic valde haereret animo, spectasset enim saepe veteris consuetudinis suisse, indisserenter, ei, pro, i, ponere; cuius rei exemplum esse potest fragmentum Latini S. C. quod euraui olim excudendum post volumen epistolarum ad Atticum ex alienea tabula; In eo namque pluriabus locis hoe latuatum fuit, siue erratum id fabrIle suit, siue mala consuetudo illius tempossequare cognoscet alterum membrum ita accipi debere, tamquam si . Tu in publicum iecisti,
scriptum foret. Mouit praeterea in ut hoc admonerem, quia veris mile non est, tam pr-pinquo in loco, M. Ciceronem in extremo duarum sementiarum idem vel bum repetiturum
ii, ille : Vt aliquid etiam tangam, quod ad rem ipsam pert net, non stulte feeit Sextus, quod eo tempore gessit; consitum enim ipsius ruit mouere miserἰcordiam in pectorἰbus mulsit dinis, de populum excitare ad vulscendam illam caedem, visis corpore eius, quem valde amabat, cruento,&multis vulneribus consesso; quod fecit etiam M. Antonius, cum laudauit mortuum Caesarem, vestem enim ipsus plebi monstrauἰt, pugionibus perforatam: nam quin etiam res foedae, & male olentes, domo eiiciantur,diuerso consilio, satis notum est, quod ait Iouἰt M. Cicero, & in deteriorem partem tulit. Miram, puod tradum veteres de cultu croci, expositum: cum .imas nostra longe alia ratione seras .
Von veteres illi de croci natura cultuque tradunt, magnopere discrepat a conis suetudine nostri temporis: curaque . quam nunc In eo tuendo rustici homines adhibent: illi namque. si fidem habemus iis, qui de agri consitura scripserunt,loea ubi sererent eligebant pressa vestigila hominum: arbitrabanturque quanto magῖs solum tereretur. tanto melius prouenire: nunc vero nihil tam in linteum putant, quam pedibus terram eam calcari: summoque studio inde, de beluas,& homines aracent. Plinius quoque id testatus est, locum vertens Theophrasti e vj. libro de iis, quae o riuntur e tertar inquit enim. Gaudet calcari & alteri pede: pereundoque melius prouenit. ideo Iuxta semitas, ae fontes laetissimum. Graeci autem sei toris verba haee sunt. quibus diligenter animaduersis ratio etiam, qua Plinius in vertendis sententiis Graecorum uteba
arum in x ιδι , - m li κίνει rur quod enim Theophrastus Inquit laetiorem fisti, si conculcetur radix terra obruta, ipse reddidit, rem augens, vel potius ludere in hoc volens e pereundoque melius prouenit et hoc enim prorsus incredibile est, fierique non potest rquod enim petit, perdit ut, nedum melius fiat.:vnde Theodotus, qui reliqua verbis Plinii optessit. In hoc recte eum secutus non est, sed ait. Et melius ita evadit; radice attrita pede in letius. praeterea quod est illic vis it in, iuxta sontes vertit . quia solum pro re semes solidum, ae durum est: pedibus namque haurientium aquam. animἰque causa ea locas tequentantiumi, calcai ut ac premitur . vero loca vocamur, quae pedibus saltantium pulsantur: atque ita indurescunt: hoc autem videtur Lucretius intellexisse cum
inquit. Ptincipio pars terrai non nulla, perusta Solibus assiduis r multa pullata pedum vi, ta quae sequuntur.
197쪽
cuid valeat corpus Diadum apud Terentvim: illismodoque Graeci idem a pellent. aliaeque vocabis huius Solidum notiones expla De.
Voo Terentianus Chaerea In bonis virgin f, quam sei ebat in caelum, posuit: h eorpus solidum eam habere, a Lucilio quoque magnae laudi datum suetat mulieri: haec enim ipsius verba citamur a Nonio e libro xxix. Hic corpus solidum
inuenies: hic state papillas Pe re marmoreo. arbitror autem Lic solidum valere, quod Graeci x. . is vocant. unde bonum corporis habitum defin entes, aiebant esse, πυα raram, usurpant etiam quandoque solidum Latini auctores ad tems ne corpore, α quae tangi non potest, transferentes: intelliguntque id, quod firmum ex prec. sumque est, non adumbratum, ut cum Cicero solidam laudem gloriamque vocat. Plaetet ea . In diuinatione in Verrem, cum ait: At enim solidum id est, ut me Siculi maxime velint: M- , terum illud credo obscurum est, a quo Verres minime aecusari velit: ita enim prorsus scribi debeti quod in posterioribus meis in epistolas Ciceronis castigationibus oLm adnotaui: quamuis in excussis mesoris ei iam notae perperam adhuc legatur, tolum: fgniticatque illic certumae stabile, quod labefactati nulla latione queat: ut vulgo etiam nunc loqui inui: aliquantulum enim contaminata hac voce nostra lingua utimur, cum idem hoc ostendere volumus: pluribusque propositis: uno autem, aut altero ex iis confirmato, quod ita explanatum putamus, rut templari posse non videatur, illud inanere iam certumque haberi, ita loquentes, postula --mus. ut manifesto hic Cicero fecisse persp eitur. Animaduertendum autem in patrio set- mone, quamuis ab eodem hoc Latino nomine utrumque videatur esse derivatuin, in primo
illo significatu nos dicere, sodo: in postremo vero hoc, sal do. Plautus cum idem intelligeret in Bacchidibus stabile inquit: ita enim induxit Mnesilochum secum loquentem. Proiecto, stabile est me patri aurum redde te. Paulo autem supra idem dixerat . unde notio huius verbi
ν manis sto tenetur. Decretum est renumerare iam omne aurum Patri.
Aci vim ictum, quo quidam salsamentarii filium tetiris, cum ligatur in rbetoris
ad Herenniam, ouenditur e Graeco Iuisse versem. CAP. X. ORNIF crus in iiij. libro de arte dicendi ad Herenn Ium, quum significationem abii so appellatam: figura autem illa est, iliae plus in suspicione relinquit, quam positum est in orationeὶ pluribus modis fieri dixistet. in iis qua
per consequentiam: atque huius rationis exemplum poneret nqii t. Vt si faui amentat jfllo dicas. Quiesce tu, cuius pater cubito se emungere solebat. Huius aurem quoque vocis me initul Plutarchus in ii. libro capite primo : ubi quid intersit iniet docet: cum enim vitiusque rei vim inuolui Maa explicuisset qui tamen locus nunc lacer ac mancus est exEmplis quoque idem confirmare volens, inquit: qui enim salsamentarium quempiam aperie vocavit, conui tum in eum iecit: qui vexo in eundem dixit. in inimus cum tu cubito emungebaris, scommate est usus. v ciba ipsius, haec iunt. . multus autem huiuscemodi voces: sententiasque, aut philosophorum, aut poetarum, auctor ille rhetorices e Graeco iaiatinum vertit: atque ipsis exemplis eius, quod probare volebat, usus est.
Locus Graeci scriptoris iudicarus similis illustri loco Ciceronis, quo de eloque tia linquam de virgine.aliqua, locutus β . CAP. NI.
MCr c e R o In extremo libro, quem eonfecit de clarIs oratoribus: & ad M. Brutum misit, de eloquentia ipsa tamquam de virgine quadam locutus est, ae simili illo. quomodo rMenda sacultas dicendi foret: quantoque istudio ab ipsis custodienda ,
ut puta integraque conseruaretur, declarauit. est autem locus elegant usimus, ae summo artis
scio set tractatus . vi autem libere quod sentio, loquar, sumpsiste videtur imag nem hanc Cicero a Graeco scriptore, qui de ratione dicendi scripsit elegantissimum librum ad Alexandrum regem: illum autem Anaximenem Lampsacenum alibi suille docui. hie igitur, si eiusdem a etinis cristola est antelibrum posita, cuius praecepta, quae postea traduntur, eandem rationem
198쪽
s euiu, esti hortatus enim est regem illum, ut diligenter custodiret sermones Ox, ne eum ado-lbscentes Inquit sint ab A quo pecunia corrumpamur. sed, cum tecum honeste vixerint: ad 3ustamque aetatem venetint, laudem illibatam consequantur. aut igitur sententiam hane in il lustri loco positam, spectauit Cicero: aut magni iudine ingenii similitudinem harum rerum &iose vidit: & ut utilem illi res explacandae, arripuit. Sed ut,& suspicio haec mea,& virtus vitius. due summi viri mellus attendi Percipiquepossit, amborum verba ponam. Cicero igitur se egit. Nos autem B ite, quoniam Post Hortensii, clarii simi oratoris, mortem, orbae eloquentiae duis, iuiores relicti sumus, domi teneamus eam, septam liberali custodia ; & hos Ignotos, at due impudentes procos repudiemus, tueamurque. Vt adultam virginem caste, & ab amatorum ridietis quinium possumus, prohibeamus. Graeci autem scriptoris ex ea epistola, quam india .eibi haec sunt. γοῦν ἔγω - λ hec π n , me
in nimaduertendum vero quodCicero inquit ineri virginem, Graecum eum scriptorem dixisse ut Xenophon quoque in primo libris ἀα ἡ μυ--μam: cuius haec si intuerba, M vicati sint a cicerone νrbam competitares.
Rκx vi compeiἰtores, ut arbitror, vocat; sunt a C cerone in pclina, quae nune te lint ad Pomponium Atticum epistola, qui consulatum eum ipso simul pet mctra bant, quasi leues o nugatorij: quod contemni possent, ac varἰis de caussas es elle superari. Verba haec ipsius sunt, ostendentis se bene sperare de honore ,-- a illo suo, nisi noui aliqui extiterint petitores: praesertim si voluntates nobilium clienae a ratione sua non sint: in concillandisque illis operam suam Atticus praebuerit. Cet ta sisero prolἰxa esse, his duntaxat Vrbanis competitoribus: cum enim, ut primis vel bis appa et inem maenam suam indicasset: dixissetque, sibi omnia, quae ad optinendum illum hon rem nertinent, abunde suppeditatura, tamqu m se corrigἰt, atque emendat, adiungens. His duntaxat urbanis competitoribus. Non sumptum est igitur hic a Cicerone hoe verbum eo sensu. uo plerumque capi consueui neque eandem notionem habet . quamuis videat mi-hI tedioerisse ab hoe ipse, summo Latini sermonis auctore, alibi eodem intellectu usurpatum..i eum primo libro de diuinatione inquit. Atque ille Romuli auguratus pastoralis, non vitanus sui i. nee fictus ad opἰnionis impc itorum, sed a certis acceptus,& posteris traditus: v batius enim hie valet nisi talori iocularis: &, quod alii dixeiunt, fibulosus: quique t mouam ioco haberi: risuue explodi possit, unde ut opinor competitores,&ipsi urbani. quasi deuiare, dolisi di homines appellati sunt. Vt nos quoque P trio nostro serna one, verbo, quinthule respondet alIquandovii si lemn : ppeli mus enim ipso I: quosdam quibus omnibustri ebii, vii omnibus licet, ut ipsis visum iurat . so tame quia ill qui tali studio teneni uti tu
ueunique vitam infestiuitatibus, sicilis ingenij mxuraeque esse intelliguntur. Terra tuu ex foris. In verbis vine u bri, semis usi re si e denuntiatione ipsi is torrere mo rari suu similis lucus apud Graecuta scriptorem. CAP. XIII. I uis quoque illli, quibus Terent Ianus simo in ossic o retinere voluit Davum
abstet tereque, ne Allacia aliqua nuptia disturbarer, usus est Eratosthenes quAdam eui, reo capitis. quod hominem mcidisset, Lyso orationem seripsit ancillam enim. quam internunti in suisse ootis in adulterio acceperit. Ita a, locutus est hancque ipsi condicionem tulit, ut scilicet, aut omnia aperiret, at is oue ita noxa liberaretur: aut si inficiaretur, expectat et se μ r εα μίλ-α 06, 19,: hoc mem adnotare utile putaui, ut verar ii civeriendi aliquἰd e Graeco sermone in Latinum perspiceretur: non enim valde dissimnibua Mibi, Meningum, unde Latina sabuli' pressa est, vi puto. Terentius igitur eandem sententiam xut valde parem. ita reddidit, inducens senem illum, quod antra obscure signifiearat . . totum effundentem. Verbetibus aesum te in pistrinum D ue dedamusque ad necem. Eal - eeat qu. omine, visite inde exemerim ego pro te in l/m. lne emetiam oratione Lysias secit Indem illi: . rem iactam exponentem; ationemque suis inireddentem, verba haec edere.
199쪽
., - limis ἰκε ' Locus autem sim lis eum sit in Illyactione in vertem, ubi Rubri j vim adhibitam pudicae domui commemorat,id quoque adnotare volui: conferreque hos locos inter se: ambo namque hi viti, longe diuerso fine, ae propo-- sito, volebam neminem domo exire: aut eo seris irrumpere. inquit igitur Cicero. Et simul sis is ut tuis Rubrius, ut ianuam clauderent, de ipsi ad fores assisterem, impetat. D Genis iis tu hiscarus loco Ciceronis, ei improbitatem Idibrii Mentia que in conuiuis iam saceno usui palam in Gra- , tisne com a C. Verrem exponeret.
E n non multo quoque supra hare Ciceronis erba, locus est qui, eum res i
uae exponuntur similes admodum sint, e Graeco S ipse oratore translatus vietur: qui tamen vehementius quam Lysias inflat, ac grandior est. verbum cet . . te unum translatum inde expressium, non sine causa existimari potest. Cierio igitur cum exponeret initium detegendi scelerati consilii, quo usus esset Rubriaus: doceretque callide ipsim secisse, atque experisse donec tillaritate conuIuli alij temulei in tiores iacti scirent, ut minus improbe videretur rem parum honestam stagἰtare,ita egit. Postea is quam satis calere res Rubrio visa est, quaeso inquit, Philodame, cur ad nos filiam tuam nonis intro vocari iubest Homo, qui de summa grauitate.& iam id aetatis, de parens esset, obstupuitis homin s impiobi dicto instare Rubrius. Tum ille, ut aliquid responderet, negat moris essem Graecorum, ut in conuiuio virorum aecumberent mulieres: hIc tum alvus ex alia parte. Enimvero ferendum hoc non est i vocetur mulier. & quae sequuntur. Demosthenes autem de LMm si ement laque legatione, cum improb talem Aeschinis ostenderet, ae quemadmodum se i4eonuiuio petulani et Importuneque gestisset, commemoraret scenabat autem una cum Ph - none, & ipso legato, apud Xenophronem in Macedonia in narrat ipsum, cum potari coepti iiii est, vocasse in conuiuium Olynthiam mulierem. quae sane speciem corpor elegantem hab Iet, ingenua tamen foret, ac moderata ut exitus declarauit: eamque primo modice eo ille po is anκίν Miri ctiale a meίων ό - ἰαν οἰσπι τοι ν. nam quod antea C- ω eoo dixit. Fit sermo inter eos, dcinuitatio ut Graeco more biberetur, videtur etiam signi osse Demosthenes dicens. ἰ ' A : υ υς τὸ π-. . 1entemis, quam Terentius accepit atat e lao, indicatar Deetinuumque di. ι- caisaurentum' edi Mum m tm. ill
CAP. X v. I ER N arva non paueas sententias a superioribus Latinis eo cis sumpsit equod multis Plauti locis facile probatur, verumque esse ostenditur. nam quam in Eunucho paenam induxit Gnathonem militi precantem. Vtinam tibi commitigari videam sandalio caput. Turpilius, ante ipsum, dixerat: cuius haec vem, ba citantur a Nonioe sabula Lindia. Misero mihi miluabat sandalio caput. Grat autem sandalium calceamentum seminarum diuitum, ac beatarum. ut testimonio etiam hoc Cephisodori comi erantelligitur. qui in Troponio sua ita induxit mulierem conquerentem 'teriores fortunas suas. - ν δ' - sp . 'taa-xias M a nuti quaenamque antea sumptuoso genere calceamentius aluorat, postea tamquam ancillam flaminin se dicit induere peribatidas et ancillarum vero proprium calceamentum hoc erat. Γ c -
200쪽
tur ad altera, exul a Latinis grammaticis quondam vorata est. verum ex Illa versi, qnae eati. initate superiorum temporum una cum milli.s aliis Eiusdem poetae fibulis intellit: neque ta- En illi a me usquam continentes inuenti sunt, ed prior totus: initiumque alterius apud No istum te iur, ubi multis priscorum psi iamin exemplis ostendit contemplo pro contemptor. in ulu etiam veterum fuisse. Posterior autem integer a M. Varrone citatur in vii. libro de linktia Latina . unde & sententia cAerente, & Contempla verbo, Quasi vinculo quodam, ipsos connectente. biduo versus a m coniuncti sunt et di incund ordinem,quem olim apud p - iam trium tenebant, resti uti III. Georgicor Ima ro' Mearis irare a Ciri metalliae Dum appellarum. νυν a n l,bi CAPH XVII, i . mos temere V rgillos in libro de re pecuaria Lunam roscidam vocavit, eum a stiuot Dre: paruo ab occasu solis spatio interosito, ad bibendum pascei dumque tuis os appςllendo preges praei epit: neque enim sequor sententiam veteri, in topretiis. qui Lunam illic HoGem accipit: nee enim omnes noctes uno is note eandem vim roris gignunt i Luna namque flenteros non multus'descendit . eootta autem in pleiiij viilo migna coeli ipsiu* staditur. sequitur igitor non rem ipsanitanium quilii notaui illi latile verit intile est: sed Alcis aliis nobilis poetae sententiam, qui r tem Iouis, ae Lunae filium esse cecinit suavi hoc carmine. e latis ri δἰ- nam ',' illic hore valerς, qu verbo consuetudo. rorem vocabat: cum illud poet tum kocabulum esset, de litauit plutasthes, in commentacolo. Qui inscribitur αἰτίαι σώσμα. ubi hune ipsum versum citati illurn veto intellestille Macrobius videtur prope finem vij. libris, turnaliorum, cum Inquit. unde Alcman lIclcus fixit rorem alitis, & Lunae filium. ramis amorum misiquos e roseu texere statu.
oti .u RITE veterum ut lolii aliis floribiis texerent coronas dἰ uersis dἰiceo stat. Mus1ς vero mus emo te ipso stlitos, plures graues script 'es litteris prodiderunt. vi untii autem omites testim io Sapphonis, quae caruitne quo- d.m suo testata hoc fuerat: culti enim diuitem quandam mulierem. quae auecta ibi ei muss. aecus teli memor ainque ipsius una eum corpore extinctum iri an firmaret: in hac sententia hoc Hotulit: i. 'uit enim merito id ips euenturum, quia totarumi
Pieriae ouae sedes est musarum, pers esset. verba huius diminae metr ae haec sunt. ita auialem illa his ponam.viles debeo ipsa puto non paritio iam uedeformatasum apud auctorex. radui ipsa citarunt. κατγ ii σα A ii vi: εἰλ ή - -&quae sequuntur . nam longius adhuc mihi carmen collocare hici
se uiolixius adductum abiu b eo capite x λἰ mri r .apud Plutarchumenim, qui duobus IMI hoe exemplo usus eii, non plena etiam supcri ien entu posita est. α in iii. namque liubio capite primo et Sin commentario, quo nupualia praecepta tres idit,3 itur. Mens praeterea Alexandrinus, erudi Lusan primi ,acpiuo scripto hoc tetigit in libro Pio A, sti eapite duo quaerit, an unguentis corollisque uti deceax chrissianum hominem; apud RSVS 'r' nulla, Miba hiee ingeniosae mulierlciriquinata erunt inculamo not -
di ha his inrequa impressoribcsi raderratur, suscepi: atque id, ut&vo i uin M, Olli Ceruini cardinalis, qui id a me impense pellerat: ardebat enim ille cut est Arinitum rerum cupidissimus: in primisque adiuuandarum litietatum studiosilia si, mῖid odim desideri ocius auctoris videndi, atque in manus eruditorum tiadendis 22 'semEniosus maenaque parte carebat,quae in Medi a tantum bibliotheci inueniebatutat M ui sisi in iam Iud re praesto essem,& vetas institutum meum sequerer, nullum lab
rig; .iit, duo, recta studia delectant, prosim, aliquantulum in eo laboraui. quare hune ignis, restitui - consulto tamen antea ipso summi iudici j,atque eruditionis vito: eum alicuius OA Aella res esset: Gulielmoque sit leto, qui domi eius vivit, doctissimo homine: de ut olim ii,
se moribus studiis magna cum laude vertito,ita nunc in sacris abditisque litteris toto animo resis nee enim temere manus veteribus auctoribus admouere soleo. praecipue autem ma