장음표시 사용
471쪽
is quod eum videret Germanos tam sacile impelli, ut in Galliam venirent, suis quoque rebus eos timere voluit, eum intelligerent &posse & audere populi R. exercitum Rhenum transite. Vere igitur affirmauit ille hane caulam sibi optimam huius rei fuisset quid enim magis psum honestiusq; ad rem magnam & periculi plenam impellere potuit . quam dignitas populi R. studiumq; stangendi animos bellicosissimae nationis evolust igitur ipsis par pro pari recrudele, ostendermite quod periculum aliis crearent, sibi etiam ipsis impendete . atque ita re tu de te, si posset, ferociam illorum. Agesilaus quoque Spartiates, non multo post quam regnum
adeptus est, cum Persarum rex diceretur classem ornare dc exercitum cogere contra Graeciam,
cupidus eius belli depellendi a finibus patriae, pollicitus est, si sibi modicas eo pias dedisssent
sui ciues se liberaturum Iplbs omni hoc timore ac maloi in Asiam enim transitutum: betaim que illic ipsi fastutum, quam ipsius vocem libenter Spartiatae audiuetunt, ut narrat In ipsius laudatione Xenophoni mirificeque laetati sunt venisse in mentem tegi suo. quemadmodum Perses olim in Graeciam transisset, ita etiam ipsum in Asiam exercitum comportare: multum enim valebat hoc ad Spartae gloriam augendam magnῖtudinemque animi illius rei p. signifi-
is μοῦνα. ἰ π ac tar τἰ- έλκει ἐπ' αἰ n. . Cum igitur hἰ loci valde similes sint: consiliaque haec duorum magnorum virorum paria suetin i, id est praeclara ambo & honesta, eundemquς prorsus finem habentia, placuit mihi hoe adnotare, & locos i. plbs inter se conferre. Sed etiam haec animaduersio valet aliquid ad sermonis utriusque proprietatem elegantiamq; declarandam: quomodo enim Latini dicant id, quod Graecis est inde perspῖcitur. Nam illud de Spartiatibus prolatum, significat, eundem mmi habitum, quem celebrauit Virgilius in pectore Methis Troiani. eum audiuit quod non expectabat: neque ab illis postulare ausus esset, sorte illud consilium Nisi & Euryalii ipse enim
Moque mirifice laetatus est, nec se maius aliquod bonum a quopiam eo tempore accipere pos se existimauit. Idem etiam dulcissimus scriptot insta in eodem libello iterum ae tetitum idem in verbum eodem pacto cepit: Inquit enim. Abn
Runcaresegetes quid valeate deque omni ratione semen iam satum natum uti colosi 4
V s e Asta segetes quid sit, docuIt ut opinor M. Varro . verum quIa verbum
hoe obsoletum est, non alienum puto me de ipso aliquantulum: totaque ratione
ea colendi segetes disputare. si sorte id ficere est, quod ego puto, adhucque in
usu est nostrorum agricolarum, quamuis nomen apud nos immutatum sit . ex Plinis praeterea id elicii ut, qui tria haec opera diligentium agricolatum appellat. occare, sarire. runcare. & quo tempore, quibusque in frugibus sngula recte fiant,dm rat . primum, de quo etiam antea disserui, nomen vetus retinuit in pluribus terris. se eundum, quod Ze ipsum non potest sine magno damno relinqui, parum immutato nom ne apud nos vocavit: quod tamen videtur porius a sarculo conformatum, quam a supellare illo verbo piosectum. teri Ium hoe itidem vocabulum antiquum penitus amisit . di si ipsum quoq; nati iste ii, id custodiuit, quemadmodum ego accepi, ut in Flaminia & Etruriae parte illa, quae ad -- eidentem solem ex posita est. vi igitur primum munus omittamus, quod potius ad semen sparsum in terram tegendum per sinet, quam ad segetem iam natam adiuuandam, quid sit sarire. quod nos quasi sarculare dicimus, ne nem fatula: cum enim, adpetente vere, humiles adhue segetes purgantur, id est a uena sterilis, ceteraeque inutiles herbae inde sarculo eliduntur, tune segri initur. cum vero grandiores iam segetes esse coeperint, articulumque, quem nos nodum vocamus, habuerint. nec possunt ea de causa amplius sariri, tunc runcantur. Id est manibus agria colarum i nde inutiles herbae euelluntur. & sane ita rem hanc ipsi vocant: dicunt enim se maniabus s*etes purgare. In fasus antiqui qui e lapide vetusto descripti sunt, legitur mense Maio. is Seletes tuncantur. varronis autem e primo libro de re rustica verba sint segetes tuncati, her-- bam ex segetibus expurgari. Plinii locus, in quo plenius de hoc disserit quia longior est, inue
tu q: facilis, a me huc non transferetur. Quod vero Latinis eit runcare, Graeci videntur .soam, --. dixi ile. ita certe Theodorus vertit locum e 8. libro Theophrasu, de iis quae oriuntur e teria, in quo auctor usus suerat hoc suo verbo: duserit autem illic de cultu vitium, quas, eum incipiunt nigrescere botryones, tradit quosdam assit mare non eme tangendas. quod operam nultim agricolae requirunt,nisi tum,cum totae nigrae redditae fuerinu& s non desunt, qui ne tum quidem vel ni eas ullo pacto colendas: tantumg, posse eo tempore evelli herbam verba haec vitiis malunt Glieci scriptoris. πλὴν bu ἰηιτῶ - τώ-TModorus inquit,cum hoc optimeret,
472쪽
Nisi quod tunc andum st. Quod autem hic Theophrastus inquit, νην τι α νώ g --, In is dicat Plinius solitos etiam Graecos vocare eius enim haec verba sitnt. Postea pauisis cis uncant, quod vocant.
cum o Aristores ct M. Vantam renuentam accusando physico, ιν is se latci is mandarat, iusseruire eos in nomine ipse . C A P. IX. MV A R R o in sit. libro de re russica videtur dissentire ab eo, quod tradptum est ab Α-
e ristotele de natura caprarum memoriae proditum suisse a vetere pysico: non enim eundem ambo auctorem eius incredibilis rei nominant, sed diuersos. Latini leti - ., ptoris haee verba sunt. De quibus admirandum illud, quod etiam Arihelaus scribit. non . . vi reliqua animalia naribu , auribus spir tum ducet e solere, pastores curiosiores aliquot dia eunt . Graeci vero, qui hoc tribuit Alcmaeoni, ipsumque valde errare assiimu , haec . . A M ec a . ita Μ, mc vi, e me. Plinius, qui idem commemorati teste citato hii us nouaeresi sequitur M. Varronem: Ita enim loquitur. Autibus easis spirare, non naribus: nec umquam libri carere, Archelaus auctor est.
Defensa vetus lictisJoci, cum Romacia magno prolati, in epistola ad istaeum . C A P. X. lo ει puto spernendam esse ullo pactis libri mei nobilἰs lectἰonem In hoe loeo epustolatum ad Atticum. Tacita esse poterit indignitas nostra: pati potuerunt oeuli ive cum Gabinio sententiam dicere . quam lectionem ego quondam probaui, & peruulgatae anteposui: illa enim pro indignitas habet in id dignitas, ve vocaverit hic Cicero indignitatem, quam Graeci appellant Atἰ- stoteles autem , im, dixit. & non id, quod plerumque apud ipsum valet hoc nomen t sententia enim mihi mitifice conuenite videtur: sine dubio enim Cicero hune ipsum motum an mi intelligit, qui aegre fert: nec tolerare ullo pacto potest indignorum honores . praetereaeompolitio verborum illa durior mihi videtur, & fortasse sermo non satis purus ae Latinus. Vsus autem eii vetbo hinc contarmato Virgilius, cum inquit, animum tribuens, sensumque rei sensu carenti. - Pontem Indignatus Araxes. Quod secit etiam magnus scriptor Pluistarchus: ipse enim quoque suo verbo, quod Latino huic respondet usus est de nouo vino, leoque loquens: dixit enim ipsa indignam: cum seruet scilicet vinum & quas pati non potest. se claudi dc vale aliquo contineri: eodemque pacto recens oleum non ita quietum sedatumque est , ardens in lucernis, ut postea, cum tamquam maturitatem sensite quo tempore non
cini illat, ut virgiliano verbo utar, & quo grauis ille poeta vius est hoc ipsum significare. is lans. Vetba Plutarchi sunt in lyinposiacis suis quaestionibus. ει νιν --,a μbi,
Delera tandem macula. quae locum in e Iiola ad Atticum Ioedebat, miris prius id facere seu ira conat:s. C A P. XI.
X rLORA TvM est, quod ego primus admonui . libros ealamo exaratos. In loco illo epistolatum ad Atticum, qui ita vulgo legitur. Ita belle nobis stauit ab Epito lenissimus auster mitis. pro auster habere anches a peruulgatae vero illius lectionis vitium multis mod s inteligi vir. cum gitur tunc ego tenebras iudο penitus pellere non possem, satis habui veterem lectionem indicas Ie. sed nulli praeterea alij licuit eorumqui vigiliis suis expolire epistolas illas aggressi sun K locum eum perpurgatri de reliquum diligentiae meae impleret solus amem hoc nuper praest tῖς Latinus Lilianius, magni ingenij vir & Graecarum Latinarumq; litterarum bene peritus: ipse namque arbitra ut peccatum illic esse in prima littera eius nominis: legiq; debere, coniuncta illa voce cum s quente,atq; ita e duobus nominibus Uno facto, certum portum esse Epiri,unde ventus, qui illinc flaret, ita appullari potuit: non enim est dWbium, quin multi venit a locis, unde spirant vocati sint. portus huius, qui vocabatur ογχησμ meminit Ptolemaeus &Straho, apud que tamen in excusis perperam συλ -ςst, veni R 1gitur, qui inde sare.
473쪽
etat Cieeroni, Brundisium nauigantia secundus. Quod vero excogitauit Adrianus Turne bus . Anchisites, maLis remotam perspicitur a vestigiis veteras lectionis, & ut arbitror, nisum&explodendum et t. Utinam autem hic vir, sane doctiis ac multae lectionis, non tam cupidus undique fuisset omnia emendandi: melius nobis: melius existimationi suae consuluis set. Superiorem autem animaduersionem docti & acuti viri, cum mihi sgnificasset voluntat. illius Hiet nymus Maeus, homo mecum multis ossiciis coniunctus, non alienum duxi, me bierim adponex: neque enim hoc ipsi molestum suturum puto: dc non dubito quin gratum s xurum sit stu ofis harum grauissimarum epistolarum. Declaratum p. la valeat, in III. Ebro xum inrpluraque exempla ipsius posita. CAP. XII. - et E I p o r . vel di ' modus loquendἰ creber est apud Hilot eos in peris
spieit ut vocasse veteres illos, cum pugnabatur cum hostibus, & manibus res gerebatur: totum enim eo tempore positum est in serro ac viribus: de illud potissimum, quasi ius quoddam, attenditur quod concedit tempus illud. Ita autem loeutus est Herodo-etu, In vi q. libro, ubi narrat paucos Gr)ecos in pugna nauali, qua pugnatum est cum Xerxe, incit tuos, quia nate sciebant, dc Salamis propinqua erat: solosque illos desideratos, quos visis Mittis, fertumque absumptisset . Verba eius sunt. τα,1 α -.eis is, ti Praeterea Polybius in primo libro histollarum, ubi exponit cladem aeceptam in Aphtica a Poenis . duce ipsorum Xanthippo: narrat enim cornu illius, quod adauersus elephantos positum suerat, primos, qui in bestias inciderum, impetu de robore ipsa. rum loco pullos de oppressos,jllic mort sacematim videri potuisse, de addidit e M. u. . quod valet illie, in medio ardore pugnae, manibus hostium eos eaesos sutile. Sed etiam multo insta in eodem libro, cum loqueretur de bello, quod g. stum est In Sicilia iniet eosdem potentiissimos populos: cum enim Vicini forent exercitus. contingebat erebra inter ipsos .. proelia committi, quae tamen leuiora serent ἰ inquit igitur . ra m M: δν ais μίδαι-- νὸμN ruto t. in excerpto quoque quo lam xtai-blI, commemorans atrocem pugnam, qu e commissa erat inter Machanidam tyrannum Lae daemoniorum de Philopaemenen ducem Ach3eorum, qua in pugna intersectus suit a Phil in baemene tyrannus ille, usus est his verbis. - rQασω Ωκαρ iam vis in. τ . . respexit igitur ad hunem
dum loquendi: apteque ac loco ipsum usurp uit, Aristoteles in iij. libro an .M , quo loco subtilἰter de variis generibus regni dispux uit: cum enim primum ipsius genus expliearetrerant autem illi reges quasi quidam perpetui duces militarium copiarum, narrat huiuscem di teges non posse semper indemnat Os cmes necare, ut fiebat etiam priscis temporibus, sed tantum cum ex urbe, castris ve, copiae eductae serent: tunc enim In potestate ipsorum situm erat, si res posceret, hoc libere sacere, hac ipsa ratione, qua diximus. Verba philosophi sunt.., κκΘα re hoc enim tantum discrimen est inter ipsum de Polybium, quod Aristoteles, ut Herodotus, vilius numero inquit Mis. M: ille vea ro plurium, χωραν. Planum autem est locum hunc Aristoteleum vitio vacarer nec maculae ulli aginem esse . quare immerito suspectus fuit Sepuluedae: dumque ipsum corrigere ille voluit, deprauauit, qui putarit scribendum esse . Sed etiam Dionysius Halicarmasseus singulari numero in historia.. Ei δ' ii ψαμ μου, iacinationem Homericam, valde laudaram, propter eximiam suam viro - istem peperisse non paruum incommodum .
C A P. X l II. i V u In rebus, simili aliquo illustrand MadmIrabilis semper suetit Homerus,illa
in primis ipsius collatio celebratur,dc a magnis auctoribus in astra tollitur,cum, In te secto ab Hectore Patroclo, principes Graecarum copIarum se eo repente contulerunt, ne corpus ipsius ad te traherent hostes: ludibrἰoque ipsum assie rent: contraque Troiani, dc ipsi conserti, duce Hectore, plenam integramque victor Iam illam adipisci conati sunt, ac globo facto fortitet restiterunt Graecis: concutium anim eum, clamoremque editum ab utraque parte, illustrare volens poeta, secit eum simi-
474쪽
lem magno suctui quἰ Incurrit in fluuium auctum imbribiis, &ipsum magnam vim aquarum
effundentem In mare: unde vicina littora, percussa stata bus, clamans sonoremque ingentem edunt: omnis Igitur haec collatio multis magnisque virtutibus reserta est . in primis autem te tius ipsius vellus, quo singulari quodam artificior sermonisque mus facilitate, mirisce expli- misi sono lἰtterarum, sonorem eum, quem dixit eo excitari. est autem hic, valde notus. t. . Himi β: Aas lis γομ-ς α ἰς da, .ut autem magis adhuc hanc collationem celebrem, libet hic adponere, quod In antlquo libro. declarationis incoadnotatum inueniet legitur enim illic imaginem hane caulam suisse, ut Plato combussetit sua Ematae factum namque In ea esse, quod videtur naturae repugnare, ut quod auditur san us euidentiusque sit, quam quod aspicitur. in alio tamen scholio in eundem locum, tradit ut hoc contigisse Soloni, quod mihi sane minus verisimile est: neque enim ita gran dis ille poeta fuit, ut contendere de summo loco potuerit cum Hometo:&praeterea poemata ipsius leuia plerumque: & aliquando etiam mollia lascivaque erant.
os omnino verum est: neque ei Iam verisimile, quod memoriae prodidἰt M. Cicero in libello de senectute, cum vocatus esset In iudicium Sophocles a filiis: veipsum quasi desipientem, remouerent a re familiari, recitas te illum eam fabulam. quam in manibus habebat & proxime scripserat,oedipum Coloneum: quaesisse seque, num illud carmen desipientis videretur et neque enim ille totam fabulam recitauit, neque tempus illud ac locus hoc patiebaIur, sed tantum eryis ipsius rae primum chori tantum, quo mirifice commendatur ciuitas illa, dc omnis aget Atticus fert ut in caelum summis laudibus et nactus enim poeta occasionem aliqu millius rei, eam non dimisit emanishus, sed plurimum studi j posuit, ut patriam, claram multis rebus, magis adbuc illustraret :es eque, quod conatus est, effecit. id autem valuisse etiam aliquid arbitrati debemus, ad eum absoluendum r voluntas enim Din praeclara & facultas magna, quod volebat, praestandi, compensati aliquo praemio debuit. ego tamen, Vt verum fatear, si unus ex illis iudicibus suisse , ipsum condemnassem: neque enim tam lepidum suaveque carmen essici posset ab eo, quἐraitimonium non negligeret: contraque suas omnes cogitationes in eo tuendo augendoque consumeret sed hoc iocandi causa dictum sit. Plutarchus autem commemorat partem tantum
eam, quam dixi illius sabulae Sophoclem iudicibus legisse. ει si sortasse totam illam, ut fidem
iaceret, in manibus tunc habebat . qui praeterea addidit, cum cantilena illa omnis mitifice pi cuisset, poetam e soto tune, tamquam e theatro, victorem, magno cum plausu & clamore cinnanium, qui praesentes aderant, domum perductum fuisse.
Deleta cut opinor9 macida come ra e III. libro τι τι M. CAP. XU.
E s v v M set Ipturae videtur manere an eo imo AristotelIs Iij. IssitI arn ναοῦ quo incipit quaerere, quid intersit inter probum virum dc bonum eluem: cum enim ante quam ad hune nodum dissoluendum aggrediatur, existimet oportem tenere, quae sit virtus ciuis, orditur eam a similia quodque illi rei simili .su v nire demonstrat, idem statim contingere declarat in cive. similem autem esse stendit ciuem nautae, quorum Omnium hominum, diuersa munera obeuntium c quae tamincuncta saluti nauis: rectoque ipsius cursui seruiunt i cum propria quaedam sit ratio, si quia subtilitet exquis teque definire velit, est tamen alia quaedam communis eorundem . idem autem statim docet fieri in cive. an superiore Tituri ententia,cum in ea sis omnibus & ealamo is exaratis, quos vidi, libris, legatur. ἐμπως A ἀ κω κ DG μυη puto legi debete pro
prima earum voce, εμM, paene via media syllaba, mimi - facit autem ut ita existimem se
susipse, supra a me explicatus. sed etiam locus altet, valde huic similis, integet ac sine mae la, in vii. libro de moribus ad Nichomachum: illic enim quoque id, quod habebat in manis
bus explicare volens et crat autem illud, in cominerum non semper eodem modo accipi, eum alter eorum implicitet dicatur ineontinenset alter Vero incontinens irae, honoris, pecuniae, siuis mili usus Aia 4nquit pie . H ἰλημπια rin καe: εκείνη ἔ κωκ λόμη rapia mis, Arbitror igitur planum esse illom o. quem supra indiea- 44 debet sint vero aliquid adpropria ossicia Ostendendaeorum, qui versantur in nauti hoc a
475쪽
. hoe a C Icemne expositum in libello de senectute. Vt siquis gubernatorem In nauigando age. - te nihil dicat, eum alii malos scandant, alij per soros cursent, alii sentinam exhauriam; ille aiis . tem, claviam tenens, itarat in puppi.
A M v s. quῖ deus est habitus se pant etiam voratus, sertur inuenisse eoronam&alia non nulla, unde non parua vitulas capi posset: primusque hoe eapilla ornamento usus fuisse: magni enim ingenij victuit, vel diuini potius, quod i stantur honores, quos olim in Latio. peregrinus licet homo, adeptus esti defluuius n. mque de mons, in quo ille habitauit, ab ipso appellatus suit. non plue. s. ite de Iino hoc a Latinis auctoribus memosae prodita sunt. quid tamen praeterea inuenerim de ipso apud Graecum scriptorem, Athenaeum in xv. libro, commemorare volo ;ae totum denique eum locum hic adponere, quia pars illa eius libri,quae sane magna est,& valia de ut iis, in excusis adhuc desideratur. gratum autem in primis me facturum arbitror illis, quInomismata antiqua diligenter tractant .ac quid in illis incisum sit, subtiliter inuestigant. adno
Dium autem illic est in alii hipsum nummum aheneum primum incidiiIta nee non quemadmo dum liu us instituti de superioris .ipium inuentorem flatile, ita ratum ac nauigiorum. unde mo orem ieeuiuin illic exponitur, ut in altera parte nomismatum ipsius incideretur corona siue ratis, siue nauis. Sed haec omnia sic plura etiam ex verbis ipsius m telligi poterant . quae sunt hare. Em, Viaraicta N: hcs ἰσι si Ax .eμα ri μῶ ac ιῶν-ακα κυγχιον ariam . . G ί δή. πάρ-is Θ.α, is κω προ ta , ηtrum dei vit ore; Latia A m-ὲ . it. ρ εἰ
intereaRaando, ut ι υ apud Graecos, Radium ae beneMloriamIdibare. CAP. XVII. T M. Clecto in ep stola quadam ad Atticum, usurpauit trudit: neque enἴm fiagnificare illie voluit eum, qui hoc fecit, impedimenti aliquid aut Iniuriae, adferte volui ite illi, in quem id factum est, sed beneficium dc honorem dare. Ita quoque Homerus, quod huic respondet, tae . ambos igitur locos in medῖum a seram . primum autem Ciceronis, cuius haec verba sunt. in qua, omnibus ἰα- ω ultis, trudit nostet Magnus A. F. notum enim est valde studiosum eo tempore suisse Gn. Pompeium honoris L. Afrani j: nec ulli rei pepercisse. Vt ille obtineret consulatum. Homerus -- ., to cecinit. n. Atia Leo ἔπι 2 . fauebas autem ipsi Iuppiter, praeclarumq; aliquod facinus ab eo essici eupiebat. non igitur reiecit eum, quod saepe valet hoc verbum, sed a tergo stans .impulit illum. Alterum vero illud: eccontrarium denique, Ostendit idem hoc verbum apud Plutaretium in Agide. narrat autem factum id,cum miser ille rex in carcerem ab inimicis eo is lectus suἰt. α Μαι Arno- - όη πω εκ προασα G εἰ νοῦς si Maseras, a tr.μιασεμ .is A uxo ii A. stu ον. Eadem autem est ratio hu us verbi A M. r eum enim saepe v leat, sequi aliquam rem aliquem, desiderio illius incensum, significat tamen apud Xenophontem in Agelilao, depellere a se longe de sugare. haec vero ipsius verba sunt, serentis in caelumis eum regem. - - - οὐ μήν - λω M. poteram sane supersedere exem-lis In contrat Ia notione comprobanda, quia latis ea plana apertaque est, sed tamen hoe At Iotelis e iii. libro de rep. ponere non erit inutile. loquitur autem de ciuitatibus, quae tegun, is tui a multitudine: Mi m διωκ uri ' ι' π- 0. . quis autem nescit ipsas expetere pra ter ceteras, aequalitatem ..Vnde Vere dictum suit illud, eruditeque a Tetensio de tep. Aih - niensium. Hicine libertatem aiunt esse aequam omnibus.
476쪽
ut Mare de iso Tereims ex Ade bis ι ritusque lectis ipsius indicati.
Isto a. Gabrielem Durnum, eruditum atque accuratum virum: &qui plui mum stud ij potuit in eo poeta restituendo. non animaduertisse locum hune Teatentianum ex Adelphis . aliter lepi in Bembino illo exemplari, quod merito ipse celebrat. Est allus quidam parasitaster paruolus: in eo enim pro paruolus, scit -ptum est paululus. quam lectionem nullo modo repudiandam arbitror: existimo enim Latinum comicam in eo Graecum, unde fabulam expressi, secutum sutile. apud quem suetit Ahis. Plaetet quam quod alii etiam Latini scriptores ita locuti sunt, ut T. Liuius, qui, in xxxv. libro inquit. Equi hominesque paululi & graciles. Docet autem Aristoteles, in libro quem habemus, de arte poetarum Homerum etiam hoc aliquando seclise, ad alias res trans tentem hoc nomen ab illis, quibus ostendendis prImum ipsum inuentum fuerat . ut eum seiacit Polyphemum prae te contemnentem Vlystem et corporasque ipsius breuitatem irridentem.
vocare Ipsum nec non cum Upellauit ιM- mensam, cum tamen m eo paruamqu*Intelligeret. Quodvem magis respondet huic loco Terentij, Theocritus etiam . . . .. inquit, cum putilum puerum intelligeretr alius quoque Graecus poeta ἐυγον is, vocavit. ut Hesiodus ; δε- μου eodem consilio dc ornatu. Nos etiam laepe eodem pacta in patrio no .sito sermone verbum transierimus, ut cum significare volumus virginem aliquam gracilem aemῖnutam: dicimus enim Ipsam pocolina. cuius verbi sedes est in alio genere quanti. Sed etiam Caesar cum Inquit in commentario ii. de bello Gallico. Nam Gallis plerumque, prae magni tudine eorporum tuorum breuitas nostra contemptui est, dedit corpori, quod proprium erat temporis. quod tamen arbitror ipsum duxisse ex coniuetudine: tempus enim proprie breue φ longum vocatur: ut Dantes quoque noster, qui pusillam admodum in taetro carcere fenestram, breuem μι- ad ψ, dc ipse quoq; atque eleganter appellauit. Sed, ut ad Tetenilum redeamus, cum insta in eadem sabula inquit. Hic suos fecit paulo sumptu, non ausim assiim re ipsum eodem pacto cepisse idem nomen: vἰdetur enim paulum desiimptu pecuniaque picis
latum quae lancin quanti genere secreto in potius proprie, quam mm Moxia dici. apte ciceronem aegri HSnem ingentem botum iri, qua o
V M dolorem ingentem ser. Sulpχἰj ostendere vellet M. Cicero, quem ille epublicis maximis malis rapiebat: quibus malis sapiens ille vir temedium nullum adhiberi posse arbitrabatur, ac de ipsis accurate flebiliterque in longo set
ne. eum Cicerone questus fuerat, nquit in epistola ad Atticum. Atque haeeita multis eum lacrimis loquebatur, ut ego mirater eas, Iam diuturna miseria, non exaruisse. Non potuit igitur Cicero magis aperire moerorem illius, ac vim ingentem lacrimarum, quas effundebat, quam fecit his verbis vel potius hac ipsa *--σta: quae si diligenter . attendatur . valde subtilis est, sed tamen sortasse magis conuenire videatur poetae & illius si a dij homini, quam alicui, qui rem simpliciter & narret: nec studeat aliquo huiuse modi artifieio Iplam augere. Euripides in fabula, qua induxit septein illas Argivas seminas, matres septem elarissimorum Deum, qui in Thebano bello interfecti sunt, Theseo supplicare. cum illum ipsum gregem calamitosarum mulierum secit lamentati suam deterrimam fortunam: condieionemque vitae amictam, tantum quae sententia communis & usitata est induxit ilialas dicentes: se lacrimis opplere pectus ac vellem madefacere.)Vesta eius tragici sunt hare.
Petspieitu itur acumen Ciceronis in eo lom: de quantum ingenio valuerit In singulis iebus exprimendis . nam locus etiam ille in alia epistola es uidem libri simissitudinem aliquam eum hoe habet, eum inquit de Dionysio illo, Graeco homine, cui valde suscensuit, quia putabat fortunam suam, in quam tamen nulla propria culpa inciderat, ab eo despectam elle. Velim ut tibi amicus sit, hoc cum tibi to, opto vibratus si tetat enim tandiu.
477쪽
Valde dura clari orus compositio verbor- , minata.
N e 1 n ix in Idem vitium M. Cicero, in quod aliquando, in fabula quidam tua,
uo Euripides, qui uno eodemque versu multis usus sit vocibus, in quibus frequentaretur littera σ. quare irritum est id carmen a multis, qui compositionem eam verborum, valde negligentem, molestamque auribus, improbarunt. quomodo autem culpa illa, admissa ab aliquo, vocetur a grammaticis notum est. vetasus Euripidis e Medea, valde celebris ob insigne hoc vitium, est hie .
Veiba autem sunt Medeae, exprobrantis ingrato suo amatori maxima sua in illum & nota eum cto, foetis ipsius, beneficia: Ciceronis verba sunt in libello de senectute, quae videntur eidem eulpae assinia, haec ipsa. Sensim sine sensu aetas senescit. nec tamen non seiebat Cicero h reprehendi solere dc ostendere aures. sed tamen in scribendo vix possunt semper huiustemodi lapsiones vitati, dc graues scriptores disertique per imprudentiam aliquando in huiustemodi Gliquam negligentiam incidi ite notari sunt: neq; enim omnes tanto otio abundant & tam minuti sunt inseribendo, quam Isocrates sertur Hille: de quo Plutarchus sci Ipsit magis eum t formidaturum suisse, ne oratio aliqua sui parte hiaret, quam fecisset Epaminondas. ille Theb nus, magnus imperator, ne phalanx, dum pugnaret cum hostibus, aperiret ut . unde tantii in incommodum, pernitiesque totius exercitus proficisci pollet
Declaratus lacus Em iptor parque esse ae lis Horatis Dumiae drancis batur. CAP. XXI. Ee va A In sabula Euripidis, 'uae vocatur oppressa grauibus malis set quibus maiora nulla addi possunt, cum humi iacens, subleuaret ut ab ancillis , admonitis ut hoc facerent a choro, castigans illas: piumque id ipsarum ossicium repudians, inquit , Ex r Mast mi ει V g κκα .cia, is Quibus in verbἰs obscuritas aliqua subesse videtur: quis enim dubitat, quin grata acceptaque non sin i, quae talia non sunt: illud tamen eius gens ris erat, quod gratum esse solet: qui vero, quae infra adiungit, accurate legerit, non magno negotio intelliget, quae vis sit illorum verborum: ostendit enim Hecuba conuenire fortunae suae statum illum corporis: sordesque. quare quod aliis temporibus acceptum ei fuisset, tune ipsi molestum M odiosum erat, cum de pateretur acerba mala: & antea quoq; perpessa esset: ae via deret se reliquo tempore necessario perpessuram et nec enim spes vlla ipsam tenebat meliorum rerum. Est igitur similis locus hie sententiae illi Horatianae, cum poeta inquit . Inuitum qui seruat, idem facit occidenti valet enim illa quoque, opem ferre alicui, liberareque ipsum periculo Hortis, qui extἰnguI v lit, idem prorsus est atque eripere vitam alicui, qui vivere cupiat: animus enim semper v
luntasque esus, qui accipis bonum, vel malum, spectanda est. Iussit usu locus Euripidis, issere laceratas . . . CAP. XXII. J Oevs quidam eῖusdem fabulae mancus ita mutilatusciue est inexcusis librἰ s. ut in telligi nullo pacto possit: est autem, ubi Cassandra, furore percita, multa ari
latur, quae portenderent grauia mala Graecis et quorum tamen tunc venti rant valde secundi: cum enim ipsa insta Incommoda illa magna exponat, incipua sententia admirabili: se namq; demonstraturam pollicetur, gentem Trinanam,
quae tune amicti de calamitola vulgo istimabatur, beatiorem esse, quam Graeci sint: inquit autem, ut in ilus legit ,
Desideratur enim In medio posterioris huius versus reliquum ipsius: & pKncisum eonsequentis; qui tetmἰnat ut vocibus, quae huic perperam haeserunt, ut ita integet legatur.
Notio verborum, quae restituta sun L, aperta est sat etiar enῖm Cassandia inne plenam dci esse ac commoto animo: sed tamen, quae de Graecis loquet se extra sutorem &minimo
478쪽
lymphatam dicturam:quare ipsi exciti debere. Auxilio autem mihi fuit ad hune locum res It uendum magni ingeni j, raraeque eruditionis vir, Fulvius Vrsinus. qui cum hane fabul1meontulisset cum antiquo N eodem fideli libro, quaecumque illic repperit a peruulgata lectione vatiata. ad me amanter misit, ut est humantissimus & optimorum auctorum omni ratione expo liendorum studiosissimus: quam etiam ipsius laudem naturaeque bonitatem celebrauit vird ctissimus & de omni vetere memoria egregie meritus, Carolus bigonius, cum de ipse in re, quae facet et ad inlii tutum quoddam veterum Romanorum cognoscendum, liberaliter ab eo assiuatus sit det. Tere uiariam sententiam σprias ct integrius pronuntiasse Euripidem. CAP. XXIII.
E R A M Terent i sententiam. apud eum a Charino prolatam, videtur multo pilus Euripides, opifex multarum lententiarum, in Alcesti de edidisse: eum enim Laistinus comieus dixerit. Facile omnes, cum valemus. recta conlilia aegrotis damus. Tu, si hic sis, aliter sentias. Tragicu poeta induxerat Admetum Herculi, con-- solanti ipsum ob tristem interitum uxoris, ita respondentem. - παε, ira κυρορ- , mira igitur breuitate, dc non parua elegantis,uius Euripides, hoc quod tempus illud poscebat, atque utile vitae esse intelligebat, pronuntiauit. Terentius alteram tantum ipsius partem ννωμα ia edidit: quod posterius autem Euripides secerati immutauit,de discedensa communi: quodq; in uniuersum ita se habet, ad certam personam conuertit, ut apparet . qua- . te simplex est apud eum non geminata, sed Aeschylus etiam eandem sententiam c quod ante me quidam animaduerterunt) edidit: nec mirum sane hoc debet videri et cui enim in me tem non veniret. quod ἐκ cei tum est: & cotidie contingere perspicitur e Nos quoq; patrio se mone, idem saepe significare volentes, dicimus, Nemini umquam, alterum hortanti, viso
titer dolorem latat, caput doluisse. recte accusaris a tisi vivi Euripidem, tam Primissis Deoclis fratrem insimulans argu notauinr a nomai .
CAP. XXIIII. o siest sottasse tam frigῖdum es insulsum quam putat Quintillanus. quod Ete eles apud Euripidem Polyniei obiicit, conuenire nomen illud ingenio & moriabus ipsius, aediuino consilio ipsi a patre Impositum fuisse, quod ostendit iurgia te
simultates . nam argumentum ab et mo non est leue aut contemnendum . pra
terquam quod ab ipso in altercatione omitti non debuit: cuncta enim qui contendunt cum aliquo eo pacto, arripere debent. quae valeant aliquid ad causam suam adiuuandam. de aduersarium intimandum. Latini rhetoris verba haec sunt. Nam & illud est apud Euripia. - dem stigidum sane, quod nomen Polynicis ut argumentum stat et morum incessit. Est autem
lacus, quem intelligit hie in Phaenillis.
Sed etiam Aeschylus, non poeta soluin, sed doctissimus visae merito philosophus ex Istimatus. utitur eodem argumento in eadem petibna notanda: v Itioque, cui astinis erat, demonstrando, in fabula cui nomen est ἱ fila ta LM . atq; id non semel. unde etiam perspicitur, ipsum id non isue, nee nugatorium existimasser neque enim tam crebro eodem se contulisset. ptimum Igitur.
- - N D u. postremum M o: καrimn ι - . , Κω-- Ωιur ασῶ rara . Non solum autem, ut ad Eut Ipidem redeam, arguis mentatur ille a ratione nominis, super ore in loco, sed etiam in aliis non nullis, ut in Troadibus Hecuba, Helenae argumentum refellens: dignItatemque omnem Veneri eripere volens, quact. ROJ ira sermone Graeco vocatur, dixit deae nomen initium ducere ab α σεω . . idest stultitia dcertiue magno inimi. Nec non cum in Ba iis, siue Pentheo sin calamo enim exarato libro
hie est index, bulaeὶ inquit Penthri nometa videri factum ad res aduersas, m serasq; ostende das, cum a luctu, quod Graecis est πω, ac, consormatum sit. Eodem etiam pacto apud Sophoclem Aiax in fabula, cui ipse nomen dedit, nomen suum mitifice conuenire dicit suis gravi busculis, quod Risum Oductum sua voce viri, quae gemitum aegritudinemque ostendit.
479쪽
subision coniecturis modum e lege Assent, quod optimam etiam mirrum exemplar ised .
E R a v M est in Digestis, de verborum significatione tIt. vi. I. Alfeni. in lege censoria, in extremo, quod putatur deprauatum atque Id non sine caula. cum autem magni iur consulti corrigeate ipsum eo nati sint, quo ego coniectura ferar, in ea macula d lenda, exponere volo. Quaeritur illic, qui sint seruἰ, quos erus usus sui causa parat It . totus vero locus hic est. Et sibi videri eos demum usus tui causa patrem familias habere, qui ad eius corpu tuendum, atque ipsius cultum praepositi, destinatiq; essent. quo In genere iun*ores, cubicularij, coci, ministratores, atque dij. qui ad eiusmodi usum parati ellent, numeraremur. Andreas Auciatus peruulgatam prius lectionem sequitur, in qua est vectores atque ita interpretatur. Solebant veteres vel lincis deuehi,unde serui visores dicti, qtio ge- ne te lecticatis, agasones, mulionesque sunt, Quos tamen usu suo habeant. Arbitror ego proiiunctores, legi debere, sine prima littera, vn ores. vocabamur autem unctores serui, qui ii balneis dominum ungebant atq; illi muneri destinati erant. consuetudo veterum sngulis dies bus antequam cibum caperent in balneo se lauandi,& postea unguendi, nota esse debet. op su t totius huius rei ordinem M. Cicero in epistola illa ad Atticum, quae postrema est libri xii eum Caesarem accepist et in sui do quodam suo. sunt autem illic verba haec. Post H. viij.- In balneum, tum audivit. De Mamurra non mutauit, unctus cst, accubuit, ζ τοἰ, agebat. - itaqlied edit,& bibit & iucunde. idem etiam significat hoc Terentis e Phormione,quod podia fecit illum impurum hominem, unde fabula vocata est, loqui. - Tenasymbolum venire , unctum atque lautum e balneis. - otio tum ab animo; cum ille M cura, dc sumptu ablumitur. Sed nihil tam accommodatum est ad hanc rem confirmandam, quam hoc Ciceron sex epist is ta ad Fabium Gallum. Ille autem qui sciret se nepotem bellum tib cinem habere: & sat b is num unctorem, discessit a me, Ut mihi videbatur, iratior. cuius Ciceroniani locia eum certa si latio, eumque notio huius nominis mirifice quadret sentent ae ipsiusa significare enim v luit artem humilem N abiectam, m ror ex titille qui ipsam immutare conati unt, & pro uncto. rem, quod inuenitur in omnibus libris S scriptis & excutis, legendum putarint, opinionem suam secuti, ει illam quidem inanem, cantorem, sed magῖs miror valde ingeniosum de eiuditum vitum illi ai senium eme, atque id scriptis suis prodidis te. Sed, ut reuertar ad superi tem locum. appellauit quoque unctorem Plamus: nec non Martialis . rem ipsam plurimis imeἰ, tetigit Celius. Praeterea Romae in antiquo lapide spectatur unctor, dextra manu guttum tenens: ita enim vocabant pusillum vas, olei plenum, quod guttatim fundebat seruus hie indoisum domini. & non longe etiam ab eo forma strigilis incisa est . monimentum autem hoc ego vidi: nee desuerunt etiam qui imprimerent in libello, in quo Roma quadrata, ut primum illa condita fuit, expressa est. Sed gutti euam dc moris huius mensionem fecit Horatius insat a vi. primi libri, ita loquens . - Vilis cum patera guttus, Campana supellex. Quod vero facit ad sententiam Alciati temptandam: docendumque non quadrare huie loco.
quod ipse probauit, vectores a Cicerone vocantur, qui vehuntur m naui, nec tamen aut nauis Desunt, aut mercatores, sed ex uno in alium locum naui vehi & transire volunt,&hoe sane
sensilio in nauem ascenderunt. devthl. Ita etiam qui vehunt. Setui qui lecticam gestabant 1ecticarii nominabantur. cum autem Ilura genera vehiculorum essent: in quibus rheda, se
480쪽
quae niuiis ut equis trali V tur, qui ipsi moderaremur eodem pactqvoeabantula nec tamen fortita tam commode vereque hi pa- inii elle viai domini dici pollunt, quam unctores. qui illi tantum ipsi seruiebant. Post quain autem opinionen hanc meam argumentis, ut arbitror, na n leuibus comprobaui, visum etiam mih ἰ est auctoritatibus doctissimorum hominum Ilisa in c6rroborate: α in re, quae propria est iuris peritorum. illos imitati: testimoniisque psorum uti. Cum Igitur siupicionem hane meam aperutilem magni rudicii vito & exiluuitae dotar Inae, Gindoni Fertremo cardinali, quem vidi initio huius autumni, redeuntem a Balneis Lucentibus, non solum tune verbis: verum postea quoque litteris mihi illam vehementer laudauit. Idem etiam secerunt plurimum in eo. dem studio laudati de valde celebres iuris interpretes, Laelius Taurellius, optimus & sapientissimus senex: de Domῖnicus Bonlius, gener meus, qui & ipse non paruam laudem de gloriam in eadem scientia consecutus est.
Dillviatum diligenter de loco Pilati, que vide ser ex Ari totele parum ideliter expressisse. C A P. II.
V V A si v IT ex me quondam pellittera, amicus summus meus, Christophorus Rufus, vir utriusque linguae petitu si & in Peripateticorum disciplina diligenter vertatus, incidissem ne umquam in historiam eam quam tangit Aristoteles in ix. libro de historia animalium, ubi eo tuo tum naturam tradit: appellatque Mediae I K. quem locum exprimere volens ut perspicitur 9 Plinius in x. libro inquit. Corui in aulpiciis ibit videntur intellectum habere significationum suaru in z nam cum Mediae hospites occisi sunt, omnes e Peloponneso, Attieaque regione evolarunt. se namque vetera ne Plinius in sententia eorum verborum reddenta deceptus sit. Praeterea non satis compertum habere, quae sit certa integraque Graeea lectio. eum pro legatur etiam δή -- M. Totus autem philolophi locus hie est.-A-ὼ ω ο οσα
D.δι . he. Respondi tunc ego ipsi, me arbitratἰ apud Aristotelem valere milites mercede eonductos: dc non hospites, ut interpretatus est Plinius, nam quin Ita illi vocati ea aetate soliti essent, dubium non est . si namq; intersecti tantum sui jent aliqui quos domi Medias accepita fet: Sc qui hospitij iure coniuncti eum eo essent, non potuit tantus Odor ex ipsorum cottam te manate, ut corvi, remoti etiam non magno spatio terrarum, eo se conferrent: praeterquam Ood sepulti fuissent: quis enim pateret ut nospitum suo tum eorpora abiecta manere e ver rem itidem dixi me lectionem pluribus de causis putate, quae haberet quam V oidetur Plinius satis commode interpretatus esse, vocabulo illo, significatione: nam existimo prorsus hoc ostendere voluisse & Graecum dc Latἰ num seriptorem, auem illam significare sui generis auibus quid Ipsis accommodatum aut inimicum sit: illasque intelligere lentum monitaque iniarum . quare tune coruos, qui in Thessalia erant, nunt asse corvis longinquis, in ea tetra esse facultatem magnam se pascendi, unde facitim sit, ut e Peloponiteso dc agro Attico omnes m eonvolarint. Eit autem valde simile hoe illi. quod commemorat Porpb ius in iij. libro tu se his sua aetate de Appollonio Daneo dici sollium . illum, cum
audisset hirundinem unam cum muli s v Isetantem , sodalibus suis, quorum non paucos se eum habebat, exposuisse indicare eam ceteris asellum. onustum frumento, ante urbem cecidisse: stumentumque humi susum esse: videri enim ille volebat linguam auium intelliger veveteres augures Melampus de Tiresias, memoriae proditi sunt. Est autem hoc admirabile, ut alia nunc taceam: quia hirundines non vescuntur frumento. Porphyrius sane ipse, de quo a curale disserit, erat huius sententiae, ut aues scientiam haberent vocis eant usque sui generis auia im ac, quod I piis accommodatum foret, possent aliis demonstrare. Historiam vero luperiorem de quis suerit Medias hic. culus mercennariae copiae ocellae sint in proelio, me nusqtiam inuo. Usse consessus tum quod in primis ille, ut est in omni suo studio accuratus, audite cupiebat.
velis lactis in epistola ad . et cum defensae Graecumque verbum, quod
inde exturbatum erat, eo reuocatum.. C A P. Mi. V i prim I putarunt Graecum verbum in epistola Ciceronis ad Atilaum Immutan- . hi dum esse i ae pro ἰσά alleo scribendum i Ap . . ductum ab illis consorinatumquem institore Graeco nomine, magnopete peccarunt: utraque enim Graeca vox ege gium