장음표시 사용
461쪽
Liber Trigestavis quintus. Hil
d eis latu maximorum dolorum, amiserat non modo colorem ac speciem, sucum etiam ac sanguinem corporis et confirmauit au em me in hac mente, quia video Dantem nostrum, sui mi ingenij poetam, eadem metaphora usum, cum Nipse tenuem hominem acieque consumptum signifieare vὼlet. α ut tragicus vocavit τιμα. idest sine foliis & ocim illo hon re carens, ita ipsum dixit eglogitare. totus locus nostii poctae laeest. La siccia tua , ch'io lurimal gia morta , Idida di planger Monon minor vulta Rispuosilui, mitandola si torta.
Peto mi di per Dio, che si vi sis ira.
I s i sorte ipse sillor, non vidit verum sensum Thucydidis Lueret Ius, In eerto quodam loco exprimendo illius pestilentiae, quam descripsit diluentet ille hiatiotios . indicabo Igitur ipsum dc quid vitii illic putem manete, aperiam, ut a
curate res examinetur ab erudius viris. Cum igitur Latinus ita reddiderit mnem eam partem, Profluuium vero, cui tetri s gulata acrei Exierat, tamen in neruos hic morbus & alius
Ibat .& in partes genitalis eorporis Ipta: Et grauiter partim metuentes limina Ieti, Vivebant ferro priuati parte virili. Et manibus sine non nulli, pedibusque manebant In vita tamen & perdebant lumitis partim. t Vsque adeo mortis metus hic incesserat acer. Videtur ita ipsam accepitae: ut non defueram etiamqvi, mortem valde metuentes, postquam omnis vis morbi ingraistet in xxtremas illas partes corporis, quas appellat, aequo animo passistitia ebitu omembra illa praecidi: ut fictis let tu cancro curando, si sorte illas partes oec pauit, ρut ii met sibii pira ea membra amptu uerint: quod enim inquit ferro. videtur hoc plane ostendeter & praeterea quod addit de tanto illo metu. quatum rerum mentio est nulla apud Graecum scriptorem . exitumo igitur ipse, impetu morbi membra ea extineta suille, non manu medicἰ, aut extrinseca vlla vi adhibita . sed de hoc ut dixi, cogitabunt dom&prii dent ea viti. loeum vero in h. libro illius histor 1υς ponam, ut melius inter se ambo conis is iarti possiti t. i - i u 1 ---κα
manu Tarquirim .is fila ra Aetas imbuendo, id
Eex L illa & exllida ratio. suavitan sitisse Tarquinium patrem In filio erudiendo, de ad scelus perficiendum exacuendo, narrat T. Liuius, videtur lumpta ex Graeca historia. Periander iramque prius idem secerat de astute admodum,quid fieri oporteret ab eo, qui in ii ra ciuitate dominari vellet,significarat. tetigit quoq; hanc rem Aristoteles d in iij. α in v. libtode republica,taeuius ta-- men posteriore loco . cum autem in re illa exponepta Liuius dicat. Huic nuntio, quia tersis. do) dubiae fidei videbatur, nihil voce responsum est, non videtur satis acute sictum illud inserpretatus esse: nec rationem earum rerum tractandarium tenui isse: neque enim obscure signia scauit Tarquini is illi nuntio. gocto effet,quia suspectam fidem eius haberet: vetita anile namque erat a Sexto e multis delectum esse fidelem in primis hominem,sed quia huiusce. modi consilia, cum fieti potest,non sunt sitso'mutes da,variis multisq; de rebus. Nam convi ingere etiam potuisset,ut ab eo,u forte captus suillet, vetitas eius fare,quaestionibus extorquo.
retur: atque i Ac si totum qisturbatum suis seu exitiumq; filio creatum . quare Aristote. inop gdente id nD agri t. In eodem autem mnslio commemorando dissentiunt etiam,suod Livii as unum Aristoteles vero summas de Nn 3 eminenti
462쪽
eminentiores spicas: Inquit enim, Sed Huodotiis Gilam in Terpsichore,unde philosophus historiam hanc accepix ἐκ uidem paene verbis exposuit.
easdem appellauit: nam inquit. - ἰαί - λι--μιδω, - αmχ. Sed etiam Euripides in labula, cuius index est ι τελη, cum induceret Theseu aeculantem tyrannidem de hoc etiam in aliis multis sceleribus,ms iniusto. Psincipes motui doceret, eadem materia stirpeque vias est nam inquit .
cum M, et cicero Homerum, qui humana facta diu tribueret, demo Mao fecisa β idem, innuati ac Graecos piasdam auctores.
C A P. X. Voo Cicero inquit, loco saris illustri. Fingebat haec Homerus de humana ad
deos transferebat, inhum antea fuerat a Graecis, doctissimis hominibus. qui, pietati dediti, parum aequo animo serebant, naturam deorum immortalium violatam esse commenticiis huiuscemodi sinalis: dc rebus, quae non solum lapsis, verum etiam hominibus, si ab ipsis gelantur, inurunt turpes admodum n tas. Xenophanes, qui de pietate de natura deorum apud Graecos versibus icripsit, questas de ipse est de hoe consilio poetatum dc principes eorum nominaum accusauit: hi enim vellus iis psius leguntur apud bo um ' . . ,
Esse vero ipsos Xenophanis ille antea signi ucarat. Sed etiam apud Euripidem in Iphigenia In Tauris vi sacerdos, sed tamen deae illius ministratri quae putaret ut gaudere caede horuinum. idem faciti Mimatque illos mortales: neque enim uniuerse de omnibus loquitur, verum do illis tantum, apud quos vitam degeret, de barbaros dc immanes,cum ipsi caedibus cotidianis in. quinentur, improbe actingere eandem culpam illi deae. ante veto eadem quasi iniimulans Oto dc qui haec comminii bati tui, Oltendit s. nullo modo credere deos aliquando humanam earnem votasse. id est in conuiuio numerum Pelopis abi plute. cum igitur ita loquatur.
in αλ- λῶσs ἔςia x-Aaim tuti, ππιδα .22- Ana , Idem de eadem re dixit, quod Pindarus, ut notum est. Sed ad Ciceronem redeamus et qui superioribus verbis addidit. mallem diuina ad nos. vellem autem me Cicero docuisset, qu modo Uefferae Homerus potuit let. nam, cum humana iacta diis tribueret, minuebat iano multum de maiestate de pietate eorum, sed tamen ab attificio suo non discedebat: quomodo vero ipse diuina ad homines comportare posset, nili verbis tantum, non video . v t autem X nophanes accusauit Homerum atque Heliodum, qui iacta improba ac propria hominum imputorum, tribuerent diis, ita Empedocles reprehendit eoidem et ac ceteros omnes poetas, qua speciem hominis ipsis actingerent, quae nullo modo, ut ipse docet, diis congruebat. . Hi a tem versus ipsius i untur apud Hammonium in commentario in tegmentum iiii. Aristotelis v K it ni : quibus Agrigentinus ille sapiens queritur in hanc culpam incidisse mortales. tune autem de Apolline loquebatur: necet ea non ceteros etiam deus intelligebat, qui omnes sorma illa piaediti lingebantur.
Voti Cicero projL aris protulit. HomInes ad deos nulla re propIus accede, re, quam salutem hominibus dando, expressum ab ipso fuit e Graeco sermone et dixis tinum id amea cui genus homo, sapietis ut arrateu ecacu . ina in Mu-
463쪽
bro eius vocis meminit: quam etiam laudat, quamuis aueti rem eius non nominet: & instari etiam conetur eam meliorem reddete . verba eius sunt. μιαρο- - mora, ego - μα iis 1 quadru cae λεις, istus . Sed etiam Longinus xm .. , magnus maei edirendi: nee minor existimator scriptorum alienotum, qui tamen alteram virtutem adcidit. in ideli vetitatem: nec tantum benefic entiam nominauit: inquit enim, d γόα τι-s .e-σμω ἔπω και . Animaduertendum autem apud Ciceronem, Prope accedere ad deos, idem esse, quod illos. &, quantum a mortali homine fieri potest,eorum naturae appropinquari. quemadmodum etiam idem locutus est, cum in P. Cloam dium dixit. Proxime ad deos accessit Clodius, propius quam tum, cum ad ipsos penetrarat,&quae sequuntur. Lusit quidem ille in hac voce, sed tamen dum lusit, grauiter vulnerauit inrumicum, exprobrans ipsi nefarium scelus,cum in opertum bonae deae penetrauit: duplex enim notio est huius Oratiouis.
Me - μα- e Lucullo ciceronis coniectura . CAP. XII.
V N e Ciceronis locum e Lucullo mendosum esse aibritor. Quid apud Euippiadem Hercules, quum ut Eurysthei filios, ita suos eonfigebat sagittis, quum o rem interimebat, quum conabatur etiam patrem, & quae sequuntur et neque ea nim Hercules umquam in ea fabula Eurysthei filios necauit, seu suos: quos, insania correptus, putabat esse Eurysthei filios. deleti igitur videtur debere partiaeula ita, quae corrumpit Omnem sententiam: &totus locus ita interpungi. Quam ut Euthsthel, filios tuos configebat sagittis. correctio haec deprauati loci satis cetis videtur . sed tamen. si quis adhue scrupulus in animo alicuius restaret. verba tragici ipsius, quae significat M. Tutilius, eum prorsus euellent; sunt autem haec, e tragoedia, quae inscribitur uoias Min eos, ,b eo habitu animi, quo vir Grtissimus oppressus, M.ta mu' ἐ-αοῦ πωσι, G ι. Δια--M A mea a m *i .
Qui tirunxit M. Brium fe e, Iactn c. cae intersecto, cor iliadem stati tempore . C A P. X I I I. A et v x A Ipsa fert de cupiditas gloriae, ut qui iniustum aliquem hominem deseeleratum interfecisse sibi videntur, aut suas ipsorum atroces iniurIas viti, aut publicas, statim cruentum gladium ostendant. obiectum hoc fult M. Bruto a Antonio, vimenviciae proaidit Cicero, qui haee ipsius verba in Q. Philippica ponit. M. Brutus, quem ego honoris causis nomino, cruentum pugionem tenens Cietionem exclamauit. significat igitur, iriqucul dixi, statim Brutum fecisse. sed etiam Cicero pro Milone, huius quas moris mentionem fecit, ubi inquit. Quam ob rem,si, eruentum gladium tenens, clamaret T. Annius. α quae sequuntur. Idem etiam Euripides in-d oti apud quem in Orcite chorus, de secto illo eius adolescentis loquens , quod pium de nis iam eodem tempore, sed diu si mente, vocari poterat, inquit. .
NOM sine causa putaret aliquis elegantem hanc vocem Moesta M. Ciceronem ab Euripide. nam praeterquam quod multis modis intelligi potest, quam magnus fuerit o. ius tragici amator, ipse met id testatur ac plurimum se ingenio & sapientiae ipsius se mi ilibuisse sgnificat . intelligo autem cum initio libelli de senectute, ita de Ennio poeta lo , cuius est. Vir, haud magna cum re, sed fide plenus: Euripides enim pilus an Orest indueruxerat nuntium Electrae narrantem res aduetus orestis, ita de se loquentem.
464쪽
X terque uitur primum libere eonsessus est , quid incommodi in persona seret, de qira sermo
erat, sed compensavit id malum na Ore bono. unde a Graecis hoc vocatur, --. quo lumine orationis. in sententia posito, saepe utuntur& oratores 3e poetae. ut saneium tragicus non multo post in eadem tibula usus est. cum laudaret rusticum hominem, quem sutile dieit, non sine sermosum, sed fortem & valde liberum: haec enim quoque πι- est. Omnis locus hie est: nam iuuat me ipsum ponere, quia ornat studium agite suum t vitamque hane vacuam a multis stagitiis.
Quin etiam similitudinem magnam h beat eum hoc loco M. Varronis, dubIum non est: n- ω quit enim de illa, quam tunc tradebat artem. doctiissimus vir. Et qui eam colerent, piam A. viilem agere vitam credebant: atque eus tollas reliquos esse ex stirpe Saturni regis. Cum auia. tem ambo setant in caelum agricolarum vitam: &iisdem sere argumentis utantur in ea cele- hranda . non minus intelligitur amasse ipsam Graecum, quam taunus seriptot sererit: eos batut ςni udare illam, quam trado i diligenter, M. Varro: Euripides autem nulla eius ieisini Ogae necessitate premebatur I nactus tamen leuem occasionem ipsam commendandi rara dimittere: de ammo suo vetitauque satisfecit .
VO v et x L haee Terent j verba ῖn heaiaton timorumeno. Ah vehemens in utram. . 4 que partem Menedςme es nimis , Aut largitate nimia, aut patii monia. in lI- . bro, valde celebri, qui suit Petri Bembi, adnotata sunt haee verba. Graeco .ime minu , e . nec tamen ipsa puto Menandri tuisse: unde hanc fabulam vertit Latinus comicus, sed potius alicuius eruditi viri, qui peruulgata hae voce, de quae prouerbium olim si ierit, sensum eius loci apetire voluetit: Sc ostendere, unde factum sievt Menedemus tantopere peccaueriI nedue enim ille proprius ipsius error erat, sed communi, ipsi eum omnibus aliis patribus: qui saepe in iudicio faciendo de liberis, ita labuntur, vestertio possint ii ii sisteti. Impulit et i uu me. ut hoc adnotarem, quin qui plusinum studii posi)ii in his undique viligend'. huius , nisi Alloe, prouerbij mentioneni non fecit: nequa praeterea in aptum liuidi apud alium ullum veterem scriptorem: ne . quantum in me suo
V M valde eupid suri Tnstrandorim veterum scriptorum, qitacumque rasia ne possum, non veritus sum etiam locos quosdam Ipsorum deprauatos aliquam . do indicare: quam vis omnino inde tollere menda non possim. ut ita patefa- .ciam aditum aliis ad laudem sibi pariendam, quidquid possum opis ipsis praeobepta, quodi unc quoque esticiam. inam apud MGesbum Lie locus sine ulla dubitatione corruptus est, qui est in capo v libri xiij. Et cuiuimodi Homerus dicae in V lyilis domo . σ- - υ: quis entdi'lion intestigii id verbum Graecum locum illi e nonata e frenis iise nihil commune suisse cum ea domo. in libro vero calamo exarato & Δ-i fideli. pro illo legitit ΑΔ Υ PHN eΣ. quod vel in tamen nusquam in Odyssea logi a neu ris rica quile icon confecere, ipsius mentionem ullam secerunt. Ego igitur.
465쪽
ppi Mevo I a Polybio in vi. libro h sto me vocati sunt milites,
qui seeuto animo de sine ullo metu hostium dormientes, oppressi sunt ab adue sariis de occasionem illis dederunt rei bene Sciendae, qualidis etiam inuenisse L sinos, eastra Troianotum Obsidentes, Nisum& Baryalum commemorat vir. - gilius , cum cecinit. Pallim vino somnoque per herbam Corpora iusa vident .
Sed supta etiam Nisus ipse ad Euryalum e Cernis, quae IRutulos habeat fiducia rerum, . Lumina rara micant, ibinno vinoque sepulxi Procubuere. Quod vero in priore exemplo poeta vocavit eorpora tuis, eum strata illa fuisse, fgn fieare velle : M ut historicus sua lingua dixit. milites ouod ratilium verbam propite de aqua de omni humore, cum contigit id, usurpari solet. Imutatus est in hoc Homerum et ipse enim quoque, cum Caerano, Metionis auriga, intersecto ab Hectore. commemorat habenas, quo ille antea Lenebat, humi sparsas sutile, inqvit.
E R E hire M. Varronἰr e libro ij. de remast ea, quem sensum habeant, nociest dissicile intelligere. videbo iam vos inquit balathrones, & huc adseram meisum corium & stagra: ostendere enim voluit, qui ea protulit, se aequum hominem elle, ac paratum omnem poenam perpeti, ii peccasset. verumtamen illa, de qua iocans locutus est . aliena erat ab ingenuo homine ac libem, corium Uitue vocat, quod Demosthenes, cum de supplicio se ui loqueretur ad Timotheum , appellauit p., i et haec enim ipsius verba sunt. --- Θ-m Kρμανι - & Terentius tergum: ita enim de ipse indarit seruum loquentem. Numquam dices tam comm de . ut tergum meum tuam in fidem committam. laomodo etiam virgilius, cum de Ca iliaeἰnis ortu :. consilioque illo astuto loqueretur. Taurino quantum possent circundare tergo. Plautus vero in ea re significanda, eodem, quo vario, vocabaeo usus est. Phaenisumpta , iaceo corio invises pergulam.
V A MYvM valeant, In med a ellam pugna, ad mIlites incitandos, aetiore iis reddendos, ducum imperatorumque hortationes, facile omnes intelligunt. v de qui tes gestas litteris diligenter mandant, hoc quoque primere consuerunt. grauis autem in primἰs vehemensque est illa.quam Cyto,illi maiori, assin t X nophon in iij bbro Paedi aer narrat enim eum,cum ante alios staret.vicinis iam hostibus. commotum animo, itumquest mae progressitanis, eurrere coepit ser simul que Inclamasse haec enim, quibus usum eum sicit, verba suntὶ πιei mi; τις ει ι ταποῖιοι. θα κου miat a ς quas voces. ab ipso aeceptas. adiungit , qui propinqui erant, oc ipsos, ad roamotiores cohortandos, clare repetisse. Virgilius etiam secit Androgeum, Troia iam capta, eodem pacto corripientem,quos putabat suos:inertiam; in simulantem, his vectis aptos cohorta
Festinate viti: nam quae tam sera moratur.' Segnities e alii rapiunt incensa. feruntque
. . Pergamar vos celsis nunc primum a nauibus ius . . , .
466쪽
Darentia lacus sistis in loco catullino. CAP. XX.
Axv xx iis, non minus eruditus poeta quam lepidus se Ioeosus, eum probare vestet in hende syllabo Flauium . ad quem scribebat, habere amicim de eum ea se noctu oblectate, argumentatus est a signo: dixitque erebrum motum lecti id declarate. de ipsum Giam lectulum ornatum floribus, de omnibus suavi tatibus respersum, qui mos erat tenerorum hominum, & huic molli de delicatae vitae deditorum r inquit igitur. M Nam te non viduas lacere noctes - Nequiequam tacitum cubile clamat, is Setus ae Syrio flagrans olivo. Eodem autem pacto apud Aristophanem ἰη --θω- , aTumentatur mullar, eum purg ret se virm cui suspecta erat, ne ad amatorem noctu accessiisset: signum enim illa esse dieit. quod nihil tale imitet . quod caput unguentis illitum non haberet. hoc tamen argument virivit statim contempsit: nullamque vim habere ad eam eo crimine liberandam signin ulti quia utem dixerit, apud poetam iptam, qui volet inueniet: nolo enim penitus fines verecundiis migrare. ambo igitur hi poetac a nota cui docui argumentum duxerunt, de eadem te, ad quod volebant constituendum, usi sunt. Sed Catullus, qui videbat haec signa plerumque infirmi esse, non uno hoc contentus luit : sed addidit alia eiusdem generis, ut id, quod Pe-bat verisimilius siceret. Vetba iacetiissimi comici, sed Inuerecui di saepe ac valde obstent, sunt haee. Praxagora: hocenim numen avud eum est mulieris, quae adulterij nomine inais smulabatur a viro. - ι.εὐ-ἰσαι ri λευι ibvia M. Hori. ειυς αφα ς;-μieta, Arion
nibus aliquorum cogitationibus. qui cum spetent tibi praesidio futura, quae, nisi stulti talent, non possent sperare ad se umquam peruentura, metuo videli pollunt similesis iaci. qui ea inde se capturos utant ideste superis sedibus . verba iplias lunt. π, M. χι
is ἰκ-; εἰκ ἰ ἰ ταum. Xenopbon vero in quit. As .iκ μι-: a iis, cum significate vellet, nullum rapere fructum e praediis, quia ipsi et ant in potestate hostium, obsella vibri hau eiam verba ipsuis sunt est. libro Q ---- : refert enim sermonem Arista reli qui
ruet salut de suis incommodis ocaligustiis rei familiaiis: quare ille non sine caun tristi, ec
. ,ia No.' ', ας- γύγω. insta etiam multo, in fabell3 Quium exponenda, quae accusabant pastorein, de et rotem animi illius sedulo refellebant. quod cum ipsae illi praebetent maximas V tilitates. Idest lanam, agnos, easeum: Tanis autem nullas, nihil tamen contra ab eo caperent. nisi quod ipsae morsu sumpsissent e terra: canis vero piose aleretur. iners de qui nullum ipsi in socium seuet. verba dulcis limiscriptoris haec sunt. ω ἐν- ῶν. se πη ραε--,ν δενδ. 'iri M,' 'ς γλ ά - . dc quae sequuntur. nospa uiu sermone diceremus. se non quel chenes spictaiamo diterra idente. '
1 eos impellerent, ut id agerent, intelligitur testimoniis non nullis eorum . qui historiam scripserunt. in quibus in primis hoc declarat locus hie Iia Sisentiae . quem ego coniunxῖ, ut apud auctorem imi meum olim fuisse continentem: pu ior cum apud Nonium, a quo citatur, discerptus si, dc duobus teminis locisis vos usa Quondam Sabivifςωn ut vovisse, si res communis melioribus locis contulisset, se - .et sacrum facturos. quo voto damnati, Metum omnem dicuntur eius anni statim consecrasse. - Sed etiam T. Liuius usus meminit, qui inquit. Pro bra tantia, torquatictoriis, vel sacrum
467쪽
Liber Trigesimus quintus . si I9
dili immortala iis x , haberi que: de inuio etiam hine libro xxxiiij, ver sacrum videri pecus, quod natum ellet inter Kal. Martias: ωptii Maias, P. Cornelio Scipione de Ii. Maa-yconio Loiigo contulibus .
cur is vel ensium, o m silan mi is, id signi existat . CAP. XXVI.
. N argenteo nummo Veliensium imago leonis impressa est: infraque hae litterae. v ΕΛΗΓΩ N. in auertati idem parte numinorum, quos eudebant Maiatilientes, leonem sculptum vidi. unde autem factam sit, ut his remotis longi quisque populis in hoc conueniret, arbitior me inuestigasse. id aut in est, quia oe vellenses & Maililienses e Phocide oriundi erant et cuius, nobilis quondam urbis, exiit unare polluinus in ligne leonQu tu ille. tuebantur igitur illi patrium institulum, ut mos erat O .nnium coloniaruin, quae missae in alias terras solent. nam Phocenses suisse, qui condi detulit vel iam, ineat Oriae quoque prodidit Sitabo. qui in viti libro inquit. M o. - a. M A. , nam de Maiisiliensious, quin origi in illinc duxei in si dubitari non potest: idem enim hoc quoque, ut alios taceam, teitatus eii, qui in i is libro inquit. . . Mi A. Sed postquam huiu eni odi in ligni uim mentionem facere coepi, cum Strabo tradat Locrorum eorum, qui Heiret j vocabantur: iidemque omlae, signum publicum sui isse, σαζαν taque, qualitteras nomine rei p. missas lignarent, Vesperum stellam: in ipsorum quoque nummis eadem publica nota vi litur, quod ammaduerterunt ei iam, qui de veteribus nummis hac nostra aet is iccipiatunt: N, ne penitus haec hii toria extingueretrusi memoriae prodiderunt .
Dem Brutum, Graecam sentensia r illam ινι idem valde ce Mem, expressisse Terenti
quam Graecis: N qaibus primum exposita est, M. Cicero co nemorauit. vel potius significauit, ut plerumque sacere consueuit in huiuscemodi pervulgatis vocibus de quae proueibi j vim obtinerent: intelligo autem , clim admirationis laeticiaeque picnus apud comicum Chremes, inquit. Di volvam iidem, quam saepe Litte temete Eueniunt, quae non audeas optare e ostendi adueniens bo eam volebam, atque ut volebam, collocaram filiam . od nos ambo opere maximo dabamus operam, ut fieret, ibine nolita cura maxima, tua cura haee sola essecit. Quis igitur non videt idem dicere voluisse in epistola ad Atticum Ciceronem,qui etiam verum hoc elleret pia, ut narrat, cognouit: intelli ho autem cum inquit. Tito mandavi ataque α.αω- . sed nescio an ταυτ α --: nam mihi Pomp. iani prodromi nuntiant, perte Pompeium actutum. Antoni succedi oportere. Integer vero versus, quem tetigit: αquo continebatur sementia haec, est
alii legitur in sentemiis illis sesectis varἰorum, comicorum & tragῖcorum poetarum, ubi quas de soli una casuque, in iliis tabulis, dictae sunt, sententiae fuerunt collocatae. cum autem Ilite iis ploditum si Latinam tabulam, versam fuisse ex Apollodoto, non sine causa fortassuexilliniat et aliquis, versum hunc Graecum, inde acceptum tuita; neque enim mihi dubium est, quin sententiam hanc illic inuenerit Terentius.
468쪽
animo commoto: nee sane ullam in patiem dictum illud reice eum t. sed, ut qui illud probari . adiungit, magis adhuc arduum ac dissicile esse pugnare aduertia, voluptatem. Non potuit igititur melius peruenire, quo volebat Adstotcles, quam si docuisset pugnam lianc inagis dubiam esse ac pertimescendam pugna illa, quam capicn i simus vir inirmauit elle valde periculosam n igitur . ut interpres nollar accepit, qui tractas est in errorem a Graeci Melitatione, dixit .mquam Heraclitus; dissicilius este pugna cum voluptate, quam cum ita r nec usus est in illa sua sententia collatione ulla, sed simpliciter inquit, contentionem eam & pioclium, quod suasi pitur eum .esuptate. esse dissicile. cuius sui iudicii statim rationem reddidit: addidit enim rquod confirmat opinionem meam: vescet enim huc, non potest aliquis hoc ce tamen inIre sine periculo capitis, ac multi, qui in ipsum deicenderunt, animum illic vitamque amiserunt. quis autem nescit quam si dissicile cum ira α iurore percilo homine condistere: hi enim ut animo satisfHianta vlencanturque dolor cm suum, nullam curam habent propriae salutis. ita autem accipi deberemuem Heracliti cognoui, quia pluribus in locis ipsarn celebra tam inuenta & in illis quidem aliquanto pleniorem, ut apud huncipium in v. libro velarotiis: in Muin qui accurate legerit, Hillo negotio intelliget hoc dicere voluisse Heraclitum i estis autem hilarsi Scit etiam Plutarchus in vita C. Matii, & si nois dictitate Ueisellii fletur, unde etiam perspicitur, eam, quam dixi, vim esse huius vocἰs. transferam autem 5 ipsum huc. quia pleniore it, cini Urior. ut puto. ierino vero illle est de Coriolano, qui merito iratus suis ciuinus, o inniae perius est. vi iniuriam ibi inlatam ulcisceretur.
ctorini bello. - ipsius in eminit, quo sane in loco, ut in i uperiore hoc ipso, i ii ue quod reliquit Aristoteles: nec non in sermone etiam, cuiua index eli Din. quo sane in loco, sol tesumoraro hoe .s is est, usurpauit Iesum, ut hic iacit Aristoteles ivalde enim similes inter iosunt hi duo locialiquit igitur amori disticile cile repugnate, non excandescentiae. t putauit illa laclitus: quod enim vult, animo ac vita emit, ut damno etiam aliarum retum, quas appellat. V is non putaret M. Varrone ins h. libi de re rust ca, quo loco de ovibus sicli T.
explanar ite*m--Πmclai, quia cisat Ilia telas mi, ad Nico ham . . CAP. I. N v M eorum argumentorum, quibus, In h. libro de motibus ad
Nichomachum, Aristoteles docet, stratum ae materiem vitrii tum, in motibus positarum, esse voluptatem & dolorem r& ipsum quidem extremum, est hoc, quod arduum in primis ae dissicile est pugnare contra voluptatem: nec pati se ab ipsa in eo certamine vinci ae superari. virtutem autem eo praecipue tempore locoq; requiat ,eum scilicet res nobis est cum acerrimo assii et sario, planum est. Probare vero volens doctissimus Apolit illimus auctor, lutum admodum esse victi riam reportare e voluptate. Writur voce, valde illa str. Heracliti Ephesiij, qui dixerat, arduum esse pugnare cum ira de excandescent a, idest lut ego albio 3 cum bona ne rato ac valde. se laυμ Graeco n, verbum, quod ress det biac M. Voronis, consenebrare.
Pomponium disputante me in aliisque multis hoc e iam dicentem . Ab occasu, paratio interuallo interposito, ad bibendum appellunt. & rursus pascunt, quoad conte inebrauit, quis inquam non Putaret verbum hoc Goecum ia . oco cxutemo illo suo ex ptiis
469쪽
mere voluἰsser ut enim Graeci suo utuntur, ita ipse Latino usus est. nusquam autem offendi Latinum illud apud ullum alium aucitatem. Graeci autem, hoc pacto usurpati, citabo duos o
VtVirgilius ferre pedes Maeris, ita Homerum casse multos . CAP. III.
I R. GILiv s pedes eum, cuius sunt membra, serre, proficiscentem aliquo, ductin pastorali carminer notum est enim illud Lycidae. Quo te Moeri pedes, an quo via ducit, in urbem Nec tamen existimandus est hic sernio agrestis: propriusque rusticorum homianum, ut interpretes nonnulli fesso putarunt et nam Homerus quoque eodem Pacho locutus est, tam ηα ια re, cum exponeret Patroclum, visis rebus Graecorum in maximo periculo, discessisse e tabernaculo Eurypyli, vi videret, si posset Ibdalem suum Achillem
pellere as remedium illi gra at malo serendum. Ita Igitur poeta inquit. G -- ελίναο stu. declaratio etiam quaedam illic vetus adnotauit hune modum loquendi, cuius haec verba sunt. orioinantia miti Ui , ο κ et si aἱMe. προυνοφata , ιιι ἰ γ κvidendum potius an ita significetur festinatio: studiumque.
Parum verecundam catulli sententiam videri ex Euripide expressam. CAP. III LA et v xxv x in extremo Illo hendecasyllabo, quo rogauit amicam ut ad se Ipsum accer liter, eo diei tempore, quod propter aestum atque otium, impertiri solet ibin temperantibus hominibus talibus voluptatibus, inquit, urgens eam ut proporaret, causa allata tantae sestinationis: de ea quidem turpi de in uerecunda. Vetum . si quid ages, statim iubeto: is Nam pransus iaceo: & satur, supinus, is Pertundo tunicamque palliumque. Videri igitur non sine caula potest hoc expressum ex EuripIdla fabula, quae vocatur tragoedia vero haec satyrica & latet uiuscula est quibusdam sui partibus: in ipsa enim poeta I ducit Polyphemum de se idem praedicantem: saepe enim & ipse, large antea epulatus, eodem etiam habitu corporis se somno sub tecto dare solitum tunc ostenditi verba poetae haec sum.
- Aut igitur inde accepta est haec parum honesta sententia, aut Idem In mentem venit Latino poetae, quod multo antea Graeco venerat: qui tamen id edi secit a persona immani, dc cui quadrabat omnis non solum turpitudo verborum, verum etiam fictois cum . nam, quod se laturum eo tempore cubare solitum narrat,&contra Romanorum homi alium consuetudinem, erat: & id ipsum est, quod reprehenditur vehementer a Platone, insimi lante visam Siculorum: dixit enim, bis die saturum fieti: illi vero, qui satur meridie eo pacto aceat. id usu venire mirandum non est. Huiuscemodi autem quiddam de Nitiobr gum rea se nartat C. Caesar in vij. libro de bello Gallico, cuius ingentem negligentiam irridet, qui via cinis hostibus, ichostibus lane acerrimis, tam securo animo interdiu dormitet: inquit enim. - Α e tanta fuit in eapiendis castris celeritas, ut Theutomatus, rex Nitiobrigum, subito in taberisis naculo opprellus, ut meridie conquieuerat, superiore corporis parte nudata, vulnerato equo, - vix se e manibus praedantium militum eriperet: Nec tamen omnino idem id, quod de se narrat Catullus: contrario enim corporis habitu rex ille cubabat ac pronus deniquα patiem tamen illam nataram habere T conspicique ab aliquo natibus apertis, indecorum est.
470쪽
discatum , y ir sitim sumpsisse a Theophrasto locum eum mnum, qassicet quomodo sunt Ierendae arbores .
C A P. V. Ixio εὐτεα legerat V Irgilius libros Theophrasti de stirpibus: & eos, quibus
is ille commemorat, quae accΗ erit ab aliis de natura ipsarum aut ipse videriti le
eos itidem, quibus causas affert omnium illarum rerum: ex posterioribus autem his, iisdemque eruditioribus libris plura fortas te sumi poisunt, quae iaciant ad studium illud ornandum, quod habebat in manibus ac sedulo tractabat poeta . eum georgῖea scripsit: quin autem Omnis hic locus, refertus mullis N utilibus praeceptis, qui ab Ipso In ij. eorum librorum includi iur, inde expressus sit. dubitati non potuit. Quod superest, quaecumque premes virgulta per agros , Sparge fimo pingui de multa memor occule terra :Aut lapIdem bibulum, aut squallentes inso de conchas:
Inter enim labentur aquae , tenuisque subibit Halitus, atque animos tollent lata: iamque reperti, Uxii saxo super atque ingeniis pondere testae Urgerent. Et quae sequuntur. In iij. enim libro turinis dri securate copioseque de his omnibus disseruit: & de lapidibus certis quibusdam, quos in seto bibus in dete prope radices stirpium valde utile putat et inquit enim, .me A-M . , rid. ὀψοί - καπιή γοα ,- οῦθ' ἰηιλ ri κα--, ε mi ter: νώ. - ποῦ tarum, κα-Θ. e αι καπιψ χωσι ει - ..A. OmΘί-ω:.A,--tiari καnsilini, IKrre. Sed insta etiam eodem libro . . A --μυπόειμυπαραδίψω ri in; ie πιῶν ιζ : χαςύθ ρω : ἀηις IH -- αα δι' αὐα - ἰχD, πινα δGaeuis. Sed non tantum Theophrastus, qui hanc curam susceperat ac de natura omnium, quae oriunture tetra accutate dis Ietebat. huius praecepti s ut debebat meminit, verum etiam Aristoteles non minus diligenter, cum aliud doceret, ae de vita dc morte omnium, quae vivere dicuntur. disputaret: ipse enim quoque tradidit eo pacto non nullis stirpium morbis remedium adhiberi: nam σοκαι δm aliquando illae dicuntur, ut quandoque etiam, cum subito intereunt, sia is dere quali ici ni else. addidit autem, iisdem paene verbis utens. διὸ ἀνή- AM E πῖ iqvie οῦ ad Axπιώσι - - . , ο me αἱ t εζαι - χε Noti nulli itidem notiti homines, periti rerum rusticarunt, hoc malum resormidantes, eodem pacto ipst oecutiarunt. sed pro lapidibus bibulis aut vasculis, aquae plenis, infodiunt in scrobibus cornua ali tum: in quibus etiam seruatur diu aqua, non minus atque in vasis.
Lmenotitus fui arbitror I locus Ciceronis e II. libro de reditas. ι C A P. V I. O e v s hie est C ἰeeron Is deprauatus In ij. libro de legibus . videor autem mili ripsum partim coniecturar partim ope antiqui libri rei titulisse. nam quae antee dunt haec; prorsus corrupta de desperata sunt. Feriarum festorumque dierum ratio in liberis, requietem habet litium dc iurgiorum: in seruis, operum & laborum . quas compositio anni conferre debet M persectionem operum rusticorum. Primum iguut arbitror coniunctionem dc e postremo lom tollendam: .quae temere sit repetita aex antecedente lyllabar locoque illius ponendam praepositionem in . cum autem vetus libee
habeat supra compotitor pro compositio, sequor libenter auctoritatem ipsius; existἰmoque id ruerius esse, ut intelligat qui componit annum dc statuit, qui dies sacri dc profani sint i vult erim Cicero ipsum eodem tempore seruire pietati de non impedire cultum agrorum . quod si contia letit serias dierum in anni tempora, quibus maiora opera absoluta sunt, id obtinebit. Quod autem hic praecipit Cicero, supra etiam hoc ipso in libro, sed obscurius. tetigerat, eum, quasi leges solet: inquit enim ill c. Feriis iurgia amouento, easque in famulis coperibus p , zaiis) habento. itaque ut ita cadat in annuis anfractibus descriptum esto. i meclararum cons5um C. Caesaris in Rheno transeundo, simile fuisse consio in sita, cum exercitum in Asiam transportauit.' CAP. VII. V M C. Caesar exponeret caulas, quae ipsum mouerunt, ut Rhenum cum exere tam transiret, prima mearum attulit, quam etiam iustissimam sibi suisse dixit viat autem Puribis ipsius: quo modo enim melius rem, ab eo rapositam, commemorare possem