장음표시 사용
451쪽
is monis, addidit quod valet, praeterquam quod sine ho-bore ullo dimiserat : nee habita ratione ulla dignitatis ipuus, addidit etiam verba contumelio e minarum plena: dc quae pessimum animum in illum ollenderent . Declaratum, non discrepare, M videtur, a iudicio. Moulu, Aristo
prudentem & omnes eos , qui cum laude ianoque publico in re communi ve tarentur. quare&Themist lem ςa.d ausa dignum esse, qui eo nomine or p retur: ille enim quoque reip. profuit: vicitque Persas, & ceteros tales: & tamen Aristophanes ipsum σιρὸν appellat , idest sapientem: Aristoteli sapientes sunt Thales, Democritus, Anaxagoras, &-demum, noni x mkαι. Videnastum igitur quomodo hoc fiat. ipse sine puto vocatum sui ea comico Themisti, clemus, non quia multum versatus in rep. st . verum quia suit vir maximi iligen), solusque viadit.quod ceteros omnes fallebat,idest quomodo accipi deberet oraculum illud, de muro lἰgneo cinitatis. Nec tamen non itam etiam alio nomine prudens merito vocandus est: dubium ea nim nemini potest esse, quin ille, non patriae tantum verum etiam uniuersae Graeciae, utilis consilio suo de opera suerit: ipsamque e maximo perieulo eripuerit. Non me sagit etiam, atactores aliquando consandere solere haec nomina, dc umare eos. qui verius, siquis praeα seriptum legemque Peripateticorum seruare vellet, appellandi ibrente contraque. TLaletem vero consenta omnium vocatum tulisse sapientem, idem comicus in eadem fabula a-- liquo modo significauit, cum inquit. τ δ. Etama. τι-. quem videtur sic
tus Latinus eiusdem generis poeta: Plautus enim in Bacchidibus inquit. o Lyde es barba- . xus, inem ego sapere nimio censui plus quam Thilem.
. Dcimi ciceranis pro M. Marcello, mmdationem regere; σqui memini, -- RO . iC A P. . IX. Ni v s at quando litterae perturbatἰo parit non paruum Incommodum in veterisbus scriptoribus, quare opus est valde diligentes esse, qui in hoc munere versantur delendi maculta ex antiquis auctoribus: & in quibus, plerumque rebus, i bis bliti sint imperiis libratij, cognitum habere. Uum igitur in praeclara Ciceatonis oratione pro M. Marcello libri antiquὶ habeant effudit, pro ess it, ut ego - Hane puto, in hoc loco. Equidem, cum C. Marcelli, viri optimi & incredibili pietate praediis
is ii . lacrimas modo vobiscum viderem, omnium Marcellorum meum pectus memotia effodit, extitit ingeniosus de eruditus vir, qui, non animaduertens, in quo peccatum foret a librariis et . illi enim pro o temere u scri plerant, magis adhuc, quam illic foret, locum contaminauit. nam . antecedens nomen, coniectura fretus, mutauit, & ad accusandi casum redegit, tota sententia variata . eam tamen, quae elicitur ex Per uulgata lectione, existimo veram eue; alteram vero itillam importuitam & ineptam et signi ucat enim Cicero, cum aspexit lacrimas C. Marcelli, re- diisse sibi in animum dignitatem illius lamiliae, in qua tot clari viti &valde utiles reip. ciues extiterant..essi dii autem, idest aperuit memocla igitur&subita recordatio illi Ium patefecit sibi viam in animum Ciceronis, non ipse, quod ei tempori aptum inon erat, en fudit memoriam illorum. erratum igitur unius litterae, si ita appellare volumus, satis frequens in antiqua sciiptura, ansam ipsi dedit peccandi: ut autem v pro o hoc loco cepere, ira contras nis sallota In illo Taciti, ubi nunc in iii. libro scriptum est. Esse apud se Cenchrium amnem. in locum Ortygiam, o pro in lucum enim arbitror liuendum. nam insta etiam inquit . minui .
ramum tribuerit o. Magnita Posidonis.
X posvir M. Cicero in ii. Tusculana Cn. Magnum, cum Rhodum venisset, dem .dens e Syria, Posidonium audire disputantem voluisse: de cum aliter non possiet: nam .pedum doloribus tunc ille vehementer premebatur, domum ad eum venisse, & da
452쪽
sua etiam te eo ose tune prἰnceps Ille stoicorum eius aetatis verba secisset, eommemorauῖt idem quoque, ted breuius, mandatum memoriae suit astrabone, non longe ab initio xL libri, qui tamen adiungit, eum Pompeius ab eo discederer, ac rogasset siquid vellet, eum versum hunc Homericum plo nuntiasse, qui valde accommodatus est ad homines desiderio laudis inis, flammandos t cohortandosque, ut virtutem studiose colerent. Alia κα
CAP. XI. V o o Virgilius Inquit.
Omnis humo si mat Neptunia Troῖa, Videtur acceptum ab Euripide, quem poetam, ut relἰ quos tragicos, noster se picus accurate legebat: indeque multos flosculos vel potius magnos fructus deiscerpebat, quibus opus suum eximium Ornaret: in prologo enim Πωαδ- Ita Neptunus loquitur, iniquo animo serens interitum eius urbis, quam ipse cum Apolline sui,
o 1 ι πιρειώ es. In fabula etiam Aeschyli, quae inscribitur ilia ta NMae, ita chorus ea nisi referens mala, in quae cadunt ciuitates captae ab hostibus.
καxi, A vin nrαι a. Mσέα-ν, Sed tamen prior locus magis optum tui vel tu Latino. Accepi et Iam regem Gallorum Franciscum, cum de suis rebus gestis eonati a Carolum Hispaniarum regem, magnifice, ut vere tunc sacere poterat, loqueretur: initio Gnim illae valde secundae fuerunt: hoe vrebo uti solitum: dicereque se fecisse, ve multa oppida regni cuiusdam illius ante oculos ipsius sumarent, iniecto in ipia igne a suis. de verbo occare P euim duo maximi scriptores, rationem Due alim cutulerunt.
Niu Anu ERTr duos magnos auctores, M. Tullium & M. Varronem, duo diuersa ἰομα asserte huius verbi occare, Ozus notio satis aperta est, sed ipsum etiam nomen In usu adhue est, nulla mutatione Lehi, in aliquibus Italiae locis, ut in Vmbria. In libello igitur de senemite Cicero, cum de voluptatibus agrita colarum loqueretur, inquit, terram intelligens. Quae cum gremio mollito aeri subacto semen sparsum excepit, primum id occaecatum cohibet, ex quo occatio, quae hoc ela.. scit, nominata est. Occare ultur ab occaecate iactum esse per sIncopen putauit Cicero. in Varro autem in primo de re rustica. V Ineas nouellas sedere, aut arare, & postea oecare, id est in comminuere, ne sit glaeba, quod ita occidunt, occare dicunt. Hic igitur doctissimus vir, de sui plurimum semper studii posuit in his nominum rationibus indagandis, existimat occare dictum esse quasi occidere: nam aliquo modo occiduntur glaebae, cum minuuntur & franiaxuntur. Putarem sane ego opinionem Ciceronis anteponendam esse,& si meum non esset telligo Iudicium interponere inter tantos viros, nisi cum vineae quoque occari dicantur In iluto opere semen oculi non contingat, sed potuit id verbum ortum habere ab occatione sevisium: cum enim id fit lemen terra operitur, dc ipsius sane tegendi ae defendendi causa videtur id opus fieri . . In ii. tamen aratione antequam seratur, videtur Varro ostendere id usurpati solitum. Non me fallit autem Gabii elem Faet num superiorem locum C eeronis aliter legi, re solitum, cuius iudicio, cum multum non sine causa saepe tribuerim, in hoc tamen Ipsi nonus lenitor: ille enim, qui libellum eum de senectute curauit ex dendum, meliorem profecto a se non paucis locis factum, pro occaecatum legit occatum. ipse vero sum huius opinion Is, ut prorsus putem illic ἰτ ur, eius vocis tangere voluisse Ciceronem: quid enim argutiarum
., haberet , dicere occationem dictam ab occare e quis namque hoc non videt e Illus vero Ex quo , demonstrare videtur originem eius vocis de unde ri Imum profecti sit.
453쪽
Liber Trigesimus quartus. , sin
siam linque veteres tum sciam , in para, Ninher, varia muria expilautia foret. CAP. NIII. I. Ee i veteres grammi IciliuIuscemodi&Ipsi libroseon fictebant, In quibus
varias&multiplices res explicarent: illos autem, ut videtur, G, μικρα plerumque vocabant. citatum igit ut est testimonium Philemonis, grammatici, non e mici, a Porphyrio Tyrio in quaestionibus Homericis c. πα- ιμ--: nec non
etiam Didymi ab Hammonio in libello, luem confecit de similibus & discrepa
, tibus vocabulis: ita enim inquit. A Uiam λω οἰ- επιτ ιοῦ τ . arbitrotio
oti ut eum Angelus Politianus volumen suum, par ut opinor illis, inscripsit Miscellanea.res dete Ipsum volui illa: interpretarique Graecum id nomen. qui sane, ut vocem inuenit variae illi materies significandae idoneam ita non satis sertasse puram & seeuto illi incontaminato frequentatam: & si quoddam genus columbarum, ex duabus stirpibus concretum, miscellum . t M. vatio. sed huiuscemodi ille vocabulis aut asperioribus adhuc, delectabatur: quae tamen vox aliis etiam, in eodem hoc genere scriptorum versatis, placuit. Quod commem rat A. Gellius in extremo sui operis. captum aliquem usem tu, non semper idem valere M.
A p T v s aliquἰs oculis, non semper eodem sensu dIestur . nam apud Cieet nem valet delinitus de inductus ea corporis parie, & quasi captiuus factus: ita enim ille de C. Verre loquutus est. Tam de si ne oculis quidem raptus , Iahane fraudem, tam sceleratam ac tam nefariam, decidisti: significat enim,ut apparet ei. qui totum locum legerit, ipsum numquam aspexisse, quod tam ardenter tune cupiebat. in vero apud Vir Silium valeat priuatus de orbatus luminibus illo in loco, dubium non est. Aut ulis capti fodere cubilia talpae, Proferrem medum idem Latmis ostendere, quod Graecis D H,πεκπι.
1Σ μἰ-φit . a Xenophonte dictum fuit de rebus, quae eo ore rarent, nee manu capi possunt, sed animo tantum aliquo modo de oratione in eum, quasi l cum portamur. in quo communia sint, de a cynei s, qui illic adsunt, intelligantur: ita enim secit ille in sympotio Calliam, qui conuiuio Socratem de similiares ipsius acceperat, respondentem. cum optimum illum de sapientissimum virum in
dicio vero haec quam ille tulit, aequa est: nec Iecusare ponunt, qui quempiam cogunt promeare, quae nouit, quin de ipsi aperiant, siquid in pectore habent, quod copiatu dignum sit, de eum ipsis communicent. Eandem autem condicionem tulit Scrosa apud Varronem sociis illius eluditae disputationis de re pecuaria, dc in ea re iis verbis usus est, vi existimari non in suisse possit M. Varro superiorem locum litauissimi scriptoris exprimere voluiste. ponam igitur ver- . ba varronis, ut eum illis Graecis consori possint, quae paria admodum inter se sum: in ptimis enim mihi adnotare placet. quae valde lepida de ingeniosa sunt, dc usurpata suere ab optimis utriusque linguae scriptoribus . Sed haec ita a nobis accipietἰs, inquit se rosa, ut vos, qui estis Epirotici, pecuarii athlerae, remuneremini nos, ac quae scitis, proferatis in medium: nemo enim omnia potest scire. Sed cum idem etiam non multo sapia Collinium lepide sibi minii rem inducat, quem secit d centem ' Nos te non dimittemus inquit, antequam tria illa explicatis, quae coeperas nuper dicere, cum sumus interpellati, illud quoque videri potest prolatum id Ii titionem Platonis, de ab illo politissimo scriptore sumptum, quem doctissimus omnium Liti notum temper in manibus habebat: ua enim quoque apud eum, in sermone de voluptatariotarchus cum Socrate agit, iubens illum stare promistis, in ση mm om- ιυ .aὸ ν άς σοι M s ita, ηιπι ,-G-ώρας μονι his τι διαριχίνω. -
454쪽
Idem vatiuisemia moems stile suum, asio translatum, quod λύμμα C A P. XVI.
Os solum idem valet apud Latinos, nos auctores, interuallum In sua pr pliaquesede manens, quod apud Graecos siue verum etῖam ambo haec nomina eodem pacto transferuntur a tempore & loco ad dis limilitudinem aliarum rerum ostendendam, ut cum Aristoteles in ix. libro de moribus - - ad Nicomachum, inquit, Cicero quoque contra Rullum, suum Latinumque nomen, quod huic respondet, cepit: inquit enim. Videte quantum interuallum sit interiectum inter maiorum nostrotum consilia .& Intet istorum hominum dementiam . item pro C. Rabirio: Cum vero his rebus omnibus, C. Gracchusomnes vicerit, quantum tandem interuallum inter te atque illum interiectum putas. significat igitur ambobus his locis interuallum, δίασι α.
su ,- -Deianiram apud Sophoclemq; rura potita sit viro. CAP. XVII. L et o A N s admodum est simile, quo Deianira apud Sophoclem in prologo Triis
et, inlatum obscure significauit, quam raro contigerit ipsi capere voluptatem ex viro. sumpsit autem in ea re exponenda verba a re ruitica, de , cum filios procreallet, dixit patrem eorum, inde subito abeuntem, imitatum suille genus quoddam agricolarum, qui cum fundum, valde remotum Sc longinq uum arent, statim illo salo. domum reuertuntur, nec eo ante redeunt, quam tempus messis faciendae venetit. V oba poeiae, quibus iacit hoc illam edidisse, sunt haee.
Vetum autem hoc esset & necessario aliquo modo, Institutum Id sequi huiuscemodἰ eolonos. notum est . unde etiam M. V. rro in primo de re rustica, cum sedulo de caritione: utilitateque aequae ex ea capitur, loqueretur, dixit agricolas eos, qui habent latas segetes, ut in Apulia hiecultura supersedere. ς'
Declarare triclitan semper, O asquamis erim mmm mPu Ierre, ι i re prolatam sententiam nobilis pretae. CAP. XVIII. VAM lepidum, politique homἰnis propriam sit, apte, temporeque viἰ senten-l iIa alicuius nobilis poetae, & quantas saepe utilitates id adferat, a veteribus o ptimis auctolibus, declaratum est, in quibus etiam hoc, quod narrabo a Sexto memoriae proditum est. Sostratum, doctum & acutum virum, cum iniis foret a Ptolemaeo ad Antigonum, lut rem, si posset, regi illi sito accommod tam, ab eo extorqueret, negante Ipso, obtinuit te quod volebat statim cum his tantum Homesticis vetsbus pronuiiciat s
. Hτι , coma My δή με c ἰχ M. Auditis enim illis,consilium mutast. Antigonum: editi autem hi sunt apud diu issimum meis iam ab Iri, quae inlisa suerat ab Ioue ad Neptunum, ut iii ἰmperaret, discederet subito e promtior cum enim ille videretur nolle parere, & elato animo respondisset, ipsa quoque illis verbis 4ta vellauit an mum ipsius, ut protinus dicto audiens maiori fratri fuerit. Audiui etiam cent elonem quendam Germanum, cum vibs Roma capta iam solesi non nulli tamen priuatam d vium inuntient: cunctaque sedulNararent, quae ad eam tuendam iacere videbantur. specti QO illorum inani itudio . exclamasse. . Non tali auxilio; nee defensoribus istis, Tempus eget.. vixitapudios, studiorum causa, eum ali is quibusdam honessis Iuvenibus, natisne Itidem manu. Ioannes Casclius . vitrictus, ct v doctus, cum Mosio, cumdeambularem Prora
455쪽
prope sacellum d uae Virgῖim extra urbem, brumali die, magnoque frigore apresco tamen i
co muroqtie urb.s ab aquilone delenio. at luc exposito ad meti diem, delectatus ille amoeminate loca,exclanoauit apte,& ingeniose. Hic ver pei petuum atque alienis mensibus aestas.
Sanirasse a Graecis Iannos morem insidiis tu L, in GHorim istum hortorum qum non xvi riduuis, quam nutu νι nerabantur. 'CAP. XIX. T ingen o si multἰ Lat Ini vῖri: lepidique poetae, anImr causa versus elegantes se ab cutos olim in custodcm illum hortorum s)ripserunt, quem vi deum colebant ridi--culum tamen deum,& qui multis modis metito contemnendus est et, ita etiam Gra ei, ut memoriae proditum eii: inde enim manavit hoc institutum, & nomen et am ipsunt.ouo haec lasciua poemata vocata sunt, ab iisdem prosectum est: enim appellabantur: nonnulli tamen huius aetatis, docti homines S graues cum candore ac suauitate eo tum carminum non sine causa delectarentur, honestiore vocabulo libellum illum in quo multa collecta sunt huius argumenti carmina, voca Delunt: &, ut erant, lusus inscrip sciunt. Apud Graecos a
tem Euphronius, qui praecipue multa lusit in illum. aperte suum opus π Ua vocavit cum autem ille, tenuis S salax deus, non Lampsaci solum, quae patria ipsius suisse serebatutis num haberet, sed in a Lis etiam Oppidis Graeciae, ut in eo, quod Orneae dictuma propinquo fluuio fuit, non ignobili olim urbe, ea de causa Eupli tonius hic, quem dixi, ornea tem deum ipsum an tuo poemate appellauit.
DPMarum de variis generibus Ilercoris id ius, quod laetas fatis segetes. CAP. XX.
V o D optἰmum stercus esset, saepe a studiosis agri eolendi quaerebatur. unde qui de ratione hae scripsere, multa de hoc praeceperunt. M. Varro tradit etiam quod primium & anteponendum ceteris Cassius, diligens scriptor rerum rustica rum, putarit,& quod s.cundum ac tertium . cuius iudicium magna ex partem Ahi conuenire videtur sententiae nostrorum colonorum e nisi quod cui nuno i co ponat & hoc ipso ordine caprinum ouillum, asininum, exitii mant apud nos, huius rei periti homines, disci Imina etiam horum esse aliqua, ac praestare caprino ouillum, cuius etiam ratio aperta est, quia ea prae frondes ac virgulta carpunt, quae sunt aridiora: oues vero hei bis pἰ sutoribus pascuntur . nam asinῖnum ei Iam laudatur: causam autem hanc afferunt bonitatis Mysius, quod a tellus mandit cibum subtiliter: egregieque conficit, quod ore sumit. Theophrastus, qui S ipse in h. libro de historia eorum, quae oriuntur e terra, de hac re t dulo non nulla narrauit, caprinum sine causa videtur anteponere ovillo, sed magis tamen ut victetur, peccat, quod secundum gradum bonitatis assignat suillo, quod tamen vilissimum hisbetur,& maῖorem vim nocendi, quam iuuandi pollidere existimatur: quare non possum hoc non magnopere mirari. de humano vero stercore sentit Theophrastus cum Callio. αputat omnium optimum esse . postremum autem dc Ipse locum dat asinino. nam, quod anate ponit ipsi bovinum, quod & ipsum a nostris non magni aestimatur, non videtur posse Rationem quandam inserendi, tactam a Varrone , d Dilem eo
se , O minime Iructuosam . CAP. XXI.
taurem cum in propinquis arboribus ramulus ex una in alteram alborim traduci ur: nec tamen stirculus ille, ut vulgo fit, abscinditur: in denuo dem pius. in alteram inseritur. sed haerens adhuc suae stirpi & tamquam matri, ramulus, ea ratione, qua ipse accurate praecipit, cum altero pari ramulo copulatur ac connectitur: deinde rosteio anno , cum iam comprehendit, unde propagatur, praeciditur, atque omnino fit pars
arboris eius, in quam traductus est. vitium autem huius insitionis, & unde nascatur, ut uu-ctuosam
456쪽
ctuosam ipsim non putem, est, quia ramulus ille, qui dem tur a sua st rpe. non ut in arbore sta
bat, in alteram defigitur, sed in uersus & cacumine terram, non caelum spectans. quare verisimile est eum. & quidquid inde oritur, sterile & inisecundum futurum: rami enim mali.& fies,
ct aliatum itidem arborum, qui ita seruntur, plerumq; intereunt: si forte compreliendunt, non valde crescunt, unde nos patrio nostro sermone, vocabulo,quod fluxit e Graeca lingua, nanos ficos illas,aut malos vocamus: translato ab animantibus nomine . non paucas enim huiuscemodi in vasis, deliciatum caula habere in urbibus virgines conluerunt. Habent tamen cohoe quoque addam in qui deliciis his capIuntur: ta quasi naturae aduersantur, rationem aliam, qua idem fiat: solent enim in pusillis malis ramulos, qui qui nati fuerint, studiose falce praecid rei atque hoc ita crebro facere, ut tandem defessa arbos, frequentibus illis plagis, amittat vini suam: studiumque crescendi: contentaque sit sua exiguitate. Sed ad superiorem rationem is uertat. Laborare illo nomine stirpes ita satas. indicauit etiam Columella. ubi de semInatiis learum siclendis accurate disputau t. Qui igitur excogitauit hanc speciem, indusit iam potius suam ostentavit,quam aliquid, quo fructus agrorum, auxerit animaduertit,ut saciunt etiam qui in ulmum platanumve multa & vatia genera foecundarum stirpium inserunt: unde apud Plutarchum in symposiacis quidam monilia haec arborum, appellati ac limite quiddam ipsos foeere dicit, ac poetae secerunt, qui sphingasic chimaeras finxerunt. Nec tamen non hoc quoue studium, quod magis potest oculos oblectare,quam implere, in Germaniam tranit, ut mihi narrauit Ioachimus Basse uitius, adolescens nobilis atque elegantis ingeni j. qui cunilari ciuili cognostendo lenunci radiderit: antea tamen plurimum studii potuit in omni ingenua arte perdiscenda: multumque profecit, qua est natura praedi tus, in his etiam humanioribus & omni polito iuuene d Ignis, studiis . Inuenta, piaefurit apud veteres Graecos, forma poculi, quod vocabant C A P. XXII.
O N male collocat operam puto in eluendis e tenebr s quibusdam rebus, quas in more suerint veterum illorum Graecorum aut Romanorum hominum, saltem ut scriptores. qui de ipsis egerunt, melius intelligatitur. quare nunc aper te statu in uestigatam inisi sal ot a me, quae fuerit torma poculi, quod Graeci antiqui ius vocabant aμοια η, Μ:ν,cuius poculi meminit pluribus in locis Homerus: prae se thn cum videam grammaticos plerosque, qui eam tradere voluerunt, errasse: nec ullam In par tem quod conati sunt, praestiuise: putarum enim ita illi vocatum, quia ac rotundum latet: ipse vero arbitror appellatum,quia geminum ac duplo esset, eadem ratione, quam , dictum est,qnia duo quasi theatra e regione posita sunt, de alterum in alterum conuersum,
de alia multa huῖuscemodi: nam quin altera pars huius iuncti nomἰnis poculum valeat, dubium non est . unde hodie quoque Romae vasa quaedam, vino serendo Acta, vuleo vocant eupelle, sed ut ad integrum nomen redeam, ducor ad illo modo de amphicypello exilita mandum, primum testi inonio Aristotelis, deinde, s quid dubii testabat, te ipsa. quam totim inligenter spectaul. ille igitur in i x. libro de historia animantium, quo loco de apibus copiose subtiliterque distetit: fauisque ipsarum, ostendens Quomodo construantur, de cellis si uotum Ipsorum sita enim M. Varro appellat, quas Aristoteles Θ.tim αὶ loquens commemorat collas, cieas in quibus mel apes condunt: & itidem eas, in quibus nouelus apes fingunt, habere duo quasi contraria ora &esse demum cuius fabricae statim rationem reddens, inquit. Circa unum enim solum& quas iandamentum c Axis ipse vocat; sunt duae cellae, quarum
altria totis; astutu vero extra vergit, qualis est forma idest poculorum horum, is quae diximus, sed rectum esse puto verba ipsius Graeca cuncta huc trans serre. -
- 1,t . . A, t. Q. Vt igἰtur magis rem illustraret, imagine usus suit Aristoteles rei, quae Ipsius aetate nota erat,& omnibus horis diei manibus tenebariir: & sane tune nullum si mile excog tari potuit, quod magis rem ante oculos constitueret. sed quia res ea, non natura. sed arte constabat, & in moribus hominum: institutisque manebat, qui mores facile muta nisi uti amissa sorma eorum poculorum,lucem nullam asserebat, sed tota illa imago irrita restabat. M unde etiam Elastath us interpres Homeri, in illum locum eius Pociae, qui sane locum superiorem Aristotelis viderat, Ipse etiam de hoc queritur: affirmatque, quia cum ei iam ille vixit, gnorabatur serma eam imaginem lucem nullam asse ire: pollutique contra fauis apum notatis: cellitque illis diligenter animaduersis. quae variatae non sunt.
Jndagari polle quod tamen ipse non praestitit a quae fuerit olim species ipsi
autem eum turicilem, ac partem illam doctissimi Latini scriptoris diligenter legerem, prompto ex alueo fauo, totam tem perspexi: atque egregie respondere ei, quod refert Aristoteles, cogno. U. α nam etiam Ioanni Catilio. de Io mo Mileuitio, Germanis, qui mecum accurato
457쪽
I in biὼ olis, illud Varronis ae te riisticae, monimiii. Non pyel la tur sapere ampsu,
iatam miscitia dc quia uum aspe erit, subito plata come ni ab tui. Planu autem est,eellas eas constite sex anguli toti iem quot si bet aeis pedes. Si quis vitur longum vas aliquod eoiiseeer l, quod se lateia lis, ita iniusque in mediasti parte diuisum sit, atque Ii, habeat lyilicii illa inaei una, costam auem Vtriq; pocula, is a, eon DPer t. i)oteratiditur utraque parte huius duplicis poculi bybi, sed non it nul pocula illa vini plena elle. quod enim vacuum erat, si alie i colloeare aliquis volarisa, sura fatidi pessis ue praelibat. e rex. OM, rei missicae pro O mmiua, translata fosse et
Ialiter ad alias res oum emtas. CAP. XXIII. T D mosthenes, transsetens e sua sede verbum, vocavit ubertatem & eo piam nefariorum hominum, qui utilitate n Sc dignitatem patr ae proderent Eostibus, empti pec. nia, itia Plato, ontrarium signi lieare volens, u N. lese statem 5e penuriam do 'orum de sapientium virorum inquit. haec enim apud
eum in Menone, Socratis verba sunt, qui tamen, ne durior tot et translatio vel ἰ-- in, ex ipsa fecit imaginem. esto A c so in τὸ ἐν 'i, mi in in xure rit tae σιοι in γέμ. . . .. a scri te me ura tio inu . si φ . non est autem dubium qu n ,. verbum ugricolarum sit, atque illic signi ficet squaliorem dc iterilitatem annonae, quae inde nascitur Eodem autem pacto idem politissimus scriptor, translato verba usus, dixit. σὲ - - νω - αι πχπ'imer neque enim proprie paupertas de sapientia dicitur. stantile quoque huἰe est illud Euripidis, qui cum mendicitatem dc ibrdes significare vellet: de an iam tum denique tenuem de angustum, vocavit ipsum - : est aute in locus in Electra, ubi tradientillam esse eertam notam in hominibus, quae declaret magnitudinem animi. sed ingenii mor talium eontinete in se magnos errores A plurimam harum rerum confusionem, cum inurniantur quidam, generosis parentibus orti, qui nihili sunt: eodemque pacto diuites pusillum & bu in lem animum habentes et contraque tenues homines, amplo dc proprio diuitum animo prae diti : inquit igitur, partem exprimens huius sententiae. - Λιμό τε --: m. Moxo Intellexitque, iu D dicens, με m, id, quod Ostendi. Animaduertendum autem. ἰm ta- tum Demo thenem, M. Ciceronem, dixilli: aliquando dc ipsum ubertatem talium rerum ut Plitanius quaque in epistola quadam pPςllauit eodem niti O, pro aetatum poecatum. οἰ - autem unde nomen illud Graecum conformatum est, non lignificati impliciter gignete. led prae terea coniam eius rei dc ubertatem ostendit: ut Perspicitur etiam ex hac voce quae frequens in is ore olim erat Graeco iam agricolatum . : --.
Di putarum diligenter de loco ινιο iam Ciceronis, pii videtis errori H CAP. XXIIII. E κ ὴ λ haee M. Tullii sunt e ij. libro de diuinatione, Hoc sent It Homeras, quum
queremem lovem inducit, quod Sarpedonem filium a morte, contra fatum, eripere non posset. Si quis tamen locum illum homericum diligenter attendet, facile v Id biim: hi me facere poetam id, quod narrat Latinus hic criptor: neque enim inducit Homerus Io eni eum dolore dicentem, te non polle interitu liberare filium, cum cuperet, sed dubitat rem an Loe ipsum facere oporteat contra intum, aeternamque illam seriem causarum, in ancish; clque demum animum ipsius esse. Locus sane est illustris. cum tamen omnis quaestio de sententia ipsius sit, non est alienum ipsum huc transierre. Haec igit ut verba Iouis sunt.
Quid dicimus igitur e memoriam Ciceronem decepῖδεὶ se certe necesse est : neque enῖm vindeo quomodo aliter hoc contingere Potueriς. Ut autem aliquid addamus, quod ad docendum vale, i. Putatiint olim eruditi de acuti viri documentum hoc dare poetam voluisse, aperire tu. quantus esset amor parentum erga liberos, de quam saepe homines impellat ad ea, quae recta honestaque non sunt. cum luppiter ipse omnia permiscere vellet, ut a morte filium eriperet, sed luno deterruit ipsum ab eo consilio: nec rassa est virum tantopete Peccare propter m
458쪽
Ο e v M in primo libro de Oratore, sine ulla dubῖtatione deprauatum , ope scriptorum librorum, videor mihi correxisse. an verum hoc sit, docti viti iudicabunt: cum enim in omnibus excusis legitur. Iccit eo qui, quibus verbἰs hercisceri oportiarat, nesciat, idem herciscundae familiae causiam agere non possit. mendum tagii ut manet in verbo hercilaeti. quod indefinitum tempus, si l cum illie haberet: notioque eius sentetitiae Ciceronis quadraret, hercisci esse debuit. hoe autem planum est . sed totum id verbum inde remouendum est, pro eoque erctum cieti illle poni debet, ut sere legitur in libris. quos significavi: una enim ta tum littera. leuiter immutata, in ipsis, crinium cieti scriptum est. quod si ex e sic ase, totus locus restitutus est. Quid autem sterctum eieri. quae verba deis quod factum, erant propria veterum illorum iurisconsultorum, docet Sex. Pompeius aliquo in modo hoe pacto. Erctum citumque fit inter consortes, ut in librἰs legum R. leg tur. Et diuinis abercendo dictum, vide erciscundae&ercisci. Citum aut cst vocatam aciendo. Sed de pud Ciceronem in abis locis & in digestorum libro x. mentio est iamiliae erciscundae. nam sue aspitatione habet hoc verbum optimum quoque nostium Pan lectarumexemplar, ut scriptum ipsum est apud Festum. Cum haec mulio antea adnotassem, vidi, appropinquante iam editione horum librorum, in volumine Ciceronis, quod oculum est Lutetiae studio Dionyis si tam bini, legi ercisci cieri: quod sane minus corruptum est,quam superior lectio: & si nutulo modo integrum. Sed ille etiam, vir doctus, odoratus est veram lectionem: nec tamen potuit ad cubile ipsius peruenire, qui in scholio inquit, cum valde contaminatam lectionem certi libri repudiaret, se plane nescite quid sibi illa velit, nisi dicat illud esse arctum citumque, quod est apud Festum .
Virgillan licum, expctum e Theocris, sideribalem aliis orditum. C A P. II.
Os est dubium, quin Virgilius in pastorali carmine, Cum cecἰ It . Utv ia , ut petu, exprimere locum Thocriti volnerit, qui ct ipse, in eodem argumento tractando, prius dixerat. -- . visum tamen mihi est ad monere. hanc elegantem concinnamq; iententiam suxille e sente omnis silauitatis & Gruditionis. Homero. qui pluribus locis lusit in iisdem paene nominibus: de isdem prorsus venustate, formaque dicendi: eleganter autem in primis de valde huic loco appos te, cum finxit Iouem aspexille in Ida monte Iunonem, comptam & omnibus lenociniis exo natam , quo loco inquit.
Item, ubi ficit Thetin ante pedes filii posui se arma: quae, rogatus ab ea, ipsi fabricatus si
rat Vulcanus: inquitemio, cum prius narrasset aspecta eorum amorum cohorruille Myrmi, donas. nc deinde multo post, ubi commemorat Hectorem, caede Polydori irritarum, stelli se contra Achillem, inter se rem eius ut fratrem γlcisceretur: inquit enim, os με, ἀta D. Huillis igitur de illustribus
exciperi declarat est summum eum auctorem si iste huius quoque testiuitatis.
rme utras kou lai. de Oratare: expli que honis, y m inisconsulum C A P. I.
459쪽
V olet me olim baee mcula in M. Varrone emendando, quare nune oportere duxi eam delere, ne amplius pulcherrimum eius corpus inquinet. Ubi igitur in primo libro de re tu istica in excusis legitur. Netque radices longius procedunt, nisi quo tempore venit sol, legi debe , ratione hoc docente. tepore, dempta esuperiore deprauato nomin tertia littera. Locus rheophrasti, unde omnis hine lantentia sumpta est, hoc velum esse Ostendit: negat enim radices arboruin altius petietrare quam quo solis impetus, radiique perueniant. haec v O illa sunt. in primo libro ..γμα,
. . . e ἰοι - . sed etiam Plinius, qui in xvi. libro, inquit. Maidam non aluus destin-drae radices, quam lolis calor tepe at. -- otidia .
R v o ι T E M. Cicero usus est verbo Graeco προπικωπι , in epistola quadam ad Minctum fratrem. nam eundem etiam, quod dissimile non est, ελω, - , t ei familiatis cura. ad epistolae ordinem, alio loco transtulisse, planum & aperium est. haec igitur ipsius verba sunt ..Hic π .a -- -ν quiddam s. si de iis, quae in Sestium apparabantur ciamina. significat autem se, nactum oce sonem quan iam, in defensione Bestiae de ambitu, non nulla edidisse, quae valde pertinebant,d Seliij eausam ad uuandam & quasi viam muniebant futurae illi desentioni. eodem vetis vasus eli Proetus Lycius in commentariis in Euclidem , in contilio geometrarum apetiendor nee geometrarum s lum. sed etiam reliquiarum doctorum hominum, qui tradunt artem aliquanti quod igitur iacere ipsos oportere Proclus docet, is secisse iedulo testat ut M. Cicero. verba Procli sunt. ἰm Mia, A - νιη κην, κροι νηι---ideli expectat ut metito abeo. qui scientiam aliqiram attemque tradit: propriumque hoc ipsius est, vi mature. antequam ea
peruentum sit, aperiar, quomodo nodi quaestionesque, quae oria postea illie possint, di
CAP. V. r n N, siue in iure. . t o A 'a GraecIs historIae seripioissius appellabantur . eum omnes copiae cum hostibus depugnabant: & non tantum exercitus G aliqua pars in aciem descendebat. ut si sorte ipsa male pugnasser, reliquae coinpiae saluae incolumesque solent. Polybius certe ita locutus est pluribus locis. ut in v. libro, cum inquit. --ἐ is, neu μμ οδ ἀπιγουν - , stans it ηι ιμιιν et 'πεὶ A ἀγμασι, ik, - ἰννιιιι ι ἐν μιλία ia n. δε ει πι,-nu. σιλεν - - . di in eo- dem libro multo post. μή - --- τη προάπαν τG αδ - ἡμιμαλ ιδε - - τ ῶ, -κα R. m Quare puto locum hune apud eum auctorem mendosum esse. & ut legit ut in his exemplis. quae potui, ita etiam illis legi debere. idest pro . 4να is δαν, quod plana corruptum, alienumque inde est, i πο - . - . Δώ θ iit n. ἰ ' ανιμαδ .is . . .. e Irim I νώγκα, ,M , si M. M - ait εα eo se . est autem in iij. libro: loquiturque illieauctor de Fabio Maxi inor qui, summo consilio usus, decreuerat non depugnare cum Annib set inteli gebat enim si id fecisse inseriorem te valde in eo certamine tutatum ac prouus i eomia um aliquod magnum accepturum
l: R A T v n molem Aeneas, magalia quondam et Milatur portas, tu itumque de strata viarum. Et quae sequuntui. . vile vir sil locviniciam Aeneas, tempestate iactatus, Carthaginem venit, aucta Nn a assirmara
460쪽
assit mam expressum esse ex Homero et ille enim quoque nauseagum Vlyssem, cum, amissis socciis a Nausicaa, regis Alcinoi lilia, in urbem Phaeacum ductus et , fecit mirati & portas Phae cum de naues de maenia urbis & sora. qui ι omnibus rebus intelligitur amplitudo & dignitas aliculus ciuitatis, ta pubi corum in ea locorum . ambo autem principium ducunt a motu, qui subito inuasit an mos duorum illoriam sapiam uat vitorum. versu Homeri sunt hi.
Sed alium etiam, assimilem his , locum ostendere libet, magnI de Ipsus au ris, non poetae. qui de ipse eximie decurauit eundem affectum, excitatum repente in suo pectore, quum i pectauit rem nouam di supra omnem ipsius expectationem: Caesar enim in v. libro de bello. Gallico, ita loquitur. Institutas turres, testiadines, munitionesque hostium admiratur. Uali t vero hoc mulium ad significandam iptius vir matrem t sortissimique exercitus constantiam aerobur, qui superate potuerit tot tantasque dissiculiato. Non est autem haec, si diligenter attendimus, admἰratio illa, quam vehementer accusabat Democritus: ac vitam beatam impedito aut partam iam labes ictare opinabatur, cum in primis laudaret animumque vacuum ab ipsa de qui despiceret euncta. quae ceteri sine causa suspiciunt: non putabat enim illo oportere. qui securo animo ei se vellet, admirari aurum, gemmas, vestes pretiosas, picturas. aestatuas , magno artificio consectas, populares honores dc cetera huiuscemod4 quotum deside-tio inagno, qui ineptur, numquam uum illam suam explete possunt. qitate in omni vita sol l citi sunt. eoatra autem quae Praeter opinionem mastram suat ac videntur superare vites aesertulias eorum, qui iecerunt, possumus sine culpa admirati. intellexilia vero Democritum ea, quae ostendimus, docuit Horatius, qui initio epistolae ad Numicium sententiam illam sibi proposuit; accurateque explicauit, quamuis nomen summi physici reticuerit .LNee tamen ut opinor in illas tantum res non debere nos admirari, Demociatus putauit, verum etiam multas, quae natura fiunt, quarum causas qui ignoraret, necessario perturbaretura metuque saepe magno ae superstitione vexaretur. Vium vero fuisse Democritum Graeco illo nomine, quod supra posui, docuit Strabo, qui in l. libro . cum de admirandis qui biis dam rebus. quae et remotibus tempestalibusque aliis sis Emissa e forent: sue etiam voluntate hominumis credibili ac pisene absurda, loqueretur, ut de gentibus non nullis . quae sedes mutassent, aeri relictis suis veWtibus domiciliis, in longinqui loca se contulissent, i aquit. A ua
ω viz. M i λιι m --- αα --τω. Plutarchus vero in libello n. tradit hoe Pythagoram edidisse, qui cum ex eo quaesitam suis. set, quid ei s uperesset ςxdditurno illo studio iapientiae. responderit, ni bitadmirari: Neque tamen existimandum est alterutrum horam erraster Strabo enim quoque affirmat non Dem critum solum, sed etiam ceteros philosophos, idemstobasse, qui cuncti e pectoribus suis summa cura eiecerint admirationem nim am quarundam rerum . hos autem ipsos: physicos in..qMM S tot animo occupatos in causis erum inuestigandis putare debemus in vicisse Ho- . inium in put da illa, cum stripsit κτικας -- - γ Hunciolem&stellas&decedentia cetiis is Temps amomentis, sunt qui sermidine nulla in imbus ψGent. quid centes munera terrae eis extremos Arabas ditantis de Indose
I. 1 Av ix Euripides Orestem in sabula, cui ut omen dedIt, cum huius ial pilus miseri iuuenis faciem intelligeret, ipse enim Orestes illicdas e ipso ita cum patruo loquitur, cuius Opem eo tempore implorabat .
Declaratio Graeca ita locum accipit, putatque Orestem hoe dicere,quia non m nu gestet ramos lupplicum, quibus mobst iis m γ erat misericordiam excitate. eodem pacto etiam Hesychius suo in lex ico id Interpretatur,liis verbis utens. α, D Drior' d. quid tamen ego sentiam de hoc loco libet aperirer existimo colin 'erbum esse hic translatum : Natum; macra ac sin sum Oro enim ip antibus respondet labis arborum,ut conita ossa, ramis
uilinarum hui---di Met Minc inora dubium novet consectus enim curia