장음표시 사용
31쪽
ΣXIII. Bibus de eos plures hodie teneant Papam es supra Comcilium . quam contra . Concilium esse sigra Papam. XIV. Theologos ob ingi multa Ade catholica credere , ad quae imperiti Theologiae non tenentur , S utrum hodie decreta Synodi Constantieus aliquos ori cathotica obtigent.
tisies , quas initio ibi tibri edidit . caeco impetu cessitat X VI. Ricberium immerito is Valuo S Filesaco stagellari, eo quod decreta aliquot Facultatis evulgarat. XVII. Historia gesorum in Capitulo Tominicanorum anno I 6 II. XVIIL Euid causae prisci Doctores Sorbonici habuerint ut Baccaia laureos vellent protesari se strvaturos Conciliorum S Saerae Farastatis Thre uiae decreta, nasia plane facta mentione Constitutionum Pontificia
XIX. Te formula qua Richerius sum ita conclusit libellum e me E clesiae Catholicae subina sunto. XX. 4 sntiquos Ecclesiae Patres semper Romanam Emesam pro Esel a particulari sumpsisse , S de loco Ambrosi in Oratione funebri fratris Λi Satyri getentis ab Elissopo , utrum cum Romana Ecclesia eo n-
runmr, geminum esse blattarum atque tinearum pabulum.
XXII. De Censrris in eundem Ebedum editis.
Anc ego De sensionem in quinque libros distribuam , quorum pr
summarn complectetur argumentorum & calumniarum utaae invM- summam complectetur argumentorum & calumniarum q- inversus
iam Racherium excogitata sunt : ut odio publico oppressus in dicta causa damnaretur, atque ossicio Syndicatus Theologiae Regis edicio abdicaretur , quod nunquam intea auditum fuerat. Secundus explicabit demonstrationem duorum priorum capitum libelli de ecclesiastica & politica potestate, quibus tanquam lavictissimis ac evidentissimis principiis totus ille libellus, haecque ipsa defensio nititur. Tertius liber omnia firmamenta C etani, Bellumini, & aliorum pro absiluin i fallibili Papae monarchia examinabit, & confutabit. Quartus in probatione sertem capitum quidem libelli, nimirum a tertio ad nonum .caput inclusive occupabitur. Q unius explicationem novem reliquorum capitum memorati libelli eontisnet, omniaque Magistri Andraeae Vallii & aliorum argumenta propulsat. I I. Sed antequam ulterius progrediamur , ut omnes de hae defensione & pe multorum scriptis quae hoc infelicissimo seculo inflammatis odiis super controvem
Q qu. in manibur versamur, certatiin eduntur, proclivius ex rei veritate judicar vi
32쪽
valeant, ante omnia velim Philosophorum dc Sophistarum naturam , mores instituta diligenter observent, atque secundum utriusque regulas moremque agendi, omni simultate , odio dc gratia sepositis, ut bonos viros decet, aequanimiter judicent. Quandoquidem Philosophus ad unicam dc solam Veritatem, cui caetera omnia praeponit, jugiter collimat, suasque probationes directe ac evidenter , quoad eius fieri potest, a rerum natura dc causis promit, moralia moraliter , physica physice , & metaphysica metaphysice in propriis ac genuinis terminis pertractis ,
mendacia , argutias , cavillationes , effugia , convitia , omnesque ineptias tanquam a proposito suo abhorrentes cane pejus dc angue odit, nec ab instituto de quaestione juris unquam aut parce admodum dc causa id flagitante divertit. A chorum sententias de testimonia quibus utitur , sicut in fonte concepta sunt, in aciem exelicat, neque prudens, sciens aliquid eorum quae ad controversiae decisionem faciunt, sublicet, aut a scopo deerrat, vel ullam aliam quam regiam verbratis & virtutis viam sequitur , numquam ex praejudiciis opinionum aut rumoruebus populi , sed ex sola rerum evidentia de certitudine suum propalat judicium
Denique quia virtutem dc veritatem omnibus anteponit, glorios illime ducit triumphum , etiam cum propria famae & nominis jactura , vinci veris : Contra autem
Sophistae , quia veritatem sibi pro fine non ambiunt, sed gloriam , victoriam de
privatum commodum aucupantur, atque anticipatis opinionibus laborant, aut
aliorum cupiditati δc imperio turpiter serviunt, ut illis ipsis quibus sunt obnoxii, ' aut etiam imperitae multitudini quae verum a falso nequit secernere , ancillentur , suas argumentationes longius , violentius in speciem & ad solam pompam ac fomam derivant a petitione principii ab aequivocatione , metaphoris , allegoriis ,
parabolis , aliisque similibus elenchis. Praeterea de moralibus & politi eis physice
aut abstracte de metaphysice vel contra di flerunt, innumeras cavillationes atque evasiones more vulpecularum sibi adornant, & scripta sua superfluis digressionibus referciunt : Auctorum testimonia & regulas ipsas, quibus uti debent, de industi iacorrumpunt, & in alium a nativo sensu detorquent; Theam hypothesi,& quaestionem juris quaestione facti implicant, neque victi umquam acquiescunt, sed strophas, morologias, factiones, calumnias, convitia , timuineraque mendacia comminiscuntur, turbasque ingentes edimi, ut quibuscum disputant, grandem invidiam , odium, invidiam de periculum concilient; denique ubi seditiosa atque exotica dogmata primi in vulgus sparserunt,causamque dissidii atque turbarum alios lacessendo de novis rebus studendo praebuerunt, attamen ejus rei culpam subdole.& versute in
alios transferunt, qui veritatem , aentiqua instituta, avitos mores & patrios ritus servata moderatione inculpatae tutelae propugnant, aut illatam injuriam repellunt. Quae omnia utrum in Emundum Richerium actitata fiterint, tu Lector candide
pro tua aequitate judicabis; atque etiam Elenchos Aristotelis nunquam de manibus depones, quando cum fructu libros Scriptorum Curiae Romanae voles perlegere. III. Porro in libellum de ecclesiastica de politica potestate varii scripturi erunt; quidam ex profesta, alii obiter; quorum aliquos Ioannes Galteriis Chronographus Sodalitii Jesultarum exquisitis elogiis cohonestavit. Certe his annis nullus extitit Scriptor, modo Curiae Romanae hominibus gratificari,& tempori inservire vellet, A a.
33쪽
qui rostro ves unguibus Richerium lacerare non tentarit. Petrus Pelletarius popularis S allecta mens e Cardinalis Perronii , qui nuper ex Calvinismo ad Eccletiani Catholicam transmigravit, priinus omnium in Richerium inquinatissime scripsit, ut hac ratione bonum se Catholicum & non de nihilo annua Cleri Gallicani stipendia colligere demonstraret ; Pelletarium sequutus est Magister Claudius Durandus Doctor Tneologiae Parisiensis Vallii discipulus, dc tanquam fringilla contra Richerium involavit ; quem pariter Bointius Belli locus aemulatus est : omnes enim , cum latine non pollent, gallico Sc ridicule stripturierunt. Quare e rum libri sonitu de pondere praeli, quo expresti sunt, confestim perierunt. At Jacobus Sirmundus vir certe doctus , sodalis Jesulta, notas edidit stigviaticas ad Magistrum triginta paginarum ; nomen statim sic adumbravit, Iacobi Coma Fabricis nota imari , c. Ego quidem certo accepi Magistrum Jacobum Gutterium advocatum Partamenti aliquid etiam opis huic libello famoso contexendo, pro ambcitia quae'illi cum firmundo intercedit, contulis L. Famosum dico libellum, quia nullum est genus virulentissimi convitii atque mendacii, quo haec lucubratio non
nobilitetur, de auctores suos contaminet, ut ex ejusdem lectione claret. Quem exismium istum Sirmundus misit in Germaniam , estque editus Francofurti apud J cobum Fischerum : quamprimum causa Academiae contra Jesultas perorata est, cui quidem Sirmundus intererat, qui Sumundum familiariter invisebant, mihi r nuntiabant , illum aliquid contra me & Patronos Academiae meditari, neque o scure nobis interminari; itaque nundinis autumnalibus ex Germania partus iste polidus allatus anno ici 1. & per Collegi a Jesultarum ad perpetuam nominis mei commendationem mistus est Cisa ego mirabundus aliquando dicerem Gutterium hominem forensem, ne vel minimam quidem a me siri viculam habuille , cum tam intemperanter in me baccharetur , mihi a quodam viro , qui Gulterium ejusquastudia optime noverat, responsum est illum Curiae Romanae gratiam impense venari, & cantionem temporibus congruentem saltare , ac tandem aliquando exambire in locum Magistri Jacobi Montelonei Patroni Jesultarum, Ducis Espernonii, atque aliorum hominum Richerio inimicissimorum sit sici. Certe aliquanto post ex epigraphe librorum Gutterii, illum jure Civitatis Romanae donatum , idque ambitiose prae se serre cognovimus; quod ventosum hominis ingenium indicat: Magister Ioannes Bacherius Doctor Parisiensis & nunc Ecclesiastes Tot nacensis Ecclesiae, aliquot opuscula gallica partim sub Pauli Gimontii, partim sub Pompeii Ribemontii nomine edidit, quibus libellis haud me aliter quam de haeresi suspectum contaminat Petriis Cotonus in actione quam adversus Petrum Martiterium vulgavit. Richeonius
in Qxamine categorico, Eudemon Ioannes de Joannes Gualteriis sodales Jesultae aliquid pariter in auctorem libelli de ecclesiastica & politica potestate aliter commenti sunt, Omnesque Magistrum Andraeam Vallium quasi alterum Herculem Gallicum de Lernae domitorem miris assiciunt laudibus; hic autem cum mihi quondam esset intimus, ex amicissimo inimicissimus evasite propter causam Academiae Par siensis defensam contra Jciuitas magistros suos, omnibusque aliis qui in me scripserunt convitiandi & calumniandi palmam longe praeripuit, si notas stigmaticas Si
mundi & Gult i excipias : passim enim hujusinodi comitiis sti glicus, harmo i
34쪽
nrduellis, monarchinacus, Mendax, rivoLr, G. Vallias me nobilitat, pro figuris& luminibus suae orationis , calumniis utitur. Quod mirabile est in homine chrsestianam charitatem ad singula ferme verba personante, M aliis commendante, quam non servat. Verum haec Claudiana sunt tonitrua fulguraque ex vitro , quae sblos pueros , mulierculas, ignaros, atque obnoxios homines possunt percellere. Domine arce illis, quia nesciunt quid faciunt. iIV. Verum Magister Andraea Valli, jam te ex jure manu consertum voco, quaenam amabo haec est tui Ele bi inseriptio 3 flenchus, ais, pro suprema Romani Ponti cis in Ecclesiam auctoritate , vel de suprenia Romaeni Pontifcrs in Eccusam paestate , ut tuo secundo opere contra me & Uigorium nuncupasi profecto ex hominum scriptis facile est de illorum ingenio judiciare ; & quoniam a multis annis monarchiam absolutam, ne dicam tyrannidem, in Domum Sorbonicam de Facultatem Theologia. cam tibi usurpare & normam Magistrorum tuorum caecam obedientiam invehere moliris , ideo has praeclaras inseriptiones de Richerium supremam potestatem P pae denegare comminisceris. Sed quando in tuo elencho me tam sepe lacessis , quod nimium quantum Synodi Constantiensis decreta tuear : hercle id argumento certissimo est, me supremam Papae auctoritatem minime denegare , ut revera non denego ; sed inter me & te , caeterosque convitiatores hoc dumtaxat intercedit discrimen , quod vos absolutam & pure monarchicam potestatem etiam stipra Canones & Generale Concilium Pontifici addicitis; ego vero cum Patribus Synodi Constantientis & antiquis Scholae Sorbonicae Doctoribus contendo Statum aut Principatum Ecclcitae elle monarchicum Aristocratico regimine es lentialiter temperatum ; ita ut primatus ad particulares Ecclesias disgregatas solummodo juridice extendatur, minime vero ad universalem Ecclesiam congregatam in Concilium. Unde cum Racherius Synodum Constantiensem suae sententiae auctorem habeat, tu vero Redargutor nullos alios opinationis tuae patronos , qtiam Curiae Ronianae homines obnoxios , qui stant in causa iuspicias , eoque inlisper Facultati Parisiensi, cui Sacramento devinctus es , bellum aperte indicas ; merito qui dein vapulare debes. An potes negare Sorbonam semper docuisse , Christum claves in commune toti detulisse Maesia , ut per unum exercerentur ρ O continuo Omilium esse supra Papam ,
scat Synodo Constantiensi est definitum e
V. Quam apposite Gersonius lumen Seolae Parisiensis lib. de potestate ecclesiastica consideratione i a. perhibet, Papam duo habere genera inimicorum et quorum alii foedis assertationibus Pontificem Christo in Ecclesiae regimine aequant, alii vero eidem omnia haeretice denegant, procul dubio cum Ecclesia in sua notione essentiali , quatenus etiam pro sblo Ordine hierarchico stimitur , plurium collectionem signiricat. V I. Pontifex qui est solummodo ministeriale non essemiale Caput Ecclesiae t
tum corpus hierarchicum ilh ratione potestatis atque regiminis constituere nequit: Si rarum corpus oculas, ubi auditus e quod si omnia essent unum membrum, ubi corpus emulta quidem membra, mam autem corpus, M. Dens temperavit corpus ei cui deerat
abundantiorem tribuendi honorem , ut non sit schisma in corpure , seu in idipsum pro servicem selicita suit membra a primae Corinthiorum I a. Itaque. sictu singula coiu
35쪽
6xis membra in solidum partem corporis proportionatim efiiciunt, S corpus constituunt naturale , ac non tantum ex charitate mutua, sed etiam ex proprio ossicio
de se invicem esitati aliter, naturaque sua 1blicita sunt, ne schisma oriatur in corpore, similiter in corpore mystico & politico Ecclesiae , omnes Episcopi, quia in solidum Sacerdotii de Episcopatus Christi participes stat , ideo etiam consortes esticiuntur in solidum regiminis Ecclesiae, quando, auctore Cypriano, Discopatus unus est, cujus a singulis in solidum pars tenetur. 1 . quaest. i. can. loquitur ; neque Papa supra illos iure divino quicquam praeter primatum possidet , quoniam sicut ex solutione comtinui dolor , ac tandem interitus nascitur, ita in mystico corpore Ecclesiae haereses& sellismata aeque contingunt, si Caput ministeriale per absolutam & despoticam p testatem sibi aliorum membrorum officia vendicet, interturbet aut impediat; quam si membra ipsa ductum atque imperium Capitis sui detrectent. Quandoquidem dc
uniendo de dividendo nimium, confusio atque conturbatio aeque nascitur in corpore politico , sicut qui inicorpore naturali , omnia membra unum csticeret membrum , aut a se invicem dissociaret ac discerperet; hoc quidem sectarii hodie , illud vero Curiae Romanae homines faciunt , sicque causam novis schismatibus achaeresibus praebent, atque pridem natas haereses ista sua absoluta monarchia fovent, quae quidem purum putum Curiae, non Romanae Ecclesiae inventum. VII. At vero pagina 2. Elenchi Vallius persuadere vult Sorbonam evulgatione libelli Richerii, quem semper Anonymum vocat, quasi eum memorati libelli puderet , mirum in modum discissam ; atque se ultro laborem scribendi suscepisse, ut quantum in se situm esset, divisionem illam sarciret; sed bonus vir sublicet, se hortatu atque impulsu D. Nuncii Hubaldini, Cardinalis Perronii de aliorum P latorvin tam contumeliose contra me praetextu illos placandi scripsiste , quippe qui deliberationes inirent, ut ipse Vallius mihi fastiis est , de fundito evertenda
Domo Sorbonica , ne ulla amplius mentio doctrinae Majorum extaret. Sane antequam scriberes, Valli, dc D. Nuncius Hubaldinus per Alexandrum Scappi auditorem suum magnam sementem factionum de discordiarum in Facultate Theologiaca sparsisset, tota Sorbona concors , atque unius erat labit; adeo ut maxima pars Doctorum libellum Richerii apprime necessarium praedicarent, & amplecterentur contra novam doctrinam , quae statim ab Henrici Magni excidio disteminata est in Gallii sar atque inter alios Magister Georgius Froger palam S publicE, dum mensae Sorbonicae assideret, multis audientibus & mirantibus, quoniam tuus estet discipulus , dixit magnas habendas Richerio Syndico gratias , quod tam exiguo libello digia
tum ad sontes intendisset; cum alii rivulos tantum sectarentur , atque ex unius
Bella ini commentariis saperent : quae Magistro Frogerio dixisse satis non fuit , nisi insuper sese ad Richerium conferret, eunaque in os laudaret, & ab eo plurima exempla peteret. Quatitor vel quinque ei R4cherius dedit, quae Frogerius vi- Iis primariis magno cum Richerii elogio distribuit : cujus siti dicti de facti Fro-gerius dehinc monas luere , & in poenitentiam tuas eximias lucubrationes, Valli. encomio solemni quati grande sophos ornare , easque sua syngrapha approbare coactus esset. Qua igitur.fronte te confitendae divisionis desiderio ad scriKendum accensum praedicas cum omnes animi de corporis nervos ad augendam divisio ἀ
36쪽
nem intenderis, eumque sfi finem haec Verborum portenta adversus sedalem tuum excogitaveris, schisematicus, monarchomachas, perduellis, mendax , impostor , dcc. Im3 etiam pagina 2. Elenchi addubitatione Rhetorica, me cistra hareticorum meditari fmulas r se passim cum Luthero , Calvino ct Anglis desipere narras. Omitto nomen odiosum Richeristarum a te consillio inventum, & iureliosius, non certe divino acti tu , hoc certo scio , propagatum , ut ejusmodi odia atque schisinata facilius pastinares de irrigares. Sic Olim qui veritati S causae B. Chrysostomi patrocinabantur , Joannitae ab inimicis contemptim de invidiose vocitabantur. Sed apage tam dira & infausta scissurae de factionis nomina : cum Dei filii nulla re alia quam quod Christiani sint, seque invicem diligant, tantopere laetari debeant. Unde Rom.1 3. Nemini quidquam debeatis , nisi ut invicem diligatis. Verum quis nobis aura tam diequalia distribuit, ut post Henrici Magni cedena innumeris librorum Scriptoribu permittat , quaecumque animo suo libitum fuerit, de abfutura infallibili Papa monarchia , contra avitam Scholae Parisiensis doctrinam scribere , hacque via uberrimam segetem discordiarum facere; Richerioe autem & aliis Scholae Sorbonicae alumnis , ne quidem pro majorum placitis eo tempore quo oppugnantur hiscere concedat Porro tantum abest ut haec majorum doctrina viam ad haeresim de schisinata instruat, sicut adulatores persuadere volunt, cum potius certissimam designet rationem , qua & pristina schisinata sanciantur δύ nova impediantur , arque Ecclesiae reformatio in Capite dc in membris suaviter ineatur, firmaque pax de concordia in tota Christianitate per justam civilis de potest alis ecclesiasticae ferruminationem obtineatur. Audi, Redargutor, Doctorem Parisiensem & Theologiae Proselibrem longe tui dissimilem, Almainum lib. de Ecclesiae auctoritate cap. I. Sed inimicus homo qui non cessat in agro Dominico per se ct suos ministros sieminare eiet ania , cognoscens L clesiam non posse in Capite O in membris aliter reformari quam per Concilium , induxit
adulatores quosdam , qui plus quaerunt hominibus quam Deo placere , ct plus qua stra sunt , quam qua Ieru Christi, in hunc errorem pernici fimum I cclesiae, quod summus Pontifex ei non est sub)ectus ti si enim singula beneficia vendat , aut sacrilegis O perniciosi simis personis distribuat, aut nitatur Ecclesiam omni moti destiuere , non erit ei via ad regundum
i , nisi Ecclesia sit eo superior.
VIII. Quibus accurate consideratis , aliorum occurritur obtrectationi, qui se libellum mcherii probare , sed temere atque intempestive sub aetate pupillari Principis editum praedicant. Novum crimen , Cai Caesar, & ante hunc diem
inauditum i quasi vero Richerius novae alicujus doctrinae auctor & non antiquae esset propugnator Enim vero cum omnes boni cives Patriae S Religi
nis Catholicae amantes , incredibilem dolorem ex horribili caede Henrici Magni hausissent , hicque dolor ex libri Cardinalis Bella ita adversus Barciatum& aliarum ejusdem'farinae lucubratibnum evulgatione increbresceret : quae culpa potuit esse in Richerio , si amplii simi viri hortatu atque praeceptis sensium dementemSorbonae de ejusmodi placitis promulgaret Dicant etiam inimicissimi, an unquam magis opportune , tempestive de necessario veritas defendi possit, quam dum certatim ab illis oppugnatur , qui eam tenentur defendere , de duin ex ejusdem oppugnatione Christiana Respublica in maximum praecipitatur discrimen ,
37쪽
atque homines obnoxii , toto animi impetu jus diu num , schicina de haeresim ibi clle venditant, ubi nequidem ulla letalis esse potest suspicio culpae; si modo unitate de charitate servati unitatem tueamur O nos caeci atque dementes , qui hoc
saeculo partium studiis implicati, ac paene fascinati meridie lucere ambigimus ineque post duos Christianislsimos hac seditiosissima doctrina confosses , plurimaque
furiosorum hominum attentata contra Ludovicuin XIII. Regem innocentissimum;
de denique post Resnum Gallicanum ad ruinam certissimam praecipitatum minime expergiscitur. Protecta Cardinalis Bellarminus . de Romano Pontifice cap. 2. da araram Schola Parisiensis de eminentia Concilii supra Papam omnino errancam videri O praxime ad haresim accesere perhibet. Sicque totam Gallicani Resta politiam quae magna parte huic doctrinae & placitis incumbit, cum Ecclesiae Gallicanae Libertatiabus , & invictissimis Regum nostrorum adversus Curiam Romanam praesidiis, erroris ac haereseos damnat ; quod multo clarius docet libro contra Barciatum , quem librum, calente adhuc Henrici IV. sanguine, publici juris fecit, ut confirmaret jus esse illos Reges abdicandi de occidendi qui minus essent morigeri Romano Ponti Gci. Cujus libri evulgatione, qui Ravaillaci parricidium interpretati vc , imo clare atque explicite defendi non vident, nihil plane vident: & hinc illi motus D. Hubaldini Nuncii Apostolici, atque Cardinalis Perronii α aliorum adversus Ricile rium, quod exiguo libello triginta paginarum, ut aiunt Convitiatores , ist sum dogmatum falsitatem demonstrasset. Quid dicere attinet Petrum Cotonum sua epistola declarataria ad Regina Matrem Synodum Constantiensem velut sanctam. legitimam & ab omnibus amplectendam, statim post Regem a Ravaillaco interem-rtum maximὰ commendare, deinde aliquantopost, id est mense Augusto Icio. quo suam Catholicam Institutionem edidit ac Reginae-Matri limiliter nuncupavit, libro secundo cap. 7. memoratae Institutionis Concilium Constantiense tamquam jurium ex albo Consiliorum Generalium abra e r sicque Joannis Marianae placita de inter mendis Regibus,& consequenter etiam nefandum scelus Ravaillaci non obscurὰ d fendis te. Quod si homines qui aetate pupillari Regis, tanquam fori & nundinarum locupletis limarum opportunitate ad suas res privatas faciendas, nulla publicae silutis habita ratione , hodie certati ni abutuntur , mala & calamitates quae ex ipsa pelli lenti doctrim imminent, praevidere, eamque ob rem gravissimo doloris sensu aia sici, atque ejusinodi mala vitanda enunciare seditiosum, schismaticum, de Rich rianum utias lent nominant, profecto numquam me istius opprobrii poenitebit, inad vero illud aeternae laudi comparabo. Quam bene ut omnia alia Marcus Tullius a. de ossiciis , Nemo 1ustus esse potest , qui mortem, qui dolorem , qui exilium , qui
Vestatem timet ; aut ea qua his sunt contraria , vitam , voluptatem , urbis amomitatem , deuecias a*κe diritias veritati anteponit; quam divinuia vocem Ciceronis Curiae R
maiax obnoxiii ponderandam atque imitandam , sis sitis habent animi, relinquo. ix Tertio , valli, mirabile est cur pag. Σ. & 3. Elenchi exclames sacram dc
intemeratam Romani Pontificis auctoritatem , cum magna de evidenti miniarum sernicie in dubium revocari, clim a me nullo modo vertatur in ambiguum , nisi orsan nomine sacrae atque intemeratae auctoritatis, tuam. absolutam infallibilem in
38쪽
sid o decet atque expedit r tantummαί fit latentionis oculus simplex O rectis. Quidni
liceat cum de ipsias omxipotentis Dei portare crebro stat absilue omni temeritare conqu/ tio : ait Gersonius exordio libri de potestate ecclesiastica , deinde sermone quem habuit in Circumcisione Domini Tarascone coram Benedicto XIII. P. P. Numquid expedit de talibus inquirere dicit, ut sciat quilibet magnus cum pusillo qu.thω-
rem sua potentia , sua subjectionis, sui cordis , qua sibi competunt jure disino , naturali
vel humano 3 alioquin error facile subreperet confusionis horrore cuncta foedarentur equid effigitur , quod innuis mihi quasi non liceat de potestare Petri disturare φ nonne de Omnipotentia Dei quotidie perquirimus t Haec Parisiensis Cancellarius : cujus divina vox illa tua mundana & turbida monita, Valli, quibus & baccalaureos δc juniore, Theologos praeoccupare, dc territare consuevisti, profligat. Nam frequenter in ore habes & inculcas esse .liaritatis atque humilitatis christianae sese caeca obedie tia , tuis Praelatis , dc praeserti in si immo Pontifici tanquam .absoluto infallibili Monarchae sibmittere , ac multo praestare hac in parte humilem quam doctum esse . idque vocas humilitarem sensius o spiritus habere. Praeterea subnectis illos , qui avitam Scholae Parisiensis doctrinam tuebuntur , nunquam probatum aut nullum uia Praelatis , sed desides , inutiles atque pauperes jugiter permansuros. Egregi Acerte argumenta, & quibus olim Apollotus dum Evangelium praedicabat, ut homines aci fidem converteret, utebatur scilicet 3 quasi vero Romanorum i 1. duria obsiequium nostrum debere esse rationabile praecipit, non una demonistret legi gratiae, hoc est juri naturali & canonico consentaneum este oportere : juri autem divino, naturali& canonico haec tua caeca obedientia funditus repugnat, teste B. Gregorio r. quaest.
7. Can. Admonendi sunt subditi, ne plusquam ex dit sint sufecti, ne cum studenopia quam trecesse est hominibus fulici, compellantur eorum ritia rener . : sicut hodie
accidit dum Curiae Romanae fasturo & typhum quasi divinitus institutum veneramur. Procul dubio , non est laus vel humilitas , sed supina ignorantia , & ibis gitium maximum in Theologo nescire , quidnam jure divino . naturali & canonico Praelatis debeatur , quae sit justa eorum potestas , quod Ecciesiae regimen a Christo institutum , & ab Apostolis Patribusque antiquis propagatum atque servatum e quando ex hujus rei ignoratione compertum est , ius humanum pro divino , terram pro caelo obtrudi, & schisma atque haeresim alteri , ubi nullum penitus schisma est aut haeresis, imo verb nequidem ulla peccati suspicio , ut jant paulo ante docui : Quod autem Vallius cpistolam Hieronymi ad Damasum vel ditat , de ea infra commodius disputabitur. X. Quarto , evigila & attende quonam haec tua documeno de caeca obedientiare caecum praecipitent et ais enim pag. 4. Elanchi, qu d est in mundo sol , in corpore humano oculus, in arbore radix , in furia fons, hoc ipsium esse Romanum tantisicem in
Ecclesia ; Deinde folio vigesimo libri de suprema potestate Pontificis, sicut cortus --
matium simulatque ab eo caput est amputatum , non potest non interire quippe cum Παι influxum continuum necessario postulet, sic Ecclesia vel Concilium illam repraesentans , ubi Capite, Pontifice sicilicet destituitur. Item pag. 418. ejusdem libri : Pontifex essentiat ter est Ecclesiis fundamentum , petra , crepido o lapis angularis, quae dum scribebas, ROinam non caelum . Decretales non Evangelium cogitabas ; nam si haec vera et
39쪽
sent quae blatteras, Papa non esset Minister aut Caput ministeriale Ecclesiae , se ilcausa esliciens gratiae de Sacramentorum ac humani generis Redemptor ; item mortuo Papa dc lede vacante , Ecclesia omnino deperiret; similiter quando Pa lus Petro in faciem restitit Galat. 1.&S. Augustinus cum aliis Patribus Africanis,Zozimo Papae jus tibi Monarchicum in Ecclesias Africae usurpare volenti strenue adversati sunt , futilent quidem radii a sole, oculi a corpore, corpus a capite, rami a radice, fluvii a sua scaturigine divisi atque abscisti, dc oves a suo pastore aberrantes , comti nucique extra statum salutis extitissent ό quod & falsum dc haereticum est. Doce Redargutor ullum antea hominem tam turbido extitisse ingenio , ut ita effrenate ac intemperanter loqueretur , & quae uni ac soli Christo propria sunt , ea Petro Capiti ministeriali auderet arrogare. Siccine titulum de senseris Ap blica sedis emeritus es t Nam breviculum stib annulo Piscatoris eam ob causain tibi Roma mitium tu te ipse non scinet inter familiares tuos gloriatus es; macte virtute , sic Itur ad a1 ira 3 utinam Melchiori Cano alioqui maximo absolutae Monarctuae pstrono anicultasses lib. v. de locis cap. v. sub finem. uuid tandem adrershn haereticos disipatando ille proficiet, ait , quem viderint non judicio hed affectu patrocinium auctori turis Pontificia susipere, nec is agere ut disputarionis sua vi lucem ac reritatem eliciat; si dui te ad altarius sensum voluntatemque convertat: non eget Petrus mendacio nostra , nostrί adulatione non eget. Quibus ex verbis liquet tibi non tam propolitum haeretiacos vi argumentorum tuorum ad Ecclesiam allicere , quam abii irditatem opinionum tuarum fugare, atque obstinatiore animo efiicere. Saltem Bellarminum tuum debebas contulere lib. a. de Conciliorum auctoritate cap. I9. circa medium; In corporibus naturalibus amputato capite totum corpus moritur; at corpus Ecclesia non mο
ritur moriente Papa inquit.ὶ Equidem me Valde puder , Digetque tuae temeriatatis. An Rogius Theologiae Proselibr ignorat, longe alitici elle de Christo es lentiali atque interno , & de Papa ministeriali atque externo capite Ecclesiae agere 3 Enim vero cum Ecclesia spons, Chri iti sit corpus connaturale Domini, hic ad illam sese habet velut forma ad materiam , anima ad corpus, caput humanum ad hominem , sol ad radium , fons ad rivum , radix ad arborem & lapis angui
ris ad aedilicium. Papa autem eii dumtaxat ex tornus minister atque para nymphus Sponsae. Quare , ut ait Ioannes Major Doctor Parisiensis in cap. IX. Mathaei responsione ad septimum , qua a nullus est Papa , Fcι Iesia non est minῖis una quam vi in vente Papa , quia FGlem dicitur uva ab unitate fidei ritatis , O nm ab unitate capitis accidentalis , statque virum aliquem Papa contradicere Ur esse de unitate Ecclesii. Quod autem Redargutor perhibet mortuo Papa Ecclesiam esIe in statu imperfecto , negatur de essentiali atque puer no statu , de externo, ministeriali de accidentali conceditur , idque insta pluribus explicabimus bb. q. cap. I. vide axioma xv. Apologiax nostrae.
XI. Quinto , Elenchistes pag. s. me acerbe exagitat, quasi persuadere Voluerim Omnia capita dc propositiones libelli mei solide ad doctrinam totius Scholae Purisiensis pertinere ; atque se Doctorem ella Parisiensem , & nihilominus illam doctrii iam respuere , atque hominis a nonymi imposturam velle detegere , sicque
40쪽
quiis dixerit nihild plus habendum fidei Gersenio , Almaino & aliis antiquis D
et Otibus Sorbonicis in hac parte quam sibi-ipsi nunc illorum opinionem impugnanti de contra illos scribenti : quod periculosum est ; deinde pag. 44. Elenchi, dc
libro de suprema potestate parte 3. quaest. Io. voci seratur uniκs at Iue alterius auterium Doctorum Parisiensum duistaxat urnionem esse quod Coηcilium po it corrigere o deponere Papam. Quae quidem mutuatus cst a suo lueellarinino . de Romano Pon tiatice cap. a. ubi docet hanc opinionem esse aliquot Parisiensium ut Gersonii , Almaini, &c. qua miosi aut inam nutione emcere tentat hanc sententiam non esse tanti faciendam quam si esset totius Schola: : Versim haec mera sunt commenta ignaris ta simplicibus illudendis adinventa, facileque Vallio non mihi crimen iv- cophantiae haerere ostendam. Profecto sicut nemo vertit in dubium , quin Thora istae, dum in hac controvetita scribuni, S. Thomae opinionem sequantur , ita nullus est ; si modo Gersonium, Almainuin de alios Doctores Parilienses illius saeculi legerit, qui ambigere possit illos pro communibus Scholae Sorbonicae placitis scribere, quae tum a tota Ecclesia Gallicana probabantur , ut statim convincam. Hocque inter Vallium & illos intercedit dii crimen , quod hic tanquam Jesuitarum discipulus privato motu atque animi impotentia et fundat quidquid in buccam venerit , illi autem juxta Scholae conclusiones ut plurimum auctoritate publica inducti de muniti lucubrent, ut statim innotescet. Duae vero sunt partes ejus Redargutionis , quas sigillatim evolvemus ; quoad priorem utrum omnes libelli mei propositiones ad Scholae doctrinam spectent 3 cum D. Nuncius Apostolicus Hubaldi nus Politianus Episcopus incredi Ciles agitaret prensationes in schola nostra , ut meus libellus censura notaretur a Doctoribus Sorbonicis, S ego una Syndicatu Theologiae abdicarer ; atque in eum finem Magister Ioachimus Forgemontius Doctor Theologus Alexandrum Scappi Auditorem D. Nuncii ostiatim ad singulos Magistros Theologiae duceret : quo illorum studia de suffragia auctoritate Pontificis interposita contra Richerium extorqueret nam hac de causa idem Forgemontius est graviter la Curia Parta menti reprehensus: in ego quidem in comitiis ordinariis Facultatis Theologiae Calendarum Februarii 16i 1. suas Facultati me vehementer percupere ut libellus meus de ecclesiastica dc politica potestate a Magistris Theologiae , qui non essent in causa, absque odio de gratia stricte accurateque examinaretur : idque si Canonice fieret, me de quamplurimos alios ex ordine Theologo, totumque Franciae Regnum , permagnum ex ea re fructum collecturos : duo quidem rerum genera illa contineri lucubratione , nimirum principiade conclusiones ex illis deductas principiis ; at neminem elle qui vocare possit in dubium haec tria principia, nativam 8e domesticam esse Facultatis doctrinam , scili icet, Claves aut IVrisdictionem ecclassicam immediate, indipi sim is in commune datam a Christo roti rici M. Secundis , potestatem infallibilem decemendi O condensi leges,
in Erilem coluit un universm sumpta residere. Tertio , Concilium Generale legirι- me congregatum proprie ac eminenter Ecclesiam Catholicam repraesentare, O continuo Papam diremi O ct coactiro Ecclesia ct Concilii generalis 1udicio su ectum esse. Quantum ad conclusiones quas ex his tribus principiis hauseram , dixi me paratissimum esse demonstrare illas dogmatice secandum Logicae ac Theologiae re-